Relaties
alle pijlers
Partner in midlife crisis
donderdag 3 april 2008 om 13:57
Mijn partner zit volgens mij in een giga midlife crisis. Weet niet meer wat ie wil, of ie van mij houd, of die van de kinderen houd, etc. Hij heeft een leuke maar (soms) te drukke baan. Mijn inziens hebben wij niets te klagen. We hebben het goed, leuk huis, leuke kinderen (zijn pubers, dus af en toe gebeurd er wel wat, maar daar zijn het pubers voor, toch! Maar dat schijnt ie ook momenteel niet écht te snappen). Ik doe en regel van alles. Hij hoeft bijna nergens aan te denken als het op thuis aankomt. Loopt op van alles en nog wat te schelden (wordt al boos om een rood stoplicht en dat het verkeer niet normaal door kan rijden!!!!). En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Op mijn vragen kan hij me geen antwoorden geven. Kortom, het brengt mij ook in verwarring.
Hij was altijd zo zelfverzekerd. Wist precies wat hij wilde. Had alles goed op zijn netvlies. Ik kon altijd op hem bouwen. Maar nu, het lijkt wel een hele andere man. Ik herken hem niet meer terug.
Hij heeft de komende dagen vrij genomen om het e.e.a. even op een rijtje te zetten en ik hoop dat hij er voor zichzelf uitkomt. Want één ding weet ik wel dit is geen leuke situatie. Zeker gezien het feit dat we binnenkort de sleutel van ons nieuwe huis krijgen. Ik ben bang dat hij, als we eenmaal in het nieuwe zitten, hij mij gaat melden dat hij het toch allemaal maar niet meer ziet zitten!!! Maar goed, daar moet ik voorlopig maar even niet aan denken.
Ik hoop dat we er positief uitkomen.
Op mijn vragen kan hij me geen antwoorden geven. Kortom, het brengt mij ook in verwarring.
Hij was altijd zo zelfverzekerd. Wist precies wat hij wilde. Had alles goed op zijn netvlies. Ik kon altijd op hem bouwen. Maar nu, het lijkt wel een hele andere man. Ik herken hem niet meer terug.
Hij heeft de komende dagen vrij genomen om het e.e.a. even op een rijtje te zetten en ik hoop dat hij er voor zichzelf uitkomt. Want één ding weet ik wel dit is geen leuke situatie. Zeker gezien het feit dat we binnenkort de sleutel van ons nieuwe huis krijgen. Ik ben bang dat hij, als we eenmaal in het nieuwe zitten, hij mij gaat melden dat hij het toch allemaal maar niet meer ziet zitten!!! Maar goed, daar moet ik voorlopig maar even niet aan denken.
Ik hoop dat we er positief uitkomen.
donderdag 3 april 2008 om 14:10
Pfoe moeilijk.,, geen antwoord op... ik heb vrienden die in dezelfde situatie zitten... hij zit alleen nog maar op haar te vitten.. weet niet maar wat hij wil... heeft een ander erbij...
Mij verbaasde het zo enorm! Dit was toch echt zo'n beetje mij idee van de geweldige relatie. Prachtige man ook, stond voor iedereen klaar, iemand van normen en waarden, alles voor zijn vrouw en kinderen, mooi huis, leuke financiele situatie, zo'n "wat wil je nou nog meer" verhaaltje...
Blijkbaar was er nog meer te willen... of wou hij gewoon niet wat hij had? Ze zijn er hard voor aan het vechten, al heb ik het idee dat zij vooral aan het vechten is...
Laat niet teveel over je heen lopen, blijf ook dicht bij jezelf. De vrouw uit mijn verhaal, die is (al komt hij dalijk helemaal terug en heeft hij alles op de rit) dalijk denk ik helemaal haarzelf kwijt... neemt veel te veel van hem. Maar ja, je houd van iemand he...
