Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
maandag 4 april 2011 om 22:47
Aaah, wat jammer dat er een aantal (voor even) weggaan...
Ik heb mezelf weer bijeen geraapt en ben toch even wat leuks gaan doen vanavond. Had het zó nodig! Het lijkt of ik ook wat rustiger begin te worden....Van die onzekerheid werd ik namelijk gek en nu lijkt daarvan het einde in zicht.
Weet je, het stomme is dat ik er niet eens vertrouwen in heb dat er wat uit het gesprek van dit weekend gaat komen. Ik denk zelfs dat hij gewoon alleen maar gaat bellen, omdat hij niet het lef heeft om langs te komen?! (als hij al belt hoor....)Maar goed, ik ga niet bellen....Laat me tenslotte niet weer afschepen door meneer en maar niet opnemen, alhoewel hij dat wel zal laten nadat ik hem vandaag op zijn werk met een telefoontje heb overvallen hihihi....Zal hem leren;-)
Maar als het tot een gesprek komt, dat wil ik vooral de dingen weten die mij weer verder kunnen laten gaan met mijn leven. Dat staat nu even voorop. Ik ga me niet meer inhouden en alles eruit gooien wat me dwars zit. Zo gaan we tenslotte niet met elkaar om, toch? Wat heb ik hemelsnaam mis gedaan, dat hij zo met me omgaat??
Ik heb mezelf weer bijeen geraapt en ben toch even wat leuks gaan doen vanavond. Had het zó nodig! Het lijkt of ik ook wat rustiger begin te worden....Van die onzekerheid werd ik namelijk gek en nu lijkt daarvan het einde in zicht.
Weet je, het stomme is dat ik er niet eens vertrouwen in heb dat er wat uit het gesprek van dit weekend gaat komen. Ik denk zelfs dat hij gewoon alleen maar gaat bellen, omdat hij niet het lef heeft om langs te komen?! (als hij al belt hoor....)Maar goed, ik ga niet bellen....Laat me tenslotte niet weer afschepen door meneer en maar niet opnemen, alhoewel hij dat wel zal laten nadat ik hem vandaag op zijn werk met een telefoontje heb overvallen hihihi....Zal hem leren;-)
Maar als het tot een gesprek komt, dat wil ik vooral de dingen weten die mij weer verder kunnen laten gaan met mijn leven. Dat staat nu even voorop. Ik ga me niet meer inhouden en alles eruit gooien wat me dwars zit. Zo gaan we tenslotte niet met elkaar om, toch? Wat heb ik hemelsnaam mis gedaan, dat hij zo met me omgaat??
dinsdag 5 april 2011 om 12:51
Ik wil jullie allemaal sterkte wensen. Lees nu een week of 2 alleen maar mee. Zit nog steeds, net als jullie, in hetzelfde schuitje. Situatie is moeilijk, verwarrend, verdrietig. Wil hem zo graag smsen, bellen, mailen of aan z'n deur staan maar het mag NIET. Voel me vandaag weer niet zo sterk maar ik MOET volhouden.
dinsdag 5 april 2011 om 15:32
@YL. Ja, diep in mijn hart weet ik dat, maar het is bij mij ook meer de verbijstering denk ik...Hoé kan iemand zó met iemand anders omgaan? Ik kan alleen maar bedenken dat je dan een geweldige hekel aan iemand moet hebben. En dan nog....Ik heb een ex die ik echt kon haten en daar ook alle reden toe had, maar die je dan toch nog met respect behandelt, omdat hij ook wel goede kanten had, snap je? Ik dacht vanmorgen nog van: Laat dat contact van dit weekend ook maar zitten, je bent het niet waard om weer een weekend door te laten vergallen. Aan de andere kant wil ik hem er niet zo makkelijk mee weg laten komen, want dat is mij een beetje té makkelijk.
En I know....Iedereen zegt het tegen me, dat het niet aan mij ligt en dat ik het waard ben om voor te gaan, maar ik voel me zo waardeloos en doelloos nu.......
En I know....Iedereen zegt het tegen me, dat het niet aan mij ligt en dat ik het waard ben om voor te gaan, maar ik voel me zo waardeloos en doelloos nu.......
dinsdag 5 april 2011 om 19:03
Wat een drukte hier zeg! Alleen niet veel positiviteit helaas.. Gewoon hier blijven posten! Uit ervaring weet ik dat het helpt dat je hier gewoon lekker je verhaal kwijt kunt! Vandaar dat ik hier ook weer even kom! (Want wil mn verhaal niet aan mn vriendinnen kwijt, nu nog even niet, want ben bang voor hun antwoord, want tja, waarschijnlijk zou dat wel het verstandigste zijn, maar op dit moment kan ik dat nog even niet).
Want, pff.. Dacht ik het eindelijk weer een beetje aan het op bouwen te zijn met ex(vriend), het was afgelopen week echt gezellig! (Aantal x afgesproken). Dondert hij weer helemaal naar beneden! En dat door zn eigen fout! En ik vind hem op dit moment even een eikel!!! Maar toch.. mis ik hem, en wil ik hem (ons) nog steeds een kans geven! Maar op dit moment weet ik niet of ik nu gewoon mezelf voor de gek hou, omdat ik gewoon niet weet of het nog kan! Het was zo leuk afgelopen week, goede gesprekken gehad, maar ook gewoon even relaxed wat gedronken! Heb het er over gehad dat ik het niet relaxed vindt hoe hij met zn ex omgaat, omdat ik weet dat zij nog hoop heeft dat het goed komt (terechte hoop?, hij zegt tegen haar namelijk een verzachtende versie omdat hij haar niet wil kwetsen..), maar ondertussen kwetst hij mij wel.. Blijkt dat hij nog bij haar thuis is geweest.. Ze had al een tijdje een feestje gepland, en hij zou ook komen.. En hij is dus geweest.. En ik, ik kan het niet uitstaan!!! Als hij haar geen hoop meer wil geven en vol voor mij wil gaan (zoals hij zelf zegt) dan ga je toch niet bij je fucking ex naar een feestje! Of stel ik me aan? Dan hoor ik dat ook graag..
Oh heb hem gebeld en was zo pissig!! Weet niet eens meer wat hij allemaal geantwoord heeft, maar hij gaat het met haar helemaal afkappen zegt ie (oke, heb ik geeist, want als hij het haar niet zegt, dan zeg ik het haar, maar dan ben ik (moet ik) ook helemaal klaar met hem zijn!). Dus ik weet het niet meer, ik weet dat hij wil veranderen, en dat hij baalt van zn eigen gemaakte fouten.. Maar ik wil niet dat ik dat voor hem moet bedenken, dat dat fouten zijn die hij maakt, nee ik wil dat hij zelf nadenkt, zodat hij ze niet maakt! Maar ergen,s kan hij dat niet.. nu moet hij deze week voor de eerste x naar de psych, en heb hem gezegd dat hij niet moet denken dat hij dan opeens 'genezen' is, want heb het idee dat hij daar alles op af schuift!
Oh ik wil hem graag bellen, weet niet waarom.. Wil een uitleg waar ik awt mee kan.. Maar die kan hij me toch niet geven.. dus ik bel hem maar niet.. Ik wacht wel tot hij weer contact met opneemt.. En dan.. tja ik weet het niet, of ik weer helemaal opnieuw wil beginnen.. Of ik hem na dit nog weer kan vertrouwen..
Nya sorry voor dit warrige verhaal, ik moest het even kwijt (en kon zo mooi mn keihard op mn toetsenbord rammen, arme laptop
).
