Relaties
alle pijlers
Vader van vriendin heeft kanker
vrijdag 28 juni 2019 om 11:14
Lieve lezers,
Afgelopen week heeft mijn beste vriendin te horen gekregen dat haar vader kanker heeft. Er lopen nog wat onderzoeken, maar tot nu toe ziet het er niet goed uit allemaal. We wonen ver uit elkaar en ik vind het zo ontzettend lastig in te schatten wat ik nu het beste kan doen als vriendin zijnde. Qua steun zegmaar. Hoe vaak stuur je iets? Wat stuur je? Bellen of appen? Langsgaan? Met rust laten?
Heeft iemand van jullie dit een keer meegemaakt? Of wat zouden jullie doen?
Liefs
Afgelopen week heeft mijn beste vriendin te horen gekregen dat haar vader kanker heeft. Er lopen nog wat onderzoeken, maar tot nu toe ziet het er niet goed uit allemaal. We wonen ver uit elkaar en ik vind het zo ontzettend lastig in te schatten wat ik nu het beste kan doen als vriendin zijnde. Qua steun zegmaar. Hoe vaak stuur je iets? Wat stuur je? Bellen of appen? Langsgaan? Met rust laten?
Heeft iemand van jullie dit een keer meegemaakt? Of wat zouden jullie doen?
Liefs
vrijdag 28 juni 2019 om 11:20
Hey sterkte zou je het fijn vinden als ik langs kwam? Mocht ik iets voor je kunnen doen dan hoor ik het graag.
En daarna interesse tonen. Als jij vraagt of alles goed gaat en zij reageert kortaf merk je vanzelf wel dat ze weinig behoefte heeft om erover te praten. Dan zou ik persoonlijk nog steeds af en toe vragen hoe het gaat.
Mijn moeder is overleden aan kanker. En het ergste vond ik toch mensen die er niet over durfde te praten. Interesse en medeleven is altijd fijn. Zolang er maar niet steeds verwacht word dat je uitgebreid reageert. Daar had ik echt niet altijd de tijd en energie voor in zo'n stressvolle periode.
En daarna interesse tonen. Als jij vraagt of alles goed gaat en zij reageert kortaf merk je vanzelf wel dat ze weinig behoefte heeft om erover te praten. Dan zou ik persoonlijk nog steeds af en toe vragen hoe het gaat.
Mijn moeder is overleden aan kanker. En het ergste vond ik toch mensen die er niet over durfde te praten. Interesse en medeleven is altijd fijn. Zolang er maar niet steeds verwacht word dat je uitgebreid reageert. Daar had ik echt niet altijd de tijd en energie voor in zo'n stressvolle periode.
vrijdag 28 juni 2019 om 11:22
met rust laten is het ergste wat je kan doen (in mijn ogen)
Ik zou beginnen met een kaartje en kijken wat nu het verloop is, er volgen nog uitslagen dus hoop met haar mee dat er nog goede berichten volgen.
Laat het verder aan haar over wat ze wil. Misschien wil ze alleen maar bij haar familie zijn op dit moment.
Toen mijn vader ziek bleek, bleek ik heel weinig vrienden te hebben. Toen mijn vader overleed nog minder.
Bel haar af en toe, maar laat weten dat opnemen of terug bellen niet noodzakelijk is.
Ik zou beginnen met een kaartje en kijken wat nu het verloop is, er volgen nog uitslagen dus hoop met haar mee dat er nog goede berichten volgen.
Laat het verder aan haar over wat ze wil. Misschien wil ze alleen maar bij haar familie zijn op dit moment.
Toen mijn vader ziek bleek, bleek ik heel weinig vrienden te hebben. Toen mijn vader overleed nog minder.
Bel haar af en toe, maar laat weten dat opnemen of terug bellen niet noodzakelijk is.
vrijdag 28 juni 2019 om 11:27
Iedereen heeft andere behoeftes. Jij kent je vriendin het beste. En als je het niet weet vraag het haar.
Waar kan ik je mee helpen, vind je het fijn als ik langskom of heb je liever even wat rust?
Vooral de optie inbouwen om vriendelijk nee te zeggen. Ja zeggen als ze behoefte heeft aan gezelschap is niet zo moeilijk.
Kaartje sturen af en toe met wat liefs kan altijd. Maar verwacht aub geen reactie of bedankje. En neem dat niet persoonlijk op.
Want daar staat niet altijd je hoofd naar en daar heb ik echt een vriendschap op laten klappen.
Die was beledigd dat ik niet meteen een bedankje had gestuurd nav een kaart en magazine van haar toen er wat ergs wat gebeurt.
Waar kan ik je mee helpen, vind je het fijn als ik langskom of heb je liever even wat rust?
Vooral de optie inbouwen om vriendelijk nee te zeggen. Ja zeggen als ze behoefte heeft aan gezelschap is niet zo moeilijk.
Kaartje sturen af en toe met wat liefs kan altijd. Maar verwacht aub geen reactie of bedankje. En neem dat niet persoonlijk op.
Want daar staat niet altijd je hoofd naar en daar heb ik echt een vriendschap op laten klappen.
Die was beledigd dat ik niet meteen een bedankje had gestuurd nav een kaart en magazine van haar toen er wat ergs wat gebeurt.
vrijdag 28 juni 2019 om 11:28
vrijdag 28 juni 2019 om 11:35
Ik heb een vriendin rond het overlijden van haar vader gewoon gebeld om te vragen hoe het met haar ging. Heb gezegd dat ik er voor haar was en ze me 24/7 kon bereiken.
Verder heb ik op een gegeven moment een whatsappje gestuurd met: '
omdat ik aan je denk'! De periode daarop stuurde ik regelmatig alleen een hartje. Soms resulteerde dat in een telefoontje en soms ook niet. Maar ze was er sowieso blij mee om te weten dat ze in mijn gedachten was. Het is inmiddels een tijdje geleden, maar we sturen elkaar in moeilijke tijden nog steeds af en toe een paars hartje.
Verder heb ik op een gegeven moment een whatsappje gestuurd met: '
omdat ik aan je denk'! De periode daarop stuurde ik regelmatig alleen een hartje. Soms resulteerde dat in een telefoontje en soms ook niet. Maar ze was er sowieso blij mee om te weten dat ze in mijn gedachten was. Het is inmiddels een tijdje geleden, maar we sturen elkaar in moeilijke tijden nog steeds af en toe een paars hartje.
vrijdag 28 juni 2019 om 11:37
Je kan je vriendin ook gewoon direct vragen waar zij behoefte aan heeft. Om een of andere reden durven mensen het nooit aan te geven als ze niet weten wat ze moeten zeggen of doen, en dan krijg je juist die ongemakkelijke situaties.
Het lastige van kanker is dat iedere situatie anders is en dat je dus, vooral in het begin, met veel onzekerheid zit. Dus ik zou gewoon wat vaker contact opnemen en langs gaan, maar ook aan je vriendin zelf vragen waar ze behoefte aan heeft. Misschien wil ze rust, misschien wil ze juist afleiding.
Wat ikzelf in ieder geval heel irritant vond (mijn moeder heeft kanker) was dat mensen met verhalen kwamen van "die en die had ook kanker. En die is nu dood". Dat zeggen ze alleen omdat ze niet weten wat ze moeten zeggen, maar je hebt er helemaal niets aan.
Wat ik zelf wel waardeerde, was dat ene spontane berichtje of kaartje waarin mensen gewoon zeiden dat ze het heel naar voor me vonden en dat ze aan me dachten.
Het lastige van kanker is dat iedere situatie anders is en dat je dus, vooral in het begin, met veel onzekerheid zit. Dus ik zou gewoon wat vaker contact opnemen en langs gaan, maar ook aan je vriendin zelf vragen waar ze behoefte aan heeft. Misschien wil ze rust, misschien wil ze juist afleiding.
Wat ikzelf in ieder geval heel irritant vond (mijn moeder heeft kanker) was dat mensen met verhalen kwamen van "die en die had ook kanker. En die is nu dood". Dat zeggen ze alleen omdat ze niet weten wat ze moeten zeggen, maar je hebt er helemaal niets aan.
Wat ik zelf wel waardeerde, was dat ene spontane berichtje of kaartje waarin mensen gewoon zeiden dat ze het heel naar voor me vonden en dat ze aan me dachten.
vrijdag 28 juni 2019 om 11:38
Toen mijn moeder net overleden was ontweken sommige vriendinnen me opeens, het leek wel alsof ze niet meer durfden.. Ze kwamen ook niet naar de begrafenis en toen ze een paar weken dood was kreeg ik het gevoel dat ik een zeur was door het er af en toe nog over te hebben. Dat voelde heel erg naar.yette schreef: ↑28-06-2019 11:35Ik heb een vriendin rond het overlijden van haar vader gewoon gebeld om te vragen hoe het met haar ging. Heb gezegd dat ik er voor haar was en ze me 24/7 kon bereiken.
Verder heb ik op een gegeven moment een whatsappje gestuurd met: '
Ze zijn inmiddels mijn vriendinnen niet meer.
Je hebt hierin natuurlijk geen goed of fout maar dat wat jij zegt is het dus niet...
vrijdag 28 juni 2019 om 11:49
Probeer vooral haar niet te negeren en ook de kanker moet je niet negeren. Vraag waar ze behoefte aan heeft en geef aan dat je er voor haar bent. Als ze afleiding nodig heeft, maar ook als ze er juist over wil praten. Het is fijn om iemand te hebben waar je toch ook nog wat leuke dingen mee kan doen, want ik denk dat in de familie dat nu even lastig ligt. Ik heb het altijd fijn gevonden wanneer mensen van te voren even een appje deden, 'zullen we even bellen?' Dan kon ik zelf bepalen op zo een moment of ik daar behoefte aan had.
Als jullie een vriendengroepje hebben, blijf haar dan ook gewoon uitnodigen voor de leuke dingen. Niet voor haar bepalen of ze wel of niet kan, dat kan ze het beste zelf.
Als jullie een vriendengroepje hebben, blijf haar dan ook gewoon uitnodigen voor de leuke dingen. Niet voor haar bepalen of ze wel of niet kan, dat kan ze het beste zelf.
vrijdag 28 juni 2019 om 12:25
vrijdag 28 juni 2019 om 13:01
Waardeloos is datfelice71 schreef: ↑28-06-2019 11:38Toen mijn moeder net overleden was ontweken sommige vriendinnen me opeens, het leek wel alsof ze niet meer durfden.. Ze kwamen ook niet naar de begrafenis en toen ze een paar weken dood was kreeg ik het gevoel dat ik een zeur was door het er af en toe nog over te hebben. Dat voelde heel erg naar.
Ze zijn inmiddels mijn vriendinnen niet meer.
Ze zeggen niet voor niks dat je je vrienden in moeilijke tijden leert kennen. Ik herken dit ook wel, maar dan met betrekking tot de ernstige aandoeningen in mijn gezin. Gelukkig niet van vrienden, maar sommige familieleden sluiten zich af voor het onderwerp. Ze geven een draai aan het gesprek of kappen het af met standaard-opmerkingen als 'Jullie doen het zo goed!' Waarop ik verder mijn mond maar hou, want blijkbaar willen ze vooral graag horen dat we ons prima redden.
Voor mezelf probeer ik er maar van te maken dat degenen die niet begrijpen hoe je met zulke situaties omgaat, gezegend zijn met onwetendheid.
Ik hoop dat je inmiddels vrienden hebt die er altijd voor je zullen zijn!
