Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
donderdag 18 november 2010 om 14:43
Ik denk niet dat hij het per se wil, mij maakt het niks uit. Ik wil gewoon even laten weten dat ik aan m denk, dus dat heb ik gedaan...ten koste van mezelf bedoel ik meer mee: als hij nou niks terug laat weten, dan baal ik waarschijnlijk...Van de andere kant; heb ik dan gewoon iets liefs gedaan voor hem, waar hij in principe niks op tegen kan hebben...
Heb mijn twijfel in de mail aangegeven. Open en eerlijk is het nieuwe motto tussen ons..
Heb mijn twijfel in de mail aangegeven. Open en eerlijk is het nieuwe motto tussen ons..
donderdag 18 november 2010 om 15:26
Ow die muisje...impulsieve acties...ik ken het hahaha.. Als je de mail luchtig hebt gehouden is er niets aan de hand denk ik. Ben het overigens wel met Amy eens dat je vaak beter kunt bellen dan mailen. Ik weet bijvoorbeeld dat mijn exvriend er wel eens voor koos om mijn mail niet meteen te lezen en dan zit je toch op de bank jezelf zenuwachtig af te vragen of hij het al gelezen heeft en wanneer hij een reactie teruggeeft. Dat heb je met bellen niet.
Zien jullie elkaar nu ook 'live'? Of straks pas weer bij de oplevering van jullie huisje?
Voor mezelf weet ik namelijk ook dat elkaar echt zien zoveel meer doet dan alleen elkaar spreken. Hem even kunnen vasthouden, omhelzen, knuffelen en kunnen ruiken. Dan komt er weer zoveel los, waarschijnlijk bij de ander ook. Ik heb wel eens gelezen dat als je elkaar fysiek een tijdje niet ziet dat de band dan minder sterk wordt op den duur (tenzij je echt nog hevig verliefd ben denk ik dan)
@ Amy: ja zijn reactie was erg eerlijk. Dat is hij eigenlijk altijd wel. Heb ook het gevoel dat we weer een beetje op het juiste spoor komen. Nu hopen dat het zo blijft.
Zien jullie elkaar nu ook 'live'? Of straks pas weer bij de oplevering van jullie huisje?
Voor mezelf weet ik namelijk ook dat elkaar echt zien zoveel meer doet dan alleen elkaar spreken. Hem even kunnen vasthouden, omhelzen, knuffelen en kunnen ruiken. Dan komt er weer zoveel los, waarschijnlijk bij de ander ook. Ik heb wel eens gelezen dat als je elkaar fysiek een tijdje niet ziet dat de band dan minder sterk wordt op den duur (tenzij je echt nog hevig verliefd ben denk ik dan)
@ Amy: ja zijn reactie was erg eerlijk. Dat is hij eigenlijk altijd wel. Heb ook het gevoel dat we weer een beetje op het juiste spoor komen. Nu hopen dat het zo blijft.
donderdag 18 november 2010 om 15:29
quote:muisje23 schreef op 18 november 2010 @ 14:43:
Ik denk niet dat hij het per se wil, mij maakt het niks uit. Ik wil gewoon even laten weten dat ik aan m denk, dus dat heb ik gedaan...ten koste van mezelf bedoel ik meer mee: als hij nou niks terug laat weten, dan baal ik waarschijnlijk...Van de andere kant; heb ik dan gewoon iets liefs gedaan voor hem, waar hij in principe niks op tegen kan hebben...
Heb mijn twijfel in de mail aangegeven. Open en eerlijk is het nieuwe motto tussen ons..Dan is het goed... en nu maar afwachten wat hij antwoordt!
Ik denk niet dat hij het per se wil, mij maakt het niks uit. Ik wil gewoon even laten weten dat ik aan m denk, dus dat heb ik gedaan...ten koste van mezelf bedoel ik meer mee: als hij nou niks terug laat weten, dan baal ik waarschijnlijk...Van de andere kant; heb ik dan gewoon iets liefs gedaan voor hem, waar hij in principe niks op tegen kan hebben...
Heb mijn twijfel in de mail aangegeven. Open en eerlijk is het nieuwe motto tussen ons..Dan is het goed... en nu maar afwachten wat hij antwoordt!
donderdag 18 november 2010 om 15:30
Ja, we moeten elkaar wel live zien inderdaad. En praten. Er is nu een mailsessie op gang gekomen. Hij vond het fijn dat ik mailde, moest veel aan me denken en merkte de vrijheid erg fijn te vinden, maar ook te hopen dat het goed zou komen met mij, omdat we toch maatjes zijn en het altijd goed hebben gehad samen...
Dus nu?? Elkaar opnieuw ontdekken door daten? Latten sowieso...Hij zei: gewoon afspreken als we daar beide zin in hebben en met bellen hetzelfde...moeilijk . Dan komt je echt weer op het onzeker beginpunt van een relatie..hoor ik iets van m?? Of niet??? Zal ik smsén???
Kan ik dit voorkomen? Of is dit de enige manier...
Dus nu?? Elkaar opnieuw ontdekken door daten? Latten sowieso...Hij zei: gewoon afspreken als we daar beide zin in hebben en met bellen hetzelfde...moeilijk . Dan komt je echt weer op het onzeker beginpunt van een relatie..hoor ik iets van m?? Of niet??? Zal ik smsén???
Kan ik dit voorkomen? Of is dit de enige manier...
donderdag 18 november 2010 om 15:30
Echt weer zo'n vrouwendingetje...
alles laten vallen en de hele dag denken 'zou hij mn berichtje al gelezen hebben? zou hij nu boos zijn? misschien moet ik maar even bellen om het uit te leggen...?'
... om er daarna achter te komen dat ie gewoon even lekker met een biertje op een terrasje zat. 'Ja, ik zag je mailtje wel, maar ik dacht, dat lees ik straks wel...'
Om gek van te worden!!!
alles laten vallen en de hele dag denken 'zou hij mn berichtje al gelezen hebben? zou hij nu boos zijn? misschien moet ik maar even bellen om het uit te leggen...?'
... om er daarna achter te komen dat ie gewoon even lekker met een biertje op een terrasje zat. 'Ja, ik zag je mailtje wel, maar ik dacht, dat lees ik straks wel...'
Om gek van te worden!!!
donderdag 18 november 2010 om 15:32
quote:muisje23 schreef op 18 november 2010 @ 15:30:
Ja, we moeten elkaar wel live zien inderdaad. En praten. Er is nu een mailsessie op gang gekomen. Hij vond het fijn dat ik mailde, moest veel aan me denken en merkte de vrijheid erg fijn te vinden, maar ook te hopen dat het goed zou komen met mij, omdat we toch maatjes zijn en het altijd goed hebben gehad samen...
Dus nu?? Elkaar opnieuw ontdekken door daten? Latten sowieso...Hij zei: gewoon afspreken als we daar beide zin in hebben en met bellen hetzelfde...moeilijk . Dan komt je echt weer op het onzeker beginpunt van een relatie..hoor ik iets van m?? Of niet??? Zal ik smsén???
Kan ik dit voorkomen? Of is dit de enige manier...
Buig dit om naar iets positiefs... want ik, van een afstandje, zie dit echt als heel positief.
Het begin van een relatie is toch ultra-spannend? Kriebels in je buik, zenuwen, spanning... maar oh zo heerlijk.
Je moet elkaar opnieuw ontdekken. Doe dat, en geniet ervan!!!
Ja, we moeten elkaar wel live zien inderdaad. En praten. Er is nu een mailsessie op gang gekomen. Hij vond het fijn dat ik mailde, moest veel aan me denken en merkte de vrijheid erg fijn te vinden, maar ook te hopen dat het goed zou komen met mij, omdat we toch maatjes zijn en het altijd goed hebben gehad samen...
Dus nu?? Elkaar opnieuw ontdekken door daten? Latten sowieso...Hij zei: gewoon afspreken als we daar beide zin in hebben en met bellen hetzelfde...moeilijk . Dan komt je echt weer op het onzeker beginpunt van een relatie..hoor ik iets van m?? Of niet??? Zal ik smsén???
Kan ik dit voorkomen? Of is dit de enige manier...
Buig dit om naar iets positiefs... want ik, van een afstandje, zie dit echt als heel positief.
Het begin van een relatie is toch ultra-spannend? Kriebels in je buik, zenuwen, spanning... maar oh zo heerlijk.
Je moet elkaar opnieuw ontdekken. Doe dat, en geniet ervan!!!
donderdag 18 november 2010 om 15:54
donderdag 18 november 2010 om 16:21
Lekker impulsief Muisje, maar het heeft gelukkig fijn uitgepakt! Maakt je gelijk een stuk 'machtiger', lekker!
Oh nu wil ik dat ook, maar dat het bij jou positief uitpakt, hoeft dat bij mij natuurlijk niet zo te zijn..
Muisje, je maakt het me moeilijk
En Ragazza, oeii, onverwacht bezoek! Maar hoe hij doet lijkt me inderdaad erg hoopvol! En erg mooi gezegd door je: "Hij geeft nog om me en heeft nog gevoelens, nu langzaamaan de ingang weer vinden tot zijn hart."
