Slaande ruzie
woensdag 27 december 2017 om 14:56
Hoi,
Ben helemaal het noorden kwijt.
Mijn vriend is er net op uit gekomen dat ik zijn beste vriendin ook in vertrouwen neem en haar soms dingen vertel over onze relatie na een ruzie of als hij mij heeft vast gehad bij mijn keel of slaat...
En nu is hij helemaal door t lint gegaan! Ben helemaal bont en blauw geslagen in t bijzijn van onze gezamelijke vriendin, overstampt enz en hij vindt dat hij t recht daartoe heeft. Ik weet dat ik in de fout ben geweest maar nu voel ik mij zo verdomd slecht dat ik mezelf echt iets zou kunnen aandoen! Uit schaamte, angst, wanhoip, geen uitweg zien...
Hij vindt dat hij dit recht heeft omdat ik een mes in zijn rug heb gestoken... ik kan nu niet meer stappen van pijn en zie overal blauw
Wat nu??
Ben helemaal het noorden kwijt.
Mijn vriend is er net op uit gekomen dat ik zijn beste vriendin ook in vertrouwen neem en haar soms dingen vertel over onze relatie na een ruzie of als hij mij heeft vast gehad bij mijn keel of slaat...
En nu is hij helemaal door t lint gegaan! Ben helemaal bont en blauw geslagen in t bijzijn van onze gezamelijke vriendin, overstampt enz en hij vindt dat hij t recht daartoe heeft. Ik weet dat ik in de fout ben geweest maar nu voel ik mij zo verdomd slecht dat ik mezelf echt iets zou kunnen aandoen! Uit schaamte, angst, wanhoip, geen uitweg zien...
Hij vindt dat hij dit recht heeft omdat ik een mes in zijn rug heb gestoken... ik kan nu niet meer stappen van pijn en zie overal blauw
Wat nu??
woensdag 27 december 2017 om 22:54
jij snapt niet dat iemand zich van binnen zo allejesus klein en minderwaardig voelt en zo weinig van zichzelf houdt dat ze idd niet meer voor zichzelf vechten?oudebaas schreef: ↑27-12-2017 22:34Maar je zegt dat je meerdere relaties met foute mannen hebt gehad. Kennelijk trok je iets aan in foute mannen. Foute mannen hadden iets wat gewone lieve mannen niet hadden...
Die vriendin is waarschijnlijk reddeloos. Maar ook zij kiest er uiteindelijk zelf voor. Net zoals sommigen kiezen voor heroïne of een kloosterleven. Ik snap het niet, heb menigmaal mensen bewust zien kiezen om hun leven kapot te maken. Ik weet ook dat niemand iets kan doen aan het trieste noodlot wat sommige mensen kennelijk zelf opzoeken.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
woensdag 27 december 2017 om 22:54
Dit dus.... en toch steeds de schuld bij jezelf blijven zoeken.Doreia schreef: ↑27-12-2017 22:47Punt is alleen dat het niet op date 1 al lekker begint met een rechtse directe op je smoel. Het begint heeeeel klein. Met een verzoek, commentaar. Die willig je in. En het volgende en volgende. Tot je eens nee zegt. Dan komt er ruzie en dat wil je niet. Dus doe je het maar. Maar bij de volgende ruzie wil je niet toegeven. Dan gooit hij met dingen. En bind je in. De volgende fase is neus aan neus, dreigen. En dan volgt er pas eens een klap. En jij vind dat je die zelf hebt uitgelokt en daarom telt die niet als ' wegwezen bij de eerste klap'. En bij de tweede klap, schaam je je, want nu heb je je 2 x laten slaan. Wat zal iedereen daar nu van denken?
Geen vrouw lokt het uit in de hoop dat ze dan even flink wordt geslagen. Vaak weet je niet eens waarom het was. Een blik kon soms al voldoende zijn voor een nieuw gat in de deur.
Ik bedenk me dat we TO er niet mee helpen helaas... maar ik hoop wel dat het ergens een keer duidelijk wordt dat er een heel verhaal achter deze verhalen zitten
woensdag 27 december 2017 om 22:56
Die.Doreia schreef: ↑27-12-2017 22:53Precies waarom ik moest schrijven.
Eerst wordt je mentaal en emotioneel mishandeld en dan ook nog fysiek. En door de schaamte blijf je en door het patroon waarin je zit denk je dat het ooit ophoudt, als ik maar hard genoeg mijn best doe. Als ik maar gewoon hard werk, gaat hij veranderen en hebben wij een fantastisch leven samen.
woensdag 27 december 2017 om 23:00
Van de situatie die ik van dichtbij heb gezien snap ik inderdaad niet hoe je zo'n zakkenwasser boven de kinderen plaatst. Ik snap niet dat als er tig instanties bij betrokken zijn en je het gezag over jouw kinderen dreigt te verliezen je dan toch tegen alle afspraken in weer naar die kl*j* teruggaat. Zeker als eerder omschreven sujet ook met zijn vuile poten dusdanig de kinderen ook heeft bewerkt dat ze de HAP en gipskamer van binnen hebben gezien. Dat wil ik niet eens meer begrijpen denk ik.
woensdag 27 december 2017 om 23:01
Je kiest dus niet bewust voor jezelf vrijwillig kapot trappen, maar je denkt dat je nog niet alles hebt geprobeerd om de relatie te laten werken. Het voelt als falen als je uit de relatie stapt, want jij bestond uit de helft van de relatie. Dus ligt het aan jou. En blijf je proberen. Opgeven is geen optie, want anders gaat een ander er met jou harde werk vandoor! Dus bijt je keer op keer door de zure appel en hoop je dat het de laatste keer is geweest.
Weggaan uit zo'n relatie is het allermoeilijkste wat er is.
woensdag 27 december 2017 om 23:03
Dit begrijp ik ook niet hoor. En ik vind ook dat die kinderen weggehaald moeten worden als de moeder zo duidelijk niet in hun belang kan denken.lemoos2 schreef: ↑27-12-2017 23:00Van de situatie die ik van dichtbij heb gezien snap ik inderdaad niet hoe je zo'n zakkenwasser boven de kinderen plaatst. Ik snap niet dat als er tig instanties bij betrokken zijn en je het gezag over jouw kinderen dreigt te verliezen je dan toch tegen alle afspraken in weer naar die kl*j* teruggaat. Zeker als eerder omschreven sujet ook met zijn vuile poten dusdanig de kinderen ook heeft bewerkt dat ze de HAP en gipskamer van binnen hebben gezien. Dat wil ik niet eens meer begrijpen denk ik.
woensdag 27 december 2017 om 23:03
O. zo ervoer ik het totaal niet.Doreia schreef: ↑27-12-2017 23:01Je kiest dus niet bewust voor jezelf vrijwillig kapot trappen, maar je denkt dat je nog niet alles hebt geprobeerd om de relatie te laten werken. Het voelt als falen als je uit de relatie stapt, want jij bestond uit de helft van de relatie. Dus ligt het aan jou. En blijf je proberen. Opgeven is geen optie, want anders gaat een ander er met jou harde werk vandoor! Dus bijt je keer op keer door de zure appel en hoop je dat het de laatste keer is geweest.
Weggaan uit zo'n relatie is het allermoeilijkste wat er is.
woensdag 27 december 2017 om 23:05
Nou dat lijkt me toch niet als je kinderen hebt. Dat is je plicht als moeder, voor hen te vechten. Ik word echt beroerd van de verhalen hier op dit forum van vrouwen uit gewelddadige relaties die ook nog eens kinderen hebben! En dan kun je wel gaan verdedigen hoe zwaar en moeilijk dat is om weg te gaan. Nou pardon daar zakt mij de broek van afDoreia schreef: ↑27-12-2017 23:01Je kiest dus niet bewust voor jezelf vrijwillig kapot trappen, maar je denkt dat je nog niet alles hebt geprobeerd om de relatie te laten werken. Het voelt als falen als je uit de relatie stapt, want jij bestond uit de helft van de relatie. Dus ligt het aan jou. En blijf je proberen. Opgeven is geen optie, want anders gaat een ander er met jou harde werk vandoor! Dus bijt je keer op keer door de zure appel en hoop je dat het de laatste keer is geweest.
Weggaan uit zo'n relatie is het allermoeilijkste wat er is.
woensdag 27 december 2017 om 23:06
Wellicht, maar dat klein voelen heeft ook een oorzaak. Daarnaast zijn foute mannen voor sommige vrouwen nu eenmaal veel boeiender en sexier dan normale mannen.
Ik blijf er bij dat een vrouw (of man) die keer op keer weer teruggaat naat de foute partner gewoon reddeloos verloren is. Net zoals iemand met een ongeneeselijke ziekte.
„We zijn alzo verdorven, dat wij ganselijk onbekwaam zijn tot enig goed en geneigd tot alle kwaad“
donderdag 28 december 2017 om 08:05
En dan nog het veelgebruikte cliché "waar 2 mensen vechten, hebben 2 mensen schuld".Doreia schreef: ↑27-12-2017 23:01Je kiest dus niet bewust voor jezelf vrijwillig kapot trappen, maar je denkt dat je nog niet alles hebt geprobeerd om de relatie te laten werken. Het voelt als falen als je uit de relatie stapt, want jij bestond uit de helft van de relatie. Dus ligt het aan jou. En blijf je proberen. Opgeven is geen optie, want anders gaat een ander er met jou harde werk vandoor! Dus bijt je keer op keer door de zure appel en hoop je dat het de laatste keer is geweest.
Weggaan uit zo'n relatie is het allermoeilijkste wat er is.
donderdag 28 december 2017 om 08:17
Zucht. Lezen is ook een kunst.
Ik schreef alleen dat ik een dreun tussen twee kerels die onderling die iets te vereffenen hebben niet erger vind dat emotionele mishandeling. Daarbij gaf ik aan ik dat ik geweld sowieso afkeur. Maar ik lig niet wakker van een knokpartijtje tussen mannen die even boos op elkaar zijn. Emotionele mishandeling in een relatie vind ik minstens zo erg.
Weet je, ik heb het allemaal meegemaakt. Als klein kind zat ik in een situatie dat mijn vader mijn moeder en mij regelmatig voor rotte vis uitmaakte en de huisraad in elkaar sloeg. Ik was doodsbang. Toen ik vier was gingen ze gelukkig scheiden en mijn moeder hertrouwde toen ik acht jaar was. Maar ook dat gezin liep niet goed, er waren erg veel ruzies en ik werd het zwarte schaapje.
Later ben ik twee keer in een relatie beland waarin geweld en vernedering niet geschuwd werden. De eerste keer lukte het me met heel veel moeite na jaren te ontsnappen, de tweede keer was ik er heel snel klaar mee.
Ik ben dusdanig beschadigd door mijn verleden dat een relatie er waarschijnlijk nooit meer in zal zitten. Hoewel ik niet totaal in elkaar werd geschopt zoals TO (al had dat net zo goed wel kunnen gebeuren, maar ik zorgde dat ik me uit de voeten maakte) weet ik dondersgoed wat het is om van "een beetje" tot "niets meer" gereduceerd te worden. De vernederingen die ik heb moeten ondergaan zijn moeilijk te verwerken. Keer op keer horen hoe dom en waardeloos je bent, dat je beter niet geboren had kunnen worden enz. is net zo erg als in elkaar gebeukt worden.
Ik hoop dat TO en haar zoon nu veilig zijn.
.
donderdag 28 december 2017 om 09:11
ah ik ben jarenlang zo boos geweest op mijn moeder dat ze me als kind in zo'n situatie liet zitten - de dingen waar ik getuige ban van geweest zijn onnoemelijk schadelijk voor een kind
maar achteraf denk ik ook: misschien waren we anders een statistiek geworden / een stukje over een "gezinsdrama" in de krant en dacht ze dat ze er goed aan deed om bliksemafleider te spelen om "nog erger" te voorkomen
het is niet allemaal zo simpel en zwart wit als je er midden in zit - je kunt alleen maar hulp aanbieden en blijven aanbieden om iemand eruit te halen
opmerkingen als "dan ben je het ook zelf schuld" helpen daar niet bij - dan krijgt het slachtoffer weer te horen dat het toch aan haarzelf ligt
en het ligt 100% aan de dader
maar achteraf denk ik ook: misschien waren we anders een statistiek geworden / een stukje over een "gezinsdrama" in de krant en dacht ze dat ze er goed aan deed om bliksemafleider te spelen om "nog erger" te voorkomen
het is niet allemaal zo simpel en zwart wit als je er midden in zit - je kunt alleen maar hulp aanbieden en blijven aanbieden om iemand eruit te halen
opmerkingen als "dan ben je het ook zelf schuld" helpen daar niet bij - dan krijgt het slachtoffer weer te horen dat het toch aan haarzelf ligt
en het ligt 100% aan de dader
Even if you are on the right track, you will get run over if you just sit there.â€
donderdag 28 december 2017 om 09:49
Ik kom uit een relatie met bijna geen fysiek geweld, maar wel veel verbaal geweld en intimiderend gedrag. Net zo schadelijk, al zitten de blauwe plekken niet van buiten maar van binnen.Doreia schreef: ↑27-12-2017 23:01Je kiest dus niet bewust voor jezelf vrijwillig kapot trappen, maar je denkt dat je nog niet alles hebt geprobeerd om de relatie te laten werken. Het voelt als falen als je uit de relatie stapt, want jij bestond uit de helft van de relatie. Dus ligt het aan jou. En blijf je proberen. Opgeven is geen optie, want anders gaat een ander er met jou harde werk vandoor! Dus bijt je keer op keer door de zure appel en hoop je dat het de laatste keer is geweest.
Weggaan uit zo'n relatie is het allermoeilijkste wat er is.
Je beschrijft het heel goed. Ook ik voelde me verantwoordelijk en ging hard mijn best doen alle mijnenvelden te vermijden. Tevergeefs natuurlijk. Zwevend tussen hoop (de dagen dat het wel goed ging) en vrees (de dagen dat we op onze tenen moesten lopen).
Natuurlijk zal ik wel een uitlokkende factor zijn geweest. Maar alles kon een uitlokkende factor zijn.
Ik zal mezelf nooit vergeven dat ik mijn kinderen hierin heb meegesleept. "Waarom heb je dan kinderen van die vent gekregen?" Tja... Als je zo verblind bent met "ik moet gewoon meer mijn best doen", doe je dat.
Achteraf weet ik beter. Maar achteraf kijk je een koe in de kont.
donderdag 28 december 2017 om 11:19
Dat ligt dus aan hoe je al in het leven stond. Ik heb toen ik nog jong was 2x een beginnende relatie gehad waarbij dit gebeurde. En langzaam kroop er een patroon in die mij niet beviel. Ben eruit gestapt na een paar maanden bij de eerste. Bij de 2e had ik het heel snel door en die was na een week al gedumpt. Ging nog even eng doen bij mijn huis en bellen en mailen, heb ik gemeld dat ik hem ging aangeven.
De volgende vriendinnen van beiden mannen werden geslagen begreep ik later. Ik word gewoon niet zo warm van engnekken. Ook niet die heel langzaam te werk gaan.
Het ligt echt niet buiten jezelf.
Dat er redenen zijn waardoor bepaalde vrouwen vast komen te zitten in zo'n relatie begrijp ik heus wel. Maar het is altijd terug te voeren op geen eigenwaarde en keuzes uit angst. Ik zie dat ook om mij heen.
En als je zoals TO een kind hebt en blijft terug gaan ( en zoals veel andere vrouwen ook) dan is er zelfs nog wel meer mis.
Het overkomt niet iedereen en het is geen 'onvrijwillig' iets dat echt iedereen kan overkomen en als je dat niet overkomt dat iets is wat dan puur geluk is. Dat is gewoon niet zo.
donderdag 28 december 2017 om 11:30
Ik heb het ook wel gezien. Zo'n vrouw die een relatie aangaat met een foute man, iedereen die haar er voor waarschuwt, maar ze is blind en eigenwijs. En dan moet ze blijven bewijzen naar de buitenwereld toe dat ze geen gigantische fout heeft gemaakt, waardoor ze niet alleen over zich heen laat lopen, maar over zich heen laat stampen. Allemaal maar omdat het ooit eens een dagje 'goed' ging en ze te bang is om eerlijk uit te komen voor de stomme fout die ze heeft gemaakt door niet naar de waarschuwingen van anderen te luisteren.
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
donderdag 28 december 2017 om 11:40
Ook dit klopt. Want iemand die zo weinig zelfrespect heeft is ook bang voor de mening van anderen en opmerkingen als "zie je wel, ik heb het je gezegd". Dat wordt, alweer, gevoeld als falen.jaw schreef: ↑28-12-2017 11:30Ik heb het ook wel gezien. Zo'n vrouw die een relatie aangaat met een foute man, iedereen die haar er voor waarschuwt, maar ze is blind en eigenwijs. En dan moet ze blijven bewijzen naar de buitenwereld toe dat ze geen gigantische fout heeft gemaakt, waardoor ze niet alleen over zich heen laat lopen, maar over zich heen laat stampen. Allemaal maar omdat het ooit eens een dagje 'goed' ging en ze te bang is om eerlijk uit te komen voor de stomme fout die ze heeft gemaakt door niet naar de waarschuwingen van anderen te luisteren.
Helaas, been there. Ik ben nu ouder en wijzer, maar ik ben niet bepaald trots op de persoon die ik toen was. Klein, bang, nul zelfrespect. En ja, dan kun je lang in een ongelijkwaardige relatie blijven hangen. Met of zonder meppen, want psychische mishandeling is ook mishandeling.
Pas toen ik in één klap doorkreeg wat het met de kinderen deed ging er bij mij een knop om.
Later, toen de kinderen ouder waren, heb ik hen mijn excuses aangeboden omdat ze door mijn houding in een onveilig thuis hebben moeten leven.
donderdag 28 december 2017 om 11:40
Hou op zeg. Ik schreef dat sommige mensen zuigend gedrag vertonen waardoor anderen woede kunnen gaan voelen.
Wat jij nu doet, dat vind ik ook zuigen.
Maar ik ga er ook niet meer op reageren. Even goede vrienden hoor.
donderdag 28 december 2017 om 13:30
Het is wel de post waarop ik begon te reageren. Je schreef dat vrouwen klappen uit kunnen lokken met hun gedrag.francieneke schreef: ↑28-12-2017 11:40Hou op zeg. Ik schreef dat sommige mensen zuigend gedrag vertonen waardoor anderen woede kunnen gaan voelen.
Wat jij nu doet, dat vind ik ook zuigen.
Maar ik ga er ook niet meer op reageren. Even goede vrienden hoor.
Een heel gevaarlijke bewering. Want de vrouwen die in deze relaties zitten, vinden over het algemeen inderdaad dat het aan hun ligt dat ze klappen krijgen. Omdat hen dat wordt verteld.
Toen ik mijn eerste hoek kreeg en op de grond stuiterde, stond hij over me heen gebogen en zei letterlijk: maar popje, je wéét toch dat je me niet van achteren moet benaderen? Ik heb je toch gezegd dat ik dan uit automatische ga slaan?
En ik, schuldbewust, zei sorry, krabbelde overeind en knuffelde hem.
Daarom vertrok ik niet, want deze klap telde niet.
Had ik het uitgelokt met mijn gedrag? uitgelokt, omdat ik hem van achteren benaderde en hij mij daarom 'mocht' neerhoeken?
Lijkt me toch echt van niet he.
donderdag 28 december 2017 om 13:33
Ik herhaal je eigen woorden. Meer niet.francieneke schreef: ↑28-12-2017 11:40Hou op zeg. Ik schreef dat sommige mensen zuigend gedrag vertonen waardoor anderen woede kunnen gaan voelen.
Wat jij nu doet, dat vind ik ook zuigen.
Maar ik ga er ook niet meer op reageren. Even goede vrienden hoor.