Relaties
alle pijlers
Vreemdgaan/webcamdames, Shocked!
maandag 24 januari 2011 om 11:28
Hallo allemaal,
Dit is pas mijn eerste post hier op het forum, ik kende het al langer en las wel al vaker mee, echter nooit aangemeld.
Anderhalf jaar na mijn grote shock voel ik toch de behoefte om het te delen en over te praten, en ik dacht dat dit forum misschien een mooie manier zou zijn.
Ik ben vrij jong gaan samenwonen, ik was pas 18, maar je bent jong en je wil wat, en wij dachten bij onszelf, als het nu niet lukt, dan toch over 5 jaar ook niet?! Zo gezegd zo gedaan, trok ik bij mijn vriend in. Hij is ouder dan ik, en woonde al sinds zijn 15e op zichzelf, al sinds zijn ouders gescheiden zijn (wat nogal traumatisch toendertijd is geweest). Na 2 jaar gefeest te hebben met vrienden zijn we verhuisd, en begon het eigenlijk pas echt. Allebei een baan van 9 tot 5, en hard werken voor een heel klein flatje. Ik werkte minimaal 40 uur per week, met minimaal 3 uur reizen per dag, terwijl ik eigenlijk de taken uitvoerde voor 3 functies.
Mijn vriend heeft nooit veel interesse gehad in seks, ik ben zijn eerste vriendin en voor mij had hij het pas 2x gedaan met een vrouw. Wel was hij weleens verliefd geweest, met name op zijn beste vriendin die hem toen niet wou, maar sinds hij met mij is des te meer helaas. We deden het vanaf begin af aan ongeveer 2x per week, meer is het nooit geweest. We hebben altijd veel verschillende dingen geprobeerd maar op mijn initiatief.
In die tijd begonnen de problemen, ik was er namelijk vaak niet. Ik merkte dat hij stiekem begon te doen met zijn telefoon, hij wilde niet meer zeggen hoe laat ie vrij was van zijn werk want ik moest niet zo zeuren, en ik kreeg steeds vaker als ik op mijn werk zat een zenuwachtig gevoel. Dat bleek ook te kloppen, want na maanden bleek dat hij met zijn beste vriendin en andere vriendinnen stiekem af sprak, smorgens, tijdens de lunch, of na het werk.
Ik zou in die tijd een week met mijn moeder naar Tenerife vertrekken. VCreemd genoeg kwam een week ervoor een raar mailtje binnen op de pc, wat ik niet mocht lezen. Er stonmd letterlijk: hihi kom je onder de douche vandaan, en lees je dat............. Hij begon te huilen en zei dat hij mailde met een seksueel ervaren vrouw, die hem kon vertellen hoe hij mij het beste kon beminnen, omdat ie een hele speciale avond wilde plannen. Die avond heb ik nog steeds niet gehad.........
Ik had het eigenlijk al moeten weten, want bij het afscheid op schiphol toen ik zei dat ik van hem hield en em vertrouwde flipte hij totaal, en liep hij zelfs boos weg zonder gedag te zeggen. De daaropvolgende dag, in Tenerife probeerde ik hem te bellen. Uiteindelihjk nam hij om 10 uur s avonds op met een slaapstem, dat hij al lag te slapen. Later bleek er iets anders te spelen. De laatste nacht van mnijn vakantie waren er weer 2 vriendinnen bij hem, ik zei dat ze niet mochten blijven slapen, hij beloofde het, echter rook mijn kussen zo vreemd.
2 maanden hierna kwam alles eruit. Die eerste nacht van mijn vakantie was hij met zijn beste vriendin geweest, waarna hij is vertrokken naar een vrouw van 40 met kind, waar hij een wilde nacht heeft doorgebracht vol anale fantasieen. 2 Weken later heeft hij die date nogmals herhaald, terwijl hij mij vertelde naar de Gamma te zijn. Toen bleek ook waarom wij vaak blut waren in die tijd. Hij zat namelijk op allerlei dating sites, en met allerlei camdames, telefoonrekeningen á 500 euro waren niks.
Hij zou ermee ophouden, ik heb hem steeds opnieuw betrapt maar nooit meer wat gezegd, tot af en toe. Ik heb hem ook betrapt op een mail aan een prostituee, of hij haar een half uur kon inhuren. Het antwoord daarop heb ik nooit gelezen. Daarbij filmpjes van shemales gevonden. Ook nog gevonden, filmpjes van thaise en donkere dames, waarvan hij zegt er verre van op te vallen. Hij weet allemaal niet dat ik dit weet.
Nu, anderhalf jaar later, heb ik hem niet meer kunnen betrappen op datingsites. Wel op camsites, maar dat is met stilzwijgend goedvinden, hij weet dat ik dat weet. Het is namelijk wel terug van 500 minstens naar maximaal 80 per maand (inc zijn abonnement).
Mijn probleem blijft, waarom? Waarom ben ik niet genoeg? Hij kijkt namelijk niet naar aantrekkelijkere dames dan ik om het zo te zeggen, zijn vrienden zouden hem sterker nog voor gek verklaren. Bovendien blijft het seks probleem, ik wil wel elke dag, hij blijkbaar ook maar niet met mij!
Praten is geen optie, maar ik zou em zo graag beter begrijpen. Hij zegt zelf dat ie eraan verslaafd is, dat het niet aan mij ligt, dar hij nou eenmaal smorgens geil is terwijl ik er niet ben (ik moet er om kwart voor 6 uit voor mijn werk).
Zijn er mensen die dit ook hebben meegemaakt? Of mensen die tips hebben?
Ik weet niet goed wat ik ermee aan moet. Ik ben ook pas 24 dus ik wil niet dat dit de rest van mijn leven is (wat hij ook weet).
Voor de rest gaat alles namelijk heel goed tussen ons, hij heeft blijkbaar een probleem emt seks maar ik kan mijn vinger er niet op leggen. Het verbaast me dat hij me nooit aanraakt, behalve wanneer hij daadwerkelijk wat wil.
Dit is pas mijn eerste post hier op het forum, ik kende het al langer en las wel al vaker mee, echter nooit aangemeld.
Anderhalf jaar na mijn grote shock voel ik toch de behoefte om het te delen en over te praten, en ik dacht dat dit forum misschien een mooie manier zou zijn.