Benieuwd hoe het is als hij je morgen belt! Maar het klinkt wel goed en hoopvol!
En Amy, je ging inderdaad een hele stap terug zeg.. Maar rustig opbouwen lijkt me moeilijk, maar het blijkt maar weer dat dat wel werkt.. Je voelt natuurlijk vanzelf wel aan wanneer je de stap kunt nemen om weer te blijven slapen enz..
En wat je zegt, als je beide aangeeft dat je voor elkaar wilt gaan.. Hopen dat die ex van mij dat ook hardop uit (durft) te spreken! (Want mijn gevoel zegt dat ie dat wel wil, haha)
Ben het met jullie eens, live zien is zoveel beter! Dat wil ik ook.. Lichamelijk contact, ruiken, voelen, zien hoe iemand reageert tijdens een gesprek..
Wel moeilijk, bellen/afspreken als je zin hebt.. Kzou ok hebben als ik naar mijn gevoel te langs niet hoor, zou ik gelijk me afvragen van, wil hij me nog wel, wil hij dit nog wel.. Oef, lastig! Het is inderdaad een typisch vrouwending.. En onzelf gek maken, daar ben ik in ieder geval extreem goed in..
Hoewel ik wel heb geleerd dat het in de meeste gevallen nergens voor nodig is, omdat er inderdaad altijd wel een reden is dat hij niet gelijk terug mailt/smst enz... Maar toch, die gedachtes blijven dan komen..
Af en toe heb ik trouwens de gedachte, dat ik het zonder hem wel red.. Heel fijn natuurlijk, maar tegelijkertijd ook heel eng..
Want ik wil dat niet.. Maar ik kan gewoon niet tegen 'hulpeloos' wachten totdat hij wat beslist, ik wil nu antwoord.. Maar kan zelf inderdaad de knoop ook niet op een negatieve manier doorhakken, omdat ik dat niet wil..
Ik blijf hopen en naar hem doorstralen dat hij me zeer binnenkort moet bellen/smsen/mailen om te zeggen wat hij wil, denkt enz..
Misschien ontvangt hij vanzelf deze boodschap een x
Oh nu wil ik dat ook, maar dat het bij jou positief uitpakt, hoeft dat bij mij natuurlijk niet zo te zijn..
Muisje, je maakt het me moeilijk
En Ragazza, oeii, onverwacht bezoek! Maar hoe hij doet lijkt me inderdaad erg hoopvol! En erg mooi gezegd door je: "Hij geeft nog om me en heeft nog gevoelens, nu langzaamaan de ingang weer vinden tot zijn hart."
Benieuwd hoe het is als hij je morgen belt! Maar het klinkt wel goed en hoopvol!
En Amy, je ging inderdaad een hele stap terug zeg.. Maar rustig opbouwen lijkt me moeilijk, maar het blijkt maar weer dat dat wel werkt.. Je voelt natuurlijk vanzelf wel aan wanneer je de stap kunt nemen om weer te blijven slapen enz..
En wat je zegt, als je beide aangeeft dat je voor elkaar wilt gaan.. Hopen dat die ex van mij dat ook hardop uit (durft) te spreken! (Want mijn gevoel zegt dat ie dat wel wil, haha)
Ben het met jullie eens, live zien is zoveel beter! Dat wil ik ook.. Lichamelijk contact, ruiken, voelen, zien hoe iemand reageert tijdens een gesprek..
Wel moeilijk, bellen/afspreken als je zin hebt.. Kzou ok hebben als ik naar mijn gevoel te langs niet hoor, zou ik gelijk me afvragen van, wil hij me nog wel, wil hij dit nog wel.. Oef, lastig! Het is inderdaad een typisch vrouwending.. En onzelf gek maken, daar ben ik in ieder geval extreem goed in..
Hoewel ik wel heb geleerd dat het in de meeste gevallen nergens voor nodig is, omdat er inderdaad altijd wel een reden is dat hij niet gelijk terug mailt/smst enz... Maar toch, die gedachtes blijven dan komen..
Af en toe heb ik trouwens de gedachte, dat ik het zonder hem wel red.. Heel fijn natuurlijk, maar tegelijkertijd ook heel eng..
Want ik wil dat niet.. Maar ik kan gewoon niet tegen 'hulpeloos' wachten totdat hij wat beslist, ik wil nu antwoord.. Maar kan zelf inderdaad de knoop ook niet op een negatieve manier doorhakken, omdat ik dat niet wil..
Ik blijf hopen en naar hem doorstralen dat hij me zeer binnenkort moet bellen/smsen/mailen om te zeggen wat hij wil, denkt enz..
