Relaties
alle pijlers
Smachten op afstand
zaterdag 24 oktober 2009 om 14:03
Wat ben ik nou toch aan het doen? Ik ben volkomen uit mn doen door een man die ver weg woont. Écht ver weg: denk aan vele duizenden kilometers en een flinke oceaan ertussen. Iemand die ik twee keer kort heb ontmoet, met wie ik een superleuke avond had en de maand daarna een immens intens weekend heb beleefd. En waarvan het nu volkomen onwaarschijnlijk is dat we binnen afzienbare tijd nog eens toevallig in elkaars buurt zullen zijn.
Dus wat te doen?!
Ik zit hier maar een beetje te smachten op afstand en ik weet echt niet wat ik daarmee moet. Ik geniet er van hoor, dat wel, ik smacht en lach om mezelf. Dus het is geen drama, wat dat betreft is het alleen maar heerlijk.
Zijn er mensen die dit kennen? Een heftige liefde op afstand, als je iemand leert kennen die ver weg woont en je hebt niet veel tijd gehad om samen door te brengen, hoe doe je dat dan? Ga je moeite doen om diegene weer op te zoeken? (ik schreef zoenen in plaats van zoeken, zeer freudiaans want als ik een wens mocht doen nu was het dicht genoeg bij hem zijn om te zoenen)
Als ik iemand leer kennen is dat in het begin meestal casual aftasten. Je spreekt eens wat af en als het leuk is spreek je nog eens wat af. Beetje bellen, samen wat eten, elkaar leren kennen. Maar hoe doe je zoiets over een oceaan heen? Want het lijkt wel alsof het óf meteen heel serieus moet worden, óf maar beter volledig afgekapt kan worden.
Een beetje bellen is al meteen een euro per minuut, mailen kan natuurlijk wel maar je gaat niet meteen halve epistels schrijven aan iemand die je net een paar dagen kent, opzoeken (ja graag!) en je bent direct een kleine duizend euro verder. Allemaal niet erg casual daten imho...
Oh ik zit hier maar te zuchten, wat te doen wat te doen?!
Dus wat te doen?!
Ik zit hier maar een beetje te smachten op afstand en ik weet echt niet wat ik daarmee moet. Ik geniet er van hoor, dat wel, ik smacht en lach om mezelf. Dus het is geen drama, wat dat betreft is het alleen maar heerlijk.
Zijn er mensen die dit kennen? Een heftige liefde op afstand, als je iemand leert kennen die ver weg woont en je hebt niet veel tijd gehad om samen door te brengen, hoe doe je dat dan? Ga je moeite doen om diegene weer op te zoeken? (ik schreef zoenen in plaats van zoeken, zeer freudiaans want als ik een wens mocht doen nu was het dicht genoeg bij hem zijn om te zoenen)
Als ik iemand leer kennen is dat in het begin meestal casual aftasten. Je spreekt eens wat af en als het leuk is spreek je nog eens wat af. Beetje bellen, samen wat eten, elkaar leren kennen. Maar hoe doe je zoiets over een oceaan heen? Want het lijkt wel alsof het óf meteen heel serieus moet worden, óf maar beter volledig afgekapt kan worden.
Een beetje bellen is al meteen een euro per minuut, mailen kan natuurlijk wel maar je gaat niet meteen halve epistels schrijven aan iemand die je net een paar dagen kent, opzoeken (ja graag!) en je bent direct een kleine duizend euro verder. Allemaal niet erg casual daten imho...
Oh ik zit hier maar te zuchten, wat te doen wat te doen?!
I only get one shot at life - so I shoot to kill
woensdag 7 april 2010 om 14:03
Heb dit topic gisteravond ontdekt en meegelezen tot de helft 
Heerlijk topic, en laat anderen meegenieten van onvervalste liefde-in-wording, met alle twijfels, onzekerheden, toppen en dalen van verliefdheid..
En laat meteen zien hoeveel behoefte er is aan andermans ervaringen dat dat nog bestaat, en geloven en vertrouwen daarin, en ervoor gaan, je gevoel volgen, ondanks alle onzekerheden.
