Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
zondag 3 april 2011 om 15:44
Lastig hoor Polly.
Doe maar wat je je hart je ingeeft , dat lijkt me altijd een vrij wijze raadgever. Probeer wel als hij met al zijn problemen aankomt het gesprek af te kappen, want daar kun jij hem nu niet mee helpen. ALs hij iets wil bespreken over jullie relatie, en jij staat daar open voor, zou ik dat doen.
Doe maar wat je je hart je ingeeft , dat lijkt me altijd een vrij wijze raadgever. Probeer wel als hij met al zijn problemen aankomt het gesprek af te kappen, want daar kun jij hem nu niet mee helpen. ALs hij iets wil bespreken over jullie relatie, en jij staat daar open voor, zou ik dat doen.
zondag 3 april 2011 om 17:29
@Noaa73: Ik herken jouw situatie wel een beetje. Voor hem is heel duidelijk wat hij wil; rust en toch nog niet volledig afkappen (eigenlijk een lijntje dus, hard gezegd). Misschien moet jij de tijd die hij nu neemt ook maar gewoon gebruiken om eens goed overal over na te denken? En alles verder bij hem laten dus. Waarschijnlijk laat hij wel iets horen over een tijdje en dan kun je dan eens kijken wat je zelf wil..Of niet? Ik zou ook niet weten wat je anders moet doen. Heb zelf wel met die termijnen gewerkt, op een gegeven moment 1 keer per week bellen, maar goed; jouw ex/vriend wil dus geen contact...
Moet wel zeggen dat ik dat heel erg raar vind. Is het nu dan "uit" en zijn jullie vrijgezel? Of is het een time-out? Lijken me toch zaken om op zijn minst over te praten samen. Of heeft hij daar al iets over gezegd?
Moet wel zeggen dat ik dat heel erg raar vind. Is het nu dan "uit" en zijn jullie vrijgezel? Of is het een time-out? Lijken me toch zaken om op zijn minst over te praten samen. Of heeft hij daar al iets over gezegd?
zondag 3 april 2011 om 18:31
@ Polly. Ja, het is een behoorlijk "bijzonder" verhaal en ik word er zelf gek van. Ivm herkenbaarheid wik ik liever niet zeggen in welk land hij zit, maar het is geen ander continent en daarom was het in mijn ogen ook niet onoverkomelijk. Had meer zoiets van: Kom op, ga je droom achterna, ik ga je daar niet in tegenhouden, maar nu?!? Ik had net weer dikke tranen...Mis hem zo!
Lastig of jij nu wel of niet moet bellen....Idd, volg je gevoel, maar kap het af als het alleen maar over hem gaat.
@ Muisje. Ja, ik heb jouw verhaal vanaf het begin af aan gelezen en zag ook wel wat overeenkomsten.
Maar ik weet bij mij eigenlijk niet of hij wel echt rust wil....Wist ik dat eigenlijk maar, want dan wist ik wat ik moet doen: Niks dus... , maar nu weet ik niet meer waar ik goed aan doe. Gisterenavond zei ik dat ook tegen een vriendin van mij, dat als hij alleen maar zou zeggen/berichten dat ik hem met rust moet laten, dan is dat ook prima, maar nu?!? Kan er soms ook boos om worden. Zo van: Hallo, is dit nu wat ik waard ben?!? Zo kan je niet met me omgaan!
Ik heb nu idd ook het gevoel dat ik aan het lijntje word gehouden en dat is erg naar. Als ik ook alleen maar wist dat hij hetzelfde doel voor ogen heeft, dus er weer samen voor gaan, dan zou dat mij ook wat meer rust geven, maar nu?
Ik heb ook geen idee of we nu exen zijn en of ik hem trouw moet zijn (hallo zeg, alsof ik nu sowieso zin heb in een andere vent?!). We hebben dus eigenlijk niks afgesproken. Na mijn voorstel om er samen voor te gaan, maar dan wel op een andere manier als voorheen, toen vroeg hij wel aan mij, wat we nu concreet afspraken, waarop ik (stom!) heb gezegd: Nou, gewoon niks, ik laat het nu even bij jou liggen, neem volgende week maar gewoon een keer contact met me op ofzo ....Kan mezelf nu wel voor m'n kop slaan dat ik dat heb gezegd, maar wilde hem ook niet dwingen tot iets, want dan zou hij weer heel hard wegrennen had ik het idee.... Help, ben zo geneigd om hem nu te bellen, maar hij neemt nooit op!? En daar word ik dan weer gefrustreerd van! Heb vanmiddag besloten om hem maar niet meer te bellen vanavond, maar het voelt niet goed....