Misschien ontvangt hij vanzelf deze boodschap een x
-
donderdag 18 november 2010 om 16:31
@Mootje; impulsief he. Kan er zelf alleen nog niet zo het positieve van inzien helemaal haha. Zwartkijker hier even. Maar ik denk: ja, dan gaan we daten, ik blijf daar vast slapen en dan weet ik daarna weer niks. Hoeven dan natuurlijk niks te doen, maar ja..na een paar drankjes...ben ik zo sterk niet meer. Van de andere kant; wat maakt het uit? Weet niet of ik weer moet wachten met blijven slapen tot hij volledig voor me kiest...denk het niet eigenlijk..Wat jullie?
En Mootje op zich is het toch fijn te voelen dat je het zonder hem ook redt? Daar moet ik ook heen! Ik denk dat je relatie dan alleen maar leuker kan worden daarna...toch?
En Mootje op zich is het toch fijn te voelen dat je het zonder hem ook redt? Daar moet ik ook heen! Ik denk dat je relatie dan alleen maar leuker kan worden daarna...toch?
donderdag 18 november 2010 om 16:32
Dat je je zonder hem wel redt is gewoon zo. Tuurlijk red jij het. En dat mag je ook best denken hoor!
Ik heb mijn man niet nodig, maar ik WIL hem graag in mijn leven. Hij maakt mijn leven mooier, en ik het zijne. Daarom zijn we samen. Ook zonder hem komt t eten wel op tafel hoor!
Anders krijg je een ongelijkwaardige afhankelijke relatie, en dat is niet gezond!
Ik heb mijn man niet nodig, maar ik WIL hem graag in mijn leven. Hij maakt mijn leven mooier, en ik het zijne. Daarom zijn we samen. Ook zonder hem komt t eten wel op tafel hoor!
Anders krijg je een ongelijkwaardige afhankelijke relatie, en dat is niet gezond!
donderdag 18 november 2010 om 16:52
Klopt, is ook een fijn gevoel. Maar heb de eerste tijd nadat het uit was echt het idee gehad dat mn leven zonder hem minder waard is.. Weet wel dat het zo niet is, maar zover was ik nog niet..
Nu, kan ik weer net als vanouds, mn gevoel af en toe uitzetten, helder denken en weet ik van mezelf, ik ben leuk genoeg, mn
leven is leuk genoeg, ook alleen! Maar net wat je zegt Amy, ik wil graag een leven met hem! Hij kan het nog mooier maken dan dat het al is..
Muisje, ik wou dat ik je advies kon geven, maar dat kan ik niet, omdat ik zelf ook niet zou weten wat ik in zo'n situatie zou doen.. Wanneer we afspraken nadat het uit was, zou ik zo graag blijven slapen, toen niet gedaan.. Ook omdat meneer dat niet wou, hij wou eerst weten of hij mij wel miste, want door daar te blijven slapen miste hij nog niets..(eerlijk van hem, en blij dat hij dat zei)..
Maar als we er weer voor zouden gaan, tja, dan zou het te goed voelen, en naar huis gaan zou kut zijn..
En ik snap je gevoel dat je na zo'n eerste date opzich nog niet veel meer weet.. Misschien is het goed om na zo'n eerste date alles even 2 dagen ofzo te laten bezinken, om elkaar daarna te bellen (of toch af te spreken) om duidelijk maken naar elkaar wat je erbij voelde, dacht en nu mee wilt..
Maarja, misschien dat het dan teveel geanalyseerd wordt..
Sorry, ik weet het ook niet.
Nu, kan ik weer net als vanouds, mn gevoel af en toe uitzetten, helder denken en weet ik van mezelf, ik ben leuk genoeg, mn
leven is leuk genoeg, ook alleen! Maar net wat je zegt Amy, ik wil graag een leven met hem! Hij kan het nog mooier maken dan dat het al is..
Muisje, ik wou dat ik je advies kon geven, maar dat kan ik niet, omdat ik zelf ook niet zou weten wat ik in zo'n situatie zou doen.. Wanneer we afspraken nadat het uit was, zou ik zo graag blijven slapen, toen niet gedaan.. Ook omdat meneer dat niet wou, hij wou eerst weten of hij mij wel miste, want door daar te blijven slapen miste hij nog niets..(eerlijk van hem, en blij dat hij dat zei)..
Maar als we er weer voor zouden gaan, tja, dan zou het te goed voelen, en naar huis gaan zou kut zijn..
En ik snap je gevoel dat je na zo'n eerste date opzich nog niet veel meer weet.. Misschien is het goed om na zo'n eerste date alles even 2 dagen ofzo te laten bezinken, om elkaar daarna te bellen (of toch af te spreken) om duidelijk maken naar elkaar wat je erbij voelde, dacht en nu mee wilt..
