Relaties
alle pijlers
Smachten op afstand
zaterdag 24 oktober 2009 om 14:03
Wat ben ik nou toch aan het doen? Ik ben volkomen uit mn doen door een man die ver weg woont. Écht ver weg: denk aan vele duizenden kilometers en een flinke oceaan ertussen. Iemand die ik twee keer kort heb ontmoet, met wie ik een superleuke avond had en de maand daarna een immens intens weekend heb beleefd. En waarvan het nu volkomen onwaarschijnlijk is dat we binnen afzienbare tijd nog eens toevallig in elkaars buurt zullen zijn.
Dus wat te doen?!
Ik zit hier maar een beetje te smachten op afstand en ik weet echt niet wat ik daarmee moet. Ik geniet er van hoor, dat wel, ik smacht en lach om mezelf. Dus het is geen drama, wat dat betreft is het alleen maar heerlijk.
Zijn er mensen die dit kennen? Een heftige liefde op afstand, als je iemand leert kennen die ver weg woont en je hebt niet veel tijd gehad om samen door te brengen, hoe doe je dat dan? Ga je moeite doen om diegene weer op te zoeken? (ik schreef zoenen in plaats van zoeken, zeer freudiaans want als ik een wens mocht doen nu was het dicht genoeg bij hem zijn om te zoenen)
Als ik iemand leer kennen is dat in het begin meestal casual aftasten. Je spreekt eens wat af en als het leuk is spreek je nog eens wat af. Beetje bellen, samen wat eten, elkaar leren kennen. Maar hoe doe je zoiets over een oceaan heen? Want het lijkt wel alsof het óf meteen heel serieus moet worden, óf maar beter volledig afgekapt kan worden.
Een beetje bellen is al meteen een euro per minuut, mailen kan natuurlijk wel maar je gaat niet meteen halve epistels schrijven aan iemand die je net een paar dagen kent, opzoeken (ja graag!) en je bent direct een kleine duizend euro verder. Allemaal niet erg casual daten imho...
Oh ik zit hier maar te zuchten, wat te doen wat te doen?!
Dus wat te doen?!
Ik zit hier maar een beetje te smachten op afstand en ik weet echt niet wat ik daarmee moet. Ik geniet er van hoor, dat wel, ik smacht en lach om mezelf. Dus het is geen drama, wat dat betreft is het alleen maar heerlijk.
Zijn er mensen die dit kennen? Een heftige liefde op afstand, als je iemand leert kennen die ver weg woont en je hebt niet veel tijd gehad om samen door te brengen, hoe doe je dat dan? Ga je moeite doen om diegene weer op te zoeken? (ik schreef zoenen in plaats van zoeken, zeer freudiaans want als ik een wens mocht doen nu was het dicht genoeg bij hem zijn om te zoenen)
Als ik iemand leer kennen is dat in het begin meestal casual aftasten. Je spreekt eens wat af en als het leuk is spreek je nog eens wat af. Beetje bellen, samen wat eten, elkaar leren kennen. Maar hoe doe je zoiets over een oceaan heen? Want het lijkt wel alsof het óf meteen heel serieus moet worden, óf maar beter volledig afgekapt kan worden.
Een beetje bellen is al meteen een euro per minuut, mailen kan natuurlijk wel maar je gaat niet meteen halve epistels schrijven aan iemand die je net een paar dagen kent, opzoeken (ja graag!) en je bent direct een kleine duizend euro verder. Allemaal niet erg casual daten imho...
Oh ik zit hier maar te zuchten, wat te doen wat te doen?!
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 9 november 2009 om 15:27
Oh, heb je dat gemist? Een tijdje geleden schreef ene Isabel hier dat ze verliefd was op de buurman en iedereen op het forum leefde dagenlang ontzettend mee en gaf allerhande tips en adviezen. En toen bleek het allemaal fake
Was een behoorlijke teleurstelling.....
Maar Spike en de Bassist niet Die stellen niet teleur!
Was een behoorlijke teleurstelling.....
