Relaties
alle pijlers
Radeloos
zaterdag 3 november 2012 om 13:14
Beste allemaal,
Ik zal me een beetje voorstellen, ik ben smikkeltje405(v) ben 24jaar en ben opzoek naar jullie mening, gedachten en tips want ik ben het allemaal even kwijt.
M'n leven is op het moment een beetje een rommeltje, voor zo ver ik het weet heb ik al geruim een jaar last van een flinke depressie en dit heeft nu z'n twee maanden geleden z'n tol geëist.
Ik zag het allemaal niet meer zitten en ben met een mislukte zelfmoordpoging in het ziekenhuis beland, maar dat is niet alles. Door alle stress en reactie op de overdosis medicijnen, ben ik een heel groot stuk uit m'n geheugen kwijt.
Maar nu het gene waar ik wel het meest mee zit, mijn vrouw waar ik al weer bijna anderhalf jaar mee getrouwd ben wil helemaal maar dan ook helemaal niets meer met me te maken hebben.
Ze wil me niets vertellen, niets uitleggen en dat maakt me kapot van binnen. Ik mis d'r zo ontzettend veel, dat ik niets kan doen zonder dat ik aan d'r moet denken.
Nou zeggen m'n psychologen laat het even voor zo ver het is, geef het tijd voor haar is het ook moeilijk. Maar nu z'n 7weken verder, zit er nog niets maar dan ook niets van verandering in.
Ze praat nog steeds niet met me, wat zou ik nou kunnen doen? Om haar te laten zien en voelen, dat het me heel erg spijt dat we door hel zijn gegaan. Maar dat ik ontzettend veel van haar hou en dat ik niets maar dan ook niets liever wil als er samen uitkomen.
Ik kijk uit naar jullie mening & hopelijk tips, want ik ben echt ten einde raad. Wil haar dan ook echt maar dan ook echt niet kwijt!
Liefs, mij
Ik zal me een beetje voorstellen, ik ben smikkeltje405(v) ben 24jaar en ben opzoek naar jullie mening, gedachten en tips want ik ben het allemaal even kwijt.
M'n leven is op het moment een beetje een rommeltje, voor zo ver ik het weet heb ik al geruim een jaar last van een flinke depressie en dit heeft nu z'n twee maanden geleden z'n tol geëist.
Ik zag het allemaal niet meer zitten en ben met een mislukte zelfmoordpoging in het ziekenhuis beland, maar dat is niet alles. Door alle stress en reactie op de overdosis medicijnen, ben ik een heel groot stuk uit m'n geheugen kwijt.
Maar nu het gene waar ik wel het meest mee zit, mijn vrouw waar ik al weer bijna anderhalf jaar mee getrouwd ben wil helemaal maar dan ook helemaal niets meer met me te maken hebben.
Ze wil me niets vertellen, niets uitleggen en dat maakt me kapot van binnen. Ik mis d'r zo ontzettend veel, dat ik niets kan doen zonder dat ik aan d'r moet denken.
Nou zeggen m'n psychologen laat het even voor zo ver het is, geef het tijd voor haar is het ook moeilijk. Maar nu z'n 7weken verder, zit er nog niets maar dan ook niets van verandering in.
Ze praat nog steeds niet met me, wat zou ik nou kunnen doen? Om haar te laten zien en voelen, dat het me heel erg spijt dat we door hel zijn gegaan. Maar dat ik ontzettend veel van haar hou en dat ik niets maar dan ook niets liever wil als er samen uitkomen.
Ik kijk uit naar jullie mening & hopelijk tips, want ik ben echt ten einde raad. Wil haar dan ook echt maar dan ook echt niet kwijt!
Liefs, mij
zondag 4 november 2012 om 01:46
zondag 4 november 2012 om 02:00
Ik zie dat het gezellig wordt hier, maar ik vind dit topic allesbehalve gezellig. Ik snap dat het projectie vanaf mijn kant is, maar ik moet het toch kwijt, slapen lukt nu toch niet.
