Relaties
alle pijlers
Smachten op afstand
zaterdag 24 oktober 2009 om 14:03
Wat ben ik nou toch aan het doen? Ik ben volkomen uit mn doen door een man die ver weg woont. Écht ver weg: denk aan vele duizenden kilometers en een flinke oceaan ertussen. Iemand die ik twee keer kort heb ontmoet, met wie ik een superleuke avond had en de maand daarna een immens intens weekend heb beleefd. En waarvan het nu volkomen onwaarschijnlijk is dat we binnen afzienbare tijd nog eens toevallig in elkaars buurt zullen zijn.
Dus wat te doen?!
Ik zit hier maar een beetje te smachten op afstand en ik weet echt niet wat ik daarmee moet. Ik geniet er van hoor, dat wel, ik smacht en lach om mezelf. Dus het is geen drama, wat dat betreft is het alleen maar heerlijk.
Zijn er mensen die dit kennen? Een heftige liefde op afstand, als je iemand leert kennen die ver weg woont en je hebt niet veel tijd gehad om samen door te brengen, hoe doe je dat dan? Ga je moeite doen om diegene weer op te zoeken? (ik schreef zoenen in plaats van zoeken, zeer freudiaans want als ik een wens mocht doen nu was het dicht genoeg bij hem zijn om te zoenen)
Als ik iemand leer kennen is dat in het begin meestal casual aftasten. Je spreekt eens wat af en als het leuk is spreek je nog eens wat af. Beetje bellen, samen wat eten, elkaar leren kennen. Maar hoe doe je zoiets over een oceaan heen? Want het lijkt wel alsof het óf meteen heel serieus moet worden, óf maar beter volledig afgekapt kan worden.
Een beetje bellen is al meteen een euro per minuut, mailen kan natuurlijk wel maar je gaat niet meteen halve epistels schrijven aan iemand die je net een paar dagen kent, opzoeken (ja graag!) en je bent direct een kleine duizend euro verder. Allemaal niet erg casual daten imho...
Oh ik zit hier maar te zuchten, wat te doen wat te doen?!
Dus wat te doen?!
Ik zit hier maar een beetje te smachten op afstand en ik weet echt niet wat ik daarmee moet. Ik geniet er van hoor, dat wel, ik smacht en lach om mezelf. Dus het is geen drama, wat dat betreft is het alleen maar heerlijk.
Zijn er mensen die dit kennen? Een heftige liefde op afstand, als je iemand leert kennen die ver weg woont en je hebt niet veel tijd gehad om samen door te brengen, hoe doe je dat dan? Ga je moeite doen om diegene weer op te zoeken? (ik schreef zoenen in plaats van zoeken, zeer freudiaans want als ik een wens mocht doen nu was het dicht genoeg bij hem zijn om te zoenen)
Als ik iemand leer kennen is dat in het begin meestal casual aftasten. Je spreekt eens wat af en als het leuk is spreek je nog eens wat af. Beetje bellen, samen wat eten, elkaar leren kennen. Maar hoe doe je zoiets over een oceaan heen? Want het lijkt wel alsof het óf meteen heel serieus moet worden, óf maar beter volledig afgekapt kan worden.
Een beetje bellen is al meteen een euro per minuut, mailen kan natuurlijk wel maar je gaat niet meteen halve epistels schrijven aan iemand die je net een paar dagen kent, opzoeken (ja graag!) en je bent direct een kleine duizend euro verder. Allemaal niet erg casual daten imho...
Oh ik zit hier maar te zuchten, wat te doen wat te doen?!
I only get one shot at life - so I shoot to kill
donderdag 25 maart 2010 om 18:37
Zo'n toeval dat het hier net vanmiddag over gingen studeren op latere leeftijd ging! (of toeval, geloof ik nog in toeval? Alles lijkt zo ontzettend samen te hangen de laatste tijd)
Ik heb zó getwijfeld of ik wel of niet weer moest gaan studeren. Toen ik de knoop doorhakte heb ik er nooit aan gedacht dat je tegenwoordig een half jaar 'iets anders' moet doen halverwege je studie. Dat 'anders' heb ik al, en ondanks dat het jaren terug op een andere universiteit was, is het goedgekeurd door de examencommissie.
