Relaties
alle pijlers
Smachten op afstand
zaterdag 24 oktober 2009 om 14:03
Wat ben ik nou toch aan het doen? Ik ben volkomen uit mn doen door een man die ver weg woont. Écht ver weg: denk aan vele duizenden kilometers en een flinke oceaan ertussen. Iemand die ik twee keer kort heb ontmoet, met wie ik een superleuke avond had en de maand daarna een immens intens weekend heb beleefd. En waarvan het nu volkomen onwaarschijnlijk is dat we binnen afzienbare tijd nog eens toevallig in elkaars buurt zullen zijn.
Dus wat te doen?!
Ik zit hier maar een beetje te smachten op afstand en ik weet echt niet wat ik daarmee moet. Ik geniet er van hoor, dat wel, ik smacht en lach om mezelf. Dus het is geen drama, wat dat betreft is het alleen maar heerlijk.
Zijn er mensen die dit kennen? Een heftige liefde op afstand, als je iemand leert kennen die ver weg woont en je hebt niet veel tijd gehad om samen door te brengen, hoe doe je dat dan? Ga je moeite doen om diegene weer op te zoeken? (ik schreef zoenen in plaats van zoeken, zeer freudiaans want als ik een wens mocht doen nu was het dicht genoeg bij hem zijn om te zoenen)
Als ik iemand leer kennen is dat in het begin meestal casual aftasten. Je spreekt eens wat af en als het leuk is spreek je nog eens wat af. Beetje bellen, samen wat eten, elkaar leren kennen. Maar hoe doe je zoiets over een oceaan heen? Want het lijkt wel alsof het óf meteen heel serieus moet worden, óf maar beter volledig afgekapt kan worden.
Een beetje bellen is al meteen een euro per minuut, mailen kan natuurlijk wel maar je gaat niet meteen halve epistels schrijven aan iemand die je net een paar dagen kent, opzoeken (ja graag!) en je bent direct een kleine duizend euro verder. Allemaal niet erg casual daten imho...
Oh ik zit hier maar te zuchten, wat te doen wat te doen?!
Dus wat te doen?!
Ik zit hier maar een beetje te smachten op afstand en ik weet echt niet wat ik daarmee moet. Ik geniet er van hoor, dat wel, ik smacht en lach om mezelf. Dus het is geen drama, wat dat betreft is het alleen maar heerlijk.
Zijn er mensen die dit kennen? Een heftige liefde op afstand, als je iemand leert kennen die ver weg woont en je hebt niet veel tijd gehad om samen door te brengen, hoe doe je dat dan? Ga je moeite doen om diegene weer op te zoeken? (ik schreef zoenen in plaats van zoeken, zeer freudiaans want als ik een wens mocht doen nu was het dicht genoeg bij hem zijn om te zoenen)
Als ik iemand leer kennen is dat in het begin meestal casual aftasten. Je spreekt eens wat af en als het leuk is spreek je nog eens wat af. Beetje bellen, samen wat eten, elkaar leren kennen. Maar hoe doe je zoiets over een oceaan heen? Want het lijkt wel alsof het óf meteen heel serieus moet worden, óf maar beter volledig afgekapt kan worden.
Een beetje bellen is al meteen een euro per minuut, mailen kan natuurlijk wel maar je gaat niet meteen halve epistels schrijven aan iemand die je net een paar dagen kent, opzoeken (ja graag!) en je bent direct een kleine duizend euro verder. Allemaal niet erg casual daten imho...
Oh ik zit hier maar te zuchten, wat te doen wat te doen?!
I only get one shot at life - so I shoot to kill
vrijdag 6 november 2009 om 19:43
Spijker, daar ben ik. Ik heb je topic al de hele tijd open op mijn scherm staan, terwijl ik in de andere tabjes werk, om niet te vergeten het te lezen en nu heb ik eindelijk de tijd gevonden. Maar nu het wijze advies nog...
Ik heb wel een paar voorbeeldverhalen, misschien heb je er wat aan, misschien niet. Een van mijn beste vriendinnen heeft een Mexicaanse vriend. Leren kennen in NL, verder niks geworden want hij ging toch weer terug en een jaar later stond hij op de stoep. Tijdens een reis van 3 mnd door Europa wilde hij ook haar bezoeken en is vervolgens ongepland 2 mnd bij haar gebleven op haar studentenkamertje. Vanaf dat moment was het dik aan, hebben ze een relatie opgebouwd en elkaar af en toe bezocht en inmiddels woont hij een jaar in NL en is zijn visum pas weer verleend, dus vreugde alom. Het kan dus.
Halsoverkop verliefd worden is mij ook eens gebeurd, ontmoette een jongen in de kroeg, tijdens het volledige (ja echt) Stapel op jou van Marco Borsato gezoend - Kan dat lied nog steeds niet zonder kriebeltjes horen, weet zelfs nog dat het liedje erna Hier van Blof was, omdat er ineens "De lentewind die waaide..." dreunde en daar eindigde ook de zoen - en daarna nog heftige gesprekken bij mij thuis gehad. Tel nrs uitgewisseld, wanneer spreken we af, "wanneer wil je me zien?" vroeg hij, en daarna niks meer. Kwam hem nog 1x tegen op het station, hij schrok zichtbaar, gaf me 3 zoenen met natte koude wangen van de regen en stamelde iets over hoe druk hij het had en dat was het. Maar ondersteboven was ik. En het deed net zoveel pijn als andere, nuchterdere verliefdheden die over moesten gaan.
En verder nog 1 verhaal, in antwoord op je vraag of er liefde kan groeien uit iets dat eerst al lust bedoeld was: Ik ga ten huwelijk gevraagd worden door de enige man bij wie ik ooit op lust uit was in de slaapkamer. Ik heb nooit met iemand geslapen met wie ik niet iets had of die al jaren mijn beste vriend was, bij wie er geen gevoel was dus. Tot Donny, althans, dat dacht ik. Ik wilde met hem slapen voor de lust, werd de volgende ochtend letterlijk in zijn armen wakker en wist dat het goed was. Heb het nog een tijdje voor mezelf geprobeerd te ontkennen, maar ben nu zo'n 4,5 jaar verder en ik weet nog steeds dat het goed is. Dat het niet beter kan. Dus ja, ook dat bestaat.
Wat is nu mijn advies aan jou? Geen idee. Wel wil ik je zeggen dat ik hier kwam zodat je misschien iets aan me zou hebben, maar ik in plaats daarvan veel aan jou had, je vergelijking van de kip die kende ik niet, maar die ga ik vanaf nu vaak gebruiken, voor dingen die ik tegenkom en waarvan ik niet weet wat ik ermee moet.
En wat Donny betreft: Als het eruit ziet als een geweldige vent, je behandelt zoals een geweldige vent dat zou moeten doen en ook je omgeving vindt het een geweldige vent, dan zal het dat wel zijn
Sterkte met smachten, maar je komt op me over als een weliswaar zwaar verliefd, maar toch nuchter en weldenkend iemand!
En sorry voor de lap tekst
Ik heb wel een paar voorbeeldverhalen, misschien heb je er wat aan, misschien niet. Een van mijn beste vriendinnen heeft een Mexicaanse vriend. Leren kennen in NL, verder niks geworden want hij ging toch weer terug en een jaar later stond hij op de stoep. Tijdens een reis van 3 mnd door Europa wilde hij ook haar bezoeken en is vervolgens ongepland 2 mnd bij haar gebleven op haar studentenkamertje. Vanaf dat moment was het dik aan, hebben ze een relatie opgebouwd en elkaar af en toe bezocht en inmiddels woont hij een jaar in NL en is zijn visum pas weer verleend, dus vreugde alom. Het kan dus.
Halsoverkop verliefd worden is mij ook eens gebeurd, ontmoette een jongen in de kroeg, tijdens het volledige (ja echt) Stapel op jou van Marco Borsato gezoend - Kan dat lied nog steeds niet zonder kriebeltjes horen, weet zelfs nog dat het liedje erna Hier van Blof was, omdat er ineens "De lentewind die waaide..." dreunde en daar eindigde ook de zoen - en daarna nog heftige gesprekken bij mij thuis gehad. Tel nrs uitgewisseld, wanneer spreken we af, "wanneer wil je me zien?" vroeg hij, en daarna niks meer. Kwam hem nog 1x tegen op het station, hij schrok zichtbaar, gaf me 3 zoenen met natte koude wangen van de regen en stamelde iets over hoe druk hij het had en dat was het. Maar ondersteboven was ik. En het deed net zoveel pijn als andere, nuchterdere verliefdheden die over moesten gaan.
En verder nog 1 verhaal, in antwoord op je vraag of er liefde kan groeien uit iets dat eerst al lust bedoeld was: Ik ga ten huwelijk gevraagd worden door de enige man bij wie ik ooit op lust uit was in de slaapkamer. Ik heb nooit met iemand geslapen met wie ik niet iets had of die al jaren mijn beste vriend was, bij wie er geen gevoel was dus. Tot Donny, althans, dat dacht ik. Ik wilde met hem slapen voor de lust, werd de volgende ochtend letterlijk in zijn armen wakker en wist dat het goed was. Heb het nog een tijdje voor mezelf geprobeerd te ontkennen, maar ben nu zo'n 4,5 jaar verder en ik weet nog steeds dat het goed is. Dat het niet beter kan. Dus ja, ook dat bestaat.
