Tja, en dat was het dan.... deel 3

04-10-2012 10:05 837 berichten
Alle reacties Link kopieren
Zullen we hier maar verder gaan met onze verhalen naar aanleiding van de post van allalone.



"Goedenavond,

Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...

God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...

Allalone...".



Helaas komen er nog steeds mensen bij die hier posten dus we verlengen het nog maar een keer.
Alle reacties Link kopieren
Problemos, je hebt helemaal gelijk!

Dankjewel
Alle reacties Link kopieren
Net thuis met zoonlief uit het ziekenhuis. Hij moest onder narcose naar de tandarts, altijd vervelend aangezien hij gehandicapt is.

Ex was er uiteraard ook en ging met hem mee de OK op.

Dat ging gelukkig goed allemaal.

Tijdens het wachten samen uitgebreid koffie gedronken en gepraat. Ook over zijn nieuwe vriendin.

Het was een verrassend eerlijk en open gesprek.

Hij vertelde dat het niet meevalt om op deze leeftijd en met de nodige bagage een relatie op te bouwen met iemand die je eigenlijk niet écht kent.

Dat snap ik helemaal natuurlijk.

En ook kwamen we er weer eens achter wat een zwakke plek ons kind voor ons beiden is en dat wij beiden hem zó goed kennen en ontzettend voor hem de barricades opklimmen...

Met een goed gevoel en een welgemeende dikke knuffel weer uit elkaar gegaan, ondanks dat het heel sneu was voor onze zoon was het een goede dag.
New woman, fijn dat je een goed gesprek hebt gehad, wat een verschil met een paar jaar (geloof ik) geleden.



Nou ondertussen is het verzoek ingeschreven in het register, maar kom er net achter dat die l*l aut. Incasso's heeft terug lopen boeken en weer bekeuringen die ingehouden worden op zijn loon, ben zo kwaad, zal zo blij zijn als ik een ander huis heb.



Hoe is het met iedereen?
NW, wat is dat fijn om te lezen! Een constructief gesprek met je ex, waarbij je ook nog hartelijk met elkaar kunt omgaan! Vraagje; als jullie geen kinderen hadden gehad samen, zou je dan nog met hem willen spreken? Dus, is dit een noodzakelijk kwaad of vind je het wel fijn ergens, dat je nog (fijn) contact met hem hebt?



Dilemma, grote stap! Je zult het nog wel vaker meemaken helaas, van die hoogst irritante acties van je ex. Je kunt nu ook niks meer van hem hebben (was al langer natuurlijk), maar nu zijn jullie belangen ook echt gescheiden. Ik hoop dat het snel rustig wordt!



Met mij gaat het hartstikke goed. We vormen een leuk en sterk gezin samen, hebben allerlei leuke uitstapjes/vakanties gepland en de romantiek viert hoogtij. Ook niet onbelangrijk

Er zitten wat positieve ontwikkelingen in het vat, die betrekking hebben op de toekomst. Kortom; het leven is een heel stuk aangenamer geworden sinds lief er is!



En de rest??
Zodra er duidelijkheid is, zal ik het laten weten. Want ik deel positieve ontwikkelingen graag met jullie, nu we elkaar al zo lang volgen. Kan nu nog niks zeggen ivm herkenbaarheid, maar verwacht dit jaar wel e.e.a. aan leuke veranderingen.
Nou julus, je maakt ons wel nieuwschierig.....niet te lang wachten hè.



En wat betreft belangen, zolang we nog in 1 huis wonen is de financien onze beide verantwoordelijkheid, je weet het e.e.a. daarvan en dit soort geintjes kunnen we echt niet gebruiken, is gewoon een heel groot probleem aankomende maand.

En nog geen zicht wanneer ik een ander huis heb, anders had ik me hierom niet zo druk gemaakt.
Alle reacties Link kopieren
Dilemma, nog even volhouden meid, straks je eigen stek zal heel veel rust brengen, daar ben je wel aan toe hè.



Julus, je maakt me ook nieuwsgierig hoor.

Ik denk dat als we geen kinderen hadden gehad, we nu ook geen contact meer zouden hebben, er is wel zóveel gebeurd in de tijd dat hij met Vlam was dat ik dat niet meer had voortgezet denk ik.

Maar we hebben dus wél kinderen en zeker zoon zal ons altijd nodig hebben.

Ex voelt als familie, zijn familie voelt ook nog steeds als familie en dat is ook wederzijds.

Het was in Vlam's tijd een noodzakelijk kwaad, nu voelt gewoon weer goed. Hij is ook erg open en eerlijk naar mij toe.



Zijn vader is op het moment een probleem aan het worden, woont alleen en is flink verward de laatste tijd.

Ex vond hem laatst liggend in de tuin, geen jas aan en onderkoeld, hij kon niet meer in de benen komen.

Ex heeft hem onder de douche gezet, hem gewassen en aangekleed, eten en drinken gegeven en een sigaret in de mond gestopt.. Hahaha. Thuiszorg geregeld en tafeltje dekje en zo..



Doet boodschappen, regelt de administratie.. Kortom een hele klus. En daar heb ik echt respect voor hoor, dat hij dat doet, want zijn pa was vroeger niet zo'n leuke vader op zijn zachtst gezegd...



En ondanks zijn slechte geheugen vroeg pa hem hoe het met mij was, ik hoor er daar gewoon bij. Ik ga ook met de kinderen naar opa toe. En als ex dan komt eten moet hij soms echt even spuien, over zijn vader, over al het geregel etc en dát kan hij eigenlijk alleen bij mij.



Dus ja, ik vind het fijn, dit contact. En hij ook.

Naast mijn eigen familie is hij degene die ik langer en beter ken dan wie dan ook.. Vanaf mijn twaalfde hè, dat is 34 jaar!

Jemig we worden oud.. Hahaha
Alle reacties Link kopieren
Ik denk ook dat het krijgen van een gehandicapt kind, een nogal onvolmaakt kind, heel goed is geweest voor ex, hoe raar dat misschien ook mag klinken.

Het heeft hem laten kennismaken met onvoorwaardelijke liefde, die had hij niet voor mij helaas, maar wel voor onze kinderen en in het bijzonder voor onze zoon.

Natuurlijk had ik voor mijn zoon wat anders gewenst maar het heeft ook veel goeds gebrachten dat voel ik op een dag als vandaag weer.

We zijn dan een superteam!
I know, heel vervelend als je iets niet kunt vertellen, maar ik wilde het even delen, hoe positief het allemaal is.

Tijd vliegt, dus gewoon dit topic in de gaten houden



Dilemma, ik weet het, je moet er nu echt doorheen. En dat dat jou veel stress bezorgt geloof ik direct. Helaas is er geen andere manier dan erdoorheen gaan, en proberen zoveel mogelijk dingen van je af te laten glijden als dat lukt. Tot tien tellen en je vasthouden aan betere tijden als je echt van hem af bent.



NW, het is natuurlijk ook een hele lange tijd die jullie gedeeld hebben. Groot stuk verleden, van jullie allebei. Als je uit elkaars leven bent, zal dat enorm raar voelen. En ergens een gemis. En als het dan zo fijn verloopt als nu, is dat (vooral voor de kinderen) een enorme overwinning en meerwaarde. Never change a winning team.

In het leven van ex komt of is een nieuw iemand, die met hem nieuwe herinneringen maakt. Maar alles uit het verleden kan hij alleen met jou delen. Dat is heel waardevol. Zeker als dat samen kan gaan..



Ex en ik zijn helemaal uit elkaars leven en dat wilde ik ook graag. Geen enkele behoefte of meerwaarde om hem nog ooit te zien. Godzijdank geen kinderen samen.
NW, dus ergens is hij de precies de goede vader voor jullie zoon..ook al is het tussen jullie misgegaaan. Then again, als je leest hoe het nu tussen jullie gaat, dat is ook zijn aandeel natuurlijk. Dus je had het al goed aangevoeld ooit, dat hij in dat opzicht de juiste partner was. Dat heb ik ook met de papa van mijn kind. We zijn wel uit elkaar, allang. Maar hij en ik zijn nog steeds onderdeel in elkaars leven, voor het leven. Met een ander had dat weleens heel anders kunnen lopen..
Alle reacties Link kopieren
Nou dat was het dan.

Hij heeft er een punt achtergezet, gistermiddag.

(ter info: hij is 30 en ik 29)



We hadden 19 maanden een relatie waarvan 12 maanden samenwonend en hij was voor mij echt de ware. Ik ook voor hem (zei hij gisteren nog) maar we willen gewoon andere dingen in het leven, hij wil liever meer gaan stappen met vrienden en vindt dat ook belangrijker dan een relatie, en hij hield niet meer genoeg van mij. Hij was het blijkbaar al weken aan het afsluiten maar is hier niet eerlijk over geweest.



En hoe boos ik ook ben dat hij mij niks heeft verteld tot het laatste moment, ik heb zoveel verdriet. Ik heb niet geslapen, het doet echt écht letterlijk pijn. Ik heb me nog nooit zo gevoeld, zo machteloos en waardeloos. Ik hou zo ontzettend veel van hem, ondanks alles. Ik wilde dat ik hem kon haten dan deed het minder zeer.



Ik heb vrij genomen vandaag want ik barst bij elke scheet in tranen uit, ik zal me vandaag proberen bij elkaar te rapen zodat ik morgen enigszins fatsoenlijk weer kan gaan werken. En dan moeten we ook nog alle spullen zsm gaan verdelen en in dozen pakken enzovoorts. Wat zie ik daar tegenop zeg.
Alle reacties Link kopieren
Mag ik hier ook meeschrijven? Misschien wat minder heftig verhaal dan wat ik van jullie heb gelezen, maar.. :'(
Alle reacties Link kopieren
Icetea, herkenbaar.. T spijt me, ben niet echt in staat een goede reactie te geven maar ik wil je wel een knuffel sturen..
Alle reacties Link kopieren
Knuffel terug
Alle reacties Link kopieren
Ice Tea: it hurts like hell en zeker als je het dan ook nog niet hebt aan zien komen..schrijf, als je de behoefte hebt, zoveel mogelijk van je af, er is hier altijd wel iemand die je hoort/leest.