Mij verbaasde het zo enorm! Dit was toch echt zo'n beetje mij idee van de geweldige relatie. Prachtige man ook, stond voor iedereen klaar, iemand van normen en waarden, alles voor zijn vrouw en kinderen, mooi huis, leuke financiele situatie, zo'n "wat wil je nou nog meer" verhaaltje...
Blijkbaar was er nog meer te willen... of wou hij gewoon niet wat hij had? Ze zijn er hard voor aan het vechten, al heb ik het idee dat zij vooral aan het vechten is...
Laat niet teveel over je heen lopen, blijf ook dicht bij jezelf. De vrouw uit mijn verhaal, die is (al komt hij dalijk helemaal terug en heeft hij alles op de rit) dalijk denk ik helemaal haarzelf kwijt... neemt veel te veel van hem. Maar ja, je houd van iemand he...
donderdag 3 april 2008 om 14:17
Hoi krulsproetje, vervelend he, nu alles op de rit lijkt.
Maar wat denk jezelf, wat er aan de hand is? Hij is heel geirriteerd, en dan is een mid-life crises de schuld geven heel handig. Maar in feite weet je dan nog steeds niet wat er aan de hand is.
Heeft het huis heel veel werk gekost? Heeft hij stress op het werk? Is hij oververmoeid? Is jullie communicatie / sex nog wel goed? Zorgt het nieuwe huis voor financiele problemen of zorgen?
Je kunt eigenlijk pas wat aan de situatie doen, als je snapt wat aan de grondslag ligt van de midlife crises. Sterkte kreeft
Maar wat denk jezelf, wat er aan de hand is? Hij is heel geirriteerd, en dan is een mid-life crises de schuld geven heel handig. Maar in feite weet je dan nog steeds niet wat er aan de hand is.
Heeft het huis heel veel werk gekost? Heeft hij stress op het werk? Is hij oververmoeid? Is jullie communicatie / sex nog wel goed? Zorgt het nieuwe huis voor financiele problemen of zorgen?
Je kunt eigenlijk pas wat aan de situatie doen, als je snapt wat aan de grondslag ligt van de midlife crises. Sterkte kreeft
donderdag 3 april 2008 om 14:37
Is hij ook anders in zijn gedrag richting jou?Terughoudend vwb. intimiteit?
Door alle stress van de laatste tijd dus
Mss. is er iemand anders?
Raakt in de stress daarvan, is opgefokt.
Wil je niet op rare gedachten brengen overigens.
Blijf wel communiseren en denk ook om jezelf vooral.Vraag en praat want jij zit er dus behoorlijk mee.
Door alle stress van de laatste tijd dus
Mss. is er iemand anders?
Raakt in de stress daarvan, is opgefokt.
Wil je niet op rare gedachten brengen overigens.
Blijf wel communiseren en denk ook om jezelf vooral.Vraag en praat want jij zit er dus behoorlijk mee.
donderdag 3 april 2008 om 16:52
pffft dat had die van mij ook, tot op het moment dat ik het zat was, dat gezeik, ik heb zijn koffer gepakt en gezegd, als je het niet meer weet dan zout je maar op tot je wel weer wat weet. Toen was die hele Midlife crisis heel snel over. Mannen zijn net kinderen, als je ze geen grenzen geeft gaan ze maar door..
donderdag 3 april 2008 om 19:21
donderdag 3 april 2008 om 19:31
@TO, als ik het goed begrijp heeft jouw partner het te druk op zijn werk, heeft hij moeite met het gedrag van jullie kinderen, zitten jullie qua opvoeding niet op één lijn, gaan jullie binnenkort verhuizen en twijfelen jullie allebei aan het toekomstperspectief in jullie relatie (hij weet niet of hij nog van je houdt, jij bent bang dat hij vertrekt).
In dat licht begrijp ik de opmerking "in mijn ogen hebben wij niets te klagen' eerlijk gezegd niet helemaal.
In dat licht begrijp ik de opmerking "in mijn ogen hebben wij niets te klagen' eerlijk gezegd niet helemaal.
vrijdag 4 april 2008 om 06:40
ik zou even de taal der mannen vertalen voor jullie,..........dit is een duidelijk geval van een ander hebben.
waarschijnlijk niet eentje waar hij de rest van zijn leven mee zou willen delen, maar wel 1 die duidelijk in zijn kop en andere lichaamsdelen zit.
en dan zal hij zijn drukke baan wel gebruiken om regelmatig wat later thuis te komen en moe te zijn.
I know life sucks
waarschijnlijk niet eentje waar hij de rest van zijn leven mee zou willen delen, maar wel 1 die duidelijk in zijn kop en andere lichaamsdelen zit.
en dan zal hij zijn drukke baan wel gebruiken om regelmatig wat later thuis te komen en moe te zijn.
I know life sucks
vrijdag 4 april 2008 om 09:51
Ik blijf natuurlijk vechten net zoals je vrienden, Swiebie, want ik hou nog wel heel veel van hem.
En misschien is het "alleen" maar stress, dat hoop ik althans. Ik heb het nu een beetje naast me neergelegd, voor zover dat mogelijk is. Tuurlijk speelt het wel door je hoofd maar 'life goes on". Ik stort me op m'n kinderen, werk, sporten etc.
Aan de intimiteit en communiceren maak ik niet op dat er een ander in het spel zou zijn.
Wuiles beweert dat wij niet op één lijn met de opvoeding zitten maar dat heb ik niet zo omschreven. Hij heeft moeite met het puberen van de kinderen. Qua opvoeding zitten we wel degelijk op één lijn. Wuiles, ik bedoel niets te klagen qua huis, gezondheid, kinderen die het goed doen (op puberstreekjes na), leuk sociaal leven etc. Ik bedoel dus in dit opzicht. Maar waarom zit hij dan met zichzelf zo in de knoop. Misschien is we idd wel de stress van zijn werk, ons nieuwe huis.
Ik geef het nu gewoon de ruimte, blijf niet aan z'n kop "zeuren" maar zal zeker wel zo nu en dan eens vragen hoe het er mee staat. Niet dat ik straks voor verrassingen komt te staan.
Maar zover moet ik nog maar even niet denken.
Ik ga me nu maar storten op het uitzoeken van raambekleding, vloeren etc. Misschien dat ie met het klussen z'n kop kan leegmaken.
En misschien is het "alleen" maar stress, dat hoop ik althans. Ik heb het nu een beetje naast me neergelegd, voor zover dat mogelijk is. Tuurlijk speelt het wel door je hoofd maar 'life goes on". Ik stort me op m'n kinderen, werk, sporten etc.
Aan de intimiteit en communiceren maak ik niet op dat er een ander in het spel zou zijn.
Wuiles beweert dat wij niet op één lijn met de opvoeding zitten maar dat heb ik niet zo omschreven. Hij heeft moeite met het puberen van de kinderen. Qua opvoeding zitten we wel degelijk op één lijn. Wuiles, ik bedoel niets te klagen qua huis, gezondheid, kinderen die het goed doen (op puberstreekjes na), leuk sociaal leven etc. Ik bedoel dus in dit opzicht. Maar waarom zit hij dan met zichzelf zo in de knoop. Misschien is we idd wel de stress van zijn werk, ons nieuwe huis.
Ik geef het nu gewoon de ruimte, blijf niet aan z'n kop "zeuren" maar zal zeker wel zo nu en dan eens vragen hoe het er mee staat. Niet dat ik straks voor verrassingen komt te staan.
Maar zover moet ik nog maar even niet denken.
