Twijfel
dinsdag 15 december 2009 om 20:34
Hoi,
Ik ben een Nienke, 34 jaar oud, 15 jaar een relatie, geen kinderen, niet getrouwd. De laatste tijd twijfel ik erg aan mijn relatie. Mijn vriend is objectief gezien een hele leuke man. Hij heeft alle eigenschappen die een vrouw zich maar kan wensen. Maar toch twijfel ik aan de relatie. Hij doet altijd aardig en leuk tegen me, maar het is alsof het niet bij me 'aankomt'. Ik voel er weinig meer bij. Natuurlijk houd ik van hem, maar het is alsof dat niet meer genoeg is. We hebben hier uitgebreid over gepraat, maar het enige wat dan steeds naar voren komt is dat hij ontzettend van mij houdt en ik duidelijk minder van hem. Hij gaat voor mij door het vuur, ik voor hem maar te dele. Kortom, een ongelijkwaardige situatie. Hij kan en wil hier mee leven vanwege zijn liefde voor mij. Ik merk dat ik mijn leven met hem een beetje zat word. Ik voel geen passie, maar meer genegenheid voor hem. Natuurlijk zijn er nog zat dingen die wel goede gaan, maar 'goed' is dan ook het juiste woord: in harmonie, het loopt gesmeerd allemaal, maar ja...dat gevoel is er bij mij niet meer zo. Onze communicatie is prima: open en eerlijk. Misschien ben ik gewoon op hem uitgekeken.
Uiteraard zul je zien dat ik nu pas een man heb ontmoet bij wie ik al die gevoelens wel heb (en hij bij mij). Ik begrijp dat het niet eerlijk is om deze gevoelens van prille verliefdheid te vergelijken met een relatie van 15 jaar. Maar toch...die man wil met mij verder en ik twijfel. Ik vind dat ik mijn huidige relatie en deze nieuwe man los van elkaar moet zien. Eerst moet ik bepalen of ik met mijn huidige vriend verder wil en zo nee, dan pas moet ik denken over een nieuwe relatie. Maar het is zo verdomd moeilijk om dat te scheiden. In mijn hoofd probeer ik die ander uit te vlakken en alleen aan mijn huidige relatie te denken.
Maar hoe bepaal ik nu of ik verder wilt gaan met een deze relatie? Was het maar zo simpel dat ik een lijstje met positieve en negatieve punten van de relatie zou maken. Vervolgens onder de streep kijken waar de score het hoogste is. Maar zo werkt het niet. Ik vind het zo moeilijk. Het gevoel is grotendeels weg en ik vermoed dat het ook niet meer zal terugkomen. Of mag ik dat na 15 jaar ook niet meer verwachten en moet ik blij zijn met een man die mij op handen draagt en de wereld voor mij zou geven?
Ik kom er niet uit...ik been erg verward en verdrietig...heeft iemand misschien ervaring in dit soort zaken of een goed advies?
Groetjes,
Nienke
Ik ben een Nienke, 34 jaar oud, 15 jaar een relatie, geen kinderen, niet getrouwd. De laatste tijd twijfel ik erg aan mijn relatie. Mijn vriend is objectief gezien een hele leuke man. Hij heeft alle eigenschappen die een vrouw zich maar kan wensen. Maar toch twijfel ik aan de relatie. Hij doet altijd aardig en leuk tegen me, maar het is alsof het niet bij me 'aankomt'. Ik voel er weinig meer bij. Natuurlijk houd ik van hem, maar het is alsof dat niet meer genoeg is. We hebben hier uitgebreid over gepraat, maar het enige wat dan steeds naar voren komt is dat hij ontzettend van mij houdt en ik duidelijk minder van hem. Hij gaat voor mij door het vuur, ik voor hem maar te dele. Kortom, een ongelijkwaardige situatie. Hij kan en wil hier mee leven vanwege zijn liefde voor mij. Ik merk dat ik mijn leven met hem een beetje zat word. Ik voel geen passie, maar meer genegenheid voor hem. Natuurlijk zijn er nog zat dingen die wel goede gaan, maar 'goed' is dan ook het juiste woord: in harmonie, het loopt gesmeerd allemaal, maar ja...dat gevoel is er bij mij niet meer zo. Onze communicatie is prima: open en eerlijk. Misschien ben ik gewoon op hem uitgekeken.
