Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan.... deel 3
donderdag 4 oktober 2012 om 10:05
Zullen we hier maar verder gaan met onze verhalen naar aanleiding van de post van allalone.
"Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone...".
Helaas komen er nog steeds mensen bij die hier posten dus we verlengen het nog maar een keer.
"Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone...".
Helaas komen er nog steeds mensen bij die hier posten dus we verlengen het nog maar een keer.
maandag 10 maart 2014 om 14:15
@all alone en problemos Ja heb er ook een tijdje over gedaan...met tussenpozen uiteraard. Hoe is het met jullie?
Mijn situatie...tja...wordt een beetje uitgebreid verhaal.
6,5 jaar een relatie, 4 jaar samengewoond, eerst in huurhuis. In september overleed mijn vader na een kort maar heftig ziekbed toch nog vrij plotseling. Ik was er helemaal stuk van. Een week na het overlijden zaten we bij de notaris voor de overdracht (huis gekocht) en moesten we dus verhuizen. In november kreeg schoonmoeder een beroerte.
We hadden het afgelopen half jaar niet echt aan de relatie kunnen werken door alles wat er in onze families is gebeurd en zijn daardoor uit elkaar gegroeid. Hebben dit eind vorig jaar ook nog naar elkaar benoemd dat het zo niet veel langer moest doorgaan en dat we in januari/februari op vakantie zouden gaan. Begin januari komt ex-partner met het bericht dat hij het allemaal niet meer wist en dat hij rust en ruimte nodig had. Ik heb hem in januari geprobeerd die rust en ruimte te geven, hij ging alleen maar uit en sporten en liet mij praktisch elke avond alleen thuis zitten. Toen kwam ineens het nieuws dat hij iemand anders leuk vond, iemand 15 jaar jonger dan hij. Hij zegt dat hij niet is vreemdgegaan, maar ik weet niet meer wat ik moet geloven. Nadat ie een aantal weken alleen maar bezig was geweest met zichzelf en mij geen aandacht kon/wou geven en geen gesprek met mij over deze situatie wou aangaan is uiteindelijk de knoop doorgehakt. We hadden in een 'helder' moment afgesproken om weer eens wat leuks te doen in het weekend, waarna meneer het nodig vond om weer uit te gaan en 's ochtends straalbezopen thuis te komen. Toen knapte er wat bij me....
En nu moet ik weer helemaal opnieuw beginnen...ik kan gewoon niet geloven dat hij me dit aandoet terwijl we allebei een rottijd achter de rug hebben en er zoveel gebeurd is in een half jaar tijd. Ik dacht dat ik iemand had gevonden waar ik op kon steunen in moeilijke tijden, maar dat is blijkbaar dus niet zo. Ik voel me heel erg verraden en in de steek gelaten.
Nu dus huis in de verkoop en alles proberen te regelen. Gelukkig geen kinderen in het spel, dat had het allemaal nog ingewikkelder gemaakt... kan dit al amper overzien allemaal.
Iemand nog tips om dit te verwerken?
En hoe is het met de rest??
Mijn situatie...tja...wordt een beetje uitgebreid verhaal.
6,5 jaar een relatie, 4 jaar samengewoond, eerst in huurhuis. In september overleed mijn vader na een kort maar heftig ziekbed toch nog vrij plotseling. Ik was er helemaal stuk van. Een week na het overlijden zaten we bij de notaris voor de overdracht (huis gekocht) en moesten we dus verhuizen. In november kreeg schoonmoeder een beroerte.
We hadden het afgelopen half jaar niet echt aan de relatie kunnen werken door alles wat er in onze families is gebeurd en zijn daardoor uit elkaar gegroeid. Hebben dit eind vorig jaar ook nog naar elkaar benoemd dat het zo niet veel langer moest doorgaan en dat we in januari/februari op vakantie zouden gaan. Begin januari komt ex-partner met het bericht dat hij het allemaal niet meer wist en dat hij rust en ruimte nodig had. Ik heb hem in januari geprobeerd die rust en ruimte te geven, hij ging alleen maar uit en sporten en liet mij praktisch elke avond alleen thuis zitten. Toen kwam ineens het nieuws dat hij iemand anders leuk vond, iemand 15 jaar jonger dan hij. Hij zegt dat hij niet is vreemdgegaan, maar ik weet niet meer wat ik moet geloven. Nadat ie een aantal weken alleen maar bezig was geweest met zichzelf en mij geen aandacht kon/wou geven en geen gesprek met mij over deze situatie wou aangaan is uiteindelijk de knoop doorgehakt. We hadden in een 'helder' moment afgesproken om weer eens wat leuks te doen in het weekend, waarna meneer het nodig vond om weer uit te gaan en 's ochtends straalbezopen thuis te komen. Toen knapte er wat bij me....
En nu moet ik weer helemaal opnieuw beginnen...ik kan gewoon niet geloven dat hij me dit aandoet terwijl we allebei een rottijd achter de rug hebben en er zoveel gebeurd is in een half jaar tijd. Ik dacht dat ik iemand had gevonden waar ik op kon steunen in moeilijke tijden, maar dat is blijkbaar dus niet zo. Ik voel me heel erg verraden en in de steek gelaten.
Nu dus huis in de verkoop en alles proberen te regelen. Gelukkig geen kinderen in het spel, dat had het allemaal nog ingewikkelder gemaakt... kan dit al amper overzien allemaal.
Iemand nog tips om dit te verwerken?
