Tja, en dat was het dan.... deel 3

04-10-2012 10:05 837 berichten
Alle reacties Link kopieren
Zullen we hier maar verder gaan met onze verhalen naar aanleiding van de post van allalone.



"Goedenavond,

Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...

God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...

Allalone...".



Helaas komen er nog steeds mensen bij die hier posten dus we verlengen het nog maar een keer.
Alle reacties Link kopieren
campari. Was heel gek vanuit het niets.. Nog stuntelig ook haha. We zitten film te kijken. Kijken elkaar ff aan en hop. Heel teder. Zonder verontschuldiging van we zouden kalm doen..

Ik vind het raar.. Kriebels? Weet niet. Wat ik wel weet is dat ik heel vaak aan hem denk, en daar heb ik heel warme gevoelens bij.
Kon je niet slapen Problemo?



Maar leuk om te lezen van je vriend, zo gaan die dingen. Word je gewoon op je bek gepakt, haha. Ging bij mij ook zo, geheel onverwacht en ook heel stuntelig. Dacht echt..als dit het is, nah. Maar we moesten nog even aan elkaar wennen, zeg maar. Had natuurlijk ook alleen jarenlang met ex dat gedeeld dus het blijft wennen dan.

Dat je warme gevoelens voor hem hebt is positief, dat enorme verliefde kan ook groeien, of niet komen, maar beetje kriebels in de buik is wel goed.
Tesse, daar ben je weer!



Je zit dus nog steeds in dezelfde situatie met je ex...blijf het raar vinden, dat ze wel weggaan maar vervolgens geen stap zetten om dingen af te handelen. Misschien toch een soort back-up, mocht het allemaal niet gaan zoals hij dacht..?



Maar het is dus geen roze wolk bij hem..goh, surprise. Hoe weet je dat, zegt hij dat tegen je? Meestal zijn ze daar niet eerlijk over, heb ik het idee. Je gaat niet toegeven dat het allemaal wat tegenvalt.



Misschien maar loslaten, het mediation idee. Iemand moet daar achter staan anders heeft het totaal geen nut. Ik zou accepteren dat dit het is, dat het klaar is en dat jij iig je best hebt gedaan, maar je hebt twee mensen nodig.



Hoelang is het nu geleden? En ben je er wel aan gewend dat het voorbij is, kun je wel ergens zien dat het goed/beter is zo?
De verhoudingen zijn scheef, en het heeft dus tijd nodig om van twee kanten de emoties te laten zakken en plek te geven. Wellicht kunnen jullie over een halfjaar of jaar weer met elkaar praten, maar ik zou niks persoonlijks bespreken. Gaat hem niet meer aan, interesseert hem niet meer en moet je ook niet willen. Want dat stuk moet je zelf verwerken en hij ook. Zorgt ook voor extra frustratie, denk ik.
Alle reacties Link kopieren
Je hebt zoooo gelijk Julus, maar het is ook zooo moeilijk.

Ik neem hem kwalijk dat het allemaal zo lang moet duren, dat ie geen ballen toont. Maar aan de andere kant gun ik ons kindje ook een normaal gezin. A fin, dat laatste is het natuurlijk al lang niet meer..



Het verdwijnen van die roze wolk is nogal zichtbaar in non-verbale uitdrukking en wordt bevestigd door wederzijdse vrienden. Hij vertelt er tegenover mij helemaal niets over. Laat zelfs nergens haar naam vallen.



We zijn inmiddels 4(!) maanden verder. En ik maak ook wel weer mijn eigen plannen (zoals een week zon en cocktails). Maar dat verwerken neemt nog wel even tijd in, denk ik zo.
Alle reacties Link kopieren
quote:problemo schreef op 22 november 2012 @ 01:03:

campari. Was heel gek vanuit het niets.. Nog stuntelig ook haha. We zitten film te kijken. Kijken elkaar ff aan en hop. Heel teder. Zonder verontschuldiging van we zouden kalm doen..

