Twijfelaar
dinsdag 1 juni 2010 om 00:50
Hallo,
Een aantal weken geleden kwam ik in contact met een collega. Deze collega sprak ik een jaar eerder al en toen vond ik hem erg leuk. Zo leuk dat ik dacht...dit is hem! (de ware). Zo voelde dat... Maar ik zat in een relatie en hij zat in een relatie en heb het genegeert. We hebben elkaar een jaar niet gezien....omdat ik ergens anders werkte in de organisatie.
Aantal weken geleden kwam ik hem weer tegen. En de vonk was wederom daar. Inmiddels was zijn relatie over en ook die van mij.
Na wat mailcontact bekende hij mij dat hij al een jaar gek van me is...altijd hoopte me even te zien of te spreken maar dat hij me nooit zag. Het gevoel was, na hem weer gezien te hebben, geheel wederzijds. We werden giga verliefd en stapelgek op elkaar. Hij ging op zichzelf wonen....en toen kwamen de twijfels....bij hem....hij zegt stapelgek op mij te zijn, we kunnen heerlijk passievol knuffelen en vrijen, zodra hij bij mij ism, wordt hij rustig zegt hij, geborgen en veilig, maar tegelijkertijd is hij bang dat hij ergens mee bezig is wat hij misschien wel niet wil...(een nieuwe relatie) Toen hij stopte met zijn vorige relatie was hij van plan om op zichzelf te gaan wonen en de vrije jongen te zijn. Maar ja....toen kwam ik en sindsdien weet hij het niet meer.
Hij wil graag op zichzelf zijn, zijn eigen leven leiden,,,,maar ook heel graag bij mij zijn. Hij voelt zich goed bij mij zegt hij. Iets wat hij in jaren niet heeft gevoeld. Maar hij twijfelt dus.....wil niets tegen collega's zeggen want hij wil te boek staan als de vrije jongen,maar aan de andere kant zijn zijn gedragingen op het werk van dien aard dat het gewoon opvalt dat hij gek op me is.....zulke tegenstrijdige signalen dat ik er super onzeker van wordt. Ik loop op eieren en denk 10 keer na voor ik een opmerking plaats....dit om er maar voor te zorgen dat het hem niet benauwd allemaal.
Ik heb hem laatst gezegd dat als hij twijfelt ik het hem makkelijk ga maken door geen contact meeer te hebben met hem....maar dat wilde hij absoluut niet....hij wil niet loslaten terwijl hij toch zo twijfelt.
Kortom.....aan de ene kant denk ik nu...ik heb hier geen zin in. Ik ga binnenkort op mijzelf en heb ook persoonlijke spanningen en kan dit niet gebruiken, maar aan de andere kant hou ik veel van hem en wil het liefst bij hem zijn, (terwijl ook ik op mijn eigen benen wil staan en een stukje onafhankelijkheid wil, maar ook intimiteit wil ervaren,,,,met hem)
Ik vind het zo onbegrijpelijk dat iemand al meer dan een jaar gek op je is en als het dan wederzijds blijkt te zijn eerst superblij is maar dan ook gaat twijfelen.......en dus....wat moet ik doen?
Een aantal weken geleden kwam ik in contact met een collega. Deze collega sprak ik een jaar eerder al en toen vond ik hem erg leuk. Zo leuk dat ik dacht...dit is hem! (de ware). Zo voelde dat... Maar ik zat in een relatie en hij zat in een relatie en heb het genegeert. We hebben elkaar een jaar niet gezien....omdat ik ergens anders werkte in de organisatie.
Aantal weken geleden kwam ik hem weer tegen. En de vonk was wederom daar. Inmiddels was zijn relatie over en ook die van mij.
Na wat mailcontact bekende hij mij dat hij al een jaar gek van me is...altijd hoopte me even te zien of te spreken maar dat hij me nooit zag. Het gevoel was, na hem weer gezien te hebben, geheel wederzijds. We werden giga verliefd en stapelgek op elkaar. Hij ging op zichzelf wonen....en toen kwamen de twijfels....bij hem....hij zegt stapelgek op mij te zijn, we kunnen heerlijk passievol knuffelen en vrijen, zodra hij bij mij ism, wordt hij rustig zegt hij, geborgen en veilig, maar tegelijkertijd is hij bang dat hij ergens mee bezig is wat hij misschien wel niet wil...(een nieuwe relatie) Toen hij stopte met zijn vorige relatie was hij van plan om op zichzelf te gaan wonen en de vrije jongen te zijn. Maar ja....toen kwam ik en sindsdien weet hij het niet meer.
Hij wil graag op zichzelf zijn, zijn eigen leven leiden,,,,maar ook heel graag bij mij zijn. Hij voelt zich goed bij mij zegt hij. Iets wat hij in jaren niet heeft gevoeld. Maar hij twijfelt dus.....wil niets tegen collega's zeggen want hij wil te boek staan als de vrije jongen,maar aan de andere kant zijn zijn gedragingen op het werk van dien aard dat het gewoon opvalt dat hij gek op me is.....zulke tegenstrijdige signalen dat ik er super onzeker van wordt. Ik loop op eieren en denk 10 keer na voor ik een opmerking plaats....dit om er maar voor te zorgen dat het hem niet benauwd allemaal.
Ik heb hem laatst gezegd dat als hij twijfelt ik het hem makkelijk ga maken door geen contact meeer te hebben met hem....maar dat wilde hij absoluut niet....hij wil niet loslaten terwijl hij toch zo twijfelt.
Kortom.....aan de ene kant denk ik nu...ik heb hier geen zin in. Ik ga binnenkort op mijzelf en heb ook persoonlijke spanningen en kan dit niet gebruiken, maar aan de andere kant hou ik veel van hem en wil het liefst bij hem zijn, (terwijl ook ik op mijn eigen benen wil staan en een stukje onafhankelijkheid wil, maar ook intimiteit wil ervaren,,,,met hem)
Ik vind het zo onbegrijpelijk dat iemand al meer dan een jaar gek op je is en als het dan wederzijds blijkt te zijn eerst superblij is maar dan ook gaat twijfelen.......en dus....wat moet ik doen?
dinsdag 1 juni 2010 om 00:54
dinsdag 1 juni 2010 om 06:53
Grenzen stellen, meid!
OF hij gaat voor jou, OF voor zn vrijheid! Zeg hem dat maar.
Hij gaat totaan de grens die JIJ stelt, en vooralsnog stel je er geen.
Door op eieren te lopen, zo na te denken over wat je zegt, jaag je hem eerder weg dan wat anders.
Go girl, jij bent meer waard dan een twijfelaar. Zet hem maar mooi voor de keus!
OF hij gaat voor jou, OF voor zn vrijheid! Zeg hem dat maar.
Hij gaat totaan de grens die JIJ stelt, en vooralsnog stel je er geen.
Door op eieren te lopen, zo na te denken over wat je zegt, jaag je hem eerder weg dan wat anders.
Go girl, jij bent meer waard dan een twijfelaar. Zet hem maar mooi voor de keus!
dinsdag 1 juni 2010 om 07:51
Zou hem een ultimatum geven en je daar ook aan houden. zóu hem uitleggen hoe JIJ je voelt bij deze situatie en dat het niet eerlijk is ten opzichte van jou, tenslotte is jouw leven ook erg veranderd al heb jij geen zin om de jonge hond te spelen.
Je hebt niets aan een man die eigenlijk nog wil feesten, maar toch te gek op jou is om dat te doen en dan jou een schuldgevoel gaat aanpraten.
Zou zeker niet op eieren gaan lopen, jij gaat er aan onderdoor en dat is geen enkele vent waard.
Je hebt niets aan een man die eigenlijk nog wil feesten, maar toch te gek op jou is om dat te doen en dan jou een schuldgevoel gaat aanpraten.
Zou zeker niet op eieren gaan lopen, jij gaat er aan onderdoor en dat is geen enkele vent waard.
dinsdag 1 juni 2010 om 08:38
Ik vind het zo onbegrijpelijk dat iemand al meer dan een jaar gek op je is en als het dan wederzijds blijkt te zijn eerst superblij is maar dan ook gaat twijfelen.......en dus....wat moet ik doen?
Eigenlijk zeg je het zelf al dat is wel een beetje dubbel wat hij aangeeft. Voor hem is het zo wel allemaal makkelijk te stellen. En jij zit met de ellende. Volgens mij word jij hier niet zo vrolijk van. Ben het helemaal eens met de anderen. Ga maar eens een duidelijke grens/grenzen stellen en laat hem dit weten.
En in worst case scenario als hij wil gaan feesten en hij komt weer met hangende pootjes bij je terug, moet je je eens afvragen of je hem wel nog wil...??
Eigenlijk zeg je het zelf al dat is wel een beetje dubbel wat hij aangeeft. Voor hem is het zo wel allemaal makkelijk te stellen. En jij zit met de ellende. Volgens mij word jij hier niet zo vrolijk van. Ben het helemaal eens met de anderen. Ga maar eens een duidelijke grens/grenzen stellen en laat hem dit weten.
En in worst case scenario als hij wil gaan feesten en hij komt weer met hangende pootjes bij je terug, moet je je eens afvragen of je hem wel nog wil...??
woensdag 2 juni 2010 om 23:52
Jeetje...tja,,,,ik weet diep in mijn hart dat jullie allemaal gelijk hebben en dat ik voor mijzelf moet kiezen en grenzen moet stellen.
Het is geen feestbeest...als ik dat heb doen laten overkomen..dan klopt dat niet. Hij wil gewoon zijn eigen leven leiden en op eigen benen staan. NIet vast zitten aan,.....
Maar nu was ik gisteren de hele dag bij hem....en het voelde voor beiden ongelofelijk goed. Hij vertelde dat hij bij me wil zijn en van me houdt en wilde liever niet dat ik wegging....vandaag op het werk was zijn gedrag ook weer zo dat ik dacht....straks gaat het iemand opvallen....
Kan het zijn dat hij gewoon bindingsangst heeft? Hij heeft immers verteld dat hij niet toe is aan een vaste relatie.....(maar wil mij ook niet kwijt)......en gevoel laat zich niet uitschakelen heh.
...ik vind dit zo damn moeilijk.....want ik hou van hem....
en aan de andere kant....we hebben pas iets sinds 28 april....waar hebben we het over...
KUTliefde!
Het is geen feestbeest...als ik dat heb doen laten overkomen..dan klopt dat niet. Hij wil gewoon zijn eigen leven leiden en op eigen benen staan. NIet vast zitten aan,.....
Maar nu was ik gisteren de hele dag bij hem....en het voelde voor beiden ongelofelijk goed. Hij vertelde dat hij bij me wil zijn en van me houdt en wilde liever niet dat ik wegging....vandaag op het werk was zijn gedrag ook weer zo dat ik dacht....straks gaat het iemand opvallen....
Kan het zijn dat hij gewoon bindingsangst heeft? Hij heeft immers verteld dat hij niet toe is aan een vaste relatie.....(maar wil mij ook niet kwijt)......en gevoel laat zich niet uitschakelen heh.
...ik vind dit zo damn moeilijk.....want ik hou van hem....
en aan de andere kant....we hebben pas iets sinds 28 april....waar hebben we het over...
KUTliefde!
donderdag 3 juni 2010 om 12:45
Weet je echt al zeker dat je van hem houdt? Je zegt dat je pas iets hebt sinds april. Lijkt me een beetje vroeg, maar misschien komt dat omdat jullie elkaar dus ook al van vroeger kennen?
Wat je altijd nog voor jezelf kan bedenken is het volgende: Als het echt goed zit en de liefde is wederzijds, dan komt het echt wel goed, want dan zullen jullie beiden er moeite voor doen en energie in de relatie steken.
Weet hij niet goed wat hij wil, neem dan afstand. Als hij echt wil komt hij vanzelf wel naar je toe. Blijft ie twijfelen dan is het misschien beter er zelf een punt achter te zetten. Anders weet je nog steeds niet waar je aan toe bent, kan jij ook niet verder en word je steeds onnodig gekwetst.
Wat je altijd nog voor jezelf kan bedenken is het volgende: Als het echt goed zit en de liefde is wederzijds, dan komt het echt wel goed, want dan zullen jullie beiden er moeite voor doen en energie in de relatie steken.
Weet hij niet goed wat hij wil, neem dan afstand. Als hij echt wil komt hij vanzelf wel naar je toe. Blijft ie twijfelen dan is het misschien beter er zelf een punt achter te zetten. Anders weet je nog steeds niet waar je aan toe bent, kan jij ook niet verder en word je steeds onnodig gekwetst.