Relaties
alle pijlers
Samenwonen?
vrijdag 24 mei 2019 om 19:23
Sinds zes maanden ken ik een vrouw (38) met twee kinderen (twee meiden van 5 en 3) en het klikt op heel veel vlakken tussen ons. Zelf (37) heb ik ook twee kinderen (twee meiden van 5 en 3). We wonen een half uur van elkaar af. Zij zit momenteel thuis, had een goede baan, maar kon niet meer reizen dus is in overeenstemming met haar werkgever in de WW beland. Zij heeft de kinderen 50% studeert momenteel weer voor papieren voor een eigen bedrijf of gaat toch weer werken (WW termijn loopt einde van de zomer af). Zij woont in een huis van familie en betaald hier alleen verbruikskosten. Ik heb een goede baan en 50% de kinderen, maar zit nog in het formele proces van uit elkaar gaan met mijn ex partner (en ik heb een goede band met haar). Ik woon in het ouderlijk huis met de kinderen. Voor mij werkt het nu als we elkaar zien als we de kinderen niet hebben, samen leuke dingen, maar ook over serieuze dingen praten. Af- en toe wat met zijn zessen doen.
Momenteel wil zij graag snel samenwonen, maar ik zie hier toch wel tegen op. Vier kinderen vind ik behoorlijk druk en voor mijn gevoel hebben de kinderen en ik nog tijd nodig. Tevens ben ik bang, dat mijn dochters voor hun plaatsje moeten vechten, terwijl ze nog maar kort eraan gewend zijn dat ik en mijn ex uit elkaar wonen (september).
Nu zitten we natuurlijk nog in de ‘roze wolk’, maar ligt het nu aan mij dat ik op dit moment geen concrete stappen tot formeel samenwonen wil zetten? Ik ben ook heel benieuwd hoe zij is als ze weer (32 uur?) moet werken, voor de kinderen moet zorgen. Wellicht heeft ze ook druk, omdat ze in het huis van familie woont, al zegt ze van niet.
Ik vraag mij af of ik nu zo star ben? Heb ik bindingsangst? Zij zegt dat als het gevoel goed is, dat je op je gevoel af moet gaan. Maar rationeel weet ik dat 3/5 van de relaties met wederzijds kinderen zullen sneuvelen. Mijn gevoel zegt als het goed zit kunnen we ook over een langer tijdsbestek dit besluit nemen.
Momenteel wil zij graag snel samenwonen, maar ik zie hier toch wel tegen op. Vier kinderen vind ik behoorlijk druk en voor mijn gevoel hebben de kinderen en ik nog tijd nodig. Tevens ben ik bang, dat mijn dochters voor hun plaatsje moeten vechten, terwijl ze nog maar kort eraan gewend zijn dat ik en mijn ex uit elkaar wonen (september).
Nu zitten we natuurlijk nog in de ‘roze wolk’, maar ligt het nu aan mij dat ik op dit moment geen concrete stappen tot formeel samenwonen wil zetten? Ik ben ook heel benieuwd hoe zij is als ze weer (32 uur?) moet werken, voor de kinderen moet zorgen. Wellicht heeft ze ook druk, omdat ze in het huis van familie woont, al zegt ze van niet.
Ik vraag mij af of ik nu zo star ben? Heb ik bindingsangst? Zij zegt dat als het gevoel goed is, dat je op je gevoel af moet gaan. Maar rationeel weet ik dat 3/5 van de relaties met wederzijds kinderen zullen sneuvelen. Mijn gevoel zegt als het goed zit kunnen we ook over een langer tijdsbestek dit besluit nemen.
zaterdag 10 augustus 2019 om 14:09
Dit doorvoelen moet je echt de tijd voor nemen (zeggen ze), alvorens je ergens anders aan begint.coolpack2 schreef: ↑03-08-2019 16:33Een soort afkicken? Zo ervaar ik het momenteel in mijn situatie. En ik herken wel wat je schrijft dat sec gezien je leven eigenlijk gewoon hetzelfde is, maar dat er op gevoelsniveau een gat valt. Ik voel me daar onprettig mee, maar dat komt denk ik ook omdat het een kwestie van doorvoelen en tijd is.
Het piekeren hier gaat nog steeds door, of dit wel het juiste besluit was. De aantrekking was enorm (nog steeds, omdat je al het goede herinnert), maar het klopt gewoon ergens niet.
lacasa wijzigde dit bericht op 16-10-2019 20:34
0.15% gewijzigd
vrijdag 27 september 2019 om 19:55
Het is lastiger dan verwacht. Gevoel blijft, ratio is niet goed (nog steeds heeft ze geen baan en ook geen zicht op een eigen woning).Kloddertje schreef: ↑14-08-2019 09:04Gaat het nog steeds goed, LaCasa? Je idealiseert je relatie nu het over is vast ook wel een beetje (herkenbaar hoor), maar ik hoop dat je volhoudt.
vrijdag 27 september 2019 om 19:57
Verwacht dat laatste ook maar niet meer hoor. Je hebt er goed aan gedaan niet te gaan samenwonen. Dat zie je nu nog steeds.
Eerst zien, dan geloven.
dinsdag 22 oktober 2019 om 19:30
Ze bleef destijds contact opnemen en wilde afspreken (wat ik ook een keer op in gegaan was). Inmiddels gaat het met mij goed, ik geniet van de kinderen, familie en vrienden. Momenteel kan ik mijn draai goed vinden. Ik ben het huis helemaal aan het opruimen en alles ordenen, lekker sporten, borrelen met familie en vrienden. Even tot rust komen.vivautrecht85 schreef: ↑28-09-2019 06:56Waarom dan nog contact? Logisch dat je gevoel blijft op deze manier..
zaterdag 2 november 2019 om 09:35
Hoewel het goed met mij gaat, blijft het toch vaak aan mij knagen. Ik kan gewoon niet begrijpen, dat iemand met twee kinderen niet onafhankelijk probeert te zijn.
Verder heb ik nog steeds heel veel aan dit topic en lees ik het nog regelmatig terug. Het heeft mij ook een beter beeld gegeven voor wat ik niet en wat ik wel wil in de toekomst.
Verder heb ik nog steeds heel veel aan dit topic en lees ik het nog regelmatig terug. Het heeft mij ook een beter beeld gegeven voor wat ik niet en wat ik wel wil in de toekomst.
zaterdag 2 november 2019 om 10:22
Je weet nu dat je graag een vrouw wil die onafhankelijk is en haar zaakjes op orde heeft. Dat scheel een heleboel want daar is op te filteren. Na een ( of meer) gesprekken haal je dat er uit.
Je moet uitkijken voor degenen die nog maar kort gescheiden zijn en die nog alles moeten opbouwen. Dan is het verleidelijk om in een gespreid bedje te stappen, maar leen je daar niet voor.
Je moet uitkijken voor degenen die nog maar kort gescheiden zijn en die nog alles moeten opbouwen. Dan is het verleidelijk om in een gespreid bedje te stappen, maar leen je daar niet voor.
zaterdag 2 november 2019 om 18:35
Dat klopt, ik ga de volgende keer ook voorzichtiger te werk. Ik wil ook niet te voorzichtig worden, want dan kom je nooit verder. Maar in het huis van familie wonen en geen inkomen hebben (en ook nog bijna alles wat aangedragen wordt afwijzen met een reden) is gewoon niet goed. En ze had ook geen begrip voor het feit dat ik het rustig aan wilde doen (ik zag haar bijna alle dagen/avonden (eventueel voor of na sport of vrienden) dat ik de kinderen niet had en dat vond ze nog te weinig), LAT was niet bespreekbaar voor haar. Ik heb toen nog voorgesteld dat we de weekenden samen zouden wonen als we geen kinderen hadden, maar dit vond ze ook te weinig). Dus het is niet zo dat ik geen of te weinig tijd in haar stak naar mijn mening. Kortom er moest (zo snel mogelijk) samengewoond worden. Ik denk als ik geen tegenwerking had verricht dat het na een half jaar al zover was geweest.Julus schreef: ↑02-11-2019 10:22Je weet nu dat je graag een vrouw wil die onafhankelijk is en haar zaakjes op orde heeft. Dat scheel een heleboel want daar is op te filteren. Na een ( of meer) gesprekken haal je dat er uit.
Je moet uitkijken voor degenen die nog maar kort gescheiden zijn en die nog alles moeten opbouwen. Dan is het verleidelijk om in een gespreid bedje te stappen, maar leen je daar niet voor.
Ik houd mijzelf maar voor als het echt goed voelt, dan gaan dingen vanzelf.
zondag 3 november 2019 om 11:32
Hoe kut het ook is, je hebt de juiste beslissing genomen. Je romantiseert de relatie maar wat had het een ellende geworden.LaCasa schreef: ↑02-11-2019 18:35Dat klopt, ik ga de volgende keer ook voorzichtiger te werk. Ik wil ook niet te voorzichtig worden, want dan kom je nooit verder. Maar in het huis van familie wonen en geen inkomen hebben (en ook nog bijna alles wat aangedragen wordt afwijzen met een reden) is gewoon niet goed. En ze had ook geen begrip voor het feit dat ik het rustig aan wilde doen (ik zag haar bijna alle dagen/avonden (eventueel voor of na sport of vrienden) dat ik de kinderen niet had en dat vond ze nog te weinig), LAT was niet bespreekbaar voor haar. Ik heb toen nog voorgesteld dat we de weekenden samen zouden wonen als we geen kinderen hadden, maar dit vond ze ook te weinig). Dus het is niet zo dat ik geen of te weinig tijd in haar stak naar mijn mening. Kortom er moest (zo snel mogelijk) samengewoond worden. Ik denk als ik geen tegenwerking had verricht dat het na een half jaar al zover was geweest.
Ik houd mijzelf maar voor als het echt goed voelt, dan gaan dingen vanzelf.
zondag 3 november 2019 om 23:36
LaCasa schreef: ↑02-11-2019 09:35Hoewel het goed met mij gaat, blijft het toch vaak aan mij knagen. Ik kan gewoon niet begrijpen, dat iemand met twee kinderen niet onafhankelijk probeert te zijn.
Verder heb ik nog steeds heel veel aan dit topic en lees ik het nog regelmatig terug. Het heeft mij ook een beter beeld gegeven voor wat ik niet en wat ik wel wil in de toekomst.
Je hebt de juiste keuze gemaakt Lacasa
zondag 3 november 2019 om 23:40
En dan beweeg je allebei ongeveer in hetzelfde tempo en streef je dezelfde zaken na in het leven. En geef je elkaar vrijheid en respecteert de ander jouw visie, ook als dat betekent dat je niet op korte termijn wilt samenwonen.LaCasa schreef: ↑02-11-2019 18:35Dat klopt, ik ga de volgende keer ook voorzichtiger te werk. Ik wil ook niet te voorzichtig worden, want dan kom je nooit verder. Maar in het huis van familie wonen en geen inkomen hebben (en ook nog bijna alles wat aangedragen wordt afwijzen met een reden) is gewoon niet goed. En ze had ook geen begrip voor het feit dat ik het rustig aan wilde doen (ik zag haar bijna alle dagen/avonden (eventueel voor of na sport of vrienden) dat ik de kinderen niet had en dat vond ze nog te weinig), LAT was niet bespreekbaar voor haar. Ik heb toen nog voorgesteld dat we de weekenden samen zouden wonen als we geen kinderen hadden, maar dit vond ze ook te weinig). Dus het is niet zo dat ik geen of te weinig tijd in haar stak naar mijn mening. Kortom er moest (zo snel mogelijk) samengewoond worden. Ik denk als ik geen tegenwerking had verricht dat het na een half jaar al zover was geweest.
Ik houd mijzelf maar voor als het echt goed voelt, dan gaan dingen vanzelf.
Jouw intuïtie is heel goed, blijf die gewoon volgen dan komt het vast goed!
zondag 3 november 2019 om 23:52
Way to go casa! Dit zou vermoedelijk echt dramatisch zijn verlopen voor jou en jouw dochters. Imho heb je goed gezorgd voor jezelf en dús ook voor jouw meiden. Zoals een vader betaamt maar wat fijn dat jouw dochters kunnen rekenen op jouw voorgevoel.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 4 november 2019 om 18:44
dinsdag 12 november 2019 om 14:51
Update van mij. Hoewel ik een aantal maanden geleden gekozen heb om voorlopig mijn kinderen in het vertrouwde huis te laten en zeker ook niet te gaan samenwonen, blijft het pijn doen om een liefde te verliezen die nog in de verliefde fase zat, waar de aantrekkingskracht nog volop was, waar alles nog klopte verder. Ik realiseer mij dat dat natuurlijk ook niet altijd zo ging blijven, dingen worden standaard. Maar het valt mij toch wel zwaar, nog nooit meegemaakt in mijn leven. Teruggaan is geen optie, alles zal zich herhalen en een breuk zal nog meer pijn doen. Familie en vrienden zeggen dat ik er goed aan heb gedaan en dat als ze eenmaal binnen zou zijn, ze andere dingen zou gaan eisen. Als de kinderen er zijn dan weet ik waarvoor ik het gedaan heb, als ik alleen ben dan mis ik haar ontzettend. Het gevoel helpt ook niet, dat ik mij afvraag of ik ooit zo iemand mag ontmoeten, waar het zo mee klikt.
dinsdag 12 november 2019 om 15:00
dinsdag 12 november 2019 om 15:53
Ze is nog gek op mij. De aanloop van de relatie was natuurlijk, we wisten niets van elkaar. Ik krijg nog met regelmaat berichten via e-mail, werk e-mail, Social Media, etc. Hierin staan liefdes verklaringen en belooft ze dat ze financieel alles zelf zal dragen voor haar deel. Inmiddels alles wel geblokkeerd, niet om haar, maar voor mijn verwerking. Ik weet zeker dat het voor haar ook nog niet te verkroppen is. In de relatie is alles financieel wel gelijk gegaan. Maar de situatie is niet juist voor mij: Snel willen samenwonen met vier kleine kinderen (en dan van haar kant zonder maandelijkse inkomsten).
dinsdag 12 november 2019 om 16:55
LaCasa schreef: ↑12-11-2019 15:53Ze is nog gek op mij. De aanloop van de relatie was natuurlijk, we wisten niets van elkaar. Ik krijg nog met regelmaat berichten via e-mail, werk e-mail, Social Media, etc. Hierin staan liefdes verklaringen en belooft ze dat ze financieel alles zelf zal dragen voor haar deel. Inmiddels alles wel geblokkeerd, niet om haar, maar voor mijn verwerking. Ik weet zeker dat het voor haar ook nog niet te verkroppen is. In de relatie is alles financieel wel gelijk gegaan. Maar de situatie is niet juist voor mij: Snel willen samenwonen met vier kleine kinderen (en dan van haar kant zonder maandelijkse inkomsten).
Heb je haar nu echt overal geblokkeerd? Want het is wel een beetje dom en jezelf bewust pijnigen door al die maanden nog contact te houden, zonde van de tijd en verlenging van de verwerkingstijd.