En hoe is het met de rest??
maandag 10 maart 2014 om 21:30
Wat een dolksteek, vmmai! Al voel je het op een gegeven moment aankomen, als je al die verhalen gelezen hebt. Hormonen zijn zo weinig origineel... Ik had in het begin heel vaak dat ik onbewust bedacht: Dat moet ik thuis vertellen; wat me nou toch overkomen is.. O nee, hij heeft het zelf gedaan! Want ex was toch echt ooit 25 jaar lang mijn beste maatje!
"De enige die je kunt vertrouwen ben je zelf, en soms dat zelfs niet," zei mijn schoonvader toen het gebeurde. Ja, dat vertrouwen is voor een deel weg. Maar het komt toch echt ook weer deels terug hoor. De factor tijd is heel belangrijk; stapje voor stapje er doorheen zwoegen. Zakelijk blijven, acht stappen vooruit denken, bedenken wat belangrijk is voor de lange termijn en daarvoor gaan. Maak een plan. Qua verwerken: ik heb veel gelezen als ik niet kon slapen, van die zelfhulpachtige boeken van de bieb, in bad. En op dit forum geschreven. En na een maand of vijf ben ik regelmatig de kroeg ingedoken, ook solo. Nu heb ik alleen nog mensen om me heen die ik kan vertrouwen, die niks met hem of zijn familie te maken hebben. Investeren in verdriet vind ik nl onnodig, ook al bedoelde zijn familie het goed en wilden zij mij niet kwijt. Het is beter zo. Af en toe een kaartje met een verjaardag, dat is het dan. Hij blijft nl toch altijd hun zoon/broer, dus er komt altijd weer een moment waarop ik mij iets laat ontglippen wat ze liever niet horen..
Houd je hoofd hoog; jij bent belangrijk en precies goed zoals je bent. Er kan niemand zo goed jou zijn als jijzelf!
"De enige die je kunt vertrouwen ben je zelf, en soms dat zelfs niet," zei mijn schoonvader toen het gebeurde. Ja, dat vertrouwen is voor een deel weg. Maar het komt toch echt ook weer deels terug hoor. De factor tijd is heel belangrijk; stapje voor stapje er doorheen zwoegen. Zakelijk blijven, acht stappen vooruit denken, bedenken wat belangrijk is voor de lange termijn en daarvoor gaan. Maak een plan. Qua verwerken: ik heb veel gelezen als ik niet kon slapen, van die zelfhulpachtige boeken van de bieb, in bad. En op dit forum geschreven. En na een maand of vijf ben ik regelmatig de kroeg ingedoken, ook solo. Nu heb ik alleen nog mensen om me heen die ik kan vertrouwen, die niks met hem of zijn familie te maken hebben. Investeren in verdriet vind ik nl onnodig, ook al bedoelde zijn familie het goed en wilden zij mij niet kwijt. Het is beter zo. Af en toe een kaartje met een verjaardag, dat is het dan. Hij blijft nl toch altijd hun zoon/broer, dus er komt altijd weer een moment waarop ik mij iets laat ontglippen wat ze liever niet horen..
Houd je hoofd hoog; jij bent belangrijk en precies goed zoals je bent. Er kan niemand zo goed jou zijn als jijzelf!
vrijdag 14 maart 2014 om 11:04
Hallo forumleden,
Helaas, ook ik lig in scheiding. In eerste instantie niet mijn keus, we hebben twee kinderen, maar onze relatie is uitzichtloos, en ik heb (eindelijk) besloten voor mezelf te kiezen. Vent wil niet (meer) meewerken, dus ik ben nu zelf financieel een aantal dingen aan het regelen en op een rijtje aan het zetten. Krijg hierbij ook ondersteuning van maatschappelijk werk.
Wat komt er veel op je af zeg! Moeilijk, maar ik ben nu opgelucht dat ik voor mezelf de knoop heb doorgehakt.
Ik heb alle delen van dit topic doorgelezen. Wat is het herkenbaar! Dit forum heeft me nu al geholpen met mijn beslissing, bedankt! Ik zal hier later nog wel eens posten, en meelezen. Voor iedereen in dezelfde situatie: sterkte!!!
NB: ik vind het trouwens doodeng allemaal, hadden jullie dat ook? Hypotheken, verzekeringen e.d., ik heb er helemaal niks mee, was meer de afdeling van mijn partner.
Helaas, ook ik lig in scheiding. In eerste instantie niet mijn keus, we hebben twee kinderen, maar onze relatie is uitzichtloos, en ik heb (eindelijk) besloten voor mezelf te kiezen. Vent wil niet (meer) meewerken, dus ik ben nu zelf financieel een aantal dingen aan het regelen en op een rijtje aan het zetten. Krijg hierbij ook ondersteuning van maatschappelijk werk.
Wat komt er veel op je af zeg! Moeilijk, maar ik ben nu opgelucht dat ik voor mezelf de knoop heb doorgehakt.
Ik heb alle delen van dit topic doorgelezen. Wat is het herkenbaar! Dit forum heeft me nu al geholpen met mijn beslissing, bedankt! Ik zal hier later nog wel eens posten, en meelezen. Voor iedereen in dezelfde situatie: sterkte!!!
NB: ik vind het trouwens doodeng allemaal, hadden jullie dat ook? Hypotheken, verzekeringen e.d., ik heb er helemaal niks mee, was meer de afdeling van mijn partner.
zaterdag 15 maart 2014 om 18:53
@Gianna, bedankt voor je bericht...doet me goed. Ik heb nu de officiele bevestiging dat hij inderdaad met haar is...en hoewel ik het ergens wel verwachtte was het toch weer een klap. Terwijl ik dus in de rouw zat om mijn vader, was hij met een ander wijf bezig...ongelofelijk, wat heb ik me in hem vergist!
