Relaties
alle pijlers
Sorry, even iets onbenulligs
dinsdag 6 december 2011 om 14:33
Ha allemaal!
Nooit gedacht dat ik toch wel zou zitten met zoiets onbenulligs. Maar ik wil toch graag wat reacties, even om te checken of ik niet al helemaal gek ben geworden.
De vereniging van mij en mijn vriend organiseert een kerstbal. Ik kan daar niet bij zijn omdat ik met mijn vereniging een weekendje weg ga. Nu werkt mijn vriend normaal gesproken op vrijdagavonden, maar hij wil voor dat kerstbal vrij vragen, om toch te gaan, ook al weet hij nog niet met wie. Maar de opties zijn die ene collega waarmee ik hem eigenlijk iets te close vind (zie ook het topic: Tips tegen jaloezie!) of een vriendin waar ik hele erge ruzie mee heb gehad.
Oke, ik vind het jammer dat hij zonder mij toch ook gaat, maar dat is dan ook alles. Ik vind 't erger dat hij misschien wil gaan met een van die meiden of met een andere collega waar ie eigenlijk niets mee heeft. Dit is vooral omdat zijn werk eigenlijk altijd voor gaat, maar nu wil hij voor zoiets wel vrij vragen en dat snap ik niet.
Dus, ik weet wel dat ik me aanstel en dat het zijn zaak is en dat ie lekker naar een feestje moet gaan met wie hij wil, maar het zit me gewoon niet lekker.
Nooit gedacht dat ik toch wel zou zitten met zoiets onbenulligs. Maar ik wil toch graag wat reacties, even om te checken of ik niet al helemaal gek ben geworden.
De vereniging van mij en mijn vriend organiseert een kerstbal. Ik kan daar niet bij zijn omdat ik met mijn vereniging een weekendje weg ga. Nu werkt mijn vriend normaal gesproken op vrijdagavonden, maar hij wil voor dat kerstbal vrij vragen, om toch te gaan, ook al weet hij nog niet met wie. Maar de opties zijn die ene collega waarmee ik hem eigenlijk iets te close vind (zie ook het topic: Tips tegen jaloezie!) of een vriendin waar ik hele erge ruzie mee heb gehad.
Oke, ik vind het jammer dat hij zonder mij toch ook gaat, maar dat is dan ook alles. Ik vind 't erger dat hij misschien wil gaan met een van die meiden of met een andere collega waar ie eigenlijk niets mee heeft. Dit is vooral omdat zijn werk eigenlijk altijd voor gaat, maar nu wil hij voor zoiets wel vrij vragen en dat snap ik niet.
Dus, ik weet wel dat ik me aanstel en dat het zijn zaak is en dat ie lekker naar een feestje moet gaan met wie hij wil, maar het zit me gewoon niet lekker.
dinsdag 6 december 2011 om 19:58
TO;
Ik heb de discussie M/V vriendschap naar elders verplaatst.
Ik wil mij nu dan ook richten op jouw specifieke situatie.
Die vind ik namelijk absoluut niet onbenullig.
Sommige dingen kan ik mij iets bij voorstellen; andere "moeilijk" en sommige eerlijk gezegd,wel, niet...
Zoals je wss wel verwacht: ik kan mij voorstellen dat jouw partner bevriend is met andere vrouwen. Ik kan mij voorstellen dat hij daarmee 1 op 1 afspreekt. Ik kan mij voorstellen dat als jij geen tijd hebt je partner denkt aan zijn platonische vriendinnen om daar dan een leuke avond mee te hebben.
Ik kan mij ook voorstellen dat als het even niet zo lekker loopt in de relatie dat je je relatie met je vrienden bespreekt.
Wat ik mij echter niet kan voorstellen:
-dat jouw partner zijn beklag doet bij een vriendin om die mening vervolgens in jouw gezicht te smijten ( zo wordt die vriendschap een stok om mee te slaan ipv een bondgenoot die een oplossing dichterbij brengt)
- dat jij niet "gewoon"tegen jouw partner kunt zeggen dat jij niet van iedereen in zijn omgeving gecharmeerd bent zonder de opmerking "Dus je verbiedt het mij? " naar je hoofd geslingerd te krijgen.