Ik ga me nu maar storten op het uitzoeken van raambekleding, vloeren etc. Misschien dat ie met het klussen z'n kop kan leegmaken.
vrijdag 4 april 2008 om 11:50
Grappig dit. Jij beschrijft het gedrag van jullie kinderen als "puberstreekjes" terwijl hij wel veel moeite met hun gedrag heeft en geen verband ziet met hun pubertijd. Iets vergelijkbaars geldt voor jullie relatie. Jij wilt graag verder met de relatie; hij weet niet of hij van je houdt. Hoe kun je dan nog volhouden dat jullie wel op één lijn zouden zitten? Jouw partner is ontevreden over diverse aspecten van zijn leven. Jij vraagt je af waarom hij zo met zichzelf in de knoop zit terwijl hij het antwoord al lang heeft gegeven: hij is niet gelukkig op zijn werk, in zijn relatie en met zijn verhouding tot de kinderen. Misschien is het een idee om inhoudelijk in te gaan op zijn verhaal en dat serieus te nemen in plaats van het afdoen als een midlife crisis?
vrijdag 4 april 2008 om 11:56
Wuiles ; het zou ook héél goed wel een typisch gevalletje midlife crisis kunnen zijn , hoor . Juist dan zet je bij alle dingen ( relatie , werk , leeftijd ( en puberkinderen confronteren je enorm met je leeftijd ) een enorme vraagteken .
krulsproetje ; Google eens op " midlife crisis " en kijk eens of je daar herkenning vindt .
krulsproetje ; Google eens op " midlife crisis " en kijk eens of je daar herkenning vindt .
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 4 april 2008 om 12:00
Ik kwam een schoolvriendin van vroeger tegen ergens in de stad
Ik had d'r zeker in geen twintig jaar gezien
Dus wij gezellig aan de sherry en vertellen hoe het gaat
En wat er allemaal gebeurd is sedertdien
Over de kinderen en zo en de carriere van d'r man
Die commissaris is bij Philips, ene Chris
En dat hun huwelijk dat altijd zo voorbeeldig is geweest
De laatste jaren echt een worstelwedstrijd is
Hij schijnt onhandelbaar te zijn, hij flirt met meiden van de zaak
Hij verft zijn haar, kortom het is behoorlijk mis
Dus ik zei: meid ik kan wel raden wat het is
refren':
Dat moet de midlife crisis zijn
Als het geen stress is of de fles is
Of een stuk onzekerheid dan is het dat
Dus als het leven saai en mies is
Als ontevredenheid het enige devies is
En er is iets maar je zou niet weten wat
Is het de midlife crisis
Ik heb het zelf nooit gehad gelukkig maar iedereen met wie ik spreek
Kent het probleem van heel dichtbij
Men zit er zelf nog middenin of iemand anders in het gezin
Maar hoe dan ook de narigheid is velerlei
Toch is er redding in de nood want hulpverleners slapen nooit
Daar is ons kleine landje groot in, da's een drie
Voor elke ziekte, kwaal of tik, voor alle mensen dun of dik
Is er gelukkig altijd weer een therapie
En net op tijd kwam er een antwoord op de vraag die werd gesteld
Door therapeuten en door werkers in het veld
Waarmee verdienen wij voorlopig nou ons geld
refren'
Dus kun je kiezen uit wel honderd soorten hulp die wordt verleend
Vanaf massage tot aan dieptetherapie
Van verse kruidenthee tot yoga
En van assertiviteit tot aan het volgen van een cursus poezie
En bij de psychotherapie is het de seksualiteit dat blijft een bron van inspiratie
Zonder meer
Dus wordt voor dames alle leed zowat veroorzaakt door de spleet
En bij de mannen ligt het aan de jongeheer
Er is geen mens meer ouderwets geexalteerd of uit zijn doen
Of enthousiast of prikkelbaar, d'r ligt bij voorbaat al een diagnose klaar
Ik had d'r zeker in geen twintig jaar gezien
Dus wij gezellig aan de sherry en vertellen hoe het gaat
En wat er allemaal gebeurd is sedertdien
Over de kinderen en zo en de carriere van d'r man
Die commissaris is bij Philips, ene Chris