Maarja, misschien dat het dan teveel geanalyseerd wordt..
Sorry, ik weet het ook niet.
-
donderdag 18 november 2010 om 17:19
Slapen blijven op de eerste date. Mm... moeilijk.. ik weet het niet. Het is zo verleidelijk natuurlijk en op dit moment is dat ook wat we het liefst weer willen: intiem zijn met hem!
Maar...! Een hele grote valkuil want inderdaad het twijfelen bij hem wordt er niet minder om. Het verlangen naar hem wordt echter wel des te groter. Dus als ik er zo over nadenk zou ik het zelf niet doen denk ik. Uit zelfbescherming. Want dan zou ik weer terug bij af zijn.
Ik voel me nu sterker omdat ik net als jij mootje soms ook bedenk dat ik het prima zonder hem kan. En die gedachten maken me krachtig. Vanuit die kracht kan ik helderder denken en werken aan het stappenplan: hoe win ik het hart van mijn lief terug.
Maar...! Een hele grote valkuil want inderdaad het twijfelen bij hem wordt er niet minder om. Het verlangen naar hem wordt echter wel des te groter. Dus als ik er zo over nadenk zou ik het zelf niet doen denk ik. Uit zelfbescherming. Want dan zou ik weer terug bij af zijn.
Ik voel me nu sterker omdat ik net als jij mootje soms ook bedenk dat ik het prima zonder hem kan. En die gedachten maken me krachtig. Vanuit die kracht kan ik helderder denken en werken aan het stappenplan: hoe win ik het hart van mijn lief terug.
donderdag 18 november 2010 om 18:09
Super verleidelijk, want dat heb je gemist.. Maar ind.. denk dat je wel gelijk hebt ragazza, het twijfelen bij hem wordt niet minder.. Ons verlangen alleen groter (hoewel het ook groeit als je niet blijft slapen).. Ik durf niet te zeggen of ik het wel of niet zal doen.. Sta niet voor mezelf in
Gaat aan de situatie liggen op dat moment denk ik, hoe ik me er bij voel.. Wel erg lastig!
Hoop dat je stappenplan werkt meid! Al bedacht hoe je het zaterdag gaat doen?
Pff, ik mag morgen op gesprek komen voor een nieuwe baan, en zou dat zoooo graag aan mn ex vertellen.. Want mijn onregelmatige baan waar ik zelf zat van was en hij ook heeft er mede tot deze situatie geleid.. Dus ook dit zie ik als een pluspunt..
Maar ik ga het hem denk ik maar niet zeggen, misschien volgende week ofzo, als ik meer duidelijkheid heb..
Hoop misschien stiekem dat hij het viavia hoort en daar mij op aan spreekt. Hoezo wanhopig slecht
Gaat aan de situatie liggen op dat moment denk ik, hoe ik me er bij voel.. Wel erg lastig!
Hoop dat je stappenplan werkt meid! Al bedacht hoe je het zaterdag gaat doen?
Pff, ik mag morgen op gesprek komen voor een nieuwe baan, en zou dat zoooo graag aan mn ex vertellen.. Want mijn onregelmatige baan waar ik zelf zat van was en hij ook heeft er mede tot deze situatie geleid.. Dus ook dit zie ik als een pluspunt..
Maar ik ga het hem denk ik maar niet zeggen, misschien volgende week ofzo, als ik meer duidelijkheid heb..
Hoop misschien stiekem dat hij het viavia hoort en daar mij op aan spreekt. Hoezo wanhopig slecht
-
donderdag 18 november 2010 om 19:28
... klein beetje treurig. Maar gelukkig ben ik niet alleen, ga met vriendinnetjes.
donderdag 18 november 2010 om 19:39
Mootje, wat is er mis mee om het hem te vertellen? Denk je dat hij je niet wil spreken?
Je kunt hem toch kort bellen en laten weten dat je morgen op een gesprek mag komen? Kort, vriendelijk, je betrekt hem, je bent open. Je zeurt niet, je wilt niets van hem. Je wilt hem alleen niet buitensluiten bij iets wat toch best belangrijk voor je is.
Wat houdt je tegen? Kun je dat verwoorden?
In ieder geval heel veel succes morgen. Ik hoop dat het wat wordt.
Ragazza, ik hoop dat je een hartstikke leuke avond hebt, ondanks alles.
Je kunt hem toch kort bellen en laten weten dat je morgen op een gesprek mag komen? Kort, vriendelijk, je betrekt hem, je bent open. Je zeurt niet, je wilt niets van hem. Je wilt hem alleen niet buitensluiten bij iets wat toch best belangrijk voor je is.
Wat houdt je tegen? Kun je dat verwoorden?
In ieder geval heel veel succes morgen. Ik hoop dat het wat wordt.
Ragazza, ik hoop dat je een hartstikke leuke avond hebt, ondanks alles.
donderdag 18 november 2010 om 19:58
Tja, die ruimte he..
Wil het hem heel graag vertellen, én omdat het belangrijk is voor me (ons) maar ook omdat ik hoop dat we daarna weer contact hebben en hopenlijk houden..
Maar tegelijkertijd ben ik bang dat ik hem daar de ruimte mee afsnijd.. Om te vroeg weer contact te zoeken, te willen..
(ook al is het misschien een gerechtvaardigde reden)..
Weet het eigenlijk niet zo goed, soort gevoel denk ik...
Kan hem natuurlijk ook morgen laten weten dat ik gesprek heb gehad en hoe dat ging (in het geval het positief ging)..
Ik denk er nog maar even over.
Wil het hem heel graag vertellen, én omdat het belangrijk is voor me (ons) maar ook omdat ik hoop dat we daarna weer contact hebben en hopenlijk houden..
Maar tegelijkertijd ben ik bang dat ik hem daar de ruimte mee afsnijd.. Om te vroeg weer contact te zoeken, te willen..
(ook al is het misschien een gerechtvaardigde reden)..
Weet het eigenlijk niet zo goed, soort gevoel denk ik...
Kan hem natuurlijk ook morgen laten weten dat ik gesprek heb gehad en hoe dat ging (in het geval het positief ging)..
Ik denk er nog maar even over.
-
vrijdag 19 november 2010 om 00:10
Oh jongens; er is een naar gevoel over me gekomen...
Zou het niet kunnen zijn dat dat hele "ons een kans geven" bij ex te maken heeft met een enorm schuldgevoel naar mij toe over de manier waarop hij onze relatie na zo'n lange tijd beeindigd heeft? Zo plotseling en abrupt en ook nog met een ander in het spel..? Dat hij nu denkt; het is zo'n lief meisje, wat heb ik haar aangedaan, dit heeft ze niet verdiend en ze is niet eens boos. Dan maar die "kans"....?
Hij houdt het allemaal wel heel erg af als het te dichtbij komt namelijk, dan zegt hij; het zit vast in mijn hoofd. Hij wil het wel een kans geven, maar zo gauw ik zeg: ik wil ervoor gaan! Zegt hij: ik weet het niet.
Misschien dat hij daarom ook zo aardig blijft? Dat hij nog probeert er een goed einde aan te maken ofzo..? Ondanks alles? Pff, dat zou ik echt verschrikkelijk vinden..alsof hij me niet voor vol aan ziet..
Zou het niet kunnen zijn dat dat hele "ons een kans geven" bij ex te maken heeft met een enorm schuldgevoel naar mij toe over de manier waarop hij onze relatie na zo'n lange tijd beeindigd heeft? Zo plotseling en abrupt en ook nog met een ander in het spel..? Dat hij nu denkt; het is zo'n lief meisje, wat heb ik haar aangedaan, dit heeft ze niet verdiend en ze is niet eens boos. Dan maar die "kans"....?
Hij houdt het allemaal wel heel erg af als het te dichtbij komt namelijk, dan zegt hij; het zit vast in mijn hoofd. Hij wil het wel een kans geven, maar zo gauw ik zeg: ik wil ervoor gaan! Zegt hij: ik weet het niet.
Misschien dat hij daarom ook zo aardig blijft? Dat hij nog probeert er een goed einde aan te maken ofzo..? Ondanks alles? Pff, dat zou ik echt verschrikkelijk vinden..alsof hij me niet voor vol aan ziet..
vrijdag 19 november 2010 om 08:51
Muisje... meid wat haal jij je nu weer allemaal in je hoofd!
Ja, hij kan vanalles denken, voelen, willen en niet willen. Maar het is echt aan hem om die keuze te maken. Het enige wat jij kunt doen is duidelijk zijn over waar jij staat, zodat hij zich bewust kan zijn van de consequenties van zijn acties.
Daarom moet je er ook samen voor gaan. Het moet een keuze zijn, die je samen maakt, ook al brengt een van de twee het onderwerp maar ter sprake. Een relatie is hard werken (altijd, niet alleen nu).
Maar wat jij nu beschrijft kan net zo goed uit angst, schuldgevoel, twijfel, onzekerheid of wat dan ook komen.
Waar het om gaat is of er ergens diep van binnen een sprankje gevoel voor jou zit, zodat hij wel een poging wil doen.
