Tja, en dat was het dan....

11-09-2011 20:29 3115 berichten
Alle reacties Link kopieren
Goedenavond,

Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...

God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...

Allalone....
Alle reacties Link kopieren
newwoman, nu is het afgelopen hoor! Met al die lichamelijke ellende met jou! Jeetje, blijft maar doorgaan...stuur een heleboel positieve, gezonde energie jou kant op!

Tja, hoe gaat het hier...als eerste, blij dat het weekend er weer even op zit... Daarnaast, probeer op dit moment in die boosheid te blijven..heb dat gewoon echt nodig om die afstand te krijgen...

Zit er op dit moment serieus over te denken hem helemaal niet meer te willen zien en alles af te laten handelen door advocaten... Hem zien is gewoon te moeilijk voor mij, dat werkt gewoon niet...zit dan "gewoon" naast mijn helaas nog steeds dierbare man...die het met een ander doet...

Dit werkt niet voor mij... En weet je...ik heb besloten dat ik nu het belangrijkst ben van ons tweeen en dus voor mijzelf kies!!
Alle reacties Link kopieren
Dankjulliewel voor de lieve berichtjes! Ik weet gelukkig wel hoe het voelt als het beter gaat en wil daar zoooo graag in blijven hangen. En het ging aardig, maarja die terugslag kun je niet overslaan....helaas. Ik ben ook weer zoveel aan het opschrijven, dat zegt genoeg over hoeveel ik denk....kan die knop even niet vinden hoor. Maar komt goed



Gets NewWoman....nu maar hopen dat het met die vervelende behandeling helemaal over is.



En ik vind je heel anders overkomen dan een poosje terug All! Goed te merken dat verschil! Sterker en standvastiger....mooi zo!
Alle reacties Link kopieren
Ja erg toch he, ik was echt lichamelijk een wrak de laatste paar weken, maar geloof dat ik er nu eindelijk doorheen ben... pff.



Good for you All!

Afstand nemen, in letterlijke zin is echt goed hoor.

Als ik het had gekund had ik het ook gedaan, maar ja, kleine kinderen he..

Jouw kind is groot en zelfredzaam, doe daar je voordeel mee.



Ik voelde me ook zoveel beter als ik hem zo min mogelijk zag.

En in het begin vertelde iedereen het me ook als ze hem of haar of ze samen hadden gezien en zo..

Daar was ik op een gegeven moment ook helemaal klaar mee, het hielp me niet, dus ik hoefde het ook niet meer te horen.



Nu nog wel eens dat mensen me vragen hoe het met het bedrijf gaat, wat wij samen hebben opgebouwd..

Ja jeetje, weet ik veel, kan me niet schelen ook, voor mijn part gaat het over de kop, niet meer mijn zorg...



Ik lees eindelijk wat vechtlust in je woorden, en dat is goed.

Jij bent de belangrijkste van jullie tweeen, jullie tweeen bestaat niet meer, jullie hebben geen gezamenlijk belang meer.

Nu ben jij aan de beurt meid!



Morgen is het 1 november, je startte dit topic begin september, je bent dus alweer twee maanden verder, en je staat weer.

Ik vind het knap hoor, kanjer.

Volhouden!

Alle reacties Link kopieren
Lieve meiden, thanks..weet dat ik er nog lang niet ben, zeker niet zolang ik van hem blijf houden...waar zat dat knopje ook al weer?

Weet ook dat als ik hem zie, het alleen maar moeilijker is en dat me dat een paar dagen kost waarbij ik nog dieper in die put kom...

Dit wil ik niet meer, simpelweg omdat ik er niets mee opschiet...

Merk ook, maar ja da's ook wel bekend dat als ik die boosheid voel, het gewoon gemakkelijker is...

Daarnaast vind ik gewoon: hij heeft me zo''n beetje alles afgenomen wat ik had, het is genoeg geweest!! Ik gun hem niet nog meer!
Alle reacties Link kopieren
@Sis; dikke knuffel!! Ik denk dat het waar is wat NewWoman zegt; we doen steeds een paar stappen terug, maar over het algemeen gaan we wel (heel langzaam) vooruit! Heel langzaam...



@All, je klinkt inderdaad sterker nu! Vasthouden die boosheid, dus! Voor mij werkt afstand houden inderdaad ook beter, ik merk het meteen als ik hem even een aantal dagen niet gezien heb ben ik veel rustiger. Maar ja, helemaal niet meer zien gaat niet met de kids...



@NewWoman, gelukkig dat je kies nu behandeld is!! Hoe vervelend het ook is om naar de tandarts te gaan, als je zoveel kiespijn hebt, wil je echt wel!!

Ben je verder wel weer beter nu?



Met mij gaat het niet zo heel erg goed nu. Ben voornamelijk gewoon heel, heel erg verdrietig en huil veel. Ga meteen als kids naar bed zijn zelf ook naar bed, ben blij dat ik elke dag weer een dag kan afsluiten. Kan dan wel meestal niet slapen (vaak een paar uurtjes). Heb een hekel aan wakker worden en uit bed komen; weer een dag waar ik geen zin in heb.

Alles voelt zo zwaar, ben zo futloos, wil niets, moet me echt overal toe zetten (ook leuke afspraken enzo).

Werken en de kids houden me overeind.

Blijf maar bedenken: elke dag die ik 'overleef' is een dag dichterbij weer blij zijn....
Alle reacties Link kopieren
Hé lotgenoten..



Ik heb op dit moment erg veel aan het boek 'Een nieuwe start' van Bruce Fisher en Robert Alberti.



Makkelijk te lezen boek en voor mij heel herkenbaar! Alle emoties die wij voelen mógen; sterker nog, ze zijn nodig om hier straks heel krachtig uit te komen.

En men geeft ook heel duidelijk aan dat het absoluut niet verstandig is om aan een nieuwe diepgaande liefdesrelatie te beginnen voor je de verbroken relatie emotioneel hebt verwerkt.
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
Alle reacties Link kopieren
Van een afstandje zie ik jullie allemaal weer opkrabbelen.

Ondanks het tranendal en ondanks alles.



Hova, ik heb dat ook heel lang gedaan, gelijk met de kinderen naar bed, wat moest ik anders, ik was ook zo intens moe, van alle emoties die constant door je lijf gieren..

Had in die tijd een constant 'zenuwachtig' gevoel, alsof er iets naars te gebeuren stond... Bij ieder mailtje, sms of telefoontje van ex schoot ik overeind, denkend.. Ja, nu heeft hij spijt, nu komt het goed..

Maar nee, het waren altijd zakelijke dingen, of totaal belachelijke voorstellen, of boze berichten over weet ik wat...



Het is een slopende tijd waar jullie nu in zitten. Eten, slapen, gewoon eens rustig een boek lezen of tv kijken, het lukt gewoon niet, Onrust.. Het vreet je op..



Maar lieve vrouwen, het komt goed, dat beloof ik jullie!

Gewoon volhouden, iedere dag weer.

Stap voor stap, adem in adem uit....

En iedere stap moet je zelf zetten, iedere slag die je zwemt om uit die ijskoude donkere poel te geraken moet je zelf maken..



Maar hier worden jullie aangemoedigd vanaf de kant.

Door vrouwen (en een enkele man) die er ook zijn geweest, daar waar jullie nu zijn.

Het komt goed, echt, geloof me maar...

Voor jullie allemaal een hele dikke knuffel
Alle reacties Link kopieren
Héé NewWoman; dat heb ik ook twee keer achter elkaar gehad he; zo'n jammerende zenuw! Uiteindelijk penicillinekuur en apexresectie bij kaakchirurg (ná wortelkanaalbehandeling). Gun ik niemand, maar ik zou er zo weer heengaan indien nodig. Weg met die ellende! Heb nu alweer een jaar geen last (afkloppen..). Het is ook een zenuwslopende tijd van je leven, zoiets?



Hova; ik ging in het begin regelmatig een kwartier/half uur/uur op mijn bed liggen. Dan sliep ik niet, maar 'rustte toch" (quote van mijn moeder :-) ) Dan was ik zo moe dat alles mij pijn deed.



Ik denk aan jullie allemaal en stuur jullie kracht! ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Voel je!?
Alle reacties Link kopieren
Jongens.. (meiden) nog steeds...de aanleiding is heel zwaar k*t, maar ben nog steeds heel erg blij hier mijn verhaal gedaan te hebben.. voel inderdaad de kracht (gianna)...

Ook als ik niet de puf en kracht had/heb om mee te schrijven, lees ik wel mee...vind het daarnaast ook heel erg fijn om te zien dat ook anderen hier ook steun halen en krijgen (hova..denk aan je)

Hoop ooit,ooit,ooit als "oudgediende" net als jij, newwoman, hier te kunnen schrijven en dan ook net als jij te kunnen melden: het is moeilijk maar je komt er wel....
Alle reacties Link kopieren
Jaaah Gianna, dat weet ik nog.... Allesoverheersend is het he...