Uiteraard zul je zien dat ik nu pas een man heb ontmoet bij wie ik al die gevoelens wel heb (en hij bij mij). Ik begrijp dat het niet eerlijk is om deze gevoelens van prille verliefdheid te vergelijken met een relatie van 15 jaar. Maar toch...die man wil met mij verder en ik twijfel. Ik vind dat ik mijn huidige relatie en deze nieuwe man los van elkaar moet zien. Eerst moet ik bepalen of ik met mijn huidige vriend verder wil en zo nee, dan pas moet ik denken over een nieuwe relatie. Maar het is zo verdomd moeilijk om dat te scheiden. In mijn hoofd probeer ik die ander uit te vlakken en alleen aan mijn huidige relatie te denken.
Maar hoe bepaal ik nu of ik verder wilt gaan met een deze relatie? Was het maar zo simpel dat ik een lijstje met positieve en negatieve punten van de relatie zou maken. Vervolgens onder de streep kijken waar de score het hoogste is. Maar zo werkt het niet. Ik vind het zo moeilijk. Het gevoel is grotendeels weg en ik vermoed dat het ook niet meer zal terugkomen. Of mag ik dat na 15 jaar ook niet meer verwachten en moet ik blij zijn met een man die mij op handen draagt en de wereld voor mij zou geven?
Ik kom er niet uit...ik been erg verward en verdrietig...heeft iemand misschien ervaring in dit soort zaken of een goed advies?
Groetjes,
Nienke
dinsdag 15 december 2009 om 21:52
quote:Scarrelkip schreef op 15 december 2009 @ 21:42:
[...]
Ja, dat weet ik...ik heb ook zeker narcistische trekken...dat is al lang geleden door een deskundige bij mij geconstateerd. Mijn vriend weet dit.Hoe schaamteloos. Jouw persoonlijke stoornissen zijn natuurlijk geenszins een excuus voor je gedrag.
[...]
Ja, dat weet ik...ik heb ook zeker narcistische trekken...dat is al lang geleden door een deskundige bij mij geconstateerd. Mijn vriend weet dit.Hoe schaamteloos. Jouw persoonlijke stoornissen zijn natuurlijk geenszins een excuus voor je gedrag.
dinsdag 15 december 2009 om 21:53
mmmmm het verhaal heeft een iets andere wending gekregen.
Er is veel verteld in het 1/2 uurtje dat ik weg ben geweest.
Maar lieve vrouw... jouw toekomstige heerlijke spannende man is naar mijns inziens een slappe besluitloze zak.
HIJ LAAT DE KEUZE AAN JOU!!!!!!
Haha ja hoor en als jij voor je huidige vriend kiest blijft hij ook lekker bij zijn vrouw.
Nee dat getuigt even van lef en liefde...
Trap er aub niet in.. maar van de andere kant is dit misschien wel wat je verdient.
Ik kan in veel dingen met je mee gaan.. maar hoe jij je vriend behandeld is echt respectloos.
Je probeert het voor jezelf goed te praten.
Er is veel verteld in het 1/2 uurtje dat ik weg ben geweest.
Maar lieve vrouw... jouw toekomstige heerlijke spannende man is naar mijns inziens een slappe besluitloze zak.
HIJ LAAT DE KEUZE AAN JOU!!!!!!
Haha ja hoor en als jij voor je huidige vriend kiest blijft hij ook lekker bij zijn vrouw.
Nee dat getuigt even van lef en liefde...
Trap er aub niet in.. maar van de andere kant is dit misschien wel wat je verdient.
Ik kan in veel dingen met je mee gaan.. maar hoe jij je vriend behandeld is echt respectloos.
