Spullen weggeven

Normaal lees ik graag mee in topics in plaats van actief te reageren/posten maar ik ben toch wel benieuwd of iemand dit herkent of wellicht een tip heeft om hiermee om te gaan.

Ik ben een thuiswonende student en probeer financieel zoveel mogelijk onafhankelijk te zijn. Ik werk naast mijn studie en probeer hier zo goed en kwaad als het wil, studiematerialen en overige spullen mee te financieren. Nu is het zo dat spullen van mij zonder goedkeuring worden weggegeven aan mijn jongere broers door mijn ouders. Dit gaat niet om 'uitlenen' voor een periode, ze geven het daadwerkelijk weg zonder dit te overleggen. Broers maken er maar wat graag gebruik van. Meerdere dingen zijn ineens verdwenen en blijken dan van eigenaar te zijn gewisseld. Het gaat hier dan om laptops, opladers voor de telefoon of dingen als een chromecast. Deze zijn zelf gefinancieerd. Ben zelf erg voorzichtig met mijn spullen en ben na eerdere ervaringen met dingen die kapot gemaakt werden (muis door scherm van uitgeleende laptop, kwijtgeraakte opladers etc) wat terughoudend in het zomaar uitlenen van spullen. In goed overleg zou dit nog wel mogelijk zijn, maar ik merk dat ik er wat tegen heb dat er zonder te overleggen dingen worden gepakt.... en met het gemak waarop dan wordt gezegd dat zij het nu in gebruik hebben en 'dat ik het toch niet zoveel gebruikte'.

Nu bijvoorbeeld ben ik mijn laptop kwijt aangezien mijn jongere broer een nieuwe nodig had. De reden dat hij deze laptop 'kreeg' is dat er in een vlaag van woede een muis door zijn eigen laptop is gegaan en hij nu niet kan gamen. Ouders hebben toen besloten dat ze mijn laptop wel konden gebruiken voor onderdelen en hebben de twee laptops samengevoegd. Vooraf is bij mij wel toestemming gevraagd hiervoor waarop ik heb aangegeven de laptop te gebruiken voor studie en heb dit idee dus afgewezen. Echter is in een weekend dat ik niet thuis was, de laptop toch weggenomen. Ik zit nu dus zonder laptop... extra balen omdat er nog schoolbestanden op stonden die ik nu kwijt ben. Broertje heeft dus nu een 'nieuwe' laptop... ik zit zonder. Dit is geen kwestie van 'jaloezie'. Als zij hem wat willen geven dan moeten ze dat doen, daar heb ik geen problemen mee. Ik kan werken als ik iets graag wil. Maar ik merk dat ik het niet prettig vindt dat ik de dupe moet zijn omdat hij iets stuk maakt. In mijn ogen is dat niet rechtvaardig, maar wellicht zie ik dat verkeerd? Dit is één van talloze voorbeelden, maar wel een van de meest recente. (Gelukkig zijn het jongens, dus mijn kledingkast is veilig. )

Wanneer ik op een kalme manier probeer aan te geven dat ik dit niet prettig vind, kan hier niet op een volwassen manier over gepraat worden. Ik krijg veel verwijten naar mijn hoofd over mijn egoïsme en er wordt gedaan alsof het erg normaal is dat mijn spullen zomaar weggenomen worden. Dit brengt mij aan het twijfelen. Is dat zo? Hoor ik mijn spullen altijd zomaar beschikbaar te stellen voor mijn broers, ondanks dat er een fikse kans is dat deze beschadigd of compleet vernield terugkomen en indien dit gebeurd er geen compensatie tegenover staat? Ik kan dagen genegeerd worden wanneer zulke dingen voorkomen of krijg dan erg nare opmerkingen naar mijn hoofd totdat ik toegeef. Doe ik dit niet dan hangt er een erg slechte sfeer in huis. Ik merk dat ik hier best gevoelig voor ben en ik hier toch wel erg last van heb. Immers wil ik ook dat er geen spanningen zijn en wil ik op een goede manier met zowel ouders/broers omgaan.

