Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
vrijdag 28 oktober 2011 om 11:50
zaterdag 29 oktober 2011 om 08:52
quote:allalone schreef op 27 oktober 2011 @ 16:56:
hoi ffniet... helaas geen tips..gewoon simpelweg doorstaan hoe hard en moeilijk ook...als je het aan kan, zoek afleiding...sterkte meid
Ja hoor, het ruzie zoeken is begonnen! kan uiteraard weer niet te veel in details treden maar laten we het er op houden dat het om het geld gaat en ik daarin nog even een hele smerige, gore trap na kreeg! heb het er nu dan toch mee gehad! de L*L! Heb nu een afspraak gemaakt om de scheiding in gang te zetten.. pik het niet langer meer! De hele tijd lief en aardig doen en nu komt het meneer eens aan de botten en nu gaan we naar doen? 't is klaar nu!
Hier issie All, je boosheid, het staat hierboven in je quote!
Je bent gedumpt voor een ander en nu krijg je een smerige trap na, weet je nog?
Kom op meis, zoek het maar weer even op...
Sterkte vandaag, ik ga naar bed, heb vannacht gewerkt.
hoi ffniet... helaas geen tips..gewoon simpelweg doorstaan hoe hard en moeilijk ook...als je het aan kan, zoek afleiding...sterkte meid
Ja hoor, het ruzie zoeken is begonnen! kan uiteraard weer niet te veel in details treden maar laten we het er op houden dat het om het geld gaat en ik daarin nog even een hele smerige, gore trap na kreeg! heb het er nu dan toch mee gehad! de L*L! Heb nu een afspraak gemaakt om de scheiding in gang te zetten.. pik het niet langer meer! De hele tijd lief en aardig doen en nu komt het meneer eens aan de botten en nu gaan we naar doen? 't is klaar nu!
Hier issie All, je boosheid, het staat hierboven in je quote!
Je bent gedumpt voor een ander en nu krijg je een smerige trap na, weet je nog?
Kom op meis, zoek het maar weer even op...
Sterkte vandaag, ik ga naar bed, heb vannacht gewerkt.
zaterdag 29 oktober 2011 om 18:53
Misschien, dat heb ik hem op de man af wel eens gevraagd. Maar ik denk niet dat dat nog opgaat, want sowieso ziet iedereen hem als ontzettend slap en laf, niet vanwege het vreemdgaan-gebeuren, maar vanwege de manier waarop hij daarna (en nog steeds eigenlijk) handelde.
De eerdere periode dat hij weg was, was geen proefscheiding hoor. Toen heeft hij drie maanden geflierefluit bij vrienden, ging lekker uit eten, stappen etc, kwam af en toe hier oppassen.
Nu heeft hij vanaf volgende week (zoals het er nu naar uitziet) zijn eigen woning (met alle financiele consequenties van dien), kan ook hij in een leeg huis thuiskomen 's avonds en voor zichzelf een potje koken, en kan hij gedeeltelijk helemaal alleen voor de kids zorgdragen. Ben benieuwd hoe het hem bevalt.
Ik zie deze 3/4 maanden voor mezelf als periode om de dingen op een rijtje te krijgen/uit te zoeken praktisch gezien. En om met de psycholoog samen uit te zoeken of ik uberhaupt hem nog wel terug zou willen, want daar twijfel ik steeds meer aan...
De eerdere periode dat hij weg was, was geen proefscheiding hoor. Toen heeft hij drie maanden geflierefluit bij vrienden, ging lekker uit eten, stappen etc, kwam af en toe hier oppassen.
Nu heeft hij vanaf volgende week (zoals het er nu naar uitziet) zijn eigen woning (met alle financiele consequenties van dien), kan ook hij in een leeg huis thuiskomen 's avonds en voor zichzelf een potje koken, en kan hij gedeeltelijk helemaal alleen voor de kids zorgdragen. Ben benieuwd hoe het hem bevalt.
Ik zie deze 3/4 maanden voor mezelf als periode om de dingen op een rijtje te krijgen/uit te zoeken praktisch gezien. En om met de psycholoog samen uit te zoeken of ik uberhaupt hem nog wel terug zou willen, want daar twijfel ik steeds meer aan...
zaterdag 29 oktober 2011 om 19:18
quote:hova schreef op 29 oktober 2011 @ 18:53:
De eerdere periode dat hij weg was, was geen proefscheiding hoor. Toen heeft hij drie maanden geflierefluit bij vrienden, ging lekker uit eten, stappen etc, kwam af en toe hier oppassen.
