Radeloos
zaterdag 3 november 2012 om 13:14
Beste allemaal,
Ik zal me een beetje voorstellen, ik ben smikkeltje405(v) ben 24jaar en ben opzoek naar jullie mening, gedachten en tips want ik ben het allemaal even kwijt.
M'n leven is op het moment een beetje een rommeltje, voor zo ver ik het weet heb ik al geruim een jaar last van een flinke depressie en dit heeft nu z'n twee maanden geleden z'n tol geëist.
Ik zag het allemaal niet meer zitten en ben met een mislukte zelfmoordpoging in het ziekenhuis beland, maar dat is niet alles. Door alle stress en reactie op de overdosis medicijnen, ben ik een heel groot stuk uit m'n geheugen kwijt.
Maar nu het gene waar ik wel het meest mee zit, mijn vrouw waar ik al weer bijna anderhalf jaar mee getrouwd ben wil helemaal maar dan ook helemaal niets meer met me te maken hebben.
Ze wil me niets vertellen, niets uitleggen en dat maakt me kapot van binnen. Ik mis d'r zo ontzettend veel, dat ik niets kan doen zonder dat ik aan d'r moet denken.
Nou zeggen m'n psychologen laat het even voor zo ver het is, geef het tijd voor haar is het ook moeilijk. Maar nu z'n 7weken verder, zit er nog niets maar dan ook niets van verandering in.
Ze praat nog steeds niet met me, wat zou ik nou kunnen doen? Om haar te laten zien en voelen, dat het me heel erg spijt dat we door hel zijn gegaan. Maar dat ik ontzettend veel van haar hou en dat ik niets maar dan ook niets liever wil als er samen uitkomen.
Ik kijk uit naar jullie mening & hopelijk tips, want ik ben echt ten einde raad. Wil haar dan ook echt maar dan ook echt niet kwijt!
Liefs, mij
Ik zal me een beetje voorstellen, ik ben smikkeltje405(v) ben 24jaar en ben opzoek naar jullie mening, gedachten en tips want ik ben het allemaal even kwijt.
M'n leven is op het moment een beetje een rommeltje, voor zo ver ik het weet heb ik al geruim een jaar last van een flinke depressie en dit heeft nu z'n twee maanden geleden z'n tol geëist.
Ik zag het allemaal niet meer zitten en ben met een mislukte zelfmoordpoging in het ziekenhuis beland, maar dat is niet alles. Door alle stress en reactie op de overdosis medicijnen, ben ik een heel groot stuk uit m'n geheugen kwijt.
Maar nu het gene waar ik wel het meest mee zit, mijn vrouw waar ik al weer bijna anderhalf jaar mee getrouwd ben wil helemaal maar dan ook helemaal niets meer met me te maken hebben.
Ze wil me niets vertellen, niets uitleggen en dat maakt me kapot van binnen. Ik mis d'r zo ontzettend veel, dat ik niets kan doen zonder dat ik aan d'r moet denken.
Nou zeggen m'n psychologen laat het even voor zo ver het is, geef het tijd voor haar is het ook moeilijk. Maar nu z'n 7weken verder, zit er nog niets maar dan ook niets van verandering in.
Ze praat nog steeds niet met me, wat zou ik nou kunnen doen? Om haar te laten zien en voelen, dat het me heel erg spijt dat we door hel zijn gegaan. Maar dat ik ontzettend veel van haar hou en dat ik niets maar dan ook niets liever wil als er samen uitkomen.
Ik kijk uit naar jullie mening & hopelijk tips, want ik ben echt ten einde raad. Wil haar dan ook echt maar dan ook echt niet kwijt!
Liefs, mij
zondag 4 november 2012 om 01:10
quote:smikkeltje405 schreef op 04 november 2012 @ 01:03:
Het is ook niet relevant, maar idd ik ben een vrouw. Heb dat ook netjes aangegeven,
Ik bedank iedereen voor m'n mening, maar vind het jammer dat het allemaal een beetje uit verband begint te raken.
Ik heb zeker een ander inzicht gekregen op de situatie, dat maakt ook dat ik dingen beter kan plaatsen.
We tonen interesse, en ik heb nergens gelezen dat je een vrouw bent.
Dat ben je trouwens ook niet verplicht om te vertellen.
Maar goed, blijkbaar heb ik dus iets gemist, vind ik best knap want dacht alles te hebben gelezen.
Of ik ging er maar gewoon van uit...
Lekker bel;angrijk ook, nu geld nog steeds, dat het afhangt van wat je hebt gedaan of je nog kans maakt om het uit te praten.
Dus...
En anderen bemoeien zich er blijkbaar mee wasnt die weten beter wat jij gedaan moet hebben dan dat jij het weet.