- dat je partner tot 0500 weg blijft en dan weg gaat bij platonische vriendin en dan zijn echte vriendin weer opzoekt (ok dit kan miss aan mijn leeftijd liggen )
- dat jij TO niet ff de tijd neemt om een en ander op je gemak uitlegt aan je partner. Want jouw "ONGEMAKKELIJKHEID" MET DEZE TOESTAND IS HEUS EEN FACTOR VAN BELANG DIE ZEKER EEN ROL IN JE RELATIE SPEELT - NU EN IN DE TOEKOMST...
Ik heb de discussie M/V vriendschap naar elders verplaatst.
Ik wil mij nu dan ook richten op jouw specifieke situatie.
Die vind ik namelijk absoluut niet onbenullig.
Sommige dingen kan ik mij iets bij voorstellen; andere "moeilijk" en sommige eerlijk gezegd,wel, niet...
Zoals je wss wel verwacht: ik kan mij voorstellen dat jouw partner bevriend is met andere vrouwen. Ik kan mij voorstellen dat hij daarmee 1 op 1 afspreekt. Ik kan mij voorstellen dat als jij geen tijd hebt je partner denkt aan zijn platonische vriendinnen om daar dan een leuke avond mee te hebben.
Ik kan mij ook voorstellen dat als het even niet zo lekker loopt in de relatie dat je je relatie met je vrienden bespreekt.
Wat ik mij echter niet kan voorstellen:
-dat jouw partner zijn beklag doet bij een vriendin om die mening vervolgens in jouw gezicht te smijten ( zo wordt die vriendschap een stok om mee te slaan ipv een bondgenoot die een oplossing dichterbij brengt)
- dat jij niet "gewoon"tegen jouw partner kunt zeggen dat jij niet van iedereen in zijn omgeving gecharmeerd bent zonder de opmerking "Dus je verbiedt het mij? " naar je hoofd geslingerd te krijgen.
- dat je partner tot 0500 weg blijft en dan weg gaat bij platonische vriendin en dan zijn echte vriendin weer opzoekt (ok dit kan miss aan mijn leeftijd liggen )
- dat jij TO niet ff de tijd neemt om een en ander op je gemak uitlegt aan je partner. Want jouw "ONGEMAKKELIJKHEID" MET DEZE TOESTAND IS HEUS EEN FACTOR VAN BELANG DIE ZEKER EEN ROL IN JE RELATIE SPEELT - NU EN IN DE TOEKOMST...
dinsdag 6 december 2011 om 22:19
quote:iris1969 schreef op 06 december 2011 @ 19:03:
Mijn partner zou van mij niet op date mogen met een andere vrouw en met haar naar een kerstgala gaan. Noem mij maar ouderwets, maar dat doe je niet, uit respect voor elkaar.
Doet hij dat dan toch dan beschouw ik de relatie als beëindigd, want ik laat me niet voor gek zetten tegenover zijn collega's die hem zien met een andere partner en daar besmuikt om zullen gaan lachen en roddelen.
En nee, ik geloof niet in vriendschappen tussen mannen en vrouwen, daar zit me iets te veel naar mijn smaak een verborgen agenda achter.
Heb het halve topic gelezen, maar dit antwoord is helemaal precies wat ik ook denk.
Dus TO, zet m op, als jij je er ook niet goed bij voelt, ga dan niet schipperen, maar laat zien waar je staat.
Mijn partner zou van mij niet op date mogen met een andere vrouw en met haar naar een kerstgala gaan. Noem mij maar ouderwets, maar dat doe je niet, uit respect voor elkaar.
Doet hij dat dan toch dan beschouw ik de relatie als beëindigd, want ik laat me niet voor gek zetten tegenover zijn collega's die hem zien met een andere partner en daar besmuikt om zullen gaan lachen en roddelen.