Hebben jullie dat ook gehad? Dat je er gewoon lichamelijk ziek van bent? Ben gewoon misselijk, hoofdpijn, raar gevoel...
Lastig of jij nu wel of niet moet bellen....Idd, volg je gevoel, maar kap het af als het alleen maar over hem gaat.
@ Muisje. Ja, ik heb jouw verhaal vanaf het begin af aan gelezen en zag ook wel wat overeenkomsten.
Maar ik weet bij mij eigenlijk niet of hij wel echt rust wil....Wist ik dat eigenlijk maar, want dan wist ik wat ik moet doen: Niks dus... , maar nu weet ik niet meer waar ik goed aan doe. Gisterenavond zei ik dat ook tegen een vriendin van mij, dat als hij alleen maar zou zeggen/berichten dat ik hem met rust moet laten, dan is dat ook prima, maar nu?!? Kan er soms ook boos om worden. Zo van: Hallo, is dit nu wat ik waard ben?!? Zo kan je niet met me omgaan!
Ik heb nu idd ook het gevoel dat ik aan het lijntje word gehouden en dat is erg naar. Als ik ook alleen maar wist dat hij hetzelfde doel voor ogen heeft, dus er weer samen voor gaan, dan zou dat mij ook wat meer rust geven, maar nu?
Ik heb ook geen idee of we nu exen zijn en of ik hem trouw moet zijn (hallo zeg, alsof ik nu sowieso zin heb in een andere vent?!). We hebben dus eigenlijk niks afgesproken. Na mijn voorstel om er samen voor te gaan, maar dan wel op een andere manier als voorheen, toen vroeg hij wel aan mij, wat we nu concreet afspraken, waarop ik (stom!) heb gezegd: Nou, gewoon niks, ik laat het nu even bij jou liggen, neem volgende week maar gewoon een keer contact met me op ofzo ....Kan mezelf nu wel voor m'n kop slaan dat ik dat heb gezegd, maar wilde hem ook niet dwingen tot iets, want dan zou hij weer heel hard wegrennen had ik het idee.... Help, ben zo geneigd om hem nu te bellen, maar hij neemt nooit op!? En daar word ik dan weer gefrustreerd van! Heb vanmiddag besloten om hem maar niet meer te bellen vanavond, maar het voelt niet goed....
Hebben jullie dat ook gehad? Dat je er gewoon lichamelijk ziek van bent? Ben gewoon misselijk, hoofdpijn, raar gevoel...
zondag 3 april 2011 om 21:26
@Muisje: 3 maanden alweer...
@Noa: wel op rijdbare afstand? Als in dat je elkaar ieder weekend zou kunnen zien. Benieuwd omdat in mijn geval afstand grootste rol speelt, hebben we eerste een buitenlandrelatie overleefd, stranden we op een afstand van 200km binnen Nederland - en ook hier heb ik met hem besloten dat hij wel die baan aan kon nemen - maar heb nu wel spijtgevoel... Hoewel het eigenlijk niet anders kon...
Overigens ging de buitenlandfase eigenlijk ook wel goed, we zagen elkaar meestal 1 lang weekend per maand, en dat was vaak heerlijk. Zeker de weekenden dat ik zijn richting op ging. Op en top vakantiegevoel en romantiek...
@Noa: wel op rijdbare afstand? Als in dat je elkaar ieder weekend zou kunnen zien. Benieuwd omdat in mijn geval afstand grootste rol speelt, hebben we eerste een buitenlandrelatie overleefd, stranden we op een afstand van 200km binnen Nederland - en ook hier heb ik met hem besloten dat hij wel die baan aan kon nemen - maar heb nu wel spijtgevoel... Hoewel het eigenlijk niet anders kon...
