Partner met PTSS
woensdag 11 april 2012 om 09:36
Hallo allemaal, ik ben eigenlijk een meelezer en dit is de eerste keer dat ik een topic opent, omdat ik echt radeloos ben en niet meer weet wat te doen. Hopelijk lezen er mensen met ervaring mee en ik zou graag advies willen.
*Ik weet niet goed of het onder relaties moet of onder psyche*
Maar goed, ik begin maar. Ik ben een vrouw van een militair en heb 2 kinderen. Mijn man is 5 jaar geleden uitgezonden geweest naar Afghanistan en sinds kort is er PTSS bij hem geconstateerd door onze huisarts. Hij is sinds 2 jaar niet meer actief als militair, maar werkt nog wel bij Defensie. Om een lang verhaal kort te maken; het gaat niet goed met hem. Ik loop al meer dan een jaar op mijn tenen en speel politieagent in mijn eigen huis. Ik probeer de kinderen koest te houden (14 en 10 jaar oud) om vaders maar niet te irriteren. Bij het minste of geringste barst hij in woede uit met als gevolg een paar maanden geleden een blauw oog bij de jongste en gisteren wou hij de oudste (notabenen op de verjaardag van de jongste!) iets aan doen. Hij heeft hem een flinke tik uitgedeeld en een volle limonadefles naar hem gegooid. Gelukkig kwam de op de muur terecht en niet op mijn kind. De limonadefles spatte uiteen met nu als gevolg een bruine muur. Maar dat is nog het minste belangrijk natuurlijk. Ik wilde al bij hem weggaan toen hij de jongste had geslagen, maar hij beloofde beterschap erkende eindelijk dat hij een probleem had, ging gelijk de volgende dag naar de huisarts en kreeg toen 'hulp'. Hij heeft fysiotherapie en manuele therapie gekregen een paar gesprekjes met de huisarts en volgens meneer ging het weer helemaal goed. Nou NIET natuurlijk! Ik vertelde hem voorzichtig (om hem maar niet boos te maken) dat hij er nog lang niet was, maar hij ontkende alles. En nu is dan de bom gebarste! Hij ging gister helemaal door het lint. Ik wil niet meer! Ik kan er niet meer tegen! Maar hij is ziek, moet ik hem dan in de steek laten? Hij wil niet het huis uit, ik wel, maar waar moet ik heen? Ik kan niet mijn kinderen bij hem achter laten, omdat ik hem totaal niet vertrouw. Ik ben bang dat hij zichzelf iets aan doet. Hij is nu naar zijn werk, heeft vanacht op de bank geslapen en ik heb hem vanochtend niet meer gezien. Ik ben bang dat ik straks wordt gebeld of dat de politie voor de deur staat dat er wat met hem is. Hij heeft gister gezegd dat hij vandaag hulp ging zoeken en zei dat hij ook wel weet dat het zo niet langer kon, maar dat zij hij de vorige keer ook al.
Ik weet het niet meer.
Beetje warrig verhaal, maar dit is nog maar het topje van de ijsberg.
*Ik weet niet goed of het onder relaties moet of onder psyche*
Maar goed, ik begin maar. Ik ben een vrouw van een militair en heb 2 kinderen. Mijn man is 5 jaar geleden uitgezonden geweest naar Afghanistan en sinds kort is er PTSS bij hem geconstateerd door onze huisarts. Hij is sinds 2 jaar niet meer actief als militair, maar werkt nog wel bij Defensie. Om een lang verhaal kort te maken; het gaat niet goed met hem. Ik loop al meer dan een jaar op mijn tenen en speel politieagent in mijn eigen huis. Ik probeer de kinderen koest te houden (14 en 10 jaar oud) om vaders maar niet te irriteren. Bij het minste of geringste barst hij in woede uit met als gevolg een paar maanden geleden een blauw oog bij de jongste en gisteren wou hij de oudste (notabenen op de verjaardag van de jongste!) iets aan doen. Hij heeft hem een flinke tik uitgedeeld en een volle limonadefles naar hem gegooid. Gelukkig kwam de op de muur terecht en niet op mijn kind. De limonadefles spatte uiteen met nu als gevolg een bruine muur. Maar dat is nog het minste belangrijk natuurlijk. Ik wilde al bij hem weggaan toen hij de jongste had geslagen, maar hij beloofde beterschap erkende eindelijk dat hij een probleem had, ging gelijk de volgende dag naar de huisarts en kreeg toen 'hulp'. Hij heeft fysiotherapie en manuele therapie gekregen een paar gesprekjes met de huisarts en volgens meneer ging het weer helemaal goed. Nou NIET natuurlijk! Ik vertelde hem voorzichtig (om hem maar niet boos te maken) dat hij er nog lang niet was, maar hij ontkende alles. En nu is dan de bom gebarste! Hij ging gister helemaal door het lint. Ik wil niet meer! Ik kan er niet meer tegen! Maar hij is ziek, moet ik hem dan in de steek laten? Hij wil niet het huis uit, ik wel, maar waar moet ik heen? Ik kan niet mijn kinderen bij hem achter laten, omdat ik hem totaal niet vertrouw. Ik ben bang dat hij zichzelf iets aan doet. Hij is nu naar zijn werk, heeft vanacht op de bank geslapen en ik heb hem vanochtend niet meer gezien. Ik ben bang dat ik straks wordt gebeld of dat de politie voor de deur staat dat er wat met hem is. Hij heeft gister gezegd dat hij vandaag hulp ging zoeken en zei dat hij ook wel weet dat het zo niet langer kon, maar dat zij hij de vorige keer ook al.