Want, pff.. Dacht ik het eindelijk weer een beetje aan het op bouwen te zijn met ex(vriend), het was afgelopen week echt gezellig! (Aantal x afgesproken). Dondert hij weer helemaal naar beneden! En dat door zn eigen fout! En ik vind hem op dit moment even een eikel!!! Maar toch.. mis ik hem, en wil ik hem (ons) nog steeds een kans geven! Maar op dit moment weet ik niet of ik nu gewoon mezelf voor de gek hou, omdat ik gewoon niet weet of het nog kan! Het was zo leuk afgelopen week, goede gesprekken gehad, maar ook gewoon even relaxed wat gedronken! Heb het er over gehad dat ik het niet relaxed vindt hoe hij met zn ex omgaat, omdat ik weet dat zij nog hoop heeft dat het goed komt (terechte hoop?, hij zegt tegen haar namelijk een verzachtende versie omdat hij haar niet wil kwetsen..), maar ondertussen kwetst hij mij wel.. Blijkt dat hij nog bij haar thuis is geweest.. Ze had al een tijdje een feestje gepland, en hij zou ook komen.. En hij is dus geweest.. En ik, ik kan het niet uitstaan!!! Als hij haar geen hoop meer wil geven en vol voor mij wil gaan (zoals hij zelf zegt) dan ga je toch niet bij je fucking ex naar een feestje! Of stel ik me aan? Dan hoor ik dat ook graag..
Oh heb hem gebeld en was zo pissig!! Weet niet eens meer wat hij allemaal geantwoord heeft, maar hij gaat het met haar helemaal afkappen zegt ie (oke, heb ik geeist, want als hij het haar niet zegt, dan zeg ik het haar, maar dan ben ik (moet ik) ook helemaal klaar met hem zijn!). Dus ik weet het niet meer, ik weet dat hij wil veranderen, en dat hij baalt van zn eigen gemaakte fouten.. Maar ik wil niet dat ik dat voor hem moet bedenken, dat dat fouten zijn die hij maakt, nee ik wil dat hij zelf nadenkt, zodat hij ze niet maakt! Maar ergen,s kan hij dat niet.. nu moet hij deze week voor de eerste x naar de psych, en heb hem gezegd dat hij niet moet denken dat hij dan opeens 'genezen' is, want heb het idee dat hij daar alles op af schuift!
Oh ik wil hem graag bellen, weet niet waarom.. Wil een uitleg waar ik awt mee kan.. Maar die kan hij me toch niet geven.. dus ik bel hem maar niet.. Ik wacht wel tot hij weer contact met opneemt.. En dan.. tja ik weet het niet, of ik weer helemaal opnieuw wil beginnen.. Of ik hem na dit nog weer kan vertrouwen..
Nya sorry voor dit warrige verhaal, ik moest het even kwijt (en kon zo mooi mn keihard op mn toetsenbord rammen, arme laptop
).
-
dinsdag 5 april 2011 om 19:41
@ Mootje,
Post hier maar gewoon joh! Het doet mij ook goed om het hier eruit te gooien en een reactie van anderen te krijgen.
Ik snap je reactie, maar kijk naar de toekomst....Hij gaat kappen met zijn ex en wil eerst eigen problemen oplossen, maar ik heb het gevoel dat hij er wel voor wil gaan met jou, dus focus je daar op. Focus je op de positieve dingen en niet op dat ene negatieve (contact met zijn ex)....
En een psych gaat zeker niet alles gelijk oplossen. Ik hoopte dat ook altijd, maar ben inmiddels een jaar verder en weer terug bij af Werd mijn afspraak voor morgen net ook nog eens afgebeld en baal daar nu onwijs van!
Ik ga even in de baal-modus en even een lijstje maken over wat zijn negatieve kanten zijn....Jullie horen het wel als het een boekwerk wordt
Post hier maar gewoon joh! Het doet mij ook goed om het hier eruit te gooien en een reactie van anderen te krijgen.
Ik snap je reactie, maar kijk naar de toekomst....Hij gaat kappen met zijn ex en wil eerst eigen problemen oplossen, maar ik heb het gevoel dat hij er wel voor wil gaan met jou, dus focus je daar op. Focus je op de positieve dingen en niet op dat ene negatieve (contact met zijn ex)....
En een psych gaat zeker niet alles gelijk oplossen. Ik hoopte dat ook altijd, maar ben inmiddels een jaar verder en weer terug bij af Werd mijn afspraak voor morgen net ook nog eens afgebeld en baal daar nu onwijs van!
Ik ga even in de baal-modus en even een lijstje maken over wat zijn negatieve kanten zijn....Jullie horen het wel als het een boekwerk wordt
dinsdag 5 april 2011 om 23:33
Ik denk dat mijn probleem is, dat ik verslaafd ben aan zijn aandacht? Ik weet het niet.. Ook al is hij de gene waarop ik ontzettend boos ben, of gekwetst door ben. ik heb geen zin om me er verdrietig door te voelen (dus dat doe ik ook niet, meer mixed feelings, en onzekerheid over wat het juiste is).
Tja het is zijn zaak als hij bij zn ex op een feestje wil zitten, maar toch vind ik het niet normaal. En helemaal niet als ik dat via een vriendin hoor, en hij het mezelf lekker niet gezegd heeft!
Maarja van mijn kant komt er even geen contact, totdat hij actie ondernomen heeft en mij daarvan op de hoogte heeft gesteld. Ik heb hem (misschien heel fout) gewoon eisen gesteld, maar goed, wil ik dat? Wil ik eisen moeten stellen in een relatie, voor een ander moeten denken? Nee dat wil ik niet, ik wil dat hij dat zelf wil..
Maar hij heeft het idee dat hij daarbij een zetje nodig heeft, en daardoor ook naar de psych gaat, dus tja, misschien als hem dat gaat helpen, ik het dan maar het voordeel van de twijfel moet geven? Misschien moet ik gewoon even niets.. Hem even zn eigen sores laten regelen, en dan kijken of ie daadwerkelijk voor me gaat.. Maar dan weer de vraag.. Had hij dat al niet veel eerder moeten doen? Ben ik niet bezig met het verleggen van mn eigen grenzen? Maar toch, ik weet dat ik heel goed zonder hem kan.. Maar als hij vol voor mij wil gaan, wil ik denk ik geen tijd verspillen, en vind ik het eng om even geen contact te hebben denk ik.. Bang dat hij of ik van gedachten verander en dat we elkaar misschien toch niet meer willen.. Maarja, zou dat zo zijn is het ook goed (toch???)..
Ach, we wachten gewoon af.. Ex zou voor het weekend actie ondernemen, dus ik ben benieuwd voor wanneer ik wat hoor..
Noa, je boekwerk al af? Even ter herinnering voor mij.. Jouw verhaal was dat je vriend het vlak voordat hij naar het buitenland vertrok het uitmaakte maar jou daar niet echt van op de hoogte stelde of?
En Polly, hoe voel jij je?
Tja het is zijn zaak als hij bij zn ex op een feestje wil zitten, maar toch vind ik het niet normaal. En helemaal niet als ik dat via een vriendin hoor, en hij het mezelf lekker niet gezegd heeft!
Maarja van mijn kant komt er even geen contact, totdat hij actie ondernomen heeft en mij daarvan op de hoogte heeft gesteld. Ik heb hem (misschien heel fout) gewoon eisen gesteld, maar goed, wil ik dat? Wil ik eisen moeten stellen in een relatie, voor een ander moeten denken? Nee dat wil ik niet, ik wil dat hij dat zelf wil..
Maar hij heeft het idee dat hij daarbij een zetje nodig heeft, en daardoor ook naar de psych gaat, dus tja, misschien als hem dat gaat helpen, ik het dan maar het voordeel van de twijfel moet geven? Misschien moet ik gewoon even niets.. Hem even zn eigen sores laten regelen, en dan kijken of ie daadwerkelijk voor me gaat.. Maar dan weer de vraag.. Had hij dat al niet veel eerder moeten doen? Ben ik niet bezig met het verleggen van mn eigen grenzen? Maar toch, ik weet dat ik heel goed zonder hem kan.. Maar als hij vol voor mij wil gaan, wil ik denk ik geen tijd verspillen, en vind ik het eng om even geen contact te hebben denk ik.. Bang dat hij of ik van gedachten verander en dat we elkaar misschien toch niet meer willen.. Maarja, zou dat zo zijn is het ook goed (toch???)..
