Relatie redden, hoe?

Oh en ex heeft teruggesmst. Ga morgenavond langs, ben erg benieuwd of hij miss. nog een en ander uit te leggen heeft. We zullen het wel zien. Ik ga nu slapen, truste! X

Heeeee hallo, daar zijn jullie dan hoor.



Mootje: naar ex toe vanavond??? Wat spannend! Ik ben heeeeeeeeeeeeeeeeeel erg benieuwd, wel laten weten hoe het ging he???

Ga je naar zijn huis toe of is hij zo slim geweest om ergens op een neutrale plek in het openbaar af te spreken i.v.m. angst voor “a scene”????  Hahaha... tja.

Ben wel heel erg benieuwd wat je hebt gesms-ed dat hij toestemde in een afspraak ook zo snel... tja, hij zal ook wel voelen dat het niet netjes van hem is en dat jullie nog wat te bespreken hebben...

Zal aan je denken!

En hoe lullig het ook is voor je en ik had het je ABSOLUUT niet gegund... maar ergens heeft hij er nu wel voor gezorgd dat jij de knop voor jezelf makkelijker kan omzetten. Ik merk dat je ex al veel meer loslaat dan de maanden hiervoor.



Paars jurkje: tja, ik herken je angst wel hoor. Ik ben begin 30 en heb dan geen acute kinderwens, maar ik heb nu wel eens van die gedachten als: moet ik ook niet eens aan een kind? Want wat als het te laat is? Wil ik echt helemaal geen kind?

Maar weet je, dat is puur angst wat spreekt, niet de realiteit.

Echt, je hebt nog tijd zat. Misschien had je vroeger altijd in je hoofd dat je rond je 30ste a 32ste een kindje wilde, maar weet je, dat kan net zo goed ook nog op je 34ste. Misschien niet ideaal nee, maar ja, je hebt het nou eenmaal niet voor het zeggen dit soort dingen. Wat maakt leeftijd nou eigenlijk uit?

En wat ik ook merk in mijn omgeving: als mensen van mijn leeftijd (pffffff!) nu elkaar ontmoeten, verliefd worden en in een relatie stappen, dan verlopen de stappen in die relatie een stuk sneller dan als je begin 20 bent. Binnen 2 jaar kunnen ze samenwonen, getrouwd zijn en een kind hebben! Echt!

Omdat je nu beter weet wat een goede relatie waard is.



Muisje: niks meer van jou gehoord wat betreft ex? Heb je nog gesms-ed??? 



Tja en verder... heb ex het hele weekend ontzettend gemist. Moest me erg bedwingen om hem niet te gaan bellen en te vragen of hij mee gaat wandelen. Heb het niet gedaan. Ik had ook niet zo veel om handen dit weekend, dus dat zal niet geholpen hebben. Heb wel in een bui van schoonmaakwoede/nieuw jaar = nieuw begin een aantal kasten, laatjes en andere troep verzamelplaatsen uitgezocht en al zijn spullen apart in een kamer gezet. Kan ie het zo ophalen. We hebben geen afspraak meer staan en ik vraag me ook af of we elkaar nog gaan zien.

Ik ben nog steeds wel verdrietig en heb ook sinds een week rare gedachten waarbij ik me afvraag of ik zo ontzettend blind en stom geweest ben of wat?

Wat fijn om die woorden van steun te lezen!

Mootje, heb je nog wat van je ex gehoord na he smsjes? En muisje, ex nog gesproken na oudjaar? Hoe is dat afgelopen?

Wat is jullie reden om contact te houden? Is dat niet heel zwaar?

Ex smste dus gister, wou zn excuses aanbieden voor het feit dat hij me tijdens het oud en nieuwfeest niet onder ogen durfde te komen. Dat hij niet wist of ik daar uberhaupt behoefte aan had gehad, maar dat hij er een kutgevoel aan over had gehouden.. Verder dat hij me graag nog wel persoonlijk een gelukkig nieuwjaar wou wensen en dit dus niet via sms doet, en dat hij me dus graag snel wou spreken. en dat hij zn excues nog aanbood voor alles wat hij anders had moeten doen..

Ik heb daar alleen op gereageerd met of hij vanavond of morgenavond thuis was, dat we dan wel praten en dat ik dan graag de laatste spullen mee wou nemen (liggen nog paar dingen waarvan ik eerst dacht, hou ze maar, ik heb ze niet nodig, maar die ik nu gewoon terug wil, omdat ik niet wil dat hij ze heeft)..



Dus ben erg benieuwd (en een beetje zenuwachtig) voor vanavond.. Wil weten wat hij denkt dat hij anders had moeten doen, wil zijn kant van het verhaal horen, en hoop dat het niet te erg een scene wordt, maar dat ik de eer aan mezelf kan houden. Spreken wel bij hem thuis af, net zo makkelijk ivm de spullen.. En wil toch een beetje 'goed' uit elkaar, want kom hem waars. elk weekend tegen, en niet dat ik dan uitgebreid met hem moet praten, maar wil hem wel aan kunnen kijken..



En snap heel goed hoe je het bedoeld hoor Brugge, heb dat zelf ook.. Het is een KUTstreek die ik niemand en dus ook mezelf niet gun.. Maar het helpt wel! Vind hem gewoon erg laf..

Maar toch bekruipt me soms gewoon nog het gevoel van, dat ik hoop dat dit een bevlieging is, dat hij terug bij mij komt.. Dat we wel samen wat op kunnen bouwen.. Maar dat is mn gevoel, en dat neemt wel steeds meer af (gelukkig ). Wel een raar gevoel trouwens.. Tenminste mn verstand vind het raar dat ik nog zo kan denken..

Beschouw het maar als een heel groot, niet zo leuk, leermoment! Ben wel bang dat ik volgende mannen eerder ga wantrouwen, maar denk dat dit vanzelf wel los gaat lopen..



Brugge meid, jij hebt dus niet zo'n fijn weekend gehad? Wel erg goed dat je ex niet gesmst hebt!! En even lekker je frustratie opruimen, heel goed! Maar je denkt dus niet dat het nog goed komt? (Of begrijp ik dat verkeerd)..

Hoe sta jij er op dit moment tegenover? Wil jij er nog weer energie in steken?

En probeer dat even los te zien van het feit dat je hem mist, want dat is logisch.. Jullie zijn zo lang samen geweest..

En ook raar dat hij niets laat horen toch? Hoor je via gezamelijke vrienden nog wat van hem of helemaal niets?

En rare gedachtes? Hoe bedoel je dat precies? Misschien kunnen we je ermee helpen?

quote:Mootje13 schreef op 02 januari 2011 @ 15:16:

En Amy, wijs gezegd van dat vaolwassen opstellen.. Ik ga het wel doen, alleen ben ik bang dat ex het nooit gaat leren! Tja, niet mijn probleem meer, dan meot er maar 1 de verstandigste zijn (ok, met 1 uitspatting als ik hem tegenkom, moet he toch even de waarheid vertellen toch? Of iig dat hij ontzettend laf is door zijn manier van doen).

Maar verder leef ik MIJN leven, en ben ik daarin belangrijk! We gaat het allemaal wel redden!!

Ik kom t weer even beter weten hoor

Ik denk eigenlijk dat je dat dus NIET moet doen... hem even de waarheid vertellen. Ik ben VOOR waarheid vertellen hoor, maar ik denk dat jij bedoelt dat je hem wel eens even pittig zal vertellen wat je ervan vindt.

Waarom? Wil je verbetering? Of wil je het niet over je kant laten gaan?

Als je verbetering wil, ga dan rustig met m praten en geef aan wat je niet prettig vond, wat dat met je deed en bekijk hoe jullie dit beter kunnen doen (er is altijd oorzaak en gevolg, dus zelden is het echt iemands fout).

Wil je het niet over je kant laten gaan? Waarom zou je je er nog druk over maken? Hij is al je ex. Issie een lul? Wat fijn dat je van hem afbent. Baal je ervan? Ga dan wat leuks doen.

Besteed er alleen energie aan als je denkt dat er nog wat te halen valt... dus een oplossing, verbetering, relatie etc.

(zo, en nu ga ik mn mond weer houden )

@Brugge... waarom denk je dat je stom of blind bent geweest?

Omdat je niet zag aankomen dat het zo zou lopen?