Ik ben vrij jong gaan samenwonen, ik was pas 18, maar je bent jong en je wil wat, en wij dachten bij onszelf, als het nu niet lukt, dan toch over 5 jaar ook niet?! Zo gezegd zo gedaan, trok ik bij mijn vriend in. Hij is ouder dan ik, en woonde al sinds zijn 15e op zichzelf, al sinds zijn ouders gescheiden zijn (wat nogal traumatisch toendertijd is geweest). Na 2 jaar gefeest te hebben met vrienden zijn we verhuisd, en begon het eigenlijk pas echt. Allebei een baan van 9 tot 5, en hard werken voor een heel klein flatje. Ik werkte minimaal 40 uur per week, met minimaal 3 uur reizen per dag, terwijl ik eigenlijk de taken uitvoerde voor 3 functies.
Mijn vriend heeft nooit veel interesse gehad in seks, ik ben zijn eerste vriendin en voor mij had hij het pas 2x gedaan met een vrouw. Wel was hij weleens verliefd geweest, met name op zijn beste vriendin die hem toen niet wou, maar sinds hij met mij is des te meer helaas. We deden het vanaf begin af aan ongeveer 2x per week, meer is het nooit geweest. We hebben altijd veel verschillende dingen geprobeerd maar op mijn initiatief.
In die tijd begonnen de problemen, ik was er namelijk vaak niet. Ik merkte dat hij stiekem begon te doen met zijn telefoon, hij wilde niet meer zeggen hoe laat ie vrij was van zijn werk want ik moest niet zo zeuren, en ik kreeg steeds vaker als ik op mijn werk zat een zenuwachtig gevoel. Dat bleek ook te kloppen, want na maanden bleek dat hij met zijn beste vriendin en andere vriendinnen stiekem af sprak, smorgens, tijdens de lunch, of na het werk.
Ik zou in die tijd een week met mijn moeder naar Tenerife vertrekken. VCreemd genoeg kwam een week ervoor een raar mailtje binnen op de pc, wat ik niet mocht lezen. Er stonmd letterlijk: hihi kom je onder de douche vandaan, en lees je dat............. Hij begon te huilen en zei dat hij mailde met een seksueel ervaren vrouw, die hem kon vertellen hoe hij mij het beste kon beminnen, omdat ie een hele speciale avond wilde plannen. Die avond heb ik nog steeds niet gehad.........
Ik had het eigenlijk al moeten weten, want bij het afscheid op schiphol toen ik zei dat ik van hem hield en em vertrouwde flipte hij totaal, en liep hij zelfs boos weg zonder gedag te zeggen. De daaropvolgende dag, in Tenerife probeerde ik hem te bellen. Uiteindelihjk nam hij om 10 uur s avonds op met een slaapstem, dat hij al lag te slapen. Later bleek er iets anders te spelen. De laatste nacht van mnijn vakantie waren er weer 2 vriendinnen bij hem, ik zei dat ze niet mochten blijven slapen, hij beloofde het, echter rook mijn kussen zo vreemd.
2 maanden hierna kwam alles eruit. Die eerste nacht van mijn vakantie was hij met zijn beste vriendin geweest, waarna hij is vertrokken naar een vrouw van 40 met kind, waar hij een wilde nacht heeft doorgebracht vol anale fantasieen. 2 Weken later heeft hij die date nogmals herhaald, terwijl hij mij vertelde naar de Gamma te zijn. Toen bleek ook waarom wij vaak blut waren in die tijd. Hij zat namelijk op allerlei dating sites, en met allerlei camdames, telefoonrekeningen á 500 euro waren niks.
Hij zou ermee ophouden, ik heb hem steeds opnieuw betrapt maar nooit meer wat gezegd, tot af en toe. Ik heb hem ook betrapt op een mail aan een prostituee, of hij haar een half uur kon inhuren. Het antwoord daarop heb ik nooit gelezen. Daarbij filmpjes van shemales gevonden. Ook nog gevonden, filmpjes van thaise en donkere dames, waarvan hij zegt er verre van op te vallen. Hij weet allemaal niet dat ik dit weet.
Nu, anderhalf jaar later, heb ik hem niet meer kunnen betrappen op datingsites. Wel op camsites, maar dat is met stilzwijgend goedvinden, hij weet dat ik dat weet. Het is namelijk wel terug van 500 minstens naar maximaal 80 per maand (inc zijn abonnement).
Mijn probleem blijft, waarom? Waarom ben ik niet genoeg? Hij kijkt namelijk niet naar aantrekkelijkere dames dan ik om het zo te zeggen, zijn vrienden zouden hem sterker nog voor gek verklaren. Bovendien blijft het seks probleem, ik wil wel elke dag, hij blijkbaar ook maar niet met mij!
Praten is geen optie, maar ik zou em zo graag beter begrijpen. Hij zegt zelf dat ie eraan verslaafd is, dat het niet aan mij ligt, dar hij nou eenmaal smorgens geil is terwijl ik er niet ben (ik moet er om kwart voor 6 uit voor mijn werk).
Zijn er mensen die dit ook hebben meegemaakt? Of mensen die tips hebben?
Ik weet niet goed wat ik ermee aan moet. Ik ben ook pas 24 dus ik wil niet dat dit de rest van mijn leven is (wat hij ook weet).
Voor de rest gaat alles namelijk heel goed tussen ons, hij heeft blijkbaar een probleem emt seks maar ik kan mijn vinger er niet op leggen. Het verbaast me dat hij me nooit aanraakt, behalve wanneer hij daadwerkelijk wat wil.
maandag 24 januari 2011 om 13:49
Ik kan niet verkroppen dat als ik seks wil, en hij seks wil, dat hij dat dan met iemand anders over internet doet. Ik snap het gewoon niet. Als het nou is dat ie niet op me valt meer ofzo, maar ik begrijp het gewoon niet! Als we namelijk die 2x per week seks hebben slaat de vlam behoorlijk in de pan, en hij is altijd degene die zegt hoe geweldig het was....
Ik schrijf het misschien emotieloos op, maar dat is niet hoe ik me voel. Ik hou het gewoon beter vol als ik de emoties niet toe laat, en ik heb geen zin om over te komen als een mentaal wrak. Ik ben niet zielig namelijk, ik weet alleen niet goed wat ik moet doen/ wat we moeten doen.
Ik ben heel erg bang dat als ik hem voor de keuze stel of in therapie, of ik weg, dat hij voor het laatste zal kiezen. Niet omdat ie niet met mij wilt zijn maar omdat het de "easy way out" is.
Ik zou kunnen accepteren dat hij zich rukt achter zn pc'tje, vermits hij het eerst bij mij zoekt.
Ik ben vrij dominant dat klopt zeker, echter is hij wel dominanter dan ik. Als hij iets niet wil gebeurt dat vaak ook niet. We ruzieen meer dan genoeg, maar praten altijd alles uit, halen nooit oude koeien uit de sloot, gaan nooit met ruzie uit elkaar. We respecteren elkaars mening en kunnen er ons ook bij neer leggen als we het niet eens zijn.
Buiten dit gebeuren, beschouw ik onze relatie dan ook niet als oppervlakkig. We praten vrijwel overal over, hij is degene die ik bel als er iets leuks is en als er iets niet leuks is, en andersom. Over de grote vragen des levens praten we ook veel en daarin hebben we veel gelijkstemming gevonden. Sommige hobby's delen we zelfs samen. We ondernemen veel dingen samen, en ook met vrienden. Soms denk ik wel eens dat we misschien teveel op elkaar lijken. Het klinkt zo nogal kinderachtig, maar ik weet niet goed hoe ik kan uitdrukken dat het geen oppervlakkige relatie is, hoe geef je zoiets aan tenslotte.
Ik hoop me zo wat duidelijker uitgedrukt te hebben.
Ik schrijf het misschien emotieloos op, maar dat is niet hoe ik me voel. Ik hou het gewoon beter vol als ik de emoties niet toe laat, en ik heb geen zin om over te komen als een mentaal wrak. Ik ben niet zielig namelijk, ik weet alleen niet goed wat ik moet doen/ wat we moeten doen.
Ik ben heel erg bang dat als ik hem voor de keuze stel of in therapie, of ik weg, dat hij voor het laatste zal kiezen. Niet omdat ie niet met mij wilt zijn maar omdat het de "easy way out" is.
Ik zou kunnen accepteren dat hij zich rukt achter zn pc'tje, vermits hij het eerst bij mij zoekt.
Ik ben vrij dominant dat klopt zeker, echter is hij wel dominanter dan ik. Als hij iets niet wil gebeurt dat vaak ook niet. We ruzieen meer dan genoeg, maar praten altijd alles uit, halen nooit oude koeien uit de sloot, gaan nooit met ruzie uit elkaar. We respecteren elkaars mening en kunnen er ons ook bij neer leggen als we het niet eens zijn.
Buiten dit gebeuren, beschouw ik onze relatie dan ook niet als oppervlakkig. We praten vrijwel overal over, hij is degene die ik bel als er iets leuks is en als er iets niet leuks is, en andersom. Over de grote vragen des levens praten we ook veel en daarin hebben we veel gelijkstemming gevonden. Sommige hobby's delen we zelfs samen. We ondernemen veel dingen samen, en ook met vrienden. Soms denk ik wel eens dat we misschien teveel op elkaar lijken. Het klinkt zo nogal kinderachtig, maar ik weet niet goed hoe ik kan uitdrukken dat het geen oppervlakkige relatie is, hoe geef je zoiets aan tenslotte.
Ik hoop me zo wat duidelijker uitgedrukt te hebben.
maandag 24 januari 2011 om 13:54
[quote]summerrain87 schreef op 24 januari 2011 @ 13:49:
Ik ben heel erg bang dat als ik hem voor de keuze stel of in therapie, of ik weg, dat hij voor het laatste zal kiezen. Niet omdat ie niet met mij wilt zijn maar omdat het de "easy way out" is.
Dat schreef ik al eerder. Je bent bang dat hij weggaat. Dus hij kan blijven doen wat hij wilt.
Wat vind hij nou zelf van zijn gedrag?
Ik ben heel erg bang dat als ik hem voor de keuze stel of in therapie, of ik weg, dat hij voor het laatste zal kiezen. Niet omdat ie niet met mij wilt zijn maar omdat het de "easy way out" is.
Dat schreef ik al eerder. Je bent bang dat hij weggaat. Dus hij kan blijven doen wat hij wilt.
Wat vind hij nou zelf van zijn gedrag?
maandag 24 januari 2011 om 13:54
Elfje, daar ben ik inderdaad mee bezig. Ik heb het er best moeilijk mee, en heb informatie opgevraagd bij mijn ziekenfonds hoe dat allemaal in zijn werk gaat.
Prima als jullie me allemaal afhankelijk vinden, die reacties had ik ook verwacht. Kan best zijn, echter doe ik wat goed voelt voor mij, dat dat niet misschien het beste is dat blijkt nu langzamerhand, echter maakt volgens mij iedereen fouten in zijn leven en ik heb het blijkbaar niet al te slim aangepakt. Ik heb in ieder geval wel mijn hart gevolgd en het geprobeerd, en gelukkig heb ik nog een leven voor me mocht deze relatie niet lukken wat ik dus wel hoop.
@Daaromniet, hij vindt het vreemdgaan zelf ook schofterig, en heeft daar enorm veel spijt van. Ik heb hem sindsdien ook nooit meer op tekenen in die richting kunnen betrappen, ook nooit meer het zenuwachtige gevoel gehad op mijn werk. Het cammen weet ik niet precies, hij voelt zich er wel rot over, maar hij moet het voor zijn gevoel kwijt krijg ik het idee. Als hij meer stress heeft doet hij het ook meer, ik heb het idee dat hij daarin vlucht.
Prima als jullie me allemaal afhankelijk vinden, die reacties had ik ook verwacht. Kan best zijn, echter doe ik wat goed voelt voor mij, dat dat niet misschien het beste is dat blijkt nu langzamerhand, echter maakt volgens mij iedereen fouten in zijn leven en ik heb het blijkbaar niet al te slim aangepakt. Ik heb in ieder geval wel mijn hart gevolgd en het geprobeerd, en gelukkig heb ik nog een leven voor me mocht deze relatie niet lukken wat ik dus wel hoop.
@Daaromniet, hij vindt het vreemdgaan zelf ook schofterig, en heeft daar enorm veel spijt van. Ik heb hem sindsdien ook nooit meer op tekenen in die richting kunnen betrappen, ook nooit meer het zenuwachtige gevoel gehad op mijn werk. Het cammen weet ik niet precies, hij voelt zich er wel rot over, maar hij moet het voor zijn gevoel kwijt krijg ik het idee. Als hij meer stress heeft doet hij het ook meer, ik heb het idee dat hij daarin vlucht.
maandag 24 januari 2011 om 13:57
Jouw probleem is dat je je toekomst ziet met je vriend, maar dan wel jouw vriend aangepast aan jouw idealen.
Dat is een leuke droom maar geen realiteit. Hij is zo als hij is. En als hij niet wil veranderen, kan je je ook afvragen in hoeverre jij en jullie relatie belangrijk voor hem is.
Daar ben je dus ook bang voor.
Dus wat wil je? Altijd op de 2e plek blijven staan???
Ik snap hoe je denkt. Ik had ook heel graag een toekomst gewild met mijn ex, als een paar dingen net even anders zouden zijn. Maar in de realiteit zijn en worden die dingen niet anders.
Dus of je accepteert het, in jouw geval op nr 2 staan, of niet.
Dat is een leuke droom maar geen realiteit. Hij is zo als hij is. En als hij niet wil veranderen, kan je je ook afvragen in hoeverre jij en jullie relatie belangrijk voor hem is.
Daar ben je dus ook bang voor.
Dus wat wil je? Altijd op de 2e plek blijven staan???
Ik snap hoe je denkt. Ik had ook heel graag een toekomst gewild met mijn ex, als een paar dingen net even anders zouden zijn. Maar in de realiteit zijn en worden die dingen niet anders.
Dus of je accepteert het, in jouw geval op nr 2 staan, of niet.
maandag 24 januari 2011 om 13:58
Jij wil je zin, namelijk dat hij jou respecteert, en hij wil zijn zin, namelijk jou niet respecteren.
Hoe sterk beider wil ook is, wie denk je dat er hoe dan ook telkens aan het langste eind gaat trekken? ('Aan het langste eind trekken', whoehaahaaaa).
Neem je verlies zou ik zeggen, want het is onafwendbaar. En pak daarna je winst, want die ligt op je te wachten in de vorm van zelfrespect en zelfstandigheid.
Maar goed. Zinloos om dit te zeggen, omdat jij nu eenmaal je zinnen hebt gezet op het kneden van hem in het door jou (terecht, maar helaas ten enen male niet mogelijk) gewenste model. Jij blijft volhouden dat het wel mogelijk is. Alles is mogelijk, maar binnen jezelf. Je kunt een ander niet veranderen. Maar blijf vooral geloven van wel als jij daardoor het comfortabele gevoel behoudt dat je gelijk had, hebt en zult krijgen.
Ik geef bij deze de hoop op dat jij jezelf van die zinnen af zult zetten. Succes ermee!
Hoe sterk beider wil ook is, wie denk je dat er hoe dan ook telkens aan het langste eind gaat trekken? ('Aan het langste eind trekken', whoehaahaaaa).
Neem je verlies zou ik zeggen, want het is onafwendbaar. En pak daarna je winst, want die ligt op je te wachten in de vorm van zelfrespect en zelfstandigheid.
Maar goed. Zinloos om dit te zeggen, omdat jij nu eenmaal je zinnen hebt gezet op het kneden van hem in het door jou (terecht, maar helaas ten enen male niet mogelijk) gewenste model. Jij blijft volhouden dat het wel mogelijk is. Alles is mogelijk, maar binnen jezelf. Je kunt een ander niet veranderen. Maar blijf vooral geloven van wel als jij daardoor het comfortabele gevoel behoudt dat je gelijk had, hebt en zult krijgen.
Ik geef bij deze de hoop op dat jij jezelf van die zinnen af zult zetten. Succes ermee!
maandag 24 januari 2011 om 14:00
Goed dat je therapie overweegt!!
Het is zo jammer ervaringen in je leven te missen uit angst!
Kom op Summerrain! Er schuilt vast ook in jouw een sterke vrouw!
Misschien moet je je bendenken dat vele vrouwen de situatie die jouw leven is, niet zouden volhouden. Als je die kracht kan omzetten in iets dat jou positiviteit brengt heb je al veel bereikt!
Het is zo jammer ervaringen in je leven te missen uit angst!
Kom op Summerrain! Er schuilt vast ook in jouw een sterke vrouw!
Misschien moet je je bendenken dat vele vrouwen de situatie die jouw leven is, niet zouden volhouden. Als je die kracht kan omzetten in iets dat jou positiviteit brengt heb je al veel bereikt!
maandag 24 januari 2011 om 14:01
Frankie, het gaat hierbij niet om gelijk krijgen. Het gaat om mijn diepste hoop en diepste wens. Ik denk niet dat het vreemd is dat ik dat heel graag wil en hoop.
Ik blijf niet volhouden dat hte mogelijk is, maar dat ik het als mogelijk zie! Ik geloof er niet in dat ik het kan veranderen, maar ik hoop dat hij dat zal doen.
Ik blijf niet volhouden dat hte mogelijk is, maar dat ik het als mogelijk zie! Ik geloof er niet in dat ik het kan veranderen, maar ik hoop dat hij dat zal doen.
maandag 24 januari 2011 om 14:02
quote:summerrain87 schreef op 24 januari 2011 @ 13:49:
Ik kan niet verkroppendat snap ik, en ik snap dat DAT een serieus probleem is.quote:maar ik begrijp het gewoon niet!En dat vind ik minder duidelijk. Als je hiermee ook bedoelt dat je het niet accepteert, ok. Maar als het echt puur gaat om niet begrijpen: er is nog wel meer dat je niet begrijpt, lijkt me.quote:mentaal wrak.Is dat wel hoe je je voelt? Zo ja, waarom zou je dat niet uiten dan?quote:Ik ben niet zieligGeen zorgen: ik vind mensen die zelf in een situatie blijven waar ze makkelijk uit kunnen stappen nooit zielig.quote:wat ik moet doen/ wat we moeten doen.hangt er maar helemaal vanaf wat jouw/jullie probleem precies is.quote:Ik ben heel erg bang dat als ik hem voor de keuze stel of in therapie, of ik weg, dat hij voor het laatste zal kiezen. Niet omdat ie niet met mij wilt zijn maar omdat het de "easy way out" is.OK, dus je accepteert dit alles liever, dan dat je de kans loopt hem kwijt te raken. Je wéét dus dat je daarmee kiest voor een situatie die jou een probleem geeft. Wat dat probleem precies is, is mij nog niet duidelijk (ik kan vanalles voor je invullen, maar daar heb je weinig aan), maar je accepteert dat probleem dus heel bewust wel.quote:Ik zou kunnen accepteren dat hij zich rukt achter zn pc'tje, vermits hij het eerst bij mij zoekt.En weet je zeker dat hij het niet eerst bij jou zoekt? Of moet hij het op jouw manier bij jou zoeken?quote:Ik ben vrij dominant dat klopt zeker, echter is hij wel dominanter dan ik. Als hij iets niet wil gebeurt dat vaak ook niet. We ruzieen meer dan genoeg, maar praten altijd alles uit, halen nooit oude koeien uit de sloot, gaan nooit met ruzie uit elkaar. We respecteren elkaars mening en kunnen er ons ook bij neer leggen als we het niet eens zijn.Dat blijkt. Vooral als het over sex gaat.quote:Het klinkt zo nogal kinderachtig, maar ik weet niet goed hoe ik kan uitdrukken dat het geen oppervlakkige relatie is, hoe geef je zoiets aan tenslotte.Je hoeft je niet druk te maken over hoe het klinkt. Jij vindt de relatie kennelijk uitstekend, maar met één probleem. Prima, dan is dat zo, wat anderen er verder van vinden.
Maar toch: waarom zeg je dat als het zo blijft, je bij hem weg gaat? Wat is er precies zo erg dan aan wat hij doet? En als dat zo erg is, waarom blijf je dan nu bij hem? Kan je dat nog eens uitleggen, want dat snap ik nog steeds niet.
Ik kan niet verkroppendat snap ik, en ik snap dat DAT een serieus probleem is.quote:maar ik begrijp het gewoon niet!En dat vind ik minder duidelijk. Als je hiermee ook bedoelt dat je het niet accepteert, ok. Maar als het echt puur gaat om niet begrijpen: er is nog wel meer dat je niet begrijpt, lijkt me.quote:mentaal wrak.Is dat wel hoe je je voelt? Zo ja, waarom zou je dat niet uiten dan?quote:Ik ben niet zieligGeen zorgen: ik vind mensen die zelf in een situatie blijven waar ze makkelijk uit kunnen stappen nooit zielig.quote:wat ik moet doen/ wat we moeten doen.hangt er maar helemaal vanaf wat jouw/jullie probleem precies is.quote:Ik ben heel erg bang dat als ik hem voor de keuze stel of in therapie, of ik weg, dat hij voor het laatste zal kiezen. Niet omdat ie niet met mij wilt zijn maar omdat het de "easy way out" is.OK, dus je accepteert dit alles liever, dan dat je de kans loopt hem kwijt te raken. Je wéét dus dat je daarmee kiest voor een situatie die jou een probleem geeft. Wat dat probleem precies is, is mij nog niet duidelijk (ik kan vanalles voor je invullen, maar daar heb je weinig aan), maar je accepteert dat probleem dus heel bewust wel.quote:Ik zou kunnen accepteren dat hij zich rukt achter zn pc'tje, vermits hij het eerst bij mij zoekt.En weet je zeker dat hij het niet eerst bij jou zoekt? Of moet hij het op jouw manier bij jou zoeken?quote:Ik ben vrij dominant dat klopt zeker, echter is hij wel dominanter dan ik. Als hij iets niet wil gebeurt dat vaak ook niet. We ruzieen meer dan genoeg, maar praten altijd alles uit, halen nooit oude koeien uit de sloot, gaan nooit met ruzie uit elkaar. We respecteren elkaars mening en kunnen er ons ook bij neer leggen als we het niet eens zijn.Dat blijkt. Vooral als het over sex gaat.quote:Het klinkt zo nogal kinderachtig, maar ik weet niet goed hoe ik kan uitdrukken dat het geen oppervlakkige relatie is, hoe geef je zoiets aan tenslotte.Je hoeft je niet druk te maken over hoe het klinkt. Jij vindt de relatie kennelijk uitstekend, maar met één probleem. Prima, dan is dat zo, wat anderen er verder van vinden.
Maar toch: waarom zeg je dat als het zo blijft, je bij hem weg gaat? Wat is er precies zo erg dan aan wat hij doet? En als dat zo erg is, waarom blijf je dan nu bij hem? Kan je dat nog eens uitleggen, want dat snap ik nog steeds niet.
maandag 24 januari 2011 om 14:03
quote:summerrain87 schreef op 24 januari 2011 @ 14:01:
Frankie, het gaat hierbij niet om gelijk krijgen. Het gaat om mijn diepste hoop en diepste wens. Ik denk niet dat het vreemd is dat ik dat heel graag wil en hoop.
Ik blijf niet volhouden dat hte mogelijk is, maar dat ik het als mogelijk zie! Ik geloof er niet in dat ik het kan veranderen, maar ik hoop dat hij dat zal doen.
....en dus blijf je maar bij hem.
Het zal inderdaad goed zijn als je eens met een therapeut gaat praten. Hopelijk laat die het je wel anders inzien.
Frankie, het gaat hierbij niet om gelijk krijgen. Het gaat om mijn diepste hoop en diepste wens. Ik denk niet dat het vreemd is dat ik dat heel graag wil en hoop.
Ik blijf niet volhouden dat hte mogelijk is, maar dat ik het als mogelijk zie! Ik geloof er niet in dat ik het kan veranderen, maar ik hoop dat hij dat zal doen.
....en dus blijf je maar bij hem.
Het zal inderdaad goed zijn als je eens met een therapeut gaat praten. Hopelijk laat die het je wel anders inzien.
maandag 24 januari 2011 om 14:05
Jouw vriend heeft het mooi voor elkaar!
Gaat feestend met andere dames het leven door en alles wat ie te horen krijgt is: Foei!
Waarom zou ie dan gaan stoppen met al dat vreemdgaan?
Hij weet dat jij superafhankelijk van hem bent,en nooit er zelf vandoor zal gaan.
Ik denk ook niet dat hij van jou houd,anders deed ie je dit niet allemaal aan.
Maar ja ,zo,n "vrije" relatie krijgt ie nooit meer.
In deze relatie heb jij alles te verliezen,hij niet.
Meisje,waar is je eigenwaarde???!!!
Gaat feestend met andere dames het leven door en alles wat ie te horen krijgt is: Foei!
Waarom zou ie dan gaan stoppen met al dat vreemdgaan?
Hij weet dat jij superafhankelijk van hem bent,en nooit er zelf vandoor zal gaan.
Ik denk ook niet dat hij van jou houd,anders deed ie je dit niet allemaal aan.
Maar ja ,zo,n "vrije" relatie krijgt ie nooit meer.
In deze relatie heb jij alles te verliezen,hij niet.
Meisje,waar is je eigenwaarde???!!!
maandag 24 januari 2011 om 14:08
Met jouw hoop en diepste wens spreek je hem aan op een niveau waar ZIJN diepste wens helemaal niet zit. Is je dat nu nóg niet duidelijk? Of wil jij blijven 'hopen' dat zijn diepste wens meerdere verdiepingen naar boven verhuist, omdat jij dat zo graag wil? Als hij jou belangrijk had gevonden was dat al lang gebeurd. Sterker, hij KAN jou alleen maar belangrijk vinden op een hoger niveau dan waar hij zit.
Patstelling, dus. En jij maar blijven hopen op winst. Hoe dik kan de plaat voor iemands hoofd zijn?
Patstelling, dus. En jij maar blijven hopen op winst. Hoe dik kan de plaat voor iemands hoofd zijn?
maandag 24 januari 2011 om 14:09
quote:summerrain87 schreef op 24 januari 2011 @ 13:49:
Ik kan niet verkroppen dat als ik seks wil, en hij seks wil, dat hij dat dan met iemand anders over internet doet. Ik snap het gewoon niet. Als het nou is dat ie niet op me valt meer ofzo, maar ik begrijp het gewoon niet! Als we namelijk die 2x per week seks hebben slaat de vlam behoorlijk in de pan, en hij is altijd degene die zegt hoe geweldig het was....
Ik schrijf het misschien emotieloos op, maar dat is niet hoe ik me voel. Ik hou het gewoon beter vol als ik de emoties niet toe laat, en ik heb geen zin om over te komen als een mentaal wrak. Ik ben niet zielig namelijk, ik weet alleen niet goed wat ik moet doen/ wat we moeten doen.
Ik ben heel erg bang dat als ik hem voor de keuze stel of in therapie, of ik weg, dat hij voor het laatste zal kiezen. Niet omdat ie niet met mij wilt zijn maar omdat het de "easy way out" is.
Ik zou kunnen accepteren dat hij zich rukt achter zn pc'tje, vermits hij het eerst bij mij zoekt.
Ik ben vrij dominant dat klopt zeker, echter is hij wel dominanter dan ik. Als hij iets niet wil gebeurt dat vaak ook niet. We ruzieen meer dan genoeg, maar praten altijd alles uit, halen nooit oude koeien uit de sloot, gaan nooit met ruzie uit elkaar. We respecteren elkaars mening en kunnen er ons ook bij neer leggen als we het niet eens zijn.
Buiten dit gebeuren, beschouw ik onze relatie dan ook niet als oppervlakkig. We praten vrijwel overal over, hij is degene die ik bel als er iets leuks is en als er iets niet leuks is, en andersom. Over de grote vragen des levens praten we ook veel en daarin hebben we veel gelijkstemming gevonden. Sommige hobby's delen we zelfs samen. We ondernemen veel dingen samen, en ook met vrienden. Soms denk ik wel eens dat we misschien teveel op elkaar lijken. Het klinkt zo nogal kinderachtig, maar ik weet niet goed hoe ik kan uitdrukken dat het geen oppervlakkige relatie is, hoe geef je zoiets aan tenslotte.
Ik hoop me zo wat duidelijker uitgedrukt te hebben.
En jij denkt vanwege de spetterende sex dat ie wel van je moet houden
Dan heeft ie wel heel veel liefde in zijn donder zitten,voor al die vrouwen waar ie ook spetterende sex mee heeft.
Zie dit alsjeblieft niet als graadmeter voor "het houden van"
Ik kan niet verkroppen dat als ik seks wil, en hij seks wil, dat hij dat dan met iemand anders over internet doet. Ik snap het gewoon niet. Als het nou is dat ie niet op me valt meer ofzo, maar ik begrijp het gewoon niet! Als we namelijk die 2x per week seks hebben slaat de vlam behoorlijk in de pan, en hij is altijd degene die zegt hoe geweldig het was....
Ik schrijf het misschien emotieloos op, maar dat is niet hoe ik me voel. Ik hou het gewoon beter vol als ik de emoties niet toe laat, en ik heb geen zin om over te komen als een mentaal wrak. Ik ben niet zielig namelijk, ik weet alleen niet goed wat ik moet doen/ wat we moeten doen.
Ik ben heel erg bang dat als ik hem voor de keuze stel of in therapie, of ik weg, dat hij voor het laatste zal kiezen. Niet omdat ie niet met mij wilt zijn maar omdat het de "easy way out" is.
Ik zou kunnen accepteren dat hij zich rukt achter zn pc'tje, vermits hij het eerst bij mij zoekt.
Ik ben vrij dominant dat klopt zeker, echter is hij wel dominanter dan ik. Als hij iets niet wil gebeurt dat vaak ook niet. We ruzieen meer dan genoeg, maar praten altijd alles uit, halen nooit oude koeien uit de sloot, gaan nooit met ruzie uit elkaar. We respecteren elkaars mening en kunnen er ons ook bij neer leggen als we het niet eens zijn.
Buiten dit gebeuren, beschouw ik onze relatie dan ook niet als oppervlakkig. We praten vrijwel overal over, hij is degene die ik bel als er iets leuks is en als er iets niet leuks is, en andersom. Over de grote vragen des levens praten we ook veel en daarin hebben we veel gelijkstemming gevonden. Sommige hobby's delen we zelfs samen. We ondernemen veel dingen samen, en ook met vrienden. Soms denk ik wel eens dat we misschien teveel op elkaar lijken. Het klinkt zo nogal kinderachtig, maar ik weet niet goed hoe ik kan uitdrukken dat het geen oppervlakkige relatie is, hoe geef je zoiets aan tenslotte.
Ik hoop me zo wat duidelijker uitgedrukt te hebben.
En jij denkt vanwege de spetterende sex dat ie wel van je moet houden
Dan heeft ie wel heel veel liefde in zijn donder zitten,voor al die vrouwen waar ie ook spetterende sex mee heeft.
Zie dit alsjeblieft niet als graadmeter voor "het houden van"
maandag 24 januari 2011 om 14:26
Kiddootje, nee dit denk ik helemaal niet? Ik zeg alleen dat ik niet begrijp, als HIJ de seks met mij goed vindt, hij het dan niet vaker met mij doet als hij het wel vaker wilt.
[quote]summerrain87 schreef op 24 januari 2011 @ 13:49:quote:mentaal wrak.Is dat wel hoe je je voelt? Zo ja, waarom zou je dat niet uiten dan?
Weet ik zelf eigenlijk ook niet, lukt me nooit helemaal eerlijk gezegd. Ik hou mezelf liever gewoon groot, als ik eraan toegeef ben ik bang dat ik uit elkaar barst.
quote:Ik zou kunnen accepteren dat hij zich rukt achter zn pc'tje, vermits hij het eerst bij mij zoekt.En weet je zeker dat hij het niet eerst bij jou zoekt? Of moet hij het op jouw manier bij jou zoeken?
Dit weet ik heel zeker, ik kan het namelijk subtiel brengen, met sexy lingerie wat hij niet kan ontwijken, totaal niet subtiel, maar of hij reageert niet, heeft hoofdpijn, is moe je kent het wel. Als hij zin heeft, eerlijk gezegd is het nog niet echt gebeurd dat er dan niks meer gebeurde. Vaak heb ik dan al enkele dagen zin en als hij dan wil sla ik dat niet zo snel af, eigenlijk niet zeg maar.
quote:Ik ben vrij dominant dat klopt zeker, echter is hij wel dominanter dan ik. Als hij iets niet wil gebeurt dat vaak ook niet. We ruzieen meer dan genoeg, maar praten altijd alles uit, halen nooit oude koeien uit de sloot, gaan nooit met ruzie uit elkaar. We respecteren elkaars mening en kunnen er ons ook bij neer leggen als we het niet eens zijn.Dat blijkt. Vooral als het over sex gaat.
Hoe bedoel je precies? Waaruit blijkt naar jouw idee dat ik te dominant ben qua seks? Ik vraag mezelf namelijk vaak af in hoe verre mijn gedrag bijdraagt aan zijn gedrag daarin. Zeker omdat de eerste 2 jaar van onze relatie dit nog helemaal niet speelde, pas sinds ik echt ben gaan werken.
Maar toch: waarom zeg je dat als het zo blijft, je bij hem weg gaat? Wat is er precies zo erg dan aan wat hij doet? En als dat zo erg is, waarom blijf je dan nu bij hem? Kan je dat nog eens uitleggen, want dat snap ik nog steeds niet.
Ik vind het heel erg dat hij mij seksueel gezien niet wilt. Ik snap niet waarom. Toen ik net bij hem woonde zijn wij allebei heel erg aangekomen, hij van 70 kg naar 110 en ik van 70kg naar 100. Ik weeg nu inmiddels weer 65. Als hij me toen minder aantrekkelijk vond, niet goed, maar ok, maar dit is niet meer het geval. Ik zie er beter uit dan toen hij me leerde kennen.
Ik had dit bericht eerder moeten plaatsen wellicht. Het is een ernstige situatie, dat weet ik wel, echter gaat het het afgelopen half jaar steeds beter. We praten alleen maar meer en meer, ook daarover een stuk openlijker, het leven is gewoon een stuk leuker. Hij zit ook al jaren vast in een saaie baan, en gaat volgende week ergens anders beginnen wat ook een hoop dingen een stuk positiever maakt. Ik heb hem nog nooit zo blij gezien als de afgelopen 2 maanden.
[quote]summerrain87 schreef op 24 januari 2011 @ 13:49:quote:mentaal wrak.Is dat wel hoe je je voelt? Zo ja, waarom zou je dat niet uiten dan?
Weet ik zelf eigenlijk ook niet, lukt me nooit helemaal eerlijk gezegd. Ik hou mezelf liever gewoon groot, als ik eraan toegeef ben ik bang dat ik uit elkaar barst.
quote:Ik zou kunnen accepteren dat hij zich rukt achter zn pc'tje, vermits hij het eerst bij mij zoekt.En weet je zeker dat hij het niet eerst bij jou zoekt? Of moet hij het op jouw manier bij jou zoeken?
Dit weet ik heel zeker, ik kan het namelijk subtiel brengen, met sexy lingerie wat hij niet kan ontwijken, totaal niet subtiel, maar of hij reageert niet, heeft hoofdpijn, is moe je kent het wel. Als hij zin heeft, eerlijk gezegd is het nog niet echt gebeurd dat er dan niks meer gebeurde. Vaak heb ik dan al enkele dagen zin en als hij dan wil sla ik dat niet zo snel af, eigenlijk niet zeg maar.
quote:Ik ben vrij dominant dat klopt zeker, echter is hij wel dominanter dan ik. Als hij iets niet wil gebeurt dat vaak ook niet. We ruzieen meer dan genoeg, maar praten altijd alles uit, halen nooit oude koeien uit de sloot, gaan nooit met ruzie uit elkaar. We respecteren elkaars mening en kunnen er ons ook bij neer leggen als we het niet eens zijn.Dat blijkt. Vooral als het over sex gaat.
Hoe bedoel je precies? Waaruit blijkt naar jouw idee dat ik te dominant ben qua seks? Ik vraag mezelf namelijk vaak af in hoe verre mijn gedrag bijdraagt aan zijn gedrag daarin. Zeker omdat de eerste 2 jaar van onze relatie dit nog helemaal niet speelde, pas sinds ik echt ben gaan werken.
Maar toch: waarom zeg je dat als het zo blijft, je bij hem weg gaat? Wat is er precies zo erg dan aan wat hij doet? En als dat zo erg is, waarom blijf je dan nu bij hem? Kan je dat nog eens uitleggen, want dat snap ik nog steeds niet.
Ik vind het heel erg dat hij mij seksueel gezien niet wilt. Ik snap niet waarom. Toen ik net bij hem woonde zijn wij allebei heel erg aangekomen, hij van 70 kg naar 110 en ik van 70kg naar 100. Ik weeg nu inmiddels weer 65. Als hij me toen minder aantrekkelijk vond, niet goed, maar ok, maar dit is niet meer het geval. Ik zie er beter uit dan toen hij me leerde kennen.
Ik had dit bericht eerder moeten plaatsen wellicht. Het is een ernstige situatie, dat weet ik wel, echter gaat het het afgelopen half jaar steeds beter. We praten alleen maar meer en meer, ook daarover een stuk openlijker, het leven is gewoon een stuk leuker. Hij zit ook al jaren vast in een saaie baan, en gaat volgende week ergens anders beginnen wat ook een hoop dingen een stuk positiever maakt. Ik heb hem nog nooit zo blij gezien als de afgelopen 2 maanden.
maandag 24 januari 2011 om 14:34
Jij gaat niet weg, jij wilt niet eens weg. Niet nu iig. Wat wij ook zeggen, je bent er blijkbaar nog niet aan toe om weg te gaan. Ik geloof wel dat je je aan het 'losmaken' bent van hem en misschien over een tijd (paar jaar?) wel weg gaat, wie weet met een paar kinderen onder je arm. En geloof me, dingen worden pas echt lastig als je kinderen hebt. Denk aan fulltime werken (of parttime maar dan waarschijnlijk te weinig geld) versus kinderopvang, in combinatie met hoogte van huur voor een 3 of 4- kamer woning, kinderen die uit hun vertouwde omegeving worden gehaald, nieuwe school, pijn van kinderen van scheiding opzich enz enz.
Nu kan je makkelijk weg, je bent alleen en hebt een goede baan .Maar je wilt niet. Enige advies wat ik voor je heb: Begin niet aan kinderen met deze man. Al het andere verstandige advies van iedereen is tegen dovenmansoren, vrees is.