En dat hun huwelijk dat altijd zo voorbeeldig is geweest
De laatste jaren echt een worstelwedstrijd is
Hij schijnt onhandelbaar te zijn, hij flirt met meiden van de zaak
Hij verft zijn haar, kortom het is behoorlijk mis
Dus ik zei: meid ik kan wel raden wat het is
refren':
Dat moet de midlife crisis zijn
Als het geen stress is of de fles is
Of een stuk onzekerheid dan is het dat
Dus als het leven saai en mies is
Als ontevredenheid het enige devies is
En er is iets maar je zou niet weten wat
Is het de midlife crisis
Ik heb het zelf nooit gehad gelukkig maar iedereen met wie ik spreek
Kent het probleem van heel dichtbij
Men zit er zelf nog middenin of iemand anders in het gezin
Maar hoe dan ook de narigheid is velerlei
Toch is er redding in de nood want hulpverleners slapen nooit
Daar is ons kleine landje groot in, da's een drie
Voor elke ziekte, kwaal of tik, voor alle mensen dun of dik
Is er gelukkig altijd weer een therapie
En net op tijd kwam er een antwoord op de vraag die werd gesteld
Door therapeuten en door werkers in het veld
Waarmee verdienen wij voorlopig nou ons geld
refren'
Dus kun je kiezen uit wel honderd soorten hulp die wordt verleend
Vanaf massage tot aan dieptetherapie
Van verse kruidenthee tot yoga
En van assertiviteit tot aan het volgen van een cursus poezie
En bij de psychotherapie is het de seksualiteit dat blijft een bron van inspiratie
Zonder meer
Dus wordt voor dames alle leed zowat veroorzaakt door de spleet
En bij de mannen ligt het aan de jongeheer
Er is geen mens meer ouderwets geexalteerd of uit zijn doen
Of enthousiast of prikkelbaar, d'r ligt bij voorbaat al een diagnose klaar
vrijdag 4 april 2008 om 12:02
http://www.thebecompany.nl/midlife_crisis.htm
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 4 april 2008 om 12:02
@BGB, iIk wil best geloven dat de man last heeft van een midlife crisis. Maar als we dat hebben vastgesteld, wat dan? Wordt hij dan ineens het zonnetje in huis? Of kan TO vier jaar lang op de bank zitten wachten tot zijn crisis 'over' is?
Feit blijft dat hij heeft aangegeven ongelukkig te zijn en dat TO volhoudt dat (mijn woorden) dat eigenlijk maar onzin is omdat ze zo'n leuk leven hebben.
Feit blijft dat hij heeft aangegeven ongelukkig te zijn en dat TO volhoudt dat (mijn woorden) dat eigenlijk maar onzin is omdat ze zo'n leuk leven hebben.
vrijdag 4 april 2008 om 12:12
Als het een onvervalst gevalletje midlifecrisis is kan TO daar inderdaad helemaal niets mee .
Ik geloof dat juist mensen die het heel leuk hebben en dus een leven hebben zonder enorme dalen ( en als geen dalen hebt zul je ook niet zo snel " pieken " ) een gevoel kunnen ervaren van " is dit alles ? " .
Als je zelf tevreden bent omdat alles lekker loopt ( vast werk , leuk salaris , mooi huis , niemand ziek , kinderen doen het relatief goed op school en hebben vrienden , je hebt een gezellige vriendenkring , etc. etc . ) kan je je denk ik niet voorstellen waarom de ander niet gelukkig is met wat hij heeft .
Ik denk dan ook dat wanneer je geen schock effect durft of kunt zoals Meds met haar koffer actie , zo'n man het meest gebaat is bij een therapeut .
Ik geloof dat juist mensen die het heel leuk hebben en dus een leven hebben zonder enorme dalen ( en als geen dalen hebt zul je ook niet zo snel " pieken " ) een gevoel kunnen ervaren van " is dit alles ? " .
Als je zelf tevreden bent omdat alles lekker loopt ( vast werk , leuk salaris , mooi huis , niemand ziek , kinderen doen het relatief goed op school en hebben vrienden , je hebt een gezellige vriendenkring , etc. etc . ) kan je je denk ik niet voorstellen waarom de ander niet gelukkig is met wat hij heeft .
