Relaties
alle pijlers
Vreemd gedrag kennissen
zondag 2 mei 2010 om 00:26
Een tijd geleden zijn wij verhuisd en kwamen bij vrienden van vrienden in de buurt wonen. In de eerste week kwamen ze heel spontaan langs met een bloemetje en aangezien een van onze kinderen hun leeftijd had en ze het goed met mekaar konden vinden, werd er een speelafspraakje gemaakt. Verder kwamen we mekaar wel tegen in de speeltuin, supermarkt en werden er meer speelafspraakjes gemaakt. Die moesten overigens altijd bij ons plaatsvinden maar dat vind ik niet echt een probleem. Ze hadden dan vaak wel geen tijd om bij te praten en moesten gelijk weg bij het ophalen of wegbrengen van hun kinderen voor een ritje naar de stomerij, het kopen van kleding of weet ik veel wat.
Nu is deze man zijn baan kwijt geraakt op een rotmanier en hij is nu in een rechtszaak verwikkelt. Ik heb wel wat gesprekken met hem gehad omdat ik wel kijk op deze zaken heb en dat werd heel positief ontvangen. Het is alleen zo dat de man het allemaal wel lijkt te trekken, maar de vrouw is het zielige slachtoffer in deze en ze klaagt urenlang over het baanverlies, haar man die de hele dag thuis is, de ruzies de ze hebben (soms voor mijn ogen) en dat ze de hele tijd jankt hierom. Ik vind dat heel zielig voor haar. Ik ben haar vriendin niet maar die korte gesprekken die we hebben bij het samen ergens naar toe rijden of op het schoolplein staan: dat kan ik wel hebben.
Nu hebben we op de school van onze kinderen een akkefietje gehad, waar ik slechts zijdelings bij betrokken ben, of helemaal niet. Ik schijn met haar iets geroddeld te hebben (maar ik ken die vrouw totaal niet). Dit wordt mij niet aangerekend (een derde vrouw zegt dit ook), maar haar wel. De vrouw waarover zij tegen mij geroddeld heeft doet nu heel gemeen tegen haar (dreigen, schreeuwen) en zegt dat dit niet de eerste keer is dat ze zulk gemeen gedrag vertoond. Ik heb gezegd dat ik er uit blijf en dat wil zij ook maar nu doet ze heel afstandelijk tegen mij en wuift vanuit de verte naar mij op het schoolplein waar ze helemaal alleen staat en bijna staat te janken, heel zielig. Haar zoon wil mijn zoon ook niet meer kennen en dat doet mijn zoon heel veel verdriet. Daar heb ik het best wel moeilijk mee: mijn zoon is nu een vriend kwijt.
Hebben jullie ook wel eens zoiets meegemaakt en moet ik dit nu echt ter sprake brengen of moet ik haar maar net zo behandelen als zij mij behandelt? Ik vind het zo vreemd dat haar zoon ook zo doet.
Nu is deze man zijn baan kwijt geraakt op een rotmanier en hij is nu in een rechtszaak verwikkelt. Ik heb wel wat gesprekken met hem gehad omdat ik wel kijk op deze zaken heb en dat werd heel positief ontvangen. Het is alleen zo dat de man het allemaal wel lijkt te trekken, maar de vrouw is het zielige slachtoffer in deze en ze klaagt urenlang over het baanverlies, haar man die de hele dag thuis is, de ruzies de ze hebben (soms voor mijn ogen) en dat ze de hele tijd jankt hierom. Ik vind dat heel zielig voor haar. Ik ben haar vriendin niet maar die korte gesprekken die we hebben bij het samen ergens naar toe rijden of op het schoolplein staan: dat kan ik wel hebben.
Nu hebben we op de school van onze kinderen een akkefietje gehad, waar ik slechts zijdelings bij betrokken ben, of helemaal niet. Ik schijn met haar iets geroddeld te hebben (maar ik ken die vrouw totaal niet). Dit wordt mij niet aangerekend (een derde vrouw zegt dit ook), maar haar wel. De vrouw waarover zij tegen mij geroddeld heeft doet nu heel gemeen tegen haar (dreigen, schreeuwen) en zegt dat dit niet de eerste keer is dat ze zulk gemeen gedrag vertoond. Ik heb gezegd dat ik er uit blijf en dat wil zij ook maar nu doet ze heel afstandelijk tegen mij en wuift vanuit de verte naar mij op het schoolplein waar ze helemaal alleen staat en bijna staat te janken, heel zielig. Haar zoon wil mijn zoon ook niet meer kennen en dat doet mijn zoon heel veel verdriet. Daar heb ik het best wel moeilijk mee: mijn zoon is nu een vriend kwijt.
Hebben jullie ook wel eens zoiets meegemaakt en moet ik dit nu echt ter sprake brengen of moet ik haar maar net zo behandelen als zij mij behandelt? Ik vind het zo vreemd dat haar zoon ook zo doet.
zondag 2 mei 2010 om 00:32
quote:So_Lo schreef op 02 mei 2010 @ 00:26:
wuift vanuit de verte naar mij op het schoolplein waar ze helemaal alleen staat en bijna staat te janken, heel zielig. Haar zoon wil mijn zoon ook niet meer kennen en dat doet mijn zoon heel veel verdriet. Daar heb ik het best wel moeilijk mee: mijn zoon is nu een vriend kwijt.
Dus een kennis van je staat aan de overkant van het schoolplein, bijna te janken en zwaait naar jou? Loop je er dan niet eventjes heen?
wuift vanuit de verte naar mij op het schoolplein waar ze helemaal alleen staat en bijna staat te janken, heel zielig. Haar zoon wil mijn zoon ook niet meer kennen en dat doet mijn zoon heel veel verdriet. Daar heb ik het best wel moeilijk mee: mijn zoon is nu een vriend kwijt.
Dus een kennis van je staat aan de overkant van het schoolplein, bijna te janken en zwaait naar jou? Loop je er dan niet eventjes heen?
zondag 2 mei 2010 om 00:33
Wel naar waar je in zit zeker omdat je je niet bewust was waarover je praatte.
Sja ik zou me gedragen zoals ik me altijd gedragen heb. Op geen enkele wijze met wie dan ook een gesprek over een van beiden aangaan.
Waarom zou je ook ? Het bespreekgeval (eufemiseme voor doelwit van roddel) kan zich niet laten horen.
Maar goed ... ik zou me dus eender als ervoor gedragen en als mijn kind met een vriendje wil spelen dan nodigt hij lekker uit.
Kinderen regelen dat soort zaken onderling wellicht beter dan volwassenen. Jouw verhaal is er een voorbeeld van toch?
Sja ik zou me gedragen zoals ik me altijd gedragen heb. Op geen enkele wijze met wie dan ook een gesprek over een van beiden aangaan.
Waarom zou je ook ? Het bespreekgeval (eufemiseme voor doelwit van roddel) kan zich niet laten horen.
Maar goed ... ik zou me dus eender als ervoor gedragen en als mijn kind met een vriendje wil spelen dan nodigt hij lekker uit.
Kinderen regelen dat soort zaken onderling wellicht beter dan volwassenen. Jouw verhaal is er een voorbeeld van toch?
zondag 2 mei 2010 om 00:37
Tja dat geroddel ook altijd
Leven en laten leven, zou toch proberen me er afzijdig van te houden.
Draait vanzelf wel weer bij........of niet
Ik zou haar gewoon blijven groeten en doen alsof er niets aan de hand is, hou je toch de eer aan jezelf mocht ze vreemd blijven doen.
Voor je zoon natuurlijk wel vervelend, maar grote kans dat het vanzelf wel weer bijdraait.
"Moeders vliegen elkaar in de haren en kinderen lopen vervolgens weer gearmd over straat"
Niet te zwaar aan tillen,das mijn idee
Sterkte!
Leven en laten leven, zou toch proberen me er afzijdig van te houden.
Draait vanzelf wel weer bij........of niet
Ik zou haar gewoon blijven groeten en doen alsof er niets aan de hand is, hou je toch de eer aan jezelf mocht ze vreemd blijven doen.
Voor je zoon natuurlijk wel vervelend, maar grote kans dat het vanzelf wel weer bijdraait.
"Moeders vliegen elkaar in de haren en kinderen lopen vervolgens weer gearmd over straat"
Niet te zwaar aan tillen,das mijn idee
Sterkte!
zondag 2 mei 2010 om 00:39
Ik kan me van het gespreksonderwerp niets herinneren. Ze heeft me de namen en de zgn roddel vertelt, maar ik kan me helemaal niet herinneren dat het daarover gegaan is... zij is echter van mening dat ik daar bij was en houdt daaraan vast.
En over het schoolplein en bijna janken... ze zwaait heel somber naar mij toe en roept haar zoon die bij mijn zoon staat bij haar en wil niet naar mij toe komen. Haar zoon zegt overigens op dat moment niet veel, maar misschien mocht hij dat niet.
Ik heb hier ook helemaal geen verstand van: ben door mijn vader opgevoed en heb een mannenberoep... help! Ben ook heel praktisch ingesteld, maar heb het idee dat ik hier qua gevoel iets verkeerd doe... Is dat zo? Ik heb aangeboden met die ex-vriendin van haar te praten als ze dat wilde om de boel te klaren. Zoals zusenzo zei: wij zijn toch volwassenen? Maar ik krijg vaker het idee dat bepaalde vrouwen mij niet snappen en wilde een goed oordeel hierover. De vriendinnnen die ik heb zijn ook vrij praktisch en doppen hun eigen boontjes.
En over het schoolplein en bijna janken... ze zwaait heel somber naar mij toe en roept haar zoon die bij mijn zoon staat bij haar en wil niet naar mij toe komen. Haar zoon zegt overigens op dat moment niet veel, maar misschien mocht hij dat niet.
Ik heb hier ook helemaal geen verstand van: ben door mijn vader opgevoed en heb een mannenberoep... help! Ben ook heel praktisch ingesteld, maar heb het idee dat ik hier qua gevoel iets verkeerd doe... Is dat zo? Ik heb aangeboden met die ex-vriendin van haar te praten als ze dat wilde om de boel te klaren. Zoals zusenzo zei: wij zijn toch volwassenen? Maar ik krijg vaker het idee dat bepaalde vrouwen mij niet snappen en wilde een goed oordeel hierover. De vriendinnnen die ik heb zijn ook vrij praktisch en doppen hun eigen boontjes.
zondag 2 mei 2010 om 00:44
Het is sneu voor je zoontje, maar dan zou ik het maar zo laten. Kennelijk voelen de kennis en jij elkaar niet goed aan. En dat zij haar zoontje niet bij jou wil laten spelen, nou - dat is haar beslissing. Niks aan te veranderen.
Ik denk als je gaat praten met ex-vriendinnen en deze kennis, dat je nog meer in de spreekwoordelijke poep zit te roeren. En dat gaat stinken...
Ik denk als je gaat praten met ex-vriendinnen en deze kennis, dat je nog meer in de spreekwoordelijke poep zit te roeren. En dat gaat stinken...
zondag 2 mei 2010 om 00:47
Soms kun je je beter niet in een wespennest steken..........jij proberen een oplossing te zoeken en aan te bieden met haar ex vriendin te gaan praten, vervolgens heb JIJ het straks gedaan.
Inderdaad het zijn volwassen dames die het onderling zelf maar uit moeten vechten.
Naar wat ik lees, treft jou geen blaam (alhoewel ik begrijp dat je je er gevoelsmatig niet lekker bij voelt)
Probeer het los te laten lijkt me en stel jezelf zo neutraal mogelijk op.
Horen,zien en zwijgen volgens mij
Inderdaad het zijn volwassen dames die het onderling zelf maar uit moeten vechten.
Naar wat ik lees, treft jou geen blaam (alhoewel ik begrijp dat je je er gevoelsmatig niet lekker bij voelt)
Probeer het los te laten lijkt me en stel jezelf zo neutraal mogelijk op.
Horen,zien en zwijgen volgens mij
zondag 2 mei 2010 om 01:27
Ik zou me lekker buiten het geroddel houden, geen partij kiezen, niet gaan bemiddelen en gewoon m'n eigen plan trekken. Jij hebt geen ruzie/probleem met een van deze vrouwen, dus waarom zou je dit alsnog creeeren. Zeg gedag, gedraag je hetzelfde als eerder tegen iedereen en ze vechten het zelf maar uit.
zondag 2 mei 2010 om 01:42
Misschien een kort briefje te sturen waarin je schrijft dat je eigenlijk niet precies weet wat er aan de hand is, als ze met je wilt praten, ze je weet te vinden. De deur staat open. Verder kan je je er beter buiten houden. Jullie wonen er net, je hebt vast nog niet zicht op het hele plaatje. En als haar zoon niet meer met jouw zoon mag/wil spelen (wat ik raar zou vinden, zegt ook iets over hoe volwassen je bent als ouder), is het niet anders. Hij maakt vast nieuwe vriendjes.
zondag 2 mei 2010 om 03:13
Gut, wat een gejank, zeg. Heb je niets beters te doen? Zoek een baan, of zo!
Dit is nou typisch op het niveau van thuisblijfmoeders. Raar hè, dat jullie man er na verloop van tijd vandoor gaat met de secretaresse (die tenminste een baan heeft, dus misschien weleenbeetje meer op niveau iets te vertellen heeft) .
Mijn tip: zoek een baan waar je een groot gedeelte van je energie in stopt. Dan heb je geen tijd meer voor zulk soort onzin.
Dit is nou typisch op het niveau van thuisblijfmoeders. Raar hè, dat jullie man er na verloop van tijd vandoor gaat met de secretaresse (die tenminste een baan heeft, dus misschien weleenbeetje meer op niveau iets te vertellen heeft) .
Mijn tip: zoek een baan waar je een groot gedeelte van je energie in stopt. Dan heb je geen tijd meer voor zulk soort onzin.
zondag 2 mei 2010 om 03:37
zondag 2 mei 2010 om 08:21
quote:So_Lo schreef op 02 mei 2010 @ 03:37:
Waar lees jij dat ik thuisblijfmoeder ben, Kadushi? Misschien ga ik er wel vandoor met mijn secretaresse.
Naast je werk wil je echter ook nog wel vriendschappen aan gaan hoor, hoe druk je werkweek ook is. Daarnaast heb ik enorm respect voor thuisblijfmoeders.Haha zo is dat!
Waar lees jij dat ik thuisblijfmoeder ben, Kadushi? Misschien ga ik er wel vandoor met mijn secretaresse.
Naast je werk wil je echter ook nog wel vriendschappen aan gaan hoor, hoe druk je werkweek ook is. Daarnaast heb ik enorm respect voor thuisblijfmoeders.Haha zo is dat!
zondag 2 mei 2010 om 08:35
quote:kadushi schreef op 02 mei 2010 @ 03:13:
Gut, wat een gejank, zeg. Heb je niets beters te doen? Zoek een baan, of zo!
Dit is nou typisch op het niveau van thuisblijfmoeders. Raar hè, dat jullie man er na verloop van tijd vandoor gaat met de secretaresse (die tenminste een baan heeft, dus misschien weleenbeetje meer op niveau iets te vertellen heeft) .
Mijn tip: zoek een baan waar je een groot gedeelte van je energie in stopt. Dan heb je geen tijd meer voor zulk soort onzin.Iets eerder naar bed voortaan, Kadushi?
Gut, wat een gejank, zeg. Heb je niets beters te doen? Zoek een baan, of zo!
Dit is nou typisch op het niveau van thuisblijfmoeders. Raar hè, dat jullie man er na verloop van tijd vandoor gaat met de secretaresse (die tenminste een baan heeft, dus misschien weleenbeetje meer op niveau iets te vertellen heeft) .
Mijn tip: zoek een baan waar je een groot gedeelte van je energie in stopt. Dan heb je geen tijd meer voor zulk soort onzin.Iets eerder naar bed voortaan, Kadushi?
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
zondag 2 mei 2010 om 09:22
Voor zover ik je verhaal begrijp: het is nooit een goed idee om met mensen om te gaan uit meelij. Dat is zeer verwarrend en degrinerend hoewel dat jou wel een goed gevoel kan geven. Als je daarmee ophoudt en gewoon vriendelijk/hartelijk/redelijk maar dan op een afstand bent, is de kans groot dat er van je probleem niet veel overblijft.
zondag 2 mei 2010 om 09:41
quote:kadushi schreef op 02 mei 2010 @ 03:13:
Gut, wat een gejank, zeg. Heb je niets beters te doen? Zoek een baan, of zo!
Dit is nou typisch op het niveau van thuisblijfmoeders. Raar hè, dat jullie man er na verloop van tijd vandoor gaat met de secretaresse (die tenminste een baan heeft, dus misschien weleenbeetje meer op niveau iets te vertellen heeft) .
Mijn tip: zoek een baan waar je een groot gedeelte van je energie in stopt. Dan heb je geen tijd meer voor zulk soort onzin.
Mijn tip voor jou : Lé-zen.
Ze heeft een baan.
Gut, wat een gejank, zeg. Heb je niets beters te doen? Zoek een baan, of zo!
Dit is nou typisch op het niveau van thuisblijfmoeders. Raar hè, dat jullie man er na verloop van tijd vandoor gaat met de secretaresse (die tenminste een baan heeft, dus misschien weleenbeetje meer op niveau iets te vertellen heeft) .
Mijn tip: zoek een baan waar je een groot gedeelte van je energie in stopt. Dan heb je geen tijd meer voor zulk soort onzin.
Mijn tip voor jou : Lé-zen.
Ze heeft een baan.
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
zondag 2 mei 2010 om 15:48
quote:kadushi schreef op 02 mei 2010 @ 03:13:
Gut, wat een gejank, zeg. Heb je niets beters te doen? Zoek een baan, of zo!
Dit is nou typisch op het niveau van thuisblijfmoeders. Raar hè, dat jullie man er na verloop van tijd vandoor gaat met de secretaresse (die tenminste een baan heeft, dus misschien weleenbeetje meer op niveau iets te vertellen heeft) .
Mijn tip: zoek een baan waar je een groot gedeelte van je energie in stopt. Dan heb je geen tijd meer voor zulk soort onzin.
Wel, ik ben geen thuisblijfmoeder, en misschien slimmer om het geen aandacht te geven maar ik kan het niet nalaten om hierop te reageren.
Alsof alle mensen met een baan geen relatietoestanden hebben, de mannen van alle werkende vrouwen niet vreemd gaan, alle werkenden niveau hebben. Misselijke reactie.
Gut, wat een gejank, zeg. Heb je niets beters te doen? Zoek een baan, of zo!
Dit is nou typisch op het niveau van thuisblijfmoeders. Raar hè, dat jullie man er na verloop van tijd vandoor gaat met de secretaresse (die tenminste een baan heeft, dus misschien weleenbeetje meer op niveau iets te vertellen heeft) .
Mijn tip: zoek een baan waar je een groot gedeelte van je energie in stopt. Dan heb je geen tijd meer voor zulk soort onzin.
Wel, ik ben geen thuisblijfmoeder, en misschien slimmer om het geen aandacht te geven maar ik kan het niet nalaten om hierop te reageren.
Alsof alle mensen met een baan geen relatietoestanden hebben, de mannen van alle werkende vrouwen niet vreemd gaan, alle werkenden niveau hebben. Misselijke reactie.
maandag 3 mei 2010 om 00:12
Nouja, ik kan met veel reacties wel heel veel... Ik heb dit gedoe nooit gehad op de middelbare school! En toen ik net moeder was ook niet. Op een begeven moment ga je toch aan jezelf twijfelen en of je misschien wel wat kunt veranderen om een beter mens te zijn. In mijn werk probeer ik het ook van meerdere kanten te bekijken. Maar jullie hebben gelijk: hier kan ik beter niets aan doen. Gewoon vriendelijk blijven en als ze geen contact wil, dat lekker zo laten zitten.
maandag 3 mei 2010 om 04:17
Wat mij opvalt is dat deze mensen in het begin van je verhaal "vrienden van vrienden" zijn, daarna noem je haar "geen vriendin van jou", nog later zijn ze kennisen.....
Jij staat met jouw "niet vriendin" te roddelen, zegt dat je er niet bij betrokken bent (?) dat zegt namelijk iemand anders (?) en nu laat je haar aan de overkant staan huilen.....
Krijg hele vervelende gevoelens bij jou postings. Klinkt als omlaag trappen.
@ Danivo...soms kun je mensen ook gewoon steunen. Best wel eens goed om aan een ander te denken die al in een rot situatie zit.
Jij staat met jouw "niet vriendin" te roddelen, zegt dat je er niet bij betrokken bent (?) dat zegt namelijk iemand anders (?) en nu laat je haar aan de overkant staan huilen.....
Krijg hele vervelende gevoelens bij jou postings. Klinkt als omlaag trappen.
@ Danivo...soms kun je mensen ook gewoon steunen. Best wel eens goed om aan een ander te denken die al in een rot situatie zit.
anoniem_90495 wijzigde dit bericht op 03-05-2010 04:30
Reden: LE-ZEN
Reden: LE-ZEN
% gewijzigd
maandag 3 mei 2010 om 05:58
Sorrie hoor, nog even reageren.....Ik heb in de situatie gezeten als de vrienden van TO's vrienden(rechtzaken, slechte pers, niemand geloofde meer in me). Ik heb me toch een rot klappen gehad! En ja, ik stond te janken, En geen hond die naar me om zag. Dit topic doet me wat....."waar rook is, is vuur" Godver, ik kan er nog kwaad om worden..er was rook, maar ik was niet het vuur. Maar velen (1 niet) hebben mij laten vallen.
Nu ik weer op de been ben staat iedereen weer om me heen om "vrienden" te worden. Bah!
Nu ik weer op de been ben staat iedereen weer om me heen om "vrienden" te worden. Bah!