Ik ben al aan het kijken naar een andere woonruimte maar weet niet zo goed wat ik hier verder mee kan doen. Moet ik het maar gewoon accepteren om de goede vrede te bewaren? Is er een andere manier waarop ik dit bespreekbaar kan maken? Sorry voor de lange lap tekst maar ik hoop dat iemand hier goede input heeft.

Er zit een slot op de deur, ze willen alleen niet hebben dat deze op slot zit aangezien ze toegang willen hebben tot mijn kamer. Heb dit eerder ook al geopperd, zeker omdat broers soms zelf ook dingen komen wegpakken. Maar het blijft natuurlijk 'hun huis' en als ze niet willen hebben dat de boel op slot zit, heb ik me daar wel bij neer te leggen.

Ik ben inderdaad op zoek naar een woonruimte. Sta op de lijst bij meerdere woningen en ben al enkele tijd in afwachting op reacties. Ik wil graag in de buurt van mijn Hogeschool blijven wonen zodat ik geen hele lange reistijden kwijt ben (vooral niet voor stages aangezien die redelijk vroeg beginnen en openbaar vervoer hier echt een verschrikking is).

Heb ook een deel van mijn spullen bij mijn vriend liggen, is inderdaad een goed idee. Het is alleen zo dat wij niet echt bij elkaar in de buurt wonen. Dus indien ik het dan vlug nodig heb... is dat even lastig. Voor dingen als een laptop die ik toch meerdere malen in de week gebruik is dat dus geen optie. Desalniettemin heb ik daarspullen liggen die ik niet dagelijks gebruik. Op school is geen optie aangezien de kluisjes voor een dag gebruikt worden met een pasje. Wij hebben geen vaste kluisjes zoals een middelbare school dit wel heeft. Verder niet erg goed contact met mensen die dicht bij me wonen, dus dat is ook een beetje lastig. Ik leg dingen nu wel uit het zicht, in de hoop dat het te veel moeite is om te gaan zoeken. Hopelijk lost dat nog wat op.

Aangifte tegen mijn ouders is natuurlijk wel een hele flinke stap, dat zal de verstandshouding natuurlijk meteen verpesten. Denk dat ik dan meteen buiten sta, dus wil het ook niet op de spits drijven. Heb hier wel in de stad mijn studie te volgen en heb niet zomaar een nieuwe woonruimte. Heb er eerlijk gezegd ook een hard hoofd in en heb het vermoeden dat het gebaggitaliseerd zal worden. Er kan redelijk hard gereageerd worden indien ik op mijn strepen blijf staan en aangeef iets écht niet te pikken. Dus ben daar wel wat voorzichtig in.

Het kan een geldkwestie zijn. Echter zijn beide ouders zijn aan het werk en verdienen gewoon prima. Er worden ook regelmatig duurdere aankopen gedaan hier... (af en toe eens een nieuwe televisie, computer of smartphone bijvoorbeeld). Broers zijn alleen erg afhankelijk en worden erg klein gehouden... ik ben een compleet ander type. Waar ik erg voorzichtig ben, sneuvelen er bij hen nogal eens wat spullen. Dat telt natuurlijk wel op als het om duurdere apparaten gaat. Als er om de paar maanden ineens een televisie/laptop of telefoon kapot is... dan snap ik wel dat je kijkt naar tweedehands opties. Vind het alleen niet oké dat die zomaar van mij worden weggenomen. Zou dat nou een oudere telefoon zijn omdat ik een nieuwe gekocht heb...en het wordt overlegt ben ik best bereid om zoiets door te geven aan mijn broers. Maar het is geen vraag, het is een eis. Daarnaast vind ik dat je zo een heel slecht beeld afgeeft... eentje waar ze niet leren zuinig om te gaan met spullen omdat ze het toch wel kunnen vervangen. Maar goed, dat is niet aan mij. Dat moeten ze zelf uitvogelen. Ik wil er alleen niet de dupe van zijn.

Ouders waren op de hoogte van het gebruik van de laptop voor de studie. Heb dit zelfs nog aangegeven toen het me gevraagd werd. Ik denk alleen dat ze dachten dat ik wel zonder kan. Wat in principe ook wel zo is... er zijn ook wel computers aanwezig op de Hogeschool... en ik heb ook wel een desktop. Het is alleen handig om in de les aantekeningen te kunnen maken of te kunnen werken aan verslagen in een klaslokaal. Maar vooralsnog vind ik het gewoon een beetje balen.