Als achterblijver van een zelfmoord in mijn directe omgeving begrijp ik werkelijk niks van het gemak waarmee die poging hier wordt weggezet door TO. Oh, het was een foutje, iedereen maakt maken, over naar de orde van de dag: hoe krijg ik mijn ex weer terug?
Volgens mij besef jij ten eerste niet hoe definitief de dood is, en ten tweede niet wat het met jou ex had gedaan als je poging geslaagd was. Ze had helemaal in puin gelegen en was aan haar schuldgevoel ten onder gegaan. Naast haar had je ook vele anderen met een groot verdriet en veel vragen achtergelaten en dit is nog maar een understatement.
Dat je uit complete wanhoop zo'n poging doet, dat kan. Hoe erg ook, zo zit de menselijke psyche soms in elkaar. Maar dat er dan achteraf geen enkel besef uit jouw posts blijkt wat je eigenlijk hebt geprobeerd, dat gaat er bij mij niet in. Daarnaast kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat je dit hebt ingezet als chantagemiddel.
Hoe dan ook: het lijkt me zeer raadzaam om voorlopig aan jezelf te werken met professionele ondersteuning en je ex met rust te laten.
Als achterblijver van een zelfmoord in mijn directe omgeving begrijp ik werkelijk niks van het gemak waarmee die poging hier wordt weggezet door TO. Oh, het was een foutje, iedereen maakt maken, over naar de orde van de dag: hoe krijg ik mijn ex weer terug?
Volgens mij besef jij ten eerste niet hoe definitief de dood is, en ten tweede niet wat het met jou ex had gedaan als je poging geslaagd was. Ze had helemaal in puin gelegen en was aan haar schuldgevoel ten onder gegaan. Naast haar had je ook vele anderen met een groot verdriet en veel vragen achtergelaten en dit is nog maar een understatement.
Dat je uit complete wanhoop zo'n poging doet, dat kan. Hoe erg ook, zo zit de menselijke psyche soms in elkaar. Maar dat er dan achteraf geen enkel besef uit jouw posts blijkt wat je eigenlijk hebt geprobeerd, dat gaat er bij mij niet in. Daarnaast kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat je dit hebt ingezet als chantagemiddel.
Hoe dan ook: het lijkt me zeer raadzaam om voorlopig aan jezelf te werken met professionele ondersteuning en je ex met rust te laten.
zondag 4 november 2012 om 02:08
quote:_lupine_ schreef op 04 november 2012 @ 02:00:
Ik zie dat het gezellig wordt hier, maar ik vind dit topic allesbehalve gezellig. Ik snap dat het projectie vanaf mijn kant is, maar ik moet het toch kwijt, slapen lukt nu toch niet.
Als achterblijver van een zelfmoord in mijn directe omgeving begrijp ik werkelijk niks van het gemak waarmee die poging hier wordt weggezet door TO. Oh, het was een foutje, iedereen maakt maken, over naar de orde van de dag: hoe krijg ik mijn ex weer terug?
Volgens mij besef jij ten eerste niet hoe definitief de dood is, en ten tweede niet wat het met jou ex had gedaan als je poging geslaagd was. Ze had helemaal in puin gelegen en was aan haar schuldgevoel ten onder gegaan. Naast haar had je ook vele anderen met een groot verdriet en veel vragen achtergelaten en dit is nog maar een understatement.
Dat je uit complete wanhoop zo'n poging doet, dat kan. Hoe erg ook, zo zit de menselijke psyche soms in elkaar. Maar dat er dan achteraf geen enkel besef uit jouw posts blijkt wat je eigenlijk hebt geprobeerd, dat gaat er bij mij niet in. Daarnaast kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat je dit hebt ingezet als chantagemiddel.
Hoe dan ook: het lijkt me zeer raadzaam om voorlopig aan jezelf te werken met professionele ondersteuning en je ex met rust te laten.