En als hij je zo'n trut vindt, zou hij zich dan schuldig voelen? Zou hij er mee zitten dat hij je op een lullige manier dumpt als hij niets om je geeft?
Dus vraag hem of hij het met je wil proberen. Vraag hem of hij met jou dat traject aan wil gaan. Je zult nog tegen veel twijfels aanlopen. Het zal ook niet snel genoeg gaan in jou/jullie ogen. Nu twijfelt hij, straks twijfel jij een keer. Maar je hebt afgesproken er voor te gaan (als dat zometeen zo is), en dat moet je dan ook doen.
Bespreek die twijfels, laat elkaar weten dat je het moeilijk vindt.
Ik denk dat hij je een beetje te stellig vindt. Hij twijfelt, jullie hebben misstappen gemaakt. Het is een beetje een zooitje. En dan ga jij even enthousiast roepen: 'Ik heb er helemaal zin in" terwijl nog niet zo ver is en zijn 'laten we het maar proberen' al een grote stap vindt.
Mannen moeten een tijdje aan het idee wennen, over het algemeen. Een beetje in laten werken... Vertrouwen moet groeien. Dat kost tijd.
Probeer van jou kant alvast de dingen te doen die bij 'het traject' horen en probeer hem te helpen hieraan mee te doen (samen leren communiceren).
Ja, hij kan vanalles denken, voelen, willen en niet willen. Maar het is echt aan hem om die keuze te maken. Het enige wat jij kunt doen is duidelijk zijn over waar jij staat, zodat hij zich bewust kan zijn van de consequenties van zijn acties.
Daarom moet je er ook samen voor gaan. Het moet een keuze zijn, die je samen maakt, ook al brengt een van de twee het onderwerp maar ter sprake. Een relatie is hard werken (altijd, niet alleen nu).
Maar wat jij nu beschrijft kan net zo goed uit angst, schuldgevoel, twijfel, onzekerheid of wat dan ook komen.
Waar het om gaat is of er ergens diep van binnen een sprankje gevoel voor jou zit, zodat hij wel een poging wil doen.
En als hij je zo'n trut vindt, zou hij zich dan schuldig voelen? Zou hij er mee zitten dat hij je op een lullige manier dumpt als hij niets om je geeft?
Dus vraag hem of hij het met je wil proberen. Vraag hem of hij met jou dat traject aan wil gaan. Je zult nog tegen veel twijfels aanlopen. Het zal ook niet snel genoeg gaan in jou/jullie ogen. Nu twijfelt hij, straks twijfel jij een keer. Maar je hebt afgesproken er voor te gaan (als dat zometeen zo is), en dat moet je dan ook doen.
Bespreek die twijfels, laat elkaar weten dat je het moeilijk vindt.
Ik denk dat hij je een beetje te stellig vindt. Hij twijfelt, jullie hebben misstappen gemaakt. Het is een beetje een zooitje. En dan ga jij even enthousiast roepen: 'Ik heb er helemaal zin in" terwijl nog niet zo ver is en zijn 'laten we het maar proberen' al een grote stap vindt.
Mannen moeten een tijdje aan het idee wennen, over het algemeen. Een beetje in laten werken... Vertrouwen moet groeien. Dat kost tijd.
Probeer van jou kant alvast de dingen te doen die bij 'het traject' horen en probeer hem te helpen hieraan mee te doen (samen leren communiceren).
vrijdag 19 november 2010 om 09:28
Muisje, dat denk ik niet hoor! Ben het met Amy eens..
Hij wil het wel proberen, maar is nog met teveel dingen (zichzelf) bezig.. Jij wil het liever vandaag dan morgen weer proberen, terwijl hij het waars. rustiger aan wil doen, langzaam weer opbouwen.. Misschien is hij bang dat als jullie het weer proberen jullie in je oude relatie vervallen, en dat is niet de bedoeling natuurlijk.
En inderdaad, probeer je twijfels die je nu hebt over hem, duidelijk te maken naar hem.. Maar maak daarbij wel duidelijk (denk ik) dat het zijn eigen keuze is, wat hij ook kiest..
Maak wel duidelijk wat je wil, maar probeer hem niet te overtuigen!
En het komt over alsof hij nog wel om je geeft, dus dan ga ik ervanuit dat hij het niet op deze manier af wil sluiten, zodat je nog een x teleurgesteld wordt.
Wel vind ik je gedachtes logisch! Heb hier zelf ook wel eens aan gedacht.. Zijn pijnlijke k*tgedachtes, je schiet er niets mee op.. Blijf gewoon vertrouwen in jullie, en onthou dat je ook zonder hem sterk genoeg bent, en laat dat overkomen naar hem..