Zorg goed voor jezelf..



Wollensok: natuurlijk mag je meeschrijven, ook voor jou sterkte!
Alle reacties Link kopieren
Darkclouds: hoe gaat het met je?
Alle reacties Link kopieren
Ik reageer later vanmiddag uitgebreider, ben aan het werk. Vanmorgen al een domme fout gemaakt op een ander forum door een bericht veel te snel te plaatsen,per ongeluk, waardoor ik niet alleen mezelf volledig de grond in trapte maar ook nog een paar fijne trappen na kreeg. Dus even iets beter opletten. Sterkte allemaal dames
Alle reacties Link kopieren
quote:allalone schreef op 24 februari 2014 @ 09:15:

Ice Tea: it hurts like hell en zeker als je het dan ook nog niet hebt aan zien komen..



Nee niet echt aan zien komen nee.

Als je een afspraak plant met een hypotheekadviseur om samen een huis te kopen dan rijmt dat niet echt met "ik wil er een punt achter zetten".
Alle reacties Link kopieren
Ja..da's dan indd helemaal "out off the blue" ken het..

Onvoorstelbaar hé? En dan met name het stukje dat je dus echt geen idee hebt dat degene waar je zó close mee bent gewoon met hele andere dingen bezig is, al met een heel ander leven bezig is waar jij niet meer in meedoet.

Heb je afleiding, mensen om je heen waar je je verhaal bij kwijt kunt?
Alle reacties Link kopieren
Ja onvoorstelbaar, en zo moeilijk om te accepteren! Ik kán het momenteel ook echt niet accepteren, wil het ook nog helemaal niet geloven. Kan gelukkig wel bij wat vrienden terecht, en bij broertjes en mijn ouders ben ik ook close mee.
Alle reacties Link kopieren
Gister reageren is er niet meer van gekomen. Ben ondertussen wel iets rustiger gelukkig.



Vriend heeft me zaterdag gedumpt. Ik heb het totaal niet aan zien komen en het moment was echt heel zuur.. Als dingen net iets anders waren gelopen was het helemaal niet nodig geweest. Dat maakt het voor mij heel moeilijk om te accepteren dat ik zonder hem verder moet.. Heb sinds zaterdag amper geslapen en geen hap door mn keel gekregen, zodra iemand me vraag hoe het gaat of of ik een leuk weekeind heb gehad sta ik voluit te janken. Ik weet dat het vanzelf beter word.. maar zo voelt het nog helemaal niet :(
Alle reacties Link kopieren
@ Ice tea en welkom helaas. Herkenbaar gevoel.



@ Allalone: ik ben nu vooral in een huilmodus. Zodra ik van het werk thuiskom, stort ik in. Werk is een goede afleiding, maar ik moet mij daar sterk houden. De ontlading komt dus thuis. Hoe is het met jou?



@ NW: fijn dat jij en ex zo relax gepraat hebben en hij mee is gegaan met zoon. Bij jou lijkt het echt veel beter te gaan. Ik ben blij voor je.



@ Jules: was ik maar zover Jules dat ik kon zeggen dat ik geen contact meer wil met mijn vent. Gaat voor mij nog even duren vrees ik. Fijn voor je hoor. Je hebt je portie gehad. Nu de zeven vette jaren en nog veel meer.



@ Wollensok: helaas ook welkom, maar je zit hier goed.



Liefs.
Alle reacties Link kopieren
Hier iemand die het hele topic, deel 1, 2 en 3 al heeft doorgespit. Ik zit zelf in een soortgelijke situatie en zou dit topic wel een nieuw leven willen inblazen. Volgens mij is het nu een beetje doodgebloed... Zijn er meer mensen die daar behoefte aan hebben? Om elkaar een beetje te steunen in dit proces?



Hoe is het met iedereen en zeker degene die het laatst gepost hebben?
Alle reacties Link kopieren
Dc: heavy is het hé? Heb je nog wel contact met ex? Hebben jullie kinderen trouwens?

Met mij gaat het goed.



Vmmaa: kort je naam maar af als het goed is.

Jeetje, alle drie delen gelezen, dat zal even geduurd hebben..



Wat is je situatie? Zo af en toe loopt het topic nog steeds wel. Mijn ervaring is toch wel dat men nog steeds meeleest en dan toch wel weer reageerd.

Het onderwerp blijft helaas actueel..
Alle reacties Link kopieren
Hey allen..

Lees nog steeds mee hoor. Nieuwkomers welkom..



Jeetje alledrie de verhalen doorgelezen vivamemyselfandi.. Dan heb je heel wat voorbij zien komen.. Dat heeft denk een poosje geduurd voor je erdoor was. Sommige van de namen zul je dan wel kennen.



Voor de nieuwkomers.. Een dikke knuffel. Een beëindiging van een relatie sucks. Of het nu out of the bleu komt of niet. Het is een moeilijk proces. Weet er helaas alles van.



Schrijf het van je af. Er zal altijd iemand zijn die reageert op je verhaal.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven