Relaties
alle pijlers
Radeloos
zaterdag 3 november 2012 om 13:14
Beste allemaal,
Ik zal me een beetje voorstellen, ik ben smikkeltje405(v) ben 24jaar en ben opzoek naar jullie mening, gedachten en tips want ik ben het allemaal even kwijt.
M'n leven is op het moment een beetje een rommeltje, voor zo ver ik het weet heb ik al geruim een jaar last van een flinke depressie en dit heeft nu z'n twee maanden geleden z'n tol geëist.
Ik zag het allemaal niet meer zitten en ben met een mislukte zelfmoordpoging in het ziekenhuis beland, maar dat is niet alles. Door alle stress en reactie op de overdosis medicijnen, ben ik een heel groot stuk uit m'n geheugen kwijt.
Maar nu het gene waar ik wel het meest mee zit, mijn vrouw waar ik al weer bijna anderhalf jaar mee getrouwd ben wil helemaal maar dan ook helemaal niets meer met me te maken hebben.
Ze wil me niets vertellen, niets uitleggen en dat maakt me kapot van binnen. Ik mis d'r zo ontzettend veel, dat ik niets kan doen zonder dat ik aan d'r moet denken.
Nou zeggen m'n psychologen laat het even voor zo ver het is, geef het tijd voor haar is het ook moeilijk. Maar nu z'n 7weken verder, zit er nog niets maar dan ook niets van verandering in.
Ze praat nog steeds niet met me, wat zou ik nou kunnen doen? Om haar te laten zien en voelen, dat het me heel erg spijt dat we door hel zijn gegaan. Maar dat ik ontzettend veel van haar hou en dat ik niets maar dan ook niets liever wil als er samen uitkomen.
Ik kijk uit naar jullie mening & hopelijk tips, want ik ben echt ten einde raad. Wil haar dan ook echt maar dan ook echt niet kwijt!
Liefs, mij
Ik zal me een beetje voorstellen, ik ben smikkeltje405(v) ben 24jaar en ben opzoek naar jullie mening, gedachten en tips want ik ben het allemaal even kwijt.
M'n leven is op het moment een beetje een rommeltje, voor zo ver ik het weet heb ik al geruim een jaar last van een flinke depressie en dit heeft nu z'n twee maanden geleden z'n tol geëist.
Ik zag het allemaal niet meer zitten en ben met een mislukte zelfmoordpoging in het ziekenhuis beland, maar dat is niet alles. Door alle stress en reactie op de overdosis medicijnen, ben ik een heel groot stuk uit m'n geheugen kwijt.
Maar nu het gene waar ik wel het meest mee zit, mijn vrouw waar ik al weer bijna anderhalf jaar mee getrouwd ben wil helemaal maar dan ook helemaal niets meer met me te maken hebben.
Ze wil me niets vertellen, niets uitleggen en dat maakt me kapot van binnen. Ik mis d'r zo ontzettend veel, dat ik niets kan doen zonder dat ik aan d'r moet denken.
Nou zeggen m'n psychologen laat het even voor zo ver het is, geef het tijd voor haar is het ook moeilijk. Maar nu z'n 7weken verder, zit er nog niets maar dan ook niets van verandering in.
Ze praat nog steeds niet met me, wat zou ik nou kunnen doen? Om haar te laten zien en voelen, dat het me heel erg spijt dat we door hel zijn gegaan. Maar dat ik ontzettend veel van haar hou en dat ik niets maar dan ook niets liever wil als er samen uitkomen.
Ik kijk uit naar jullie mening & hopelijk tips, want ik ben echt ten einde raad. Wil haar dan ook echt maar dan ook echt niet kwijt!
Liefs, mij
zaterdag 3 november 2012 om 13:24
zaterdag 3 november 2012 om 13:26
zaterdag 3 november 2012 om 13:32
We waren idd jong getrouwd, maar als je echt van iemand houd maakt leeftijd niets uit. Ik ben elke dag hard bezig om aan me zelf te werken en er sterker uit te komen.
Maar het zomaar laten gaan kan ik gewoon niet, als je echt maar dan ook echt van iemand houd dan vecht je er voor!
Wat het ook kost, hoe lang het ook duurt.
Maar het zomaar laten gaan kan ik gewoon niet, als je echt maar dan ook echt van iemand houd dan vecht je er voor!
Wat het ook kost, hoe lang het ook duurt.
zaterdag 3 november 2012 om 13:34
Zij wil niets uitleggen maar kun jij je dan niet voorstellen hoe zij zich moet voelen?
Je zegt dat je haar echt maar dan ook echt niet kwijt wil.
Zij wilde jou ook echt niet kwijt maar ik kan me zo indenken dat het voor haar voelt alsof jij haar wel kwijt wilde. Jij hebt immers getracht uit het leven te stappen. Je wilde haar wel achterlaten..
Dit is niet zomaar iets als je 1,5 jaar geleden elkaar in voor- en tegenspoed hebt beloofd.
Werk aan je herstel dat is het belangrijkste, jij bent nog jong en zij is nog jong.
Je zegt dat je haar echt maar dan ook echt niet kwijt wil.
Zij wilde jou ook echt niet kwijt maar ik kan me zo indenken dat het voor haar voelt alsof jij haar wel kwijt wilde. Jij hebt immers getracht uit het leven te stappen. Je wilde haar wel achterlaten..
Dit is niet zomaar iets als je 1,5 jaar geleden elkaar in voor- en tegenspoed hebt beloofd.
Werk aan je herstel dat is het belangrijkste, jij bent nog jong en zij is nog jong.
zaterdag 3 november 2012 om 13:39
quote:smikkeltje405 schreef op 03 november 2012 @ 13:32:
We waren idd jong getrouwd, maar als je echt van iemand houd maakt leeftijd niets uit. Ik ben elke dag hard bezig om aan me zelf te werken en er sterker uit te komen.
Maar het zomaar laten gaan kan ik gewoon niet, als je echt maar dan ook echt van iemand houd dan vecht je er voor!
Wat het ook kost, hoe lang het ook duurt.
Hier spreek je jezelf eigenlijk enigszins tegen in mijn ogen. Zij wíl nu even niet meer. Dan kun jij wel willen vechten, maar doe dat dan voor jezelf, zoals je in de eerste regels ook zegt. Dat is goed.
Haar op de een of andere manier dwingen om contact met jou te hebben heeft geen zin en gaat averechts werken. Dat is niet goed.
Dus als je van haar houd, respecteer je haar wens voorlopig en zorg je eerst dat je zelf goed beter wordt.
We waren idd jong getrouwd, maar als je echt van iemand houd maakt leeftijd niets uit. Ik ben elke dag hard bezig om aan me zelf te werken en er sterker uit te komen.
Maar het zomaar laten gaan kan ik gewoon niet, als je echt maar dan ook echt van iemand houd dan vecht je er voor!
Wat het ook kost, hoe lang het ook duurt.
Hier spreek je jezelf eigenlijk enigszins tegen in mijn ogen. Zij wíl nu even niet meer. Dan kun jij wel willen vechten, maar doe dat dan voor jezelf, zoals je in de eerste regels ook zegt. Dat is goed.
Haar op de een of andere manier dwingen om contact met jou te hebben heeft geen zin en gaat averechts werken. Dat is niet goed.
Dus als je van haar houd, respecteer je haar wens voorlopig en zorg je eerst dat je zelf goed beter wordt.
zaterdag 3 november 2012 om 13:40
quote:smikkeltje405 schreef op 03 november 2012 @ 13:32:
We waren idd jong getrouwd, maar als je echt van iemand houd maakt leeftijd niets uit. Ik ben elke dag hard bezig om aan me zelf te werken en er sterker uit te komen.
Maar het zomaar laten gaan kan ik gewoon niet, als je echt maar dan ook echt van iemand houd dan vecht je er voor!
Wat het ook kost, hoe lang het ook duurt.Schattig.
We waren idd jong getrouwd, maar als je echt van iemand houd maakt leeftijd niets uit. Ik ben elke dag hard bezig om aan me zelf te werken en er sterker uit te komen.
Maar het zomaar laten gaan kan ik gewoon niet, als je echt maar dan ook echt van iemand houd dan vecht je er voor!
Wat het ook kost, hoe lang het ook duurt.Schattig.
conversation = awareness
zaterdag 3 november 2012 om 13:44
Wat moeilijk voor je
Ga als eerste voor je zelf zorgen, dat je weer helemaal de ''oude'' wordt.
Dat is al zwaar genoeg.
Leef alleen je eigen leven, momenteel, dat klinkt hard, maar dat is het niet.
Zorg dat je weer die sterke persoon wordt, die je was, waar je vrouw verliefd op geworden is,
Dan hebben jullie misschien toekomst samen.
Het àllerbeste gewenst.
Ga als eerste voor je zelf zorgen, dat je weer helemaal de ''oude'' wordt.
Dat is al zwaar genoeg.
Leef alleen je eigen leven, momenteel, dat klinkt hard, maar dat is het niet.
Zorg dat je weer die sterke persoon wordt, die je was, waar je vrouw verliefd op geworden is,
Dan hebben jullie misschien toekomst samen.
Het àllerbeste gewenst.
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
zaterdag 3 november 2012 om 13:45
Dus toen jullie trouwden had je ook al een depressie, of het begin daarvan? En was/ben jij dus de gedurende jullie huwelijk al depressief? Ik denk dat het voor haar misschien wat tegengevallen is. Dat ze denkt, als dit het is (voor nu en lange tijd), dan liever niet. En koos ze voor zichzelf.
Ik snap jou ook heel goed, want als je trouwt doe je dat ook als het met de ander minder goed gaat. Daar kom je dan samen uit, als het goed is. Zij kan het blijkbaar toch niet aan, heeft het misschien onderschat of haar liefde is minder dan ze dacht. Ik zou haar ook met rust laten, aan haar trekken werkt averechts. Voor haar is het teveel, dus werk aan jezelf en wellicht hebben jullie dan tzt weer contact.