Ik denk dan ook dat wanneer je geen schock effect durft of kunt zoals Meds met haar koffer actie , zo'n man het meest gebaat is bij een therapeut .
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 4 april 2008 om 13:40
BGB en krulspoeltje, het lijkt me niet dat het verstandig om dit af te doen, als er zal wel niks aan de hand zijn. Hij vindt dat er wat aan de hand is, en dan kunnen er 2 dingen gebeuren. Of hij legt zich er bij neer (denk ik niet), of hij gaat vroeg of laat iets doen. De frustratie bouwt op, dus hoe langer je het negeert, hoe moeilijker het wordt, om het netjes te beteugelen.
Die goede baan, kan in zijn ogen wel eens niet zo goed zijn, mannen vertellen vaak niet alles thuis. De opvoeding, kan hij het wel eens grondig mee oneens zijn. Misschien vindt hij de sex saai, en wil hij nog eens van zijn leven ... De pubers wil hij misschien wel anders aanpakken. Misschien heeft hij geen zin meer om sociaal te doen op feestjes na al die jaren.
Een of 2 jaar de kop in het zand, en dan zit krulsproetje misschien alleen in het nieuwe huis. Hoeft niet, maar het gebeurt wel.
Krulsproetje, je hebt nu een stap gezet, door het hier te laten weten, dan denk ik ook dat je het af moet maken. Want anders is er altijd wel een tijdelijke opleving, die zorgt dat je niks doet, totdat het te laat is. Groetjes kreeft
Die goede baan, kan in zijn ogen wel eens niet zo goed zijn, mannen vertellen vaak niet alles thuis. De opvoeding, kan hij het wel eens grondig mee oneens zijn. Misschien vindt hij de sex saai, en wil hij nog eens van zijn leven ... De pubers wil hij misschien wel anders aanpakken. Misschien heeft hij geen zin meer om sociaal te doen op feestjes na al die jaren.
Een of 2 jaar de kop in het zand, en dan zit krulsproetje misschien alleen in het nieuwe huis. Hoeft niet, maar het gebeurt wel.
Krulsproetje, je hebt nu een stap gezet, door het hier te laten weten, dan denk ik ook dat je het af moet maken. Want anders is er altijd wel een tijdelijke opleving, die zorgt dat je niks doet, totdat het te laat is. Groetjes kreeft
vrijdag 4 april 2008 om 18:56
Neem eens een kijkje op www.midlifecrisisforum.com
vrijdag 4 april 2008 om 22:09
hoi krulsproetje en swiebie,
krulsproetje ik zit een beetje in de zelfde situatie en bij mij duurt het al enige tijd, weet dus hoe je je voelt. het is zo verdomd moeilijk allemaal! het enige wat ik je kan zeggen is volg je gevoel en je kan de mening van andere horen of lezen maar je zal het zelf moeten doen. een beslissing nemen is heel moeilijk, dat weet ik dus uit eigen ervaring. ik zit hier verlopig alleen met me 2 kinderen waar van de jongste een stornis heeft.
swiebie: je verhaal zou van mij kennen wezen. toen ik het las dacht ik je hebt het over mij!
sterkte meiden,
groetjes doos
krulsproetje ik zit een beetje in de zelfde situatie en bij mij duurt het al enige tijd, weet dus hoe je je voelt. het is zo verdomd moeilijk allemaal! het enige wat ik je kan zeggen is volg je gevoel en je kan de mening van andere horen of lezen maar je zal het zelf moeten doen. een beslissing nemen is heel moeilijk, dat weet ik dus uit eigen ervaring. ik zit hier verlopig alleen met me 2 kinderen waar van de jongste een stornis heeft.
swiebie: je verhaal zou van mij kennen wezen. toen ik het las dacht ik je hebt het over mij!
sterkte meiden,
groetjes doos
vrijdag 4 april 2008 om 23:44
quote:kreeft1 schreef op 04 april 2008 @ 13:40:
BGB en krulspoeltje, het lijkt me niet dat het verstandig om dit af te doen, als er zal wel niks aan de hand zijn. O, maar dat heb ik toch ook niet beweerd ? Ik vind een midlifecrisis , hoe afgezaagd het eigenlijk ook is , zeker niet " niks " .