En nee, ik geloof niet in vriendschappen tussen mannen en vrouwen, daar zit me iets te veel naar mijn smaak een verborgen agenda achter.
Heb het halve topic gelezen, maar dit antwoord is helemaal precies wat ik ook denk.
Dus TO, zet m op, als jij je er ook niet goed bij voelt, ga dan niet schipperen, maar laat zien waar je staat.
woensdag 7 december 2011 om 10:35
Ik ga mee met Paolo-Coelho hierboven.
Niks mis met platonische vriendschap maar respect en een "team" zijn met jou moet wel voorop staan! Je hebt goede redenen om je ongemakkelijk te voelen.
Je zal toch duidelijk een grens moeten leggen dat je dit niet wil en waarom niet. Evt per briefje of wat dan ook zodat je niet steeds het "dus je verbied het me" in je gezicht krijgt, dat vertroebeld het hele gesprek. Trekt hij zich dan nog niks van je gevoelens aan dan is het buigen of breken.
Niks mis met platonische vriendschap maar respect en een "team" zijn met jou moet wel voorop staan! Je hebt goede redenen om je ongemakkelijk te voelen.
Je zal toch duidelijk een grens moeten leggen dat je dit niet wil en waarom niet. Evt per briefje of wat dan ook zodat je niet steeds het "dus je verbied het me" in je gezicht krijgt, dat vertroebeld het hele gesprek. Trekt hij zich dan nog niks van je gevoelens aan dan is het buigen of breken.
woensdag 7 december 2011 om 15:15
Ontzettend bedankt voor jullie reacties allemaal!
Gisteravond hebben we er ook goed ruzie over gehad. Dit ging dan ook eigenlijk vooral om de vriendin waar ik zo'n ruzie mee heb gehad. Hij hoeft geen ruzie met haar te hebben, maar zodra ik dan het land uit ben, gaat hij met haar naar een gala! Sorry hoor, maar dat betuigt gewoon helemaal niet van respect en ook enige vorm van loyaliteit. Als een vriend van hem hetzelfde had geflikt als zij mij, dan had die vriendschap wel even op een lager pitje gestaan...
Wat dat betreft blijft hij vast houden aan het 'we zijn niet meer dan twee individuen'. Dat vind ik moeilijk. Ik heb ook gezegd dat ik dan vind dat hij niet genoeg 'commitment' heeft in onze relatie. Hij zegt dat hij me wel begrijpt daarin, maar dat hij het gewoon niet met me eens is. Maar ik blijf gewoon vinden dat je niet alles kan doen waar je zin in hebt als het je partner kwetst (dit is vooral toegespitst op de vriendin die mij zo gekwetst heeft).
Wat betreft die collega waar hij zo close mee is, tjah, dat is ook wel gevallen, maar hij heeft daarin ook wel gelijk; ik moet hem gewoon vertrouwen. En dat doe ik ook wel, ik ben alleen bang dat er ooit een vonk over vliegt, en natuurlijk zou dat dan zonder kerstbal ook wel gebeuren... maar toch (hoewel, hij leert haar de tango, opgetut in een sexy jurk ;p).
Om een lang verhaal kort te houden: hij gaat niet meer naar het bal en gaat dus ook gewoon werken. Dit vond ik enerzijds fijn om te horen, aan de andere kant is het symptoonbestrijding. Ik wil gewoon dat hij wat loyaliteit betreft op hetzelfde level staat als ik, alleen gaat dat niet gebeuren. Daar moet ik mee leren leven... of niet.
Ik ben gewoon heel bang dat hij naar bijv. die vriendin toe op een lullige manier over mij praat. En dat hij naar die collega zo onze relatie uit de doeken heeft gedaan en zij hem gelijk gaf... ze vindt mij vast een onwijze trut, zou ze dat niet gaan gebruiken? Wat dat betreft ben ik ook maar een onzeker tutje.