Dit is mijn enige laptop. Broers hebben destijds eenzelfde laptop gekregen van ouders als degene die ik kocht. Die van hen is echter gesneuveld (eentje start niet op, ander kapot scherm)... mijne werkte nog. Daarnaast inderdaad nog laptops voor mijn ouders en nog wat oude laptops uit het stenen tijdperk (nou... ja... windows XP dan). Flink wat in omloop, daar heb je gelijk in... alleen niet voor mijn studie of in mijn bezit. Ik moet het namelijk niet in mijn hoofd halen een van de overige laptops te gebruiken, want dat willen ze niet hebben.

Ik denk niet dat ze wisten dat er bestanden op stonden, dat zal niet bewust geweest zijn. Heb er eerlijk gezegd nooit aan gedacht een back-up te maken. Je verwacht niet dat ineens dat ding weg is, niet slim van mezelf. Maar ik heb erg duidelijk uitgesproken er niet mee in te stemmen dat mijn laptop mij afgenomen zou worden. Toch gebeurd. Les, in dat opzicht, geleerd. Ik zal alles in onedrive gooien in het vervolg. Het zijn gelukkig maar enkele verslagen, aangezien ik een deel al wel online had gegooid.

Mijn ouders zijn erg praktisch en misschien kom ik dan inderdaad over als 'stuudje'. Ik denk alleen niet dat ik gigantisch uitsteek op dat vlak. Jongste broertje is erg slim, die valt dan eerder op dan ik dat zou doen. Ik 'hang' alleen minder aan mijn ouders, maar ben dan ook ouder. Ben ook lang niet zo close met hen als mijn broers dat zijn. Wellicht dat het daar dan vandaan komt.

Die locker is een goed idee! Ik ga zeker even kijken bij ikea, al ben ik dan nog bang dat ze me proberen te 'dwingen' om die spullen op te geven. Een koffer met slot heb ik nu zelfs al liggen... zal daar meteen even wat spullen in gooien. Thanks voor de tip!

Het is eenrichtingsverkeer... maar ik hoef ook niet zozeer iets van hen te hebben, dus ik heb daar niet echt moeite mee. Ik heb soms wel het idee dat ze wat meer waarde hechten aan broers of hen meer 'ondersteunen' dan ze met mij doen. Denk echter niet dat dit met geslacht te maken heeft. Ik ben natuurlijk wel een stukje ouder en snap wel dat verschillen daarin dan ook wel enigszins logisch zijn. Ze mogen van mij ook met alle liefde een nieuwe laptop geven aan broers, dat is de keuze die zij als ouders maken. Maar ik vind het niet oké dat mijn spullen daarvoor gebruikt worden.

Hahaha, compleet door de laptop heen zal je niet lukken, behalve dan wellicht op de manier die Hobbelster beschrijft. Ik bedoel het echte scherm...de pixels. Die gooi je dus echt wel kapot als je maar een beetje kracht hebt. Wellicht beschrijf ik het dan niet helemaal goed. Het is nu leuk om te kijken naar de enkele gekleurde streepjes die overblijven... maar ik vermoed toch dat dit niet is wat hij zoekt in een laptop.

Ik kijk inderdaad actief rond. Sta ingeschreven bij meerdere sites en reageer z.s.m. als er een ruimte is die voldoet. Woonruimte vinden is jammer genoeg alleen niet zo makkelijk als ik graag zou willen. Ik blijf het gewoon proberen en zal uiteindelijk wel wat vinden.

Voor mij is dit inderdaad niet heel bijzonder... wel vervelend. Ik zie wel in dat het redelijk abnormaal is. Iedere familie heeft echter wel wat... denk ik dan. Ik wil het ook niet te groots maken. Ik denk dat op mezelf gaan me wat rust geeft. Het is makkelijker om bepaalde dingen te weigeren als ik niet zo afhankelijk van ze ben (nu dus voor woonruimte...). In mijn hoofd maakt dat het allemaal makkelijker, maar wellicht zal dat in realiteit heel erg tegenvallen.