Ik snap jou ook heel goed, want als je trouwt doe je dat ook als het met de ander minder goed gaat. Daar kom je dan samen uit, als het goed is. Zij kan het blijkbaar toch niet aan, heeft het misschien onderschat of haar liefde is minder dan ze dacht. Ik zou haar ook met rust laten, aan haar trekken werkt averechts. Voor haar is het teveel, dus werk aan jezelf en wellicht hebben jullie dan tzt weer contact.
zaterdag 3 november 2012 om 14:01
zaterdag 3 november 2012 om 14:07
Ik zou het advies van je psycholoog opvolgen en je zou hem/haar wellicht kunnen vragen of het verstandig is om je vrouw misschien een brief te sturen.
Natuurlijk is het moeilijk alleen maar dat is nu precies wat jij ook even moet zijn. Alleen met jezelf en gelukkig worden met jezelf. Pas dan kun je een ander weer gelukkig maken.
Sterkte!
Natuurlijk is het moeilijk alleen maar dat is nu precies wat jij ook even moet zijn. Alleen met jezelf en gelukkig worden met jezelf. Pas dan kun je een ander weer gelukkig maken.
Sterkte!
zaterdag 3 november 2012 om 14:07
Inderdaad een moeilijke situatie.....misschien is het een idee om je gedachtes op papier te zetten....dat lucht vaak ook op.
Geef het de tijd, zorg dat je zelf weer goed in je vel komt te zitten dan komt de rest waarschijnlijk vanzelf wel.
Mocht ze echt niet meer willen dan zit er niets anders op om je eigen leven weer op te pakken....
Geef het de tijd, zorg dat je zelf weer goed in je vel komt te zitten dan komt de rest waarschijnlijk vanzelf wel.
Mocht ze echt niet meer willen dan zit er niets anders op om je eigen leven weer op te pakken....
zaterdag 3 november 2012 om 14:25
De momenten dat ik het echt heel erg zwaar heb, probeer ik het idd op papier te zetten.
Maar vaak komen er dan allen nog maar meer vragen en gedachtenis boven, ga ik nadenken over de meest romantische dingen die ik zou kunnen doen.
En dan komt dat beeld weer naar boven dat ze boos en teleurgesteld in me is, en dat ik het daarmee misschien wel erger maak dan dat het al is.
Big mindfuck dus!
Maar vaak komen er dan allen nog maar meer vragen en gedachtenis boven, ga ik nadenken over de meest romantische dingen die ik zou kunnen doen.
En dan komt dat beeld weer naar boven dat ze boos en teleurgesteld in me is, en dat ik het daarmee misschien wel erger maak dan dat het al is.
Big mindfuck dus!
zaterdag 3 november 2012 om 15:33
Ik kan me eerlijk gezegd heel goed in de situatie van jouw vrouw verplaatsen.
Wat je hebt gedaan? Je hebt geprobeerd jezelf van het leven te beroven en haar heel jong weduwe te maken, dat heb je gedaan.
Dan is het toch niet zo moeilijk voor te stellen dat ze tijd voor zichzelf wil om bijvoorbeeld na te denken of ze uberhaupt wel met je verder zou willen.
Wat je hebt gedaan? Je hebt geprobeerd jezelf van het leven te beroven en haar heel jong weduwe te maken, dat heb je gedaan.
Dan is het toch niet zo moeilijk voor te stellen dat ze tijd voor zichzelf wil om bijvoorbeeld na te denken of ze uberhaupt wel met je verder zou willen.
zaterdag 3 november 2012 om 15:57
Zij moet leren omgaan met het feit dat haar vrouw een zelfmoord poging heeft gedaan. Haar vertrouwen in jou zal bij haar (deels) weg zijn? Wellicht is het voor haar een overlevingsstrategie om met jou depressie om te gaan? Krijgt zij zelf ook hulp, kan zij met iemand praten?
Ik denk ook dat jij aan jezelf moet werken, en zij aan haarzelf en pas als jullie beide weer enigszins op de rit zijn, kunnen jullie kijken of en hoe jullie samen weer verder kunnen. Sterkte aan jullie allebei!
Ik denk ook dat jij aan jezelf moet werken, en zij aan haarzelf en pas als jullie beide weer enigszins op de rit zijn, kunnen jullie kijken of en hoe jullie samen weer verder kunnen. Sterkte aan jullie allebei!
zaterdag 3 november 2012 om 15:59
zaterdag 3 november 2012 om 16:38
zaterdag 3 november 2012 om 16:45
Het enige wat je kunt doen is haar loslaten. Zij kent alleen nog de "" oude " jij als het ware. Door hoe je nu je leven gaat leiden en hoe je in het leven zult staan, kan je haar laten zien dat je aan het veranderen bent.zij moet ervaren hoe het is zonder jou,anders is ze nooit in staat om er van een afstand naar te kijken en je ooit weer een kans te geven. Sterkte