Eens. Ik denk dat het besef van wat je hebt gedaan en wat dat teweeg heeft gebracht een zaak van tijd is. Als je uit een poging ontwaakt is je wereld niet hetzelfde. Ook ik verbaas me hier over hoe snel TO alweer over lijkt te willen gaan tot het willen herstellen van de situatie.
Dat zal wel, maar na een poging is alles anders. Voor jou en voor je omgeving. Hoe pijnlijk het ook is om te ontdekken dat je mensen voorgoed kwijt bent, jezelf bijeenrapen is prioriteit nummer één.
Tot die tijd is allerlei adviezen vragen op het niveau van het standaard "mijn partner is me zat hoe krijg ik hem/haar terug" totaal zinloos. Dat niveau komt nog wel. Of niet.
Ik zie dat het gezellig wordt hier, maar ik vind dit topic allesbehalve gezellig. Ik snap dat het projectie vanaf mijn kant is, maar ik moet het toch kwijt, slapen lukt nu toch niet.
Als achterblijver van een zelfmoord in mijn directe omgeving begrijp ik werkelijk niks van het gemak waarmee die poging hier wordt weggezet door TO. Oh, het was een foutje, iedereen maakt maken, over naar de orde van de dag: hoe krijg ik mijn ex weer terug?
Volgens mij besef jij ten eerste niet hoe definitief de dood is, en ten tweede niet wat het met jou ex had gedaan als je poging geslaagd was. Ze had helemaal in puin gelegen en was aan haar schuldgevoel ten onder gegaan. Naast haar had je ook vele anderen met een groot verdriet en veel vragen achtergelaten en dit is nog maar een understatement.
Dat je uit complete wanhoop zo'n poging doet, dat kan. Hoe erg ook, zo zit de menselijke psyche soms in elkaar. Maar dat er dan achteraf geen enkel besef uit jouw posts blijkt wat je eigenlijk hebt geprobeerd, dat gaat er bij mij niet in. Daarnaast kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat je dit hebt ingezet als chantagemiddel.
Hoe dan ook: het lijkt me zeer raadzaam om voorlopig aan jezelf te werken met professionele ondersteuning en je ex met rust te laten.
Eens. Ik denk dat het besef van wat je hebt gedaan en wat dat teweeg heeft gebracht een zaak van tijd is. Als je uit een poging ontwaakt is je wereld niet hetzelfde. Ook ik verbaas me hier over hoe snel TO alweer over lijkt te willen gaan tot het willen herstellen van de situatie.
Dat zal wel, maar na een poging is alles anders. Voor jou en voor je omgeving. Hoe pijnlijk het ook is om te ontdekken dat je mensen voorgoed kwijt bent, jezelf bijeenrapen is prioriteit nummer één.
Tot die tijd is allerlei adviezen vragen op het niveau van het standaard "mijn partner is me zat hoe krijg ik hem/haar terug" totaal zinloos. Dat niveau komt nog wel. Of niet.
zondag 4 november 2012 om 02:08
quote:_lupine_ schreef op 04 november 2012 @ 02:00:
Ik zie dat het gezellig wordt hier, maar ik vind dit topic allesbehalve gezellig. Ik snap dat het projectie vanaf mijn kant is, maar ik moet het toch kwijt, slapen lukt nu toch niet.
Het was niet mijn bedoeling om te kwetsen.
Sterkte want als je 'de andere kant' bent raakt een topic als dit enorm.
Ik zie dat het gezellig wordt hier, maar ik vind dit topic allesbehalve gezellig. Ik snap dat het projectie vanaf mijn kant is, maar ik moet het toch kwijt, slapen lukt nu toch niet.
Het was niet mijn bedoeling om te kwetsen.