Alsof ze me echt zomaar een half jaar cadeau geven. Zo van: je bent goed bezig in je studie, ligt op schema dus weet je wat: ga er maar lekker een half jaartje tussenuit om ook je liefdesleven een beetje uit te zoeken.
Grote voorwaarde om te gaan is natuurlijk nog wel het visum en nog een paar andere praktische zaken hier. Maar dit was hobbel één. En ik neem ze gewoon een voor een en zie wel hoe ver ik kom.
Ik heb zó getwijfeld of ik wel of niet weer moest gaan studeren. Toen ik de knoop doorhakte heb ik er nooit aan gedacht dat je tegenwoordig een half jaar 'iets anders' moet doen halverwege je studie. Dat 'anders' heb ik al, en ondanks dat het jaren terug op een andere universiteit was, is het goedgekeurd door de examencommissie.
Alsof ze me echt zomaar een half jaar cadeau geven. Zo van: je bent goed bezig in je studie, ligt op schema dus weet je wat: ga er maar lekker een half jaartje tussenuit om ook je liefdesleven een beetje uit te zoeken.
Grote voorwaarde om te gaan is natuurlijk nog wel het visum en nog een paar andere praktische zaken hier. Maar dit was hobbel één. En ik neem ze gewoon een voor een en zie wel hoe ver ik kom.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
donderdag 25 maart 2010 om 18:47
Leuk topic Spijker, ik heb m van a tot z uitgelezen.
Grappig dat we ongeveer in het zelfde schuitje zitten...alleen is het in mijn geval gelukkig iets dichter bij huis (Zweden).
Jij hebt nog bij mij geschreven over die ontharingscreme...weet je gelijk waar ik die toen voor nodig had Grappig dat we allebei rond dezelfde datum op hetzelfde punt zaten.
Ben heel blij voor je dat alles fijn was met je overzeese liefde, ik blijf iig meelezen
Grappig dat we ongeveer in het zelfde schuitje zitten...alleen is het in mijn geval gelukkig iets dichter bij huis (Zweden).
Jij hebt nog bij mij geschreven over die ontharingscreme...weet je gelijk waar ik die toen voor nodig had Grappig dat we allebei rond dezelfde datum op hetzelfde punt zaten.
Ben heel blij voor je dat alles fijn was met je overzeese liefde, ik blijf iig meelezen
donderdag 25 maart 2010 om 20:01
Hey AriMa, leuk dat je ook een lover hebt! (volgens mij ken ik jouw van het darmproblemen-topic)
Spijker, wat een goed nieuws! Wat lekker zeg, dat je op iets kortere termijn al mogelijkheid hebt om langere tijd naar de VS te gaan. Als alles lukt, uiteraard.
Ik kan me je blijdschap heel goed voorstellen. Er komen gelijk weer tig vragen bij me op (over studeren), maar ik moet er nu even niet te hard mee van stapel lopen. Heb al zo'n vol hoofd laatste dagen.
Thanks voor je emailadres!
Spijker, wat een goed nieuws! Wat lekker zeg, dat je op iets kortere termijn al mogelijkheid hebt om langere tijd naar de VS te gaan. Als alles lukt, uiteraard.
Ik kan me je blijdschap heel goed voorstellen. Er komen gelijk weer tig vragen bij me op (over studeren), maar ik moet er nu even niet te hard mee van stapel lopen. Heb al zo'n vol hoofd laatste dagen.
Thanks voor je emailadres!
vrijdag 26 maart 2010 om 14:51
quote:Spijker schreef op 26 maart 2010 @ 14:11:
ik mis 'm. IK MIS 'M!
Ik hoop dat hij dat weet. Misschien moet ik t m zeggen. Ik weet ook niet of hij mij mist.Wij zeggen het heel vaak tegen elkaar hoor. Ligt er ook aan hoe je het zegt. Ik zeg meestal dat ik hem mis, maar op een positieve manier (dat ik blij wordt als ik aan hem denk). Omdat ik niet wanhopig over wil komen zeg maar
ik mis 'm. IK MIS 'M!
Ik hoop dat hij dat weet. Misschien moet ik t m zeggen. Ik weet ook niet of hij mij mist.Wij zeggen het heel vaak tegen elkaar hoor. Ligt er ook aan hoe je het zegt. Ik zeg meestal dat ik hem mis, maar op een positieve manier (dat ik blij wordt als ik aan hem denk). Omdat ik niet wanhopig over wil komen zeg maar
dinsdag 30 maart 2010 om 12:02
Bassist wil toch langer hierheen komen, is toch wel heel benieuwd naar Koninginnedag.
Hopelijk hopelijk deze week boeken!
En ik had er de laatste weken de pest in dat hij nooit meer sms'te. Tot hij zondagmiddag belde: wat is er aan de hand?
Ik: huh?
Hij: ben je boos?
Ik: huh?!
Hij: waarom reageer je dan nergens op?
Ik: HUH?!
Hij had het weekend wel 10 smsjes gestuurd. Maar ik had niets gehad.
Klein diepteonderzoekje leert me nu: mijn nieuwe 'goedkoop naar het buitenland bellen' provider heeft geen deal met zijn provider. Waardoor zijn smsjes naar mijn nieuwe nummer verdwijnen in een groot diep zwart gat. Of gedelete worden. Of wat dan ook, maar in ieder geval niet bij mij aankomen!
Moderne techniek... Doe mij maar een ouderwetse liefdesbrief.
Oh ja, en die liefdesbrief ga ik vanavond schrijven. Want het is vandaag exact 200 dagen geleden dat ik hem terugzag na die rare eerste nacht. Hij liep het terras op waar ik zat en opeens veranderde er iets kleins. Iets kleins maar groots. Hij keek me aan en zei: altijd leuk als je hebt onthouden dat iemand knap is, dat je diegene dan terugziet en het goed hebt onthouden. En ik zei: wil je een biertje? want ik had opeens geen gevatte opmerking terug. En de zon scheen en het verkeer raasde voorbij en om ons heen spraken mensen allerlei talen en er veranderde iets.
Hopelijk hopelijk deze week boeken!
En ik had er de laatste weken de pest in dat hij nooit meer sms'te. Tot hij zondagmiddag belde: wat is er aan de hand?
Ik: huh?
Hij: ben je boos?
Ik: huh?!
Hij: waarom reageer je dan nergens op?
Ik: HUH?!
Hij had het weekend wel 10 smsjes gestuurd. Maar ik had niets gehad.
Klein diepteonderzoekje leert me nu: mijn nieuwe 'goedkoop naar het buitenland bellen' provider heeft geen deal met zijn provider. Waardoor zijn smsjes naar mijn nieuwe nummer verdwijnen in een groot diep zwart gat. Of gedelete worden. Of wat dan ook, maar in ieder geval niet bij mij aankomen!
Moderne techniek... Doe mij maar een ouderwetse liefdesbrief.
Oh ja, en die liefdesbrief ga ik vanavond schrijven. Want het is vandaag exact 200 dagen geleden dat ik hem terugzag na die rare eerste nacht. Hij liep het terras op waar ik zat en opeens veranderde er iets kleins. Iets kleins maar groots. Hij keek me aan en zei: altijd leuk als je hebt onthouden dat iemand knap is, dat je diegene dan terugziet en het goed hebt onthouden. En ik zei: wil je een biertje? want ik had opeens geen gevatte opmerking terug. En de zon scheen en het verkeer raasde voorbij en om ons heen spraken mensen allerlei talen en er veranderde iets.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
dinsdag 30 maart 2010 om 12:28
dinsdag 30 maart 2010 om 19:46
quote:Spijker schreef op 30 maart 2010 @ 12:02:Want het is vandaag exact 200 dagen geleden dat ik hem terugzag na die rare eerste nacht. Hij liep het terras op waar ik zat en opeens veranderde er iets kleins. Iets kleins maar groots. Hij keek me aan en zei: altijd leuk als je hebt onthouden dat iemand knap is, dat je diegene dan terugziet en het goed hebt onthouden. En ik zei: wil je een biertje? want ik had opeens geen gevatte opmerking terug. En de zon scheen en het verkeer raasde voorbij en om ons heen spraken mensen allerlei talen en er veranderde iets.Gaaf......