Maar Spike en de Bassist niet Die stellen niet teleur!
maandag 9 november 2009 om 19:06
Hey Spijker,
Ik dacht al uit je berichten op het afvaltopic op te maken dat er liefdesperikelen waren, dus ik ben stiekum even op je topic gaan kijken.
Wat top dat het zo loopt zeg! Niet in de koelkast, maar aan de andere kant van de oceaan moeten we gaan zoeken dus . Heb je al op de vliegsites gekeken ? Geniet ervan!
Ik dacht al uit je berichten op het afvaltopic op te maken dat er liefdesperikelen waren, dus ik ben stiekum even op je topic gaan kijken.
Wat top dat het zo loopt zeg! Niet in de koelkast, maar aan de andere kant van de oceaan moeten we gaan zoeken dus . Heb je al op de vliegsites gekeken ? Geniet ervan!
maandag 9 november 2009 om 19:39
maandag 9 november 2009 om 20:58
Iedereen is blij met mij, wat leuk!
Gefeliciteerd met Mr. Zwieber Zwieber! (Mr. Zwieber had toch een eigen forumnaam?)
Aine, lees gerust mee hoor! Inderdaad, kennelijk is de kans op een Leuke Man groter aan de andere kant van de oceaan dan in de koelkast. Jammer, want de koelkast staat in mijn keuken
Liefdesperikelen, ik heb liefdesperikelen! Verliefdheidsperikelen, fijn hoor.
Gefeliciteerd met Mr. Zwieber Zwieber! (Mr. Zwieber had toch een eigen forumnaam?)
Aine, lees gerust mee hoor! Inderdaad, kennelijk is de kans op een Leuke Man groter aan de andere kant van de oceaan dan in de koelkast. Jammer, want de koelkast staat in mijn keuken
Liefdesperikelen, ik heb liefdesperikelen! Verliefdheidsperikelen, fijn hoor.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
dinsdag 10 november 2009 om 08:20
quote:Zwieber schreef op 09 november 2009 @ 19:39:
[...]
Wie ik? Nee hoor maar Mr. Zwieber is jarig en ik ben me mentaal aan het opladen om een goddelijke maaltijd te prepareren. Probleem is alleen dat ik absoluut niet kan koken...
Aha, stuiterballensoep
Nog gefeliciteerd, hier in Duitsland kijken ze me overigens verschrikt en niet begrijpend aan als ik een ander dan de jarige feliciteer (ouders, vriend, vriendin). Je hoort hier alleen de jarige te feliciteren... grappig!
Is het gelukt met koken?
En ontopic: Spike, heb je m nog gesproken, of is hij aan t werk?
[...]
Wie ik? Nee hoor maar Mr. Zwieber is jarig en ik ben me mentaal aan het opladen om een goddelijke maaltijd te prepareren. Probleem is alleen dat ik absoluut niet kan koken...
Aha, stuiterballensoep
Nog gefeliciteerd, hier in Duitsland kijken ze me overigens verschrikt en niet begrijpend aan als ik een ander dan de jarige feliciteer (ouders, vriend, vriendin). Je hoort hier alleen de jarige te feliciteren... grappig!
Is het gelukt met koken?
En ontopic: Spike, heb je m nog gesproken, of is hij aan t werk?
dinsdag 10 november 2009 om 12:22
Lief dat jullie allemaal meegenieten! Hoop nu wel dat ik niet ineens van mn wolk ga afkiepen, want dan stel ik hier verdorie een half dozijn meesmachters teleur
Maar zover is het nog niet. Ik was zo blij dat ik hem gesproken heb, maar aan de andere kant is het missen nu opeens weer zoveel meer. Ik heb hem niet gesproken nee, ik was gisteren pas zo laat thuis dat hij toen alweer aan het werk was.
Pfff, ik voel me zo vreemd. Helpt ook niet dat het even totaal niet druk of interessant is op mn werk en niet in mn studie. Ik heb afleiding nodig. Gelukkig komt er een bak werk aan, dan kan ik me daarop storten.