Sowieso gaat het verder niet zo goed met me, er komt zoveel op me af, overzie het soms allemaal niet meer.
@Heartsofstone, ik vind het ook allemaal eng. Je moet toch weer helemaal opnieuw beginnen en al dat geregel..pfoeh.
Sowieso gaat het verder niet zo goed met me, er komt zoveel op me af, overzie het soms allemaal niet meer.
@Heartsofstone, ik vind het ook allemaal eng. Je moet toch weer helemaal opnieuw beginnen en al dat geregel..pfoeh.
zaterdag 15 maart 2014 om 19:12
Sterkte! Ik ken je gevoel, want heb hetzelfde meegemaakt. In een hele zware tijd van verlies van een hele dierbare, word je ook nog eens verraden door je partner. Dat hakt er enorm in, en alhoewel ik al twee jaar verder ben, zal ik dat stukje van het bedrog altijd bij me dragen. Er zit niks anders op dan het tijd geven, en vooral blij zijn dat jij nu niet meer met iemand met zulk weinig moreel besef zit opgescheept. Wat dat is wat het feitelijk is; bij zo iemand heb je niks te zoeken. Gun haar hem, haar gaat hetzelfde overkomen ooit. En wees vooral blij dat jij nu de kans hebt om een echte leuke vent tegen te komen!
zaterdag 15 maart 2014 om 19:17
Heartsofstone, ik herken het. Het is niet alleen emotioneel heel erg zwaar, je moet ook nog eens je bezig gaan houden met praktische zaken. En dat terwijl je wereld in puin ligt. Niet makkelijk, maar alles wat je nu regelt, daar ben je later blij om. Dan kun je pas echt alles op een rij gaan zetten, en gaan aansterken voor de periode die nog voor je ligt. Over een jaar sta je er een stuk sterker in, promised. Nu is het nog de schok van de boodschap, het laten bezinken, het accepteren. Dat kost tijd en gaat in kleine stapjes. Straks weet je niet meer beter. Sterkte!
Hoe gaat het met alle meiden?
We zitten nu op een punt dat ons leven weer vaste vorm heeft gekregen zonder onze exen. Al dan niet met een nieuwe partner. Ook dat is gewoon weer go with the flow, en ik hoop dat dat voorspoedig verloopt met de gangbare ups and downs.
Hier alles meer dan prima; geen gedoe, veel stabiliteit en liefde. Geen ex-perikelen meer, alhoewel het huis nog steeds verkocht moet worden. Maar ex is uit de picture, heb alleen nog een handtekening voor verkoop nodig.
Hoe gaat het met alle meiden?
We zitten nu op een punt dat ons leven weer vaste vorm heeft gekregen zonder onze exen. Al dan niet met een nieuwe partner. Ook dat is gewoon weer go with the flow, en ik hoop dat dat voorspoedig verloopt met de gangbare ups and downs.
Hier alles meer dan prima; geen gedoe, veel stabiliteit en liefde. Geen ex-perikelen meer, alhoewel het huis nog steeds verkocht moet worden. Maar ex is uit de picture, heb alleen nog een handtekening voor verkoop nodig.
zaterdag 15 maart 2014 om 19:31
@Julus, ja het hakt er zeker enorm in, voel me echt zo verraden. En dat hij ook gewoon geen vent is geweest om het toe te geven dat er een ander was (pas na weken dat ik het voor de zoveelste keer vroeg) en mij maar het gevoel geven alsof ik teveel met het verlies van mijn vader bezig was geweest en dat we daardoor uit elkaar waren gegroeid. Bedrog keur ik natuurlijk nooit goed, maar als de ander een zware tijd heeft...vind ik het echt zo ontzettend laag!
Ik ben niet eens echt boos op dat grietje, want 15 jaar jonger... weet zij veel. Ik kan haar niet echt serieus nemen en hun relatie al helemaal niet. Ze doen maar lekker, ik wens ze veel succes. Ik ben vooral echt razend op hem! Dat er geen wederzijds vertrouwen en respect meer was, dat hij niet het lef heeft gehad om aan de bel te trekken, dat hij met zijn hoofd al bij een ander was en niet eraan heeft willen werken. En dan wel nog maar lekker spullen voor ons koophuis samen met mij kopen. Het contact tussen ons loopt nu ook erg moeizaam, herkennen jullie dat? Hoe doen jullie dat samen in een huis?
Julus, fijn dat bij jou ex uit de picture is. Hoe lang staat jullie huis nu te koop? Jouw verhaal is in mijn ogen toch wel een beetje een succes story, je bent weer gelukkig met een nieuwe lieve partner. Hoop dat ik dat over een tijd ook weer kan zeggen...al staat mijn hoofd nu natuurlijk echt niet naar een nieuwe partner. Eerst maar alle praktische zaken regelen en mezelf een beetje staande proberen te houden.
Ik ben niet eens echt boos op dat grietje, want 15 jaar jonger... weet zij veel. Ik kan haar niet echt serieus nemen en hun relatie al helemaal niet. Ze doen maar lekker, ik wens ze veel succes. Ik ben vooral echt razend op hem! Dat er geen wederzijds vertrouwen en respect meer was, dat hij niet het lef heeft gehad om aan de bel te trekken, dat hij met zijn hoofd al bij een ander was en niet eraan heeft willen werken. En dan wel nog maar lekker spullen voor ons koophuis samen met mij kopen. Het contact tussen ons loopt nu ook erg moeizaam, herkennen jullie dat? Hoe doen jullie dat samen in een huis?