...
Klinkt en klonk me toen niet in de oren als een man die
verscheurd door twijfels van huis is gegaan.
Je kijkt nogal uit naar het moment dat hij eigen huis en
huishouden heeft en dan tot inkeer gaat komen en voor
jou kiest.
Sorry Hova dat wil je toch niet echt? Een man die jou niet
als VROUW mist maar als hulp in de huishouden, moeder,
kok en manager van het gezin.
De eerdere periode dat hij weg was, was geen proefscheiding hoor. Toen heeft hij drie maanden geflierefluit bij vrienden, ging lekker uit eten, stappen etc, kwam af en toe hier oppassen.
...
Klinkt en klonk me toen niet in de oren als een man die
verscheurd door twijfels van huis is gegaan.
Je kijkt nogal uit naar het moment dat hij eigen huis en
huishouden heeft en dan tot inkeer gaat komen en voor
jou kiest.
Sorry Hova dat wil je toch niet echt? Een man die jou niet
als VROUW mist maar als hulp in de huishouden, moeder,
kok en manager van het gezin.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zaterdag 29 oktober 2011 om 19:40
quote:hova schreef op 28 oktober 2011 @ 06:59:
@ Bacchus, dat is in onze situatie dan het moeilijke eraan, dat het een proefscheiding is en we nog niet weten of we wel of niet met elkaar doorgaan. Dat maakt het voor mij ook zo moeilijk om mijn standpunt te bepalen. En is het voor hem ook. Gaan we elkaar helemaal niet meer zien, buiten het noodzakelijke voor de kinderen? Willen we toch af en toe afspreken om elkaar niet helemaal kwijt te raken? We weten allebei eigenlijk niet echt wat we hierin willen.Ik denk dat ik voor mezelf móet proberen dit voorlopig te zien als een echte scheiding (en dus zo min mogelijk kontakt), maar dat is lastig omdat er nu nog die hoop.toch ergens is dat het weer goed komt.Lekker veel voordelen Hova, zo'n proefscheiding
@ Bacchus, dat is in onze situatie dan het moeilijke eraan, dat het een proefscheiding is en we nog niet weten of we wel of niet met elkaar doorgaan. Dat maakt het voor mij ook zo moeilijk om mijn standpunt te bepalen. En is het voor hem ook. Gaan we elkaar helemaal niet meer zien, buiten het noodzakelijke voor de kinderen? Willen we toch af en toe afspreken om elkaar niet helemaal kwijt te raken? We weten allebei eigenlijk niet echt wat we hierin willen.Ik denk dat ik voor mezelf móet proberen dit voorlopig te zien als een echte scheiding (en dus zo min mogelijk kontakt), maar dat is lastig omdat er nu nog die hoop.toch ergens is dat het weer goed komt.Lekker veel voordelen Hova, zo'n proefscheiding
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zaterdag 29 oktober 2011 om 19:47
@Bacchus en Gijs: Nee, dat lijkt wel zo nav wat ik heb geschreven inderdaad, maar zo bedoelde ik het niet (btw, hij is de koker van ons tweeen, ik mis zijn kookkunsten...)
Maar ik denk dat het wel goed is voor hem om op zichzelf aangewezen te zijn en de tijd te hebben na te denken over zichzelf en wat hij allemaal verknalt heeft. Dan bedoel ik dus nog niet eens over ons, meer over zichzelf.
En als hij ervan baalt daar op zijn 'eigen plekkie' alleen te zijn, moet ik daar alleen maar om lachen eigenlijk. Hij wilde dat, dus ' geniet er maar van' !
Maar zoals ik al zei is deze.periode meer voor mijzelf. Uitzoeken (met behulp van de psych) wat ik nou echt wil en het praktisch gezien uitvogelen hoe ik het.ga doen alleen.(en een beetje uitgaan en lol hebben zogauw hij zijn eigen plek heeft en de kids kan hebben, zie ik ook wel zitten )
Maar ik denk dat het wel goed is voor hem om op zichzelf aangewezen te zijn en de tijd te hebben na te denken over zichzelf en wat hij allemaal verknalt heeft. Dan bedoel ik dus nog niet eens over ons, meer over zichzelf.
En als hij ervan baalt daar op zijn 'eigen plekkie' alleen te zijn, moet ik daar alleen maar om lachen eigenlijk. Hij wilde dat, dus ' geniet er maar van' !
Maar zoals ik al zei is deze.periode meer voor mijzelf. Uitzoeken (met behulp van de psych) wat ik nou echt wil en het praktisch gezien uitvogelen hoe ik het.ga doen alleen.(en een beetje uitgaan en lol hebben zogauw hij zijn eigen plek heeft en de kids kan hebben, zie ik ook wel zitten )
zaterdag 29 oktober 2011 om 21:21
Heej lieve meiden,
Ben er ook nog hoor. Lees wel mee maar soms reageer ik even wat minder. Ben druk bezig met het zoeken naar werk. Ik had het zo anders gewild, ik had plannen om weer een opleiding te gaan doen en dan de richting op die ik graag wil. In plaats daarvan moet ik me weer richten op de banen waar ik al ervaring in heb (kantoorbaan) en die gedachte alleen al maakt me nog depressiever. Moet ik elke keer doen alsof ik reuze zin heb in speciaal díe baan terwijl het me eigenlijk vreselijk tegenstaat....ik voel gewoon weerstand. Bah, weer jaar in jaar uit achter een bureau, doen alsof ik het ook vreselijk belangrijk vindt dat die brief vandaag nog de deur uit moet...ik wil zo graag meer betekenen voor anderen, meer doen wat mn hart me ingeeft.... Maarja, ik heb niet veel meer te willen, er moet straks brood op de plank komen, zo simpel is het. En ik maar zeggen dat ik getrouwd ben. Ik denk nl. dat het mn kansen niet vergroot als ik zeg dat ik in scheiding lig. Denk niet dat werkgevers er om zitten te springen, een vrouw aannemen die problemen heeft.
Mn ex heeft vannacht in ons huis geslapen o.a. omdat ons kind niet hoefde te verkassen. Dus ik sliep ergens anders. Kwam vanmiddag thuis en het hele huis rook naar het geurtje van ex... Hij zag er goed uit, heel ontspannen en was vriendelijk. God, waarom voel ik nog zoveel voor die man. Gisteren had ik hem nog aan de telefoon en toen vertelde hij dat hij en ons zoontje de houtkachel aan hadden. Ik liep op dat moment de uitzendbureau's af en het miezerde en het werd een beetje schemerig. Het was alsof alles bij het oude was toen ik hem aan de telefoon had. Alsof het slechts een boze droom was. Mijn gezin was thuis en ik had zooo ongelooflijk de neiging om naar huis te gaan, naar ze toe. Dan zou ik thuis komen en alles zou goed zijn....Ik had zo'n heimwee....ik wilde naar huis, naar mijn gezin....maar dat kon niet....Ik vond dat weer zo'n vreselijk moment
Hij voelt het echt niet meer voor me....wanneer komt dat nou toch eens bij me binnen? Ik voel me zo verdomd alleen. Ik wil niet bij mijn ouders zitten, ik wil niet met hen op vakantie, ik wil geen alleenstaande gescheiden vrouw zijn, ik wil niet dat mijn man in de armen van iemand anders ligt en verliefd is, ik wil geen gebroken gezin voor mijn zoontje, ik wil mijn man terug, ik wil dat hij mij mist, ons mist, ik wil dat zn ogen geopend worden, dat hij tot inkeer komt...
Ben er ook nog hoor. Lees wel mee maar soms reageer ik even wat minder. Ben druk bezig met het zoeken naar werk. Ik had het zo anders gewild, ik had plannen om weer een opleiding te gaan doen en dan de richting op die ik graag wil. In plaats daarvan moet ik me weer richten op de banen waar ik al ervaring in heb (kantoorbaan) en die gedachte alleen al maakt me nog depressiever. Moet ik elke keer doen alsof ik reuze zin heb in speciaal díe baan terwijl het me eigenlijk vreselijk tegenstaat....ik voel gewoon weerstand. Bah, weer jaar in jaar uit achter een bureau, doen alsof ik het ook vreselijk belangrijk vindt dat die brief vandaag nog de deur uit moet...ik wil zo graag meer betekenen voor anderen, meer doen wat mn hart me ingeeft.... Maarja, ik heb niet veel meer te willen, er moet straks brood op de plank komen, zo simpel is het. En ik maar zeggen dat ik getrouwd ben. Ik denk nl. dat het mn kansen niet vergroot als ik zeg dat ik in scheiding lig. Denk niet dat werkgevers er om zitten te springen, een vrouw aannemen die problemen heeft.
Mn ex heeft vannacht in ons huis geslapen o.a. omdat ons kind niet hoefde te verkassen. Dus ik sliep ergens anders. Kwam vanmiddag thuis en het hele huis rook naar het geurtje van ex... Hij zag er goed uit, heel ontspannen en was vriendelijk. God, waarom voel ik nog zoveel voor die man. Gisteren had ik hem nog aan de telefoon en toen vertelde hij dat hij en ons zoontje de houtkachel aan hadden. Ik liep op dat moment de uitzendbureau's af en het miezerde en het werd een beetje schemerig. Het was alsof alles bij het oude was toen ik hem aan de telefoon had. Alsof het slechts een boze droom was. Mijn gezin was thuis en ik had zooo ongelooflijk de neiging om naar huis te gaan, naar ze toe. Dan zou ik thuis komen en alles zou goed zijn....Ik had zo'n heimwee....ik wilde naar huis, naar mijn gezin....maar dat kon niet....Ik vond dat weer zo'n vreselijk moment
Hij voelt het echt niet meer voor me....wanneer komt dat nou toch eens bij me binnen? Ik voel me zo verdomd alleen. Ik wil niet bij mijn ouders zitten, ik wil niet met hen op vakantie, ik wil geen alleenstaande gescheiden vrouw zijn, ik wil niet dat mijn man in de armen van iemand anders ligt en verliefd is, ik wil geen gebroken gezin voor mijn zoontje, ik wil mijn man terug, ik wil dat hij mij mist, ons mist, ik wil dat zn ogen geopend worden, dat hij tot inkeer komt...
zaterdag 29 oktober 2011 om 21:53
@ tascha...jij schrijft voor mij! Jij beschrijft mijn gevoel en datgene wat ik wil!
Heb nu daar waar ik inwoon een verjaardag en iedereen is daar met partner...alleen ik niet...ook dat is weer zoiets wat zo knetterhard binnen komt...
Maar...ik wil dit niet meer voelen, ik wil boos zijn! Alleen nog maar boos zijn!
Heb nu daar waar ik inwoon een verjaardag en iedereen is daar met partner...alleen ik niet...ook dat is weer zoiets wat zo knetterhard binnen komt...
Maar...ik wil dit niet meer voelen, ik wil boos zijn! Alleen nog maar boos zijn!
zaterdag 29 oktober 2011 om 22:16
Lieve Tascha, god wat een herkenning! Bizar toch, dat wij - de vrouwen van dit topic- zo van elkaar verschillen en toch zo 'hetzelfde' kunnen voelen?
De pijn, de ellende, het verdriet en ook (vooral?) het onbegrip voor de situatie... zo herkenbaar. Het "WANNEER WORD IK NOU WAKKER" gevoel overheerst bij mij nog steeds. Ik ben deze nachtmerrie zo zat maar ik vind de kracht niet om ervoor te "kiezen" niets meer voor hem te voelen. En tascha, ook ik moet op zoek naar een nieuwe baan (want ik ben bijna een maand geleden mijn baan kwijtgeraakt).
Hele dikke knuffel voor een ieder in dit topic.
De pijn, de ellende, het verdriet en ook (vooral?) het onbegrip voor de situatie... zo herkenbaar. Het "WANNEER WORD IK NOU WAKKER" gevoel overheerst bij mij nog steeds. Ik ben deze nachtmerrie zo zat maar ik vind de kracht niet om ervoor te "kiezen" niets meer voor hem te voelen. En tascha, ook ik moet op zoek naar een nieuwe baan (want ik ben bijna een maand geleden mijn baan kwijtgeraakt).