Wat is nu mijn advies aan jou? Geen idee. Wel wil ik je zeggen dat ik hier kwam zodat je misschien iets aan me zou hebben, maar ik in plaats daarvan veel aan jou had, je vergelijking van de kip die kende ik niet, maar die ga ik vanaf nu vaak gebruiken, voor dingen die ik tegenkom en waarvan ik niet weet wat ik ermee moet.
En wat Donny betreft: Als het eruit ziet als een geweldige vent, je behandelt zoals een geweldige vent dat zou moeten doen en ook je omgeving vindt het een geweldige vent, dan zal het dat wel zijn
Sterkte met smachten, maar je komt op me over als een weliswaar zwaar verliefd, maar toch nuchter en weldenkend iemand!
En sorry voor de lap tekst
Mi zo zo\'n meid, dor kande joare mi veuruit
vrijdag 6 november 2009 om 22:39
Bonny, bedankt voor de lap tekst! Wil je wel geloven dat ik hier opeens in tranen zit achter de pc? Maar ik ben de laatste weken sowieso behoorlijk labiel hoor, ik ken mezelf gewoon niet terug. Meestal ben ik 't stoere wijf, nu ben ik steeds een klein meisje met tranen brandend achter mn ogen en razende gedachten die geen kant op kunnen.
Wat dit hele gebeuren me in ieder geval oplevert is veel mooie verhalen. Soms ben ik wat gesloten, Bassist is heel open. Dat viel me meteen op en daar hebben we het ook over gehad. Hij spreekt iedereen aan, maakt overal even een praatje. Zo leuk eigenlijk, ik zei hem al: dat ga ik van je stelen. Dus de laatste dagen als iemand me vraagt 'hoe is het' dan geef ik eerlijk antwoord en zeg ik 'niet zo goed, want ik heb een onmogelijke liefde'. De resultaten zijn verbluffend, ik heb de laatste weken zo veel mooie, ontroerende, goed en slecht aflopende, hartverscheurende en hoopgevende verhalen gehoord over bijzondere liefdes!
Nu de jouwe er weer bij, dank je!
PS
Nog niets gehoord van Bassist... heb ik het soms gedroomd?
Wat dit hele gebeuren me in ieder geval oplevert is veel mooie verhalen. Soms ben ik wat gesloten, Bassist is heel open. Dat viel me meteen op en daar hebben we het ook over gehad. Hij spreekt iedereen aan, maakt overal even een praatje. Zo leuk eigenlijk, ik zei hem al: dat ga ik van je stelen. Dus de laatste dagen als iemand me vraagt 'hoe is het' dan geef ik eerlijk antwoord en zeg ik 'niet zo goed, want ik heb een onmogelijke liefde'. De resultaten zijn verbluffend, ik heb de laatste weken zo veel mooie, ontroerende, goed en slecht aflopende, hartverscheurende en hoopgevende verhalen gehoord over bijzondere liefdes!
Nu de jouwe er weer bij, dank je!
PS
Nog niets gehoord van Bassist... heb ik het soms gedroomd?
I only get one shot at life - so I shoot to kill
vrijdag 6 november 2009 om 23:13
Spijker
Vind je het niet ergens diep van binnen ook mooi om van jezelf te ontdekken dat je deze kant kennelijk ook hebt? Dat het voor anderen mogelijk is om dit bij je los te maken? Want dan komt er ook een dag dat iemand dit bij je losmaakt, bij wie het wederzijds is, als dat nu al niet is met Bassist. En wat zul je dan genieten!
Tja, misschien moet je het zo zien, als het uiteindelijk wat wordt, omdat jullie beiden smachten maar hij nu niet weet wat hij ermee moet, want he, hij is een vent, dan heb je een bloedstollend romantisch verhaal voor je kleinkinderen.
En als het niks wordt, dan weet je nu in ieder geval dat ook dit in je zit en dat je dit kunt voelen en heb je iets waar je altijd een speciaal gevoel bij blijft houden als je bepaalde dingen ziet of liedjes hoort. Daar heb je nu nog niks aan, maar op een goede dag zul je denken, die Tante Bon, die had het bij het juiste eind!