Wat pleit eigenlijk voor je. Want hoewel het nu pijn doet... wat heb je aan een relatie waarin je steeds bezig bent met wat er mis kan gaan en wat er anders moet? Je hebt hoop gehouden, moet gehouden, willen blijven proberen. Dat is goed van jou!

Tot het teveel wordt en je een grens gaat trekken.

Knap dat je je hebt kunnen inhouden!!!



@Muisje: als jullie geen behoefte hebben het contact helemaal te verbreken dan is er niemand die zegt dat je dat wel moet doen. Gewoon doen wat jullie goed achten.

Misschien is het nu tijd om 'de methode' te gaan uitproberen?

Jullie lijken wat te blijven hangen in wat er mis ging. Maar door dat telkens te blijven benoemen wordt het niet beter. Dat is niet positief. Zo leer je niet opnieuw op een goede manier met elkaar om te gaan.

Dus check of er nog wat dwart zit wat even benoemd moet worden en zet er dan een hele dikke streep onder. En dan positief, rustig opbouwend verder...



@paarsjurkje: kinderwens is idd iets waar praten niet veel aan gaat oplossen. Als de een wel wil, en de ander niet is dat echt een heel lastig probleem. Een van beiden zal dan water bij de wijn moeten doen en als dat zo tegen je gevoelens indruist dan lukt dat niet.

Vaak zie je echter dat je ex dan vervolgens bij de nieuwe partner wel aan kinderen wil beginnen. Waarom? Omdat er toch onderhuids iets in jullie relatie was waardoor jullie niet samen op dat punt waren om aan kineren te beginnen. Een nieuwe relatie is nog helemaal geweldig, dus ook in die toekomst heb je dan vaak nog wel vertrouwen.

Dat zegt niets over de kwaliteit van die relatie hoor... als er in hun communicatie niets verbetert zullen ze ook tegen allerlei problemen aanlopen. En dan hebben ze kinderen waar ze niet omheen kunnen.

Je zou dus kunnen proberen je relatie zelf sowieso lekker overnieuw te beginnen (met dezelfde partner of een andere) en dan wel GOED te werk te gaan, en dan die kinderen nog eens ter sprake te brengen.

Waarom niet? Kinderen verdienen een stabiele omgeving, dus alleen maar goed om eerst zeker te weten dat jullie een sterke band hebben.

Het klinkt misschien alsof ik me nergens druk over maak en alles bagatelliseer.

Geloof me, dat is niet zo. Ik heb me jarenlang ellendig gevoelt, behoorlijk veel meegemaakt.

Maar tegenwoordig sta ik echt anders in het leven. Als je je heel nadrukkelijk beperkt tot de dingen waar je zelf invloer op hebt, voel je je een stuk minder gefrustreerd.

En aan de andere kant: je wil ook niet dat iemand jou de wet voorschrijft, dus waarom zou je jou wil bij een ander willen opleggen?

Ik vind ook echt dat iedereen goed is zoals hij/zij is. Ik heb daar niets over te zeggen. Ik kan alleen bepalen of ik met hem/haar mijn leven (of mijn middag/avond) oid wil doorbrengen.



Wanneer ik met iemand wel dingen wil delen en die persoon met mij, dan kom je natuurlijk in een situatie dat je over bepaalde handelingen van de ander kunt praten. Sommige dingen vind je fijn, met andere dingen heb je moeite.

En zo bespreek ik ze ook.



En het lijkt misschien egoistisch, zoals ik het vertel. Vanuit jezelf, ik vind, ik voel...

Maar feitelijk ben je daarmee alleen respectvol naar de ander toe.

Ik hoop dat jullie een beetje snappen wat ik bedoel.

heej muisje,

ik snap je zo goed, en het is op zich erg fijn dat je ex zich er ook rot over voelde hoe het met oudjaar ging en zijn excuses wilde aanbieden. Ik snap ook dat je elkaar niet los kunt laten. Wat dat betreft misschien 'goed' voor mij dat ex zo radicaal kapte, anders had ik denk ik ook nog maanden in zo'n situatie als die van jou gezeten. Namelijk, ik houd nog van hem, verschrikkelijk veel en ik zou niets liever willen dan de situatie van voor de breuk. Maar ik weet en voel ook dat dat niet kan. Het is kapot en er is te veel gebeurd. Ik realiseer me ook steeds meer dat ex niet de juiste voor me is, dat ik beter verdien dan iemand waar ik steeds voor moet vechten. En dat ik dat ook niet meer wil. Ik wil iemand die 100 procent voor me gaat en niet bang is. Niet alleen maar iemand die wel 100 procent van me houdt, maar door allerlei angsten die relatie niet kan laten werken. Maar als er zoveel liefde is, hoe kap je dat ooit af? Nouja, blijkbaar dus alleen als een van de twee radicaal breekt.