Zeker in deze "rationele" tijden zeer welkom!!
Heel prettig en zet je ook zelf aan het denken, hoe mooi (en heftig en pijnlijk soms) het ook alweer kan zijn.. hoe prachtig dat hele scala aan emoties tussen die beide uitersten, hoe hoger de toppen, hoe dieper de gevoelens en twijfels. Maar dit is wel LEVEN!!
Ga vanavond de rest lezen, wens je veel succes Spijker, en ik hoop net als iedereen op dat het alleszins de moeite waard blijkt. Hoe dan ook prachtig, dit te mogen ervaren, dat een ander zoveel in je raakt (en hopelijk spoedig weer aanraakt)
Heerlijk topic, en laat anderen meegenieten van onvervalste liefde-in-wording, met alle twijfels, onzekerheden, toppen en dalen van verliefdheid..
En laat meteen zien hoeveel behoefte er is aan andermans ervaringen dat dat nog bestaat, en geloven en vertrouwen daarin, en ervoor gaan, je gevoel volgen, ondanks alle onzekerheden.
Zeker in deze "rationele" tijden zeer welkom!!
Heel prettig en zet je ook zelf aan het denken, hoe mooi (en heftig en pijnlijk soms) het ook alweer kan zijn.. hoe prachtig dat hele scala aan emoties tussen die beide uitersten, hoe hoger de toppen, hoe dieper de gevoelens en twijfels. Maar dit is wel LEVEN!!
Ga vanavond de rest lezen, wens je veel succes Spijker, en ik hoop net als iedereen op dat het alleszins de moeite waard blijkt. Hoe dan ook prachtig, dit te mogen ervaren, dat een ander zoveel in je raakt (en hopelijk spoedig weer aanraakt)
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
woensdag 7 april 2010 om 14:15
Btw, ik heb dit hele scala paar jaar geleden voor iemand gevoeld, waar alleen maar lust uitgangspunt was. Ik was alleen niet verliefd, (in de zin van een leven willen delen), maar wel zeeeeer aangetrokken. En ook mijn hart open, en ik heb die ervaringen ook, (ergens eerder beschreven door Spijker), dat zelfs het pijnlijke/verdriet/"afstand" houden en die dalen/onzekerheden enz me welkom waren, en ook "mooi" vond.. want ik voelde, dus ik leefde!
Je leeft even op je toppen, van allerlei emoties. Onvergetelijke indruk maakte dat, dat ik in staat was tot zoveel emoties en me kon verliezen in het moment.. heel bijzonder (voor mij, ik ben net zo'n rationele normaal gesproken, ook eerst goed kennen enz voor ik mij open kon stellen)..
Kwam hem gisteren toevallig tegen en dat maakte eea los bij mij. Daarna dit topic.. En ik wil zeggen: geef vooral niet te vroeg op, als diegene nog onzeker is (zeker op afstand, en te weinig kans in real elkaar te zien/spreken/leven) en zeker bij exrelaties die nog niet zo lang uit zijn. Iemand heeft ook tijd nodig afstand en verwerking te hebben van de vorige relatie voordat hij/zij echt vol voor een nieuwe relatie kan gaan!!
Dat heeft niets met (zijn liefde/verliefdheid voor) jou te maken, maar met een gezond en oprecht echt weer open kunnen staan en dat kan pas na definitief afscheid en een plek geven van vorige relaties/betrokkenheid bij ex.. juist OM weer vol en onbelemmerd te kunnen storten in een nieuwe relatie..
Je leeft even op je toppen, van allerlei emoties. Onvergetelijke indruk maakte dat, dat ik in staat was tot zoveel emoties en me kon verliezen in het moment.. heel bijzonder (voor mij, ik ben net zo'n rationele normaal gesproken, ook eerst goed kennen enz voor ik mij open kon stellen)..