Vind je het niet ergens diep van binnen ook mooi om van jezelf te ontdekken dat je deze kant kennelijk ook hebt? Dat het voor anderen mogelijk is om dit bij je los te maken? Want dan komt er ook een dag dat iemand dit bij je losmaakt, bij wie het wederzijds is, als dat nu al niet is met Bassist. En wat zul je dan genieten!
Tja, misschien moet je het zo zien, als het uiteindelijk wat wordt, omdat jullie beiden smachten maar hij nu niet weet wat hij ermee moet, want he, hij is een vent, dan heb je een bloedstollend romantisch verhaal voor je kleinkinderen.
En als het niks wordt, dan weet je nu in ieder geval dat ook dit in je zit en dat je dit kunt voelen en heb je iets waar je altijd een speciaal gevoel bij blijft houden als je bepaalde dingen ziet of liedjes hoort. Daar heb je nu nog niks aan, maar op een goede dag zul je denken, die Tante Bon, die had het bij het juiste eind!
Mi zo zo\'n meid, dor kande joare mi veuruit
vrijdag 6 november 2009 om 23:44
Ik vind dit een heerlijk topic Spike, ook al is het nu een beetje lastig met je onmogelijke liefde.
En ik denk dat de Bassist veel goeds brengt/heeft gebracht. Je leert dingen over jezelf en je kan JG/VGL beter afsluiten.
Enne, in de film komen ze ook niet meteen bij elkaar. Daar moeten eerst nog 12 vliegveld scenes en taxi-in-de-file scenes en andere drama's aan vooraf gaan.
En ik denk dat de Bassist veel goeds brengt/heeft gebracht. Je leert dingen over jezelf en je kan JG/VGL beter afsluiten.
Enne, in de film komen ze ook niet meteen bij elkaar. Daar moeten eerst nog 12 vliegveld scenes en taxi-in-de-file scenes en andere drama's aan vooraf gaan.
zaterdag 7 november 2009 om 00:24
quote:[message=4350801,noline]Bonny82 schreef op 06
Vind je het niet ergens diep van binnen ook mooi om van jezelf te ontdekken dat je deze kant kennelijk ook hebt? Dat het voor anderen mogelijk is om dit bij je los te maken?
Ja dat vind ik ook juist! Daarom kan ik ook niet zo heel veel met de reacties die zeggen 'kans verkeken, breek het contact af, hij had wat moeten laten horen, klaar, enz enz'.
Want al is het een illusie, ik geniet er nog steeds van! Ook van het feit dat het me af en toe ineens overvalt met hartstikke verdriet geniet ik van. Want ik sta helemaal op mn kop en dat op een goede manier. Dit is heftig zonder drama, zonder schreeuwen, zonder gillen en krijsen. Dit is heftig op de manier zoals alles om je heen midden in de drukte weg lijkt te kunnen vallen als je iemand echt aankijkt, alsof alles stilstaat, zijn mond houdt, naar adem snakt. En daarvan weet je ook dat het niet waar is, dus hiervan weet ik ook dat het misschien niet waar is. Maar dat maakt het niet minder heftig.
Ik verbaas mezelf en dat was misschien al best lang geleden dat dat echt gebeurde. Ik geniet ervan dat het zo heftig is, al is het tegelijkertijd treurig. Het is op een of andere manier met elkaar verbonden. Misschien is het wel juist de onmogelijkheid die het zo treurig en heftig tegelijk maakt. Misschien kan dit alleen gebeuren met een overzeese bassist en niet met een triangelist uit Zaandam
Vind je het niet ergens diep van binnen ook mooi om van jezelf te ontdekken dat je deze kant kennelijk ook hebt? Dat het voor anderen mogelijk is om dit bij je los te maken?
Ja dat vind ik ook juist! Daarom kan ik ook niet zo heel veel met de reacties die zeggen 'kans verkeken, breek het contact af, hij had wat moeten laten horen, klaar, enz enz'.
Want al is het een illusie, ik geniet er nog steeds van! Ook van het feit dat het me af en toe ineens overvalt met hartstikke verdriet geniet ik van. Want ik sta helemaal op mn kop en dat op een goede manier. Dit is heftig zonder drama, zonder schreeuwen, zonder gillen en krijsen. Dit is heftig op de manier zoals alles om je heen midden in de drukte weg lijkt te kunnen vallen als je iemand echt aankijkt, alsof alles stilstaat, zijn mond houdt, naar adem snakt. En daarvan weet je ook dat het niet waar is, dus hiervan weet ik ook dat het misschien niet waar is. Maar dat maakt het niet minder heftig.