Overigens ging de buitenlandfase eigenlijk ook wel goed, we zagen elkaar meestal 1 lang weekend per maand, en dat was vaak heerlijk. Zeker de weekenden dat ik zijn richting op ging. Op en top vakantiegevoel en romantiek...
zondag 3 april 2011 om 21:53
@Polly: Ook alweer een hele tijd he...jee. Bij mij werd er na 3 maanden een knoop gehakt. Daarna nog wat gesudder (van mijn kant) en nu na een half jaar: silence. En verwerktijd...
Ga je bellen met hem? Of al gedaan?
@Noaa: Oke, het ligt dus bij hem en hij belt je volgende week? Kun jij mooi even nadenken, ook rust hebben en de situatie even op je in laten werken. Je hebt het bij hem gelegd, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat jij niks meer te zeggen hebt he. Wat wil jij? Geef je hem denktijd? Of wil je volgende week duidelijkheid? Je hebt mooi even om daar over na te denken..Om het maar eens van de positieve kant te benaderen .
Ga je bellen met hem? Of al gedaan?
@Noaa: Oke, het ligt dus bij hem en hij belt je volgende week? Kun jij mooi even nadenken, ook rust hebben en de situatie even op je in laten werken. Je hebt het bij hem gelegd, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat jij niks meer te zeggen hebt he. Wat wil jij? Geef je hem denktijd? Of wil je volgende week duidelijkheid? Je hebt mooi even om daar over na te denken..Om het maar eens van de positieve kant te benaderen .
maandag 4 april 2011 om 08:29
@ YL: Thnx for the hug! Soms is niks zeggen en even een hug ook alleen al genoeg, toch?
@ Muisje: Dat hij beloofde om contact op te nemen is nu al 4 weken geleden. In die week die volgde hem wel gesmst en kreeg leuke berichtjes terug en soms ook weer niet Telefoongesprekjes zijn op 1 hand te tellen en gaan voornamelijk over regeldingen en niet over 'ons' zeg maar.
Ben soms bang dat hij vergeten is dat de bal bij hem ligt en ik maar zit te wachten. Ben geneigd om hem daarover op te bellen, zo van: Hallo, ik zit hier in de wachtfase! Ik wil hem op zich nog wel bedenktijd geven als ik zou weten dat we hetzelfde doel voor ogen hebben, dus er ooit weer samen voor gaan. Kan me namelijk voorstellen dat hij het nog steeds niet weet en me daarom zo angstvallig buitenspel zet...Als ik haar niet spreek, dan is ze er ook niet, ofzo?!?
@Polly Het is zeker op rijdbare afstand en we zouden elkaar in theorie elk weekend kunnen zien. Hij is nu ook af en toe in het weekend in Nederland, maar dan zien we elkaar dus niet. Eigenlijk is onze relatie al in het eerste weekend van zijn buitenlandavontuur gestrand, dus echt geprobeerd hebben we het niet eens
Heb vannacht ook weer nauwelijks geslapen en me zo vaak afgevraagd: Waarom? Heb hem vannacht weer van alles geschreven, maar niet verzonden. Ben nu geneigd om hem weer te bellen en dan maar z'n voicemail in te spreken. Wat ik me ook afvraag is wat hij zijn familie heeft verteld over ons? Voorheen mailde zijn moeder veel met me en nu hoor ik al weken niks meer (wel vanaf het moment dat hij naar het buitenland is gegaan hoor). Ik kan me gewoon niet voorstellen dat zij het weet en dan niks meer van zich laat horen? Hmm, ben geneigd om eens zijdelings te informeren eigenlijk, maar weet eigenlijk niet goed hoe ik dit aan moet pakken.
@ Muisje: Dat hij beloofde om contact op te nemen is nu al 4 weken geleden. In die week die volgde hem wel gesmst en kreeg leuke berichtjes terug en soms ook weer niet Telefoongesprekjes zijn op 1 hand te tellen en gaan voornamelijk over regeldingen en niet over 'ons' zeg maar.
Ben soms bang dat hij vergeten is dat de bal bij hem ligt en ik maar zit te wachten. Ben geneigd om hem daarover op te bellen, zo van: Hallo, ik zit hier in de wachtfase! Ik wil hem op zich nog wel bedenktijd geven als ik zou weten dat we hetzelfde doel voor ogen hebben, dus er ooit weer samen voor gaan. Kan me namelijk voorstellen dat hij het nog steeds niet weet en me daarom zo angstvallig buitenspel zet...Als ik haar niet spreek, dan is ze er ook niet, ofzo?!?
@Polly Het is zeker op rijdbare afstand en we zouden elkaar in theorie elk weekend kunnen zien. Hij is nu ook af en toe in het weekend in Nederland, maar dan zien we elkaar dus niet. Eigenlijk is onze relatie al in het eerste weekend van zijn buitenlandavontuur gestrand, dus echt geprobeerd hebben we het niet eens
Heb vannacht ook weer nauwelijks geslapen en me zo vaak afgevraagd: Waarom? Heb hem vannacht weer van alles geschreven, maar niet verzonden. Ben nu geneigd om hem weer te bellen en dan maar z'n voicemail in te spreken. Wat ik me ook afvraag is wat hij zijn familie heeft verteld over ons? Voorheen mailde zijn moeder veel met me en nu hoor ik al weken niks meer (wel vanaf het moment dat hij naar het buitenland is gegaan hoor). Ik kan me gewoon niet voorstellen dat zij het weet en dan niks meer van zich laat horen? Hmm, ben geneigd om eens zijdelings te informeren eigenlijk, maar weet eigenlijk niet goed hoe ik dit aan moet pakken.
maandag 4 april 2011 om 12:23
Hey lieve Noa,
wat een gedoe allemaal zeg...
Ik weet natuurlijk ook niet waarom zijn moeder niets laat horen, maar misschien heeft hij dat gevraagd, of heeft ze zelf een probleem , je kunt zoveel bedenken natuurlijk...
Misschien is het goed om alles op te schrijven, met de hand, en op te sturen? Met de hand doe je er meestal iets langer over dan met de computer, en dan kun je goed en lang nadenken over wat je kwijt wilt enzo?
wat een gedoe allemaal zeg...
Ik weet natuurlijk ook niet waarom zijn moeder niets laat horen, maar misschien heeft hij dat gevraagd, of heeft ze zelf een probleem , je kunt zoveel bedenken natuurlijk...
Misschien is het goed om alles op te schrijven, met de hand, en op te sturen? Met de hand doe je er meestal iets langer over dan met de computer, en dan kun je goed en lang nadenken over wat je kwijt wilt enzo?
maandag 4 april 2011 om 12:26
Hey lieve Noa,
wat een gedoe allemaal zeg...
Ik weet natuurlijk ook niet waarom zijn moeder niets laat horen, maar misschien heeft hij dat gevraagd, of heeft ze zelf een probleem , je kunt zoveel bedenken natuurlijk...
Misschien is het goed om alles op te schrijven, met de hand, en op te sturen? Met de hand doe je er meestal iets langer over dan met de computer, en dan kun je goed en lang nadenken over wat je kwijt wilt enzo?
wat een gedoe allemaal zeg...
Ik weet natuurlijk ook niet waarom zijn moeder niets laat horen, maar misschien heeft hij dat gevraagd, of heeft ze zelf een probleem , je kunt zoveel bedenken natuurlijk...
Misschien is het goed om alles op te schrijven, met de hand, en op te sturen? Met de hand doe je er meestal iets langer over dan met de computer, en dan kun je goed en lang nadenken over wat je kwijt wilt enzo?
maandag 4 april 2011 om 12:43
Hee meiden!
Het is niet dat jullie situaties me niet interesseren, dat doen ze namelijk wel, ik leef heel erg mee, maar ik vind dat ik voor mijn eigen bestwil het topic even wat minder moet bezoeken..Ik word steeds opnieuw teruggetrokken in situaties vol twijfel en onduidelijkheden, terwijl het bij mezelf natuurlijk al lang wel duidelijk is! Ik raak er een beetje van in de war merk ik...
Waarschijnlijk ben ik er snel weer bij, maar ik neem even een weekje forum-rust .
Heel veel sterkte iedereen en hou vol! Het komt goed!!! Met of zonder die ene man/jongen!
Het is niet dat jullie situaties me niet interesseren, dat doen ze namelijk wel, ik leef heel erg mee, maar ik vind dat ik voor mijn eigen bestwil het topic even wat minder moet bezoeken..Ik word steeds opnieuw teruggetrokken in situaties vol twijfel en onduidelijkheden, terwijl het bij mezelf natuurlijk al lang wel duidelijk is! Ik raak er een beetje van in de war merk ik...
Waarschijnlijk ben ik er snel weer bij, maar ik neem even een weekje forum-rust .
Heel veel sterkte iedereen en hou vol! Het komt goed!!! Met of zonder die ene man/jongen!
maandag 4 april 2011 om 15:42
@Muisje . Jammer dat je ons even gaat verlaten, maar ik kan het me voorstellen. Ik heb dat pas ook een weekje gedaan: Even totaal geen mail bekeken, geen internet en volkomen tot rust proberen te komen. Hoop dat het werkt voor je
@YL: Dat van zijn moeder vraag ik me zijdelings af hoor. Zij was juist heel erg blij met me en met onze relatie, dus vandaar..... Even afhankelijk van wanneer hij en hoe hij gaat reageren (of niet...), mail ik haar wel even een goodbye-mail en bedankt voor alles etc. of informeer gewoon even tussen neus en lippen door naar hoe het met haar gaat.
Maar goed, ik heb er zelf ook al aan gedacht om hem een handgeschreven brief te schrijven. Het is vandaag weer met me en toen zei een vriendin dat ook al tegen me. Ik heb tenslotte van hem ook zo'n brief gekregen, dus waarom zou ik die niet mogen schrijven, toch? Ik zal het ook nog even met de psych. overleggen, maar ik ben er eigenlijk wel van overtuigd dat zij het ook een goed idee gaat vinden.
Hoe gaat het met jou eigenlijk YL? Ik kom eigenlijk nog maar net binnenvallen hier, maar heb wel al een tijdje meegelezen natuurlijk..
@YL: Dat van zijn moeder vraag ik me zijdelings af hoor. Zij was juist heel erg blij met me en met onze relatie, dus vandaar..... Even afhankelijk van wanneer hij en hoe hij gaat reageren (of niet...), mail ik haar wel even een goodbye-mail en bedankt voor alles etc. of informeer gewoon even tussen neus en lippen door naar hoe het met haar gaat.
Maar goed, ik heb er zelf ook al aan gedacht om hem een handgeschreven brief te schrijven. Het is vandaag weer met me en toen zei een vriendin dat ook al tegen me. Ik heb tenslotte van hem ook zo'n brief gekregen, dus waarom zou ik die niet mogen schrijven, toch? Ik zal het ook nog even met de psych. overleggen, maar ik ben er eigenlijk wel van overtuigd dat zij het ook een goed idee gaat vinden.
Hoe gaat het met jou eigenlijk YL? Ik kom eigenlijk nog maar net binnenvallen hier, maar heb wel al een tijdje meegelezen natuurlijk..
maandag 4 april 2011 om 17:09
Toch fijn dat je even reageert YL!
Ja, ze schrijft dat ze het vreselijk vindt dat we uit elkaar zijn?!? What the f*ck!
Heb hem zojuist gebeld en verhaal gehaald....Hij nam nu wel op hihi (en dat had ik weer niet verwacht;-)) Er kwam niet zoveel uit bij hem. Hij wilde dat ik de mail van zijn moeder doorstuur, maar dat weiger ik dus.
Hij was verbaasd dat ik dacht dat we nog bij elkaar waren! En ja, hij wist nou eenmaal niet of het nog goed ging komen tussen ons...Nee, daar was ik inmiddels ook wel achter....
Heb wel gezegd dat ik dacht dat wij elkaar ergens over hadden gesproken en dat hij me dat nog zou laten weten als hij erover nagedacht had, maar....Daar was meneer nog niet aan toegekomen! Maar blijkbaar wel om het er met zijn moeder over te hebben?
En ja hoor, we zouden nog wel een keertje bellen ...Een keertje!? Heb dus wel gelijk een concrete afspraak gemaakt nu en die staat voor a.s. weekend, maar....Ik heb het gevoel dat dit niet zo goed gaat aflopen nu. Heb wel gezegd dat ik nog helemaal geen antwoord van hem had verwacht op dit moment hoor, maar ja....
Ik ga nu eerst even z'n moeder terug mailen, want zij schrikt zich anders helemaal dood als hij ineens vanavond woedend aan de telefoon hangt en dat wil ik voorkomen kom er later nog op terug hoor...
Ja, ze schrijft dat ze het vreselijk vindt dat we uit elkaar zijn?!? What the f*ck!