Ach, we wachten gewoon af.. Ex zou voor het weekend actie ondernemen, dus ik ben benieuwd voor wanneer ik wat hoor..
Noa, je boekwerk al af?
Even ter herinnering voor mij.. Jouw verhaal was dat je vriend het vlak voordat hij naar het buitenland vertrok het uitmaakte maar jou daar niet echt van op de hoogte stelde of? En Polly, hoe voel jij je?
-
woensdag 6 april 2011 om 09:05
@ Mootje
Ja, dat klopt. Die van mij vertrok naar het buitenland en liet gewoon niks meer van zich horen en dan verbaasd zijn dat ik denk dat we nog bij elkaar zijn?
Helaas ben ik dat, ja..... Het klinkt nog steeds als een slechte B-film als ik het zo neerschrijf...Het klopt gewoon niet, denk ik dan...
Het stomme is ook, dat iedereen om ons heen ook met stomheid verslagen is en roept van: Maar jullie leken zo gelukkig! Ja, dat was ook zo, zo heb ik het ook ervaren namelijk. Tot twee dagen voordat hij weg ging, was er nl. nog niks aan de hand en nu....Is het ineens over? Kan er nog steeds niet goed bij, maar goed....Ik moet verder (Ben al een stapje verder nu ik dat zo neerzet hier), dus dat ga ik ook doen
M'n boekwerk is nog niet af...Ben er gisteren niet eens aan begonnen...Had ineens andere dingen te doen, die ineens zoveel belangrijker leken dan weer energie in hem te stoppen. Misschien vanavond
En Mootje, ik snap je twijfel. Je wilt zo graag verder en je wilt niks liever dan dat dat morgen begint, maar soms heeft iets heel veel tijd nodig om te herstellen. Ik ben me daar ook van bewust, maar je gevoel zegt zoveeeel andere dingen...
Jouw ex onderneemt voor het weekend actie, die van mij in het weekend (tenminste, dat moet ik nog zien), dus het is een spannende week....
Ja, hoe is het met Polly en YL?
Ja, dat klopt. Die van mij vertrok naar het buitenland en liet gewoon niks meer van zich horen en dan verbaasd zijn dat ik denk dat we nog bij elkaar zijn?
Helaas ben ik dat, ja..... Het klinkt nog steeds als een slechte B-film als ik het zo neerschrijf...Het klopt gewoon niet, denk ik dan...
Het stomme is ook, dat iedereen om ons heen ook met stomheid verslagen is en roept van: Maar jullie leken zo gelukkig! Ja, dat was ook zo, zo heb ik het ook ervaren namelijk. Tot twee dagen voordat hij weg ging, was er nl. nog niks aan de hand en nu....Is het ineens over? Kan er nog steeds niet goed bij, maar goed....Ik moet verder (Ben al een stapje verder nu ik dat zo neerzet hier), dus dat ga ik ook doen
M'n boekwerk is nog niet af...Ben er gisteren niet eens aan begonnen...Had ineens andere dingen te doen, die ineens zoveel belangrijker leken dan weer energie in hem te stoppen. Misschien vanavond
En Mootje, ik snap je twijfel. Je wilt zo graag verder en je wilt niks liever dan dat dat morgen begint, maar soms heeft iets heel veel tijd nodig om te herstellen. Ik ben me daar ook van bewust, maar je gevoel zegt zoveeeel andere dingen...
Jouw ex onderneemt voor het weekend actie, die van mij in het weekend (tenminste, dat moet ik nog zien), dus het is een spannende week....
Ja, hoe is het met Polly en YL?
woensdag 6 april 2011 om 10:13
quote:noaa73 schreef op 05 april 2011 @ 13:13:
Lieve Wejo.....dan heet ik je maar welkom....Helaas
Vertel je verhaal, als je dat wilt, ik lees het graag....
SterkteMijn verhaal heb ik kort een week of 2 geleden al gepost. Zal het nog een keer in een notendop vertellen. Relatie met Buurman 3,5 week geleden na 2 jaar stukgelopen. Mijn huis stond te koop. Woonde al een half jaar bij hem. Sinds begin dit jaar sukkel ik een beetje met mijn gezondheid, hij met druk op zijn werk. Daardoor liepen we een beetje langs elkaar heen. Na een weekje vakantie, waarin wat kleine dingen waren voorgevallen, heeft hij er de dag na thuiskomst een punt achter gezet. Hij vermelde erbij dat hij er niet helemaal achter stond en dat hij van me houd enz enz. Afgelopen weken nog redelijk veel contact gehad, vaak vanuit zijn kant. Ik mis hem, wil hem terug maar hij zegt dat het nu niet gaat werken. We moeten eerst aan onszelf werken. Of het in de toekomst nog gaat werken weet hij niet, logisch, dat weet toch niemand. Grootste drama is nu dat we weer buren zijn en ik langs zijn voordeur moet om in mijn appartement naar binnen te kunnen. Ik hoor en zie dus alles!! Moet sterk blijven en niks laten horen, laat hem mij maar missen, maar god wat is dat moeilijk...
Lieve Wejo.....dan heet ik je maar welkom....Helaas
Vertel je verhaal, als je dat wilt, ik lees het graag....
SterkteMijn verhaal heb ik kort een week of 2 geleden al gepost. Zal het nog een keer in een notendop vertellen. Relatie met Buurman 3,5 week geleden na 2 jaar stukgelopen. Mijn huis stond te koop. Woonde al een half jaar bij hem. Sinds begin dit jaar sukkel ik een beetje met mijn gezondheid, hij met druk op zijn werk. Daardoor liepen we een beetje langs elkaar heen. Na een weekje vakantie, waarin wat kleine dingen waren voorgevallen, heeft hij er de dag na thuiskomst een punt achter gezet. Hij vermelde erbij dat hij er niet helemaal achter stond en dat hij van me houd enz enz. Afgelopen weken nog redelijk veel contact gehad, vaak vanuit zijn kant. Ik mis hem, wil hem terug maar hij zegt dat het nu niet gaat werken. We moeten eerst aan onszelf werken. Of het in de toekomst nog gaat werken weet hij niet, logisch, dat weet toch niemand. Grootste drama is nu dat we weer buren zijn en ik langs zijn voordeur moet om in mijn appartement naar binnen te kunnen. Ik hoor en zie dus alles!! Moet sterk blijven en niks laten horen, laat hem mij maar missen, maar god wat is dat moeilijk...
woensdag 6 april 2011 om 11:24
Ow sorry Wejo, ik wist niet dat je je verhaal al een keer had geplaatst.
Zeker een rotsituatie zeg, als je nog elke dag langs zijn deur moet om naar je eigen huis te gaan, waar je je zo graag thuis wilt voelen. Echt raar, want je bent eigenlijk weer een deur terugverhuisd nu! Ik voel me al niet meer thuis in mijn eigen huis, omdat hij daar niet meer is, maar moet er niet aan denken dat hij ook nog eens naast me had gewoond. Nou ja, dan had ik wel kunnen checken of hij echt niet thuis is als hij de telefoon niet opneemt
Ik snap nooit zo goed dat mannen alleen maar met werk bezig kunnen zijn. Die van mij was/is ook zo en ik heb ook begin dit jaar met gezondheidsproblemen gelopen, dus dan lijk je soms inderdaad langs elkaar heen te gaan leven.
