Relaties
alle pijlers
Plotseling verdwijnen steekt nog steeds
donderdag 6 september 2018 om 17:19
Toch maar eens wat meningen en tips vragen want ik vind mezelf echt een beetje sneu worden en ik wil mijn vriendinnen er eigenlijk niet mee lastig vallen.
Ongeveer 20 jaar geleden ontmoette ik een man. Nou ja, toentertijd eigenlijk een jongen want we waren rond de 15 jaar oud. Omdat we niet in hetzelfde land woonden (hij is Duits), zagen we elkaar af en toe. Maar goed, we waren jong en dan is een lange afstand wat meer een probleem dus dat stierf een stille dood. Door de jaren heen wel contact gehouden (als in: regelmatig mailen) maar natuurlijk allebei ons eigen leven geleid. Als ik heel eerlijk naar mezelf ben, heb ik altijd wel een zwak voor hem gehouden.
Sinds anderhalf jaar wonen we allebei in Duitsland (ik ben voor mijn werk verhuisd) en sindsdien hadden we eigenlijk dagelijks contact, mailen, appen etc. Uiteindelijk hebben we elkaar ontmoet en dat was fantastisch. Superveel lol gehad en erg veel aantrekkingskracht (op dat moment wederzijds, dat weet ik zeker). Nadien ook veel contact gehouden, we zouden elkaar snel weer zien en meer van dat soort leukigheden. Totdat dat ontmoeten wel erg lang op zich liet wachten en ik hem vroeg of hij uberhaupt nog wel wilde ontmoeten want zo niet, dan weet ik het liever.
En je raadt het al: dat appje is nooit gelezen en ik heb nooit meer van hem gehoord. Heb er nog een email aan gewaagd om technische problemen uit te sluiten
maar ook daarop kwam geen antwoord.
Duidelijke zaak zou je denken maar waaaaaaaaarom kan mijn hart dat nou niet afsluiten? Ik ben niet onzeker, ik heb geen laag zelfbeeld, ik heb een leuk leven maar ik ben ZO ernstig op mijn ziel getrapt. Ja, ik had graag gezien wat het had kunnen worden maar dat is eigenlijk bijzaak: we kennen elkaar ZO lang en hadden altijd een leuke vriendschap. Moet dat nu op zo’n manier?
Dat verdwijnen is nu een half jaar geleden en ik huil mezelf echt niet elke avond in slaap maar als ik er aan denk (zeg: 1 keer in de week), steekt het echt nog.
Tips?
Ongeveer 20 jaar geleden ontmoette ik een man. Nou ja, toentertijd eigenlijk een jongen want we waren rond de 15 jaar oud. Omdat we niet in hetzelfde land woonden (hij is Duits), zagen we elkaar af en toe. Maar goed, we waren jong en dan is een lange afstand wat meer een probleem dus dat stierf een stille dood. Door de jaren heen wel contact gehouden (als in: regelmatig mailen) maar natuurlijk allebei ons eigen leven geleid. Als ik heel eerlijk naar mezelf ben, heb ik altijd wel een zwak voor hem gehouden.
Sinds anderhalf jaar wonen we allebei in Duitsland (ik ben voor mijn werk verhuisd) en sindsdien hadden we eigenlijk dagelijks contact, mailen, appen etc. Uiteindelijk hebben we elkaar ontmoet en dat was fantastisch. Superveel lol gehad en erg veel aantrekkingskracht (op dat moment wederzijds, dat weet ik zeker). Nadien ook veel contact gehouden, we zouden elkaar snel weer zien en meer van dat soort leukigheden. Totdat dat ontmoeten wel erg lang op zich liet wachten en ik hem vroeg of hij uberhaupt nog wel wilde ontmoeten want zo niet, dan weet ik het liever.
En je raadt het al: dat appje is nooit gelezen en ik heb nooit meer van hem gehoord. Heb er nog een email aan gewaagd om technische problemen uit te sluiten
maar ook daarop kwam geen antwoord.Duidelijke zaak zou je denken maar waaaaaaaaarom kan mijn hart dat nou niet afsluiten? Ik ben niet onzeker, ik heb geen laag zelfbeeld, ik heb een leuk leven maar ik ben ZO ernstig op mijn ziel getrapt. Ja, ik had graag gezien wat het had kunnen worden maar dat is eigenlijk bijzaak: we kennen elkaar ZO lang en hadden altijd een leuke vriendschap. Moet dat nu op zo’n manier?
