Relaties
alle pijlers
Twijfel
dinsdag 15 december 2009 om 20:34
Hoi,
Ik ben een Nienke, 34 jaar oud, 15 jaar een relatie, geen kinderen, niet getrouwd. De laatste tijd twijfel ik erg aan mijn relatie. Mijn vriend is objectief gezien een hele leuke man. Hij heeft alle eigenschappen die een vrouw zich maar kan wensen. Maar toch twijfel ik aan de relatie. Hij doet altijd aardig en leuk tegen me, maar het is alsof het niet bij me 'aankomt'. Ik voel er weinig meer bij. Natuurlijk houd ik van hem, maar het is alsof dat niet meer genoeg is. We hebben hier uitgebreid over gepraat, maar het enige wat dan steeds naar voren komt is dat hij ontzettend van mij houdt en ik duidelijk minder van hem. Hij gaat voor mij door het vuur, ik voor hem maar te dele. Kortom, een ongelijkwaardige situatie. Hij kan en wil hier mee leven vanwege zijn liefde voor mij. Ik merk dat ik mijn leven met hem een beetje zat word. Ik voel geen passie, maar meer genegenheid voor hem. Natuurlijk zijn er nog zat dingen die wel goede gaan, maar 'goed' is dan ook het juiste woord: in harmonie, het loopt gesmeerd allemaal, maar ja...dat gevoel is er bij mij niet meer zo. Onze communicatie is prima: open en eerlijk. Misschien ben ik gewoon op hem uitgekeken.
Uiteraard zul je zien dat ik nu pas een man heb ontmoet bij wie ik al die gevoelens wel heb (en hij bij mij). Ik begrijp dat het niet eerlijk is om deze gevoelens van prille verliefdheid te vergelijken met een relatie van 15 jaar. Maar toch...die man wil met mij verder en ik twijfel. Ik vind dat ik mijn huidige relatie en deze nieuwe man los van elkaar moet zien. Eerst moet ik bepalen of ik met mijn huidige vriend verder wil en zo nee, dan pas moet ik denken over een nieuwe relatie. Maar het is zo verdomd moeilijk om dat te scheiden. In mijn hoofd probeer ik die ander uit te vlakken en alleen aan mijn huidige relatie te denken.
Maar hoe bepaal ik nu of ik verder wilt gaan met een deze relatie? Was het maar zo simpel dat ik een lijstje met positieve en negatieve punten van de relatie zou maken. Vervolgens onder de streep kijken waar de score het hoogste is. Maar zo werkt het niet. Ik vind het zo moeilijk. Het gevoel is grotendeels weg en ik vermoed dat het ook niet meer zal terugkomen. Of mag ik dat na 15 jaar ook niet meer verwachten en moet ik blij zijn met een man die mij op handen draagt en de wereld voor mij zou geven?
Ik kom er niet uit...ik been erg verward en verdrietig...heeft iemand misschien ervaring in dit soort zaken of een goed advies?
Groetjes,
Nienke
Ik ben een Nienke, 34 jaar oud, 15 jaar een relatie, geen kinderen, niet getrouwd. De laatste tijd twijfel ik erg aan mijn relatie. Mijn vriend is objectief gezien een hele leuke man. Hij heeft alle eigenschappen die een vrouw zich maar kan wensen. Maar toch twijfel ik aan de relatie. Hij doet altijd aardig en leuk tegen me, maar het is alsof het niet bij me 'aankomt'. Ik voel er weinig meer bij. Natuurlijk houd ik van hem, maar het is alsof dat niet meer genoeg is. We hebben hier uitgebreid over gepraat, maar het enige wat dan steeds naar voren komt is dat hij ontzettend van mij houdt en ik duidelijk minder van hem. Hij gaat voor mij door het vuur, ik voor hem maar te dele. Kortom, een ongelijkwaardige situatie. Hij kan en wil hier mee leven vanwege zijn liefde voor mij. Ik merk dat ik mijn leven met hem een beetje zat word. Ik voel geen passie, maar meer genegenheid voor hem. Natuurlijk zijn er nog zat dingen die wel goede gaan, maar 'goed' is dan ook het juiste woord: in harmonie, het loopt gesmeerd allemaal, maar ja...dat gevoel is er bij mij niet meer zo. Onze communicatie is prima: open en eerlijk. Misschien ben ik gewoon op hem uitgekeken.
Uiteraard zul je zien dat ik nu pas een man heb ontmoet bij wie ik al die gevoelens wel heb (en hij bij mij). Ik begrijp dat het niet eerlijk is om deze gevoelens van prille verliefdheid te vergelijken met een relatie van 15 jaar. Maar toch...die man wil met mij verder en ik twijfel. Ik vind dat ik mijn huidige relatie en deze nieuwe man los van elkaar moet zien. Eerst moet ik bepalen of ik met mijn huidige vriend verder wil en zo nee, dan pas moet ik denken over een nieuwe relatie. Maar het is zo verdomd moeilijk om dat te scheiden. In mijn hoofd probeer ik die ander uit te vlakken en alleen aan mijn huidige relatie te denken.
Maar hoe bepaal ik nu of ik verder wilt gaan met een deze relatie? Was het maar zo simpel dat ik een lijstje met positieve en negatieve punten van de relatie zou maken. Vervolgens onder de streep kijken waar de score het hoogste is. Maar zo werkt het niet. Ik vind het zo moeilijk. Het gevoel is grotendeels weg en ik vermoed dat het ook niet meer zal terugkomen. Of mag ik dat na 15 jaar ook niet meer verwachten en moet ik blij zijn met een man die mij op handen draagt en de wereld voor mij zou geven?
Ik kom er niet uit...ik been erg verward en verdrietig...heeft iemand misschien ervaring in dit soort zaken of een goed advies?
Groetjes,
Nienke
donderdag 17 december 2009 om 11:39
quote:Scarrelkip schreef op 15 december 2009 @ 20:55:
[...]
Nee, hij zegt dat als ik vertel dat ik aan onze relatie twijfel en dat ik denk dat hij een vrouw verdient die hem op een gelijke wijze liefheeft.Het is dan ook een opmerking die wel lief klinkt, en misschien zelfs zo bedoeld is, maar die een laagje dieper van een stuitende arrogantie is.
[...]
Nee, hij zegt dat als ik vertel dat ik aan onze relatie twijfel en dat ik denk dat hij een vrouw verdient die hem op een gelijke wijze liefheeft.Het is dan ook een opmerking die wel lief klinkt, en misschien zelfs zo bedoeld is, maar die een laagje dieper van een stuitende arrogantie is.
donderdag 17 december 2009 om 11:45
quote:Scarrelkip schreef op 15 december 2009 @ 20:34:
Hoi,
Ik ben een Nienke, 34 jaar oud, 15 jaar een relatie, geen kinderen, niet getrouwd. [...]
Ik kom er niet uit...ik been erg verward en verdrietig...heeft iemand misschien ervaring in dit soort zaken of een goed advies?
Hoe dan ook, ik vind het heel, heel verdrietig voor je. En zo jong al, maar goed, ga zo door en je eindigt heel eenzaam, is mijn inschatting. Een relatie overkomt je niet, en blijft ook niet goed door iets "van buiten". Een relatie is vóór alles een keuze. En jij hebt het onwaarschijnlijke geluk dat je al een man hebt die die keuze gemaakt heeft, het enige dat ontbreekt is dat jezelf die keuze niet wil, kan of durft te maken. Ik gok dat je die keuze ook niet zal gaan maken, en dat je nog een paar keer aan relaties gaat beginnen met het waanidee dat "relatie", "liefde" etc., iets is buiten jezelf, waar jij geen keuzes in hebt, dus ik heb geen zinnig advies voor je. Alleen dit: als je ontdekt hebt hoezeer je jezelf tekort doet, bedenk dan nog eens wat je hebt weggegooid, en probeer daar van te leren.
Hoi,
Ik ben een Nienke, 34 jaar oud, 15 jaar een relatie, geen kinderen, niet getrouwd. [...]
Ik kom er niet uit...ik been erg verward en verdrietig...heeft iemand misschien ervaring in dit soort zaken of een goed advies?
Hoe dan ook, ik vind het heel, heel verdrietig voor je. En zo jong al, maar goed, ga zo door en je eindigt heel eenzaam, is mijn inschatting. Een relatie overkomt je niet, en blijft ook niet goed door iets "van buiten". Een relatie is vóór alles een keuze. En jij hebt het onwaarschijnlijke geluk dat je al een man hebt die die keuze gemaakt heeft, het enige dat ontbreekt is dat jezelf die keuze niet wil, kan of durft te maken. Ik gok dat je die keuze ook niet zal gaan maken, en dat je nog een paar keer aan relaties gaat beginnen met het waanidee dat "relatie", "liefde" etc., iets is buiten jezelf, waar jij geen keuzes in hebt, dus ik heb geen zinnig advies voor je. Alleen dit: als je ontdekt hebt hoezeer je jezelf tekort doet, bedenk dan nog eens wat je hebt weggegooid, en probeer daar van te leren.
