Verdrietig
zondag 2 juni 2019 om 14:22
Vandaag ben ik jarig en ik heb nog niets van mijn moeder gehoord. Een tijdje geleden hebben we vreselijk ruzie gehad en onlangs is er voorzichtig voor het eerst weer een paar keer contact geweest wat redelijk ging. Ik had niet verwacht dat ze met bloemen en cadeau's voor de deur zou staan maar een belletje hoopte ik toch wel op. Ik weet, de dag is nog niet voorbij maar m'n gevoel zegt me dat dat belletje waar ik zo op hoopte niet meer gaat komen.
zaterdag 15 juni 2019 om 17:47
Ow, ik liep achter. Wat zeg je dan tegen je moeder? Heb je iets gezegd op dit? Kap je het af?LhasaApso2008 schreef: ↑15-06-2019 14:48Mijn moeder heeft aangegeven dat ze niets meer met mij te maken wil hebben. Ik voldoe niet aan haar beeld van een goede dochter. Dat heeft ze niet met zoveel woorden gezegd maar na een lang (vooral eenzijdig) gesprek met een waslijst aan verwijten en beschuldigingen kan ik niet anders concluderen.
Ik lees vooral wat zij vind en wil en niet meer wil. Maar zeg jij niet gewoon, zoek het uit ma, je roept debiele dingen, ik heb hier echt geen zin meer in? Ik heb zelf helemaal geen zin in contac, dus doei?
zaterdag 15 juni 2019 om 19:02
Nee dat is niet slecht! Steeds op je tenen blijven lopen, houd je niet vol. Jouw moeder is duidelijk geweest in wat zij wil. Nu is het aan jou om te bedenken wat jij wil. Maar laat het eerst even rusten en besluit over een tijdje of en hoe je dit verder wilt aanpakken of afsluiten.LhasaApso2008 schreef: ↑15-06-2019 17:04Is het slecht als ik zeg dat, naast de pijn en het verdriet wat ik voel, ik mij toch ook een klein beetje bevrijd voel? Ik heb altijd zo op eieren moeten lopen, elk woord op een goudschaaltje moeten wegen.
zaterdag 15 juni 2019 om 20:26
Misschien toch maar doen.. mocht je ooit weer contact hebben. Al doet ze net alsof ze niet luistert.. ze hoort het wel en jij hebt het gezegd.LhasaApso2008 schreef: ↑15-06-2019 17:53Ik zeg meestal weinig, dat heeft totaal geen nut bij haar. Heb uiteindelijk de verbinding verbroken.
donderdag 1 augustus 2019 om 21:24
Even een kleine update. Omdat het toch mijn moeder is ben ik de afgelopen periode voorzichtig ingegaan op diverse toenaderingspogingen van haar kant. Helaas, een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen maar deze ezel wel, ik heb wederom situatie te rooskleurig ingeschat en te makkelijk gedacht dat het weer goed zou komen.
Het zal nu niet meer goedkomen omdat er simpelweg niet op te boksen valt tegen iemand die alleen in haar eigen waarheid gelooft. Er zijn in het verleden diverse dingen gezegd en gebeurd maar wanneer ik het hierover heb dan ben ik de leugenaar die alles verzint en het frustrerende is, ik krijg het er maar niet bij haar in dat ze er echt helemaal naast zit. Soms denk ik wel eens dat ze misschien dementerende is, omdat ze zich dingen heel anders herinnert dan dat ze zijn.
Het zal nu niet meer goedkomen omdat er simpelweg niet op te boksen valt tegen iemand die alleen in haar eigen waarheid gelooft. Er zijn in het verleden diverse dingen gezegd en gebeurd maar wanneer ik het hierover heb dan ben ik de leugenaar die alles verzint en het frustrerende is, ik krijg het er maar niet bij haar in dat ze er echt helemaal naast zit. Soms denk ik wel eens dat ze misschien dementerende is, omdat ze zich dingen heel anders herinnert dan dat ze zijn.
donderdag 1 augustus 2019 om 21:33
Ik drukte te snel op plaatsen, nog even een kleine aanvulling. Naast het zich anders herinneren zegt ze soms ook echt hele rare dingen zoals bijv. niet luisteren is hetzelfde als liegen en is ze ontzettend kwaad geworden op mij om een cadeau wat ik van iemand had gekregen. Reden van de boosheid: ze heeft van mij nog nooit een cadeau gehad (vindt ze). En nog iets, ik mag niets vinden van de scheiding van mijn ouders, want ik heb zelf ook een relatie gehad met een gescheiden man.
Ik snap het gewoon niet.
Ik snap het gewoon niet.
vrijdag 2 augustus 2019 om 17:44
Ah joh, wat ontzettend rot dit 
Lieverd, je hebt je best gedaan. Probeer nu alsjeblieft jezelf ervan te overtuigen dat jij niks aan haar rotte karakter en haar kloterige opmerkingen kan doen, daar is inderdaad met geen mogelijkheid tegenop te knokken. Je verdient het ook zeker niet (hè gatver, ik vind dit écht heel kut voor je!).
Lieverd, je hebt je best gedaan. Probeer nu alsjeblieft jezelf ervan te overtuigen dat jij niks aan haar rotte karakter en haar kloterige opmerkingen kan doen, daar is inderdaad met geen mogelijkheid tegenop te knokken. Je verdient het ook zeker niet (hè gatver, ik vind dit écht heel kut voor je!).
There is always something happening, and it's usually right now
zaterdag 3 augustus 2019 om 18:23
zaterdag 3 augustus 2019 om 18:28
Misschien moet je het toch maar met mensen gaan delen, want op deze manier word je alleen maar eenzamer.LhasaApso2008 schreef: ↑03-08-2019 18:23Nee, ik praat er met niemand over. Enerzijds omdat ik me er voor schaam en anderzijds zou het toch voelen als zwartmaken en dat wil ik niet. Bovendien maakt mijn moeder het zichzelf al moeilijk genoeg.
Kennis vertelde wel dat ze het maar raar vond dat mijn moeder mij zo zwartmaakt.
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
vrijdag 6 september 2019 om 20:38
Ik heb jullie advies nodig want ik weet het nu echt ff niet meer. Mijn moeder zegt nu zelf mijn vader op te gaan zoeken. Mijn vader wel echter niets meer met haar te maken hebben. Hij is zwaar hartpatiënt en kan verbaal absoluut niet tegen haar op. Ik ben nu als de dood dat een confrontatie hele nare gevolgen voor hem kan hebben. Moet ik hem waarschuwen met als gevolg dat hij zich vreselijk druk gaat maken hierom ( hij is ook een ontzettende binnenvetter, net als ik) of kan ik beter niets zeggen en hopen dat het een loos dreigement was?