Je probeert het voor jezelf goed te praten.
dinsdag 15 december 2009 om 21:53
Nou goed, voor mensen met een geweten is het nogal een hot item zoals je merkt.
Maar goed, daar komen we niet uit. Back to je vraag.
Hoe zou je het vinden om helemaal alleen te zijn, ff afgezien van die ander? Hoe zou dat voelen? Zou je hem missen? Ik denk dat je die afwegingen moet maken en niet vergelijken met een ander.
Maar goed, daar komen we niet uit. Back to je vraag.
Hoe zou je het vinden om helemaal alleen te zijn, ff afgezien van die ander? Hoe zou dat voelen? Zou je hem missen? Ik denk dat je die afwegingen moet maken en niet vergelijken met een ander.
dinsdag 15 december 2009 om 21:54
Ik begrijp dat je na 15 jaar niet zomaar iemand aan de kant zet... Ik heb dezelfde vraag als Hans: twijfelde je al voordat je de nieuwe man tegen kwam?
Je geeft zelf aan aan dat je niet je huidige vriend wil 'inruilen' voor die nieuwe man. dat kan ik je ook echt afraden. Als je al zo lang een relatie hebt gehad, kun je vaak niet zomaar 'happily after all' in een andere relatie stappen. dat heb je wel aardig goed voor jezelf in de peiling.
Misschien is het beter om je hart te volgen en je gaf zelf al aan wat dat is: even opnieuw beginnen met jezelf... en nee, je moet helemaal niks in dit leven (dus ook niet persé blij zijn met een man, die je al 15 jaar kent en die heel erg van jou houdt, etc.), je mag zelf bepalen wat voor jouw leven het beste is: elk moment van de dag. net als ieder ander. Hoe je ermee omgaat, is aan jou. Je vriend heeft na 15 jaar lief en leed natuurlijk wel een uitleg verdiend, maar je mag ervoor kiezen om nu alleen te gaan wonen bijvoorbeeld als je dat echt wilt.
Geen enkele scheiding/ breuk is gemakkelijk - zekerniet met iemand waarmee je zo lang een respectvolle en liefdevolle relatie hebt gehad. Maar je eigen hart volgen: dat mag je!
Zet voor jezelf op een rijtje wat je wilt. En doe er wat mee!
Sterkte!
Je geeft zelf aan aan dat je niet je huidige vriend wil 'inruilen' voor die nieuwe man. dat kan ik je ook echt afraden. Als je al zo lang een relatie hebt gehad, kun je vaak niet zomaar 'happily after all' in een andere relatie stappen. dat heb je wel aardig goed voor jezelf in de peiling.
Misschien is het beter om je hart te volgen en je gaf zelf al aan wat dat is: even opnieuw beginnen met jezelf... en nee, je moet helemaal niks in dit leven (dus ook niet persé blij zijn met een man, die je al 15 jaar kent en die heel erg van jou houdt, etc.), je mag zelf bepalen wat voor jouw leven het beste is: elk moment van de dag. net als ieder ander. Hoe je ermee omgaat, is aan jou. Je vriend heeft na 15 jaar lief en leed natuurlijk wel een uitleg verdiend, maar je mag ervoor kiezen om nu alleen te gaan wonen bijvoorbeeld als je dat echt wilt.
Geen enkele scheiding/ breuk is gemakkelijk - zekerniet met iemand waarmee je zo lang een respectvolle en liefdevolle relatie hebt gehad. Maar je eigen hart volgen: dat mag je!
Zet voor jezelf op een rijtje wat je wilt. En doe er wat mee!
Sterkte!
Only dead fish go with the flow
dinsdag 15 december 2009 om 21:55
Ja zeker want dat overspel is kan wel degelijk van invloed zijn op jouw denken. Je voelt je gewaardeerd, spanning, glans, sex, het totale "ik ben gewild" verhaal.
En met dat gevoel moet je dan objectief bepalen hoe het zit in je relatie van 15 jaar? Hou nou toch op.....als je spanning en avontuur kiest Ga er dan voor! Zeg het alleen ook even tegen je vriend... is wel zo eerlijk en open.... komt de communicatie nog beter op gang tussen julllie..... sja of klapt dicht als een oester natuurlijk.
En met dat gevoel moet je dan objectief bepalen hoe het zit in je relatie van 15 jaar? Hou nou toch op.....als je spanning en avontuur kiest Ga er dan voor! Zeg het alleen ook even tegen je vriend... is wel zo eerlijk en open.... komt de communicatie nog beter op gang tussen julllie..... sja of klapt dicht als een oester natuurlijk.
dinsdag 15 december 2009 om 21:56
Sorry hoor, maar ik vind overspel nogal wat ja. En ik vind het ook heel erg om te lezen dat jij blijkbaar geen enkele schuldgevoel hierover hebt, "want hij weet het immers niet"?? Wat een onzin Nienke. Of je doet je dommer voor dan je bent of dit is een trekje van "vreemdgangers". Wat niet weet wat niet deert, zoiets. Belachelijk. Maar goed, waarom ik vind dat jij dat stadium al voorbij bent, OMDAT JE AL IN ZEE BENT GEGAAN MET IEMAND ANDERS, thats why!!! Dan is in mijn ogen het maken van lijstjes niet meer de oplossing.
Pfffff word er een beetje moe van Is het nu echt zo moeilijk te begrijpen?
Pfffff word er een beetje moe van Is het nu echt zo moeilijk te begrijpen?
dinsdag 15 december 2009 om 21:57
quote:Enneaaa schreef op 15 december 2009 @ 21:47:
Ik zit nu ineens te denken draai het eens om:
Je vriend vind jou wel goed , kan wel oud met je worden , maar heeft je vertelt dat hij iets mist waardoor hij twijfelt. Je vriend heeft ondertussen ook al een sexuele relatie met een ander en heeft jou hier niet van op de hoogte gesteld.
Ik denk dan dat een deel van de mensheid zou zeggen:
wat een eikel....rond af waar je mee bezig bent voordat je aan een ander begint. Je liegt en bedriegt de boel bij elkaar. Dat is ook mijn mening nu over jou.
Onze communicatie is prima: open en eerlijk. Misschien ben ik gewoon op hem uitgekeken.
Jullie communicatie is aan jou zijde niet open en eerlijk en het feit dat je met een ander in zee bent gegaan bevestigd in mijn ogen in ieder geval jouw gevoel van uitgekeken zijn.
Tevens pareer jezelf al het mogelijke advies : "het gras is groener aan de overkant", door te zeggen: Ik begrijp dat het niet eerlijk is om deze gevoelens van prille verliefdheid te vergelijken met een relatie van 15 jaar. Maar toch...
Hierdoor krijg ik de indruk dat je snapt wat het inhoudt maar het meer als een excuus gebruikt dan als een referentie kader.
Wees eerlijk naar jezelf en je vriend, ik geloof dat de keuzes die je hebt gemaakt dat nu wel vereisen. Gaat je vriend ook door het vuur voor je als hij de hele waarheid weet? Is het wel prettig om twee mannen voor je door het vuur te voelen gaan?
In ieder geval is het vaker het geval dat de nieuwe man die er voor gezorgd heeft dat de de oude man verdween veelal een symptoom en niet de reden. Wat gelijk zorgt voor een grote kans dat deze nieuwe man het dus ook niet is voor je.
Wat nou als je het eens een tijd zonder beide mannen gaat uitzoeken voor je zelf?
Goede opmerkingen. Onze communicatie is in dat opzicht inderdaad niet goed: ik vertel hem iets bewust niet. Maar wat ik bedoelde is dat mensen vaak niet met elkaar praten. Dat is bij ons (op dit punt na) niet het geval. Wij kunnen heel goed met elkaar praten.
Ik denk dat mijn vriend mij wel zou vergeven, maar dat het altijd als een donkere wolk boven ons zal hangen. Daarom vertel ik het ook niet. Ik wil hem niet kwetsen en als ik het vertel dan zal onze relatie niet en nooit meer zijn wat hij was.