Kwam hem gisteren toevallig tegen en dat maakte eea los bij mij. Daarna dit topic.. En ik wil zeggen: geef vooral niet te vroeg op, als diegene nog onzeker is (zeker op afstand, en te weinig kans in real elkaar te zien/spreken/leven) en zeker bij exrelaties die nog niet zo lang uit zijn. Iemand heeft ook tijd nodig afstand en verwerking te hebben van de vorige relatie voordat hij/zij echt vol voor een nieuwe relatie kan gaan!!
Dat heeft niets met (zijn liefde/verliefdheid voor) jou te maken, maar met een gezond en oprecht echt weer open kunnen staan en dat kan pas na definitief afscheid en een plek geven van vorige relaties/betrokkenheid bij ex.. juist OM weer vol en onbelemmerd te kunnen storten in een nieuwe relatie..
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
woensdag 7 april 2010 om 14:29
Ik heb dus -als ik dit topic zo weer lees- spijt dat ik dat destijds verkeerd uitgelegd heb (dat hij er niet voor ging en dus niet "hetzelfde" voelde als ik). Het zegt juist zoveel goeds over Bassist, dat ie zich (nog) betrokken voelde bij zijn ex (let wel, ik ben pas bij blz 18).. en die persoon niet zomaar "weggooit" als (onzekere en in die situatie overzee) zoveel gevoelens voor een nieuw iemand (Spijker) opduiken..
De een moet dan nog "afrekenen" met een vorige relatie en onderzoeken wat ie nou voelt en wat dat waard is, terwijl de ander al "zeker" is. Niks mis mee, het zegt niks over wat ie voelt, alleen dat ie meer tijd heeft dat in juiste perspectief te krijgen. Misschien juist om te kunnen inzien en accepteren dat die nieuwe gevoelens betekenen dat het verleden met ex definitief verleden tijd is.
Dat kan best beangstigend/wennen zijn ook, voor hem, dat ie in staat is tot net zulke overweldigende gevoelens voor jou.. en weer geloven in dat het ook goed kan aflopen, zonder vooruit te lopen daarop.
(zeker gezien zij vreemdging vind ik dit heel gezond zelfs, tijd nodig om afstand te nemen van die ex en weer te geloven in dat het ook goed kan gaan in een nieuwe relatie)..
Maar na pas 18 pagina's is dit waarschijnlijk mosterd, wat ik schrijf. Succes, ik ga weer in de meeleesmodus
Dank voor het heerlijke topic..
De een moet dan nog "afrekenen" met een vorige relatie en onderzoeken wat ie nou voelt en wat dat waard is, terwijl de ander al "zeker" is. Niks mis mee, het zegt niks over wat ie voelt, alleen dat ie meer tijd heeft dat in juiste perspectief te krijgen. Misschien juist om te kunnen inzien en accepteren dat die nieuwe gevoelens betekenen dat het verleden met ex definitief verleden tijd is.
Dat kan best beangstigend/wennen zijn ook, voor hem, dat ie in staat is tot net zulke overweldigende gevoelens voor jou.. en weer geloven in dat het ook goed kan aflopen, zonder vooruit te lopen daarop.
(zeker gezien zij vreemdging vind ik dit heel gezond zelfs, tijd nodig om afstand te nemen van die ex en weer te geloven in dat het ook goed kan gaan in een nieuwe relatie)..
Maar na pas 18 pagina's is dit waarschijnlijk mosterd, wat ik schrijf. Succes, ik ga weer in de meeleesmodus
Dank voor het heerlijke topic..
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
woensdag 7 april 2010 om 16:11
Oh, Suzy, ik vind het zo leuk dat je vanaf pagina 18 dit commentaar komt geven! Als een stemmetje uit het verleden die naar de toekomst roept dat de toekomst wel goed komt. Té grappig
Jammer dat je zelf spijt hebt van hoe iets gegaan is. Kwam dat niet meer goed?
Jammer dat je zelf spijt hebt van hoe iets gegaan is. Kwam dat niet meer goed?
I only get one shot at life - so I shoot to kill
woensdag 7 april 2010 om 17:14
Haha, beetje mosterd, maar ik leef wel mee, hahaha
Ben nog niet bijgelezen, maar dat maakt het ook weer spannend,met de gegevens t/m pagina 18 en toch te weten dat het doorgaat t/m nu..
