Relatie redden, hoe?

Muisje. wat rot zoals jij je voelt.

Maar echt, meis... je kunt hier best aan doen. Wat ik laatst al zei: ga zelf het traject vast in. Communiceer alvast op een goede manier.

Je loopt nu klem in deze situatie. Je stelt je afhankelijk op van zijn keuze. En dat is hartstikke begrijpelijk, maar dan hou je wel je k*tgevoel! En dat merkt hij heus ook wel!



Waarom spreken jullie niet weer eens af? Vrijblijvend. Gewoon een leuke middag/avond hebben. Even de stad in. Wat drinken, hapje eten, naar de film.

Geen dwang, geen keuze. Gewoon omdat het gezellig is.Want jullie zijn gewoon twee leuke mensen die elkaar best aardig vinden.



Op die manier kun je de positieve spiraal in gaan zetten. Want nu blijven jullie hangen in 'het is zo moeilijk' en 'ik weet het niet' en 'ik durf niet'.

Ik hoor niet zoveel dingen bij jullie vandaan komen die deze situatie doorbreken en ik denk dat jullie daar behoefte aan hebben. Dan kun je kiezen voor een definitieve breuk (zo, ook weer gehad). Wel duidelijk, maar of je daar gelukkig van wordt allebei, kun je je afvragen.

Dus laat de discussie even voor wat ie is. Ga POSITIEVE dingen samen doen. Ga doen wat jullie samen leuk vinden. Wat jullie bindt. Focus op de dingen die jullie altijd heerlijk vonden om samen te doen. Ga even niet aan de slag met dingen die jullie niet leuk vonden (dat hij altijd op maandagavond naar zn vrienden moest ofzo... dat doet er nu niet toe, want hij woont niet bij je. Laat hem dat lekker doen).

Bemoei je even niet met de verdere tijdsindeling van de ander, maar kies een moment dat je allebei kan, en ga dan wat leuks doen.



Actie meid... niet blijven hangen. Je wordt gek zo. Sterkte.

quote:muisje23 schreef op 25 november 2010 @ 23:36:

Hee Nann, bedankt voor je verhaal en je steun!



Ik herken veel dingen; wij hadden de HELE dag mailcontact (allebei werk achter een PC) en dan woonden we nog samen ook...dus wat gebeurt er dan: je bent thuis niet echt meer enorm blij om elkaar te zien ofzo. Teveel dus. Voor allebei waarschijnlijk. Killing blijkt nu. Ook heel veel bellen altijd...Ex geeft bepaalde redenen, voor vrijheid. Dit soort dingen kunnen die vrijheid in je gevoel heel erg beperken denk ik...



Leve de moderne communicatiemiddelen!



Muisje, wij laten elkaar wel altijd weten waar we zijn ('ik ga na t werk nog even langs de bakker'). We hebben op kantoor wel MSN naar elkaar open staan, maar meer voor als er even iets geregeld moet worden. We chatten niet de hele tijd. Wij hebben zelfs op kantoor tegenover elkaar gezeten in het verleden, dus ik ken je gevoel denk ik wel een beetje. Je moet wel zorgen dat je elkar nog wat te vertellen hebt 's avonds.



Wat we nu doen: wel even laten weten waar je bent (om eventuele bezorgdheid te voorkomen), maar we verbieden het elkaar niet ofzo. Wil hij na het werk de stad in of langer doorwerken ofzo. So be it. Als ik maar weet hoe of wat met het eten.

Als we thuiskomen koken we samen, en praten we dan de dag door. Dan mag je afreageren over vervelende dingen van de dag. We eten samen aan tafel. Dan kletsen we nog wat verder. En dan doen we 's avonds lekker wat we willen (computer, sport, vrienden, film kijken... alleen of samen). En we zorgen wel dat we tegelijkertijd naar bed gaan, zodat je dan nog wat aandacht aan elkaar kan besteden.

Op die manier kun je wel doen wat je wil, maar ben je wel van elkaars leven op de hoogte (anders kom je er over 10 jaar achter dat je de ander amper meer kent).