Succes!
Ps. nog steeds mailcontact na gister? Of nu weer gestopt tot jullie belmoment?
Hij wil het wel proberen, maar is nog met teveel dingen (zichzelf) bezig.. Jij wil het liever vandaag dan morgen weer proberen, terwijl hij het waars. rustiger aan wil doen, langzaam weer opbouwen.. Misschien is hij bang dat als jullie het weer proberen jullie in je oude relatie vervallen, en dat is niet de bedoeling natuurlijk.
En inderdaad, probeer je twijfels die je nu hebt over hem, duidelijk te maken naar hem.. Maar maak daarbij wel duidelijk (denk ik) dat het zijn eigen keuze is, wat hij ook kiest..
Maak wel duidelijk wat je wil, maar probeer hem niet te overtuigen!
En het komt over alsof hij nog wel om je geeft, dus dan ga ik ervanuit dat hij het niet op deze manier af wil sluiten, zodat je nog een x teleurgesteld wordt.
Wel vind ik je gedachtes logisch! Heb hier zelf ook wel eens aan gedacht.. Zijn pijnlijke k*tgedachtes, je schiet er niets mee op.. Blijf gewoon vertrouwen in jullie, en onthou dat je ook zonder hem sterk genoeg bent, en laat dat overkomen naar hem..
Succes!
Ps. nog steeds mailcontact na gister? Of nu weer gestopt tot jullie belmoment?
-
vrijdag 19 november 2010 om 09:37
Mootje en Amy, thanks, jullie hebben gelijk. Ik moet gewoon maar geduld hebben..Gisteravond heb ik nog een mailtje van hem gehad, maar aangezien daar geen vraag in stond oid laat ik het initiatief vanaf nu bij hem. Ik kan niet anders...denk dat ik maar gewoon door moet gaan tot hij eruit is. Ik begin zelf ook steeds meer te twijfelen merk ik..daar was ik dus al bang voor.
vrijdag 19 november 2010 om 10:01
Yep, gewoon nog even afwachten ben ik bang..
Is trouwens ook een typisch vrouwending he.. Checken of er een vraag in de mail/sms staat.. Mannen zijn daar nooit zo mee bezig volgens mij..
Had ik laatst nog.. gesmst met ex.. hij smste de afsluitende sms zonder vraag, heb ik niet op gereageerd.. Want kon bijv. alleen maar zeggen, leuk dat het leuk was.. vond ik onzin..
Smst hij 3 kwartier daarna opeens weer.. Net of hij zn sms nog geen goede afsluiting vond.. Heel raar..
En je twijfels die je nu zelf krijgt, zijn niet leuk, maar ook herkenbaar.. Ik heb ze 'stiekem' zelf ook een beetje.. Hierdoor heb ik soms ook die gedachten van; Hee ik red het ook wel zonder hem, alleen met hem kan het leuker zijn!
En ondanks dat ik soms twijfel, wil ik hem nog steeds! Maar het zijn meer twijfels over, van ja als jij zo twijfelt, ben ik het dan wel waard.. Maar heb al besloten voor mezelf dat ik dat risico wel wil nemen, omdat te proberen!
Dus muisje, geduld hebben.. Erg moeilijk maar wel het juiste denk ik op dit moment! Het komt goed (hoe dan ook)!
Is trouwens ook een typisch vrouwending he.. Checken of er een vraag in de mail/sms staat.. Mannen zijn daar nooit zo mee bezig volgens mij..
Had ik laatst nog.. gesmst met ex.. hij smste de afsluitende sms zonder vraag, heb ik niet op gereageerd.. Want kon bijv. alleen maar zeggen, leuk dat het leuk was.. vond ik onzin..
Smst hij 3 kwartier daarna opeens weer.. Net of hij zn sms nog geen goede afsluiting vond.. Heel raar..
En je twijfels die je nu zelf krijgt, zijn niet leuk, maar ook herkenbaar.. Ik heb ze 'stiekem' zelf ook een beetje.. Hierdoor heb ik soms ook die gedachten van; Hee ik red het ook wel zonder hem, alleen met hem kan het leuker zijn!
En ondanks dat ik soms twijfel, wil ik hem nog steeds! Maar het zijn meer twijfels over, van ja als jij zo twijfelt, ben ik het dan wel waard.. Maar heb al besloten voor mezelf dat ik dat risico wel wil nemen, omdat te proberen!
Dus muisje, geduld hebben.. Erg moeilijk maar wel het juiste denk ik op dit moment! Het komt goed (hoe dan ook)!
-