Ik vind het raar.. Kriebels? Weet niet. Wat ik wel weet is dat ik heel vaak aan hem denk, en daar heb ik heel warme gevoelens bij.

Dat vind ik heel fijn en knap dat je lekker dicht bij je gevoel kan blijven.

Als er iets inzit dan heb je het zeker niet als rebound gebruikt.

Ik hoop dat er zo zachtjes aan, heel voorzichtig, zo nu en dan, af en toe maar niet al te vaak nog meer momenten mogen komen!!!!

Alle reacties Link kopieren
Fijn om bij te lezen over iedereen! Jullie zitten wel in mijn hart hoor.



Problemo: alcoholslot kost minstens 2500 euro om te installeren he...

Ik zou, als ik helemaal mocht kiezen, geen huis kopen denk ik. Ik heb ex uitgekocht en ik heb nu 2 ton in dit huis zitten plus kosten van verbouwing. Als ik ex niet had uitgekocht was ik een ton kwijtgeraakt. Dus weinig keus. Mensen die nietsvermoedend kwijlen over mijn huis vertel ik maar niets meer. "Je moest eens weten," denk ik dan.. Als ik mocht kiezen woonde ik in een andere plaats en in een ander huis. In elk geval niet meer in een huis met 350 euro energiekosten per maand bijvoorbeeld. En dan nog: brrrr, koud!



Het gaat hier nog steeds goed tussen mij en Mr X, alweer drie jaar lang. Toch zien we elkaar maar één a twee keer per week. Al was hij hier gisteren en eergisteren, maar toen moest ik weer werken, zelfs 's avonds.... Hij is m'n liefje. Toch 'betrap' ik mezelf erop dat ik wen aan de situatie en dat ik niet meer vooruit denk. Da's misschien jammer. Niks meer te dromen dus? "Dit is het dan." Het is een voordeel en een nadeel om zo te leven. Het blijft fris en nieuw en toch dichtbij. En voor de kinderen is het ook overzichtelijk. Die zijn altijd dolblij als hij er is: ze zien hem vaak maar 1x in de 14 dagen. Behalve oudste zoon, die woont altijd bij mij namelijk.
Alle reacties Link kopieren
Tja gianna.. Ja dat zo'n slot geld kost is ie achter.. Ach hij moet het maar uitzoeken. Het maakt dat ik weet dat hij nuchter is als hij met kids rijd. Maar tot mrt rijd hij sowieso niet. Hij heeft zijn rijbewijs tot die tijd helemaal kwijt. Net goed denk ik dan.



Nee ik koop geen huis. Al kan ik het financieel dragen, ik heb simpelweg geen zin in die verantwoording.



Maar nu ga ik weer verder. Ben aan het werk!
Alle reacties Link kopieren
Fijn om te lezen hoe het met iedereen gaat. Heftige dingen ook wel, dan vind ik eigenlijk dat ik niet mag klagen, maar tja, misschien moet je verdriet ook niet met verdriet willen vergelijken.



Hier gaat het niet zo.... Op zich prima hoor, met werken en de studie die ik ernaast doe. Maar mis hem nog steeds zo. Dat gevoel voor hem zit diep, denk nog steeds dat we gelukkig zouden zijn samen. Zou willen dat ik de tijd terug kon draaien, maar dat kan niet. Het is ergens goed geweest, veel van geleerd, ook eigen fouten gezien en weten wat ik wel en niet wil. Maar tja, uiteindelijk komt het er op neer dat ik het zo graag weer zou willen proberen, heb ook weinig interesse voor andere mannen, bah. Hoop dat het gauw wat meer naar de achtergrond verdwijnt. 'T is ook periodes best goed gegaan, maar hakt er soms in.... Blij als die koude, donkere maanden weer voorbij zijn, maar dat duurt nog wel even....



Iedereen succes, sterkte en een goed weekend.
Alle reacties Link kopieren
@Gettingwise,



Heb laatst in een aangeschoten bui mijn laatste ex van 5 jaar terug gebeld, hum, verdient misschien geen schoonheidsprijs nee.

Maar wat ik er van opgestoken heb is dat hij niet per definitie gelukkiger is nu hij in z'n 5e verliefdheid-flow zit, na alweer een periode van samenwonen achter de rug te hebben pff, vermoeiend hoor, continu die bevestiging nodig hebbend.

Ik dacht uiteraard met hem ook iets exclusiefs te hebben gehad en misschien was dat ook zo maar het bleek niet blijvend, punt.

Dat zegt genoeg.

Richt je op wat je hebt en nog zou kunnen krijgen, Hij is verleden tijd.
Alle reacties Link kopieren
Ai Campari, dat is me gelukkig nog niet gebeurd, hopelijk blijft dat zo Dat lijkt op dat moment een heel goed plan, maar zo genant dan de volgende dag hè.



Nee, weet ook niet of hij nu gelukkiger is, ik hoop wel dat hij gelukkig is eigenlijk. Het doet mij niet beter voelen wanneer ik weet dat het minder met hem gaat, koester geen wrok of iets.



Je hebt gelijk dat hij verleden tijd is, maar pfoeh, het is moeilijk om hem helemaal los te laten. Zal nog meer tijd nodig hebben denk ik. Kan er met momenten nog zo verdrietig om zijn, dat overvalt dan ofzo. Op een of andere manier voel ik een weerstand opkomen als mensen zeggen dat het nooit meer goed komt tussen ons. Rationeel weet ik het wel, maar m'n gevoel gaat dan in protest
Alle reacties Link kopieren
Zo de fijne happy familie dagen staan voor de deur. Bah. Geen zin in. Gister werd ik gebeld met de mededeling dat hij ook langs komt met sinterklaas. Ik was niets van plan te doen. Hij zei ter verdediging dat hij ook recht heeft deze dagen met de kinderen door te brengen. Ik word zo moe van die man he.. Hij hoopt nog steeds op een goed komen. En ik moet volgens hem ook eens snappen dat het erg veel pijn doet dat hij niet meer dingen samen mag doen met mij en kids. Zei hem dat hij heel veel met de kids leuke dingen mag doen. Maar dat ik daar niet meer bij hoor.

verjardagen van m'n kids zijn ook in dec. Hij is door mij gewoon uitgenodigd om die dagen bij mij te komen. Maar hij zegt dat ie zich wel uit moet nodigen bij mij omdat hij anders helemaal nergens meer in deelt. Bah hem hem duidelijk gemaakt dat mijn casa niet de zijne is.. Maar wat kan ik nu met zo'n zielig figuur. Het is niet meer aan mij deze soris. Maar uiteindelijk word ik er wel mee opgescheept. Ik heb zoiets van ga lekker zelf wat doen met ze en dat constante gezeik van hem en gejank over de sms. Sukkel. Ben ook zo klaar met hem. Als ik de stad in ga ben ik volgens hem een hoer. Ik ben volgens hem de schuldige van het feit dat enkele van de eerst gezamenlijke vrienden hem niet meer bellen. Want volgens hem heb ik zielige praatjes opgehangen zodat hun klaar zijn met hem. Maar hij heeft niet door wat zijn eigen stomme gedrag voor gevolgen heeft. Die begint ie nu te voelen. Tja zal ook mijn schuld wel zijn..
Alle reacties Link kopieren
Moet met oud en nieuw werken. Man ben geneigt om te smeken of ik ook kerst mag! Haha
Alle reacties Link kopieren
Problemo, is het een idee om de feestdagen bij je zus te vieren, als ex er dan per se bij wil zijn dan moet hij zich maar aanpassen.
Die man heeft nog steeds een bord voor zijn kop dus. Ik zou mooi alles weigeren wat te maken heeft met gezamenlijk dingen doen. Is hij alleen, ach gossie..hoe zou het komen. Zielig gedrag dit, en dan al zolang. Wordt tijd dat ie een nieuwe scharrel opduikelt, dan ben jij ervan af.



Hoe is het nou met die vriend Problemo, hoor er niks meer over?



Hier is het redelijk rustig in ex-land. Wel zou hij nog - na een hoop gedoe- in huis komen klussen maar er was iets heel onverwachts, iets ergs tussen gekomen. Ook ik maakte iets mee waardoor ik ex moest inlichten en ik vroeg uit nieuwsgierigheid en beleefdheid nog naar die gebeurtenis. Nou..hij wou het er niet echt over hebben. Het betrof zijn vriendin en blijkbaar is dat onderwerp verboden terrein.

Ik vind mezelf correct, heb ze ook nog sterkte gewenst (ondanks haar handelen richting mij), omdat ik weet hoezeer zij van streek zal zijn. Maar er kwam niks..hij kapte dat af.

Het zal wel. Denk dat er flink wat gedoe is daar, maar had ik al voorspeld. Gelukkig ben ik met de dag gelukkiger met nieuwe vriend en hopelijk blijft dat zo.
Alle reacties Link kopieren
De verjaardagen van de kids mag ie komen. rest niet. Geen trek aan. Ondanks dat ik weet dat hij in diepe shit zit. Vroeger lag ik daar wakker van. Wou hem dan helpen. Maar tegenwoordig denk ik alleen nog maar dat ie id best zielig is. Hij heeft alles aan hemzelf te danken. Dit is wat hij wou! Ik moest weg. Kijken of hij erachter zou komen of hij nog genoeg voor mij voelde. En ik zou moeten wachten tot hij zijn keuze maakte. Tja nee dus. Ik ben weg gegaan. Hij heeft mij zelfs verhuisd. Hoe vernederend is dat...? Kan nu nog janken als ik dit opschrijf. Ben zo gekwetst dat ik nooit meer een relatie met hem wil. En hij doet alleen maar zielig.. Daar snap ik niets van. Maar zal ik ook wel nooit snappen. En dat hoeft ook al niet meer. Ben klaar met hem.



Mm vriend. Tja we spreken elkaar veel. Hebben niet meer gezoend. Hij is erg verlegen( best schattig) en ik onderneem eigenlijk ook niet veel op het moment. Noem het stom, maar ik ben best bang... Voor liefde. Hij weet dat allemaal. Der is begrip.. Heerlijk begrip.
Alle reacties Link kopieren
Weet je, Problemo, ooit heb ik bedacht dat ik ook weer voluit op mijn bek moest durven gaan. Ik kan je dat aanraden.



En die ex van jou is idd een kneus. Ex hier komt er nooit meer in, ook niet op kinderverjaardagen. Bad vibes. Hij heeft z'n eigen huis, met nieuwe echtgenote. Klaar.



'When you make your bed, you must lie in it.' means to accept what you have done or accept the steps you have taken whether it's the right or wrong decision. A person must take the responsibility for the results of his own unwise actions; just as a man who makes his bed badly will certainly sleep uncomfortably.
Ik kan me hier helaas ook aansluiten Gisteravond is mijn relatie na de zoveelste ruzie beëindigd, niet mijn keuze. Ik ben er echt ontzettend gebroken door, heel erg misselijk en verschrikkelijk verdrietig. Woon nu noodgedwongen bij mijn ouders want we woonden bijna een half jaar samen. En dat ik terug moet om mijn spullen op te halen (heb nu 2 koffers met noodzakelijke dingen) vind ik enorm pijnlijk. Hij is vastbesloten en ik vind dat hij een domme fout maakt, daarom doet het extra pijn. Kans dat het goed komt is er niet.

Ik heb destijds alles opgegeven (verkocht, appartement wat ik huurde heb ik opgezegd) om 50 km verderop te kunnen wonen. Alles wat gik heb opgebouwd is weg..oja, en sinds ruim een maand geleden mijn contract niet werd verlengd zit ik ook nog eens thuis Life sucks..!!!
Dyaa, heftig voor je! Begrijp ik het goed dat je ex een ander had, aangezien je hier komt schrijven? Wrang, dat je alles hebt opgegeven voor deze man, en dan al na zes maanden weer aan de kant wordt gezet. Weet je, het is en blijft altijd een gok als je een nieuw leven met iemand begint. Jij hebt fout gegokt, helaas.

Je had dit niet kunnen weten, jij had niet verwacht dat hij zoiets zou kunnen doen. Maar je mag het hem ook niet aanrekenen dat jij nu alles kwijt bent (koophuis, etc.) omdat het destijds een bewuste keuze was. WEL mag je het hem aanrekenen dat hij je aan de kant zet voor een ander. Vreemdgaan is pijnlijk, en zeker als hij doorgaat met die ander. Weten wij hier alles van....



Neem de tijd, maar het cliché is waar; naarmate de tijd verstrijkt, zul je steeds meer voelen dat je nu beter af bent. Want vroeger of later was het fout gegaan, aangezien hij in staat is om jou zomaar in te ruilen. En beter nu, dan na 15 jaar samen.



Voor mij is het zelfs heel goed geweest, ben nu veel gelukkiger met nieuwe liefde dan met ex. Ik was anders nog blijven hangen in een slechte relatie (vaak zie je achteraf pas dat de relatie niet lekker liep), maar je wil ook niet opgeven..
Even snel; ik denk dat ik het verkeerd gelezen heb want hij is niet vreemdgegaan..ik heb mijn huurappartement opgezegd en ben bij hem ingetrokken. Nu, zonder werk, moet ik eerst werk zoeken en gaan sparen en een nieuw appartement zoeken..nu ruim 24 uur later gaat het eten nog altijd slecht. Ik krijg niks weg..voel me zo slecht..ga donderdag praten en mijn spullen ophalen. Hoop ZO dat het goed komt. Ik wil naar huis...
Alle reacties Link kopieren
Wat moeilijk zeg Dyaa, heel veel sterkte. Zwaar als je ook gelijk je huis kwijt bent, het was toch je thuis, ook al woonde je er nog maar een half jaartje. Denk maar goed om jezelf, probeer toch wat eten naar binnen te krijgen.



Hier zelfde verhaal nog steeds.... Het gaat prima met me, draai gevonden met dagelijks leven, maar gemis blijft met momenten nog. Het is te doen hoor, maar zou 't gewoon graag anders zien allemaal, gevoel zit diep.
Weer even een berichtje van mij. Inmiddels gaat het niet heel veel beter. Gisteren de eerste lading spullen opgehaald, en gek genoeg was dat heel fijn. Het werd heel erg duidelijk dat de liefde ontzettend diep zit (we hebben ook naar elkaar uitgesproken dat we ontzettend veel van elkaar houden) en hebben de hele tijd geknuffeld. Samen de spullen ingepakt, ik ben trots op hoe wij dit hebben kunnen doen. Het beëindigen was een keuze op basis van verstand, zijn gevoel mist mij ontzettend. We zijn het erover eens dat we eerst allebei de boel op de rit moeten krijgen, een heleboel rust pakken en dan maar zien wat de wereld ons brengt..ik heb hier heel veel moeite mee want ik weet niet hoe ik mij moet voelen en het is zo'n onzekerheid! Ik hoop zo dat hij zijn verstand de baas wordt en dat hij zijn gevoel niet weg laat slijten..



Ik merkte dat schrijven mij oplucht en ben er een soort blog over begonnen in een Word bestandje. Verder gaat het op en af, ik denk 24/7 aan hem dus heb daarom geen zin in afleiding. Ik lig veel in bed.
Oja, en ik schrijf van mij af in een blog...voor wie geïnteresseerd is kan in de link wel hier neer plakken. Ik heb de blog anoniem gelaten, geen namen etc.
Alle reacties Link kopieren
Lieve Gettingwise, ik heb hier een beetje je reacties gelezen en ik moet zeggen dat ik mezelf er wel in herken.. Het is bij mij nog niet zo lang geleden.. ongeveer 3 weken. Het was een dondersslag bij heldere hemel. Ook ik heb het gevoel dat het nog goed kan komen.. ook al hebben we (ik.) afgesproken geen contact tot januari.. ik zit hier nog niet zo lang en ik weet niet of jullie dit samen hebben besloten maar toch wil ik even zeggen: ik voel je pijn. Die hoop, dat diepe gevoel. Ik vind het verschrikkelijk te lezen dat het je nog zo lang kan achtervolgen. Ergens weten dat het goed is maar de potentie nog steeds voor je zien. Ik hoop voor iedereen trouwens dat het tijdens deze donkere dagen uit te houden is. Het helpt inderdaad om er hier over te praten.. heb na de breuk meteen uit bezigheidstherapie zitten lezen hier. Ik kom alleen maar vrouwen tegen die er sterker uit zijn gekomen. Dat is hoopvol voor ons, ook voor jou Dyaa, al is dat nu nog moeilijk te begrijpen. Zo vaak heb ik vriendinnen bij elkaar geraapt en gedacht: die zijn genezen. En toch hielden ze vertrouwen in een nieuwe leuke liefde. Daar wil ik een voorbeeld aannemen. Want ook al is het nu, voor mij ook, niet voor te stellen: er is er eentje op dat witte paard. Zonder lange witte baard, preferably. Maar hij is dr.



Ps. Dyaa, bij mij doet soep op het moment de truc. Snel klaar, snel op. Toch een klein beetje voedzaam zooitje binnen.. sterkte!
Vreemd is niet labiel.
Bedankt voor je berichtje. Ik hou ergens wel een beetje hoop. Ik kopieer even een stukje van mijn blog, dan weet je hoe ik erin sta:



We hebben gisteren mijn eerste spullen heel fijn samen ingepakt. Voor zover zo’n situatie ‘fijn’ kan zijn natuurlijk. Je had het er heel moeilijk mee, het voelde heel goed om je nog even te omhelzen. Je gaf aan dat je gevoel mij mist en nog steeds zielsveel van mij houdt, maar dat je verstand aan heeft gegeven dat deze keuze nu even beter is. Iets wat ik (hoe confronterend ook) kan bevestigen, al had ik dit akelige moment graag een hele tijd uitgesteld..



We spraken we af dat we allebei ons leven op de rit moeten zien te krijgen, de rust pakken en ‘dan zien we wel wat de toekomst voor ons in petto heeft’. Een heleboel onzekerheid waar op dit moment niets aan te doen is. Ik neem mezelf een beetje voor dat het goed gaat komen, over een paar weken dan is de rust wedergekeerd en heeft het verdriet plaatsgemaakt voor het besef van onze liefde. Als dat niet gebeurd, kan ik altijd nog verder gaan met rouwen..Dat neem ik mezelf voor, om toch wat van mijn dagen te kunnen maken, alleen het lukt niet altijd. Dat lukt eigenlijk helemaal niet goed. Vaak zat denk ik ‘wat als dat niet zo zal zijn’? En dat idee maakt mij bang, heel erg bang. We hebben onze liefde naar elkaar uitgesproken en ik hoop zo dat je over een tijdje je verstand de baas bent en er niet voor kiest om het gevoel te laten slijten..Je weet het namelijk niet..ik weet ook het niet..we weten het gewoon niet en dat is heel lastig.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven