Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan.... deel 3
donderdag 4 oktober 2012 om 10:05
Zullen we hier maar verder gaan met onze verhalen naar aanleiding van de post van allalone.
"Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone...".
Helaas komen er nog steeds mensen bij die hier posten dus we verlengen het nog maar een keer.
"Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone...".
Helaas komen er nog steeds mensen bij die hier posten dus we verlengen het nog maar een keer.
zondag 9 december 2012 om 16:31
Dank je voor je lieve woorden gekgezichtje. Bij jou is het echt nog vers zeg en zoveel onzekerheid, moeilijk is dat. Voor jou ook trouwens Dyaa. Tergend en energiezuigend he, het 'niet-weten'. Heel erg moeilijk.... Probeer jezelf op andere gedachten te zetten, afleiding zoeken, je er niet compleet in mee te laten slepen, hoe moeilijk ook. Hoop voor jullie allebei dat jullie elkaar de ruimte kunnen geven en dat jullie de liefde vinden.
Het is een lange weg ja, ben er nog niet overheen. Is bij mij zo onafgesloten geeindigd.... Beetje hetzelfde ergens, de liefde was er wel, daar lag het niet aan. Maakt het moeilijk te accepteren. We botsten; hij kan zich moeilijk uitspreken en ik ging pushen, en dat werd steeds heftiger. Tot er uit wanhoop drastische, soort onomkeerbare dingen zijn gezegd/besloten.
Maar bizar idee is het wel, in de maand ervoor nog heel fijn weekend weg geweest, gezellig samen naar feestjes van vrienden, etc. Misschien mede daardoor dat het lang surrealistisch heeft gevoeld.
Maar weet je, het verdriet of gemis is wel heel anders dan in het begin. Dat allesoverheersende, het niet kunnen eten, slapen, ergens anders aan denken, geen plezier kunnen hebben etc.... Dat wordt écht beter! Met mij gaat het nu verder prima, maar heb nog veel momenten dat ik hem mis. Gaat geen dag voorbij dat ik niet aan hem denk, maar anderzijds huil ik er ook zelden nog om. Hoop dat dat je wat vertrouwen geeft gekgezichtje.
Het is een lange weg, liefdesverdriet is zo ontzettend pijnlijk, als alles in eens anders wordt dan het was, dan dat je had gehoopt of misschien zelfs verwacht. Bah! Of ik er sterker van word, ach, ik weet het niet, eerlijk gezegd haat ik die zin haha! Misschien wel, misschien niet, ik vond mezelf ook prima zoals ik was. Het onbevange is er wat vanaf ofzo. Ben heel benieuwd hoe het met een nieuwe liefde zal gaan, maar dat zal blijken.
Veel sterkte allebei! Liefs
Het is een lange weg ja, ben er nog niet overheen. Is bij mij zo onafgesloten geeindigd.... Beetje hetzelfde ergens, de liefde was er wel, daar lag het niet aan. Maakt het moeilijk te accepteren. We botsten; hij kan zich moeilijk uitspreken en ik ging pushen, en dat werd steeds heftiger. Tot er uit wanhoop drastische, soort onomkeerbare dingen zijn gezegd/besloten.
Maar bizar idee is het wel, in de maand ervoor nog heel fijn weekend weg geweest, gezellig samen naar feestjes van vrienden, etc. Misschien mede daardoor dat het lang surrealistisch heeft gevoeld.
Maar weet je, het verdriet of gemis is wel heel anders dan in het begin. Dat allesoverheersende, het niet kunnen eten, slapen, ergens anders aan denken, geen plezier kunnen hebben etc.... Dat wordt écht beter! Met mij gaat het nu verder prima, maar heb nog veel momenten dat ik hem mis. Gaat geen dag voorbij dat ik niet aan hem denk, maar anderzijds huil ik er ook zelden nog om. Hoop dat dat je wat vertrouwen geeft gekgezichtje.
Het is een lange weg, liefdesverdriet is zo ontzettend pijnlijk, als alles in eens anders wordt dan het was, dan dat je had gehoopt of misschien zelfs verwacht. Bah! Of ik er sterker van word, ach, ik weet het niet, eerlijk gezegd haat ik die zin haha! Misschien wel, misschien niet, ik vond mezelf ook prima zoals ik was. Het onbevange is er wat vanaf ofzo. Ben heel benieuwd hoe het met een nieuwe liefde zal gaan, maar dat zal blijken.
Veel sterkte allebei! Liefs
zaterdag 15 december 2012 om 21:45
Even topic afstoffen...
Na zoveel maanden komt ex morgen hierheen om wat dingen te doen. Ik had hem in de afgelopen week heel kort gesproken, iets waarvan ik niet blij werd. Maar we komen steeds dichterbij verkoop van het huis en dingen moeten afgehandeld worden. Ik ga nu elke keer weg als hij hierheen komt, maar was het zat om mijn eigen huis uit te moeten en wat te regelen. Dus ik ben thuis, hij komt hierheen en ik baal ervan. Wil die man niet meer zien, maar wil ook niet mijn huis uit moeten elke keer. Ergste is ook nog dat het m.i. niet noodzakelijk is dat hij komt, maar dat wil hij. En om de boel enigszins vriendelijk te houden, wil ik ook niet constant zeuren en overal tegenin gaan. Ik probeer wat, maar het is lastig.
Verdenk hem ervan dat hij nog steeds wil weten wat er hier gebeurt, soort controle. Hij blijkt ook langs te rijden, weet of er een auto van mijn vriend staat. Blegh, voel me aangetast in mijn privacy. Ik kan pas echt verder als we niet meer met elkaar verbonden zijn dmv huis.
Na zoveel maanden komt ex morgen hierheen om wat dingen te doen. Ik had hem in de afgelopen week heel kort gesproken, iets waarvan ik niet blij werd. Maar we komen steeds dichterbij verkoop van het huis en dingen moeten afgehandeld worden. Ik ga nu elke keer weg als hij hierheen komt, maar was het zat om mijn eigen huis uit te moeten en wat te regelen. Dus ik ben thuis, hij komt hierheen en ik baal ervan. Wil die man niet meer zien, maar wil ook niet mijn huis uit moeten elke keer. Ergste is ook nog dat het m.i. niet noodzakelijk is dat hij komt, maar dat wil hij. En om de boel enigszins vriendelijk te houden, wil ik ook niet constant zeuren en overal tegenin gaan. Ik probeer wat, maar het is lastig.
Verdenk hem ervan dat hij nog steeds wil weten wat er hier gebeurt, soort controle. Hij blijkt ook langs te rijden, weet of er een auto van mijn vriend staat. Blegh, voel me aangetast in mijn privacy. Ik kan pas echt verder als we niet meer met elkaar verbonden zijn dmv huis.
zaterdag 15 december 2012 om 23:03
Is hier ook zo hoor. Ex rijdt de oprit op om de kinderen bij school te brengen en doet dan net of hij hier woont... Ik zweer dat hij elke nieuwe aankoop in de gaten houdt. Dus heb ik prachtig tuinmeubilair. Hah. Serves him right. Af en toe check ik weer de prijs van inklap- en uitklappaaltjes of leg ik stenen op de oprit of denk ik: Loser, wat kan mij het schelen, ik ben toch aan het werk als jij dat doet." Maar het voelt als een soort verkrachting als ik er diep over nadenk... Terreinvredebreuk heet dat.
zaterdag 15 december 2012 om 23:10
Die van jou doet het nog steeds? Pfff. Ja, terreinvredebreuk. Ik snap ook niet zo goed waarom ze er uberhaupt nog zin in hebben of ermee bezig zijn. Hun keuze om weg te gaan.
Hier gaat het er meer om (volgens mij) dat ik een nieuwe vriend heb en hij wil weten of deze bij mij woont. Gaat hem geen hol aan natuurlijk, maar hij is nog mede eigenaar en mag dus gewoon hier naar binnen. Gelukkig niet meer onaangekondigd, maar ik baal er wel van.
De loser wil nog steeds niet het laatste deel van zijn kleding meenemen...is toch te gek voor woorden? Ik heb er toch geen last van, zegt hij......heeft het nog over zijn deel van de kast. Stakker.
Hier gaat het er meer om (volgens mij) dat ik een nieuwe vriend heb en hij wil weten of deze bij mij woont. Gaat hem geen hol aan natuurlijk, maar hij is nog mede eigenaar en mag dus gewoon hier naar binnen. Gelukkig niet meer onaangekondigd, maar ik baal er wel van.
De loser wil nog steeds niet het laatste deel van zijn kleding meenemen...is toch te gek voor woorden? Ik heb er toch geen last van, zegt hij......heeft het nog over zijn deel van de kast. Stakker.
zondag 16 december 2012 om 09:27
Slim! In 'zijn deel" van de kast hangt nu kleding van mijn vriend. En hij wilde die kleding niet meenemen en heeft het teruggezet (in een zak) in de kast....serieus. Onder het mom van dat ik daar toch geen last van heb??
Als ik toch wegga bij mijn partner omdat ik een ander heb, dan neem ik toch mijn kleding mee, al dan niet direct? Ik heb zelf zijn kleding na maanden klaar moeten zetten, en nog is niet alles weg. Na bijna 8 maanden..is het laksheid, geen zin in gedoe?
Als ik toch wegga bij mijn partner omdat ik een ander heb, dan neem ik toch mijn kleding mee, al dan niet direct? Ik heb zelf zijn kleding na maanden klaar moeten zetten, en nog is niet alles weg. Na bijna 8 maanden..is het laksheid, geen zin in gedoe?
zondag 16 december 2012 om 12:08
zondag 16 december 2012 om 12:10
zondag 16 december 2012 om 12:59
quote:tascha schreef op 16 december 2012 @ 12:10:
Ik had eerst nog allerlei leuke gedachtes als er olie overheen gooien of hem vertellen dat hij het kon ophalen en dan alles vanuit het zolderraam naar buiten gooien. Heb me er een tijdje mee vermaakt
toch maar netjes de eer aan mezelf gehouden Was wel leuk geweest...
Ik had eerst nog allerlei leuke gedachtes als er olie overheen gooien of hem vertellen dat hij het kon ophalen en dan alles vanuit het zolderraam naar buiten gooien. Heb me er een tijdje mee vermaakt
toch maar netjes de eer aan mezelf gehouden Was wel leuk geweest...
zondag 16 december 2012 om 15:03
Gianna, dat ga ik niet doen. Het is in een andere woonplaats en bovendien vertrouw ik de slang niet qua gedrag. Geen zin in wraaklustige of hysterische acties van haar kant.
Hij was hier al vroeg, en kwam eerst binnen (en ging zitten). Heel raar eigenlijk, dat we nu opeens weer met elkaar praten en dat hij dan ook weer tegenover me gaat zitten. Maar ergens ook wel fijn dat het kan. Kort over praktische zaken gesproken en toen ging hij aan de slag. Kwam tussendoor nog wat vragen en hebben nog wat dingen doorgesproken. Geen enkele persoonlijke feiten besproken. Heb het zelf telkens soort van beeindigd, de gesprekken. Volgens mij wilde hij nog wel langer door, maar ik niet. Voelt gewoon heel vreemd om hem in mijn persoonlijke ruimte te hebben, die ooit van ons samen was. Dat vertrouwde, daar baal ik van en wil ik niet voelen. Hij keek me trouwens wel gewoon aan, in plaats van wegkijken.
Merk dat ik er wel last van heb, alsof je terug in de tijd wordt geworpen qua verdriet. Bah!
Hij was hier al vroeg, en kwam eerst binnen (en ging zitten). Heel raar eigenlijk, dat we nu opeens weer met elkaar praten en dat hij dan ook weer tegenover me gaat zitten. Maar ergens ook wel fijn dat het kan. Kort over praktische zaken gesproken en toen ging hij aan de slag. Kwam tussendoor nog wat vragen en hebben nog wat dingen doorgesproken. Geen enkele persoonlijke feiten besproken. Heb het zelf telkens soort van beeindigd, de gesprekken. Volgens mij wilde hij nog wel langer door, maar ik niet. Voelt gewoon heel vreemd om hem in mijn persoonlijke ruimte te hebben, die ooit van ons samen was. Dat vertrouwde, daar baal ik van en wil ik niet voelen. Hij keek me trouwens wel gewoon aan, in plaats van wegkijken.
Merk dat ik er wel last van heb, alsof je terug in de tijd wordt geworpen qua verdriet. Bah!
zondag 16 december 2012 om 17:00
Same shit hiero.. Ach heb best wel mensen om mee heen, maar voel me zo alleen. Mensen waarvan ik dacht dat zijn vrienden berichten mij haast niet. En ik heb geen zin om mij op te dringen bij ze. Mensen waar ik weinig mee optrok blijk ik nu best veel aan te hebben. Het voelt maar raar allemaal. Ik weet niet hoor.
Ex heeft tegen die mensen slechte foute dingen over mij verteld.. Bedankt! En ik hen eigenlijk geen zin om telkens mijn ongelijk te moeten bewijzen.
Ik voel me de laatste dagen slecht en alleen. Daar komt bij dat ex zich nog steeds misdraagt. Hij vind zichzelf heel zielig en dat komt volgens hem door mij. Niet waar, maar ik ben zo moe van alles.. Ik weet niet meer wat te doen.
Er zijn vrienden van mij waar ik mee optrek en die geen contact meer hebben met hem. Ook dat zou mijn schuld moeten zijn.
Als ik kids breng zegt ie slechte dingen over me. En blaft en kaffert hij mij gerust uit dat ik een bitch ben met kids erbij. Ik benoem dan gelijk dat ik er niey van gedient ben. En ga dan weg. Kids leven met mij mee! Thank God!.
Ik ben moe moe en nog es moe ervan.
Ex heeft tegen die mensen slechte foute dingen over mij verteld.. Bedankt! En ik hen eigenlijk geen zin om telkens mijn ongelijk te moeten bewijzen.
Ik voel me de laatste dagen slecht en alleen. Daar komt bij dat ex zich nog steeds misdraagt. Hij vind zichzelf heel zielig en dat komt volgens hem door mij. Niet waar, maar ik ben zo moe van alles.. Ik weet niet meer wat te doen.
Er zijn vrienden van mij waar ik mee optrek en die geen contact meer hebben met hem. Ook dat zou mijn schuld moeten zijn.
Als ik kids breng zegt ie slechte dingen over me. En blaft en kaffert hij mij gerust uit dat ik een bitch ben met kids erbij. Ik benoem dan gelijk dat ik er niey van gedient ben. En ga dan weg. Kids leven met mij mee! Thank God!.
Ik ben moe moe en nog es moe ervan.
dinsdag 18 december 2012 om 23:56
Even een update hier: we zijn aangeland in de laatste fase van alles regelen voor de scheiding. Het huis staat bijna te koop en uiteraard heb ik alles alleen geregeld. Het bemoeit zich nergens mee en reageert niet eens op het taxatierapport.
Heb ik me er inmiddels bij neergelegd? Ja, ik denk het wel.
Ik ben nog steeds verdrietig over hoe alles gelopen is, maar tegen een midlifecrisis kun je niets doen.
Het belde laatst mijn dochter om te vertellen hoeveel vrouwen (op een bedrijfsuitje) achter hem aan zaten! Hoe zielig kan je zijn. Het had zijn snolletje bij zich, dus zij werd meteen goed ingewijd. En ja, ik ben nog rancuneus, dus ik geniet er geweldig van als collega's van Het mij spontaan berichtjes sturen dat ze niet onder de indruk zijn van die snol, en ik ontvang nog steeds veel kerstkaarten van zijn collega's. Geeft me in elk geval het idee dat ik meer geliefd ben dan ik dacht. Je raakt in zo'n negatieve spiraal, als je te horen krijgt dat Het iemand anders verkiest boven jou. Het is in elk geval een duur neukertje.
We verliezen fors op de verkoop van het huis (als we het het kunnen verkopen). Maar dat is zij blijkbaar waard.
Het kwaadste word ik van het feit dat Het zo weinig aandacht besteedt aan zijn kinderen en dan verbaasd is dat ze meer naar mij trekken. Ik sta 24/7 voor ze klaar. Het belt 1x in de maand of zo, en dan alleen nog om te vertellen hoe geweldig Het het heeft. Dat het zijn kinderen hun thuis afneemt (mijn zoon woont nog bij me) boeit hem ook niet. Eigenlijk boeit niets hem, dan die snol.
Maar ik heb inmiddels pilletjes van de psychiater en daardoor kan ik het leven beter aan. Mijn depressies zijn een heel eind over. Terwijl ik er nu wel reden voor zou hebben, aangezien mijn vader nog steeds erg ziek is. Fysiek gaat het nog wel, maar nu begint hij te dementeren. En dat is heel moeilijk om te zien.
Maar ik houd de moed er in en probeer me niet druk te maken over de dag van morgen, vooral als ik er niets aan veranderen kan. Een baan zit er voorlopig niet in, dus ik ben begonnen aan een nieuwe opleiding: een hele klus maar wel heel leuk.Dus langzamerhand krijg ik mijn leven weer op de rails. Moeizaam, maar ik heb nu het gevoel dat het elke dag een stapje beter gaat. Dat had ik een jaar geleden niet kunnen hopen. Dus het oude spreekwoord: "tijd heelt alle wonden" klopt volgens mij. Hoewel mijn moeder die gelovig is altijd zegt: "Je krijgt kracht naar kruis". Wat is de waarheid? Ik weet het niet.
Veel liefs voor jullie allemaal!
Heb ik me er inmiddels bij neergelegd? Ja, ik denk het wel.
Ik ben nog steeds verdrietig over hoe alles gelopen is, maar tegen een midlifecrisis kun je niets doen.
Het belde laatst mijn dochter om te vertellen hoeveel vrouwen (op een bedrijfsuitje) achter hem aan zaten! Hoe zielig kan je zijn. Het had zijn snolletje bij zich, dus zij werd meteen goed ingewijd. En ja, ik ben nog rancuneus, dus ik geniet er geweldig van als collega's van Het mij spontaan berichtjes sturen dat ze niet onder de indruk zijn van die snol, en ik ontvang nog steeds veel kerstkaarten van zijn collega's. Geeft me in elk geval het idee dat ik meer geliefd ben dan ik dacht. Je raakt in zo'n negatieve spiraal, als je te horen krijgt dat Het iemand anders verkiest boven jou. Het is in elk geval een duur neukertje.
We verliezen fors op de verkoop van het huis (als we het het kunnen verkopen). Maar dat is zij blijkbaar waard.
Het kwaadste word ik van het feit dat Het zo weinig aandacht besteedt aan zijn kinderen en dan verbaasd is dat ze meer naar mij trekken. Ik sta 24/7 voor ze klaar. Het belt 1x in de maand of zo, en dan alleen nog om te vertellen hoe geweldig Het het heeft. Dat het zijn kinderen hun thuis afneemt (mijn zoon woont nog bij me) boeit hem ook niet. Eigenlijk boeit niets hem, dan die snol.
Maar ik heb inmiddels pilletjes van de psychiater en daardoor kan ik het leven beter aan. Mijn depressies zijn een heel eind over. Terwijl ik er nu wel reden voor zou hebben, aangezien mijn vader nog steeds erg ziek is. Fysiek gaat het nog wel, maar nu begint hij te dementeren. En dat is heel moeilijk om te zien.
Maar ik houd de moed er in en probeer me niet druk te maken over de dag van morgen, vooral als ik er niets aan veranderen kan. Een baan zit er voorlopig niet in, dus ik ben begonnen aan een nieuwe opleiding: een hele klus maar wel heel leuk.Dus langzamerhand krijg ik mijn leven weer op de rails. Moeizaam, maar ik heb nu het gevoel dat het elke dag een stapje beter gaat. Dat had ik een jaar geleden niet kunnen hopen. Dus het oude spreekwoord: "tijd heelt alle wonden" klopt volgens mij. Hoewel mijn moeder die gelovig is altijd zegt: "Je krijgt kracht naar kruis". Wat is de waarheid? Ik weet het niet.
Veel liefs voor jullie allemaal!
dinsdag 25 december 2012 om 11:51
dinsdag 25 december 2012 om 13:12
Nog een prachtig gedicht dat ik net terugvond in één van mijn documenten:
Tweetakt
Klootzakje mens, ik denk dat hij met zijn beide
rechterhanden tieten wil grijpen maar er met
zijn linkeroog nog net twee mooiere heeft gezien.
Geldbeugels kan ook
Smoel lijkt op een Trabant of zo, kwaad
Omdat hij niet meer rijdt, dan ineens kwaad
Omdat hij toch weer rijdt en beide heel snel
Na elkaar: het principe van een tweetaktmotor
Hij moet met zo’n tweekarakter de wereld door.
Herman de Coninck
Tweetakt
Klootzakje mens, ik denk dat hij met zijn beide
rechterhanden tieten wil grijpen maar er met
zijn linkeroog nog net twee mooiere heeft gezien.
Geldbeugels kan ook
Smoel lijkt op een Trabant of zo, kwaad
Omdat hij niet meer rijdt, dan ineens kwaad
Omdat hij toch weer rijdt en beide heel snel
Na elkaar: het principe van een tweetaktmotor
Hij moet met zo’n tweekarakter de wereld door.
Herman de Coninck
dinsdag 25 december 2012 om 13:14
Hoe is het hier met iedereen?
Ik merk dat het ik het toch wel moeilijk vind. Ik mis hém niet, maar wel ons gezin. Dingen samen doen. De dingen die wij eerst met de kinderen deden doet hij nu samen met zijn vriendin en haar zoon. Mijn kinderen genieten want ze hebben dubbel feest maar ik vind het moeilijk.
Zoveel jaren vreemd gegaan, zo fout geweest, en dan nu gewoon aanschuiven bij zn nieuwe (schoon)familie. Een deel ervan trouwens, de rest hebben ze ruzie mee vanwege haar liegen. En morgen komt zijn familie. Nóóit hier geweest met kerst en vorig jaar nog ontzettend boos op hem vanwege zijn liegen en keuzes.
Ik begrijp het niet. Hij heeft een nieuw leven, een nieuw gezin, iemand die alles voor hem doet en ik ben nog steeds zoekende. Niet naar een nieuwe partner maar naar weer gelukkig worden....
Herkenbaar?
Ik merk dat het ik het toch wel moeilijk vind. Ik mis hém niet, maar wel ons gezin. Dingen samen doen. De dingen die wij eerst met de kinderen deden doet hij nu samen met zijn vriendin en haar zoon. Mijn kinderen genieten want ze hebben dubbel feest maar ik vind het moeilijk.
Zoveel jaren vreemd gegaan, zo fout geweest, en dan nu gewoon aanschuiven bij zn nieuwe (schoon)familie. Een deel ervan trouwens, de rest hebben ze ruzie mee vanwege haar liegen. En morgen komt zijn familie. Nóóit hier geweest met kerst en vorig jaar nog ontzettend boos op hem vanwege zijn liegen en keuzes.
Ik begrijp het niet. Hij heeft een nieuw leven, een nieuw gezin, iemand die alles voor hem doet en ik ben nog steeds zoekende. Niet naar een nieuwe partner maar naar weer gelukkig worden....
Herkenbaar?
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
dinsdag 25 december 2012 om 19:40
Vandaag heb ik een fijne rustige dag gehad met de kinderen. Het is gelukt ex op de negeerstand te hebben. Hij is boos. Boos omdat ik nu nog steeds niets wil met hem. En hij heeft al sorry gezegt. Ik word zo moe van hem en vind het soms zo moeilijk om alleen verder te moeten.. Maar now way dat ik terug ga hoor. Ik ben zo klaar met hem.. Ik had geen zin in de feestdagen.. Een zeurende ex die maar achter me aanvangt en niets snapt dat ik hem niet moet. M'n moeder met borstkanker. Gister haar laatste bestraling gehad. Met haar huid helemaal verbrand en kapot. De happy familie verhalen op tv. Ik heb der ff geen zin meer in. ben moe.. Zo moe... Ex die telkens tegen de kids zegt dat ik niets meer wil en dan hij zo graag wil dat ik bij hem woon. Ik zou graag weg willen kruipen om ff niets meer te voelen. Ik die altijd zo sterk is gebleven heeft er ff geen zin meer in.
woensdag 26 december 2012 om 00:23
O, dus hij houdt wel van die jongere collega??? Geloof mij: voor zolang het duurt! Laat die man het lekker uitzoeken. Waarschijnlijk deugde jullie relatie al niet en zijn er niet op tijd grenzen gesteld. Ben blij dat het over is hoe moeilijk ook. Je zult dat pas straks echt zien geloof mij! Ik snap dat je je vernederd voelt, maar herpak je trots en ga met opgeheven hoofd verder. Laat vooral zien dat je HEM niet nodig hebt!
Sterkte en succes!
Sterkte en succes!
voer eendjes geen oorlog!