Dat verdwijnen is nu een half jaar geleden en ik huil mezelf echt niet elke avond in slaap
maar als ik er aan denk (zeg: 1 keer in de week), steekt het echt nog.Tips?
donderdag 6 september 2018 om 17:49
donderdag 6 september 2018 om 17:52
Tja antwoorden ga je waarschijnlijk niet krijgen. Jammer dat het zo is gelopen maar je hebt er niks aan om in het verleden te blijven hangen. Kun je niet een afscheidsbrief schrijven en deze verbranden om er een afscheidsritueel van te maken? Misschien wat zweverig maar het markeert wel een duidelijk afscheid.
donderdag 6 september 2018 om 17:53
Ik heb zelf meegemaakt dat mijn toemalige vriend zijn spullen naar mij oververhuisde en toen naar werk vertrok ( internationaal vrachtwagenchauffeur) hij mij belde om te zeggen dat ie vast stond bij de grens en dat ie mij zou bellen zodra hij weer weg was bij de grens en weer naar huis zou komen. Dat telefoontje moet nu nog komen en we zijn bijna 15 jaar verder. Die is ook spontaan in rook opgegaan. Nooit meer wat van gehoord. Heel veel verdriet van gehad maar op een gegeven moment is het gewoon klaar. Tenminste bij mij. Je leven gaat door. Doordat je er nog mee loopt zou het jammer zijn als hierdoor een leuke vent zou mislopen. Je verdiend zoveel meer.
donderdag 6 september 2018 om 18:01
Hoe kan dit? Jij zat dus met een huis vol met zijn spullen? Kende je geen familie van hem dan?lindybopophelia schreef: ↑06-09-2018 17:53Ik heb zelf meegemaakt dat mijn toemalige vriend zijn spullen naar mij oververhuisde en toen naar werk vertrok ( internationaal vrachtwagenchauffeur) hij mij belde om te zeggen dat ie vast stond bij de grens en dat ie mij zou bellen zodra hij weer weg was bij de grens en weer naar huis zou komen. Dat telefoontje moet nu nog komen en we zijn bijna 15 jaar verder. Die is ook spontaan in rook opgegaan. Nooit meer wat van gehoord. Heel veel verdriet van gehad maar op een gegeven moment is het gewoon klaar. Tenminste bij mij. Je leven gaat door. Doordat je er nog mee loopt zou het jammer zijn als hierdoor een leuke vent zou mislopen. Je verdiend zoveel meer.
donderdag 6 september 2018 om 18:02
Bedankt voor jullie reacties 
En ik heb de eerste maanden ook gedacht: Hij zal toch geen ongeluk gehad hebben? maar ik vind de timing dan wel ZO toevallig (net na een smsje waar ik hem vraag of we elkaar nog gaan zien) dat ik vermoed dat hij me negeert. Laten we het hopen trouwens, het is een leuke man dus aan het eind van de dag wens ik hem alle goeds (maar wel gewoon het liefst met mij, zo ben ik dan ook wel weer
)
Maar zelfs in dat dramatische scenario: hoe sluit je dat nu helemaal af voor jezelf?
Ik probeer oprecht niet in het verleden te blijven hangen (doe veel leuks, heb het in het algemeen gewoon ernstig naar mn zin) en besef ook wel dat iemand die je negeert uiteindelijk echt niet zo leuk is, maar ja merk stiekem toch echt dat andere mannen nooit ZO leuk zijn en dat ik me toch afvraag wat er gebeurd is.
@lindybop: jeetje, dat is wel heel heftig. Kan me voorstellen dat je daar veel verdriet van gehad hebt.
Fijn om het even van me af te typen. Ben nogal een 'niet zeiken maar doorgaan' type maar vind dit toch even lastig en merk dat ik het in het echte leven niet echt goed verwoord krijg en mezelf ook nogal sneu vind als ik het vertel haha.
En ik heb de eerste maanden ook gedacht: Hij zal toch geen ongeluk gehad hebben? maar ik vind de timing dan wel ZO toevallig (net na een smsje waar ik hem vraag of we elkaar nog gaan zien) dat ik vermoed dat hij me negeert. Laten we het hopen trouwens, het is een leuke man dus aan het eind van de dag wens ik hem alle goeds (maar wel gewoon het liefst met mij, zo ben ik dan ook wel weer
)Maar zelfs in dat dramatische scenario: hoe sluit je dat nu helemaal af voor jezelf?
Ik probeer oprecht niet in het verleden te blijven hangen (doe veel leuks, heb het in het algemeen gewoon ernstig naar mn zin) en besef ook wel dat iemand die je negeert uiteindelijk echt niet zo leuk is, maar ja merk stiekem toch echt dat andere mannen nooit ZO leuk zijn en dat ik me toch afvraag wat er gebeurd is.
@lindybop: jeetje, dat is wel heel heftig. Kan me voorstellen dat je daar veel verdriet van gehad hebt.
Fijn om het even van me af te typen. Ben nogal een 'niet zeiken maar doorgaan' type maar vind dit toch even lastig en merk dat ik het in het echte leven niet echt goed verwoord krijg en mezelf ook nogal sneu vind als ik het vertel haha.
donderdag 6 september 2018 om 18:04
donderdag 6 september 2018 om 18:09
Ja, dit.Pinda-Kaas schreef: ↑06-09-2018 18:02Ghosting is een van de naarste manieren van afwijzing, en kan je behoorlijk krenken
ik snap het wel
Goede tip van de brief om het af te sluiten. Heb afgelopen weekend het e-mailadres gesloten dat ik eigenlijk alleen voor hem gebruikte en al zijn foto's verwijderd van mijn telefoon - ook een beetje in het kader van afsluiten. Merk dat ik me er sindsdien weer meer mee bezig hou - heel irritant.
(en sorry als ik achter de feiten aanhobbel: mijn reacties moeten om 1 of andere reden eerst goedgekeurd worden...)
donderdag 6 september 2018 om 18:11
Lang verhaal kort: hij had nog wel sporadisch contact met zijn moeder maar dat was ook niet je van het. En een beste vriend. Ik heb elke dag met deze mensen gebeld en toen ook gezegd dat ik hem ging opgeven als vermist. Dat wou zijn moeder niet en de politie destijds ook niet. Volwassen enzo en nog meer van dat geblaat.
Toen ik later weer naar zijn beste vriend belde zij hij ineens: Ik snap niet dat je nog steeds over die knaap inzit. En toen kwam het verhaal dat ie laatst was geweest en dat ie met hem dus had afgesproken. Heb hem meteen gemeld dat hij hem kon zeggen dat 14 dagen had om zijn zooi op te halen bij mij. Zoniet dan zou ik alles wegflikkeren. En hij kwam toen nog steeds niet dus heb ik alles weggeflikkerd.
Toen ik later weer naar zijn beste vriend belde zij hij ineens: Ik snap niet dat je nog steeds over die knaap inzit. En toen kwam het verhaal dat ie laatst was geweest en dat ie met hem dus had afgesproken. Heb hem meteen gemeld dat hij hem kon zeggen dat 14 dagen had om zijn zooi op te halen bij mij. Zoniet dan zou ik alles wegflikkeren. En hij kwam toen nog steeds niet dus heb ik alles weggeflikkerd.
donderdag 6 september 2018 om 18:14
@EvenOpnieuwDanMaar: kan het zijn dat ie bijv. een relatie had (desnoods getrouwd met kinderen), aanvoelde dat de flirt met jou de foute kant uit ging en je daarom uit zijn leven geband heeft? Ik neem aan dat als je zoveel contact had dat het gewoon mogelijk moest zijn om hem op te sporen via de burgerlijke stand, telefoonboek. Maar ja, je hebt waarschijnijk er ook geen zin om hem te ontmaskeren.
Stel: je ziet op het locked screen van je telefoon een Whatsapp berichtje opduiken, dan heeft het niet de status gelezen. Maar je kan dan wellicht het whatsapp account deleten of wellicht jou als contactpersoon blocken. Weet niet of dat kan, maar dat kan verklaren dat juist dat bericht ineens een verdwijning triggert.
Ontzettend vervelend en ook wel laf om dat zonder verklaring te doen. Maar ik neem aan dat het wel een bewuste actie was. Ik denk dat het gevoel moet slijten.
@lindybopophelia: dat is echt bizar. Heb je hem als vermist opgegeven? Waren er sporen. Of was het toch iemand die daadwerkelijk gewoon wilde verdwijnen? Koudwatervrees kreeg en met de noorderzon is vertrokken? En waren de sporen die je had vals?
OK Mosterd voor een gedeelte. En het fenomeen heet dus gewoon Ghosting.
Stel: je ziet op het locked screen van je telefoon een Whatsapp berichtje opduiken, dan heeft het niet de status gelezen. Maar je kan dan wellicht het whatsapp account deleten of wellicht jou als contactpersoon blocken. Weet niet of dat kan, maar dat kan verklaren dat juist dat bericht ineens een verdwijning triggert.
Ontzettend vervelend en ook wel laf om dat zonder verklaring te doen. Maar ik neem aan dat het wel een bewuste actie was. Ik denk dat het gevoel moet slijten.
@lindybopophelia: dat is echt bizar. Heb je hem als vermist opgegeven? Waren er sporen. Of was het toch iemand die daadwerkelijk gewoon wilde verdwijnen? Koudwatervrees kreeg en met de noorderzon is vertrokken? En waren de sporen die je had vals?
OK Mosterd voor een gedeelte. En het fenomeen heet dus gewoon Ghosting.
donderdag 6 september 2018 om 18:23
Ja, terug kijkend denk ik inderdaad dat het scenario dat jij schetst het meest waarschijnlijk is. Zijn naam is wel errug doorsnee al kan ik hem zeker wel vinden als ik dat echt zo willen maar daar ben ik dan ook weer te trots voor haha.kastella schreef: ↑06-09-2018 18:14@EvenOpnieuwDanMaar: kan het zijn dat ie bijv. een relatie had (desnoods getrouwd met kinderen), aanvoelde dat de flirt met jou de foute kant uit ging en je daarom uit zijn leven geband heeft? Ik neem aan dat als je zoveel contact had dat het gewoon mogelijk moest zijn om hem op te sporen via de burgerlijke stand, telefoonboek. Maar ja, je hebt waarschijnijk er ook geen zin om hem te ontmaskeren.
Stel: je ziet op het locked screen van je telefoon een Whatsapp berichtje opduiken, dan heeft het niet de status gelezen. Maar je kan dan wellicht het whatsapp account deleten of wellicht jou als contactpersoon blocken. Weet niet of dat kan, maar dat kan verklaren dat juist dat bericht ineens een verdwijning triggert.
Ontzettend vervelend en ook wel laf om dat zonder verklaring te doen. Maar ik neem aan dat het wel een bewuste actie was. Ik denk dat het gevoel moet slijten.
@lindybopophelia: dat is echt bizar. Heb je hem als vermist opgegeven? Waren er sporen. Of was het toch iemand die daadwerkelijk gewoon wilde verdwijnen? Koudwatervrees kreeg en met de noorderzon is vertrokken? En waren de sporen die je had vals?
OK Mosterd voor een gedeelte. En het fenomeen heet dus gewoon Ghosting.
Ik werd niet geblokkeerd op WA want ik kon zijn laatste online datum nog zien (en dat was net iets voor ik mijn laatste berichtje stuurde). Sinds ongeveer een maand zie ik zijn 'last online' niet meer.
Ik weet ook niet of het nuttig is daar over na te denken want als hij het niet wil, om welke reden dan ook, dan is het maar zo natuurlijk.
donderdag 6 september 2018 om 18:44
donderdag 6 september 2018 om 18:46
Ja, dat zou zeker overdreven zijn. Dat doe ik dan ook niet.viva-amber schreef: ↑06-09-2018 18:44Je huilt jezelf elke avond in slaap om iemand die je al bijna 20 jaar niet in het echt hebt gezien.....ovedrijven is ook een vak.
donderdag 6 september 2018 om 18:47
Dat staat er nietviva-amber schreef: ↑06-09-2018 18:44Je huilt jezelf elke avond in slaap om iemand die je al bijna 20 jaar niet in het echt hebt gezien.....ovedrijven is ook een vak.
donderdag 6 september 2018 om 18:50
Lezen is moeilijk hèviva-amber schreef: ↑06-09-2018 18:44Je huilt jezelf elke avond in slaap om iemand die je al bijna 20 jaar niet in het echt hebt gezien.....ovedrijven is ook een vak.
donderdag 6 september 2018 om 18:50
Er staat....ik huil mezelf echt NIET iedere avond in slaapviva-amber schreef: ↑06-09-2018 18:44Je huilt jezelf elke avond in slaap om iemand die je al bijna 20 jaar niet in het echt hebt gezien.....ovedrijven is ook een vak.
donderdag 6 september 2018 om 18:54
viva-amber schreef: ↑06-09-2018 18:44Je huilt jezelf elke avond in slaap om iemand die je al bijna 20 jaar niet in het echt hebt gezien.....ovedrijven is ook een vak.
.
'Niet' schreef ze! 'Niet'!
Ja, dit is naar. Ik had denk ik gebeld en geen mail gestuurd. En dan met een privé nummer.
Maar hoe weet je dat hij niet dood is? Vrouw en kinderen had ook gekund. Maar hoe dan ook, zo'n open eind blijft vervelend.