Hele dikke knuffel voor een ieder in dit topic.
zaterdag 29 oktober 2011 om 23:45
Lieve Tascha, ook bij mij herkenning, ook al loop ik nog een (halve) stap achter jullie. We voelen hier allemaal hetzelfde, net zoals Versejus ook al schrijft. En waarom, waarom kunnen we niet stoppen met houden van een man die zoveel minder (of helemaal niet) van ons houdt? Ik denk dat het uiteindelijk wel stopt, dat houden van (iig op een bepaalde manier). Alleen daar moeten we een hele lange adem voor hebben...
Ik probeer het nu heel erg dag voor dag te bekijken. Denk bij het naar bed gaan echt; zo, alweer een dag die ik niet wilde voorbij en een dag dichter bij weer blij zijn.
Wat een ellende ook met het weer een baan moeten zoeken. Ik kan het me zo voorstellen dat je liever achter een opleiding in een richting die je graag wilt aan gaat! Is het niet mogelijk voor je om voorlopig parttime te gaan werken en dan een deeltijd /avond-opleiding erbij te gaan doen in de richting die je wilt? Is misschien gelijk een goede afleiding de komende tijd en dan heb je in de toekomst misschien wel uitzicht op een baan die je wel graag wilt.
Bij mij is het wel een klein beetje hetzelfde. Ik wil niet helemaal fulltime gaan werken ivm mijn jongste (die al zoveel veranderingen moet doorstaan nu), maar mijn huidige werk (waar ik ontzettend veel van hou en geen moeite mee zou hebben fulltime in te werken) betaalt niet heel veel. Het zou meer opleveren zeg maar als ik mijn oude werk (secretarieel/office management) weer op zou pakken. Dus dan wordt het voor mij misschien kiezen tussen fulltime de baan die ik nu heb en leuk vind of parttime iets secretarieels. Vind ik ook een lastige keuze.
Ik zou trouwens bij solliciteren ook niet direct vermelden dat je in scheiding ligt. Inderdaad geen aanbeveling, ook al zou het geen reden mogen zijn je niet aan te nemen.
Mijn psych raadde me overigens aan voorlopig nog geen hele grote veranderingen door te gaan voeren in mijn leven, maar eerst even de boel te laten bezinken en te kijken hoe alles uitpakt als het definitief geregeld is qua scheiding en dan pas eventueel schepen achter me te verbranden ed.
Maar ja, dat moet wel kunnen. In dat opzicht heb ik nu mazzel dat wij nog 3/4 maanden 'bedenktijd' hebben, zodat ik een beetje tot mezelf kan komen en dan mijn (toekomstige) situatie wat beter kan overzien.
Maar moeilijk blijft het wel he? Zoals jij ook al schreef, je wilde dit niet! Je wilt je leven niet zo leven, als alleenstaande, gescheiden moeder. Je wilt je kind niet in een gebroken gezin op laten groeien. En ik wil het, net zoals All en Versejus, zo graag met je mee...
Ik probeer het nu heel erg dag voor dag te bekijken. Denk bij het naar bed gaan echt; zo, alweer een dag die ik niet wilde voorbij en een dag dichter bij weer blij zijn.
Wat een ellende ook met het weer een baan moeten zoeken. Ik kan het me zo voorstellen dat je liever achter een opleiding in een richting die je graag wilt aan gaat! Is het niet mogelijk voor je om voorlopig parttime te gaan werken en dan een deeltijd /avond-opleiding erbij te gaan doen in de richting die je wilt? Is misschien gelijk een goede afleiding de komende tijd en dan heb je in de toekomst misschien wel uitzicht op een baan die je wel graag wilt.
Bij mij is het wel een klein beetje hetzelfde. Ik wil niet helemaal fulltime gaan werken ivm mijn jongste (die al zoveel veranderingen moet doorstaan nu), maar mijn huidige werk (waar ik ontzettend veel van hou en geen moeite mee zou hebben fulltime in te werken) betaalt niet heel veel. Het zou meer opleveren zeg maar als ik mijn oude werk (secretarieel/office management) weer op zou pakken. Dus dan wordt het voor mij misschien kiezen tussen fulltime de baan die ik nu heb en leuk vind of parttime iets secretarieels. Vind ik ook een lastige keuze.
Ik zou trouwens bij solliciteren ook niet direct vermelden dat je in scheiding ligt. Inderdaad geen aanbeveling, ook al zou het geen reden mogen zijn je niet aan te nemen.
Mijn psych raadde me overigens aan voorlopig nog geen hele grote veranderingen door te gaan voeren in mijn leven, maar eerst even de boel te laten bezinken en te kijken hoe alles uitpakt als het definitief geregeld is qua scheiding en dan pas eventueel schepen achter me te verbranden ed.
Maar ja, dat moet wel kunnen. In dat opzicht heb ik nu mazzel dat wij nog 3/4 maanden 'bedenktijd' hebben, zodat ik een beetje tot mezelf kan komen en dan mijn (toekomstige) situatie wat beter kan overzien.
Maar moeilijk blijft het wel he? Zoals jij ook al schreef, je wilde dit niet! Je wilt je leven niet zo leven, als alleenstaande, gescheiden moeder. Je wilt je kind niet in een gebroken gezin op laten groeien. En ik wil het, net zoals All en Versejus, zo graag met je mee...
zondag 30 oktober 2011 om 00:13
quote:sartan schreef op 28 oktober 2011 @ 10:33:
PS voor de meelezerTs, ook die van mij:
Ik ga er even van uit dat je hier bepaalde, jou bekende meelezers mee bedoelt..?
Of was je even vergeten dat je je verhaal het (openbare) WWW op geslingerd hebt?
PS voor de meelezerTs, ook die van mij:
Ik ga er even van uit dat je hier bepaalde, jou bekende meelezers mee bedoelt..?
Of was je even vergeten dat je je verhaal het (openbare) WWW op geslingerd hebt?
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zondag 30 oktober 2011 om 08:32
quote:Very.Cherry schreef op 30 oktober 2011 @ 00:13:
[...]
Ik ga er even van uit dat je hier bepaalde, jou bekende meelezers mee bedoelt..?
Of was je even vergeten dat je je verhaal het (openbare) WWW op geslingerd hebt? VC ik kom hier al even heur dus ja het is het eerste. Lang verhaal maar komt erop neer dat ik op een bepaald moment via via aangesproken ben op postings in dit topic. Was niet leuk want ik zat toen al niet bepaald lekker in mijn velletje (understatement van het jaar) Vandaar.
[...]
Ik ga er even van uit dat je hier bepaalde, jou bekende meelezers mee bedoelt..?
Of was je even vergeten dat je je verhaal het (openbare) WWW op geslingerd hebt? VC ik kom hier al even heur dus ja het is het eerste. Lang verhaal maar komt erop neer dat ik op een bepaald moment via via aangesproken ben op postings in dit topic. Was niet leuk want ik zat toen al niet bepaald lekker in mijn velletje (understatement van het jaar) Vandaar.
zondag 30 oktober 2011 om 09:32
quote:sartan schreef op 30 oktober 2011 @ 08:32:
[...]
VC ik kom hier al even heur dus ja het is het eerste. Lang verhaal maar komt erop neer dat ik op een bepaald moment via via aangesproken ben op postings in dit topic. Was niet leuk want ik zat toen al niet bepaald lekker in mijn velletje (understatement van het jaar) Vandaar.
Ik had het nog fraaier, ik dacht anoniem te schrijven over
mijn vrouw die verliefd was op een collega zegt ze op een
avond "je gaat wel lekker he op dat wijven forum"
Had ze dus in de geschiedenis van de computer gekeken
(wist helemaal niet dat ze zo handig was) op mijn TO
uitgekomen en het verhaal herkent.
Ik heb gewoon gezegd, als het je stoort moet je het niet
lezen maar heb geen zin om er verantwoording voor af te
moeten leggen.
Nou dat heeft ze ook eigenlijk nooit meer gedaan, ze begreep
dat het schrijven belangrijk voor me is.
Laatst zei ze dat ze nog een enkele keer meeleest.
[...]
VC ik kom hier al even heur dus ja het is het eerste. Lang verhaal maar komt erop neer dat ik op een bepaald moment via via aangesproken ben op postings in dit topic. Was niet leuk want ik zat toen al niet bepaald lekker in mijn velletje (understatement van het jaar) Vandaar.
Ik had het nog fraaier, ik dacht anoniem te schrijven over
mijn vrouw die verliefd was op een collega zegt ze op een
avond "je gaat wel lekker he op dat wijven forum"
Had ze dus in de geschiedenis van de computer gekeken
(wist helemaal niet dat ze zo handig was) op mijn TO
uitgekomen en het verhaal herkent.
Ik heb gewoon gezegd, als het je stoort moet je het niet
lezen maar heb geen zin om er verantwoording voor af te
moeten leggen.
Nou dat heeft ze ook eigenlijk nooit meer gedaan, ze begreep
dat het schrijven belangrijk voor me is.
Laatst zei ze dat ze nog een enkele keer meeleest.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zondag 30 oktober 2011 om 19:16
quote:sartan schreef op 30 oktober 2011 @ 18:31:
[...]
Oef gijs... da's lullig...
Viel wel mee, ze was verliefd op een collega, nou dat had
ze me zelf verteld en ik het hier opgeschreven
[...]
Oef gijs... da's lullig...
Viel wel mee, ze was verliefd op een collega, nou dat had
ze me zelf verteld en ik het hier opgeschreven
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
maandag 31 oktober 2011 om 19:41
Hey alle dames,
Ik zit er sinds een week behoorlijk doorheen. Lijkt wel of ik 5 stappen terug heb gezet. Alleen maar denken, denken en nog eens denken....de tranen zitten hoog en die blijven maar komen. Heb me echt weer bijelkaar moeten rapen.
Hoop dat jullie je beter voelen dan ik hier....
En hoe is het met jou All?
Ik zit er sinds een week behoorlijk doorheen. Lijkt wel of ik 5 stappen terug heb gezet. Alleen maar denken, denken en nog eens denken....de tranen zitten hoog en die blijven maar komen. Heb me echt weer bijelkaar moeten rapen.
Hoop dat jullie je beter voelen dan ik hier....
En hoe is het met jou All?
maandag 31 oktober 2011 om 19:46
maandag 31 oktober 2011 om 19:51
@Sissa, heel erg balen voor je dat je weer een beetje terugval hebt.
Soms gaat het ineens hartstikke goed en zet je 10 stappen vooruit, en als je er dan 5 terugzet lijkt het alsof je weer bij nul bent, maar je hebt er toch (10-5=5) vijf vooruit gezet hoor....
Als je weer diep zit denk je dat je weer van voren af aan moet beginnen, maar je zal merken dt je ondanks je rotgevoel echt wel vooruitgang boekt.
Als je je sterk voelt wil je dat gevoel zo graag vasthouden en alleen maar vooruit, maar zo werkt het helaas niet he..
@All hoe is het met jou?
En met Hova?
En de rest van de dames hier?
Ik ben gisteren naar de weekendtandarts geweest, ik had weer zoooooooveel kiespijn, ging door de grond!
Wou er wel kruipend heen...
En eindelijk was het duidelijk te zien waar het zat en heb ik een wortelkanaal/zenuwbehandeling gehad...
Pfffff, ook niet echt leuk, maar ben nu eindelijk van de pijn af, wat een genot... nog even afwerken bij mijn eigen tandarts en dan is het echt klaar...
Soms gaat het ineens hartstikke goed en zet je 10 stappen vooruit, en als je er dan 5 terugzet lijkt het alsof je weer bij nul bent, maar je hebt er toch (10-5=5) vijf vooruit gezet hoor....
Als je weer diep zit denk je dat je weer van voren af aan moet beginnen, maar je zal merken dt je ondanks je rotgevoel echt wel vooruitgang boekt.
Als je je sterk voelt wil je dat gevoel zo graag vasthouden en alleen maar vooruit, maar zo werkt het helaas niet he..
@All hoe is het met jou?
En met Hova?
En de rest van de dames hier?
Ik ben gisteren naar de weekendtandarts geweest, ik had weer zoooooooveel kiespijn, ging door de grond!
Wou er wel kruipend heen...
En eindelijk was het duidelijk te zien waar het zat en heb ik een wortelkanaal/zenuwbehandeling gehad...
Pfffff, ook niet echt leuk, maar ben nu eindelijk van de pijn af, wat een genot... nog even afwerken bij mijn eigen tandarts en dan is het echt klaar...