Nou die zenuw is gesloopt hoor.. haha.



All, ik weet zeker dat jij ook een oudgediende wordt.. Er zijn alweer vrouwen bijgekomen die nog maar net in dit schuitje zitten, je bent al een stukje onderweg...

En na een tijdje ronddobberen met alle stromingen mee geloof ik dat je de peddels hebt gevonden.. gebruik ze goed...

Niet om die lapzwans mee op zijn kop te slaan (wel heel verleidelijk haha), maar om er mee weg te roeien, jouw nieuwe horizon tegemoet!



Alle reacties Link kopieren
aaaaaaaaaaaaaaahhh, 1 keertje slaan..please....
Alle reacties Link kopieren
quote:allalone schreef op 31 oktober 2011 @ 22:13:

aaaaaaaaaaaaaaahhh, 1 keertje slaan..please....
Alle reacties Link kopieren
Hova heb je ook

medicijnen om deze zware tijd te overbruggen? Anti Depressiva bijv.?
Alle reacties Link kopieren
Hieruit blijkt voor mij maar weer.........je bent alleen geboren en gaat alleen weer dood. Klinkt hard, maar je moet vooral met jezelf leven en kunnen leven, de rest is leuk, maar minder belangrijk.
voer eendjes geen oorlog!
Alle reacties Link kopieren
Ik kan niet meer, ik wil niet meer nachten wakker liggen, na even doezelen weer wakker worden in deze realiteit.

Het doet zoveel pijn ik mis hem zo. Wil hem bellen, wil hem vragen alsjeblieft terug te komen. Na 22 jaar samen mijn liefste maatje kwijt. Overdag gaat het wel, soms best wel goed, maar de nachten maken me kapot. En ik haat dat wakker worden . Hoe lang kan een mens tegen weinig slapen?

Ik kan echt niet meer, zit er zo doorheen. Kan iemand me alsjeblieft even helpen.herinneren dat ik hem niet móet bellen. Ik wil hem O graag spreken.
Alle reacties Link kopieren
Ik wil hem bellen en uitschelden nu. Ben.zo kwaad, wil hem slaan, uitschelden, pijn doen. Net zoveel pijn als ik heb nu. Hoe kan hij dit doen? Ik laat me zoiets nooit meer aandoen.
Alle reacties Link kopieren
hova, lieve meid. jE WIL HEM NIET BELLEN!!! denk terug...denk terug aan die tijden dat je dan wel samen was maar dat je je verschrikkelijk alleen en bedonderd voelde... Die relatie die jij zo mist is er niet meer, al heel lang niet meer...oke, wat je nu voelt is zwaar k*t maar wat je toen voelde was nog veel erger...

Het komt goed meisje, het komt goed...haal die heerlijke kinderen uit bed en ga lekker met ze knuffelen..voel hun warmte.....

Hele dikke knuffel van mij..
Alle reacties Link kopieren
hou vol hova! Ik kan je gevoelenss zoooo begrijpen. Hier ook dezelfde problemen. Op een gegeven moment ben je het verdriet zo zat. Elke minuut van de dag die gedachtes die alle kanten opvliegen. De pijn van het missen van degene die je het liefst hebt. Ik wil ook wakker worden uit deze nachtmerrie. Dat alles een hele slechte droom blijkt en alles weer wordt zoals t een paar maanden geleden was. Maar t kan niet. We moeten sterk zijn en laten zien dat we het aankunnen! Schreeuw, huil, schrijf t van je af maar bel m niet... Alleen zo kunnen we loskomenq. hou vol!!
Alle reacties Link kopieren
Ik wil het niet aankunnen. Móet over drie kwartier op mijn werk zijn, kids slapen nog. Ben een puinhoop. Maar heb hem niet gebeld, dat dan weer niet. Tjeez, wat een pijn.

Je hebt gelijk All, alleen samen zijn wss ook verschrikkelijk , maar dit ook. Nog erger soms. Toen kon ik nog met hem praten.

Man023, Thanx. Ik probeer vol te houden, maar is zo moeilijk soms. Zo zwaar. Maar jij hebt het zelf ook zwaar, zo te horen.

Móet weer even mijn kracht terugvinden. Blij met dit forum.

