Relaties
alle pijlers
Verscheurd van verdriet
maandag 14 mei 2018 om 00:38
Mijn rots, mijn grote liefde heeft 3wk geleden onze relatie na ruim 10jr verbroken.
De reden was dat hij sinds een paar weken "het gevoel" mist.
En ik? Ik kan er niet bij met mijn hoofd. Inmiddels al 7kg afgevallen, ik slaap max 3hr per nacht, ik loop continue te huilen of tranen weg te slikken, ook als ik afleiding zoek.
Ik mis hem zo in alles, al eerder is er een lange relatie geëindigd maar dat deed niet half zo zeer.
Iemand enig idee, hoe ik hem kan laten ervaren dat er nog zoveel is(ook hij stond te huilen en te trillen bij het afscheid).
Van de week kwam hij nog even wat halen en het gaat ook met hem niet goed(droevig gezicht, stort zich volledig op werk).
Ik krijg ergens het gevoel dat hij een keuze heeft gemaakt waarvan hij hoopte dat het de goede zou zijn maar waar hij nu niet meer achter staat.
Het liefst laat ik 1000-en bloemen, kaartjes en bijvoorbeeld lunches bezorgen om hem te laten voelen dat er nog steeds zoveel zit. Ik probeer hem nu ruimte te geven maar hier kan ik zelf niet mee overweg.
Oxapam werkt niet, uithuilen daar komt geen einde aan, afleiding genoeg maar werkt ook niet.
Wie heeft ideeen of raad?
De reden was dat hij sinds een paar weken "het gevoel" mist.
En ik? Ik kan er niet bij met mijn hoofd. Inmiddels al 7kg afgevallen, ik slaap max 3hr per nacht, ik loop continue te huilen of tranen weg te slikken, ook als ik afleiding zoek.
Ik mis hem zo in alles, al eerder is er een lange relatie geëindigd maar dat deed niet half zo zeer.
Iemand enig idee, hoe ik hem kan laten ervaren dat er nog zoveel is(ook hij stond te huilen en te trillen bij het afscheid).
Van de week kwam hij nog even wat halen en het gaat ook met hem niet goed(droevig gezicht, stort zich volledig op werk).
Ik krijg ergens het gevoel dat hij een keuze heeft gemaakt waarvan hij hoopte dat het de goede zou zijn maar waar hij nu niet meer achter staat.
Het liefst laat ik 1000-en bloemen, kaartjes en bijvoorbeeld lunches bezorgen om hem te laten voelen dat er nog steeds zoveel zit. Ik probeer hem nu ruimte te geven maar hier kan ik zelf niet mee overweg.
Oxapam werkt niet, uithuilen daar komt geen einde aan, afleiding genoeg maar werkt ook niet.
Wie heeft ideeen of raad?
Tendering trees @ marmelade sky's
maandag 14 mei 2018 om 11:31
Heb je enig idee hoe zwaar dat op iemand kan drukkenLucy-in-the-sky schreef: ↑14-05-2018 01:13
Juist door hem kon ik mijzelf staande houden, toekomst, geluk ed zien/voelen en ervaren.
In alles zie en voel ik hem 24/7, ik hoor zijn voetstappen, de sleutels in de voordeur, ik ruik, hoor en voel hem overal.
Dat het geluk van een ander afhangt van jou?
Ik snap je verdriet, maar ik snap hem ook. ik zou ook geen relatie kunnen hebben met iemand die zijn complete geluk laat afhangen van mij
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 14 mei 2018 om 14:49
Ik heb geloept en sta nog steeds achter mijn post. De kinderen hebben haar nodig, zo simpel is het.
maandag 14 mei 2018 om 15:36
Dit was een reactie op de post van Poker (boven de mijne), over dat je niet zo maar opeens na 10 jaar uit elkaar gaat. Ben het verder wel met je eens dat haar kinderen haar nodig hebben, maar OP heeft ook steun nodig.
lady_day wijzigde dit bericht op 14-05-2018 15:36
Reden: toevoeging
Reden: toevoeging
1.56% gewijzigd
maandag 14 mei 2018 om 16:04
Natuurlijk weet ik dat ik er moet zijn voor de kinderen, de oudste 2 met problematiek wonen inmiddels niet meer thuis, alleen de jongste nog.
Maar kun je voorstellen dat ik (maar ook hij!!) al 7jr bezig zijn met regelen, opnames, diverse suïcides, zware automutilatie, ernstige agressiviteit, ziekenhuis opnames, justitie en nog zoveel meer.
Dat mijn "kracht/energie/vechtlust" ed gewoon op is?
Ik zit al 2jr met een burn-out, en toch moet ik door omdat bepaalde dingen gewoon niet overgenomen kunnen worden.
Ik ben op...door deze wending is al mijn stabiliteit weg gevallen.
Ik ben gewoon tot op de draad versleten en mijn schoenzolen zijn op.
Het feit dat mijn partner altijd voor mij klaarstond en ik voor hem en we al jaren dus in overlevings stand staan ieder op ons eigen vlot zijn we van elkaar afgedreven, al heb ik dat nooit zo ervaren.
En ik ben dan ook totaal niet boos of wat dan ook maar gewoon zo intens verdrietig.
Sterker nog: ik begrijp hem, maar dat wil niet zeggen dat ik het aan zag komen en het daardoor maar van mij af kan zetten.
Integendeel dat maakt het juist zo erg, had hij maar...had ik maar...hadden wij maar.
Ook als ik bijvoorbeeld alle appjes teruglees over het afgelopen half jaar er zit niks geen "aanwijzing" in. Foto's, intimiteit, idem.
We waren en zijn denk ik vooral moe en op van alle shit.
Mijn moeder roept ook schouders eronder en door, maar na zoveel jaar zijn ze gewoon overbeladen.
Maar kun je voorstellen dat ik (maar ook hij!!) al 7jr bezig zijn met regelen, opnames, diverse suïcides, zware automutilatie, ernstige agressiviteit, ziekenhuis opnames, justitie en nog zoveel meer.
Dat mijn "kracht/energie/vechtlust" ed gewoon op is?
Ik zit al 2jr met een burn-out, en toch moet ik door omdat bepaalde dingen gewoon niet overgenomen kunnen worden.
Ik ben op...door deze wending is al mijn stabiliteit weg gevallen.
Ik ben gewoon tot op de draad versleten en mijn schoenzolen zijn op.
Het feit dat mijn partner altijd voor mij klaarstond en ik voor hem en we al jaren dus in overlevings stand staan ieder op ons eigen vlot zijn we van elkaar afgedreven, al heb ik dat nooit zo ervaren.
En ik ben dan ook totaal niet boos of wat dan ook maar gewoon zo intens verdrietig.
Sterker nog: ik begrijp hem, maar dat wil niet zeggen dat ik het aan zag komen en het daardoor maar van mij af kan zetten.
Integendeel dat maakt het juist zo erg, had hij maar...had ik maar...hadden wij maar.
Ook als ik bijvoorbeeld alle appjes teruglees over het afgelopen half jaar er zit niks geen "aanwijzing" in. Foto's, intimiteit, idem.
We waren en zijn denk ik vooral moe en op van alle shit.
Mijn moeder roept ook schouders eronder en door, maar na zoveel jaar zijn ze gewoon overbeladen.
Tendering trees @ marmelade sky's
maandag 14 mei 2018 om 17:00
Door wat leid je af dat ik TO dramatisch vind rageren? Bijzonder want dat is geen seconde bij me opgekomen!
Maar blijkbaar wel bij jou! 
maandag 14 mei 2018 om 17:13
Jij had het over een paar weken... daar reageerde ik op. Er spelen al jaren heftige dingen. W.b. drama: Ik had het over sommigen, niet per se jou, ondanks dat ik wel op jouw post reageerde. Lekker handig soms, zo'n forum
lady_day wijzigde dit bericht op 14-05-2018 17:14
Reden: toevoeging
Reden: toevoeging
18.06% gewijzigd
maandag 14 mei 2018 om 17:16
maandag 14 mei 2018 om 17:36
Ja, klopt. En bedoel dat niet zo beschuldigend als het overkomt hoor, maar soms is er simpelweg 'more to the story' dan iemand die na een relatie van 10 jaar 'gewoon' gedumpt is (wat ook heel veel pijn kan doen).
my thoughts exactly
maandag 14 mei 2018 om 17:47
Dus hij moet maar net doen alsof omdat het jou beter uitkomt? Zou je daar genoegen mee nemen dan? Ik hoop voor jou dat je toch echt iets meer zelfrespect hebt dan dat.Lucy-in-the-sky schreef: ↑14-05-2018 00:55Even een reactie die niet kies is maar die wel even zo voelt:
Hij wil geen relatie meer dus stopt het,
Maar het feit dat ik niet wil dat het stopt word genegeerd.
Sorry klinkt als een 2-jarige peuter maar het voelt zo oneerlijk.
Het doet pijn en doet verdriet maar dwingen kun je hem niet.
maandag 14 mei 2018 om 17:57
Het zal vast niet over een paar weken gaan, zulke dingen spelen vaak al langer. Een verliefdheid kan wel het laatste zetje geven.
maandag 14 mei 2018 om 18:01
Je zou voor minder wegvluchten. Als je dit leest zou ik ook die deur voorgoed achter me dicht willen trekken. Dit gaat om wie de langste adem heeft qua plichtsbesef en verantwoordelijkheden. Denk dat er nog maar weinig te genieten valt als je dit op je bordje krijgt.Lucy-in-the-sky schreef: ↑14-05-2018 16:04Natuurlijk weet ik dat ik er moet zijn voor de kinderen, de oudste 2 met problematiek wonen inmiddels niet meer thuis, alleen de jongste nog.
Maar kun je voorstellen dat ik (maar ook hij!!) al 7jr bezig zijn met regelen, opnames, diverse suïcides, zware automutilatie, ernstige agressiviteit, ziekenhuis opnames, justitie en nog zoveel meer.
Dat mijn "kracht/energie/vechtlust" ed gewoon op is?
Ik zit al 2jr met een burn-out, en toch moet ik door omdat bepaalde dingen gewoon niet overgenomen kunnen worden.