BGB en krulspoeltje, het lijkt me niet dat het verstandig om dit af te doen, als er zal wel niks aan de hand zijn. O, maar dat heb ik toch ook niet beweerd ? Ik vind een midlifecrisis , hoe afgezaagd het eigenlijk ook is , zeker niet " niks " .
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zaterdag 5 april 2008 om 01:58
dinsdag 23 juni 2009 om 10:50
Sinds een week komt mijn partner 41, die nooit iets van kinderen wilde weten en er zelfs een hekel aan had, met 't idee dat hij toch zelf kinderen wil. Ik 44 kan ze niet meer krijgen dus de grote vraag waar hij nu mee worstelt...blijf ik of zoek ik een legbatterij. Ik begin steeds bozer te worden. Deze week gaat hij naar de dokter om zijn sperma na te laten kijken op mijn verzoek want ik heb géén zin om al te lang in onzekerheid te blijven zitten.. Mocht dit goed zijn dan weet ik wel waar het schip strandt...Iemand al ooit met dit bijltje gehakt?????
dinsdag 23 juni 2009 om 11:56
Rollercoaster, wat een verhaal zeg !! Ik heb het bij een vriendin meegemaakt.
Zij wilde graag kinderen, hij niet.
Toen werd meneer 50 en kwam in een (verlate ??) "midlifecrisis" terecht, kwam een jonge(re) meid tegen en mijn vriendin werd gedumpt.
Nu is hij vader van twee kleine kinderen. Het is werkelijk waar niet te filmen.
Ik heb overigens nog zo'n voorbeeld.
De (ex)man van een nicht moest jarenlang niets van kinderen weten, uiteindelijk is hij nu getrouwd met een muts die hem nog twee kinderen gegeven heeft.
Ik wil sinds ik mijn huidige partner ken erg graag nog een kindje. Hij absoluut niet ! Hij heeft zich laten steriliseren en tot op de dag van vandaag blijft hij heel stellig in zijn "nee".
Ik heb het inmiddels geaccepteerd. Dat en het feit dat hij wél kinderen heeft uit zijn vorige relatie.
Ik wens je heel veel sterkte, blijf bij jezelf en kies voor jezelf.
Wellicht kan en wil je nog mama worden. Indien dit niet het geval is en man blijft "raar" doen wat wilt hij dan ? Een andere vrouw ?
Zij wilde graag kinderen, hij niet.
Toen werd meneer 50 en kwam in een (verlate ??) "midlifecrisis" terecht, kwam een jonge(re) meid tegen en mijn vriendin werd gedumpt.
Nu is hij vader van twee kleine kinderen. Het is werkelijk waar niet te filmen.
Ik heb overigens nog zo'n voorbeeld.
De (ex)man van een nicht moest jarenlang niets van kinderen weten, uiteindelijk is hij nu getrouwd met een muts die hem nog twee kinderen gegeven heeft.
Ik wil sinds ik mijn huidige partner ken erg graag nog een kindje. Hij absoluut niet ! Hij heeft zich laten steriliseren en tot op de dag van vandaag blijft hij heel stellig in zijn "nee".
Ik heb het inmiddels geaccepteerd. Dat en het feit dat hij wél kinderen heeft uit zijn vorige relatie.
Ik wens je heel veel sterkte, blijf bij jezelf en kies voor jezelf.
Wellicht kan en wil je nog mama worden. Indien dit niet het geval is en man blijft "raar" doen wat wilt hij dan ? Een andere vrouw ?