Heb hem zojuist gebeld en verhaal gehaald....Hij nam nu wel op hihi (en dat had ik weer niet verwacht;-)) Er kwam niet zoveel uit bij hem. Hij wilde dat ik de mail van zijn moeder doorstuur, maar dat weiger ik dus.
Hij was verbaasd dat ik dacht dat we nog bij elkaar waren! En ja, hij wist nou eenmaal niet of het nog goed ging komen tussen ons...Nee, daar was ik inmiddels ook wel achter....
Heb wel gezegd dat ik dacht dat wij elkaar ergens over hadden gesproken en dat hij me dat nog zou laten weten als hij erover nagedacht had, maar....Daar was meneer nog niet aan toegekomen! Maar blijkbaar wel om het er met zijn moeder over te hebben?
En ja hoor, we zouden nog wel een keertje bellen ...Een keertje!? Heb dus wel gelijk een concrete afspraak gemaakt nu en die staat voor a.s. weekend, maar....Ik heb het gevoel dat dit niet zo goed gaat aflopen nu. Heb wel gezegd dat ik nog helemaal geen antwoord van hem had verwacht op dit moment hoor, maar ja....
Ik ga nu eerst even z'n moeder terug mailen, want zij schrikt zich anders helemaal dood als hij ineens vanavond woedend aan de telefoon hangt en dat wil ik voorkomen kom er later nog op terug hoor...
maandag 4 april 2011 om 17:24
Oh wat een naar nieuws idd...
Ik vind het ook vreemd dat anderen (dus zijn moeder iig) dan wel wat weten en jij niet. jij bent tenslotte degene met wie hij een relatie had. (sorry, ik wist niet of ik nou heeft of had moest opschrijven)
Wel lief dat zijn moeder je zo'n topper vindt dat ze helemaal geschrokken is en het vreseljik vindt.
Goed dat je een afspraak hebt gemaakt met hem, om de dingen uit te praten. heb je zelf al een idee wat je wilt zeggen en waarje het over wilt hebben?
(off topic mijn mac laptop is naar de reperateur, dus ik zit op mijn oude minilaptop en ik typ de hele tijd mis op dit minikeyboard, dus ik zal wel de komende tijd veel typo's maken, lees daar doorheen aub)
Ik vind het ook vreemd dat anderen (dus zijn moeder iig) dan wel wat weten en jij niet. jij bent tenslotte degene met wie hij een relatie had. (sorry, ik wist niet of ik nou heeft of had moest opschrijven)
Wel lief dat zijn moeder je zo'n topper vindt dat ze helemaal geschrokken is en het vreseljik vindt.
Goed dat je een afspraak hebt gemaakt met hem, om de dingen uit te praten. heb je zelf al een idee wat je wilt zeggen en waarje het over wilt hebben?
(off topic mijn mac laptop is naar de reperateur, dus ik zit op mijn oude minilaptop en ik typ de hele tijd mis op dit minikeyboard, dus ik zal wel de komende tijd veel typo's maken, lees daar doorheen aub)
maandag 4 april 2011 om 17:33
Nee hoor, dat zal ik niet doen, op je typo's letten .....Zo'n minikeyboard is niet alles...I know....
Z'n moeder is ook een schat. Dat heb ik haar zojuist ook teruggeschreven.
Ja, dat is toch belachelijk, dat zijn moeder blijkbaar wel al is geïnformeerd,maar ik nog niet?!? Heb ik hem net ook gezegd hoor, dat hij blijkbaar mij nog niet op de hoogte had gesteld (daar nog niet aan toe was gekomen?!?) en haar wel? Heb het net ook in mijn overigens zeer nette mail aan zijn moeder laten doorschemeren hoor, dat hij mij nog niet had geïnformeerd over deze stand van zaken, maar dat ik hem zojuist daarover even had gesproken...Zo, weet zij dat ook weer en heb verder niet met modder gegooid richting hem *trots*...zij kan er tenslotte ook niks aan doen dat hij dit zo doet, toch??
Z'n moeder is ook een schat. Dat heb ik haar zojuist ook teruggeschreven.
Ja, dat is toch belachelijk, dat zijn moeder blijkbaar wel al is geïnformeerd,maar ik nog niet?!? Heb ik hem net ook gezegd hoor, dat hij blijkbaar mij nog niet op de hoogte had gesteld (daar nog niet aan toe was gekomen?!?) en haar wel? Heb het net ook in mijn overigens zeer nette mail aan zijn moeder laten doorschemeren hoor, dat hij mij nog niet had geïnformeerd over deze stand van zaken, maar dat ik hem zojuist daarover even had gesproken...Zo, weet zij dat ook weer en heb verder niet met modder gegooid richting hem *trots*...zij kan er tenslotte ook niks aan doen dat hij dit zo doet, toch??
maandag 4 april 2011 om 20:33
hooi,
ben de hele tijd het gesprek aan het analyseren.. weet ook niet zeker of ik hem wel terug wil of kan nemen na alles wat er is gebeurd. zit voortdurend op de wip met mijn gedachten en gevoelens. van hoop en blijdschap ( niet alleen denkend aan weer samen zijn maar ook denkend aan dat ik zonder hem kan en wil) to wanhoop en onzekerheid( wil hij me wel terug en wanneer dan, waar doe ik goed aan... wil en kan ik hem wel terugnemen)
gek word ik er van... krijg net een sms van hem... ook eng, hij reageerde zelden meer.. en nu stuurt ie er een... wat betekent dat? betekent het wel wat?
ik houd afstand, pure zelfbescherming. als hij me terugwil moet hij dat graag willen en niet omdat ik dat wil of vraag. weet nog steeds niet zeker of ik dat wel wil, ook al heb ik soms paniek gevoelens als ik denk dat hij me niet meer wil. ik wil zelf daar ook een keuze in hebben...
zo tob ik nog even door. voel me al wel sterker dan eerst, zo fijn, niet zulke wanhopige huilbuien meer... ik ga door met mijn leven en of hij daar een rol in gaat spelen is nu nog zo onduidelijk. de tijd zal het leren... ik hou jullie wel op de hoogte als er iets gebeurd. ook ik lees nog wel mee maar zal niet veel meer posten over mezelf... ik moet door, er niet n blijven hangen.. ik zal ws nog wel eens reageren op jullie...
sterkte!!!
ben de hele tijd het gesprek aan het analyseren.. weet ook niet zeker of ik hem wel terug wil of kan nemen na alles wat er is gebeurd. zit voortdurend op de wip met mijn gedachten en gevoelens. van hoop en blijdschap ( niet alleen denkend aan weer samen zijn maar ook denkend aan dat ik zonder hem kan en wil) to wanhoop en onzekerheid( wil hij me wel terug en wanneer dan, waar doe ik goed aan... wil en kan ik hem wel terugnemen)
gek word ik er van... krijg net een sms van hem... ook eng, hij reageerde zelden meer.. en nu stuurt ie er een... wat betekent dat? betekent het wel wat?
ik houd afstand, pure zelfbescherming. als hij me terugwil moet hij dat graag willen en niet omdat ik dat wil of vraag. weet nog steeds niet zeker of ik dat wel wil, ook al heb ik soms paniek gevoelens als ik denk dat hij me niet meer wil. ik wil zelf daar ook een keuze in hebben...
zo tob ik nog even door. voel me al wel sterker dan eerst, zo fijn, niet zulke wanhopige huilbuien meer... ik ga door met mijn leven en of hij daar een rol in gaat spelen is nu nog zo onduidelijk. de tijd zal het leren... ik hou jullie wel op de hoogte als er iets gebeurd. ook ik lees nog wel mee maar zal niet veel meer posten over mezelf... ik moet door, er niet n blijven hangen.. ik zal ws nog wel eens reageren op jullie...
sterkte!!!
maandag 4 april 2011 om 20:46
Hallo allemaal,
Net even 10 pagina's doorgelezen Ben druk geweest vorige week en weekendje weg geweest! Lekker hoor, even afleiding.
Het verdriet en het gemis beginnen langzaam te slijten. Alleen de avonden en weekenden zijn echt vreselijk. Maar het is zo gek want bij mijn volle verstand weet ik dat het echt beter is zo. Ben er zelf ook van overtuigd nu. Maar toch is er nog steeds iets in me dat me s' avonds voor het slapen gaan in bed laat huilen als een klein kind dat ontroostbaar is. Als ik onder de dekens lig, alleen, voel ik me klein, kwetsbaar, en in de steek gelaten door de liefde van mijn leven, mijn maatje, de persoon waarbij ik helemaal mezelf kon zijn.
Lag vandaag een kaartje in de brievenbus, van zijn moeder. Hele lieve woorden. Ik was gelijk in tranen. Hij smste mij vrijdagavond en schreef onder andere dat hij zou willen dat we in de toekomst weer fatsoenlijk met elkaar konden praten.
Ik heb dat smsje natuurlijk al 100x geanalyseerd. Eigenlijk werd ik er best boos om, want ik ben degene geweest die tegen hem gezegd heeft voorlopig even geen contact te hebben. Ik moet deze breuk op z'n minst eerst verwerkt hebben. Ik kan niet zomaar weer verder gaan en gezellig met hem kletsen terwijl ik nog steeds gevoelens voor hem heb. Dat zou raar zijn en heel onnatuurlijk. Ga je toch weer stiekem hoop krijgen enzo. Ik denk dat het bij mij nog wel even gaat duren. En eigenlijk weet ik niet of ik ooit nog contact met hem wil. Want hij zal voor mij toch altijd die ene speciale persoon in mijn leven zijn. Maar goed, de tijd zal het leren.
Net even 10 pagina's doorgelezen Ben druk geweest vorige week en weekendje weg geweest! Lekker hoor, even afleiding.
Het verdriet en het gemis beginnen langzaam te slijten. Alleen de avonden en weekenden zijn echt vreselijk. Maar het is zo gek want bij mijn volle verstand weet ik dat het echt beter is zo. Ben er zelf ook van overtuigd nu. Maar toch is er nog steeds iets in me dat me s' avonds voor het slapen gaan in bed laat huilen als een klein kind dat ontroostbaar is. Als ik onder de dekens lig, alleen, voel ik me klein, kwetsbaar, en in de steek gelaten door de liefde van mijn leven, mijn maatje, de persoon waarbij ik helemaal mezelf kon zijn.
Lag vandaag een kaartje in de brievenbus, van zijn moeder. Hele lieve woorden. Ik was gelijk in tranen. Hij smste mij vrijdagavond en schreef onder andere dat hij zou willen dat we in de toekomst weer fatsoenlijk met elkaar konden praten.
Ik heb dat smsje natuurlijk al 100x geanalyseerd. Eigenlijk werd ik er best boos om, want ik ben degene geweest die tegen hem gezegd heeft voorlopig even geen contact te hebben. Ik moet deze breuk op z'n minst eerst verwerkt hebben. Ik kan niet zomaar weer verder gaan en gezellig met hem kletsen terwijl ik nog steeds gevoelens voor hem heb. Dat zou raar zijn en heel onnatuurlijk. Ga je toch weer stiekem hoop krijgen enzo. Ik denk dat het bij mij nog wel even gaat duren. En eigenlijk weet ik niet of ik ooit nog contact met hem wil. Want hij zal voor mij toch altijd die ene speciale persoon in mijn leven zijn. Maar goed, de tijd zal het leren.
maandag 4 april 2011 om 20:52
Net getelefoneerd. Hij zegt dat hij me begrijpt...
Ben benieuwd hoe hij zich nu gaat gedragen.
Sproet: nadenken is goed. Dan besef je dat niet alleen hij een keuze hebt, maar jij ook
Pixie: jij klinkt ook een stuk rustiger. Ondanks al het verdriet wat je nog zo sterk ervaart. Alles komt goed Pixie. Geloof dat maar.
Ik denk dat ik ook het forum even laat voor wat het is. Het is weer mooi weer, ik merk dat buiten zijn beter helpt dan schrijven. En ook eens met Muisje, er is nu veel verschil in stadia hier, ik raak ook in de war van alles wat ik lees...
Ben benieuwd hoe hij zich nu gaat gedragen.
Sproet: nadenken is goed. Dan besef je dat niet alleen hij een keuze hebt, maar jij ook
Pixie: jij klinkt ook een stuk rustiger. Ondanks al het verdriet wat je nog zo sterk ervaart. Alles komt goed Pixie. Geloof dat maar.
Ik denk dat ik ook het forum even laat voor wat het is. Het is weer mooi weer, ik merk dat buiten zijn beter helpt dan schrijven. En ook eens met Muisje, er is nu veel verschil in stadia hier, ik raak ook in de war van alles wat ik lees...