Nann... wat een goed verhaal. Precies wat ik ook bedoel.

Hij vond dat je veel smste, jij vond van niet. Verschil in beleving van dezelfde feiten.

Luisteren naar elkaar en echt horen wat de ander te zeggen heeft... Dingen op jezelf betrekken (jouw gevoel, beleving) en je eigen fouten ook durven toegeven, in plaats van met een vingertje te wijzen...



Nann, wat goed van jullie!!!!



Zinloos verhaal? Tis juist geweldig dat je het opschrijft!!!

Jeetje meiden...ben ik een dagje uit de lucht kan ik het bijna niet meer bijhouden !



Nann, dank je wel voor je succes story, zeker niet zinloos maar hoopvol voor mootje, muisje, brugge en ondergetekende!



Fijn om te lezen dat je iets aan mijn tip hebt Mootje! Ben ik zelf in het begin aan voorbij gegaan zodat ik een mooie kans dat het eerder goed zou komen heb verspeeld. Een vriend van me zei dit toen tegen mij en hij had zooooo gelijk. Maar goed, toen was het te laat. We gaan gewoon voor ronde 2.



@Brugge: ik weet niet wat ik in jouw plaats zou doen. Ik begrijp dat je er naar neigt hem te bellen om je te helpen met je probleem. Het is immers een legitieme 'smoes'. Maar ik ga voor het advies van Amy. Er tussenin. Als hij het idee heeft dat het inderdaad een smoes is, heb je weer een stap terug gedaan in je proces. Het is bij jullie nog zo vers.



@Muisje en Mootje: hou vol meiden, het komt goed. Hoe dan ook. With or without him !



Op mijn sms nog steeds geen reactie maar het klopt inderdaad dat ik niet echt een vraag had gesteld. Hij ziet wrs. geen noodzaak om te reageren. Hij had het de afgelopen dagen heel druk met zijn werk en zal waarschijnlijk van de week wel iets laten horen.



En ik...ik ga lekker een gezellig weekend in, hopelijk jullie ook!

We hadden inderdaad teveel contact en op de verkeerde manier.. Smsjes of mailtjes of msn berichtjes kunnen zo anders opgevat worden als ze bedoelt zijn! Dit zorgde soms voor irritaties en mis opvattingen, wat weer leidde tot ruzies. Het is ook door een misvatting in een sms uitgegaan.



Tijdens de 2 weken dat 't uit was, hebben we geen sms of mail contact gehad. Ik heb 2x een brief geschreven, zodat hij meer tijd zou nemen om het te lezen en erover na te denken. Dit werkte ook goed. Aangezien je met mail of sms al snel meteen gaat reageren. Toch is 't bij bellen zo dat je elkaar beter begrijpt en daar gaat m'n voorkeur ook naar uit. Door de uitspraak weet je vaak beter hoe iets bedoelt wordt, dan wanneer het getypt staat, want dan geef je vaak je eigen draai eraan, terwijl de ander het totaal anders bedoelt. Wat dus weer voor irritaties kan zorgen.



In die twee weken tijd heeft m'n (ex)vriend duidelijk aangegeven dat hij me miste en nog van me hielt, maar even niet wist hoe hij verder moest. Dat het uit was vond hij verschrikkelijk en dat wou hij eigenlijk niet. Maar hoe we samen weer verder konden, dat wist hij ook niet en hij was bang dat het anders over bijv. 6 jaar weer fout gaat.

Hier hebben we veel over gepraat. Ik heb duidelijk aangegeven dat ik echt wel geleerd heb van m'n gedrag en dit ook zeker verander. Hij was bang dat ikzelf daardoor zou veranderen, terwijl ik daar niet bang voor was. Poppenkast spelen om bij iemand te zijn van wie je houdt, maar als je weet dat je niet helemaal bij elkaar past en dus je gedrag gaat veranderen, dat hou je niet lang vol. Ik heb aangegeven dat ik inzie wat ik moet veranderen en dat ook wil doen. Maar dat hij ook bepaalde dingen moet aanpassen. Gelukkig stond hij hier ook achter en zag hij dat ook in. Hierdoor zijn we beiden met onszelf aan de slag gegaan en hebben we langzaam aan weer onze relatie en band opgebouwd. Dit is nu 2 maand terug, maar we zijn er nog lang niet. Aan een relatie moet gewerkt worden en het gaat niet vanzelf!