Sterkte want als je 'de andere kant' bent raakt een topic als dit enorm.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 4 november 2012 om 02:16
zondag 4 november 2012 om 02:29
Of ze nou wel of niet klaar met is, daar gaat het niet om. Je bent een groot deel van je heugen kwijt, je bent pas een korte tijd bezig met 'herstel' maar je zit gelijk weer bovenop d'r terwijl je niet eens kan garanderen dat je over een poos niet weer half in het graf gaat staan. Je saboteert jezelf, je bent zelfs nog in het stadium dat als ze je de waarheid in je gezicht zou vertellen, je weer half in het graf zult hangen. De waarheid is dat jouw vrouw niet genoeg was om je in levent houden. Overdenk deze laatste zin nog maar eens een paar duizend keer over een lange tijd. Dan gaat er misschien een belletje rinkelen.
Aan de andere kant doe in je in een depressie gekke dinge. Het is echte geestesziekte. Daarom heb ik eigenlijk zoveel vragen maar ik stel ze toch niet. Mensen die het zelf niet 'full-blown' hebben meegemaakt, zullen het nooit begrijpen. maar bij krijg meer het gevoel dat het drama en hormonen was.
Aan de andere kant doe in je in een depressie gekke dinge. Het is echte geestesziekte. Daarom heb ik eigenlijk zoveel vragen maar ik stel ze toch niet. Mensen die het zelf niet 'full-blown' hebben meegemaakt, zullen het nooit begrijpen. maar bij krijg meer het gevoel dat het drama en hormonen was.
zondag 4 november 2012 om 02:33
quote:oddjob schreef op 04 november 2012 @ 02:29:
Piepjepiep, je kan Lupine niet vragen zich dienstbaar op te stellen, als ´ t bij haarzelf te confronterend is.
Daarbij is Lupine een van de empathischeren, is er altijd voor mensen, en mag best een keer een beurt overslaan.
Jij mist ook niks...
Goedzo!
Piepjepiep, je kan Lupine niet vragen zich dienstbaar op te stellen, als ´ t bij haarzelf te confronterend is.
Daarbij is Lupine een van de empathischeren, is er altijd voor mensen, en mag best een keer een beurt overslaan.
Jij mist ook niks...
Goedzo!
zondag 4 november 2012 om 08:06
quote:_lupine_ schreef op 04 november 2012 @ 00:48:
Als jouw zelfmoordpoging was gelukt dan waren er heel veel mensen met vragen achter gebleven en met nog veel heftigere emoties dan dat. Wat vind je daarvan dan?
Vergeet vooral het schuldgevoel niet dat je andere mensen aandoet door zelfmoord te plegen zonder enige uitleg.
Als jouw zelfmoordpoging was gelukt dan waren er heel veel mensen met vragen achter gebleven en met nog veel heftigere emoties dan dat. Wat vind je daarvan dan?
Vergeet vooral het schuldgevoel niet dat je andere mensen aandoet door zelfmoord te plegen zonder enige uitleg.
zondag 4 november 2012 om 09:38
Beste TO ik denk dat jij heel complex in elkaar zit.
Werk aan je zelf, je bent nog jong misschien kom je er uit.
Je vrouw heeft de keuze of ze bij je wil blijven.
Persoonlijk zou ik denk ik ook niet blijven, ik zou niet kunnen en willen leven met iemand die zichzelf van het leven wilde beroven en mij alleen wilde achter laten.
Ondankt dat ik begrijp dat zelfmoord pogingen vaak uit wanhoop gebeuren.... voor mij zou dat een brug te ver zijn, als iemand me zo in de steek zou laten.
Werk aan je zelf, je bent nog jong misschien kom je er uit.
Je vrouw heeft de keuze of ze bij je wil blijven.
Persoonlijk zou ik denk ik ook niet blijven, ik zou niet kunnen en willen leven met iemand die zichzelf van het leven wilde beroven en mij alleen wilde achter laten.
Ondankt dat ik begrijp dat zelfmoord pogingen vaak uit wanhoop gebeuren.... voor mij zou dat een brug te ver zijn, als iemand me zo in de steek zou laten.
(
zondag 4 november 2012 om 15:04