Ik ben op...door deze wending is al mijn stabiliteit weg gevallen.
Ik ben gewoon tot op de draad versleten en mijn schoenzolen zijn op.
Het feit dat mijn partner altijd voor mij klaarstond en ik voor hem en we al jaren dus in overlevings stand staan ieder op ons eigen vlot zijn we van elkaar afgedreven, al heb ik dat nooit zo ervaren.
En ik ben dan ook totaal niet boos of wat dan ook maar gewoon zo intens verdrietig.
Sterker nog: ik begrijp hem, maar dat wil niet zeggen dat ik het aan zag komen en het daardoor maar van mij af kan zetten.
Integendeel dat maakt het juist zo erg, had hij maar...had ik maar...hadden wij maar.
Ook als ik bijvoorbeeld alle appjes teruglees over het afgelopen half jaar er zit niks geen "aanwijzing" in. Foto's, intimiteit, idem.
We waren en zijn denk ik vooral moe en op van alle shit.
Mijn moeder roept ook schouders eronder en door, maar na zoveel jaar zijn ze gewoon overbeladen.
maandag 14 mei 2018 om 18:33
maandag 14 mei 2018 om 18:42
Mijn ex-partner zal in de afgelopen jaren 100-en vrouwen zijn tegen gekomen, en er zullen er vast mooier, leuker, slimmer of grappiger zijn geweest maar ik durf zonder enige twijfel te zeggen dat er geen ander was in onze relatie.
2mnd geleden, heeft hij nog gezegd dat ik de ultieme combinatie was van alles en dat dat mij zo mij maakt en daarom hield hij van mij, en nee perfect ben ik alles behalve, maar is iemand dat überhaupt?
2mnd geleden, heeft hij nog gezegd dat ik de ultieme combinatie was van alles en dat dat mij zo mij maakt en daarom hield hij van mij, en nee perfect ben ik alles behalve, maar is iemand dat überhaupt?
Tendering trees @ marmelade sky's
maandag 14 mei 2018 om 18:48
maandag 14 mei 2018 om 18:57
Zo staat het in de OP dat hij al een paar weken het gevoel niet meer had. Het is niet mijn conclusie, maar die van de man van TO
![:-]](./../../../../smilies/77_happy.gif "Happy"){kind=small}
maandag 14 mei 2018 om 19:00
Klopt. Het was denk ik ook wel handig geweest als TO er iets meer achtergrondverhaal bij verteld had. Dat van die paar weken neem ik zelf met een korrel zout. Je gooit niet 10 fantastische jaren weg als je een paar weken even wat minder voelt -- zonder directe aanleiding. Dat is heel gek namelijk.
maandag 14 mei 2018 om 19:03
Er staat in een post van TO dat ze al 7 (!) jaar gedoe hebben met probleemkinderen, dus denk niet dat er sprake is van fantastische jaren.Lady_Day schreef: ↑14-05-2018 19:00Klopt. Het was denk ik ook wel handig geweest als TO er iets meer achtergrondverhaal bij verteld had. Dat van die paar weken neem ik zelf met een korrel zout. Je gooit niet 10 fantastische jaren weg als je een paar weken even wat minder voelt -- zonder directe aanleiding. Dat is heel gek namelijk.
maandag 14 mei 2018 om 19:03
Nee, deze 3heb ik zelf geproduceerd 
met mijn 1ste partner.
Hij had ook kinderen uit een eerdere relatie, samengesteld dus ook nog. Afgelopen december beide nog zo trots, wij doen het goed samen en vol trots kijkend naar onze "schare".
En hoewel mijn oudste 2 heel erg hun best doen, kan ik soms oprecht boos en verdrietig zijn op wat ze met hun problematiek aanrichtten.
De kids an sich zijn allemaal geweldig maar deze 2 maken het alles behalve fijn, makkelijk en leuk.
met mijn 1ste partner.Hij had ook kinderen uit een eerdere relatie, samengesteld dus ook nog. Afgelopen december beide nog zo trots, wij doen het goed samen en vol trots kijkend naar onze "schare".
En hoewel mijn oudste 2 heel erg hun best doen, kan ik soms oprecht boos en verdrietig zijn op wat ze met hun problematiek aanrichtten.
De kids an sich zijn allemaal geweldig maar deze 2 maken het alles behalve fijn, makkelijk en leuk.
Tendering trees @ marmelade sky's
Zorg voor jezelf ! En ook ik wil het liever niet zeggen, maar tijd...... Sterkte
maandag 14 mei 2018 om 21:29
Kan me voorstellen dat deze man er genoeg van heeft.redbulletje schreef: ↑14-05-2018 18:48Liefde is niet genoeg als je leven wordt geruïneerd door je kinderen lijkt me. Zijn die kinderen ook van hem trouwens als jullie nog maar 10 jaar samen zijn? De problematiek die je beschrijft (suïcide en in aanraking met justitie) lijkt me niet echt bij kinderen onder de 10 passen.
Een vrouw die zwaar op hem leunt en twee stiefkinderen die je leven kapot maken
Frankly my dear, I don"t give a damn