Dat niet weten of het in de toekomst gaat werken en dat ook zeggen, vind ik zó frustrerend! Het is geen kwestie van 'weten', het is gewoon een kwestie van DOEN en daaraan werken. Of het gaat werken kom je niet achter als je thuis maar alleen op de bank blijft zitten of je in je werk verstopt. Hmm, dit zinnetje had ik voorbereid voor a.s. weekend voor die van mij hahaha
Dat hij je niet gaat missen, dat kan......Ik had ook hoop dat hij me ook zou gaan missen, totdat ik bedacht dat hij er waarschijnlijk nog geen moment over had nagedacht! Het is voor hem makkelijker om dan maar niks te doen, in plaats van weer een moeilijk gesprek aan te gaan en ergens hard aan te werken en tja, wil ik een vent die er zo makkelijk het bijltje bij neergooit? Alles in me roept nu 'ja' op die vraag, maar als ik er verstandelijk naar kijk???
Zeker een rotsituatie zeg, als je nog elke dag langs zijn deur moet om naar je eigen huis te gaan, waar je je zo graag thuis wilt voelen. Echt raar, want je bent eigenlijk weer een deur terugverhuisd nu! Ik voel me al niet meer thuis in mijn eigen huis, omdat hij daar niet meer is, maar moet er niet aan denken dat hij ook nog eens naast me had gewoond. Nou ja, dan had ik wel kunnen checken of hij echt niet thuis is als hij de telefoon niet opneemt
Ik snap nooit zo goed dat mannen alleen maar met werk bezig kunnen zijn. Die van mij was/is ook zo en ik heb ook begin dit jaar met gezondheidsproblemen gelopen, dus dan lijk je soms inderdaad langs elkaar heen te gaan leven.
Dat niet weten of het in de toekomst gaat werken en dat ook zeggen, vind ik zó frustrerend! Het is geen kwestie van 'weten', het is gewoon een kwestie van DOEN en daaraan werken. Of het gaat werken kom je niet achter als je thuis maar alleen op de bank blijft zitten of je in je werk verstopt. Hmm, dit zinnetje had ik voorbereid voor a.s. weekend voor die van mij hahaha
Dat hij je niet gaat missen, dat kan......Ik had ook hoop dat hij me ook zou gaan missen, totdat ik bedacht dat hij er waarschijnlijk nog geen moment over had nagedacht! Het is voor hem makkelijker om dan maar niks te doen, in plaats van weer een moeilijk gesprek aan te gaan en ergens hard aan te werken en tja, wil ik een vent die er zo makkelijk het bijltje bij neergooit? Alles in me roept nu 'ja' op die vraag, maar als ik er verstandelijk naar kijk???
woensdag 6 april 2011 om 11:52
? Ben ik niet bezig met het verleggen van mn eigen grenzen? [/quote]
Mootje, dit is denk ik de hamvraag in je hele verhaal. Alles kan, en alles mag, zolang je maar niet je eigen grenzen zo verlegd dat je niet meer weet waar je het zoeken moet. Ik kan niet bepalen voor jou waar die grens is natuurlijk.
Wejo; wat een verhaal... Om eerlijk te zijn begrijp ik niet zo goed waarom het nu niet zou kunnen en over 3 maanden wel, wat moet er dan wezenlijk veranderen in zjin beleving?
Ik ga verder wel ok. Ik denk dat mijn dingen allemaal ook met ex te maken hebben, maar ook met andere dingen, dus het zit wat anders. Ik heb geen contact meer met hem (was overigens omdat hij dat niet wil) en dat geeft toch (na heel veel huilen, machteloosheid en woede) een soort rust, want die gesprekken waren vreselijk elke keer.
Mootje, dit is denk ik de hamvraag in je hele verhaal. Alles kan, en alles mag, zolang je maar niet je eigen grenzen zo verlegd dat je niet meer weet waar je het zoeken moet. Ik kan niet bepalen voor jou waar die grens is natuurlijk.
Wejo; wat een verhaal... Om eerlijk te zijn begrijp ik niet zo goed waarom het nu niet zou kunnen en over 3 maanden wel, wat moet er dan wezenlijk veranderen in zjin beleving?
Ik ga verder wel ok. Ik denk dat mijn dingen allemaal ook met ex te maken hebben, maar ook met andere dingen, dus het zit wat anders. Ik heb geen contact meer met hem (was overigens omdat hij dat niet wil) en dat geeft toch (na heel veel huilen, machteloosheid en woede) een soort rust, want die gesprekken waren vreselijk elke keer.
woensdag 6 april 2011 om 11:56
@noaa73, geeft niet dat je het niet gelezen hebt hoor. Heb ook maar 2 keer gepost ofzo. Voelde nu weer de behoefte om hem lastig te gaan vallen maar dat leek me niet verstandig, vandaar dat ik me hier weer meld... Woon weer in mijn huis, maar voelt niet meer als mijn huis. Zijn huis was mijn huis geworden. Ik mis hem ook in mijn huis, daar hebben we eerst gewoond. Als je wilt checken is het ideaal natuurlijk om er naast te wonen, ik ben ook van het checken. Maar het gaat echt te ver. Ik ken z'n ritme en weet hoelaat hij op welke dag weggaat en standaard ben ik dan wakker en val pas weer in slaap als ik hem voorbij heb horen rijden... Het idee dat er misschien wel ooit een andere vrouw daar veel gaat komen, nee, ik wil het niet weten! Ik heb het vast snel genoeg door...
Wat mij betreft pakken we de draad nu weer op. We weten beide waar het mis is gegaan en we missen elkaar. Hij wil eerst kijken of we elkaar over een paar weken nog zo erg missen. Zonde van de tijd! Tegen die tijd zou ik het niet eens meer moeten willen (zeg ik nu heel stoer). Ik zal niet zeggen dat hij helemaal niet aan me denkt, hij word tenslotte ook elke dag met mij geconfronteerd als hij thuis komt... (M'n foto staat ook nog in z'n huis).
Hoelang zijn jullie uit elkaar? (Sorry staat hier ook vast al ergens maar dat is nogal wat lees werk).
Wat mij betreft pakken we de draad nu weer op. We weten beide waar het mis is gegaan en we missen elkaar. Hij wil eerst kijken of we elkaar over een paar weken nog zo erg missen. Zonde van de tijd! Tegen die tijd zou ik het niet eens meer moeten willen (zeg ik nu heel stoer). Ik zal niet zeggen dat hij helemaal niet aan me denkt, hij word tenslotte ook elke dag met mij geconfronteerd als hij thuis komt... (M'n foto staat ook nog in z'n huis).
Hoelang zijn jullie uit elkaar? (Sorry staat hier ook vast al ergens maar dat is nogal wat lees werk).
woensdag 6 april 2011 om 11:58
quote:_yellowlove_ schreef op 06 april 2011 @ 11:52:
? Ben ik niet bezig met het verleggen van mn eigen grenzen? [/quote]
Wejo; wat een verhaal... Om eerlijk te zijn begrijp ik niet zo goed waarom het nu niet zou kunnen en over 3 maanden wel, wat moet er dan wezenlijk veranderen in zjin beleving?
Dat denk ik inderdaad ook, maar hij vind van zichzelf dat hij eerst aan zichzelf moet werken omdat het anders weer mis gaat. Zijn vorige relatie liep hier ook min of meer op stuk. Ergens snap ik wel wat hij zegt, maar het gat tussen ons wordt zo groot...
? Ben ik niet bezig met het verleggen van mn eigen grenzen? [/quote]
Wejo; wat een verhaal... Om eerlijk te zijn begrijp ik niet zo goed waarom het nu niet zou kunnen en over 3 maanden wel, wat moet er dan wezenlijk veranderen in zjin beleving?
Dat denk ik inderdaad ook, maar hij vind van zichzelf dat hij eerst aan zichzelf moet werken omdat het anders weer mis gaat. Zijn vorige relatie liep hier ook min of meer op stuk. Ergens snap ik wel wat hij zegt, maar het gat tussen ons wordt zo groot...
woensdag 6 april 2011 om 12:48
Ik denk dat jullie ook samen kunnen werken aan "hem". Volgens mij moet je niet proberen om dat alleen te doen, want dan krijg je geen feedback van anderen. Het is volgens mij niet goed als je met jezelf aan de slag gaat en vervolgens iedereen die je dierbaar is buitensluit. Ik zie dat nu bij die van mij ook. Hallo zeg, denk ik dan, je sluit iedereen die je dierbaar is buiten en je negeert wat iedereen zegt en denkt en daarvan wil jij leren over jezelf? Volgens mij ga je dan nooit gelukkig worden met jezelf.