Ik verbaas mezelf en dat was misschien al best lang geleden dat dat echt gebeurde. Ik geniet ervan dat het zo heftig is, al is het tegelijkertijd treurig. Het is op een of andere manier met elkaar verbonden. Misschien is het wel juist de onmogelijkheid die het zo treurig en heftig tegelijk maakt. Misschien kan dit alleen gebeuren met een overzeese bassist en niet met een triangelist uit Zaandam
I only get one shot at life - so I shoot to kill
zaterdag 7 november 2009 om 06:57
Hij zag dat ik online kwam en belde me op! Onzinnig gesprek, niets belangrijkst gevraagd of gezegd, maar zo fijn om hem even te spreken. En hij belt me morgenavond. Er is inderdaad privegezeik, maar dat heeft niets met mij te maken.
Nu snel Kleine Hond eten geven en klaar zijn voor de show, maar ik denk dat ik ga lopen grijnzen in de showring vandaag!
Nu snel Kleine Hond eten geven en klaar zijn voor de show, maar ik denk dat ik ga lopen grijnzen in de showring vandaag!
anoniem_67356 wijzigde dit bericht op 07-11-2009 06:58
Reden: typo's niet te snel typen he...
Reden: typo's niet te snel typen he...
% gewijzigd
I only get one shot at life - so I shoot to kill
zaterdag 7 november 2009 om 10:02
Spijker
Hoop mag je altijd blijven houden, wie weet wat er nog gebeurt, zeker als je over een tijdje ene periode in het buitenland verblijft in zijn buurt. En mannen zitten nou een keer anders in elkaar dan wij, hij belt je als hij je belt, maar denkt er verder niet over na wat voor signalen dat afgeeft. En wij moeten stoppen met alle signalen te blijven analyseren en voor de mannen te denken, zoals ik nu doe zeg maar
Wel heel knap dat je er zo middenin kunt staan en er teglijkertijd over kunt reflecteren wat het met je doet en dat je ervan geniet, zelfs al doet het pijn.
Hoop mag je altijd blijven houden, wie weet wat er nog gebeurt, zeker als je over een tijdje ene periode in het buitenland verblijft in zijn buurt. En mannen zitten nou een keer anders in elkaar dan wij, hij belt je als hij je belt, maar denkt er verder niet over na wat voor signalen dat afgeeft. En wij moeten stoppen met alle signalen te blijven analyseren en voor de mannen te denken, zoals ik nu doe zeg maar
Wel heel knap dat je er zo middenin kunt staan en er teglijkertijd over kunt reflecteren wat het met je doet en dat je ervan geniet, zelfs al doet het pijn.
Mi zo zo\'n meid, dor kande joare mi veuruit
zaterdag 7 november 2009 om 20:35
Zo leuk dat jullie met me meeleven!
Ja, kennelijk heeft hij allemaal nogal gedoe door elkaar. Zieke moeder dus, en daar bovenop belasting-problemen. Bassist is bassist (duh) en speelde in een redelijk bekende band. Nu denk de overheid kennelijk dat hij daardoor rijk is, en wil belasting. Terwijl hij eigenlijk helemaal niet rijk ervan geworden is. Ik wist al vaag dat er zoiets speelde, maar kennelijk is het serieus een probleem en slokt veel van zijn tijd op.
Ik vond het zo fijn hem vanochtend even aan de telefoon te hebben! Ik kwam net onder de douche vandaan en zette mn laptop aan om alvast de route naar de hondenshow op te zoeken. Toen zag ik eerst al zijn berichtje en daarna zag hij me dus online komen en belde me. Ik nam mn telefoon op, had hem nooit verwacht. Toen ik zijn stem hoorde zei ik 'Bassist, wat goed je te spreken! Je belt wel op een goed moment, ik kom net onder de douche vandaan en ben helemaal naakt!' Waarop hij moest lachen en zei 'Spijker, ik praat altijd graag tegen je als je compleet naakt bent.'
Oh, letterlijke quote uit zijn berichtje:
I would much rather be heading out to meet with you, or even to talk with you, but all i get is a facebook message box.
I would love to hear your voice. If it is OK with you, i will try calling on Sunday.
Zondag... Zondag is morgen al! Morgenavond uur of elf als alles goed gaat, heb ik hem aan de telefoon. Ben ik daarna weer helemaal verliefd of met een gebroken hart... Ik weet niet hoe het gesprek zal gaan. Maar die zinnen klinken goed toch? Klinken niet als 'laten we het hier maar bij laten'?
Ben ik opdringerig als ik zondag een concrete afspraak met hem wil maken? Een 'zal ik 6302 kilometer naar je toe komen?' afspraak?
Ja, kennelijk heeft hij allemaal nogal gedoe door elkaar. Zieke moeder dus, en daar bovenop belasting-problemen. Bassist is bassist (duh) en speelde in een redelijk bekende band. Nu denk de overheid kennelijk dat hij daardoor rijk is, en wil belasting. Terwijl hij eigenlijk helemaal niet rijk ervan geworden is. Ik wist al vaag dat er zoiets speelde, maar kennelijk is het serieus een probleem en slokt veel van zijn tijd op.
Ik vond het zo fijn hem vanochtend even aan de telefoon te hebben! Ik kwam net onder de douche vandaan en zette mn laptop aan om alvast de route naar de hondenshow op te zoeken. Toen zag ik eerst al zijn berichtje en daarna zag hij me dus online komen en belde me. Ik nam mn telefoon op, had hem nooit verwacht. Toen ik zijn stem hoorde zei ik 'Bassist, wat goed je te spreken! Je belt wel op een goed moment, ik kom net onder de douche vandaan en ben helemaal naakt!' Waarop hij moest lachen en zei 'Spijker, ik praat altijd graag tegen je als je compleet naakt bent.'
Oh, letterlijke quote uit zijn berichtje:
I would much rather be heading out to meet with you, or even to talk with you, but all i get is a facebook message box.
I would love to hear your voice. If it is OK with you, i will try calling on Sunday.
Zondag... Zondag is morgen al! Morgenavond uur of elf als alles goed gaat, heb ik hem aan de telefoon. Ben ik daarna weer helemaal verliefd of met een gebroken hart... Ik weet niet hoe het gesprek zal gaan. Maar die zinnen klinken goed toch? Klinken niet als 'laten we het hier maar bij laten'?
Ben ik opdringerig als ik zondag een concrete afspraak met hem wil maken? Een 'zal ik 6302 kilometer naar je toe komen?' afspraak?
I only get one shot at life - so I shoot to kill
zaterdag 7 november 2009 om 20:59
quote:Spijker schreef op 07 november 2009 @ 20:35:
Ben ik opdringerig als ik zondag een concrete afspraak met hem wil maken? Een 'zal ik 6302 kilometer naar je toe komen?' afspraak?
Dat lijkt me een goed voorstel. Afhankelijk van het verloop van het gesprek natuurlijk, maar zijn berichtje klinkt inderdaad niet als een 'laat maar zitten'.
Ik kan me voorstellen dat hij gezien de belastingproblematiek op dit moment niet zoveel geld heeft om jouw kant op te komen, en hij durft het van jou misschien niet te vragen/verwachten. Dus als je dat zelf voorstelt lijkt me dat alleen maar heel lief (en welkom).
Hij mist jou ook Spike... echt!
Hoe heeft Kleine Hond het er overigens vanaf gebracht vandaag? Of moet ik daarvoor weer naar een ander topic?
Ben ik opdringerig als ik zondag een concrete afspraak met hem wil maken? Een 'zal ik 6302 kilometer naar je toe komen?' afspraak?
Dat lijkt me een goed voorstel. Afhankelijk van het verloop van het gesprek natuurlijk, maar zijn berichtje klinkt inderdaad niet als een 'laat maar zitten'.
Ik kan me voorstellen dat hij gezien de belastingproblematiek op dit moment niet zoveel geld heeft om jouw kant op te komen, en hij durft het van jou misschien niet te vragen/verwachten. Dus als je dat zelf voorstelt lijkt me dat alleen maar heel lief (en welkom).
Hij mist jou ook Spike... echt!
Hoe heeft Kleine Hond het er overigens vanaf gebracht vandaag? Of moet ik daarvoor weer naar een ander topic?
zaterdag 7 november 2009 om 21:28
Kleine Hond en ik hebben erg verloren, zijn schaamteloos 2e van de 2 in onze klasse geworden X-D!
Maar het was dan ook onze eerste keer. En we moesten als aller allereerste van de hele show! Dus we waren nog zenuwachtig en onvoorbereid enzo. Daarna heb ik veel zitten kijken en met mensen zitten praten en geleerd van wat ik volgende keer allemaal ander kan en moet doen.
Belangrijkste: Kleine Hond vermaakte zich, was nergens van onder de indruk, was blij en vrolijk en dapper. Dat vind ik het belangrijkste, dat zijn karaktertje gewoon heel leuk open en vrij is. Ik was er met een goede vriend van me en wij vermaakten ons ook. Wie weet ben ik over een jaar ook wel zo'n serieus show-mens als waar ik vandaag om heb zitten lachen, met Kleine Hond als serieuze showhond met strikjes in zijn haar en sokjes om zijn poten
Maar het was dan ook onze eerste keer. En we moesten als aller allereerste van de hele show! Dus we waren nog zenuwachtig en onvoorbereid enzo. Daarna heb ik veel zitten kijken en met mensen zitten praten en geleerd van wat ik volgende keer allemaal ander kan en moet doen.
Belangrijkste: Kleine Hond vermaakte zich, was nergens van onder de indruk, was blij en vrolijk en dapper. Dat vind ik het belangrijkste, dat zijn karaktertje gewoon heel leuk open en vrij is. Ik was er met een goede vriend van me en wij vermaakten ons ook. Wie weet ben ik over een jaar ook wel zo'n serieus show-mens als waar ik vandaag om heb zitten lachen, met Kleine Hond als serieuze showhond met strikjes in zijn haar en sokjes om zijn poten
I only get one shot at life - so I shoot to kill
zaterdag 7 november 2009 om 21:50
Hey Spijker. Heb net even je hele topic gelezen n.a.v. je berichtjes zo her en der en ik herken je twijfel echt enorm. Zit zelf dus ook in die fase... de achtergrond is anders (zo'n anderhalf uur rmet de auto is niets vergeleken met jouw 11 uur vliegen) en bij ons is er ook nog niets gebeurd behalve een gezellige avond, maar die twijfels zijn er wel. En het smachten ook
Kan je helaas niet helpen, maar ben wel blij voor je dat je hem weer gesproken hebt! Niets is erger dan af te moeten wachten he?
Kan je helaas niet helpen, maar ben wel blij voor je dat je hem weer gesproken hebt! Niets is erger dan af te moeten wachten he?
zaterdag 7 november 2009 om 21:53
quote:Bonny82 schreef op 07 november 2009 @ 10:02:
...
En mannen zitten nou een keer anders in elkaar dan wij, hij belt je als hij je belt, maar denkt er verder niet over na wat voor signalen dat afgeeft. En wij moeten stoppen met alle signalen te blijven analyseren en voor de mannen te denken, zoals ik nu doe zeg maar
...
Bovenstaande vraag ik me dus af. Is het niet zo dat als een man je geweldig vindt, hij continu contact wil? Of gaat hun leven inderdaad gewoon door en belt hij wanneer hij kan?
...
En mannen zitten nou een keer anders in elkaar dan wij, hij belt je als hij je belt, maar denkt er verder niet over na wat voor signalen dat afgeeft. En wij moeten stoppen met alle signalen te blijven analyseren en voor de mannen te denken, zoals ik nu doe zeg maar
...
Bovenstaande vraag ik me dus af. Is het niet zo dat als een man je geweldig vindt, hij continu contact wil? Of gaat hun leven inderdaad gewoon door en belt hij wanneer hij kan?
zondag 8 november 2009 om 07:29
Anderhalf uur in de auto Loeky? Stap in die auto dan en rijden maar! Ga het uitzoeken, ga proberen!
Of nee, wacht.
Vertel eerst even hier: hoe, wanneer, waar ontmoet? Wat gebeurde er toen? En nu?
Oftewel: ja ik ben nieuwsgierig en ik verzamel momenteel verhalen van mooie, meer of minder onmogelijke, liefdes!
Of nee, wacht.
Vertel eerst even hier: hoe, wanneer, waar ontmoet? Wat gebeurde er toen? En nu?
Oftewel: ja ik ben nieuwsgierig en ik verzamel momenteel verhalen van mooie, meer of minder onmogelijke, liefdes!
I only get one shot at life - so I shoot to kill
zondag 8 november 2009 om 12:48
Hahaha ik zou graag in die auto stappen en 'm opzoeken, maar ik weet dus niet of het wederzijds is. Heb 'm van de zomer op vakantie ontmoet en vond 'm toen al bijzonder. En dan vooral qua karakter. En dat is apart, want normaliter ben ik enorm van de uiterlijke aantrekkingskracht hihi.
Afijn niets gebeurd, maar wel contact gehouden (wat qua initiatief eigenlijk vooral van mijn kant kwam, maar hij antwoordde wel en vond het ook leuk om een keer af te spreken). Afgelopen week dus afgesproken en dat was eigenlijk gewoon heel leuk. Had ook erg het gevoel dat het 'goed zat', maar door mijn onhandigheid liep het afscheid niet zoals ik het in m'n hoofd had. Het viel stil en toen zei ik 'was gezellig, doen we snel nog een keer... nou doei'. En hup, weg was ik...
Gelukkig liet hij me na afloop wel weten het ook gezellig te hebben gevonden en hij vond het leuk om nog een keer af te spreken. Heb toen geantwoord en de bal in zijn hoek neergelegd, dus nu maar even afwachten...
Afijn niets gebeurd, maar wel contact gehouden (wat qua initiatief eigenlijk vooral van mijn kant kwam, maar hij antwoordde wel en vond het ook leuk om een keer af te spreken). Afgelopen week dus afgesproken en dat was eigenlijk gewoon heel leuk. Had ook erg het gevoel dat het 'goed zat', maar door mijn onhandigheid liep het afscheid niet zoals ik het in m'n hoofd had. Het viel stil en toen zei ik 'was gezellig, doen we snel nog een keer... nou doei'. En hup, weg was ik...
Gelukkig liet hij me na afloop wel weten het ook gezellig te hebben gevonden en hij vond het leuk om nog een keer af te spreken. Heb toen geantwoord en de bal in zijn hoek neergelegd, dus nu maar even afwachten...
zondag 8 november 2009 om 15:42
quote:Loeky schreef op 07 november 2009 @ 21:53:
[...]
Bovenstaande vraag ik me dus af. Is het niet zo dat als een man je geweldig vindt, hij continu contact wil? Of gaat hun leven inderdaad gewoon door en belt hij wanneer hij kan?
Met "Hij belt wanneer hij belt" bedoel ik ook geen frequentie. Als een man je leuk vindt, doet hij er inderdaad moeite voor, maar als er een dag iets tussen komt, dan denkt hij er niet over na wat voor signaal het afgeeft als hij die dat níet belt, dat bedoel ik. Hoop dat het zo wat duidelijker is
Spijker, Bassist als gesproken? Het is zondag!
[...]
Bovenstaande vraag ik me dus af. Is het niet zo dat als een man je geweldig vindt, hij continu contact wil? Of gaat hun leven inderdaad gewoon door en belt hij wanneer hij kan?
Met "Hij belt wanneer hij belt" bedoel ik ook geen frequentie. Als een man je leuk vindt, doet hij er inderdaad moeite voor, maar als er een dag iets tussen komt, dan denkt hij er niet over na wat voor signaal het afgeeft als hij die dat níet belt, dat bedoel ik. Hoop dat het zo wat duidelijker is
Spijker, Bassist als gesproken? Het is zondag!
Mi zo zo\'n meid, dor kande joare mi veuruit
zondag 8 november 2009 om 19:20
quote:Spijker schreef op 08 november 2009 @ 17:26:
Oh, kunnen jullie me een beetje coachen op wat juist wel of niet te zeggen of vragen? Supportdames, come to the rescue!Eens met Zwieber! Gooi het eruit, spijker. Dit is niet het moment om te gaan zeggen wat je denkt dat hoort of wat zou moeten. Maar houd de emotie wel bij jezelf, leg jouw gevoelens niet als een blok met verwachtingen van zijn kant bij hem neer. En geef hem de gelegenheid om te reageren; vrouwen hebben de neiging om maar te blijven doorpraten, vooral als het om hun emotie gaat . Als hij stil valt of niet weet wat te zeggen, ga dan niet bij jezelf denken "oh zie je wel, hij vindt mij niet leuk". Wees eerlijk maar op een luchtige manier. Praat over je onzekerheden, maar realiseer je dat het jouw onzekerheden zijn; niet omdat hij iets niet doet wat jij van hem verwacht terwijl hij niet weet, dat jij dit van hem verwacht.
Oh, kunnen jullie me een beetje coachen op wat juist wel of niet te zeggen of vragen? Supportdames, come to the rescue!Eens met Zwieber! Gooi het eruit, spijker. Dit is niet het moment om te gaan zeggen wat je denkt dat hoort of wat zou moeten. Maar houd de emotie wel bij jezelf, leg jouw gevoelens niet als een blok met verwachtingen van zijn kant bij hem neer. En geef hem de gelegenheid om te reageren; vrouwen hebben de neiging om maar te blijven doorpraten, vooral als het om hun emotie gaat . Als hij stil valt of niet weet wat te zeggen, ga dan niet bij jezelf denken "oh zie je wel, hij vindt mij niet leuk". Wees eerlijk maar op een luchtige manier. Praat over je onzekerheden, maar realiseer je dat het jouw onzekerheden zijn; niet omdat hij iets niet doet wat jij van hem verwacht terwijl hij niet weet, dat jij dit van hem verwacht.