Ga mezelf onder de douche zetten.
Alle reacties Link kopieren
je bent een kanjer omdat je hem niet hebt gebeld! Ik ben trots op je!!

Maar...Hova...wees even heel eerlijk naar jezelf toe...alleen samen zijn was minder erg?? Is dat echt zo? Wat voelde je toen, en HOE voelde je je toen?

Meid, ik weet ook nog steeds niet hoe of wat en of ik het ga redden...maar weet wel dat we op de goede weg zijn,jij ook...hou vol!
Alle reacties Link kopieren
Oh wat een pijn Hova, het spat hier van het scherm af.

Goed dat je hem niet hebt gebeld.

Dat mechanisme zit er zo in, hem te willen bellen als je je zo slecht voelt.

Alleen.. het komt juist door hem dat je je zo vreslijk voelt, hij is de oorzaak, niet de oplossing.

De oplossing ligt bij jou meid.

Dit is zo zwaar, ik denk aan jou lieverd.

Sterkte vandaag.



En een dikke knuffel, ook voor jou All, en de rest hier.
Alle reacties Link kopieren
Lieve Hova,



Even uit de meeleesstand. Goed dat je niet gebeld hebt. Bedenk je, dat ookal had je hem gebeld, hij toch niet bereikbaar is. Niet op de manier waarop jij hem nodig hebt. Hij zal de telefoon heus wel opnemen en jullie zullen heus praten. En ja, hij zal je ook vast vertellen dat hij beseft hoeveel pijn jou dit doet. Maar bereikbaar voor jouw woorden, jouw pijn is hij niet. Dat heeft hij allang bewezen door vreemd te gaan en zonder vechten weg te gaan. Toen had je ook pijn, toen had je ook verdriet en toch ging hij. Jij denkt dat je hem hebt weggestuurd, maar in feite was hij allang weg. Je kon hem nog zien, maar je voelde hem al een tijd niet meer. Jullie frequenties waren niet meer op elkaar afgestemd. Je hoeft het niet alleen te doen. Je hoeft het alleen maar niet meer met HEM te doen. Ik weet zeker dat er heel veel mensen (hier, maar ook in jouw omgeving) dolgraag naast je zouden willen staan en je hand vast houden. Ze staan ook achter jou, sterke vrouw.



Je hoeft het NIET alleen te doen. Alleen niet meer met HEM.



Sterkte.
Alle reacties Link kopieren
Dat gevoel Hova....zoo herkenbaar. Zit ook weer in zo'n fase, maar na een aantal minuten kan ik me herpakken en inzien dat ik geen contact moet opnemen. Zelfs niet om een afspraak te maken om te praten, hoeveel nieuwe en goede gedachtes ik ook heb over onze situatie....moet het niet doen....

Goed dat je hem niet hebt gebeld. Hij maakt het je alleen maar moeilijker, alleen het contact al.
Alle reacties Link kopieren
Ik laat me nooit meer zo iets aandoen......



Dat is wat ik ook voel. Ik kan me ook niet voorstellen dat ik me ooit weer voor de volle 100% durf te geven. Er zal altijd een deurtje dichtblijven uit zelfbescherming. Kan niet anders....
Alle reacties Link kopieren
All, ik weet niet of het minder erg was. Het voelt nu zo, maar toen was ik ook diep ongelukkig. Maar we hadden toen ook nog gezellige dingen, avonden, uitjes, met de kids of met zijn tweeen. Nu zie ik hem helemaal niet meer, vijf minuten bij halen kids en we bellen een keer per week. En dan hoor ik dat hij gisteren bij vrienden van ons was en dan denk ik alleen maar; daar had ik ook bij horen.te zijn. Wij deden met die vrienden zoveel gezellige dingen met zijn vieren en ook met onze beiden gezinnen. Niets zal ooit meer hetzelfde zijn, het is niet alleen onze relatie, maar alles veranderd. En dan wil ik er nog niet eens aan denken.als hij straks misschien een ander meeneemt naar feestjes bij vrienden/familie. Dat kan ik nooit aan denk ik, dus dan kan ik nergens meer naartoe.

Zie even alleen maar beren op de weg. moet de sterke Hova weer zien te vinden. Vanavond zie ik hem weer heel.even bij ophalen kids. Weet niet hoe ik ga reageren, heb nog steeds zin om hem net zoveel pijn te doen als hij mij doet

Pffff...

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven