Twijfel
dinsdag 15 december 2009 om 20:34
Hoi,
Ik ben een Nienke, 34 jaar oud, 15 jaar een relatie, geen kinderen, niet getrouwd. De laatste tijd twijfel ik erg aan mijn relatie. Mijn vriend is objectief gezien een hele leuke man. Hij heeft alle eigenschappen die een vrouw zich maar kan wensen. Maar toch twijfel ik aan de relatie. Hij doet altijd aardig en leuk tegen me, maar het is alsof het niet bij me 'aankomt'. Ik voel er weinig meer bij. Natuurlijk houd ik van hem, maar het is alsof dat niet meer genoeg is. We hebben hier uitgebreid over gepraat, maar het enige wat dan steeds naar voren komt is dat hij ontzettend van mij houdt en ik duidelijk minder van hem. Hij gaat voor mij door het vuur, ik voor hem maar te dele. Kortom, een ongelijkwaardige situatie. Hij kan en wil hier mee leven vanwege zijn liefde voor mij. Ik merk dat ik mijn leven met hem een beetje zat word. Ik voel geen passie, maar meer genegenheid voor hem. Natuurlijk zijn er nog zat dingen die wel goede gaan, maar 'goed' is dan ook het juiste woord: in harmonie, het loopt gesmeerd allemaal, maar ja...dat gevoel is er bij mij niet meer zo. Onze communicatie is prima: open en eerlijk. Misschien ben ik gewoon op hem uitgekeken.
Uiteraard zul je zien dat ik nu pas een man heb ontmoet bij wie ik al die gevoelens wel heb (en hij bij mij). Ik begrijp dat het niet eerlijk is om deze gevoelens van prille verliefdheid te vergelijken met een relatie van 15 jaar. Maar toch...die man wil met mij verder en ik twijfel. Ik vind dat ik mijn huidige relatie en deze nieuwe man los van elkaar moet zien. Eerst moet ik bepalen of ik met mijn huidige vriend verder wil en zo nee, dan pas moet ik denken over een nieuwe relatie. Maar het is zo verdomd moeilijk om dat te scheiden. In mijn hoofd probeer ik die ander uit te vlakken en alleen aan mijn huidige relatie te denken.
Maar hoe bepaal ik nu of ik verder wilt gaan met een deze relatie? Was het maar zo simpel dat ik een lijstje met positieve en negatieve punten van de relatie zou maken. Vervolgens onder de streep kijken waar de score het hoogste is. Maar zo werkt het niet. Ik vind het zo moeilijk. Het gevoel is grotendeels weg en ik vermoed dat het ook niet meer zal terugkomen. Of mag ik dat na 15 jaar ook niet meer verwachten en moet ik blij zijn met een man die mij op handen draagt en de wereld voor mij zou geven?
Ik kom er niet uit...ik been erg verward en verdrietig...heeft iemand misschien ervaring in dit soort zaken of een goed advies?
Groetjes,
Nienke
Ik ben een Nienke, 34 jaar oud, 15 jaar een relatie, geen kinderen, niet getrouwd. De laatste tijd twijfel ik erg aan mijn relatie. Mijn vriend is objectief gezien een hele leuke man. Hij heeft alle eigenschappen die een vrouw zich maar kan wensen. Maar toch twijfel ik aan de relatie. Hij doet altijd aardig en leuk tegen me, maar het is alsof het niet bij me 'aankomt'. Ik voel er weinig meer bij. Natuurlijk houd ik van hem, maar het is alsof dat niet meer genoeg is. We hebben hier uitgebreid over gepraat, maar het enige wat dan steeds naar voren komt is dat hij ontzettend van mij houdt en ik duidelijk minder van hem. Hij gaat voor mij door het vuur, ik voor hem maar te dele. Kortom, een ongelijkwaardige situatie. Hij kan en wil hier mee leven vanwege zijn liefde voor mij. Ik merk dat ik mijn leven met hem een beetje zat word. Ik voel geen passie, maar meer genegenheid voor hem. Natuurlijk zijn er nog zat dingen die wel goede gaan, maar 'goed' is dan ook het juiste woord: in harmonie, het loopt gesmeerd allemaal, maar ja...dat gevoel is er bij mij niet meer zo. Onze communicatie is prima: open en eerlijk. Misschien ben ik gewoon op hem uitgekeken.