Het lijkt er soms wel op dat deze mannen alleen nog maar aan zichzelf kunnen denken en niet met de ander in het hele plaatje (wij dus!) bezig zijn. Tjee, kan je je nu niet even bedenken wat dit met de ander moet doen??
@Wejo: Ik heb eigenlijk geen idee of wij nu uit elkaar zijn of niet. Hij is 2 maanden geleden naar het buitenland gegaan en daarna niet echt meer goed contact gehad. Na 3 weken ben ik naar hem toegegaan en heb hem voor de keuze gesteld om het gewoon te proberen. Als we het geprobeerd hebben en het lukt niet, dan hebben we er voor ons zelf in ieder geval allebei alles aan gedaan en mocht het dan nog niet werken, okay, dan heb ik er ook vrede mee, maar nu hebben we het nog niet eens geprobéérd en dat frustreert me! Hup, gewoon weggooien die boel, alsof ik niks heb voorgesteld en nooit wat heb betekend voor hem en hij die dan zegt: "ow, dacht je nog dat we bij elkaar waren, dan?!" "Euhm"...."Had ik dat dan moeten ruiken. ofzo??" (Hmm, ik word weer boos nu....)
Het lijkt er soms wel op dat deze mannen alleen nog maar aan zichzelf kunnen denken en niet met de ander in het hele plaatje (wij dus!) bezig zijn. Tjee, kan je je nu niet even bedenken wat dit met de ander moet doen??
@Wejo: Ik heb eigenlijk geen idee of wij nu uit elkaar zijn of niet. Hij is 2 maanden geleden naar het buitenland gegaan en daarna niet echt meer goed contact gehad. Na 3 weken ben ik naar hem toegegaan en heb hem voor de keuze gesteld om het gewoon te proberen. Als we het geprobeerd hebben en het lukt niet, dan hebben we er voor ons zelf in ieder geval allebei alles aan gedaan en mocht het dan nog niet werken, okay, dan heb ik er ook vrede mee, maar nu hebben we het nog niet eens geprobéérd en dat frustreert me! Hup, gewoon weggooien die boel, alsof ik niks heb voorgesteld en nooit wat heb betekend voor hem en hij die dan zegt: "ow, dacht je nog dat we bij elkaar waren, dan?!" "Euhm"...."Had ik dat dan moeten ruiken. ofzo??" (Hmm, ik word weer boos nu....)
woensdag 6 april 2011 om 12:51
Ik heb net het volgende gezegd tegen iemand:
Ik heb me de afgelopen weken voornamelijk op hem gericht, was elke minuut van de dag met hem bezig, maar nu ga ik het anders doen, nu ga ik me op mezelf richten en bepalen wat ik wil en me niet in allelei bochten wringen om het hem maar naar de zin te maken en hem te pleasen
Ik schrijf het hier op, zodat ik het niet kan vergeten en nu....Nu moet ik het nog in de praktijk brengen *slik* , want ik kan het hier nu wel heel makkelijk neerzetten, maar straks is het weer avond, is het weer weekend, is het vakantie en ben ik weer alleen
Ik heb me de afgelopen weken voornamelijk op hem gericht, was elke minuut van de dag met hem bezig, maar nu ga ik het anders doen, nu ga ik me op mezelf richten en bepalen wat ik wil en me niet in allelei bochten wringen om het hem maar naar de zin te maken en hem te pleasen
Ik schrijf het hier op, zodat ik het niet kan vergeten en nu....Nu moet ik het nog in de praktijk brengen *slik* , want ik kan het hier nu wel heel makkelijk neerzetten, maar straks is het weer avond, is het weer weekend, is het vakantie en ben ik weer alleen
woensdag 6 april 2011 om 13:20
Als ik er doorheen zit, lees ik deze een paar keer over;
Als ik blijf kijken
zoals ik altijd heb gekeken,
blijf ik denken
zoals ik altijd heb gedacht.
Als ik blijf denken
zoals ik altijd heb gedacht,
blijf ik geloven
zoals ik altijd heb geloofd.
Als ik blijf geloven
zoals ik altijd heb geloofd,
blijf ik doen
zoals ik altijd heb gedaan.
Als ik blijf doen
zoals ik altijd heb gedaan,
blijft mij overkomen
wat mij altijd overkwam.
Maar als ik mijn ogen sluit
en voel mijn ware zelf van binnen,
dan kom ik deze cirkel uit
en kan steeds weer opnieuw beginnenquote:noaa73 schreef op 06 april 2011 @ 12:48:
Ik denk dat jullie ook samen kunnen werken aan "hem". Volgens mij moet je niet proberen om dat alleen te doen, want dan krijg je geen feedback van anderen. Het is volgens mij niet goed als je met jezelf aan de slag gaat en vervolgens iedereen die je dierbaar is buitensluit. Ik zie dat nu bij die van mij ook. Hallo zeg, denk ik dan, je sluit iedereen die je dierbaar is buiten en je negeert wat iedereen zegt en denkt en daarvan wil jij leren over jezelf? Volgens mij ga je dan nooit gelukkig worden met jezelf.
Het lijkt er soms wel op dat deze mannen alleen nog maar aan zichzelf kunnen denken en niet met de ander in het hele plaatje (wij dus!) bezig zijn. Tjee, kan je je nu niet even bedenken wat dit met de ander moet doen??
@Wejo: Ik heb eigenlijk geen idee of wij nu uit elkaar zijn of niet. Hij is 2 maanden geleden naar het buitenland gegaan en daarna niet echt meer goed contact gehad. Na 3 weken ben ik naar hem toegegaan en heb hem voor de keuze gesteld om het gewoon te proberen. Als we het geprobeerd hebben en het lukt niet, dan hebben we er voor ons zelf in ieder geval allebei alles aan gedaan en mocht het dan nog niet werken, okay, dan heb ik er ook vrede mee, maar nu hebben we het nog niet eens geprobéérd en dat frustreert me! Hup, gewoon weggooien die boel, alsof ik niks heb voorgesteld en nooit wat heb betekend voor hem en hij die dan zegt: "ow, dacht je nog dat we bij elkaar waren, dan?!" "Euhm"...."Had ik dat dan moeten ruiken. ofzo??" (Hmm, ik word weer boos nu....)
Natuurlijk moet hij het niet alleen willen doen. Hij blijft nu bij zijn eigen gedachten, zijn eigen waarheden. Niemand die de kans heeft om te te zeggen, waarom bekijk je het niet zus of zo. Dat maakt me boos maar ook verdrietig. Ga je altijd weglopen als je even met jezelf in de knoop zit?
Noaa73, hoelang blijft hij nog in het buitenland? En zit hij daar voor werk of? Ik zie ook alweer vreselijk op tegen komend weekend. Als ik dan zie dat zijn auto weg is ofzo, dan ga ik me weer tot hij thuis is afvragen waar hij geweest kan zijn. Onze vakantie (alleen nog maar vrij gevraagd, niks geboekt) in Juni hebben we beide nog staan. Dat melde hij vorige week nog even, ik heb de vrije dagen nog niet gecancelled... Uhm, ja, wat moet ik met deze informatie?
Als ik blijf kijken
zoals ik altijd heb gekeken,
blijf ik denken
zoals ik altijd heb gedacht.
Als ik blijf denken
zoals ik altijd heb gedacht,
blijf ik geloven
zoals ik altijd heb geloofd.
Als ik blijf geloven
zoals ik altijd heb geloofd,
blijf ik doen
zoals ik altijd heb gedaan.
Als ik blijf doen
zoals ik altijd heb gedaan,
blijft mij overkomen
wat mij altijd overkwam.