Julus, fijn dat bij jou ex uit de picture is. Hoe lang staat jullie huis nu te koop? Jouw verhaal is in mijn ogen toch wel een beetje een succes story, je bent weer gelukkig met een nieuwe lieve partner. Hoop dat ik dat over een tijd ook weer kan zeggen...al staat mijn hoofd nu natuurlijk echt niet naar een nieuwe partner. Eerst maar alle praktische zaken regelen en mezelf een beetje staande proberen te houden.
zaterdag 15 maart 2014 om 19:46
Dat niet toegeven, alsof jij achterlijk bent..op een moment dat jij nog zo met je verlies moet dealen. Dat is funest, vooral ook voor de periode dat je de boel nog moet regelen samen. Nul respect voor zo iemand en wat dat betreft wel fijn dat je daardoor in staat bent om het te zien voor wat het is; hoogverraad.
Nee, het is haar niet aan te rekenen..alhoewel zij natuurlijk wist dat hij gebonden was en dus gewoon altijd kon anticiperen.
Feitelijk maak je geen schijn van kans als partner zijnde. Je weet immers niet dat je hem moet delen. Het is echt ruggengraat- en respectloos gedrag en jij weet dat jij anders in elkaar zit. Koester dat maar. Er komt iemand die bij jouw normen en waarden past.
Huis staat 4 mnd te koop nu. Het geeft al heel veel lucht dat mijn ex er niet meer woont, dat was echt hoogspanning voor mij. Mijn verhaal is uiteindelijk goed afgelopen, maar ik heb er ook bewust voor gekozen/voor opengestaan om dit een kans te geven. Zat nog middenin de puinhoop en de pijn. Maar ik wist dat ik echt mijn keuze van type man moest bijstellen, heb veel geleerd. Jouw tijd komt nog wel, eerst maar eens uit die achtbaan.
Nee, het is haar niet aan te rekenen..alhoewel zij natuurlijk wist dat hij gebonden was en dus gewoon altijd kon anticiperen.
Feitelijk maak je geen schijn van kans als partner zijnde. Je weet immers niet dat je hem moet delen. Het is echt ruggengraat- en respectloos gedrag en jij weet dat jij anders in elkaar zit. Koester dat maar. Er komt iemand die bij jouw normen en waarden past.
Huis staat 4 mnd te koop nu. Het geeft al heel veel lucht dat mijn ex er niet meer woont, dat was echt hoogspanning voor mij. Mijn verhaal is uiteindelijk goed afgelopen, maar ik heb er ook bewust voor gekozen/voor opengestaan om dit een kans te geven. Zat nog middenin de puinhoop en de pijn. Maar ik wist dat ik echt mijn keuze van type man moest bijstellen, heb veel geleerd. Jouw tijd komt nog wel, eerst maar eens uit die achtbaan.
maandag 17 maart 2014 om 08:29
Vannacht gegoogled en toen kwam ik op het eerste topic van deze topicreeks.. Sjee.. Wat herkenbaar..
Ik zit in dezelfde situatie. 9 jaar een relatie gehad, getrouwd, koophuis, 3 kleine kinderen (de jongste is nu 3 maanden). Ex ging vreemd, stond ingeschreven op sexdatingsites, was verliefd op een collega. 6 weken geleden nu kwam ik erachter dat hij nog steeds met zijn collega bezig was ondanks herhaalde beloftes. De avond ervoor zei hij nog dat hij van me hield, de ochtend eens was het 'ik wil scheiden'. Ik tril nog na van de klap.
Kan me niet voorstellen dat dit gebeurt, dat ik de kinderen de helft van de week niet meer zie (co ouderschap). Het gevoel dat je dacht een maatje te hebben die je het beste zou moeten kennen en vertrouwen je zó aan de kant zet. Echt walgelijk. Ik kan er echt niet bij met mijn hoofd.
6 weken geleden lag ik alleen maar in bed en leefde ik van minuut tot minuut. Nu plan ik weer wat. Maar beseffen dat mijn toekomst zonder hem verder gaat is zo pijnlijk. Vooral het besef dat mijn gezin kapot is.
Waarom zitten mensen zo in elkaar? Ik begrijp niet hoe iemand vreemd kan gaan. Compleet onvoorstelbaar.
Ik voel me mislukt. Enorm falend gevoel dat mijn kinderen niet in een 'heel' gezin kunnen opgroeien. Ik heb me kapot gevochten en NOOIT naar een ander gekeken, ookal heb ik me zeker niet altijd gelukkig gevoeld! Ik stopte er energie in en hij stopte energie in een ander. Totaal geen interesse meer in mij als persoon, valse beloftes, uren later thuis etc. The usual denk ik.
Ik zit in dezelfde situatie. 9 jaar een relatie gehad, getrouwd, koophuis, 3 kleine kinderen (de jongste is nu 3 maanden). Ex ging vreemd, stond ingeschreven op sexdatingsites, was verliefd op een collega. 6 weken geleden nu kwam ik erachter dat hij nog steeds met zijn collega bezig was ondanks herhaalde beloftes. De avond ervoor zei hij nog dat hij van me hield, de ochtend eens was het 'ik wil scheiden'. Ik tril nog na van de klap.
Kan me niet voorstellen dat dit gebeurt, dat ik de kinderen de helft van de week niet meer zie (co ouderschap). Het gevoel dat je dacht een maatje te hebben die je het beste zou moeten kennen en vertrouwen je zó aan de kant zet. Echt walgelijk. Ik kan er echt niet bij met mijn hoofd.
6 weken geleden lag ik alleen maar in bed en leefde ik van minuut tot minuut. Nu plan ik weer wat. Maar beseffen dat mijn toekomst zonder hem verder gaat is zo pijnlijk. Vooral het besef dat mijn gezin kapot is.
Waarom zitten mensen zo in elkaar? Ik begrijp niet hoe iemand vreemd kan gaan. Compleet onvoorstelbaar.
Ik voel me mislukt. Enorm falend gevoel dat mijn kinderen niet in een 'heel' gezin kunnen opgroeien. Ik heb me kapot gevochten en NOOIT naar een ander gekeken, ookal heb ik me zeker niet altijd gelukkig gevoeld! Ik stopte er energie in en hij stopte energie in een ander. Totaal geen interesse meer in mij als persoon, valse beloftes, uren later thuis etc. The usual denk ik.
maandag 17 maart 2014 om 16:46
Dit topic blijft doorgaan, helaas.. Steeds weer komen er nieuwe en zó herkenbare verhalen bij..
Wil je één ding meegeven malube, drie jaar geleden opende ik dit topic, destijds was ik totaal de weg kwijt, zag het absoluut niet meer zitten, wat een verdriet. Heel mijn leven stond totaal op zijn kop.. En nu? Nu typ ik dit verhaal vanuit Vietnam waar ik met een hele lieve "viva" vriendin zit!
Waar deuren zich sluiten openen ander weer, sterkte!
Wil je één ding meegeven malube, drie jaar geleden opende ik dit topic, destijds was ik totaal de weg kwijt, zag het absoluut niet meer zitten, wat een verdriet. Heel mijn leven stond totaal op zijn kop.. En nu? Nu typ ik dit verhaal vanuit Vietnam waar ik met een hele lieve "viva" vriendin zit!
Waar deuren zich sluiten openen ander weer, sterkte!
maandag 17 maart 2014 om 18:41
Jeetje allalone, al weer drie jaar, wat vliegt de tijd! En geniet van je vakantie in vietnam! Super stoer.
Bij ons is het ouderschapsplan bijna klaar, helaas geen kinderalimentatie, want er is geen draagkracht.
Ben druk bezig met huizenjacht en spulletjes te zoeken voor weinig, moet nog ff volhouden en dan ben ik eindelijk weg hier.
Hoe is het met de anderen?
Bij ons is het ouderschapsplan bijna klaar, helaas geen kinderalimentatie, want er is geen draagkracht.
Ben druk bezig met huizenjacht en spulletjes te zoeken voor weinig, moet nog ff volhouden en dan ben ik eindelijk weg hier.
Hoe is het met de anderen?
maandag 17 maart 2014 om 20:39
Wat Allalone zegt wil ik me bij aansluiten. (Wauw! Vietnam, wat gaaf, wens je een prachtige tijd daar!)
Voor mij is het inmiddels ruim vijf jaar geleden en ik geloofde het niet als iemand me vertelde dat ik ook weer gelukkig zou worden. Zat in zó'n zwart gat dat ik me daar niets bij kon voorstellen.
En toch is het zo, hier het bewijs van zoveel vrouwen ( en een enkele man
) die met de tijd toch weer gelukkig zijn.
Ik zonder man, moet er eerlijk gezegd niet aan denken, heb het goed zo met mijn kinderen en een vaste scharrel voor je-weet-wel..
Zaken regelen zoals huizen kopen, verzekeringen notarissen etc etc, die ben waar je zo tegenop kan zien.. Het lijkt een onmogelijke taak, zeker als je zo diep zit..wij konden het en jullie kunnen het ook!
Vivamemyself, heartofstone, malube en andere nieuwkomers hier, jullie staan nog aan het begin en het is een helse opgave, dat weet ik als geen ander.
Schrijf hier gerust van je af.
Ik heb hier ook dierbare vriendinnen gevonden op dit forum, net als Allalone, gelijktijdig in hetzelfde schuitje schept een band.
Ik ben momenteel bezig met verkoop van mijn huis. Hier kwam ik vijf jaar geleden terecht, huilend zat ik bij de notaris, jankend inpakken en verhuizen, wat een hel.
Heb hier heel wat meegemaakt, veel gehuild en verwerkt, op mijn bek gegaan en weer opgestaan en nu is het tijd voor een nieuwe start.
In een huis wat ík graag wil, niet gedwongen door ellendige omstandigheden, juichend bij de notaris zitten en naar een plek die ikzelf graag wil.
Hypotheken, verzekeringen en al die dingen.. Ach dat lukt me wel.
Het kost tijd dames, soms veel tijd, maar uiteindelijk kom je hier ook weer uit.
Sterkte
Voor mij is het inmiddels ruim vijf jaar geleden en ik geloofde het niet als iemand me vertelde dat ik ook weer gelukkig zou worden. Zat in zó'n zwart gat dat ik me daar niets bij kon voorstellen.
En toch is het zo, hier het bewijs van zoveel vrouwen ( en een enkele man
) die met de tijd toch weer gelukkig zijn.Ik zonder man, moet er eerlijk gezegd niet aan denken, heb het goed zo met mijn kinderen en een vaste scharrel voor je-weet-wel..
Zaken regelen zoals huizen kopen, verzekeringen notarissen etc etc, die ben waar je zo tegenop kan zien.. Het lijkt een onmogelijke taak, zeker als je zo diep zit..wij konden het en jullie kunnen het ook!
Vivamemyself, heartofstone, malube en andere nieuwkomers hier, jullie staan nog aan het begin en het is een helse opgave, dat weet ik als geen ander.
Schrijf hier gerust van je af.