Ik zit nu ineens te denken draai het eens om:
Je vriend vind jou wel goed , kan wel oud met je worden , maar heeft je vertelt dat hij iets mist waardoor hij twijfelt. Je vriend heeft ondertussen ook al een sexuele relatie met een ander en heeft jou hier niet van op de hoogte gesteld.
Ik denk dan dat een deel van de mensheid zou zeggen:
wat een eikel....rond af waar je mee bezig bent voordat je aan een ander begint. Je liegt en bedriegt de boel bij elkaar. Dat is ook mijn mening nu over jou.
Onze communicatie is prima: open en eerlijk. Misschien ben ik gewoon op hem uitgekeken.
Jullie communicatie is aan jou zijde niet open en eerlijk en het feit dat je met een ander in zee bent gegaan bevestigd in mijn ogen in ieder geval jouw gevoel van uitgekeken zijn.
Tevens pareer jezelf al het mogelijke advies : "het gras is groener aan de overkant", door te zeggen: Ik begrijp dat het niet eerlijk is om deze gevoelens van prille verliefdheid te vergelijken met een relatie van 15 jaar. Maar toch...
Hierdoor krijg ik de indruk dat je snapt wat het inhoudt maar het meer als een excuus gebruikt dan als een referentie kader.
Wees eerlijk naar jezelf en je vriend, ik geloof dat de keuzes die je hebt gemaakt dat nu wel vereisen. Gaat je vriend ook door het vuur voor je als hij de hele waarheid weet? Is het wel prettig om twee mannen voor je door het vuur te voelen gaan?
In ieder geval is het vaker het geval dat de nieuwe man die er voor gezorgd heeft dat de de oude man verdween veelal een symptoom en niet de reden. Wat gelijk zorgt voor een grote kans dat deze nieuwe man het dus ook niet is voor je.
Wat nou als je het eens een tijd zonder beide mannen gaat uitzoeken voor je zelf?
Goede opmerkingen. Onze communicatie is in dat opzicht inderdaad niet goed: ik vertel hem iets bewust niet. Maar wat ik bedoelde is dat mensen vaak niet met elkaar praten. Dat is bij ons (op dit punt na) niet het geval. Wij kunnen heel goed met elkaar praten.
Ik denk dat mijn vriend mij wel zou vergeven, maar dat het altijd als een donkere wolk boven ons zal hangen. Daarom vertel ik het ook niet. Ik wil hem niet kwetsen en als ik het vertel dan zal onze relatie niet en nooit meer zijn wat hij was.
dinsdag 15 december 2009 om 21:58
quote:Scarrelkip schreef op 15 december 2009 @ 21:52:
[...]
Natuurlijk neem ik dat aan. Maar alleen als hij het zou wten. Dat is nu niet het geval, dus kwets ik hem niet.
Nee echter je twijfel word gevoed door de nieuwe man die zegt jou wel te zien zitten en je vriend weet niet eens van zijn bestaan en het effect ervan op jou....... Nee natuuuuuurlijk joh wat je niet gezegd hebt deert hem niet.... en speelt dus niet mee?
Wat denk je nou.....? Of anders gezegd: Hoe denk je eigenlijk?
[...]
Natuurlijk neem ik dat aan. Maar alleen als hij het zou wten. Dat is nu niet het geval, dus kwets ik hem niet.
Nee echter je twijfel word gevoed door de nieuwe man die zegt jou wel te zien zitten en je vriend weet niet eens van zijn bestaan en het effect ervan op jou....... Nee natuuuuuurlijk joh wat je niet gezegd hebt deert hem niet.... en speelt dus niet mee?
Wat denk je nou.....? Of anders gezegd: Hoe denk je eigenlijk?
dinsdag 15 december 2009 om 22:01
quote:domnaiefmutsje schreef op 15 december 2009 @ 21:53:
Nou goed, voor mensen met een geweten is het nogal een hot item zoals je merkt.
Maar goed, daar komen we niet uit. Back to je vraag.
Hoe zou je het vinden om helemaal alleen te zijn, ff afgezien van die ander? Hoe zou dat voelen? Zou je hem missen? Ik denk dat je die afwegingen moet maken en niet vergelijken met een ander.Goed punt. Ik zal beiden missen...
Nou goed, voor mensen met een geweten is het nogal een hot item zoals je merkt.
Maar goed, daar komen we niet uit. Back to je vraag.
Hoe zou je het vinden om helemaal alleen te zijn, ff afgezien van die ander? Hoe zou dat voelen? Zou je hem missen? Ik denk dat je die afwegingen moet maken en niet vergelijken met een ander.Goed punt. Ik zal beiden missen...
dinsdag 15 december 2009 om 22:02
quote:Dreamglasses schreef op 15 december 2009 @ 21:54:
Ik begrijp dat je na 15 jaar niet zomaar iemand aan de kant zet... Ik heb dezelfde vraag als Hans: twijfelde je al voordat je de nieuwe man tegen kwam?
Je geeft zelf aan aan dat je niet je huidige vriend wil 'inruilen' voor die nieuwe man. dat kan ik je ook echt afraden. Als je al zo lang een relatie hebt gehad, kun je vaak niet zomaar 'happily after all' in een andere relatie stappen. dat heb je wel aardig goed voor jezelf in de peiling.
Misschien is het beter om je hart te volgen en je gaf zelf al aan wat dat is: even opnieuw beginnen met jezelf... en nee, je moet helemaal niks in dit leven (dus ook niet persé blij zijn met een man, die je al 15 jaar kent en die heel erg van jou houdt, etc.), je mag zelf bepalen wat voor jouw leven het beste is: elk moment van de dag. net als ieder ander. Hoe je ermee omgaat, is aan jou. Je vriend heeft na 15 jaar lief en leed natuurlijk wel een uitleg verdiend, maar je mag ervoor kiezen om nu alleen te gaan wonen bijvoorbeeld als je dat echt wilt.
Geen enkele scheiding/ breuk is gemakkelijk - zekerniet met iemand waarmee je zo lang een respectvolle en liefdevolle relatie hebt gehad. Maar je eigen hart volgen: dat mag je!
Zet voor jezelf op een rijtje wat je wilt. En doe er wat mee!
Sterkte!Dank je wel! Die gevoelens waren ook al deels verdwenen voordat ik die ander leerde kennen.
Ik begrijp dat je na 15 jaar niet zomaar iemand aan de kant zet... Ik heb dezelfde vraag als Hans: twijfelde je al voordat je de nieuwe man tegen kwam?
Je geeft zelf aan aan dat je niet je huidige vriend wil 'inruilen' voor die nieuwe man. dat kan ik je ook echt afraden. Als je al zo lang een relatie hebt gehad, kun je vaak niet zomaar 'happily after all' in een andere relatie stappen. dat heb je wel aardig goed voor jezelf in de peiling.
Misschien is het beter om je hart te volgen en je gaf zelf al aan wat dat is: even opnieuw beginnen met jezelf... en nee, je moet helemaal niks in dit leven (dus ook niet persé blij zijn met een man, die je al 15 jaar kent en die heel erg van jou houdt, etc.), je mag zelf bepalen wat voor jouw leven het beste is: elk moment van de dag. net als ieder ander. Hoe je ermee omgaat, is aan jou. Je vriend heeft na 15 jaar lief en leed natuurlijk wel een uitleg verdiend, maar je mag ervoor kiezen om nu alleen te gaan wonen bijvoorbeeld als je dat echt wilt.
Geen enkele scheiding/ breuk is gemakkelijk - zekerniet met iemand waarmee je zo lang een respectvolle en liefdevolle relatie hebt gehad. Maar je eigen hart volgen: dat mag je!
Zet voor jezelf op een rijtje wat je wilt. En doe er wat mee!