Maar als ik mijn ogen sluit
en voel mijn ware zelf van binnen,
dan kom ik deze cirkel uit
en kan steeds weer opnieuw beginnenquote:noaa73 schreef op 06 april 2011 @ 12:48:
Ik denk dat jullie ook samen kunnen werken aan "hem". Volgens mij moet je niet proberen om dat alleen te doen, want dan krijg je geen feedback van anderen. Het is volgens mij niet goed als je met jezelf aan de slag gaat en vervolgens iedereen die je dierbaar is buitensluit. Ik zie dat nu bij die van mij ook. Hallo zeg, denk ik dan, je sluit iedereen die je dierbaar is buiten en je negeert wat iedereen zegt en denkt en daarvan wil jij leren over jezelf? Volgens mij ga je dan nooit gelukkig worden met jezelf.
Het lijkt er soms wel op dat deze mannen alleen nog maar aan zichzelf kunnen denken en niet met de ander in het hele plaatje (wij dus!) bezig zijn. Tjee, kan je je nu niet even bedenken wat dit met de ander moet doen??
@Wejo: Ik heb eigenlijk geen idee of wij nu uit elkaar zijn of niet. Hij is 2 maanden geleden naar het buitenland gegaan en daarna niet echt meer goed contact gehad. Na 3 weken ben ik naar hem toegegaan en heb hem voor de keuze gesteld om het gewoon te proberen. Als we het geprobeerd hebben en het lukt niet, dan hebben we er voor ons zelf in ieder geval allebei alles aan gedaan en mocht het dan nog niet werken, okay, dan heb ik er ook vrede mee, maar nu hebben we het nog niet eens geprobéérd en dat frustreert me! Hup, gewoon weggooien die boel, alsof ik niks heb voorgesteld en nooit wat heb betekend voor hem en hij die dan zegt: "ow, dacht je nog dat we bij elkaar waren, dan?!" "Euhm"...."Had ik dat dan moeten ruiken. ofzo??" (Hmm, ik word weer boos nu....)
Natuurlijk moet hij het niet alleen willen doen. Hij blijft nu bij zijn eigen gedachten, zijn eigen waarheden. Niemand die de kans heeft om te te zeggen, waarom bekijk je het niet zus of zo. Dat maakt me boos maar ook verdrietig. Ga je altijd weglopen als je even met jezelf in de knoop zit?
Noaa73, hoelang blijft hij nog in het buitenland? En zit hij daar voor werk of? Ik zie ook alweer vreselijk op tegen komend weekend. Als ik dan zie dat zijn auto weg is ofzo, dan ga ik me weer tot hij thuis is afvragen waar hij geweest kan zijn. Onze vakantie (alleen nog maar vrij gevraagd, niks geboekt) in Juni hebben we beide nog staan. Dat melde hij vorige week nog even, ik heb de vrije dagen nog niet gecancelled... Uhm, ja, wat moet ik met deze informatie?
woensdag 6 april 2011 om 15:15
@ Wejo
aaah, wat een prachtig gedichtje(?)! Ik ga hem opschrijven en thuis op de spiegel plakken en telkens lezen als ik er doorheen zit en dat is nog wel eens zo de laatste tijd...
Ja, dat maakt me ook kwaad: Het weglopen als het even moeilijk wordt. Nouuu, dan kan je nog voor een heleboel dingen blijven weglopen in je leven hoor! Het allemaal maar alleen willen doen, maar ik kan hem nu eigenlijk al zeggen dat hij daar niet uit gaat komen. Ik heb hem zelfs gevraagd of ik er iets in kon betekenen voor hem, maar dat kon ik niet...aargh!
Bovendien heeft hij mij ooit eens gezegd dat hij erg kritisch stond ten op zichte was van zijn eigen gedrag, maar daar is nu blijkbaar nu geen sprake meer van denk ik zo..... En hij vond het juist zo goed dat ik af en toe naar een psych ging...zei toen zelfs dat iedereen dat af en toe eens zou moeten doen.
Ja, hij zit voor werk in het buitenland en dat duurt nog een half jaar-een jaar. Ik ga maar uit van een jaar voor mezelf. Aan de andere kant is hij regelmatig af en toe in Nederland en kan ik ook makkelijk naar hem toe. Niet onoverkomelijk dus en voor mij ook nooit het probleem geweest eigenlijk. Toen zijn buitenlandavontuur ter sprake kwam gaf ik ook aan van , Oh, maar dát half jaar-jaar gaan we wel overleven en daar was hij het hélemaal mee eens en nu achteraf gezien hebben we nog niet eens het eerste weekend gehaald
Ja, bizar toch dat je zo tegen weekenden op gaat zien? Hoewel ik wel dingen heb gepland en dat ook moet van mezelf, zie ik er toch als een berg tegenop en voel ik me vaak erg overvallen worden door eenzaamheid.
Dus hij heeft de vrije dagen nog niet gecancelled? Zou hem de volgende vragen wat hij met die opmerking bedoelt...kleine tip Ik ben nu een vakantie alleen aan het plannen....Enorm eng en heb nog niet geboekt, maar als het goed komt, dan kan ik ook nog alleen gaan en als het niet goed komt, dan knap ik daar hopelijk enorm van op!
aaah, wat een prachtig gedichtje(?)!
Ik ga hem opschrijven en thuis op de spiegel plakken en telkens lezen als ik er doorheen zit en dat is nog wel eens zo de laatste tijd... Ja, dat maakt me ook kwaad: Het weglopen als het even moeilijk wordt. Nouuu, dan kan je nog voor een heleboel dingen blijven weglopen in je leven hoor! Het allemaal maar alleen willen doen, maar ik kan hem nu eigenlijk al zeggen dat hij daar niet uit gaat komen. Ik heb hem zelfs gevraagd of ik er iets in kon betekenen voor hem, maar dat kon ik niet...aargh!
Bovendien heeft hij mij ooit eens gezegd dat hij erg kritisch stond ten op zichte was van zijn eigen gedrag, maar daar is nu blijkbaar nu geen sprake meer van denk ik zo..... En hij vond het juist zo goed dat ik af en toe naar een psych ging...zei toen zelfs dat iedereen dat af en toe eens zou moeten doen.
Ja, hij zit voor werk in het buitenland en dat duurt nog een half jaar-een jaar. Ik ga maar uit van een jaar voor mezelf. Aan de andere kant is hij regelmatig af en toe in Nederland en kan ik ook makkelijk naar hem toe. Niet onoverkomelijk dus en voor mij ook nooit het probleem geweest eigenlijk. Toen zijn buitenlandavontuur ter sprake kwam gaf ik ook aan van , Oh, maar dát half jaar-jaar gaan we wel overleven en daar was hij het hélemaal mee eens en nu achteraf gezien hebben we nog niet eens het eerste weekend gehaald
Ja, bizar toch dat je zo tegen weekenden op gaat zien? Hoewel ik wel dingen heb gepland en dat ook moet van mezelf, zie ik er toch als een berg tegenop en voel ik me vaak erg overvallen worden door eenzaamheid.
Dus hij heeft de vrije dagen nog niet gecancelled? Zou hem de volgende vragen wat hij met die opmerking bedoelt...kleine tip Ik ben nu een vakantie alleen aan het plannen....Enorm eng en heb nog niet geboekt, maar als het goed komt, dan kan ik ook nog alleen gaan en als het niet goed komt, dan knap ik daar hopelijk enorm van op!
woensdag 6 april 2011 om 15:56
quote:noaa73 schreef op 06 april 2011 @ 15:15:
@ Wejo
aaah, wat een prachtig gedichtje(?)! Ik ga hem opschrijven en thuis op de spiegel plakken en telkens lezen als ik er doorheen zit en dat is nog wel eens zo de laatste tijd...
