Relaties
alle pijlers
Verboden verdriet
zondag 2 oktober 2011 om 12:50
Getrouwde vent gaat vreemd met getrouwde vrouw.
Ze spreken af enkel met elkaar sex te hebben en natuurlijk met hun eigen partners.
Getrouwde minnares gaat scheiden en treft een vrije vent waar ze verder mee wil.
Getrouwde vent (TO dus) is nu verdrietig omdat hij niet meer van 2 walletjes kan eten.
Dat is het ongeveer.
Ze spreken af enkel met elkaar sex te hebben en natuurlijk met hun eigen partners.
Getrouwde minnares gaat scheiden en treft een vrije vent waar ze verder mee wil.
Getrouwde vent (TO dus) is nu verdrietig omdat hij niet meer van 2 walletjes kan eten.
Dat is het ongeveer.
anoniem_132375 wijzigde dit bericht op 02-10-2011 17:30
Reden: aangepast op verzoek
Reden: aangepast op verzoek
% gewijzigd
zondag 2 oktober 2011 om 16:47
quote:gewoonsuz schreef op 02 oktober 2011 @ 13:13:
" Mijn gezin begrijpt niet wat er met me aan de hand is, ik geef er maar een draai aan dat ik niet goed in mijn vel zit. "
Bij het woord "gezin" denk ik eigenlijk altijd aan een man+vrouw+minimaal 1 kind. Kan aan mij liggen natuurlijk. Maar vind daarom dit verhaal nog erger voor de onwetende kant. Je brengt dit verhaal heel mooi vanuit jezelf, met verdriet en gevoel en verlangens maar hey; je bent en blijft een vreemdganger, die zich niks aantrekt van de gevoelens en verlangens en (toekomstig) verdriet van zijn vrouw. Iemand die nadat ie verlaten is door zijn minnares, nog steeds vreemdgaat want blijkbaar ben je er nog zoveel mee bezg dat dit zijn invloed op je gezin heeft en het zelfs die opvalt dat er iets niet spoort.
Denk dat jij moet ophouden met zwelgen in zelfmedelijden over je verloren 2e (!!!!!) liefde en je vrouw moet geven wat ze verdient. Een eerlijk huwelijk. De vraag is alleen of dat nog kan, zij zal waarschijnlijk in onwetendheid gelaten worden en jij zult je nooit voor de volle 100% geven, omdat je blijft hangen in het idee dat je de mooiste parel bent verloren.Ik kan weinig ter verdediging aanvoeren. Ik kan alleen zeggen dat ik er wat van probeer te leren. Ook van de reacties hier.
" Mijn gezin begrijpt niet wat er met me aan de hand is, ik geef er maar een draai aan dat ik niet goed in mijn vel zit. "
Bij het woord "gezin" denk ik eigenlijk altijd aan een man+vrouw+minimaal 1 kind. Kan aan mij liggen natuurlijk. Maar vind daarom dit verhaal nog erger voor de onwetende kant. Je brengt dit verhaal heel mooi vanuit jezelf, met verdriet en gevoel en verlangens maar hey; je bent en blijft een vreemdganger, die zich niks aantrekt van de gevoelens en verlangens en (toekomstig) verdriet van zijn vrouw. Iemand die nadat ie verlaten is door zijn minnares, nog steeds vreemdgaat want blijkbaar ben je er nog zoveel mee bezg dat dit zijn invloed op je gezin heeft en het zelfs die opvalt dat er iets niet spoort.
Denk dat jij moet ophouden met zwelgen in zelfmedelijden over je verloren 2e (!!!!!) liefde en je vrouw moet geven wat ze verdient. Een eerlijk huwelijk. De vraag is alleen of dat nog kan, zij zal waarschijnlijk in onwetendheid gelaten worden en jij zult je nooit voor de volle 100% geven, omdat je blijft hangen in het idee dat je de mooiste parel bent verloren.Ik kan weinig ter verdediging aanvoeren. Ik kan alleen zeggen dat ik er wat van probeer te leren. Ook van de reacties hier.
zondag 2 oktober 2011 om 16:53
Heb niet alle reacties gelezen, dus misschien heb ik tussendoor iets gemist. Ik heb wel het hele verhaal van TO gelezen. Wat eruit sprong voor mij was dat hij veel op fora was en daar zijn `soulmate´ gevonden had. Nu is TO weer op een forum. Als 1 en 1 2 maakt, dan zou het misschien eens zou kunnen zijn, dat TO hier weer een nieuwe `soulmate´ zoekt? Maar ja misschien is dat tekort door de bocht. Zo niet, dan is second love misschien een aanrader voor TO, daar zitten meerderen die wel in zijn voor vreemdgaan. Denk niet dat je een kans maakt bij een van de forummers hier.
Overigens, open relatie prima, maar wel met wederzijds instemmen. Ik bedoel, hoe zou jij het vinden als je vrouw er een andere `soulmate´ op na hield? Vertel haar wat je gedaan hebt en begin met een schone lei. Denk dat je dan al wat rustiger wordt. Tenminste als je een geweten hebt.
Overigens, open relatie prima, maar wel met wederzijds instemmen. Ik bedoel, hoe zou jij het vinden als je vrouw er een andere `soulmate´ op na hield? Vertel haar wat je gedaan hebt en begin met een schone lei. Denk dat je dan al wat rustiger wordt. Tenminste als je een geweten hebt.
zondag 2 oktober 2011 om 16:53
zondag 2 oktober 2011 om 16:57
'Iedereen maakt fouten'.
Is dit weer een slecht excuus?
Nee, niet iedereen maakt fouten. Zeker niet op dit vlak.
Fouten kun je maken, maar ernstige fouten zoals vreemdgaan, iemand dronken aanrijden, iemand iets anders naars aandoen, dien je niet te maken.
Dat zijn geen fouten waarvan je moet leren, dat zijn fouten die je nooit moet maken. Heel simpel.
'Onze lieve heer' heeft de mens een bovenkamer gegegeven. En op dit soort momenten moet je die gebruiken. Niet achteraf, maar vooraf.
Is dit weer een slecht excuus?
Nee, niet iedereen maakt fouten. Zeker niet op dit vlak.
Fouten kun je maken, maar ernstige fouten zoals vreemdgaan, iemand dronken aanrijden, iemand iets anders naars aandoen, dien je niet te maken.
Dat zijn geen fouten waarvan je moet leren, dat zijn fouten die je nooit moet maken. Heel simpel.
'Onze lieve heer' heeft de mens een bovenkamer gegegeven. En op dit soort momenten moet je die gebruiken. Niet achteraf, maar vooraf.
zondag 2 oktober 2011 om 16:59
quote:galadriel schreef op 02 oktober 2011 @ 13:19:
Wanneer dacht je dat dit ooit een everlasting thing zou zijn.
Echt?
Vanaf het begin had je kunnen weten dat de bom ooit eens zou barsten, vanaf vriendin's kant, of vanaf vrouw 's kant (als ze er wel achter gekomen was).
De droom is over, verwerken en verder gaan en nu richting je vrouw hè, niet weer naar een ander, want: lees je eigen verhaal.Als ik nu niets geleerd zou hebben zou ik er dan een heel verhaal van maken? Wat zou het er dan toe doen?
Wanneer dacht je dat dit ooit een everlasting thing zou zijn.
Echt?
Vanaf het begin had je kunnen weten dat de bom ooit eens zou barsten, vanaf vriendin's kant, of vanaf vrouw 's kant (als ze er wel achter gekomen was).
De droom is over, verwerken en verder gaan en nu richting je vrouw hè, niet weer naar een ander, want: lees je eigen verhaal.Als ik nu niets geleerd zou hebben zou ik er dan een heel verhaal van maken? Wat zou het er dan toe doen?
zondag 2 oktober 2011 om 17:09
zondag 2 oktober 2011 om 17:15
quote:lila01 schreef op 02 oktober 2011 @ 13:58:
Ik denk dat het tijd wordt voor jou om eens in de realiteit te stappen. Wat jullie hadden noem jij vriendschap, dat was het natuurlijk niet, jullie hadden ook een sexuele relatie. Maar wat ik probeer te zeggen is dat jullie een sprookjeswereld/ een illusie hadden gecreeerd naast jullie 'normale' leven thuis met huwelijk en kinderen enz. Je had een keuze kunnen/ moeten maken, of je gezin, of de vrouw die je nu mist. Toen zij is gescheiden, was je kans, maar die heb je niet gepakt. Had je verwacht dat zij gewoon beschikbaar bleef voor de gestolen momenten die jij voor had had en verder haar leven stilzette?
Zo werkt het natuurlijk niet.
Het komt erg over als 'wel de lusten, niet de lasten', en ik kan me dan ook voorstellen dat zij kiest voor een volledige en eerlijke relatie met iemand die 100% voor haar gaat.Maar ik erken toch ook dat ze gelijk heeft en dat ik geen reden heb om boos op haar te zijn?
Ik denk dat het tijd wordt voor jou om eens in de realiteit te stappen. Wat jullie hadden noem jij vriendschap, dat was het natuurlijk niet, jullie hadden ook een sexuele relatie. Maar wat ik probeer te zeggen is dat jullie een sprookjeswereld/ een illusie hadden gecreeerd naast jullie 'normale' leven thuis met huwelijk en kinderen enz. Je had een keuze kunnen/ moeten maken, of je gezin, of de vrouw die je nu mist. Toen zij is gescheiden, was je kans, maar die heb je niet gepakt. Had je verwacht dat zij gewoon beschikbaar bleef voor de gestolen momenten die jij voor had had en verder haar leven stilzette?
Zo werkt het natuurlijk niet.
Het komt erg over als 'wel de lusten, niet de lasten', en ik kan me dan ook voorstellen dat zij kiest voor een volledige en eerlijke relatie met iemand die 100% voor haar gaat.Maar ik erken toch ook dat ze gelijk heeft en dat ik geen reden heb om boos op haar te zijn?