Nee, dat is niet meer goed te krijgen, nu paar jaar geleden en teveel gebeurd toen (ook een 3e bij betrokken, die ons beiden claimde..en was/is soort onmogelijkheid). Denk ook dat bij hem voornl lust was, maar ook was er die klik vanaf het begin, maar iig te verwarrend verliep. Waarbij ik vooral het spannende ff niet meer kon volhouden (wel-niet), maar wel contact wou houden, maar hij (daarna) alle contact afkapte met die 3e en mij, om zijn wonden te likken.. (zijn goed recht overigens).
Nu kom ik hem af en toe tegen (zomaar een jaar niet en dan paar keer achter elkaar) en omdat het "onaf" voelde, heeft het me 2 jaar gekost om dat af te bouwen en weer open te staan voor nieuwe lust en/of relatie(tje)..
(en heeft hem ook minstens een jaar gekost).Haha, en dan woon je relatief dichtbij elkaar, kom je elkaar ook niet eens bij toeval tegen..
Volgens mij heeft ie nu een "echte relatie" sinds vorige zomer of zo, en dat gun ik hem ook. Weet niet wat ik nu zou doen als ie nog single was, maar ik heb het/hem losgelaten en denk dat het te beladen is (voor hem) om daar nog in te kunnen geloven. Maar indruk heeft het zeker gemaakt!
Heel beklemmend was dat ook destijds en ben bang dat die lading erop blijft bij hem, juist omdat we daarna niet meer met elkaar gepraat hebben. Zelf begrijp ik het wel nu..
Maar fijn te merken dat af en toe iig een praatje en goede verstandhouding/ knipoog mogelijk is. Dat vind ik heel belangrijk, ook zoveel tijd later. Ik wil dingen zo goed mogelijk afsluiten als het dan toch afgesloten moet worden.. liever de kans om dingen uit te praten en door te gaan met "no hard feelings".. met goed gevoel over elkaar iig verder te gaan met je leven, en het goede behouden als fijne herinnering.
Ben nog niet bijgelezen, maar dat maakt het ook weer spannend,met de gegevens t/m pagina 18 en toch te weten dat het doorgaat t/m nu..
Nee, dat is niet meer goed te krijgen, nu paar jaar geleden en teveel gebeurd toen (ook een 3e bij betrokken, die ons beiden claimde..en was/is soort onmogelijkheid). Denk ook dat bij hem voornl lust was, maar ook was er die klik vanaf het begin, maar iig te verwarrend verliep. Waarbij ik vooral het spannende ff niet meer kon volhouden (wel-niet), maar wel contact wou houden, maar hij (daarna) alle contact afkapte met die 3e en mij, om zijn wonden te likken.. (zijn goed recht overigens).
Nu kom ik hem af en toe tegen (zomaar een jaar niet en dan paar keer achter elkaar) en omdat het "onaf" voelde, heeft het me 2 jaar gekost om dat af te bouwen en weer open te staan voor nieuwe lust en/of relatie(tje)..
(en heeft hem ook minstens een jaar gekost).Haha, en dan woon je relatief dichtbij elkaar, kom je elkaar ook niet eens bij toeval tegen..
Volgens mij heeft ie nu een "echte relatie" sinds vorige zomer of zo, en dat gun ik hem ook. Weet niet wat ik nu zou doen als ie nog single was, maar ik heb het/hem losgelaten en denk dat het te beladen is (voor hem) om daar nog in te kunnen geloven. Maar indruk heeft het zeker gemaakt!
Heel beklemmend was dat ook destijds en ben bang dat die lading erop blijft bij hem, juist omdat we daarna niet meer met elkaar gepraat hebben. Zelf begrijp ik het wel nu..
Maar fijn te merken dat af en toe iig een praatje en goede verstandhouding/ knipoog mogelijk is. Dat vind ik heel belangrijk, ook zoveel tijd later. Ik wil dingen zo goed mogelijk afsluiten als het dan toch afgesloten moet worden.. liever de kans om dingen uit te praten en door te gaan met "no hard feelings".. met goed gevoel over elkaar iig verder te gaan met je leven, en het goede behouden als fijne herinnering.