Maar ik wens je wel veel kracht en wijsheid toe.
Nu kan je makkelijk weg, je bent alleen en hebt een goede baan .Maar je wilt niet. Enige advies wat ik voor je heb: Begin niet aan kinderen met deze man. Al het andere verstandige advies van iedereen is tegen dovenmansoren, vrees is.
Maar ik wens je wel veel kracht en wijsheid toe.
maandag 24 januari 2011 om 14:45
Kinderen begin ik niet aan zolang de reden voor twijfel niet weg is. Ik ben zelf kind van gescheiden ouders.
Het verstandige advies is niet tegen dovemansoren, ik hoor het wel, ik ben er nog niet aan toe om ernaar te handelen. Ik wil nog niet opgeven.
Ik zet mijn verhaal op het forum om het eens kwijt te kunnen, misschien lotgenootjes te ontmoeten en tips te horen waar ik zelf nog niet aan gedacht had.
Zoals gezegd, als een vriendin met dit verhaal zou komen zou ik hetzelfde zeggen. Echter kan ik het zelf (nog) niet.
Nee, hij is wel wat kwijt maar zit nog rond de 100kg.
Het verstandige advies is niet tegen dovemansoren, ik hoor het wel, ik ben er nog niet aan toe om ernaar te handelen. Ik wil nog niet opgeven.
Ik zet mijn verhaal op het forum om het eens kwijt te kunnen, misschien lotgenootjes te ontmoeten en tips te horen waar ik zelf nog niet aan gedacht had.
Zoals gezegd, als een vriendin met dit verhaal zou komen zou ik hetzelfde zeggen. Echter kan ik het zelf (nog) niet.
Nee, hij is wel wat kwijt maar zit nog rond de 100kg.
maandag 24 januari 2011 om 14:46
quote:summerrain87 schreef op 24 januari 2011 @ 14:45:
Kinderen begin ik niet aan zolang de reden voor twijfel niet weg is. Ik ben zelf kind van gescheiden ouders.
Het verstandige advies is niet tegen dovemansoren, ik hoor het wel, ik ben er nog niet aan toe om ernaar te handelen. Ik wil nog niet opgeven.
Ik zet mijn verhaal op het forum om het eens kwijt te kunnen, misschien lotgenootjes te ontmoeten en tips te horen waar ik zelf nog niet aan gedacht had.
Zoals gezegd, als een vriendin met dit verhaal zou komen zou ik hetzelfde zeggen. Echter kan ik het zelf (nog) niet.Ongelofelijk,maar jullie worden vast heeeel gelukkig samen, nou hij dan,hij blijft lekker vreemdgaan met goedkeuren van jou!
Kinderen begin ik niet aan zolang de reden voor twijfel niet weg is. Ik ben zelf kind van gescheiden ouders.
Het verstandige advies is niet tegen dovemansoren, ik hoor het wel, ik ben er nog niet aan toe om ernaar te handelen. Ik wil nog niet opgeven.
Ik zet mijn verhaal op het forum om het eens kwijt te kunnen, misschien lotgenootjes te ontmoeten en tips te horen waar ik zelf nog niet aan gedacht had.
Zoals gezegd, als een vriendin met dit verhaal zou komen zou ik hetzelfde zeggen. Echter kan ik het zelf (nog) niet.Ongelofelijk,maar jullie worden vast heeeel gelukkig samen, nou hij dan,hij blijft lekker vreemdgaan met goedkeuren van jou!
"The time is always right to do what's right." -Martin Luther King
maandag 24 januari 2011 om 14:53
Dat probeer ik te doen Rider, echter weet ik dus niet goed hoe, buiten therapie wat hij dus perse niet wil, doodsbang is hij er voor.
Wat we wel weten is dat we er samen uit willen komen, ook hij! Ook al mocht het door zijn daden niet zo blijken, dat is wel wat hij altijd blijft herhalen. Ik vind dat er teveel goede elementen in de relatie zitten om als er zich een probleem voor doet meteen aan m'n stutten te trekken. Ik hou erg veel van hem en hij van mij. Buiten mij heeft hij verder ook niet heel veel, dus wat dat betreft is hij even afhankelijk van mij, als je het dan zo wilt zien.
Wat we wel weten is dat we er samen uit willen komen, ook hij! Ook al mocht het door zijn daden niet zo blijken, dat is wel wat hij altijd blijft herhalen. Ik vind dat er teveel goede elementen in de relatie zitten om als er zich een probleem voor doet meteen aan m'n stutten te trekken. Ik hou erg veel van hem en hij van mij. Buiten mij heeft hij verder ook niet heel veel, dus wat dat betreft is hij even afhankelijk van mij, als je het dan zo wilt zien.
maandag 24 januari 2011 om 14:54
quote:summerrain87 schreef op 24 januari 2011 @ 14:45:
Ik zet mijn verhaal op het forum om het eens kwijt te kunnen, misschien lotgenootjes te ontmoeten en tips te horen waar ik zelf nog niet aan gedacht had.
Ja. En dit lotgenootje zegt dus: neem je verlies en pak daarna je winst.
Zoals gezegd, als een vriendin met dit verhaal zou komen zou ik hetzelfde zeggen. Echter kan ik het zelf (nog) niet.
Okee, gebruik dan de faciliteiten die je nu nog hebt met hem, om in stilte te bouwen aan dezelfde faciliteiten voor jezelf. Zodra je iets van een praktische basis hebt gecreeerd, kun je vanzelf weg, ook emotioneel. En begin nu niet over schuldgevoel want dat hoort bij zijn afdeling. Die niet thuis geeft, want te druk met afrukwerkzaamheden. Hij vraagt hierom.
Ik zet mijn verhaal op het forum om het eens kwijt te kunnen, misschien lotgenootjes te ontmoeten en tips te horen waar ik zelf nog niet aan gedacht had.
Ja. En dit lotgenootje zegt dus: neem je verlies en pak daarna je winst.
Zoals gezegd, als een vriendin met dit verhaal zou komen zou ik hetzelfde zeggen. Echter kan ik het zelf (nog) niet.
Okee, gebruik dan de faciliteiten die je nu nog hebt met hem, om in stilte te bouwen aan dezelfde faciliteiten voor jezelf. Zodra je iets van een praktische basis hebt gecreeerd, kun je vanzelf weg, ook emotioneel. En begin nu niet over schuldgevoel want dat hoort bij zijn afdeling. Die niet thuis geeft, want te druk met afrukwerkzaamheden. Hij vraagt hierom.