Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
woensdag 23 februari 2011 om 22:19
Ik merk ook bij mezelf dat dat vanavond heel goed gaat eigenlijk. Weet ook niet wat het is. Het kan natuurlijk heel goed zijn dat het gewoon komt doordat ik 'm toch woensdag zie.. :s En daar zelfs een beetje dubbele gevoelens over heb. Ik vind het gewoon spannend, net als dat ik een date met een nieuw iemand spannend zou vinden. Je weet niet wat er gebeurt, maar je gaat wel iets drinken.. Bedoel: waarom ga je iets drinken met iemand? Omdat je in elkaar geinteresseerd bent...ergens. Dat te weten maakt dat ex en ik misschien weer gelijk staan ofzo? Hij weet ook niet wat ik wil. En het is uit en we hebben naar elkaar uitgesproken dat die relatie er niet meer komt. Ik ook naar hem.
Dus: geen verwachtingen. Hoop zelf dat die afstand alleen maar meer wordt, maar dat weet ik natuurlijk nog niet. Wil er relaxed mee om kunnen gaan. Pas na volgende week weet ik iig meer.
De situatie bij jou is ook zo bizar. Ik zou echt niet weten wat ik zou doen of moeten doen in jouw geval.. Dat loslaten komt vanzelf. Ik wilde het ook HEEL lang niet, maar op een gegeven moment kom je in rustiger vaarwater en voelt het opeens anders. Weet zeker dat dit bij mij ook niet zo blijft voelen, er komt vast weer een terugslag, maar schijnbaar gaan deze periodes steeds langer duren (als het bij mij dus geen schijnverwerking is dan).
Dus: geen verwachtingen. Hoop zelf dat die afstand alleen maar meer wordt, maar dat weet ik natuurlijk nog niet. Wil er relaxed mee om kunnen gaan. Pas na volgende week weet ik iig meer.
De situatie bij jou is ook zo bizar. Ik zou echt niet weten wat ik zou doen of moeten doen in jouw geval.. Dat loslaten komt vanzelf. Ik wilde het ook HEEL lang niet, maar op een gegeven moment kom je in rustiger vaarwater en voelt het opeens anders. Weet zeker dat dit bij mij ook niet zo blijft voelen, er komt vast weer een terugslag, maar schijnbaar gaan deze periodes steeds langer duren (als het bij mij dus geen schijnverwerking is dan).
donderdag 24 februari 2011 om 10:52
Kijk: en vandaag gaat het dus even weer een stuk slechter! Ben mezelf weer helemaal gek aan het maken met het feit dat ex straks vast een nieuwe vriendin heeft en met wie hij allemaal het bed gaat delen etc etc.
Terwijl: gisteren dacht ik, prima. Doet ie dat toch lekker. Het interesseert mij eigenlijk ook niet zoveel verder...Maar vandaag. Nee.
Heb ook de hele tijd de neiging om hem te sms'en, mailen of wat dan ook. Ik doe het niet (hoop ik), maar mijn handen jeuken.
Hoe gaat het met jullie?
Terwijl: gisteren dacht ik, prima. Doet ie dat toch lekker. Het interesseert mij eigenlijk ook niet zoveel verder...Maar vandaag. Nee.
Heb ook de hele tijd de neiging om hem te sms'en, mailen of wat dan ook. Ik doe het niet (hoop ik), maar mijn handen jeuken.
Hoe gaat het met jullie?
donderdag 24 februari 2011 om 16:47
gisteren een huil/paniekdag...
vandaag een "ik wil hem terug" dag... en huilen kan niet want ben de hele dag bij ouders geweest met 2 kleinkindere er bij...
de hele tijd gedachtes: hij heeft gezegd dat een relatie er niet meer in zit. maar denk ik dan: het kan toch nog veranderen?
en ook wel gedachtes van : een ex is niet voor niets een ex, een aantal dingen bij hem waren niet fijn voor jou...
de hele tijd op de wip! ga hem nu zeker 2 maanden niet bellen/smsen/mailen... kijken of dat werkt ( voor mij)
muis, jullie hebben nog gewoon contact en smsen ook dus ik kan je daarover geen advies geven. bij ons werkt geen contact nog het beste. enne je gedachtes over hem zijn herkenbaar... t ene moment kan het je niet schelen en het andere moment schiet je in de stress...
voor mij: eerst eigen weer terug vinden, sterker worden en kijken of de wil om hem terug te krijgen nog zo groot is... ik hoop echt van niet...( omdat ik bang ben dat hij dat toch niet wil en dan ben ik geen steek verder...)
vandaag een "ik wil hem terug" dag... en huilen kan niet want ben de hele dag bij ouders geweest met 2 kleinkindere er bij...
de hele tijd gedachtes: hij heeft gezegd dat een relatie er niet meer in zit. maar denk ik dan: het kan toch nog veranderen?
en ook wel gedachtes van : een ex is niet voor niets een ex, een aantal dingen bij hem waren niet fijn voor jou...
de hele tijd op de wip! ga hem nu zeker 2 maanden niet bellen/smsen/mailen... kijken of dat werkt ( voor mij)
muis, jullie hebben nog gewoon contact en smsen ook dus ik kan je daarover geen advies geven. bij ons werkt geen contact nog het beste. enne je gedachtes over hem zijn herkenbaar... t ene moment kan het je niet schelen en het andere moment schiet je in de stress...
voor mij: eerst eigen weer terug vinden, sterker worden en kijken of de wil om hem terug te krijgen nog zo groot is... ik hoop echt van niet...( omdat ik bang ben dat hij dat toch niet wil en dan ben ik geen steek verder...)
donderdag 24 februari 2011 om 18:09
woeah!
ik wil hem bellen/smsen... ik wil hem terug! de angst bekruipt me, ik voel me alleen, denk aan alle dingen die we samen deden en die ik nu ga missen.. ( zwelg, sorry) ik mis hem...
maar ik doe het niet, het mag niet van mezelf!
de gedachte aan een leven zonder hem is beangstigend..
ik leef niet, ik overleef... elke dag is er weer eentje om. (tijd heelt toch) maar het is zo zwaar! en hij doet al lang weer zijn ding... en mij lukt het amper de dag goed door te komen.
hij was zo aardig en bezorgd aan de foon met mijn zusje. dat maakt dat ik hem meer mis. vergeten alle nare dingen. zit de schuld van te niet werken van de relatie ook steeds bij mezelf te zoeken.. als ik nou dit, had ik maar dat..
ik maak mezelf gek.... dag in dag uit..
hoe lang nog?
ik wil hem bellen/smsen... ik wil hem terug! de angst bekruipt me, ik voel me alleen, denk aan alle dingen die we samen deden en die ik nu ga missen.. ( zwelg, sorry) ik mis hem...
maar ik doe het niet, het mag niet van mezelf!
de gedachte aan een leven zonder hem is beangstigend..
ik leef niet, ik overleef... elke dag is er weer eentje om. (tijd heelt toch) maar het is zo zwaar! en hij doet al lang weer zijn ding... en mij lukt het amper de dag goed door te komen.
hij was zo aardig en bezorgd aan de foon met mijn zusje. dat maakt dat ik hem meer mis. vergeten alle nare dingen. zit de schuld van te niet werken van de relatie ook steeds bij mezelf te zoeken.. als ik nou dit, had ik maar dat..
ik maak mezelf gek.... dag in dag uit..
hoe lang nog?
donderdag 24 februari 2011 om 19:52
@ Sproet: Het komt goed. Maar misschien moet je jezelf af en toe ook even wat moed inpraten. Jij kunt ook leven zonder hem! Zeker! Je hebt hem niet nodig, zoals je dat nu misschien wel voelt. Hij is 1 persoon op aarde...waar bij jou nu alles om draait. Weet je hoeveel mensen er op de wereld zijn? Die jou veel meer kunnen bieden dan hij? En dan bedoel ik niet per se op liefdesgebied hoor, maar uberhaupt.
Zorg dat JIJ de persoon wordt die je wil zijn, dan ben je blij met jezelf en heb je niemand nodig. Wie wil je zijn? Wil je sterker zijn? Liever? Moediger? Werk daarnaartoe! Juist dit soort gebeurtenissen geven je de tijd om daarover na te denken. Over wat JIJ wil.
Ik zou de mensen de kost niet willen geven die ongelukkig zijn in een relatie en de kans niet hebben gekregen/durven pakken om eens goed naar zichzelf te kijken. Om het maar eens van de positieve kant te zien...
Zorg dat JIJ de persoon wordt die je wil zijn, dan ben je blij met jezelf en heb je niemand nodig. Wie wil je zijn? Wil je sterker zijn? Liever? Moediger? Werk daarnaartoe! Juist dit soort gebeurtenissen geven je de tijd om daarover na te denken. Over wat JIJ wil.
Ik zou de mensen de kost niet willen geven die ongelukkig zijn in een relatie en de kans niet hebben gekregen/durven pakken om eens goed naar zichzelf te kijken. Om het maar eens van de positieve kant te zien...
donderdag 24 februari 2011 om 20:12
wat lief van je muisje... dank je wel, net even nodig
kom net terug van therapeut.. afgesproken dat ik en soort afscheidsritueel moet gaan proberen. echt afscheid van hem en al het verdriet dat ik er om heb..
ik ga t wel doen, weet anders ook niet meer..
raar idee vind ik het, dat ie uit mijn toekomst is..
eng ook..
kom net terug van therapeut.. afgesproken dat ik en soort afscheidsritueel moet gaan proberen. echt afscheid van hem en al het verdriet dat ik er om heb..
ik ga t wel doen, weet anders ook niet meer..
raar idee vind ik het, dat ie uit mijn toekomst is..
eng ook..
donderdag 24 februari 2011 om 21:36
hm, voel me rustig..
ga hard aan mezelf werken, leuke dingen plannen, toekomst maken.. hem minder of niet belangrijk meer maken.
eerst over hem heen komen en dan kijk ik wel of ik hem bel voor koffie.
dapper klinkt het, nu nog zo voelen. heb groot deel van je topic doorgelezen en daarin ook tips en ervaringen gelezen van mensen bij wie et ondanks alles toch weer goed kwam. helaas ook berichten met tips waarvan ik denk "had ik die maar eerder geweten" gevoel van spijt, het had voorkomen kunnen worden... en nog denk ik dat we er wel uit zouden kunnen komen.. als hij maar wil
ga vroeg slapen, ben bekaf...
ga hard aan mezelf werken, leuke dingen plannen, toekomst maken.. hem minder of niet belangrijk meer maken.
eerst over hem heen komen en dan kijk ik wel of ik hem bel voor koffie.
dapper klinkt het, nu nog zo voelen. heb groot deel van je topic doorgelezen en daarin ook tips en ervaringen gelezen van mensen bij wie et ondanks alles toch weer goed kwam. helaas ook berichten met tips waarvan ik denk "had ik die maar eerder geweten" gevoel van spijt, het had voorkomen kunnen worden... en nog denk ik dat we er wel uit zouden kunnen komen.. als hij maar wil
ga vroeg slapen, ben bekaf...