Ik snap ook zo goed dat je graag excuses wil horen en wil weten dat de ander zich ook rot voelt onder de situatie. Tenminste, dat is bij mij zo. Maar het 'backfirede' keihard in mijn gezicht. Ik hoopte de laatste maand al niet per se dat het nog goed zou komen, maar dan toch tenminste dat ex ook leed onder de pijn van het uit elkaar gaan. En ik kreeg steeds niet te horen wat ik het liefste wilde: dat hoewel het niet meer goed zou komen, hij er toch ook kapot van was en spijt had van hoe hij dat doet, met die nieuwe vlam, etc.



Mootje: ook jou snap ik zo goed. Ergens wil je nog dat het ooit gaat werken, maar 'voel' je ook steeds meer dat het niet kan en dat je afstand gaat nemen. Ik snap ook dat je juist wel wilt praten en het niet los kan laten.



Mijn beslissing was echter heel sterk ook vanuit het gevoel, de volgende beslissing bedoel ik dan: dat ik geen contact met hem heb, tot dat ik niet meer wil horen dat hij er ook onder lijdt. Dat hij moeilijk over mee heen komt en me ook mist, ook als het niet meer goed komt. Dat is het liefst wat ik nu wil horen, maar misschien krijg ik dat gewoon niet te horen als ik nu contact heb. Dus is geen contact beter. Op het moment dat ik sterk genoeg ben om hem zijn (nieuwe) geluk te gunnen, en ook 100 procent, dan wil ik wel weer contact het het allemaal wat netter en beter af te sluiten dan nu.



Een vriendin van me gaf me het advies: loop hier met opgeheven hoofd uit. Dat is hetzelfde als dat eer aan jezelf houden waar jij het over hebt Mootje, en echt het is zo belangrijk. Want ondanks alles voel ik me heel sterk, veel sterker dan ex, die er toch maar een zootje van maakt. Zo sterk dat ik zelfs medelijden kan voelen met hem en die nieuwe lief van hem, want hoe kan dat ooit werken? Als je als volwassen vent zo van het ene in het andere bed kunt stappen, dan verwerk je die relatie toch niet? Dat is toch superoneerlijk tegenover die nieuwe liefde? Juist als dat gevoel van hem echt is en geen rebound (wat ik dus wel denk), dan zeg je toch tegen zo'n meisje: 'Ik vind je leuk, maar zit enorm met mezelf in de knoei. Laten we over een paar maanden afspreken om te kijken hoe het er dan voor staat.'

Want dat meisje denkt natuurlijk dat ze hem wel even zou redden. Nou meid, zou ik tegen haar willen zeggen, dat heb ik 10 jaar lang geprobeerd, en zonder arrogantie, maar als het mij, met alle liefde die er tussen ons was niet lukt, lukt het jou ook niet.



Wat dat betreft sluit ik me aan bij Amy. Laat ze los die mannen. Je voelt jezelf na een tijdje echt zoveel sterker en dat is zo veel een fijner gevoel dan toegeven aan de verslaving (want dat is liefde toch wel een beetje) van het contact.



Ik snap Mootje trouwen wel, als je hem zo vaak in de weekenden tegenkomt, wil je wel normaal kunnen doen. Ga voor dat gesprek met hem even met jezelf in gesprek en neem je voor Ik Loop Hier Met Opgeheven Hoofd Uit. Stel je STERK op. Laat je niet raken. Je kunt dat, echt!

amy: hoewel inderdaad de kinderwens de reden was voor de breuk, waren er meer moeilijke dingen aan de relatie. Bindingsangst, elke stap vooruit sleuren aan ex (die het vervolgens geweldig vond om met mij steeds vaster te worden). Maar ex is bang voor alles met vastigheid en voor mij waren kinderen gewoon een symbool van die angst voor vastigheid en verantwoordelijkheid.



Het is je goed recht als man of vrouw om geen kinderen te willen, maar bij ex kon ik daar geen goed gesprek over voeren, zonder dat hij met voor mijn gevoel hele puberale argumenten aankwam, als dat hij dan niet meer kon stappen.

Dat geeft al aan dat we met onze toekomst hele andere dingen wilden.



Ik vond het bijvoorbeeld de laatste jaren steeds vervelender dat vriend (midden dertiger) nog steeds met veel jongere studenten op hun studentenkamers tot half 7 's ochtends bier ging drinken en op doordeweekse avonden tot half 3 in de kroeg hing. Ook dat wrong.



Ook stoorde het me dat hij een droom had en daar maar niet achteraan ging. Zichzelf niet goed genoeg vond en zich niet waard vond.



Het zou zomaar kunnen dat hij met die nieuwe lief alles krijgt wat hij wil en met haar wel kinderen 'durft', maar eerlijk gezegd geloof ik dat niet zo. Hij heeft issues met zichzelf (en dat gaf hij ook toe en hij is op het eind van onze relatie daarvoor ook in therapie gegaan), en juist door zo snel in een nieuwe relatie te vluchten (wat wel zijn patroon is), denk ik dat hij neit werkt aan die issues.



Als ik dit zo typ overvalt me wel een gevoel van, blij dat ik daar niet meer mee hoef te dealen, dat het niet meer mijn verantwoordelijkheid is. Dat was toch wel erg zwaar. Maar het is verder een keilieve, sociale jongen en die gevoelens voor hem zijn niet zomaar weg. Ik maak me zorgen om hem, of hij het wel redt, en met mij onze gezamenlijke vriendengroep ook (die hij negeert, uit schaamte misschien, en zij hebben daar ook erge verdriet van).

He paarsjurkje,

Moeilijk is dat soms he... je zou die ander wel willen schoppen van 'man, doe nou eens wat! Het gaat niet vanzelf!"

Je weet niet hoe het leven loopt. Hij was kennelijk in een periode in zijn leven dat hij het makkelijk vond niet al te veel zelf te moeten doen. Regelde/bedacht jij sowieso de meeste dingen?

Wat ik je ook wilde meegeven is dat het dus niet aan jou ligt als hij geen kinderen wilde in de tijd dat hij met jou was. Ook niet als hij dat zo met een ander wel is.

Hoi ladies,

Eeeeeh, ik herzie de regel: niet langer dan 4 uur niet kijken is teveel missen!



Muisje: dus de afspraak gaat weer door. Nou, mooi toch. Weet je, de reden waarom ik ook denk dat het helemaal niet goed is dat je nu zoveel contact hebt, is omdat het allemaal via de sms en de email gaat. En da’s toch heel anders dan elkaar in levende lijven ontmoeten.

Tja, je ex zegt eerlijk dat hij niet meer zo heel positief is over jullie bij elkaar komen en als jij diep in je hartje kijkt heb je ook je twijfels. Waarom het dan TOCH proberen? Misschien kunnen jullie het gewoon even laten voor wat het is en dan is de druk er misschien af en kunnen jullie gewoon gezellig met elkaar omgaan en zien jullie dan weer elkaar met die frisse blik?

En jullie communicatieprobleem: dat los je niet in je eentje op. Jij kan heel goed en open communiceren, maar als hij dat niet doet... dan blijft het eenrichtig...



Mootje: wat een net sms-je van ex. Tuurlijk, het is beetje laffe zak, maar hij heeft nu zijn lef wel weer gevonden. Ben erg benieuwd hoe het gaat. En ik denk dat het wel goed is hoor dat jullie elkaar meeten. Ik neem trouwens aan dat zijn Brenda er niet bij gaat zijn?



Tja... je vraagt of ik nog denk dat het goed gaat komen. Nee. Niet in ieder geval zoals ik het eerst hoopte en dacht. Het contact tussen ons is nu nihil en ik denk dat ik eerst helemaal los van hem moet komen voordat ik uberhaupt weer “normaal” met hem om zou kunnen gaan.

Ik merk dat er 0 contact bij hem vandaan komt en dat is nou precies waarom ik beetje somber ben: dat getrek aan een dood paard wil ik niet meer, doe ik echt niet meer. En als ik nu terugdenk aan onze afgelopen 2 jaar, dan merk ik wel dat ik zooooo ontzettend mijn best heb gedaan. Niet op een goeie manier, maar toch, de energie die ik erin heb gestoken is er niet minder om. En eigenlijk kwam er maar heel weinig van hem. En ik vind ook dat hij er niet de energie in heeft gestoken die ik erin heb gestoken en daarom denk ik nu dat ik zo dom ben geweest. Ik wist het ergens wel, maar wilde het niet zien of elke keer dacht ik: als nu eerst dit maar... of als nu eerst dat maar... niet dus. En ik was wel degelijk elke keer bezig met hoe het anders kon en beter kon.

Hij zit al 3 jaar niet lekker in zijn vel en is al 2 jaar zijn twijfels aan het uiten. En dat heeft me uitgeput en in een persoon verandert die constant met een soort zwaard van damocles boven haar hoofd liep. Uitputtend hoor. Voelt alsof je nooit goed genoeg bent, altijd auditie aan het doen bent. En dat kan dus niet. Daar ga je heeeeel gefrustreerd van raken en Amy, lief dat je DENKT dat ik me in heb kunnen houden, maar dat is niet het geval geweest. Ik heb echt wel uitbarstingen gehad. En niet zo’n beetje ook. Zo erg dat ik er zelf echt van geschrokken ben en dat zegt wel wat, want ik ben een persoon met een hoop temperament. En dat deed onze relatie dan weer geen goed... zoooooo frustrerend.



En ik denk ook dat ik voor eigenlijk bijna alle leuke dingen in onze relatie heb gezorgd, hij is nogal behoorlijk passief. Ik heb hem door een hele moeilijke periode heen geholpen, ik heb hem gesteund in zijn moeilijke momenten (en dat was laaaaaang) en ik organiseer graag leuke dignen om te doen: etentjes, verjaardagsuitjes, vakantie’s, leuke dingen doen met vrienden... en dat gaat hij nu allemaal missen. En eigenlijk is hij wel gek dat hij daar niet wat meer waardering voor op kon brengen. En dat vind ik dan stom van mij dat ik er wel genoegen mee nam.

Ik vraag me ook echt af of hij de afgelopen 2 jaar nog wel van me gehouden heeft. Ik heb hem wel eens gevraagd waarom hij nog zo lang bij me is gebleven en dan zegt hij: bang om te verliezen wat ik had denk ik, huisje, boompje, beestje.

Ja hallo! Daar mag je alleen in meegenieten als je in de eerste plaats om MIJ bij me bent! Potverdikkie!

Nou, dat soort gedachte’s. Ben dus nog steeds boos op hem.

Echte gezamenlijke vrienden hebben we niet, wel kennissen enzo, maar die zie ik niet zo heel vaak. Wat dat betreft ben ik wel bij dat we elkaar even niet “hoeven” tegen te komen.



Amy, je bent er ook weer, welcome back. Ja inderdaad, wat je zegt: mijn ervaring is ook dat de ander in een andere relatie wel aan kinderen begint... hoe bizar vond ik dat altijd, maar ik snap je uitleg er nu bij wel.

Maar dat is natuurlijk helemaal niet zo leuk voor paars jurkje om te horen...

En ik vind je helemaal niet egoistisch klinken! Juist niet! Je laat anderen toch in hun waarde? Dat is juist heel mooi en ik hoop oprecht dat ik dat ook nog ga leren. Idd als je de ander wilt veranderen naar JOUW waarden dan is dat pas egoistisch. Zucht... moeilijk om in de praktijk te brengen hoor...

Goed om dit soort dingen nog eens te horen/lezen.



Eeeeehhh paars jurkje: heeft de “zoener” zich al gemeld bij je? Hij heeft je nummer toch? 

En ik vind het eigenlijk wel een interessant gegeven dat jij naar het werk van je vriend bent gegaan om hem de huid vol te schelden???? Wat een scene moet dat geweest zijn!!!!

En hij meldde zijn nieuwe vriendin dus via de mail naar je?

En inderdaad trouwens, dat bedoel ik ook met: ik denk dat de boel tussen mijn ex en mij eerst een tijdje moet bekoelen voordat we weer normaal met elkaar kunnen omgaan. Al is het maar om mijn eigenwaarde te behouden, anders ga ik inderdaad weer lopen vissen bij hem en kijken of hij mij ook wel mist enzo.

Klinkt trouwens wel alsof jouw ex alle schepen achter zich verbrandt. (ook geen contact meer met vrienden). Hij komt zichzelf toch een keer tegen hoor.

Klinkt trouwens wel als een moeizame relatie, maar elke relatie heeft zo zijn dingen natuurlijk. Ik ben wel heel benieuwd wat het single zijn brengt! Vast ook voordelen! Hoe lang ben jij nu eigenlijk single?



Ik moet binnenkort ex nog steeds bellen dat ik wil dat hij zijn spullen op komt halen en we moeten nog wat dingen verdelen. Voor mezelf denk ik dat het beter is, maar ik zie er zo tegen op. Ik heb ook geen zin om zijn ouders te zien (die ongetwijfeld mee gaan komen) en die helemaal niks van zich hebben laten horen. (vind ik kwetsend).



Mensen, wat een boekwerk is het weer geworden, sorry hoor!

@brugge: ex en ik zijn nu zo'n twee maanden definitief uit elkaar. Is niet echt een strakke lijn: de maand daarvoor ben ik een week weggeweest om na te denken wat ik zelf wilde met die relatie en of ik wilde 'wachten' of hij evt. nog ooit wel kinderen wilde (hij is daar nooit heel duidelijk over geweest). Nadat het definitief over was, ben ik ook nog een week met hem in ons appartement geweest. Dus echt 100 procent over is het een week of 5. Nog erg pril, maar ik merk dat ik er redelijk goed me omga omdat ik mijn verdriet heel hard onder ogen probeer te zien, veel gejankt met vriendinnen en ouders, en ook veel geregeld: in anderhalve week had ik een nieuw appartement en volgende week ga ik al verhuizen. Dat helpt.



De zoener, tsja, ik weet echt niet wat ik daar nou mee moet. Hij heeft zich gemeld, smsje dat we niet echt veel hadden gepraat die avond (uh, nou nee..) en of ik een keer wat met hem wil drinekn (NEE!). Aardige jongen hoor, maar daar heb ik echt geen behoefte aan. Ook niet voor later als ik me weer beter voel. Het is een leuke jongen, ik zoek toch meer een man.. Oh wat een bitch ben ik. Ik wil het wel even netjes uitleggen, maar wil hem eigenlijk niet bellen.. Hoopte dat als hij contact zou opnemen, hij zou bellen, kon ik het meteen uitleggen. Is het heel onnetjes om hierover een kort smsje terug te sturen, zo van, was idd erg leuk, maar kom net uit lange relatie en wil het hier bij laten? Ik ben zo lang uit de dating scene dat ik echt niet meer weet of dit acceptabel is of niet. Volgende keer even een fake nummer verzinnen, of is dat helemaal not done?



Haalt wel lekker even de aandacht weg van mijn verder vrij kansloze leven op dit moment.

muisje, wanneer heb je die afspraak nu?

haha, moest heel hard lachen om je laatste berichtje . Als ik in een echt sneaky bui ben misschien? Nee, dat zou ik toch niet doen.

Ben normaal ook heeelemaal niet van het zoenen heb serieus in mijn leven maar een handvol jongens gezoend en uiteindelijk met twee daarvan relaties gehad, dus tsja. Ik ben er dus ook niet goed in hoe ik dit moet aanpakken. Mijn vriendinnetjes die er die avond bij waren vinden het echt hilarisch allemaal en moedigen me aan om nog een keer af te spreken, gewoon voor de leuk. Maar dat kan ik echt niet hoor, want ik weet dat dat echt niets wordt en ben zelf niet zo van de rebound-relaties/affaires. Maar het is wel leuk dat hij me echt leuk vond en duidelijk in zijn smsje aangeeft echt een keer met me te willen praten, los van alleen zoenen. Maar juist daarom moet ik dat niet doen, dat vind ik echt oneerlijk.



Muisje, wat een wirwar van gedachten in je hoofd zeg! Ik zou zeggen: GEEN SEKS. Seks maakt alles moeilijker. Of bedenk bij jezelf: hoe zou seks de situatie beter maken? Je kunt er vanuit gaan dat er niet heel veel verandering in de situatie komt, na het gesprek. Het is een stapje in de richting. Aan de andere kant, zijn jullie zo duidelijk niet los van elkaar dat het ook niet uitmaakt wat ik adviseer of wat je je voorneemt. Voel je in ieder geval niet dom of stom of schuldig of wat dan ook, wat er ook gebeurt. Wat gebeurt, gebeurt en daar zul je weer van leren.



Eigenlijk lijkt helemaal geen contact me nog het beste, maar ik ken jullie en jullie situatie natuurlijk ook alleen maar uit je verhalen en merk dat voor mezelf geen contact het beste werkt.

Wat een updates hier weer zeg! Moest echt even bijlezen..

Hebben jullie nog goede adviezen voor mn afspraak met ex straks? Wil iig niet de pan uitschieten tegen hem, geen emotie tonen lijkt me het beste, of toch niet?



Gewoon zeggen dat ik het iig laf vind toch? En verder, ook mn twijfels uiten over het feit dat hij misschien al tijdens ons, en iig sinds het uit is, mij een soort van bedrogen heeft of? En dat me dat pijn doet? En dat ik denk dat dit ook geen hoge ogen gooit bij de rest die hij kent? Of dat maar lekker voor mezelf laten? Waarom maak ik me eigenlijk zo druk, hij is maar mn ex...

Maarja, wil hem (op een normale manier) wel beetje duidelijk maken wat ik ervan vind.. Maar toch de eer aan mezelf houden.. Vind het lastig..



Paarsjurkje, geniet van de aandacht! Heerlijk toch dat iemand met je wat wil drinken! Maar ik zou inderdaad ook gewoon netjes terugsmsen dat je het leuk vond, maar er niet meer bij zit ivm dat je net uit lange relatie komt.. (Met dit soort smsjes heb ik dan wel weer ervaring, haha, niet van uit relatie komen, maar wel van, eeh, je was leuk voor 1 avond, maar verwacht er alsjeblieft niet meer van, en ervaring leert dat je het beste vriendelijk maar eerlijk kunt zijn, als je elkaar dan nogmaals tegenkomt kun je iig leuk doen tegen elkaar).



Brugge, je hebt tijdens je relatie je best gedaan, en misschien voelt dat achteraf dom.. Maar het is zo ontzettend logisch.. Je houd van hem, geeft om hem, houd van jullie, dus ja, dan doe je daar je best voor! Dus niet stom om voelen alsjeblieft! En het heeft je energie gekost, misschien achteraf loze energie.. Maar je kunt je zelf nu niets verwijten, het was toen nog niet jullie tijd om uit elkaar te gaan.. En nu kom je erachter en kan het voelen als verspilde tijd (want zo voel ik het ook soms), maar was dat het? Probeer ook te denken aan de goede dingen in jullie relatie! En het gaat moeilijk worden nog, als hij zn spullen op komt halen, als het dan nog echter definitief wordt.. En als zn ouders meekomen, is ook dat moeilijk.. Maar ik denk dat je hier heel verstandig mee om kunt gaan.. Sms hem pas van die spullen als je het zelf wilt dat hij ze op komt halen, als je erzelf aan toe bent! Je red het wel!!



En muisje, gewoon zien hoe het gaat op je afspraak.. Vriendschappelijk erin gaan, en gebeurt er meer, dan gebeurt er mee.. Vooraf niet te druk om maken, want je kunt toch niet voorspellen hoe het gaat.. Geniet van het moment, van jullie afspraak, doe waar je je goed bijvoelt.. Maar hou wel in je achterhofd waar je het om doet, en ga daar ook meebezig!

En misschien voor jou inderdaad verstandig om Amy's posts in het begin van dit topic op te zoeken, want denk dat je daar zeker wat aan kunt hebben!



En Amy, je klinkt niet egoistisch! (Of hoe je het ok zei), ik persoonlijk vind het fijn dat je reageert, en datje wijze dingen zegt! En ja, je doet het uit eigen ervaring, en geeft ons jou tips mee, waar jij van geleerd hebt! En ik vind dat juist fijn, je kunt ons behoeden voor (stomme) fouten.. Maar laat het ons wel zelf doen, dus ga zo door!!!