Daarom hamer ik zo door op was het heel erg? of was het de suiker?
Kijk, want uit je verhaal blijkt natuurlijk niet wat er precies gebeurt is, jij werd wakker in het ziekenhuis na een zelfmoordpoging, wat ik zonde vind, maar goed.
En je weet niks er meer van, dus betekend dat je het zo weer kunt doen.
Dat is best eng voor een partner/
Maar als je zelfmoord poging was nadat ze bij je weg ging, omdat je last had van een depressie ben ik ook van mening dat het texwaar kon zijn met jou samen te leven als je erge erge dingen hebt gedaan en ze het niet meer volhield.
Maar goed, dat bedenk ik.
Dat is vast de waarheid niet helemaal.
Misschien heeft zij wel allang een ander, en ligt er helemaal niks bij jou, en word je nu gewoon zwart gepraat.
Ook een senario.
Is het eerlijk dat jij het niet mag weten? ligt er ook aan wat er is gebeurt.
Het is ook niet relevant, maar idd ik ben een vrouw. Heb dat ook netjes aangegeven,
Ik bedank iedereen voor m'n mening, maar vind het jammer dat het allemaal een beetje uit verband begint te raken.
Ik heb zeker een ander inzicht gekregen op de situatie, dat maakt ook dat ik dingen beter kan plaatsen.
We tonen interesse, en ik heb nergens gelezen dat je een vrouw bent.
Dat ben je trouwens ook niet verplicht om te vertellen.
Maar goed, blijkbaar heb ik dus iets gemist, vind ik best knap want dacht alles te hebben gelezen.
Of ik ging er maar gewoon van uit...
Lekker bel;angrijk ook, nu geld nog steeds, dat het afhangt van wat je hebt gedaan of je nog kans maakt om het uit te praten.
Dus...
En anderen bemoeien zich er blijkbaar mee wasnt die weten beter wat jij gedaan moet hebben dan dat jij het weet.
Daarom hamer ik zo door op was het heel erg? of was het de suiker?
Kijk, want uit je verhaal blijkt natuurlijk niet wat er precies gebeurt is, jij werd wakker in het ziekenhuis na een zelfmoordpoging, wat ik zonde vind, maar goed.
En je weet niks er meer van, dus betekend dat je het zo weer kunt doen.
Dat is best eng voor een partner/
Maar als je zelfmoord poging was nadat ze bij je weg ging, omdat je last had van een depressie ben ik ook van mening dat het texwaar kon zijn met jou samen te leven als je erge erge dingen hebt gedaan en ze het niet meer volhield.
Maar goed, dat bedenk ik.
Dat is vast de waarheid niet helemaal.
Misschien heeft zij wel allang een ander, en ligt er helemaal niks bij jou, en word je nu gewoon zwart gepraat.
Ook een senario.
Is het eerlijk dat jij het niet mag weten? ligt er ook aan wat er is gebeurt.
zondag 4 november 2012 om 01:11
zondag 4 november 2012 om 01:12
quote:sabbaticalmeds schreef op 04 november 2012 @ 01:07:
Onthou maar van deze oude taart dat de tijd vanzelf veel antwoorden zal geven en ook pijn zal helen. Zet de klok vijf of 10 of 30 jaar vooruit en alles is anders. Gun jezelf die tijd en gun jezelf geluk. Sterkte
Ik wil zon klok die je terug kunt draaien.
Dat de tijd terug gaat.
Maar dan met de kennis die ik nu heb.
Onthou maar van deze oude taart dat de tijd vanzelf veel antwoorden zal geven en ook pijn zal helen. Zet de klok vijf of 10 of 30 jaar vooruit en alles is anders. Gun jezelf die tijd en gun jezelf geluk. Sterkte
Ik wil zon klok die je terug kunt draaien.
Dat de tijd terug gaat.
Maar dan met de kennis die ik nu heb.
zondag 4 november 2012 om 01:16
quote:sabbaticalmeds schreef op 04 november 2012 @ 01:14:
die klok gaat alleen maar vooruit D'lores. Gelukkig maar. Sommige dingen hoef je echt nooit meer opnieuw te doen. En al het goede ligt als herinnering paraat in je brein. Morgen brengt nieuw licht en nieuwe kansen, net als overmorgen en alles daarna.
Ik zou die dingen wel opnieuw willen doen maar dan anders.
Dan zou me een hoop ellende bespaard zijn gebleven.
die klok gaat alleen maar vooruit D'lores. Gelukkig maar. Sommige dingen hoef je echt nooit meer opnieuw te doen. En al het goede ligt als herinnering paraat in je brein. Morgen brengt nieuw licht en nieuwe kansen, net als overmorgen en alles daarna.
Ik zou die dingen wel opnieuw willen doen maar dan anders.
Dan zou me een hoop ellende bespaard zijn gebleven.
zondag 4 november 2012 om 01:17
Uitverband is idd niet helemaal het juiste woord,
Zo veel reactie had ik eigenlijk ook niet verwacht.
Heb de vele reacties dan ook niet als kwetsend ervaren maar gewoon als verschillende inzichten.
Maar wel leuk dat er dan toch nog positief afgesloten word met over 5 tot 30jaar ziet het er allemaal weer anders uit.
Zo veel reactie had ik eigenlijk ook niet verwacht.
Heb de vele reacties dan ook niet als kwetsend ervaren maar gewoon als verschillende inzichten.
Maar wel leuk dat er dan toch nog positief afgesloten word met over 5 tot 30jaar ziet het er allemaal weer anders uit.
zondag 4 november 2012 om 01:20
Ja, je bent zonder haar echt geen opgegeven hoop.
Je moet jezelf gewoon niet opgeven, wat je bijna hebt gedaan.
Dat is niet voor niks mislukt.
Nu hoop ik dat de eerste keer dat je weer geluk hebt, of echt lacht of plezier hebt, dat je dan denkt, dat het leven ook leuk kan zijn, en je dat had gemist als die zelfmoord was gelukt.
Gewoon niet meer doen ook.
Je bent ondanks wat je gedaan zult hebben wel meer waard en je kunt beter.
Je moet jezelf gewoon niet opgeven, wat je bijna hebt gedaan.
Dat is niet voor niks mislukt.
Nu hoop ik dat de eerste keer dat je weer geluk hebt, of echt lacht of plezier hebt, dat je dan denkt, dat het leven ook leuk kan zijn, en je dat had gemist als die zelfmoord was gelukt.
Gewoon niet meer doen ook.
Je bent ondanks wat je gedaan zult hebben wel meer waard en je kunt beter.
zondag 4 november 2012 om 01:22
zondag 4 november 2012 om 01:25
zondag 4 november 2012 om 01:27
zondag 4 november 2012 om 01:27
quote:sabbaticalmeds schreef op 04 november 2012 @ 01:24:
het leven wordt alleen maar leuker met het verstrijken van de jaren. Behalve wanneer je zo oud bent dat je gebreken gaat vertonen. Relatiegedoe, onzekerheid, gepieker, het wordt allemaal minder belangrijk
Dat geloof ik wel.
Nou, daar is het wachten dan op haha:)
het leven wordt alleen maar leuker met het verstrijken van de jaren. Behalve wanneer je zo oud bent dat je gebreken gaat vertonen. Relatiegedoe, onzekerheid, gepieker, het wordt allemaal minder belangrijk
Dat geloof ik wel.
Nou, daar is het wachten dan op haha:)
zondag 4 november 2012 om 01:29
quote:oddjob schreef op 04 november 2012 @ 01:24:
Grappig, Dolores, stil en verbaasd kijk ik naar de snelle ontwikkeling in je laatste teksten.
Je zegt eerst, `Zeg ´t me, iets begrijpen kan zo fijn zijn.`
Dan verplaats je je even in Smikkeltje.
Toen dacht ik, oei, die rek zit er niet in.
Daar kwam je zelf ook gelijk op, met dat iets zich tegen je kan keren.
Smikkel moet echt, wat iedereen zei, nu verder, en geen stap meer terug zetten. Misschien kan zij niet eens verder als ze een stap terug zet, en door haarzelf, of doordat een ander geen rek heeft, zit dat ook gewoon op slot.
Het kan zelfs ook zijn dat een ander Smikkel juist een zet wilde geven het leggen van de verantwoordelijkhgeid.
Zoal je als je de alcoholist helpt je ´t probleem in stand houdt. Je moet soms de verantwoordelijkheid bij iemand leggen.Komt door de adhd haha:)
Grappig, Dolores, stil en verbaasd kijk ik naar de snelle ontwikkeling in je laatste teksten.
Je zegt eerst, `Zeg ´t me, iets begrijpen kan zo fijn zijn.`
Dan verplaats je je even in Smikkeltje.
Toen dacht ik, oei, die rek zit er niet in.
Daar kwam je zelf ook gelijk op, met dat iets zich tegen je kan keren.
Smikkel moet echt, wat iedereen zei, nu verder, en geen stap meer terug zetten. Misschien kan zij niet eens verder als ze een stap terug zet, en door haarzelf, of doordat een ander geen rek heeft, zit dat ook gewoon op slot.
Het kan zelfs ook zijn dat een ander Smikkel juist een zet wilde geven het leggen van de verantwoordelijkhgeid.
Zoal je als je de alcoholist helpt je ´t probleem in stand houdt. Je moet soms de verantwoordelijkheid bij iemand leggen.Komt door de adhd haha:)