Daarbij; Als het uitgaat en jij hebt er alles voor over om verder te gaan, dan is het belangrijk om hem ervan bewust te maken. Maar push hem nooit om dit ook te proberen/denken, want dan zal hij alleen maar harder weglopen. Hij moet uit zichzelf aangeven dat hij verder wil met jou en dat hij daar energie en tijd in wil steken en hij moet naar zichzelf gaan kijken. Wat voor jou geldt, geldt ook voor hem. Niet wijzen naar elkaar, maar zoek het bij jezelf. Hoe lastig het ook is, het is van belang! Je leert er van en als het in deze relatie niet meer goed komt, kun je de kennis en inzichten die je nu hebt, altijd dan weer gebruiken! Je komt er bovenop, hoe dan ook. Met of zonder hem. Ik denk dat je dat eerst moet gaan inzien voordat jullie het opnieuw proberen. Aangezien je je anders bij voorbaat al afhankelijk opstelt en waarschijnlijk in het oude patroon terug valt. Dan weet je dus eigenlijk vanaf het begin al, dat het ooit weer misgaat..

Kortom, begin er niet aan als beide partijen er niet achter staan en ga niet pushen om hem zover te krijgen om het toch te proberen. Bespreek samen wat er anders moet, zonder zelf te veranderen. Bespreek wat jullie van elkaar verwachten en wat jullie graag van elkaar willen zien. Bespreek wat jullie samen gaan doen om sterker eruit te komen. (Hierbij doel ik op leuke dingen, want dat is belangrijk als je weer opnieuw begint! Alleen maar over de problemen nadenken en praten, zal niet werken.)



Ik hoop echt dat jullie eruit komen met jullie exvriend. Het is lastig om een vent te pijlen.. Denkt hij erover na of niet? Is hij er mee bezig of niet? JA! Hij is er mee bezig, maar zal het niet laten zien! Het is en blijft een vent en die houden er niet van om 'zwak' te zijn. (Emoties tonen.) Dus iedereen die 'm spreekt en vervolgens jou spreekt, zal zeggen dat hij vrolijk was en normaal deed, maar zodra hij alleen thuis zit en even niks heeft, dan is hij wel degelijk hier mee bezig!

Wat dat betreft ben ik gezegend met een vriend die zelf nadenkt en niet wegloopt voor de problemen. Hij is zelf gaan nadenken wat hij fout deed en wat hij eraan kon doen. Alleen hoe wij weer samen een leven konden hebben, dat zag hij niet in. Nou zag ik dat gelukkig wel in en hebben we uren gepraat hoe we dit konden aanpakken en dat is goed uitgepakt!



Dames; Ik hoop echt dat hier meer succes verhalen komen te staan. Ik vindt dat jullie soms iets meer actie mogen ondernemen en bijv. een deadline stellen om elkaar face to face te spreken. Dit is namelijk heel belangrijk. Elkaar recht in de ogen kijken! Dan zie je wat je mist en of hij weer verder met je wil. Maar hou het bij jezelf en stort je niet meteen in elkaars armen en bedek 't niet met de mantel der liefde! Het is niet voor niks fout gegaan, dus er moet wat veranderen en dat moeten jullie samen uitzoeken! Ook als jullie er dan achter komen dat het samen niet gaat werken!

Het is ind ontzettend moeilijk om een vent te peilen.. ga er wel vanuit dat mn ex ermee bezig is maar ind iets laten merken doet ie niet. ik ben wel van plan meer actie te gaan ondernemen. gewoon luchtig houden, niet dwingend en gewoon gezellig! beetje praten en kijken hoe het loopt. moet alleen zelf oppassen dat ik er zelf niet gelijk teveel van verwacht. maar word toch pas (hopelijk) volgend weekend. dit weekend geen tijd, ga vanavond lekker uit eten met vriendinnetjes! wie weet dat ik hem nog tegenkom ergens maar ga ik eigenlijk niet vanuit.. Pff af en toe merk ik wel dat ik even heel erg toe ben aan duidelijkheid!!

Mannen laten sowieso niet/weinig zien wat ze voelen of denken. Die gaan gewoon door met wat er moet gebeuren of wat ze leuk vinden, om er maar niet aan te hoeven denken. Terwijl ze ondertussen er best mee bezig zijn.



Een gesprek luchtig en gezellig houden is ook niet echt dé oplossing. Je moet op een gegeven moment aangeven dat het niet veel langer door kan gaan zo, want er is geen duidelijkheid. Hij zal op dit moment ook geen duidelijkheid kunnen geven en anders durft hij het misschien niet. Tussendoor een keer vragen wat en hoe het nu tussen jullie is, is wel verstandig. Waar staan we nu? Hoe is het zo zonder elkaar en wat missen we van elkaar?



Nu op dit moment is het niet/moeilijk te begrijpen en accepteren dat hij het misschien echt niet meer wil en je jezelf liever wijsmaakt dat hij wel bijdraait, maar dat lees ik hier nog niet echt. Ik zie hier alleen maar gebroken relaties waarvan de mannelijke kant nog twijfelt. Het is een man en dan zijn emoties waarschijnlijk niet zijn sterkste kant en duurt het langer voordat hij weet wat hij voelt en wil.. Vrouwen zijn daar een stuk sneller in. Wat ook niet altijd even goed is, want we kunnen onszelf gigantisch voor de gek houden en niet toe willen geven dat we 't misschien alleen ook wel prettig vinden.



Het is gewoon super complex allemaal. Het heeft tijd nodig. Neem die tijd en geef die tijd!



Op te duur kom je eruit en ben je sterker geworden en weer gegroeid op vlak van relaties.



Positief blijven denken is ook belangrijk!

Hoi Nann,

Zoals jij het hier allemaal omschrijft, zo is het precies zoals ik erin hoop te (gaan) staan. En ik hoop dat het ons dan ook zo vergaat. Het is bij mij alleen nog beetje vers en het lukt me nog niet altijd zo om bovenstaande houding aan te nemen.

Geduld is niet mijn sterkste kant, maar ik besef dat ik het tijd moet geven.



Toch heel fijn om het zo even op een rijtje te zien staan, dus bedankt voor je reactie.

Oeh, geduld... Dat van mij begint toch behoorlijk op te raken merk ik! Hij kan wel een twijfelaar zijn (is ie) en tijd nodig hebben (geloof ik ook wel dat ie dat heeft), maar hoelang heeft ie dat nodig? Het is nu zo'n 2 maand uit en ik denk echt van, nu moet je het toch wel een x weten! Ben nog steeds van plan af te spreken volgend weekend (hopende dat hij tijd heeft), maar weet nog niet zo goed wat ik ga doen..

Gezellig wordt het waarschijnlijk sowieso (hoop ik toch van wel)! Maar weet niet of ik dan toch een knoop door ga hakken (of hem laat doen), of dat ik het nog maar even laat.. Maarja, hoelang dan nog..

Gister namelijk ook met vriendinnetjes gesproken.. Natuurlijk ook zn gedrag van afgelopen zaterdag geanalyseerd.. die zagen er natuurlijk ook alweer gelijk meer in! Dus die adviseerden me om hem nu toch te vragen wat ie ermee bedoeld..

Pfff, nu twijfel ik over wat ik moet doen.. En nee, niet over hem en mij.. Want dat wil ik nog steeds.. Al ben ik wel zover dat ik wel weet wat ik wil veranderen/wat er moet veranderen.. Ach ja, ik weet het gewoon even niet zo goed..

Hoi mootje,

Ik denk best dat jullie volgend weekend een keer kunnen afspreken hoor. Misschien niet te lang, maar gewoon om het contact weer beetje voorzichtig op te bouwen. En kijk gewoon eens hoe het dan is...?

Hallo dames! Hoe is het bij jullie? Nog updates? Brugge, is het probleem opgelost in je huisje? Ex er nog bij betrokken of? En muisje.. Hoe staat het nu met jou concact met je ex? Nog veel mailcontact? Binnenkort al een echte afspraak gepland? En hoe zit het met je gevoelens? Nog steeds een warboel?

En ragazza, hoe is het met jou? Heeft jou ex nog gereageerd op je sms? En Nanno, lees net je laatste post nog even door, thnx! Ga als ik voglende weekend ex spreek, hem denk ik niet dwingen tot een keuze.. Maar wel vragen hoe het nu zit tussenons.. waar we nu staan.. Gulden middenweg denk ik dus.. En Amy, hoe is het met jou? Leuk weekend gehad?



Ik heb gister ex nog even gesproken, zag hem in de kantine staan van sportclub, en wou even vragen hoe het met hem ging (ivm overlijden van zn Oma), Zag dat hij het er moeilijker mee heeft dan dat hij doet zeggen.. Vind het zo lastig, zou hem graag even vast willen houden, of wat dan ook.. (zowiezo raar omdat op de sportclub te doen).. Maar leek erop dat hij het fijn vond me even te zien en met me te praten..

Vind het lastig om er niet voor hem te kunnen zijn op moeilijk moment in zn leven.. Morgen begrafenis.. dan maar even sterktesmsje sturen.. En verder zien hoe het allemaal loopt!

Hier weinig nieuws onder de zon. Heb een super leuk weekend gehad en dan valt het nu even stil. Dat zijn de momenten waarop ik me zoooo eenzaam voel. Niemand die thuis op mij wacht, niemand waar ik vanavond lekker tegen aan kan kruipen. En ik realiseer me...ik mis niet alleen hem...ik mis het hebben van een relatie. Ik merk dat ik gewoon niet alleen wil zijn. Het lijkt alsof langzaamaan het verdriet verschuift van ex missen als persoon naar het missen van relatie.



Was dit weekend op pad met een man die ik erg leuk vind en ik merkte dat ik ex echt een stuk minder miste. Niet dat het iets met die ander gaat worden want daar staat hij niet echt voor open. Maar zat zo te bedenken; wat als hij het wel zou willen, zou ik het dan doen? Eerlijk gezegd weet ik het niet en dat doet me wel beseffen dat ik waarschijnlijk weer in een nieuwe fase ben beland. Pfff... wat moet ik daar nu weer mee??

He dames,

Goed om weer even van jullie te horen.

Ragazza: je had toch een afspraak waar je vriend mee naartoe zou gaan? (of ben ik nou zo in de war??) Ik ben zo benieuwd hoe dat gegaan is!



En inderdaad, toevallig heb ik vandaag precies dezelfde gedachte's: ik mis niet alleen mijn ex, ik mis het idee van ons. (relatie) De vraag is idd of ik de persoon mis of EEN persoon.

Hier ook druk weekend gehad, kwam ik gisteravond thuis en heb even heel hard moeten huilen in mijn auto. Er zijn nl tijden geweest waarin ik thuis kwam en niet naar binnen wilde... omdat er vaak een bedompte sfeer tussen ons hing. Maar gisteravond wilde ik niet naar binnen omdat ik niet een leeg, koud huis zonder hem in wilde. Dat zijn even de minder leuke momenten.

Verder moet ik zeggen dat ik ook wel kan genieten van sommige momenten dat ik alleen ben. Merk dat ik er ook echt behoefte aan heb en dingen doe (zoals MIJN muziek luisteren en heel hard meebleren) die ik allang niet meer heb gedaan en gemist heb.



Mootje, je spreekt over je afspraak volgend weekend alsof het in kannen en kruiken is? Is het geregeld, heb je afgesproken met hem? Wat gaan jullie doen?



Verder moet ik echt even iets tegen jullie aanhouden...

Ik vind het vandaag nl heel moeilijk om hem niet te bellen. En ik ben nu ook van plan om hem vanavond te bellen. Het laatste wat wij afgesproken hebben (dit was afgelopen maandag toen we elkaar voor het laatst spraken) was dat we contact konden houden. Ik HOOP dat hij mij vandaag of morgen belt. Maar eigenlijk kan ik het niet afwachten, ik wil hem even spreken.

Ik begrijp het ook niet, hij moet mij toch ook missen?

Zucht... moet ik nou wachten met bellen en hem de kans geven eerst te bellen? Of maakt het niet uit? En tot wanneer moet ik wachten met bellen dan?

Kijk, ik ben zo bang dat als we geen contact hebben dat we dan helemaal afscheid van elkaar nemen.



Merk trouwens toch dat ik ergens langzaam afscheid aan het nemen ben. Maar ook meer van de relatie zoals we die samen hadden. Dat kan echt niet meer. En wie weet...

Trouwens, had gisteren ineens een eye-opener dat ik me heel lang emotioneel afhankelijk van hem opgesteld hebt. Hij bepaalde hoe het met mij ging. Als het goed ging met hem, dan ging het goed met mij.... hier waren allerlei oorzaken toendertijd voor waardoor ik me zo kwetsbaar voelde en dit kon gebeuren, maar ik denk dat het daar eigenlijk al fout is gegaan.

@ Muisje, fijn dat het zo leuk was! Als hij het nog wil proberen, is het toch best duidelijk tussen jullie?

@Brugge, heb niet zoveel gelezen (ben hier ooit gaan lezen ivm Muisje) maar gezien je laatste post: bel hem niet. Je voelt je nu klote, morgen misschien niet meer. Ga niet vanuit verdriet of eenzaamheid bellen.

Ik begrijp het wel muisje hoor, elke vrouw wilt toch gewoon een vent die haar helemaal met huis en haar wilt!

Mijn ex-vriend was ook zo'n twijfelkont. GEK werd ik er soms van!



Maarreh... ik heb hem gebeld. En het vervelende is: hij nam niet op, ik kreeg zijn voicemail. Ik heb niet ingesproken, ik hoop dat hij me morgen terugbelt.

Eigenlijk kan ik het niet uitstaan dat hij de telefoon niet opneemt. Waarom niet? Ik ben het toch maar, we hebben 4 jaar lang elkaar elke dag gesproken!

En dan ga ik denken: misschien ligt hij al op bed ofzo... maar jeetje, waarom neemt hij de telefoon niet mee dan? Ik doe dat nu namelijk zelf wel. Zo zie je maar dat ik er veel meer mee bezig ben dan hij. Getverdemme.



Ik heb een heel slecht gevoel bij dit alles momenteel. Ik ben echt bang dat hij me niet wilt spreken omdat hij dat confronterend vindt en hij er eigenlijk helemaal mee wilt stoppen. Ik denk dat hij een tijdje geen contact wilt en me dat niet durft te zeggen.

Wat een rotsituatie.

Oke, ik heb hem net gesproken. Hij heeft me teruggebeld. Hij had zijn telefoon op stil staan en dacht: ik bel haar even terug als ik rustig in bed lig en alleen ben. (we belden vroeger toen we nog niet samenwoonden ook elkaar altijd als we in bed lagen)

Beetje raar gesprek. Onwennig. We vertelden wat we van het weekend gedaan hadden en hoe het verder ging. Allemaal oppervlakkig.

Toen viel zijn mobiel uit want accu leeg en toen zei hij dat hij me anders morgenavond nog even belde.

Dus nu spreek ik hem morgenavond weer.

Vreemde situatie dit.

Herkenbaar dames.. Het missen van behalve je ex, ook het missen van samenzijn.. Maar waar ligt het onderscheid en waar beslis je of toch je ex mist.. Heb zelf deze gedachtes ook.. Maar ik denk daarbij te weten dat ik ook ex mis als persoon zijnde, als hoe hij is! (Of ik denk dat te denken omdat ik dat wil)..

Maar omdat ex zelf ook met deze vraag loopt, van mis ik een relatie (iemand) of mis ik een bepaald persoon, lastig te bepalen denk ik..



Maar denk dat het allemaal wel te maken heeft met het verwerkingsproces van een relatie die over heeft.. Dat je ook eigen twijfels krijgt.. die het allemaal niet makkelijker maken..

En tja wat je daar mee moet.. Ik weet het niet.. Je gevoelens maar gewoon t werk laten doen, ooit moet het helder worden toch!



@ Brugge.. Nee afspraak is nog niet geregeld.. Maar ben er ergens van overtuigd dat ide afspraak er gewoon moet komen! En ook wel komt! Maar kan me in mn hoofd al een hele voorstelling maken van hoe het dan zal gaan, verschillende versies.. Ik weet het, heel stom.. Want zo creeer ik verwachingen waar hij niets van weet, en waarschijnlijk ook niet aan kan voldoen, omdat hij zichzelf is..

Maar af en toe even 'fantaseren/dagdromen' over hoe het zou kunnen gaan, tja dat gaat vanzelf..



Maar toch gebeld, misschien sliep hij al, douchte hij of wat dan ook.. Niet teveel overnadenken.. (makkelijekr gezegd dan gedaan, ik weet het). Gewoon afwachten.. En ook goed dat je bij jezelf nadenkt.. Ook al heeft hij het uitgemaakt (toch), een relatie heb je met zn 2en, dus als het misloopt is het zeker niet verkeerd om ook bij jezelf na te gaan denken..

Hoe dan ook, je wordt er alleen maar wijzer van (ervaring )



@Muisje, je afspraak met je ex klinkt iig leuk! Denk dat het wel positief is toch! Er is nog liefde zeg je zelf..

En dat ie nog steeds twijfelt.. Frustrerend!!! Snap heel goed dat je hem wilt aansturen op een keuze.. Maar snap ook dat je het niet af wilt kappen.. Dus tja, dan toch nog maar neit aansturen op een kezue toch? Hij moet het zelf beslissen..

Maar miss wel voor jezelf een deadline stellen!

Betekend dit trouwens dat jullie tot je date over 2 weken, wel weer contact gaan hebben (van beide kanten)?



Hopen dat wel binnenkort allemaal wat meer duidelijkheid hebben (en van hem en van onzelf), want twijfel is niet wat..

@Brugge: we hebben volgende week die afspraak samen, is door de weeks. Duurt nog eventjes. Overigens nog steeds geen enkele reactie. Heb besloten zelf ook niet te reageren tot einde deze week want dan moet ik echt weten of hij definitief meegaat. Anders moet ik de afspraak verzetten.



Zo herkenbaar Brugge, hoe ironisch...nu huilen in je auto uit pure wanhoop en eenzaamheid terwijl je enige tijd terug niet naar binnen wilde omdat de spanning te snijden was. Heb jij dan ook zoiets van; hoe heb ik zo blind kunnen zijn, waarom heb ik toen er niets aan gedaan. Ik had alles wat ik wilde en heb het uit mijn handen laten glijden!



Die eenzaamheid overvalt mij ook regelmatig en die is echt killing.Het is zo moeilijk om voor ogen te houden dat het allemaal weer goed komt in zo'n periode. Ik denk dan echt dat ik voor de rest van mijn leven alleen blijf omdat er niemand meer is die mij zo leuk vindt als hij mij vond en dat ik niemand meer zo leuk ga vinden als dat ik hem vond.



Heb dit weekend echter ontdekt dat het absolute onzin is en tuurlijk, rationeel gezien weet je dat ook wel. Maar je gevoel volgt niet altijd. Wat ik al zei: er is een heel klein beetje een andere man in het spel geslopen. Een heel klein beetje omdat het geen relatiemateriaal is. Een heel klein beetje omdat ik merkte dat ik meer dan gemiddeld geïnteresseerd in hem was. Maar nu denk ik ook dat het misschien een vlucht is. Je aandacht op iemand anders gaan richten en daar je toekomstbeeld op projecteren is natuurlijk ook niet de beste manier om over je ex heen te komen. Ik moet mij hierdoor niet laten meeslepen.



Heb er met die vriend ook over gehad, open, en ook hij gaf aan dat hij me leuk vindt. Hij heeft echter ook net zijn relatie verbroken (2 maanden geleden) en wil niet in een andere relatie stappen precies om deze reden. We gaan het dus ook niet doen hebben we besloten maar och... ook weer zo moeilijk.



Pfff....dus nu heb ik een soort van 2 mannen 'on my mind' .! Ik maak het er niet eenvoudiger op voor mijzelf Wat vinden jullie ?

"Heb jij dan ook zoiets van; hoe heb ik zo blind kunnen zijn, waarom heb ik toen er niets aan gedaan. Ik had alles wat ik wilde en heb het uit mijn handen laten glijden!"



Hoe herkenbaar! In mijn geval had ik het met geen mogelijkheid aan zien komen, maar had achteraf dingen zoo graag anders aangepakt (nu ik weet hoe het niet moet, en hoe het wel zou moeten).. Misschien ook een stukje 'faalangst'. Normaal gesproken nooit last van hoor.. Maar nu toch, het idee te hebben dat ik niet goed genoeg was..

(Hoewel ik best weet dat ik er als persoon mag zijn).



Maar Ragazza, echt eenvoudiger maak je het niet he!

Denk dat het ook een soort van vlucht is..Zoekende naar liefde/aandacht. Die ander heeft nu interesse in je, heb je mee afgesproken, en kun je goed mee.

Maar wat als je ex wel meteen gereageerd had op je sms, en jullie (matig) contact hadden.. Was dan die ander ook zo in beeld geweest? Hoe dan ook, het blijft ***.



Oh, af en toe voel ik me weer net zo als.. ja weetniet, als een onzekere, verliefd kind., pff twijfelen over de domste dingen.. Wel of niet smsen.. Wat zet ik erin.. Net of ik tijdens mn relatie me hier druk om maakte.. Maar er lijkt nu zoveel op het spel te staaan, dat ik alles af ga wegen..

Heb hem vanochtend vroeg even sterkte sms gestuurd, gewoon reactie op gehad van hem.. Hebben het verder nog neit gehad over het feit dat ik graag af wil spreken.. Wat denken jullie, zou ik het nu vragen? (Hij heeft zo begrafenis).. Of maar even wachten tot morgen of woensdag?

Oh wat stom dat ik me hier gewoon druk om maak!! :S

Muisje!! Hahaha, ik moet wel lachen om jou hoor.

Tja, ik denk dat er in deze helemaal geen goed of fout is...

Ik neig eigenlijk naar goed, want ergens zijn we een stelletje tutjes ook dat we zo naar de pijpen dansen van onze exen... en nu jij voor jezelf besloten hebt dat je dat niet meer wilt: ik denk dat het alleen maar goed is.

Maar ja... dat neemt niet weg dat het wel heel spannend is wat hij antwoord....

Erg he: dat we NIKS kunnen doen om onze exen ons weer te laten willen...



Maar ben je ook bereid om zijn antwoord te horen? Wat als hij zegt: dan wil ik het definitief niet meer. Of wat nou als hij zegt: ik heb meer tijd nodig...



Als ik het goed begrijp word je eigenlijk vooral gek van de vrijblijvendheid van de situatie. Wat zou JIJ graag willen zien dan? 1 x in de week bellen en 1 x in de week afspreken? Dan weet je tenminste waar je aan toe bent. Of is dat niks voor jullie?