Sterkte!Dank je wel! Die gevoelens waren ook al deels verdwenen voordat ik die ander leerde kennen.
dinsdag 15 december 2009 om 22:03
In jouw openingsstukje zeg je dat je verward en verdrietig bent. Eerlijk gezegd merk ik daar heel weinig van. Je klinkt in jouw antwoorden vooral heel erg gericht op wat jij wil, koeltjes. Hoe kun je denken dat je met jouw vriend verder zou kunnen leven met zo'n groot geheim? Of je bent echt een koele kikker zonder geweten.
Maar vaak komen dit soort dingen vanzelf uit en dat kwets je én jouw vriend en ben je hem kwijt...
Maar vaak komen dit soort dingen vanzelf uit en dat kwets je én jouw vriend en ben je hem kwijt...
dinsdag 15 december 2009 om 22:03
dinsdag 15 december 2009 om 22:04
quote:Enneaaa schreef op 15 december 2009 @ 21:55:
Ja zeker want dat overspel is kan wel degelijk van invloed zijn op jouw denken. Je voelt je gewaardeerd, spanning, glans, sex, het totale "ik ben gewild" verhaal.
En met dat gevoel moet je dan objectief bepalen hoe het zit in je relatie van 15 jaar? Hou nou toch op.....als je spanning en avontuur kiest Ga er dan voor! Zeg het alleen ook even tegen je vriend... is wel zo eerlijk en open.... komt de communicatie nog beter op gang tussen julllie..... sja of klapt dicht als een oester natuurlijk.Ik zie het meer zo: aan beide heb ik nu geproefd en nu moet ik een keuze maken. Maar dat is dus zo moeilijk. Ik ga natuurlijk niet mijn eigen ruiten ingooien voordat ik die keuze heb gemaakt door mijn affaire op te biechten.
Ja zeker want dat overspel is kan wel degelijk van invloed zijn op jouw denken. Je voelt je gewaardeerd, spanning, glans, sex, het totale "ik ben gewild" verhaal.
En met dat gevoel moet je dan objectief bepalen hoe het zit in je relatie van 15 jaar? Hou nou toch op.....als je spanning en avontuur kiest Ga er dan voor! Zeg het alleen ook even tegen je vriend... is wel zo eerlijk en open.... komt de communicatie nog beter op gang tussen julllie..... sja of klapt dicht als een oester natuurlijk.Ik zie het meer zo: aan beide heb ik nu geproefd en nu moet ik een keuze maken. Maar dat is dus zo moeilijk. Ik ga natuurlijk niet mijn eigen ruiten ingooien voordat ik die keuze heb gemaakt door mijn affaire op te biechten.
dinsdag 15 december 2009 om 22:04
quote:Scarrelkip schreef op 15 december 2009 @ 22:00:
[...]
Het is wel de realiteit...Het is jouw realiteit. Maar het raakt je niet, dus hoef je er niets mee. Het is eigenlijk heel triest. Want iemand houdt van degene voor wie jij je voordoet en zou waarschijnlijk niet zo van jou houden als hij echt door zou hebben. De enige partners die zo aan een narcist blijven hangen hebben zelf een ernstig probleem met zelfliefde en klampen vast aan iemand die er is. Iemand met respect voor zichzelf zou het zo niet accepteren. Dus echte liefde ken je niet. Maar dat geeft weer niet, want het hoeft voor jou alleen maar zo te lijken. Brrr...
[...]
Het is wel de realiteit...Het is jouw realiteit. Maar het raakt je niet, dus hoef je er niets mee. Het is eigenlijk heel triest. Want iemand houdt van degene voor wie jij je voordoet en zou waarschijnlijk niet zo van jou houden als hij echt door zou hebben. De enige partners die zo aan een narcist blijven hangen hebben zelf een ernstig probleem met zelfliefde en klampen vast aan iemand die er is. Iemand met respect voor zichzelf zou het zo niet accepteren. Dus echte liefde ken je niet. Maar dat geeft weer niet, want het hoeft voor jou alleen maar zo te lijken. Brrr...
dinsdag 15 december 2009 om 22:05
quote:Scarrelkip schreef op 15 december 2009 @ 22:04:
[...]