Gisteravond hebben we er ook goed ruzie over gehad. Dit ging dan ook eigenlijk vooral om de vriendin waar ik zo'n ruzie mee heb gehad. Hij hoeft geen ruzie met haar te hebben, maar zodra ik dan het land uit ben, gaat hij met haar naar een gala! Sorry hoor, maar dat betuigt gewoon helemaal niet van respect en ook enige vorm van loyaliteit. Als een vriend van hem hetzelfde had geflikt als zij mij, dan had die vriendschap wel even op een lager pitje gestaan...
Wat dat betreft blijft hij vast houden aan het 'we zijn niet meer dan twee individuen'. Dat vind ik moeilijk. Ik heb ook gezegd dat ik dan vind dat hij niet genoeg 'commitment' heeft in onze relatie. Hij zegt dat hij me wel begrijpt daarin, maar dat hij het gewoon niet met me eens is. Maar ik blijf gewoon vinden dat je niet alles kan doen waar je zin in hebt als het je partner kwetst (dit is vooral toegespitst op de vriendin die mij zo gekwetst heeft).
Wat betreft die collega waar hij zo close mee is, tjah, dat is ook wel gevallen, maar hij heeft daarin ook wel gelijk; ik moet hem gewoon vertrouwen. En dat doe ik ook wel, ik ben alleen bang dat er ooit een vonk over vliegt, en natuurlijk zou dat dan zonder kerstbal ook wel gebeuren... maar toch (hoewel, hij leert haar de tango, opgetut in een sexy jurk ;p).
Om een lang verhaal kort te houden: hij gaat niet meer naar het bal en gaat dus ook gewoon werken. Dit vond ik enerzijds fijn om te horen, aan de andere kant is het symptoonbestrijding. Ik wil gewoon dat hij wat loyaliteit betreft op hetzelfde level staat als ik, alleen gaat dat niet gebeuren. Daar moet ik mee leren leven... of niet.
Ik ben gewoon heel bang dat hij naar bijv. die vriendin toe op een lullige manier over mij praat. En dat hij naar die collega zo onze relatie uit de doeken heeft gedaan en zij hem gelijk gaf... ze vindt mij vast een onwijze trut, zou ze dat niet gaan gebruiken? Wat dat betreft ben ik ook maar een onzeker tutje.
woensdag 7 december 2011 om 15:22
quote:sophietje89 schreef op 07 december 2011 @ 15:15:
Ik ben gewoon heel bang dat hij naar bijv. die vriendin toe op een lullige manier over mij praat. En dat hij naar die collega zo onze relatie uit de doeken heeft gedaan en zij hem gelijk gaf... ze vindt mij vast een onwijze trut, zou ze dat niet gaan gebruiken? Wat dat betreft ben ik ook maar een onzeker tutje.Je moet jezelf niet zo wegzetten als een onzeker tutje. Want het is door zijn gedrag dat jij onzeker word. Hij moet verdorie helemaal niet op een lullige manier over jou praten, niet tegen die vriendin, en niet tegen een collega, want dan hij is gewoon een lul die jou niet verdient.
Ik ben gewoon heel bang dat hij naar bijv. die vriendin toe op een lullige manier over mij praat. En dat hij naar die collega zo onze relatie uit de doeken heeft gedaan en zij hem gelijk gaf... ze vindt mij vast een onwijze trut, zou ze dat niet gaan gebruiken? Wat dat betreft ben ik ook maar een onzeker tutje.Je moet jezelf niet zo wegzetten als een onzeker tutje. Want het is door zijn gedrag dat jij onzeker word. Hij moet verdorie helemaal niet op een lullige manier over jou praten, niet tegen die vriendin, en niet tegen een collega, want dan hij is gewoon een lul die jou niet verdient.
woensdag 7 december 2011 om 15:33
quote:lavan568 schreef op 07 december 2011 @ 15:22:
[...]
Je moet jezelf niet zo wegzetten als een onzeker tutje. Want het is door zijn gedrag dat jij onzeker word. Hij moet verdorie helemaal niet op een lullige manier over jou praten, niet tegen die vriendin, en niet tegen een collega, want dan hij is gewoon een lul die jou niet verdient.Het is niet dat hij dat doet, het is dat ik er bang voor ben dat hij dat misschien doet, en dat maakt me wel degelijk een onzeker tutje ;p.
[...]
Je moet jezelf niet zo wegzetten als een onzeker tutje. Want het is door zijn gedrag dat jij onzeker word. Hij moet verdorie helemaal niet op een lullige manier over jou praten, niet tegen die vriendin, en niet tegen een collega, want dan hij is gewoon een lul die jou niet verdient.Het is niet dat hij dat doet, het is dat ik er bang voor ben dat hij dat misschien doet, en dat maakt me wel degelijk een onzeker tutje ;p.
woensdag 7 december 2011 om 15:37
quote:thijs72 schreef op 07 december 2011 @ 15:34:
Je weet toch al dat hij dat doet?
Helemaal niet, ik heb ook niet echt redenen om dat te denken. Wat me wel aan het denken heeft gezet, is dat hij zei dat die collega het zo roerend met hem eens wat betreft onze ruzie. Dan moet hij het ene aspect wel wat meer belicht hebben dan het andere, maar goed.
Maar het is meer zo'n gevoel van: als hij niet zo toegewijd is in het loyaliteit-zijn naar mij toe in dingen als een gala, waarom zou ie dat dan wel zijn als ie met die vriendinnen spreekt?
Je weet toch al dat hij dat doet?
Helemaal niet, ik heb ook niet echt redenen om dat te denken. Wat me wel aan het denken heeft gezet, is dat hij zei dat die collega het zo roerend met hem eens wat betreft onze ruzie. Dan moet hij het ene aspect wel wat meer belicht hebben dan het andere, maar goed.
Maar het is meer zo'n gevoel van: als hij niet zo toegewijd is in het loyaliteit-zijn naar mij toe in dingen als een gala, waarom zou ie dat dan wel zijn als ie met die vriendinnen spreekt?
woensdag 7 december 2011 om 15:42
Wat goed dat je met hem hebt gepraat en dat je voor jezelf bent opgekomen!
´We zijn niet meer dan twee individuen´ is dus echt een flutargument van hem om te rechtvaardigen dat hij lekker zijn gang mag gaan zonder rekening te houden met jou. Het klopt dat je in een relatie ook een individu bent. Het zou niet gezond zijn als je zou versmelten (symbiotisch), want dan raak je jezelf kwijt.
Maar NIET MEER DAN twee individuen is het andere uiterste. Een relatie draait om verbondenheid, rekening met elkaar houden. Je bent niet voor niets iets met elkaar aangegaan. Want als je niet meer dan twee individuen bent... Tja, dat zijn jij en ik ook! Met andere woorden: ik heb geen relatie met jou. Als hij een individu wil zijn, prima. Maar dan zonder jou.
Ergens weet hij heus wel dat hij het bij het verkeerde eind zit. Hij gaat nu niet meer naar dat gala. En lekker boeiend als er van alles over je gezegd wordt door die vrouwen? Zij zullen het heus wel met hem eens blijven zijn, als het van die vrouwen zijn die mannen willen pleasen. Jij hebt in ieder geval je grenzen aangegeven, wees daar trots op. Als mijn vriend mij voor paal zou zetten bij anderen zou ik trouwens snel klaar met hem zijn. Respectloos is dat.
´We zijn niet meer dan twee individuen´ is dus echt een flutargument van hem om te rechtvaardigen dat hij lekker zijn gang mag gaan zonder rekening te houden met jou. Het klopt dat je in een relatie ook een individu bent. Het zou niet gezond zijn als je zou versmelten (symbiotisch), want dan raak je jezelf kwijt.
Maar NIET MEER DAN twee individuen is het andere uiterste. Een relatie draait om verbondenheid, rekening met elkaar houden. Je bent niet voor niets iets met elkaar aangegaan. Want als je niet meer dan twee individuen bent... Tja, dat zijn jij en ik ook! Met andere woorden: ik heb geen relatie met jou. Als hij een individu wil zijn, prima. Maar dan zonder jou.
Ergens weet hij heus wel dat hij het bij het verkeerde eind zit. Hij gaat nu niet meer naar dat gala. En lekker boeiend als er van alles over je gezegd wordt door die vrouwen? Zij zullen het heus wel met hem eens blijven zijn, als het van die vrouwen zijn die mannen willen pleasen. Jij hebt in ieder geval je grenzen aangegeven, wees daar trots op. Als mijn vriend mij voor paal zou zetten bij anderen zou ik trouwens snel klaar met hem zijn. Respectloos is dat.
woensdag 7 december 2011 om 18:21
quote:sophietje89 schreef op 07 december 2011 @ 15:37:
[...]
Helemaal niet, ik heb ook niet echt redenen om dat te denken. Wat me wel aan het denken heeft gezet, is dat hij zei dat die collega het zo roerend met hem eens wat betreft onze ruzie. Dan moet hij het ene aspect wel wat meer belicht hebben dan het andere, maar goed.
Maar het is meer zo'n gevoel van: als hij niet zo toegewijd is in het loyaliteit-zijn naar mij toe in dingen als een gala, waarom zou ie dat dan wel zijn als ie met die vriendinnen spreekt?Pfff... Ja lastig. Kan heel goed dat jullie het goed bedoelen naar elkaar maar dat het net niet goed overkomt. Snap je wat ik bedoel? Dat je wel begrijpt wat de ander bedoelt maar dat je er zelf anders in staat... Ja dan kunnen kleine dingen heel gemakkelijk een eigen leven gaan leiden. Blijf dan aub wel communiceren; je grenzen aangeven. Als de communicatie stil valt...
[...]
Helemaal niet, ik heb ook niet echt redenen om dat te denken. Wat me wel aan het denken heeft gezet, is dat hij zei dat die collega het zo roerend met hem eens wat betreft onze ruzie. Dan moet hij het ene aspect wel wat meer belicht hebben dan het andere, maar goed.
Maar het is meer zo'n gevoel van: als hij niet zo toegewijd is in het loyaliteit-zijn naar mij toe in dingen als een gala, waarom zou ie dat dan wel zijn als ie met die vriendinnen spreekt?Pfff... Ja lastig. Kan heel goed dat jullie het goed bedoelen naar elkaar maar dat het net niet goed overkomt. Snap je wat ik bedoel? Dat je wel begrijpt wat de ander bedoelt maar dat je er zelf anders in staat... Ja dan kunnen kleine dingen heel gemakkelijk een eigen leven gaan leiden. Blijf dan aub wel communiceren; je grenzen aangeven. Als de communicatie stil valt...
woensdag 7 december 2011 om 19:20
vrijdag 9 december 2011 om 09:36
quote:Murdoch schreef op 07 december 2011 @ 19:29:
Als hij niet met die vrouwen kan gaan dan hoeft het helemaal niet meer voor hem?Deels, denk ik. Ik denk dat hij ook niet meer wil vanwege 't gezeik dat 't heeft opgeleverd. Ik heb ook wel iets van: je wilde zo graag gaan dat je er vrij voor wilde vragen van je werk, ga dan, ga met een maat, ga alleen (want het blijft toch een eerste sociale activiteit van een vereniging, de eerstejaars kennen elkaar sowieso niet echt).
Als hij niet met die vrouwen kan gaan dan hoeft het helemaal niet meer voor hem?Deels, denk ik. Ik denk dat hij ook niet meer wil vanwege 't gezeik dat 't heeft opgeleverd. Ik heb ook wel iets van: je wilde zo graag gaan dat je er vrij voor wilde vragen van je werk, ga dan, ga met een maat, ga alleen (want het blijft toch een eerste sociale activiteit van een vereniging, de eerstejaars kennen elkaar sowieso niet echt).