Ik wil hem smsen, maar weet niet wat. Ik wil hem mailen, maar weet niet wat. Ik denk en peins en pijnig mn hersenen en mezelf met malen malen malen. Het is een aangenaam malen, dat wel, maar hij is zo veel in mijn gedachtes. Om gek van te worden! Ik zou er bijna onzeker van worden.
Maar zover is het nog niet. Ik was zo blij dat ik hem gesproken heb, maar aan de andere kant is het missen nu opeens weer zoveel meer. Ik heb hem niet gesproken nee, ik was gisteren pas zo laat thuis dat hij toen alweer aan het werk was.
Pfff, ik voel me zo vreemd. Helpt ook niet dat het even totaal niet druk of interessant is op mn werk en niet in mn studie. Ik heb afleiding nodig. Gelukkig komt er een bak werk aan, dan kan ik me daarop storten.
Ik wil hem smsen, maar weet niet wat. Ik wil hem mailen, maar weet niet wat. Ik denk en peins en pijnig mn hersenen en mezelf met malen malen malen. Het is een aangenaam malen, dat wel, maar hij is zo veel in mijn gedachtes. Om gek van te worden! Ik zou er bijna onzeker van worden.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
dinsdag 10 november 2009 om 16:08
quote:kathykatinka schreef op 10 november 2009 @ 08:20:
[...]
Aha, stuiterballensoep
Nog gefeliciteerd, hier in Duitsland kijken ze me overigens verschrikt en niet begrijpend aan als ik een ander dan de jarige feliciteer (ouders, vriend, vriendin). Je hoort hier alleen de jarige te feliciteren... grappig!
Is het gelukt met koken?
En ontopic: Spike, heb je m nog gesproken, of is hij aan t werk?
Ik vind het ook echt achterlijk hoor, ik feliciteer ook altijd alleen de jarige.
Met koken ging het redelijk, Mr.Zwieber vond het erg lekker en de biefstukreepjes minder, ik vond de reepjes niet te eten. Gelukkig gaan we vanavond lekker bij de Egyptenaar eten
[...]
Aha, stuiterballensoep
Nog gefeliciteerd, hier in Duitsland kijken ze me overigens verschrikt en niet begrijpend aan als ik een ander dan de jarige feliciteer (ouders, vriend, vriendin). Je hoort hier alleen de jarige te feliciteren... grappig!
Is het gelukt met koken?
En ontopic: Spike, heb je m nog gesproken, of is hij aan t werk?
Ik vind het ook echt achterlijk hoor, ik feliciteer ook altijd alleen de jarige.
Met koken ging het redelijk, Mr.Zwieber vond het erg lekker en de biefstukreepjes minder, ik vond de reepjes niet te eten. Gelukkig gaan we vanavond lekker bij de Egyptenaar eten
dinsdag 10 november 2009 om 16:32
Is het eigenlijk gezond om foto's die je al kent steeds weer te bekijken en mailtjes waarvan je weet wat er in staat opnieuw te lezen? Of is dat een teken dat je aan het aftakelen bent?
Ja natuurlijk kan ik mailen, sterker nog dat doe ik ook! En ik weet dat hij mn mails graag leest. Probleem alleen: voor mij levert dat niet veel op, want hij schrijft niet altijd terug... Ik heb hem overigens zien typen en inderdaad, een kort mailtje moet hem wel een uur kosten! Als bassist hoef je natuurlijk niet echt met een pc te kunnen werken en dat blijkt. Volgens mij typt hij met twee vingers en moet hij iedere keer opnieuw alle letters opzoeken
Ja natuurlijk kan ik mailen, sterker nog dat doe ik ook! En ik weet dat hij mn mails graag leest. Probleem alleen: voor mij levert dat niet veel op, want hij schrijft niet altijd terug... Ik heb hem overigens zien typen en inderdaad, een kort mailtje moet hem wel een uur kosten! Als bassist hoef je natuurlijk niet echt met een pc te kunnen werken en dat blijkt. Volgens mij typt hij met twee vingers en moet hij iedere keer opnieuw alle letters opzoeken
I only get one shot at life - so I shoot to kill
dinsdag 10 november 2009 om 16:44
quote:Spijker schreef op 24 oktober 2009 @ 18:19:
Maar dat is niets voor mij!!!!!! Godallejezus, dat is niet hoe ik ben! Als ik al verliefd wordt dan is dat op iemand die ik al tijden ken, bij mij duurt dat! Niet zomaar iemand die ik in totaal een dag of 5 heb gezien, dat kán helemaal niet, dat is helemaal niet logisch, dat is niet-ik!
En daarnaast: ik ben altijd de stoere chick. Ik ben de: laten we lol hebben zo lang het duurt en daarna bellen we nog wel eens. Ik ben niet de maniakale f5-er!
Maar nu: een weekend en dan opeens: slecht eten, slecht slapen, tref mezelf aan met een soort waas en blijk al 1,5 uur voor me uit te staren, krijg mn dingen niet gedaan, heb kriebels in mn lijf, onrust in mn hoofd, hoor zijn naam - zijn stem - zijn taal constant om me heen op straat, hoor liedjes die over me gaan, schiet zomaar vol als ik denk dat ik er niet eens aan denk maar terwijl ik er kennelijk per ongeluk toch aan denk. Zie tekens in alles, vraag me af of hij het echt zo bedoelt of dat het toeval is, klamp me vast aan halve uitspraken.
ik háát mezelf zo!
Dit gevoel herken ik volledig.
En nu woon ik al weer 2 jaar bij mijn man in Colombia.
Nu even de rest van de reacties lezen.
Maar dat is niets voor mij!!!!!! Godallejezus, dat is niet hoe ik ben! Als ik al verliefd wordt dan is dat op iemand die ik al tijden ken, bij mij duurt dat! Niet zomaar iemand die ik in totaal een dag of 5 heb gezien, dat kán helemaal niet, dat is helemaal niet logisch, dat is niet-ik!
En daarnaast: ik ben altijd de stoere chick. Ik ben de: laten we lol hebben zo lang het duurt en daarna bellen we nog wel eens. Ik ben niet de maniakale f5-er!
Maar nu: een weekend en dan opeens: slecht eten, slecht slapen, tref mezelf aan met een soort waas en blijk al 1,5 uur voor me uit te staren, krijg mn dingen niet gedaan, heb kriebels in mn lijf, onrust in mn hoofd, hoor zijn naam - zijn stem - zijn taal constant om me heen op straat, hoor liedjes die over me gaan, schiet zomaar vol als ik denk dat ik er niet eens aan denk maar terwijl ik er kennelijk per ongeluk toch aan denk. Zie tekens in alles, vraag me af of hij het echt zo bedoelt of dat het toeval is, klamp me vast aan halve uitspraken.
ik háát mezelf zo!
Dit gevoel herken ik volledig.
En nu woon ik al weer 2 jaar bij mijn man in Colombia.
Nu even de rest van de reacties lezen.
dinsdag 10 november 2009 om 16:50
quote:Spijker schreef op 10 november 2009 @ 16:32:
Is het eigenlijk gezond om foto's die je al kent steeds weer te bekijken en mailtjes waarvan je weet wat er in staat opnieuw te lezen? Of is dat een teken dat je aan het aftakelen bent?
Geen zorgen, deze symptomen passen volledig binnen het ziekteverliefdheidsbeeld.
En dat typen... wat onhandig voor een jonge jongen in dit 'moderne' 'computer' tijdperk. Misschien kan hij oefenen met typen door jou lekker veel te mailen.X-D
Is het eigenlijk gezond om foto's die je al kent steeds weer te bekijken en mailtjes waarvan je weet wat er in staat opnieuw te lezen? Of is dat een teken dat je aan het aftakelen bent?
Geen zorgen, deze symptomen passen volledig binnen het ziekteverliefdheidsbeeld.
En dat typen... wat onhandig voor een jonge jongen in dit 'moderne' 'computer' tijdperk. Misschien kan hij oefenen met typen door jou lekker veel te mailen.X-D
dinsdag 10 november 2009 om 17:26
Tip:
www.skype.com , kun je elkaar ook nog zien terwijl je belt (moet je niet net naakt uit de douche komen of juist wel natuurlijk). En gratis mits je allebij een computer met internet hebt.
Nu even serieus.
De rationele kant:
Een relatie met iemand die uit een ander land komt kan naast supermooi ook enorm lastig zijn. Als ik dat even op mezelf betrek: de relatie die ik met mijn man heb is de beste die ik ooit heb gehad, wil hem nooit meer kwijt, heb me nog nooit zo goed bij iemand gevoeld. Het gevoel wat jij nu hebt had ik ook zo sterk. Maar: wij hebben wel een probleem. En dat probleem is dat we ergens moeten wonen. En dat ergens is altijd ergens waar ik of hij of wij allebei onze familie en vrienden en cultuur moeten missen. En dat is ronduit qut.
Ik voel me prima thuis in Colombia, maar mis mijn vrienden en familie en de NL kaas met roggebrood (ja echt) enorm. Een soort smachten maar dan andersom. Is dat op te lossen? Nee, daar moet je mee om zien te gaan. Lukt dat niet, dan houdt het uiteindelijk toch op, hoe mooi de liefde ook is.
Maaaarrrrrr je weet natuurlijk nooit van tevoren hoe erg zijn of jouw smachten naar familie en vrienden is. En stel nou dat dat heel goed gaat. Dan heb je iets heel moois, liefde en twee of meerdere woonlanden, het beste van beide culturen.
Bovendien, als de liefde zo heftig is zal het altijd blijven knagen... had ik maar. En dat is minstens net zo qut.
Uitkomst van de rationele overweging: gaan.
Emotionele kant: die behoeft weinig verdere uitleg, als je gevoel zegt gaan dan ook gaan.
Ik ga gezellig met je mee smachten en herinneringen ophalen over toen ik nog aan het smachten was
www.skype.com , kun je elkaar ook nog zien terwijl je belt (moet je niet net naakt uit de douche komen of juist wel natuurlijk). En gratis mits je allebij een computer met internet hebt.
Nu even serieus.
De rationele kant:
Een relatie met iemand die uit een ander land komt kan naast supermooi ook enorm lastig zijn. Als ik dat even op mezelf betrek: de relatie die ik met mijn man heb is de beste die ik ooit heb gehad, wil hem nooit meer kwijt, heb me nog nooit zo goed bij iemand gevoeld. Het gevoel wat jij nu hebt had ik ook zo sterk. Maar: wij hebben wel een probleem. En dat probleem is dat we ergens moeten wonen. En dat ergens is altijd ergens waar ik of hij of wij allebei onze familie en vrienden en cultuur moeten missen. En dat is ronduit qut.
Ik voel me prima thuis in Colombia, maar mis mijn vrienden en familie en de NL kaas met roggebrood (ja echt) enorm. Een soort smachten maar dan andersom. Is dat op te lossen? Nee, daar moet je mee om zien te gaan. Lukt dat niet, dan houdt het uiteindelijk toch op, hoe mooi de liefde ook is.
Maaaarrrrrr je weet natuurlijk nooit van tevoren hoe erg zijn of jouw smachten naar familie en vrienden is. En stel nou dat dat heel goed gaat. Dan heb je iets heel moois, liefde en twee of meerdere woonlanden, het beste van beide culturen.
Bovendien, als de liefde zo heftig is zal het altijd blijven knagen... had ik maar. En dat is minstens net zo qut.
Uitkomst van de rationele overweging: gaan.
Emotionele kant: die behoeft weinig verdere uitleg, als je gevoel zegt gaan dan ook gaan.
Ik ga gezellig met je mee smachten en herinneringen ophalen over toen ik nog aan het smachten was
dinsdag 10 november 2009 om 19:00
Hoi Keranet!
Twee woonlanden? Emigreren? Hee, jij draaft ook door hoor! Net als hij met z'n 'hoe is je familie'! Ik heb het eerst over dat ik smacht naar nog een afspraak, nog een date, nog een zo'n stormachtige nacht *zwijmel*
Waar ik nu op hoop: dat hij me ook terug wil zien en dat we dan iets meer tijd hebben. Een week, tien dagen, zoiets. En dat ik dan niet hoef te werken en hij ook niet (de hele tijd) zodat we elkaar ook echt een beetje kunnen leren kennen. Kijken of er nog iets meer is dan lust.
Skype ja, ik heb het wel, maar zoals ik al vaker schreef: Bassist is compleet digibeet. Hij moet dankzij mij nu echt zijn intrede doen in het digitale tijdperk, maar geef de man even wat tijd.
Keranet, wil je me wat vertellen van jouw verhaal? Hoe hebben jullie elkaar leren kennen? Hoe lang heb je gesmacht voordat je besloot elkaar weer te ontmoeten? Wist je het meteen of werd je zo gek van jezelf als ik van mezelf word? En toen jullie elkaar terugzagen..... wat daarna? Want stel stel stel dat je echt verliefd wordt, wat doe je dan? Hoe kan je langzaam iets opbouwen met een grote afstand ertussen?
Het is behoorlijk alles of niets naar mijn gevoel.
(oh, en vertel ook je mooie verhalen, die lees ik ook graag!)
Twee woonlanden? Emigreren? Hee, jij draaft ook door hoor! Net als hij met z'n 'hoe is je familie'! Ik heb het eerst over dat ik smacht naar nog een afspraak, nog een date, nog een zo'n stormachtige nacht *zwijmel*
Waar ik nu op hoop: dat hij me ook terug wil zien en dat we dan iets meer tijd hebben. Een week, tien dagen, zoiets. En dat ik dan niet hoef te werken en hij ook niet (de hele tijd) zodat we elkaar ook echt een beetje kunnen leren kennen. Kijken of er nog iets meer is dan lust.
Skype ja, ik heb het wel, maar zoals ik al vaker schreef: Bassist is compleet digibeet. Hij moet dankzij mij nu echt zijn intrede doen in het digitale tijdperk, maar geef de man even wat tijd.
Keranet, wil je me wat vertellen van jouw verhaal? Hoe hebben jullie elkaar leren kennen? Hoe lang heb je gesmacht voordat je besloot elkaar weer te ontmoeten? Wist je het meteen of werd je zo gek van jezelf als ik van mezelf word? En toen jullie elkaar terugzagen..... wat daarna? Want stel stel stel dat je echt verliefd wordt, wat doe je dan? Hoe kan je langzaam iets opbouwen met een grote afstand ertussen?
Het is behoorlijk alles of niets naar mijn gevoel.
(oh, en vertel ook je mooie verhalen, die lees ik ook graag!)
I only get one shot at life - so I shoot to kill
dinsdag 10 november 2009 om 19:38
Wauw Keranet, mooi verhaal hoor! Dus jullie hadden wel wat langer de tijd samen, maar het gebeurde eigenlijk pas op het laatst. Dus dan maak je toch allemaal van die ontzettend ingrijpende beslissingen heel erg snel.
Tjee, je moet wel lef hebben voor dit soort liefdes zeg...
Ja hij moet aan de skype
Het is niet zo dat hij het niet snapt hoor, het is meer dat hij een webcam of microfoontje aan moet schaffen om aan z'n pc te hangen, en hij is erg erg druk momenteel.
Maar we hebben de afspraak staan dat we zondag bellen. Of via skype of hij belt mij, dus we gaan elkaar dan zeker weer spreken.
Keranet, heb je nooit getwijfeld? Je was meteen zeker? Wauw....
Tjee, je moet wel lef hebben voor dit soort liefdes zeg...
Ja hij moet aan de skype
Het is niet zo dat hij het niet snapt hoor, het is meer dat hij een webcam of microfoontje aan moet schaffen om aan z'n pc te hangen, en hij is erg erg druk momenteel.Maar we hebben de afspraak staan dat we zondag bellen. Of via skype of hij belt mij, dus we gaan elkaar dan zeker weer spreken.
Keranet, heb je nooit getwijfeld? Je was meteen zeker? Wauw....
I only get one shot at life - so I shoot to kill