Ja, dat maakt me ook kwaad: Het weglopen als het even moeilijk wordt. Nouuu, dan kan je nog voor een heleboel dingen blijven weglopen in je leven hoor! Het allemaal maar alleen willen doen, maar ik kan hem nu eigenlijk al zeggen dat hij daar niet uit gaat komen. Ik heb hem zelfs gevraagd of ik er iets in kon betekenen voor hem, maar dat kon ik niet...aargh!
Bovendien heeft hij mij ooit eens gezegd dat hij erg kritisch stond ten op zichte was van zijn eigen gedrag, maar daar is nu blijkbaar nu geen sprake meer van denk ik zo..... En hij vond het juist zo goed dat ik af en toe naar een psych ging...zei toen zelfs dat iedereen dat af en toe eens zou moeten doen.
Ja, hij zit voor werk in het buitenland en dat duurt nog een half jaar-een jaar. Ik ga maar uit van een jaar voor mezelf. Aan de andere kant is hij regelmatig af en toe in Nederland en kan ik ook makkelijk naar hem toe. Niet onoverkomelijk dus en voor mij ook nooit het probleem geweest eigenlijk. Toen zijn buitenlandavontuur ter sprake kwam gaf ik ook aan van , Oh, maar dát half jaar-jaar gaan we wel overleven en daar was hij het hélemaal mee eens en nu achteraf gezien hebben we nog niet eens het eerste weekend gehaald
Ja, bizar toch dat je zo tegen weekenden op gaat zien? Hoewel ik wel dingen heb gepland en dat ook moet van mezelf, zie ik er toch als een berg tegenop en voel ik me vaak erg overvallen worden door eenzaamheid.
Dus hij heeft de vrije dagen nog niet gecancelled? Zou hem de volgende vragen wat hij met die opmerking bedoelt...kleine tip Ik ben nu een vakantie alleen aan het plannen....Enorm eng en heb nog niet geboekt, maar als het goed komt, dan kan ik ook nog alleen gaan en als het niet goed komt, dan knap ik daar hopelijk enorm van op!
Ik heb ook gevraagd of ik hem kon helpen maar nee hoor, meneer moest dit zelf oplossen. Weet bijna zeker dat hij nog geen actie heeft genomen, simpelweg omdat hij niet weet waar hij moest beginnen. Toen ik hem leerde kennen liep hij bij een psych (op aanraden van zijn vorige ex), maar die was hij (zoals hij zelf zegt) altijd al 10 stappen voor. Hij heeft dus meer behoefte aan een coach ofzo.
Heel bijzonder dat hij aangaf dat jullie die tijd wel overleven dat hij in het buitenland zou zitten. Hoelang waren jullie voordat hij vertrok samen?
Dat je wordt overvallen dat door de eenzaamheid is helaas ook herkenbaar. Zeker ook als ik naar bed ga, 's nachts word ik super vaak wakker en dan denk ik, sow dat was een nare droom en klets weer een klap in mijn gezicht; HET WAS GEEN DROOM!
Alleen op vakantie zou ik nu niet willen. Zou mezelf zoooooo vreselijk zielig vinden. Of ik ga vragen wat hij daarmee bedoelt laat ik nog maar even achterwegen. Toen ik zei dat ik het jammer vond dat we die ene vakantie nog niet gedaan hadden was zijn reactie; misschien komt het nog wel in de toekomst? A.s. zaterdag hebben we overigens nog een afspraak staan om samen uit eten te gaan, zit onwijs in dubio of ik wel of niet moet gaan. Hij wil graag vrienden blijven en dan zien we wel... Zoiets als; wel de lusten niet de lasten?
@ Wejo
aaah, wat een prachtig gedichtje(?)!
Ik ga hem opschrijven en thuis op de spiegel plakken en telkens lezen als ik er doorheen zit en dat is nog wel eens zo de laatste tijd... Ja, dat maakt me ook kwaad: Het weglopen als het even moeilijk wordt. Nouuu, dan kan je nog voor een heleboel dingen blijven weglopen in je leven hoor! Het allemaal maar alleen willen doen, maar ik kan hem nu eigenlijk al zeggen dat hij daar niet uit gaat komen. Ik heb hem zelfs gevraagd of ik er iets in kon betekenen voor hem, maar dat kon ik niet...aargh!
Bovendien heeft hij mij ooit eens gezegd dat hij erg kritisch stond ten op zichte was van zijn eigen gedrag, maar daar is nu blijkbaar nu geen sprake meer van denk ik zo..... En hij vond het juist zo goed dat ik af en toe naar een psych ging...zei toen zelfs dat iedereen dat af en toe eens zou moeten doen.
Ja, hij zit voor werk in het buitenland en dat duurt nog een half jaar-een jaar. Ik ga maar uit van een jaar voor mezelf. Aan de andere kant is hij regelmatig af en toe in Nederland en kan ik ook makkelijk naar hem toe. Niet onoverkomelijk dus en voor mij ook nooit het probleem geweest eigenlijk. Toen zijn buitenlandavontuur ter sprake kwam gaf ik ook aan van , Oh, maar dát half jaar-jaar gaan we wel overleven en daar was hij het hélemaal mee eens en nu achteraf gezien hebben we nog niet eens het eerste weekend gehaald
Ja, bizar toch dat je zo tegen weekenden op gaat zien? Hoewel ik wel dingen heb gepland en dat ook moet van mezelf, zie ik er toch als een berg tegenop en voel ik me vaak erg overvallen worden door eenzaamheid.
Dus hij heeft de vrije dagen nog niet gecancelled? Zou hem de volgende vragen wat hij met die opmerking bedoelt...kleine tip Ik ben nu een vakantie alleen aan het plannen....Enorm eng en heb nog niet geboekt, maar als het goed komt, dan kan ik ook nog alleen gaan en als het niet goed komt, dan knap ik daar hopelijk enorm van op!
Ik heb ook gevraagd of ik hem kon helpen maar nee hoor, meneer moest dit zelf oplossen. Weet bijna zeker dat hij nog geen actie heeft genomen, simpelweg omdat hij niet weet waar hij moest beginnen. Toen ik hem leerde kennen liep hij bij een psych (op aanraden van zijn vorige ex), maar die was hij (zoals hij zelf zegt) altijd al 10 stappen voor. Hij heeft dus meer behoefte aan een coach ofzo.
Heel bijzonder dat hij aangaf dat jullie die tijd wel overleven dat hij in het buitenland zou zitten. Hoelang waren jullie voordat hij vertrok samen?
Dat je wordt overvallen dat door de eenzaamheid is helaas ook herkenbaar. Zeker ook als ik naar bed ga, 's nachts word ik super vaak wakker en dan denk ik, sow dat was een nare droom en klets weer een klap in mijn gezicht; HET WAS GEEN DROOM!
Alleen op vakantie zou ik nu niet willen. Zou mezelf zoooooo vreselijk zielig vinden. Of ik ga vragen wat hij daarmee bedoelt laat ik nog maar even achterwegen. Toen ik zei dat ik het jammer vond dat we die ene vakantie nog niet gedaan hadden was zijn reactie; misschien komt het nog wel in de toekomst? A.s. zaterdag hebben we overigens nog een afspraak staan om samen uit eten te gaan, zit onwijs in dubio of ik wel of niet moet gaan. Hij wil graag vrienden blijven en dan zien we wel... Zoiets als; wel de lusten niet de lasten?
woensdag 6 april 2011 om 17:40
@ Wejo
Ik zou wel uit eten gaan a.s. zaterdag. Het kan geen k hadwaad om elkaar vrijblijvend te blijven zien vind ik. Sterker nog, ik dat graag gewenst en dan kijken hoe het loopt en over een tijdje dan weer eens afspreken en het over de relatie hebben. Wij hebben dat 2 weken na zijn vertrek (en in zijn ogen ook de breuk blijkbaar...ahum..) ook gedaan en dat was een onwijs leuke middag samen. Vonden we allebei!
Maar ik snap wel je twijfel, want het is niet logisch dat hij wil kijken of hij je gaat missen als jullie nog wel samen uit eten gaan, toch? En als jij er geen goed gevoel bij hebt, dan kan ik alleen maar zeggen dat je daarnaar moet luisteren. Echt doen hoor!
Dat alleen op vakantie gaan, voelt ook dubbel hoor, maar ik ga met een groepsreis...Toch niet helemaal alleen, maar toch ook een beetje wel en met name omdat het naar een bestemming is waar wij samen naartoe zouden gaan en plannen voor aan het maken waren. Daar ben ik wel een beetje bang voor, dat ik dan de hele tijd zal denken :ow, was je ook maar hier! Aan de andere kant: Meestal is het zo'n druk programma, dat je daar niet eens de tijd voor krijgt om aan te denken. Ik zou bijna zeggen: ga lekker met mij mee!
Als je een goede psych hebt, dan heb je daar zeker wat aan. Die van mij kan zulke goede vragen stellen, die ik soms in eerste instantie niet begrijp (en ben ook de domste niet), maar die mij wel over dingen laten nadenken en waarmee ik tot zelfinzicht kom. Overigens zegt mijn psych ook dat ex(?) hulp moet gaan zoeken, maar ja...Zeg jij het even?
Ja, ex(?) beaamde volmondig dat wij dat jaar samen zeker wel zouden overleven.....en wat er toen in de tussentijd is gebeurd bij hem is 1 groot vraagteken bij mij hoor! Ask him, zou ik zeggen
Ik zou wel uit eten gaan a.s. zaterdag. Het kan geen k hadwaad om elkaar vrijblijvend te blijven zien vind ik. Sterker nog, ik dat graag gewenst en dan kijken hoe het loopt en over een tijdje dan weer eens afspreken en het over de relatie hebben. Wij hebben dat 2 weken na zijn vertrek (en in zijn ogen ook de breuk blijkbaar...ahum..) ook gedaan en dat was een onwijs leuke middag samen. Vonden we allebei!
Maar ik snap wel je twijfel, want het is niet logisch dat hij wil kijken of hij je gaat missen als jullie nog wel samen uit eten gaan, toch? En als jij er geen goed gevoel bij hebt, dan kan ik alleen maar zeggen dat je daarnaar moet luisteren. Echt doen hoor!
Dat alleen op vakantie gaan, voelt ook dubbel hoor, maar ik ga met een groepsreis...Toch niet helemaal alleen, maar toch ook een beetje wel en met name omdat het naar een bestemming is waar wij samen naartoe zouden gaan en plannen voor aan het maken waren. Daar ben ik wel een beetje bang voor, dat ik dan de hele tijd zal denken :ow, was je ook maar hier! Aan de andere kant: Meestal is het zo'n druk programma, dat je daar niet eens de tijd voor krijgt om aan te denken. Ik zou bijna zeggen: ga lekker met mij mee!
Als je een goede psych hebt, dan heb je daar zeker wat aan. Die van mij kan zulke goede vragen stellen, die ik soms in eerste instantie niet begrijp (en ben ook de domste niet), maar die mij wel over dingen laten nadenken en waarmee ik tot zelfinzicht kom. Overigens zegt mijn psych ook dat ex(?) hulp moet gaan zoeken, maar ja...Zeg jij het even?
Ja, ex(?) beaamde volmondig dat wij dat jaar samen zeker wel zouden overleven.....en wat er toen in de tussentijd is gebeurd bij hem is 1 groot vraagteken bij mij hoor! Ask him, zou ik zeggen
woensdag 6 april 2011 om 19:14
Hoe ik me voel... Tja...
Vandaag een beetje alleen. Heb 3 uur in trein mogen zitten voor cursus, dus tijd genoeg om na te denken. En dat helpt niet.
Ook wel weer beetje hoop. Wil ik eigenlijk niet hebben, maar hij blijft SMSen dat hij tijd voor zichzelf neemt en zich langzaam beter voelt. Dus hoop ik dat hij straks ook weer tijd aan mij wil besteden, hoewel dat natuurlijk niet gezegd is...
Overigens heeft hij zijn uitspraak over dat hij nooit naar mij zou willen komen (wonen >2uur uit elkaar) weer ingetrokken, zo was het niet bedoelt... En krijg ik weer SMS met emoticons en in combinatie met zijn niet perfecte nederlands kan ik weer helemaal los in het analyseren, wat bedoelt hij nou....
Wejo: ik kan me je verhaal nog herinneren. Ik heb even geen adviezen, ben zo druk met mezelf bezig en jouw verhaal is toch zo anders dan het mijne, dus geen plek in mijn hoofd om daar echt over na te denken wat ik in jouw positie zou doen, maar wil je wel hart onder de riem steken.
Noa: jij hebt natuurlijk met mij afstand als vergelijkende factor en het beamen dat het wel zou lukken die afstand en de onduidelijkheid wat er nou precies aan de hand is. Ik kan me zo goed voorstellen hoe jij je voelt... Althans, ik vermoed dat jij je voelt als dat ik me ook voelde, heel erg teleurgesteld, maar ook verraden. Jij (en ik) ging accoord met grote beslissing voor de relatie (wij gingen van samenwonen naar afstand), en hij laat het stukvallen, zonder reden, zonder eerder signaal. Geen mogelijkheid om zelf ook maar iets te doen, nee, genomen beslissing... Voor mezelf merkte ik toch dat afstand het beste werkte, maar ook af en toe echt praten met elkaar. Ondertussen snap ik er meer van, althans snap zijn paniek die hij heeft gehad, maar nog steeds niet waarom hij zich zo heeft gedragen. Maar hij zegt dit ook niet te weten. Moeilijk...
Heb je nog eventuele vrienden of familie waarmee hij praat en een reden heeft gegeven?
Vandaag een beetje alleen. Heb 3 uur in trein mogen zitten voor cursus, dus tijd genoeg om na te denken. En dat helpt niet.
Ook wel weer beetje hoop. Wil ik eigenlijk niet hebben, maar hij blijft SMSen dat hij tijd voor zichzelf neemt en zich langzaam beter voelt. Dus hoop ik dat hij straks ook weer tijd aan mij wil besteden, hoewel dat natuurlijk niet gezegd is...
Overigens heeft hij zijn uitspraak over dat hij nooit naar mij zou willen komen (wonen >2uur uit elkaar) weer ingetrokken, zo was het niet bedoelt... En krijg ik weer SMS met emoticons en in combinatie met zijn niet perfecte nederlands kan ik weer helemaal los in het analyseren, wat bedoelt hij nou....
Wejo: ik kan me je verhaal nog herinneren. Ik heb even geen adviezen, ben zo druk met mezelf bezig en jouw verhaal is toch zo anders dan het mijne, dus geen plek in mijn hoofd om daar echt over na te denken wat ik in jouw positie zou doen, maar wil je wel hart onder de riem steken.
Noa: jij hebt natuurlijk met mij afstand als vergelijkende factor en het beamen dat het wel zou lukken die afstand en de onduidelijkheid wat er nou precies aan de hand is. Ik kan me zo goed voorstellen hoe jij je voelt... Althans, ik vermoed dat jij je voelt als dat ik me ook voelde, heel erg teleurgesteld, maar ook verraden. Jij (en ik) ging accoord met grote beslissing voor de relatie (wij gingen van samenwonen naar afstand), en hij laat het stukvallen, zonder reden, zonder eerder signaal. Geen mogelijkheid om zelf ook maar iets te doen, nee, genomen beslissing... Voor mezelf merkte ik toch dat afstand het beste werkte, maar ook af en toe echt praten met elkaar. Ondertussen snap ik er meer van, althans snap zijn paniek die hij heeft gehad, maar nog steeds niet waarom hij zich zo heeft gedragen. Maar hij zegt dit ook niet te weten. Moeilijk...
Heb je nog eventuele vrienden of familie waarmee hij praat en een reden heeft gegeven?