Ik zie het meer zo: aan beide heb ik nu geproefd en nu moet ik een keuze maken. Maar dat is dus zo moeilijk. Ik ga natuurlijk niet mijn eigen ruiten ingooien voordat ik die keuze heb gemaakt door mijn affaire op te biechten.
Ongelooflijk!!!!
Dit is een grap. Ik heb opeens heel erg spijt dat ik je mijn verhaal heb verteld bij wijze van ervaring.
Jij bent werkelijk gestoord!
[...]
Ik zie het meer zo: aan beide heb ik nu geproefd en nu moet ik een keuze maken. Maar dat is dus zo moeilijk. Ik ga natuurlijk niet mijn eigen ruiten ingooien voordat ik die keuze heb gemaakt door mijn affaire op te biechten.
Ongelooflijk!!!!
Dit is een grap. Ik heb opeens heel erg spijt dat ik je mijn verhaal heb verteld bij wijze van ervaring.
Jij bent werkelijk gestoord!
dinsdag 15 december 2009 om 22:06
quote:Scarrelkip schreef op 15 december 2009 @ 22:04:
[...]
Ik zie het meer zo: aan beide heb ik nu geproefd en nu moet ik een keuze maken. Maar dat is dus zo moeilijk. Ik ga natuurlijk niet mijn eigen ruiten ingooien voordat ik die keuze heb gemaakt door mijn affaire op te biechten.Je hebt je eigen ruiten lang geleden al ingegooid.
[...]
Ik zie het meer zo: aan beide heb ik nu geproefd en nu moet ik een keuze maken. Maar dat is dus zo moeilijk. Ik ga natuurlijk niet mijn eigen ruiten ingooien voordat ik die keuze heb gemaakt door mijn affaire op te biechten.Je hebt je eigen ruiten lang geleden al ingegooid.
dinsdag 15 december 2009 om 22:06
quote:driewieler schreef op 15 december 2009 @ 21:56:
Sorry hoor, maar ik vind overspel nogal wat ja. En ik vind het ook heel erg om te lezen dat jij blijkbaar geen enkele schuldgevoel hierover hebt, "want hij weet het immers niet"?? Wat een onzin Nienke. Of je doet je dommer voor dan je bent of dit is een trekje van "vreemdgangers". Wat niet weet wat niet deert, zoiets. Belachelijk. Maar goed, waarom ik vind dat jij dat stadium al voorbij bent, OMDAT JE AL IN ZEE BENT GEGAAN MET IEMAND ANDERS, thats why!!! Dan is in mijn ogen het maken van lijstjes niet meer de oplossing.
Pfffff word er een beetje moe van Is het nu echt zo moeilijk te begrijpen?Ik vind dat jij jouw eigen mening iets te veel tot algemeen geldige feiten verheft. Er zit geen enkel oorzakelijk verband tussen dat vreemdgaan en 'een stadium voorbij zijn'.
Sorry hoor, maar ik vind overspel nogal wat ja. En ik vind het ook heel erg om te lezen dat jij blijkbaar geen enkele schuldgevoel hierover hebt, "want hij weet het immers niet"?? Wat een onzin Nienke. Of je doet je dommer voor dan je bent of dit is een trekje van "vreemdgangers". Wat niet weet wat niet deert, zoiets. Belachelijk. Maar goed, waarom ik vind dat jij dat stadium al voorbij bent, OMDAT JE AL IN ZEE BENT GEGAAN MET IEMAND ANDERS, thats why!!! Dan is in mijn ogen het maken van lijstjes niet meer de oplossing.
Pfffff word er een beetje moe van Is het nu echt zo moeilijk te begrijpen?Ik vind dat jij jouw eigen mening iets te veel tot algemeen geldige feiten verheft. Er zit geen enkel oorzakelijk verband tussen dat vreemdgaan en 'een stadium voorbij zijn'.