Uiteraard zul je zien dat ik nu pas een man heb ontmoet bij wie ik al die gevoelens wel heb (en hij bij mij). Ik begrijp dat het niet eerlijk is om deze gevoelens van prille verliefdheid te vergelijken met een relatie van 15 jaar. Maar toch...die man wil met mij verder en ik twijfel. Ik vind dat ik mijn huidige relatie en deze nieuwe man los van elkaar moet zien. Eerst moet ik bepalen of ik met mijn huidige vriend verder wil en zo nee, dan pas moet ik denken over een nieuwe relatie. Maar het is zo verdomd moeilijk om dat te scheiden. In mijn hoofd probeer ik die ander uit te vlakken en alleen aan mijn huidige relatie te denken.
Maar hoe bepaal ik nu of ik verder wilt gaan met een deze relatie? Was het maar zo simpel dat ik een lijstje met positieve en negatieve punten van de relatie zou maken. Vervolgens onder de streep kijken waar de score het hoogste is. Maar zo werkt het niet. Ik vind het zo moeilijk. Het gevoel is grotendeels weg en ik vermoed dat het ook niet meer zal terugkomen. Of mag ik dat na 15 jaar ook niet meer verwachten en moet ik blij zijn met een man die mij op handen draagt en de wereld voor mij zou geven?
Ik kom er niet uit...ik been erg verward en verdrietig...heeft iemand misschien ervaring in dit soort zaken of een goed advies?
Groetjes,
Nienke
dinsdag 15 december 2009 om 21:11
dinsdag 15 december 2009 om 21:12
quote:Scarrelkip schreef op 15 december 2009 @ 21:04:
[...]
Voor de goede orde: ik ben niet getrouwd en we hebben geen kinderen. Ik denk dat ik wel met hem oud zou kunnen worden. Maar ik denk dan dat ik altijd het gevoel zal blijven houden dat het ook anders en beter had gekund. Kijk, nu zit ik in een stabiele situatie waarin ik nooit bang zal hoeven zijn dat mijn vriend mij zal verlaten. Want hij houdt zo zielsveel van mij. Dat geef je allemaal op. Mijn dilemma is dus 'oud en vertrouwd' versus 'nieuw en avontuurlijk'. Dat laatste kan ik niet met mijn vriend krijgen...dat weet ik gewoon zeker.Oh ha, ik heb de kindjes erbij verzonnen, sorry
[...]
Voor de goede orde: ik ben niet getrouwd en we hebben geen kinderen. Ik denk dat ik wel met hem oud zou kunnen worden. Maar ik denk dan dat ik altijd het gevoel zal blijven houden dat het ook anders en beter had gekund. Kijk, nu zit ik in een stabiele situatie waarin ik nooit bang zal hoeven zijn dat mijn vriend mij zal verlaten. Want hij houdt zo zielsveel van mij. Dat geef je allemaal op. Mijn dilemma is dus 'oud en vertrouwd' versus 'nieuw en avontuurlijk'. Dat laatste kan ik niet met mijn vriend krijgen...dat weet ik gewoon zeker.Oh ha, ik heb de kindjes erbij verzonnen, sorry
dinsdag 15 december 2009 om 21:13
quote:Scarrelkip schreef op 15 december 2009 @ 21:11:
[...]
Gewoon dat we het leuk hebben samen. Niet te veel dus. Ik zoek niet per se iets voor de eeuwigheid. Die intentie is er natuurlijk wel in het begin, maar ik weet dat dat niet reëel is.Maar nu geef je ook aan dat je het leuk hebt samen. Maar dat het niet genoeg is.
[...]
Gewoon dat we het leuk hebben samen. Niet te veel dus. Ik zoek niet per se iets voor de eeuwigheid. Die intentie is er natuurlijk wel in het begin, maar ik weet dat dat niet reëel is.Maar nu geef je ook aan dat je het leuk hebt samen. Maar dat het niet genoeg is.
dinsdag 15 december 2009 om 21:17
quote:domnaiefmutsje schreef op 15 december 2009 @ 21:14:
Oh, je hebt dus ook al een seksuele relatie met die ander.
In dat geval zou ik echt breken met je vriend. Hij heeft dat niet verdiend.Maar hij weet dat niet, dus het 'hij heeft dat niet verdiend'-argument vind ik niet geldig. Als hij het wel zou weten, dan geef ik je gelijk...
Oh, je hebt dus ook al een seksuele relatie met die ander.
In dat geval zou ik echt breken met je vriend. Hij heeft dat niet verdiend.Maar hij weet dat niet, dus het 'hij heeft dat niet verdiend'-argument vind ik niet geldig. Als hij het wel zou weten, dan geef ik je gelijk...
dinsdag 15 december 2009 om 21:19
Nynke,
in het geval van een seksuele relatie met de ander: kappen met je huidige relatie.
Dit kan echt niet. Ik snap dat je de verleiding niet hebt kunnen weerstaan, maar daarna moet je echt bij jezelf te rade gaan waar je mee bezig bent. Jouw vriend, die al zolang van jou houdt, heeft dit echt niet verdiend. Als je in ieder geval nog iets om hem geeft, kappen hiermee en geef hem ook de kans bij jou weg te gaan als jij hierin geen keuze in kunt maken.
En trouwens, die jongen waar je verliefd op bent geeft aan zijn vriendin te willen verlaten maar dit van jouw keus laat afhangen??
Kom zeg, vind jij dat ook niet een klein beetje sneu? Hij zou bij zijn vriendin weg moeten omdat hij blijkbaar niet genoeg van haar houdt, of jij nu wel of niet voor hem kiest. Als ik jou was zou ik niet weten niet of ik wel zo "verliefd" zou zijn op zo'n iemand....
in het geval van een seksuele relatie met de ander: kappen met je huidige relatie.
Dit kan echt niet. Ik snap dat je de verleiding niet hebt kunnen weerstaan, maar daarna moet je echt bij jezelf te rade gaan waar je mee bezig bent. Jouw vriend, die al zolang van jou houdt, heeft dit echt niet verdiend. Als je in ieder geval nog iets om hem geeft, kappen hiermee en geef hem ook de kans bij jou weg te gaan als jij hierin geen keuze in kunt maken.
En trouwens, die jongen waar je verliefd op bent geeft aan zijn vriendin te willen verlaten maar dit van jouw keus laat afhangen??
Kom zeg, vind jij dat ook niet een klein beetje sneu? Hij zou bij zijn vriendin weg moeten omdat hij blijkbaar niet genoeg van haar houdt, of jij nu wel of niet voor hem kiest. Als ik jou was zou ik niet weten niet of ik wel zo "verliefd" zou zijn op zo'n iemand....
dinsdag 15 december 2009 om 21:19
Stel je man roddelt over jou, heel gemeen. Dat je eigenlijk een lelijk kut wijf bent en je tieten slap zijn, vreselijk slecht in bed en eigenlijk een heel naar karakter hebt (ik verzin maar wat voor the sake of argument) Maar jij weet dit niet. Jij denkt dat hij jou op handen draagt. Is dan het 'dat heb je niet verdiend' dan ook geldig?
dinsdag 15 december 2009 om 21:22
Nog een vraag. Hoe zou jij het vinden als jij je vriend verlaat voor hem, hij erg weinig respect voor je blijkt te hebben en er een ander die vele malen spannender is dan jij, op na houdt? Zou je het erg vinden als, ook al weet je het niet, er in bed met iemand tig keer beter dan jou, over jou gesproken wordt dat hij eigenlijk is uitgekeken op jou, terwijl jij hem op handen draagt?
dinsdag 15 december 2009 om 21:26
quote:driewieler schreef op 15 december 2009 @ 21:19:
Nynke,
in het geval van een seksuele relatie met de ander: kappen met je huidige relatie.
Dit kan echt niet. Ik snap dat je de verleiding niet hebt kunnen weerstaan, maar daarna moet je echt bij jezelf te rade gaan waar je mee bezig bent. Jouw vriend, die al zolang van jou houdt, heeft dit echt niet verdiend. Als je in ieder geval nog iets om hem geeft, kappen hiermee en geef hem ook de kans bij jou weg te gaan als jij hierin geen keuze in kunt maken.
En trouwens, die jongen waar je verliefd op bent geeft aan zijn vriendin te willen verlaten maar dit van jouw keus laat afhangen??
Kom zeg, vind jij dat ook niet een klein beetje sneu? Hij zou bij zijn vriendin weg moeten omdat hij blijkbaar niet genoeg van haar houdt, of jij nu wel of niet voor hem kiest. Als ik jou was zou ik niet weten niet of ik wel zo "verliefd" zou zijn op zo'n iemand....Hij zou, denk ik, vroeg of laat sowieso wel bij haar weg zijn gegaan. Door mij zou het hoogstens iets bespoedigd worden.
Nynke,
in het geval van een seksuele relatie met de ander: kappen met je huidige relatie.
Dit kan echt niet. Ik snap dat je de verleiding niet hebt kunnen weerstaan, maar daarna moet je echt bij jezelf te rade gaan waar je mee bezig bent. Jouw vriend, die al zolang van jou houdt, heeft dit echt niet verdiend. Als je in ieder geval nog iets om hem geeft, kappen hiermee en geef hem ook de kans bij jou weg te gaan als jij hierin geen keuze in kunt maken.
En trouwens, die jongen waar je verliefd op bent geeft aan zijn vriendin te willen verlaten maar dit van jouw keus laat afhangen??
Kom zeg, vind jij dat ook niet een klein beetje sneu? Hij zou bij zijn vriendin weg moeten omdat hij blijkbaar niet genoeg van haar houdt, of jij nu wel of niet voor hem kiest. Als ik jou was zou ik niet weten niet of ik wel zo "verliefd" zou zijn op zo'n iemand....Hij zou, denk ik, vroeg of laat sowieso wel bij haar weg zijn gegaan. Door mij zou het hoogstens iets bespoedigd worden.
dinsdag 15 december 2009 om 21:28
quote:domnaiefmutsje schreef op 15 december 2009 @ 21:19:
Stel je man roddelt over jou, heel gemeen. Dat je eigenlijk een lelijk kut wijf bent en je tieten slap zijn, vreselijk slecht in bed en eigenlijk een heel naar karakter hebt (ik verzin maar wat voor the sake of argument) Maar jij weet dit niet. Jij denkt dat hij jou op handen draagt. Is dan het 'dat heb je niet verdiend' dan ook geldig?Nee, want dan weet ik het niet en kan ik mij ook niet gekwetst voelen. Als hij mij, ondanks dat geroddel, het gevoel geeft dat ik alles voor hem ben...dan is er toch geen probleem voor mij?
Stel je man roddelt over jou, heel gemeen. Dat je eigenlijk een lelijk kut wijf bent en je tieten slap zijn, vreselijk slecht in bed en eigenlijk een heel naar karakter hebt (ik verzin maar wat voor the sake of argument) Maar jij weet dit niet. Jij denkt dat hij jou op handen draagt. Is dan het 'dat heb je niet verdiend' dan ook geldig?Nee, want dan weet ik het niet en kan ik mij ook niet gekwetst voelen. Als hij mij, ondanks dat geroddel, het gevoel geeft dat ik alles voor hem ben...dan is er toch geen probleem voor mij?
dinsdag 15 december 2009 om 21:29
Nou ja, als je geen moeite hebt om in een leugen te geloven
Het zou zomaar kunnen dat je vriend er anders over denkt...
Wat ik echt niet begrijp he? De wereld buiten is al beroerd genoeg.
Waarom schijt men in het eigen nest? De basis van veiligheid?
Dat je het nest niet in stand houdt wegens afwezige gevoelens, a la.... maar het is nu nog jouw en zijn basis.
Het zou zomaar kunnen dat je vriend er anders over denkt...
Wat ik echt niet begrijp he? De wereld buiten is al beroerd genoeg.
Waarom schijt men in het eigen nest? De basis van veiligheid?
Dat je het nest niet in stand houdt wegens afwezige gevoelens, a la.... maar het is nu nog jouw en zijn basis.
dinsdag 15 december 2009 om 21:29
quote:domnaiefmutsje schreef op 15 december 2009 @ 21:22:
Nog een vraag. Hoe zou jij het vinden als jij je vriend verlaat voor hem, hij erg weinig respect voor je blijkt te hebben en er een ander die vele malen spannender is dan jij, op na houdt? Zou je het erg vinden als, ook al weet je het niet, er in bed met iemand tig keer beter dan jou, over jou gesproken wordt dat hij eigenlijk is uitgekeken op jou, terwijl jij hem op handen draagt?Ik vind dit een beetje een warrig verhaal. Je vraagt in één zin wat ik zou vinden van een situatie waarvan ik niet weet dat hij bestaat. Dat kan toch niet?
Nog een vraag. Hoe zou jij het vinden als jij je vriend verlaat voor hem, hij erg weinig respect voor je blijkt te hebben en er een ander die vele malen spannender is dan jij, op na houdt? Zou je het erg vinden als, ook al weet je het niet, er in bed met iemand tig keer beter dan jou, over jou gesproken wordt dat hij eigenlijk is uitgekeken op jou, terwijl jij hem op handen draagt?Ik vind dit een beetje een warrig verhaal. Je vraagt in één zin wat ik zou vinden van een situatie waarvan ik niet weet dat hij bestaat. Dat kan toch niet?
dinsdag 15 december 2009 om 21:29
dinsdag 15 december 2009 om 21:31
dinsdag 15 december 2009 om 21:33
quote:Scarrelkip schreef op 15 december 2009 @ 21:09:
[...]
Ik heb het hem niet verteld. Ook omdat ik inmiddels ook een seksuele relatie met die ander heb (ja, ik weet het...niet netjes). Ik kan hem gewoon niet weerstaan. De aantrekkingskracht is op alle fronten zó groot, dat mijn verstand wordt uitgeschakeld. Deze man heeft ook een relatie, maar weet eigenlijk zeker dat hij haar voor mij zou verlaten. Het hangt dus allemaal van mij af. Ik heb hem gezegd dat ik hem nu niets meer kan bieden dan wat we nu hebben. Ik moet eerst voor mijzelf beslissen of ik met mijn vriend verder wil en als het antwoord negatief is, dan kan ik kijken of ik met hem verder wil. Hij begrijpt dat en geeft mij die ruimte.
Ik heb besloten mijn vriend niets van dit overspel te vertellen. Ik weet zo zeker dat ik hem zo veel verdriet zou doen. En stel dat we samen blijven, dan zal dit (terecht) altijd als een donkere wolk boven ons blijven hangen. Daar ken ik hem te goed voor. En geef hem eens ongelijk.Ahá, als het jou uitkomt vind je het dus geen probleem om wél voor hem te denken en hem nu alvast woorden in de mond te leggen.
[...]
Ik heb het hem niet verteld. Ook omdat ik inmiddels ook een seksuele relatie met die ander heb (ja, ik weet het...niet netjes). Ik kan hem gewoon niet weerstaan. De aantrekkingskracht is op alle fronten zó groot, dat mijn verstand wordt uitgeschakeld. Deze man heeft ook een relatie, maar weet eigenlijk zeker dat hij haar voor mij zou verlaten. Het hangt dus allemaal van mij af. Ik heb hem gezegd dat ik hem nu niets meer kan bieden dan wat we nu hebben. Ik moet eerst voor mijzelf beslissen of ik met mijn vriend verder wil en als het antwoord negatief is, dan kan ik kijken of ik met hem verder wil. Hij begrijpt dat en geeft mij die ruimte.
Ik heb besloten mijn vriend niets van dit overspel te vertellen. Ik weet zo zeker dat ik hem zo veel verdriet zou doen. En stel dat we samen blijven, dan zal dit (terecht) altijd als een donkere wolk boven ons blijven hangen. Daar ken ik hem te goed voor. En geef hem eens ongelijk.Ahá, als het jou uitkomt vind je het dus geen probleem om wél voor hem te denken en hem nu alvast woorden in de mond te leggen.
dinsdag 15 december 2009 om 21:33
quote:Scarrelkip schreef op 15 december 2009 @ 21:29:
[...]
Ik vind dit een beetje een warrig verhaal. Je vraagt in één zin wat ik zou vinden van een situatie waarvan ik niet weet dat hij bestaat. Dat kan toch niet?Dit kan best. Het heet verplaatsen in de ander. Wat zou jij doen/hoe zou jij je voelen als jouw vriend jou dat aan zou doen, wat je hem nu aan doet.
[...]
Ik vind dit een beetje een warrig verhaal. Je vraagt in één zin wat ik zou vinden van een situatie waarvan ik niet weet dat hij bestaat. Dat kan toch niet?Dit kan best. Het heet verplaatsen in de ander. Wat zou jij doen/hoe zou jij je voelen als jouw vriend jou dat aan zou doen, wat je hem nu aan doet.
dinsdag 15 december 2009 om 21:34
Maar goed, het zij allemaal zo. Dan nog adviseer ik je weg te gaan. Want hoewel je partner niet weet dat je hem bedriegt, je bent wel een bedriegster. Het lijkt me niet goed voor eigen leven om zo door te gaan. Puur geestelijk gezondheidstechnisch gesproken. Jij weet dat je een bedriegster bent nu. En jij hebt het met jezelf te doen. Je kunt het achter je laten, tenzij je minder met je geweten zit. Dan kan je nog ellelang van 2 walletjes eten.
dinsdag 15 december 2009 om 21:34
quote:driewieler schreef op 15 december 2009 @ 21:29:
Maar wat ben je nu van plan dan? En hoe ziet je leven er nu uit? Door al dat smachten naar die ander geloof ik niet dat je er nu echt bij bent als je thuis bent, behalve lijflijk dan (of is het lijvelijk??) Any way, merkt jouw vriend niets aan je?
Hij weet dat ik mijn twijfels bij onze relatie heb, maar verder merkt hij niets.
Natuurlijk ziet mijn leven er nu zo uit dat ik van twee walletjes eet. Ik weet ook wel dat ik eens een keuze zal moeten maken: Man A, B of alleen. Mijn vraag is alleen: op basis waarvan maak ik die keuze? Ik kom er gewoon niet uit.
Maar wat ben je nu van plan dan? En hoe ziet je leven er nu uit? Door al dat smachten naar die ander geloof ik niet dat je er nu echt bij bent als je thuis bent, behalve lijflijk dan (of is het lijvelijk??) Any way, merkt jouw vriend niets aan je?
Hij weet dat ik mijn twijfels bij onze relatie heb, maar verder merkt hij niets.
Natuurlijk ziet mijn leven er nu zo uit dat ik van twee walletjes eet. Ik weet ook wel dat ik eens een keuze zal moeten maken: Man A, B of alleen. Mijn vraag is alleen: op basis waarvan maak ik die keuze? Ik kom er gewoon niet uit.
dinsdag 15 december 2009 om 21:37
quote:wuiles schreef op 15 december 2009 @ 21:33:
[...]
Ahá, als het jou uitkomt vind je het dus geen probleem om wél voor hem te denken en hem nu alvast woorden in de mond te leggen.Ik vind dat nog wel een verschil: in het eerste geval heeft hij dat zelf gezegd en zou het argument eerder door hem dan door mij aangevoerd moeten worden. In het tweede geval weet ik zeker dat hij zo zal reageren en is het dus niet zo dat het nog onzeker is welke reactie zal volgen en ik dat dus maar even voor hem invul.
[...]
Ahá, als het jou uitkomt vind je het dus geen probleem om wél voor hem te denken en hem nu alvast woorden in de mond te leggen.Ik vind dat nog wel een verschil: in het eerste geval heeft hij dat zelf gezegd en zou het argument eerder door hem dan door mij aangevoerd moeten worden. In het tweede geval weet ik zeker dat hij zo zal reageren en is het dus niet zo dat het nog onzeker is welke reactie zal volgen en ik dat dus maar even voor hem invul.