Ik weet het niet meer.
Beetje warrig verhaal, maar dit is nog maar het topje van de ijsberg.
woensdag 11 april 2012 om 10:33
Herpak jezelf en bel nog een keer...
Laat haar lekker irritant zijn je belt voor jezelf.
Wij op het forum kunnen je echt niet beter helpen dan zij kunnen en je wilt vandaag hulp.
Plens koud water in je gezicht.
Hoeveel hulp hij ook zal krijgen, dit is echt niet volgende maand over... dus JIJ hebt ook hulp nodig.
Laat haar lekker irritant zijn je belt voor jezelf.
Wij op het forum kunnen je echt niet beter helpen dan zij kunnen en je wilt vandaag hulp.
Plens koud water in je gezicht.
Hoeveel hulp hij ook zal krijgen, dit is echt niet volgende maand over... dus JIJ hebt ook hulp nodig.
woensdag 11 april 2012 om 10:40
quote:un-happy schreef op 11 april 2012 @ 10:30:
@ superstar; hij heeft gister gezegd dat hij het nu ook wel in zag dat het zo niet langer gaat en heeft beloofd vandaag hulp te zoeken. Ik weet niet of hij dat ook al heeft gedaan. Hij neemt zijn telefoon niet op.
Al zou hij vandaag hulp hebben gezocht dan nog is dit niet van vandaag op morgen over.
Bescherm je kinderen en ga al dan niet tijdelijk ergens anders heen.
Sterkte..
@ superstar; hij heeft gister gezegd dat hij het nu ook wel in zag dat het zo niet langer gaat en heeft beloofd vandaag hulp te zoeken. Ik weet niet of hij dat ook al heeft gedaan. Hij neemt zijn telefoon niet op.
Al zou hij vandaag hulp hebben gezocht dan nog is dit niet van vandaag op morgen over.
Bescherm je kinderen en ga al dan niet tijdelijk ergens anders heen.
Sterkte..
woensdag 11 april 2012 om 10:41
Wat naar voor jullie allemaal! Je man heeft hulp nodig en wel direct. Het lijkt mij ook dat hij op dit moment, voor de veiligheid van de kinderen, tijdelijk het huis uit moet. Het is de omgekeerde wereld dat jij nu met de kinderen weg moet gaan, en voor de kinderen ook heel onveilig en een verkeerd signaal. Hij moet weg, tot er hulp en verbetering is. Hun leven moet in hun eigen omgeving weer tot rust kunnen komen.
Naast de hulp die hij kan krijgen via defensie, kun je informatie inwinnen bij de Steunpunt Huiselijk Geweld om te kijken of zij jullie kunnen helpen met een tijdelijk uit huis gaan van man. Als man niet mee wil werken, kan hij een tijdelijk huisverbod krijgen.
Sterkte!
Naast de hulp die hij kan krijgen via defensie, kun je informatie inwinnen bij de Steunpunt Huiselijk Geweld om te kijken of zij jullie kunnen helpen met een tijdelijk uit huis gaan van man. Als man niet mee wil werken, kan hij een tijdelijk huisverbod krijgen.
Sterkte!
woensdag 11 april 2012 om 10:45
Ik zou vanmiddag nog een nieuw slot op de deur laten zetten en aangifte doen bij de politie. Hij werkt bij de Defensie. Denk je nou echt dat hij niet weet waar hij hulp moet zoeken?! Jij maakt je zorgen dat hij zichzelf iets aandoet, terwijl je nu twee kinderen hebt rondlopen, die de mishandeling van hun vader niet alleen mentaal maar ook fysiek met zich meedragen.
Jij hebt een verantwoordelijkheid ten opzichte van je kinderen. Dat jij met een explosief wil samenleven, is jouw probleem. Maar je kinderen behoor je te beschermen.
Jij hebt een verantwoordelijkheid ten opzichte van je kinderen. Dat jij met een explosief wil samenleven, is jouw probleem. Maar je kinderen behoor je te beschermen.
woensdag 11 april 2012 om 11:11
quote:un-happy schreef op 11 april 2012 @ 11:06:
Hulp is onderweg. Hij heeft vanochtend zelf gebeld en ze komen bij ons thuis.
Dat is fijn,hopelijk helpt dit jullie iets verder.
Maar dan nog is alles niet ineens opgelost hou de veiligheid van je kinderen goed in de gaten.
Dingen als een kind een blauw oog slaan etc zou ik niet meer tolereren ook niet onder het mom van 'hij kan er niks aan doen blabla'
Dat soort praktijken moet vanaf nu meteen als consequentie hebben dat hij er onmiddellijk uitvliegt.
Geen excuses meer voor dat soort uitspattingen.
Hulp is onderweg. Hij heeft vanochtend zelf gebeld en ze komen bij ons thuis.
Dat is fijn,hopelijk helpt dit jullie iets verder.
Maar dan nog is alles niet ineens opgelost hou de veiligheid van je kinderen goed in de gaten.
Dingen als een kind een blauw oog slaan etc zou ik niet meer tolereren ook niet onder het mom van 'hij kan er niks aan doen blabla'
Dat soort praktijken moet vanaf nu meteen als consequentie hebben dat hij er onmiddellijk uitvliegt.
Geen excuses meer voor dat soort uitspattingen.
woensdag 11 april 2012 om 11:12
Zo het is net of ik mijn verhaal lees. Mijn (inmiddels bijna ex) man heeft ook PTSS. En dit ook door verschillende uitzendingen. De problematiek is zeeer heftig bij mijn man.
Ik ben op, en de kinderen ook. Ik heb nu voor mijzelf en de kinderen gekozen. Deze stap was ontzettend moeilijk, want; kun je iemand die zo ziek is wel alleeen laten?
Ik wens je ontzettend veel succes en sterkte, het is zo pittig..
-liever niet quoten, ik haal dit later weg ivm herkenbaarheid-
Ik ben op, en de kinderen ook. Ik heb nu voor mijzelf en de kinderen gekozen. Deze stap was ontzettend moeilijk, want; kun je iemand die zo ziek is wel alleeen laten?
Ik wens je ontzettend veel succes en sterkte, het is zo pittig..
-liever niet quoten, ik haal dit later weg ivm herkenbaarheid-
anoniem_91289 wijzigde dit bericht op 11-04-2012 14:09
Reden: ivm herkenbaarheid weg..
Reden: ivm herkenbaarheid weg..
% gewijzigd
woensdag 11 april 2012 om 11:27
Hij gaat ook voorlopig even het huis uit (op mijn verzoek). Zodat wij allemaal even tot rust kunnen komen. Kan zich dan niet irriteren en wij hoeven niet op onze tenen te lopen.
@ keye, heftig! Ik hoop zo dat we nu de juiste hulp krijgen. Mijn man is echt goed geschrokken, omdat ik hem nu een ultimatum heb gesteld. Ik hoop dat hij alles meent.
Ik tolereer zeker niet dat mijn kinderen geslagen worden. Ik zal hem dat ook nooit vergeven. Ben vroeger geslagen door mijn vader en mijn moeder keek machteloos toe. Ik heb me voorgenomen om nooit zo te worden! Hij heeft gister ook met de kinderen afzonderlijk van elkaar gesproken en zijn excuses aangeboden. Kinderen krijgen trouwens ook hulp. Dit gaat ons allemaal aan en niet alleen hijzelf. Wij zijn allemaal slachtoffer in dit verhaal.
@ keye, heftig! Ik hoop zo dat we nu de juiste hulp krijgen. Mijn man is echt goed geschrokken, omdat ik hem nu een ultimatum heb gesteld. Ik hoop dat hij alles meent.
Ik tolereer zeker niet dat mijn kinderen geslagen worden. Ik zal hem dat ook nooit vergeven. Ben vroeger geslagen door mijn vader en mijn moeder keek machteloos toe. Ik heb me voorgenomen om nooit zo te worden! Hij heeft gister ook met de kinderen afzonderlijk van elkaar gesproken en zijn excuses aangeboden. Kinderen krijgen trouwens ook hulp. Dit gaat ons allemaal aan en niet alleen hijzelf. Wij zijn allemaal slachtoffer in dit verhaal.
woensdag 11 april 2012 om 11:36
woensdag 11 april 2012 om 12:51
Un-happy, dit speelt inmiddels al een jaar of 8 a 9 bij ons. Wel met ups en downs. Ik ben een aantal keer samen met hem in therapie gegaan en hij ook alleen. Want er moest eerst met hem gewerkt worden voordat we met zn allen konden gaan. Het was erg heftig. Hij ontweek alles, sociale contacten enz. Hij zonderde zichzelf af en ons ook hierdoor. Hij heeft zelfs zijn werk gezocht op zo min mogelijk contact met anderen.
Het zo ontzettend veel invloed op ons gezin.
Hij is weggegaan omdat ik hem dat heb gevraagd. Ik heb nog erg veel verdriet om deze beslissing, maar er zijn kinderen in het spel.
Heel knap dat er is gebeld, en dat er hulp word ingeschakeld!!
Het zo ontzettend veel invloed op ons gezin.
Hij is weggegaan omdat ik hem dat heb gevraagd. Ik heb nog erg veel verdriet om deze beslissing, maar er zijn kinderen in het spel.
Heel knap dat er is gebeld, en dat er hulp word ingeschakeld!!
woensdag 11 april 2012 om 12:59
Wat goed dat hij hulp heeft geregeld en tijdelijk ergens anders naar toe gaat. Even een time-out kan voor alle partijen heel fijn zijn. Wanneer komt 'de hulp'?
Mijn tip voor je man is om niet te lang alleen maar te gaan praten met een hulpverlener, maar echt de EMDR te starten. Er zijn psychiaters en psychologen die van mening zijn dat er eerst gepraat moet worden voordat er over kan worden gegaan op de behandeling. Mijn ervaring is dat dit niet werkt, aangezien praten wel op kan luchten, maar niet de PTSS weg kan nemen.
Ik lees veel reacties over het slaan van de kinderen. Dit begrijp ik en zou ik zelf ook niet tolereren, maar ik begrijp helaas ook maar al te goed wat PTSS met je doet. Hou voor ogen dat dit een ziektebeeld is wat genezen kan worden. Het staat in de AS 1 van de dms-V en dat betekent dat het een variabele diagnose is. Deze houd je dus niet je leven lang.
Mijn tip voor je man is om niet te lang alleen maar te gaan praten met een hulpverlener, maar echt de EMDR te starten. Er zijn psychiaters en psychologen die van mening zijn dat er eerst gepraat moet worden voordat er over kan worden gegaan op de behandeling. Mijn ervaring is dat dit niet werkt, aangezien praten wel op kan luchten, maar niet de PTSS weg kan nemen.
Ik lees veel reacties over het slaan van de kinderen. Dit begrijp ik en zou ik zelf ook niet tolereren, maar ik begrijp helaas ook maar al te goed wat PTSS met je doet. Hou voor ogen dat dit een ziektebeeld is wat genezen kan worden. Het staat in de AS 1 van de dms-V en dat betekent dat het een variabele diagnose is. Deze houd je dus niet je leven lang.
woensdag 11 april 2012 om 13:08
quote:kelso schreef op 11 april 2012 @ 12:59:
Mijn tip voor je man is om niet te lang alleen maar te gaan praten met een hulpverlener, maar echt de EMDR te starten. Er zijn psychiaters en psychologen die van mening zijn dat er eerst gepraat moet worden voordat er over kan worden gegaan op de behandeling. Mijn ervaring is dat dit niet werkt, aangezien praten wel op kan luchten, maar niet de PTSS weg kan nemen.Ik zou dat aan de hulpverleners overlaten. EMDR kan ook heel erg averechts werken, waardoor je het trauma verder "opbergt" en het later nog veel meer problemen gaat geven. EMDR is niet voor iedereen geschikt en daar moet de hulpverlener in overleg met de cliënt een beslissing over nemen. Bovendien is cognitieve gedragstherapie een evidence based (dus bewezen door onderzoek) aanbevolen therapie. En dat is dus praten.
Mijn tip voor je man is om niet te lang alleen maar te gaan praten met een hulpverlener, maar echt de EMDR te starten. Er zijn psychiaters en psychologen die van mening zijn dat er eerst gepraat moet worden voordat er over kan worden gegaan op de behandeling. Mijn ervaring is dat dit niet werkt, aangezien praten wel op kan luchten, maar niet de PTSS weg kan nemen.Ik zou dat aan de hulpverleners overlaten. EMDR kan ook heel erg averechts werken, waardoor je het trauma verder "opbergt" en het later nog veel meer problemen gaat geven. EMDR is niet voor iedereen geschikt en daar moet de hulpverlener in overleg met de cliënt een beslissing over nemen. Bovendien is cognitieve gedragstherapie een evidence based (dus bewezen door onderzoek) aanbevolen therapie. En dat is dus praten.
woensdag 11 april 2012 om 13:21
@Achnein: natuurlijk is het aan hulpverleners welke behandeling gekozen wordt, maar ik wil toch even een potje breken voor EMDR. Niet zozeer voor de man van TO (ik ken hem niet, ben niet zijn behandelaar) maar in het algemeen: EMDR is ook evidence-based, bewezen effectief dus en werkt sneller dan welke andere therapie dan ook. Het staat of valt met een goede indicatiestelling en een goede behandelaar.
woensdag 11 april 2012 om 13:24
quote:anna761 schreef op 11 april 2012 @ 13:21:
@Achnein: natuurlijk is het aan hulpverleners welke behandeling gekozen wordt, maar ik wil toch even een potje breken voor EMDR. Niet zozeer voor de man van TO (ik ken hem niet, ben niet zijn behandelaar) maar in het algemeen: EMDR is ook evidence-based, bewezen effectief dus en werkt sneller dan welke andere therapie dan ook. Het staat of valt met een goede indicatiestelling en een goede behandelaar.Ik breek liever geen potje voor EMDR, het heeft er voor gezorgd dat mijn partner een half jaar dagbehandeling nodig heeft gehad, waar dat zonder EMDR niet nodig geweest zou zijn. Daarom zeg ik: niet zo pushen op die EMDR, laat de therapeuten maar kijken wat er nodig is.
@Achnein: natuurlijk is het aan hulpverleners welke behandeling gekozen wordt, maar ik wil toch even een potje breken voor EMDR. Niet zozeer voor de man van TO (ik ken hem niet, ben niet zijn behandelaar) maar in het algemeen: EMDR is ook evidence-based, bewezen effectief dus en werkt sneller dan welke andere therapie dan ook. Het staat of valt met een goede indicatiestelling en een goede behandelaar.Ik breek liever geen potje voor EMDR, het heeft er voor gezorgd dat mijn partner een half jaar dagbehandeling nodig heeft gehad, waar dat zonder EMDR niet nodig geweest zou zijn. Daarom zeg ik: niet zo pushen op die EMDR, laat de therapeuten maar kijken wat er nodig is.
woensdag 11 april 2012 om 13:48
Ik ken ook iemand die dit werk gedaan heeft, maar daar wijd ik niet over uit.
Ze krijgen er een enorme klap van, en dit zijn heel vaak de gevolgen.
Ik ben blij dat hij zelf de keus maakt om er wat aan te doen, anders oet jij een keus maken voor de kinderen.
Ik geloof dat jullie het zwaar hebben nu, ook hij.
En ik veroordeel geen een van allen uiteraard, maar vind hulp wel heel erg nodig.
Hij moet wel eerlijk zijn.
Ze krijgen er een enorme klap van, en dit zijn heel vaak de gevolgen.
Ik ben blij dat hij zelf de keus maakt om er wat aan te doen, anders oet jij een keus maken voor de kinderen.
Ik geloof dat jullie het zwaar hebben nu, ook hij.
En ik veroordeel geen een van allen uiteraard, maar vind hulp wel heel erg nodig.
Hij moet wel eerlijk zijn.