Ik heb hier ook dierbare vriendinnen gevonden op dit forum, net als Allalone, gelijktijdig in hetzelfde schuitje schept een band.
Ik ben momenteel bezig met verkoop van mijn huis. Hier kwam ik vijf jaar geleden terecht, huilend zat ik bij de notaris, jankend inpakken en verhuizen, wat een hel.
Heb hier heel wat meegemaakt, veel gehuild en verwerkt, op mijn bek gegaan en weer opgestaan en nu is het tijd voor een nieuwe start.
In een huis wat ík graag wil, niet gedwongen door ellendige omstandigheden, juichend bij de notaris zitten en naar een plek die ikzelf graag wil.
Hypotheken, verzekeringen en al die dingen.. Ach dat lukt me wel.
Het kost tijd dames, soms veel tijd, maar uiteindelijk kom je hier ook weer uit.
Sterkte
dinsdag 18 maart 2014 om 09:37
Tjeez, wat een hoop nieuwe, verdrietige verhalen hier. Verhalen van vrouwen wiens vertrouwde leven in 1 klap volledig overhoop ligt, zoveel verdriet en pijn... Het is ontzettend herkenbaar, want ook ik zat drie jaar geleden in die put, samen met o.a. All, Dilemma, Julus en nog veel meer vrouwen. Ook mijn man ging vreemd met een 15 jaar jongere collega en zette daarvoor onze relatie en ons gezin (drie kids) bij het grof vuil...
Een ding hebben wij hier nu, een paar jaar later, allemaal gemeen: we zijn weer op onze pootjes terecht gekomen. Ons leven is compleet op zijn kop gezet, we hebben ons allemaal knokkend en jankend uit een onmetelijk diep dal gewerkt en we zijn eruit gekomen, allemaal op onze eigen manier en in de tijd die we daarvoor nodig hadden.
Hoe diep het dal nu ook is, hoeveel pijn, verdriet en wanhoop jullie nu ook voelen, hoe ver de kans op ooit weer gelukkig zijn nu ook weg lijkt, het gaat weer gebeuren. Het komt weer goed. Ooit gaat er een deur open waar je graag door naar binnen stapt en neemt je leven weer een hele positieve wending.
Hou vol.....
Dilemma: fijn te horen dat bij jou alles nu ook vaste vormen aanneemt... Straks begin je met je nieuwe leven. Komt goed meis!
NW: het klinkt idd alsof jij nu aan een nieuwe start gaat beginnen! Heerlijk! Geniet ervan! Ik wens jou en je kids heel erg veel warmte, gezelligheid en geluk in jullie nieuwe huisje!
Julus en Gianni: still going strong begrijp ik?? Mooi, geniet ervan...
Lieve All: tegen jou wil ik maar 1 ding zeggen: GENIET!!!!!
xxx
Een ding hebben wij hier nu, een paar jaar later, allemaal gemeen: we zijn weer op onze pootjes terecht gekomen. Ons leven is compleet op zijn kop gezet, we hebben ons allemaal knokkend en jankend uit een onmetelijk diep dal gewerkt en we zijn eruit gekomen, allemaal op onze eigen manier en in de tijd die we daarvoor nodig hadden.
Hoe diep het dal nu ook is, hoeveel pijn, verdriet en wanhoop jullie nu ook voelen, hoe ver de kans op ooit weer gelukkig zijn nu ook weg lijkt, het gaat weer gebeuren. Het komt weer goed. Ooit gaat er een deur open waar je graag door naar binnen stapt en neemt je leven weer een hele positieve wending.
Hou vol.....
Dilemma: fijn te horen dat bij jou alles nu ook vaste vormen aanneemt... Straks begin je met je nieuwe leven. Komt goed meis!
NW: het klinkt idd alsof jij nu aan een nieuwe start gaat beginnen! Heerlijk! Geniet ervan! Ik wens jou en je kids heel erg veel warmte, gezelligheid en geluk in jullie nieuwe huisje!
Julus en Gianni: still going strong begrijp ik?? Mooi, geniet ervan...
Lieve All: tegen jou wil ik maar 1 ding zeggen: GENIET!!!!!
xxx
dinsdag 18 maart 2014 om 09:41
Malube, ik leef enorm met je mee. Het is echt een enorm laffe daad van jouw vent, en dit is dus feitelijk wie hij echt is. Als het even wat moeilijker of zwaarder wordt, kiest hij ervoor om het ergens te zoeken waar het lekker makkelijk is. Maar vergis je niet...hij gaat zijn portie ellende nog krijgen. Jij kruipt nu over de grond van ellende, en elke dag die jij achter je laat in deze toestand, is er eentje (minder). Dit heeft veel tijd nodig, je bent tot op het bot gekwetst en dat lijkt nooit meer te helen. En toch is het zo...dat haal je uit alle verhalen hier.
Het is haast niet voor te stellen dat je geliefde zoiets doet, en al helemaal niet als je net een grote stap hebt gemaakt. Mij zegt dat 1 ding; hij vlucht daarvan weg. Weg van die verantwoordelijkheid (dus slapjanus) en door vreemd te gaan hoeft hij het niet aan te gaan (dus lafbek) .Een volwassen man zou het gesprek aangaan en zijn angsten en gevoel bespreken en er een oplossing voor vinden (relatie beeindigen kan dan ook, maar in overleg!)
Vroeger of later was zijn egoistische handelen er toch uit gekomen en je had er nooit een leven lang mee kunnen vol maken. Schrale troost, maar denk er maar eens over na.
Sterkte!
Het is haast niet voor te stellen dat je geliefde zoiets doet, en al helemaal niet als je net een grote stap hebt gemaakt. Mij zegt dat 1 ding; hij vlucht daarvan weg. Weg van die verantwoordelijkheid (dus slapjanus) en door vreemd te gaan hoeft hij het niet aan te gaan (dus lafbek) .Een volwassen man zou het gesprek aangaan en zijn angsten en gevoel bespreken en er een oplossing voor vinden (relatie beeindigen kan dan ook, maar in overleg!)
Vroeger of later was zijn egoistische handelen er toch uit gekomen en je had er nooit een leven lang mee kunnen vol maken. Schrale troost, maar denk er maar eens over na.
Sterkte!
dinsdag 18 maart 2014 om 09:44
All; wat gaaf zeg!!! Wie had dat nou gedacht...je doet het gewoon!
Krijg de indruk dat jij nu veel meer uit het leven haalt dan voorheen, met je ex...klopt dat? Win win!
Dilemma, flinke stappen gemaakt zeg! Het is lullig van die alimentatie maar weet je....vrijheid is een groot goed en belangrijker dan geld. Jij kunt straks weer ademen, en evt. problemen lossen zich dan wel op. Voor nu is de grootste en voor jou moeilijkste stap gezet; als je dit kunt.....kun je de rest ook!
NW; leuk om te lezen dat jij nu weer een stap gaat maken in de huizenmarkt. Wat je zegt, onder geheel andere en veel betere omstandigheden! Wat moet jij je sterk voelen nu..heb je maar mooi geflikt. Wat een heerlijk vooruitzicht, hoop dat je je huis snel verkoopt en dan door kunt gaan.
Krijg de indruk dat jij nu veel meer uit het leven haalt dan voorheen, met je ex...klopt dat? Win win!
Dilemma, flinke stappen gemaakt zeg! Het is lullig van die alimentatie maar weet je....vrijheid is een groot goed en belangrijker dan geld. Jij kunt straks weer ademen, en evt. problemen lossen zich dan wel op. Voor nu is de grootste en voor jou moeilijkste stap gezet; als je dit kunt.....kun je de rest ook!
NW; leuk om te lezen dat jij nu weer een stap gaat maken in de huizenmarkt. Wat je zegt, onder geheel andere en veel betere omstandigheden! Wat moet jij je sterk voelen nu..heb je maar mooi geflikt. Wat een heerlijk vooruitzicht, hoop dat je je huis snel verkoopt en dan door kunt gaan.
dinsdag 18 maart 2014 om 09:46
Ik zit nog in de fase dat het laatste draadje met ex verbroken moet worden; huis verkopen. Kan niet veel meer doen dan wachten, maar het belemmert mij niet om lekker te leven. Dit is duidelijk de afrondende fase van een deel waar ik geen pijn meer van heb, maar dat praktische moet gewoon een keer klaar zijn. Verder is hij uit mijn leven, en dat is het belangrijkste.
dinsdag 18 maart 2014 om 09:49
Heel treffend gezegd Hova, leuk om je weer te treffen! Hoe gaat het met jou en je vriend? Je klinkt ontzettend blij en gelukkig, zooooo fijn!! Je zat diep, heel diep. Dieper dan dat kon haast niet, en moet je jezelf nu eens zien....zo sterk ben jij dus!
Hoe gaat het nu met je ex? Same old same old zeker?
Het lijkt haast wel (verbeter me als het niet klopt) alsof onze exen een soort van stil blijven staan..geen stap verder komen. En wij hebben een geheel nieuw leven, al dan niet met nieuwe liefde. Dat zegt ook wel wat. Dat vermogen om op de pakken, daadkracht, flexibiliteit. Dat missen zij.
Hoe gaat het nu met je ex? Same old same old zeker?
Het lijkt haast wel (verbeter me als het niet klopt) alsof onze exen een soort van stil blijven staan..geen stap verder komen. En wij hebben een geheel nieuw leven, al dan niet met nieuwe liefde. Dat zegt ook wel wat. Dat vermogen om op de pakken, daadkracht, flexibiliteit. Dat missen zij.
dinsdag 18 maart 2014 om 09:50
Julus, herkenbaar, in die fase zit ik met ex ook: het doorknippen van de laatste draadjes. En idd doet dit nu geen pijn meer, dus is ook niet erg.
Ik zie ex nog wel, bij brengen/halen kids en we vieren verjaardagen samen en dat is prima zo. Zo heerlijk om dat te kunnen zeggen en ook daadwerkelijk zo te voelen. Heerlijk he, om dat hoofdstuk van je leven echt af te hebben gesloten... Want men... Wat hebben we diep gezeten zeg....
Ik zie ex nog wel, bij brengen/halen kids en we vieren verjaardagen samen en dat is prima zo. Zo heerlijk om dat te kunnen zeggen en ook daadwerkelijk zo te voelen. Heerlijk he, om dat hoofdstuk van je leven echt af te hebben gesloten... Want men... Wat hebben we diep gezeten zeg....
dinsdag 18 maart 2014 om 09:58
Yup. Pijn hebben we al meer dan genoeg gehad, dus genoeg geleden voorlopig. Gelukkig gaan gevoelens over zodra je ze niet voedt en het helpt ook wel mee dat onze exen hun meest donkere kant hebben laten zien. Uiteindelijk kun je iemand weer zien als een willekeurige voorbijganger die je wel ergens vaag van kent...maar helemaal plaatsen kun je het niet.
De afgelopen jaren zijn voorbij gevlogen, voor mijn gevoel. In tijden van verdriet kruipt de tijd, maar daarna gaat het hard. Dat is een fijn vooruitzicht voor o.a. Malube.
De afgelopen jaren zijn voorbij gevlogen, voor mijn gevoel. In tijden van verdriet kruipt de tijd, maar daarna gaat het hard. Dat is een fijn vooruitzicht voor o.a. Malube.
dinsdag 18 maart 2014 om 09:59
Haha Julus, we zaten tegelijk te tikken dus jouw laatste berichtje had ik nog niet gelezen.
Ja idd, ik zat heel diep en het duurde ook best wel lang. Maar, alweer idd, ik ben nu weer erg gelukkig... Alhoewel er wel altijd dat gevoel blijft dat het voor de kids nu second best is, dat het leven voor hen zo verschrikkelijk veranderd is vind ik nog steeds erg.
Maar ikzelf.... Heb nu alweer een jaar een relatie met een heerlijke, lieve man en het is fantastisch. Ik ontdek nog elke keer dingen over mezelf die ik helemaal niet wist. Door een andere partner kom je ook weer in een hele andere fase van jezelf terecht, er gaan weer zoveel deuren open. En we hebben natuurlijk ook vaak tijd zonder kids, gaan samen vaak leuke dingen doen, genieten echt van het leven.
Met mijn ex gaat het redelijk, hij woont hier niet al te ver vandaan (kids kunnen heen en weer fietsen), samen met zijn slippertje. Dat ze maar gelukkig samen mogen worden, en dat meen ik echt. Hij heeft er moeite mee dat mijn vriend een steeds grotere rol in mijn leven en dat van de kinderen (alhoewel we dat heel rustig aan doen, we latten voorlopig ook nog) gaat spelen. Maar goed, dat is het bedje dat hij zelf gespreid heeft.
Zoals ik al zei, gaan we op zich goed met elkaar om.
Ik heb het prima naar mijn zin zo, dus achteraf gezien moet ik slippertje misschien wel dankbaar zijn haha.
Zoals je al zei: we hebben pijn genoeg gehad!! Nu tijd om weer te genieten....
Jouw relatie gaat dus ook nog steeds helemaal goed??
Ja idd, ik zat heel diep en het duurde ook best wel lang. Maar, alweer idd, ik ben nu weer erg gelukkig... Alhoewel er wel altijd dat gevoel blijft dat het voor de kids nu second best is, dat het leven voor hen zo verschrikkelijk veranderd is vind ik nog steeds erg.
Maar ikzelf.... Heb nu alweer een jaar een relatie met een heerlijke, lieve man en het is fantastisch. Ik ontdek nog elke keer dingen over mezelf die ik helemaal niet wist. Door een andere partner kom je ook weer in een hele andere fase van jezelf terecht, er gaan weer zoveel deuren open. En we hebben natuurlijk ook vaak tijd zonder kids, gaan samen vaak leuke dingen doen, genieten echt van het leven.
Met mijn ex gaat het redelijk, hij woont hier niet al te ver vandaan (kids kunnen heen en weer fietsen), samen met zijn slippertje. Dat ze maar gelukkig samen mogen worden, en dat meen ik echt. Hij heeft er moeite mee dat mijn vriend een steeds grotere rol in mijn leven en dat van de kinderen (alhoewel we dat heel rustig aan doen, we latten voorlopig ook nog) gaat spelen. Maar goed, dat is het bedje dat hij zelf gespreid heeft.
Zoals ik al zei, gaan we op zich goed met elkaar om.
Ik heb het prima naar mijn zin zo, dus achteraf gezien moet ik slippertje misschien wel dankbaar zijn haha.
Zoals je al zei: we hebben pijn genoeg gehad!! Nu tijd om weer te genieten....
Jouw relatie gaat dus ook nog steeds helemaal goed??
dinsdag 18 maart 2014 om 10:00
dinsdag 18 maart 2014 om 10:05
Dudesome, dat kun je nu ook nog niet zien, meis. Alles doet nog zoveel pijn, je hebt nog zoveel verdriet en wanhoop. En ik weet nog zo goed dat iedereen tegen me zei: de tijd heelt alle wonden... Maar voor nu heb je daar weinig aan, je moet er toch doorheen, in je eigen tempo.... Het is puur overleven.
Maar misschien helpt het toch een heel klein beetje om te weten dat iedereen die hier jaren terug zo verschrikkelijk diep zat, net als jij, die put weer uit is gekomen en nu weer, allemaal op hun eigen manier, gelukkig is.
Het komt goed uiteindelijk... Hang in there...
Maar misschien helpt het toch een heel klein beetje om te weten dat iedereen die hier jaren terug zo verschrikkelijk diep zat, net als jij, die put weer uit is gekomen en nu weer, allemaal op hun eigen manier, gelukkig is.
Het komt goed uiteindelijk... Hang in there...
dinsdag 18 maart 2014 om 10:21
Hé meiden, wie had dat een paar jaar geleden gedacht dat vele van ons al zover zijn.
Allalone in vietnam, hova weer helemaal happy in love, idem voor jules, nw een nieuw huis.
En ja we hebben diep gezeten, maar stukje bij beetje gaat het beter.
Ook voor de nieuwe dames, het kost veel pijn en verdriet, maar er komt een tijd dat het weer beter gaat.
Allalone in vietnam, hova weer helemaal happy in love, idem voor jules, nw een nieuw huis.
En ja we hebben diep gezeten, maar stukje bij beetje gaat het beter.
Ook voor de nieuwe dames, het kost veel pijn en verdriet, maar er komt een tijd dat het weer beter gaat.