En ja, DOEN die ouwerwetsche liefdesbrief!
En ja, DOEN die ouwerwetsche liefdesbrief!
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
woensdag 31 maart 2010 om 08:31
Lieve beste Spijker
Ik ken je niet maar volg al weken het geweldige verhaal over jou en Bassist, dat nu al 200 dagen duurt. Omdat je het zo ontzettend recht uit het hart opschrijft, en omdat ik het geweldig stoer vind dat je de sprong in het diepe gewaagd hebt, stuur ik je een toepasselijk liedje van Ellen ten Damme:
Durf Jij?
http://www.youtube.com/watch?v=j0XnIQksEMc
Want jij hebt het maar mooi gedurfd om je hart te volgen!
quote:Oh ja, en die liefdesbrief ga ik vanavond schrijven. Want het is vandaag exact 200 dagen geleden dat ik hem terugzag na die rare eerste nacht. Hij liep het terras op waar ik zat en opeens veranderde er iets kleins. Iets kleins maar groots. Hij keek me aan en zei: altijd leuk als je hebt onthouden dat iemand knap is, dat je diegene dan terugziet en het goed hebt onthouden. En ik zei: wil je een biertje? want ik had opeens geen gevatte opmerking terug. En de zon scheen en het verkeer raasde voorbij en om ons heen spraken mensen allerlei talen en er veranderde iets.
Ik ken je niet maar volg al weken het geweldige verhaal over jou en Bassist, dat nu al 200 dagen duurt. Omdat je het zo ontzettend recht uit het hart opschrijft, en omdat ik het geweldig stoer vind dat je de sprong in het diepe gewaagd hebt, stuur ik je een toepasselijk liedje van Ellen ten Damme:
Durf Jij?
http://www.youtube.com/watch?v=j0XnIQksEMc
Want jij hebt het maar mooi gedurfd om je hart te volgen!
quote:Oh ja, en die liefdesbrief ga ik vanavond schrijven. Want het is vandaag exact 200 dagen geleden dat ik hem terugzag na die rare eerste nacht. Hij liep het terras op waar ik zat en opeens veranderde er iets kleins. Iets kleins maar groots. Hij keek me aan en zei: altijd leuk als je hebt onthouden dat iemand knap is, dat je diegene dan terugziet en het goed hebt onthouden. En ik zei: wil je een biertje? want ik had opeens geen gevatte opmerking terug. En de zon scheen en het verkeer raasde voorbij en om ons heen spraken mensen allerlei talen en er veranderde iets.
vrijdag 2 april 2010 om 09:42
Hij belde gister: hij had een reisverzekering geregeld. (kennelijk is het rare NL toch een tikje een angstaanjagend land voor hem om een paar dagen te verblijven )
Dus, zei hij, open hart chirurgie gaat nu geen probleem zijn mocht hij dat hier nodig hebben. Ik hoop dat onze harten gewoon heel blijven eigenlijk!
Maar een verzekering dus. Concreet, zijn plan hierheen te komen wordt zo lekker concreet! Alleen dat ticket nog boeken (zou dat deze week nog gebeuren?) en dan ben ik helemaal blij!
Dus, zei hij, open hart chirurgie gaat nu geen probleem zijn mocht hij dat hier nodig hebben. Ik hoop dat onze harten gewoon heel blijven eigenlijk!
Maar een verzekering dus. Concreet, zijn plan hierheen te komen wordt zo lekker concreet! Alleen dat ticket nog boeken (zou dat deze week nog gebeuren?) en dan ben ik helemaal blij!
I only get one shot at life - so I shoot to kill