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
woensdag 7 april 2010 om 17:20
Sorry voor lange post!
Blijft denk ik nu en dan spoken, omdat het wrange eraan is, dat je nooit zal weten hoe dat gelopen was en de kans niet hebt gekregen/geduld genomen om te proberen. En ook voor mezelf een tijdslimiet op gezet had (zoals ik hier op het topic anderen hoorde zeggen dat je moest doen).. en anders voor jezelf de conclusie dat hij het niet waard is enz.
Daar denk ik nu anders over. Iemand mag ook zijn eigen tijd nemen om uit zijn gevoelens te komen en wat hij nodig heeft daarvoor.. heeft met zijn innerlijke processen te maken (om eea los te laten en open te staan voor mij/een ander) en zegt niet altijd hoe iemand voelt voor de ander..
Beiden hadden we iig niet een "echte" relatie op het oog met elkaar. Dus ik vond ook dat ik niks te zeuren had en wou me aan die afspraak (tot vrijblijvendheid) houden, zo herkenbaar!
Maar ik denk dat ik meer betrokkenheid/gevoelens had dan ik zelf wou toegeven, omdat het "de afspraak niet was".. En dat ongrijpbare welles-nietes en heen en weer in gevoelens daardoor maakt het alleen maar sterker..
Enne, smachten kan ik als de beste! Heerlijk, verslavend en frustrerend tegelijk. Heerlijk herkenbaar topic dus voor velen, waaronder ikzelf.
Pijn vermijden door geen risico meer te durven aangaan op dat het op niks uitloopt, doen we bij tijd en wijle allemaal, maar juist dat risico wel nemen als zoiets op je pad komt, je gevoel te volgen, hoe het ook loopt, geeft ook de kans om het mooie met alles erop en eraan WEL mee te maken..
Blijft denk ik nu en dan spoken, omdat het wrange eraan is, dat je nooit zal weten hoe dat gelopen was en de kans niet hebt gekregen/geduld genomen om te proberen. En ook voor mezelf een tijdslimiet op gezet had (zoals ik hier op het topic anderen hoorde zeggen dat je moest doen).. en anders voor jezelf de conclusie dat hij het niet waard is enz.
Daar denk ik nu anders over. Iemand mag ook zijn eigen tijd nemen om uit zijn gevoelens te komen en wat hij nodig heeft daarvoor.. heeft met zijn innerlijke processen te maken (om eea los te laten en open te staan voor mij/een ander) en zegt niet altijd hoe iemand voelt voor de ander..
Beiden hadden we iig niet een "echte" relatie op het oog met elkaar. Dus ik vond ook dat ik niks te zeuren had en wou me aan die afspraak (tot vrijblijvendheid) houden, zo herkenbaar!
Maar ik denk dat ik meer betrokkenheid/gevoelens had dan ik zelf wou toegeven, omdat het "de afspraak niet was".. En dat ongrijpbare welles-nietes en heen en weer in gevoelens daardoor maakt het alleen maar sterker..
Enne, smachten kan ik als de beste! Heerlijk, verslavend en frustrerend tegelijk. Heerlijk herkenbaar topic dus voor velen, waaronder ikzelf.
Pijn vermijden door geen risico meer te durven aangaan op dat het op niks uitloopt, doen we bij tijd en wijle allemaal, maar juist dat risico wel nemen als zoiets op je pad komt, je gevoel te volgen, hoe het ook loopt, geeft ook de kans om het mooie met alles erop en eraan WEL mee te maken..
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
woensdag 7 april 2010 om 17:54
Oh ja, het loopt zeker door tot nu!
Ik weet niet meer precies wat er op pagina 18 staat maar als je verder leest zal je zien dat ik eerst de gok ook niet genomen heb. Ik dacht: laat maar dan. Ik kan me niet voorstellen dat het hierbij stopt maar ik laat het los want ik kán niets.
En toen.. (haha, nee, dat zal ik je niet verklappen)
Ik weet niet meer precies wat er op pagina 18 staat maar als je verder leest zal je zien dat ik eerst de gok ook niet genomen heb. Ik dacht: laat maar dan. Ik kan me niet voorstellen dat het hierbij stopt maar ik laat het los want ik kán niets.
En toen.. (haha, nee, dat zal ik je niet verklappen)
I only get one shot at life - so I shoot to kill
woensdag 7 april 2010 om 21:45
Nee hoor, Spijker. Je schrijft juist errug leuk en meeslepend. Niet voor niks dat zoveel mensen begaan zijn met dit topic, haha!
Nee, niet verklappen, hoewel, dat scheelt me 18 pagina's
maar ik lees het met plezier!
Kwam zelf ook weer helemaal in die mood.. kan me al die emoties zeer indenken en tis net of je het zelf beleeft.
Dat "laat maar" kan ik me ook goed voorstellen, zeker als je net zelf die gok wel wou nemen en de ander plots niet/ andere agenda heeft, (op dat punt ben ik nu met lezen, haha) maar toch kan het te bijzonder zijn om het te laten gaan, ook als de schijn tegen is..
Nee, niet verklappen, hoewel, dat scheelt me 18 pagina's
maar ik lees het met plezier!
Kwam zelf ook weer helemaal in die mood.. kan me al die emoties zeer indenken en tis net of je het zelf beleeft.
Dat "laat maar" kan ik me ook goed voorstellen, zeker als je net zelf die gok wel wou nemen en de ander plots niet/ andere agenda heeft, (op dat punt ben ik nu met lezen, haha) maar toch kan het te bijzonder zijn om het te laten gaan, ook als de schijn tegen is..
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
donderdag 8 april 2010 om 01:40
donderdag 8 april 2010 om 08:04
Hahahah, hou op met de wisselkoersen!
Hij is hier koninginnenacht, dus het plan is om dan Amsterdam te veroveren.
Zó leuk
Wel gisteren een heel lang ingewikkeld telefoongesprek. Want het blijft idioot en ergens is het nog steeds zoals in mijn eerste post hierboven: hoe kan je na zo'n korte tijd en op zo'n afstand zeggen dat je iemand leuk vindt? Dat kan dus niet.. Dat kan je niet weten, toch? Dus we zouden langzaamaan willen doen, maar hoe langzaamaan is het als je zoveel moeite moet doen om elkaar te zien?
Dus wat betekent het als je een ticket boekt om de ander op te zoeken, hoeveel druk zet dat erop, hoeveel verwachtingen schept dat?
Uiteindelijk beslissen we: we zien wel. We doen gewoon net alsof we zomaar afspreken, en we doen het rustig aan. We gaan een te gekke tijd hebben, we kunnen niet wachten elkaar terug te zien. Maar we doen rustig, we noemen geen grote woorden.
Maar we kunnen niet wachten elkaar weer te zien.
Hij is hier koninginnenacht, dus het plan is om dan Amsterdam te veroveren.
Zó leuk
Wel gisteren een heel lang ingewikkeld telefoongesprek. Want het blijft idioot en ergens is het nog steeds zoals in mijn eerste post hierboven: hoe kan je na zo'n korte tijd en op zo'n afstand zeggen dat je iemand leuk vindt? Dat kan dus niet.. Dat kan je niet weten, toch? Dus we zouden langzaamaan willen doen, maar hoe langzaamaan is het als je zoveel moeite moet doen om elkaar te zien?
Dus wat betekent het als je een ticket boekt om de ander op te zoeken, hoeveel druk zet dat erop, hoeveel verwachtingen schept dat?
Uiteindelijk beslissen we: we zien wel. We doen gewoon net alsof we zomaar afspreken, en we doen het rustig aan. We gaan een te gekke tijd hebben, we kunnen niet wachten elkaar terug te zien. Maar we doen rustig, we noemen geen grote woorden.
Maar we kunnen niet wachten elkaar weer te zien.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
donderdag 8 april 2010 om 09:17
