Vriend heeft een drankprobleem
vrijdag 3 augustus 2018 om 10:16
Hoi allemaal,
Een post onder een andere naam ivm herkenbaarheid.
Mijn vriend heeft een drankprobleem.
We zijn al jaren bij elkaar en hij lustte altijd wel een glaasje maar sinds de geboorte van onze tweede (we waren hem bijna verloren) is hij helemaal los gegaan. Inmiddels is hij tweeenhalf jaar en kan ik er echt niet meer tegen.
Mijn vriend drinkt dagelijks, in zijn vakantie dronk hij gemiddeld 12 halve liters bier per dag en wanneer hij werkt zijn dit ongeveer zes a zeven halve liters per avond. Hij word er niet echt heel dronken meer van maar wanneer hij het wilt, meestal aan het eind van de avond gaat hij zo snel drinken dat hij niet meer op zijn benen kan staan.
Ik zit gevangen in mijn eigen huis, ik kan nooit weg zondere kinderen want wanneer ik dan terug kom kan hij niet meer op zijn benen staan, een zeer onveilige situatie voor een twee en vijf jarige natuurlijk.
Wanneeer ik hen meeneem is hij ook flink aangeschoten wanneer ik thuis kom maar niet zo ver heen als wanneer ik hen thuis laat, alsof hij het expres doet zodat ik nooit weg zal gaan. Nou, missie volbracht natuurlijk want ik durf nergens meer heen.
Hij doet niets meer zelf, ook niet sporten wat hij heel actief deed en is ontzettend kribbig.
Wanneer ik zeg dat het echt niet zo gaat dan zegt hij dat ik een probleem heb met drank en dat ik dat niet zijn probleem moet maken, ook zegt hij dat wanneer ik uit de relatie stap hij gewoon niet weg gaat omdat zijn kinderen hier wonen.
Ook de angst dat ik weg zal gaan en hij gewoon omgangsregeling krijgt om het weekend slaat de angst om mijn hart, het is al niet veilig voor de kinderen wanneer ik thuis ben en hen bescherm, laat staan dat hij ze met zijn dronken kop in het weekend naar bed zou moeten brengen!!
Dus denk ik, misschien kan ik beter blijven, in ieder geval ben ik er dan altijd bij om de kids te beschermen, maar ik stel ze ook bloot aan het drinkgedrag, en alle wankele situaties die daarbij komen.
Ik wil hem deze week WEER confronteren en de keus geven om naar een verslavingskliniek te gaan en een alcoholvrij huishouden starten of hij mag vertrekken. Ik vind het doodeng maar het moet. Voor de kinderen...
Iemand die ervaring heeft in zo een situatie?
Uit elkaar is gegaan met een partner met een drankprobleem met kinderen en hoe dit verlopen is?
Ik kan wel wat ervaringsverhalen gebruiken...
Een post onder een andere naam ivm herkenbaarheid.
Mijn vriend heeft een drankprobleem.
We zijn al jaren bij elkaar en hij lustte altijd wel een glaasje maar sinds de geboorte van onze tweede (we waren hem bijna verloren) is hij helemaal los gegaan. Inmiddels is hij tweeenhalf jaar en kan ik er echt niet meer tegen.
Mijn vriend drinkt dagelijks, in zijn vakantie dronk hij gemiddeld 12 halve liters bier per dag en wanneer hij werkt zijn dit ongeveer zes a zeven halve liters per avond. Hij word er niet echt heel dronken meer van maar wanneer hij het wilt, meestal aan het eind van de avond gaat hij zo snel drinken dat hij niet meer op zijn benen kan staan.
Ik zit gevangen in mijn eigen huis, ik kan nooit weg zondere kinderen want wanneer ik dan terug kom kan hij niet meer op zijn benen staan, een zeer onveilige situatie voor een twee en vijf jarige natuurlijk.
Wanneeer ik hen meeneem is hij ook flink aangeschoten wanneer ik thuis kom maar niet zo ver heen als wanneer ik hen thuis laat, alsof hij het expres doet zodat ik nooit weg zal gaan. Nou, missie volbracht natuurlijk want ik durf nergens meer heen.
Hij doet niets meer zelf, ook niet sporten wat hij heel actief deed en is ontzettend kribbig.
Wanneer ik zeg dat het echt niet zo gaat dan zegt hij dat ik een probleem heb met drank en dat ik dat niet zijn probleem moet maken, ook zegt hij dat wanneer ik uit de relatie stap hij gewoon niet weg gaat omdat zijn kinderen hier wonen.
Ook de angst dat ik weg zal gaan en hij gewoon omgangsregeling krijgt om het weekend slaat de angst om mijn hart, het is al niet veilig voor de kinderen wanneer ik thuis ben en hen bescherm, laat staan dat hij ze met zijn dronken kop in het weekend naar bed zou moeten brengen!!
Dus denk ik, misschien kan ik beter blijven, in ieder geval ben ik er dan altijd bij om de kids te beschermen, maar ik stel ze ook bloot aan het drinkgedrag, en alle wankele situaties die daarbij komen.
Ik wil hem deze week WEER confronteren en de keus geven om naar een verslavingskliniek te gaan en een alcoholvrij huishouden starten of hij mag vertrekken. Ik vind het doodeng maar het moet. Voor de kinderen...
Iemand die ervaring heeft in zo een situatie?
Uit elkaar is gegaan met een partner met een drankprobleem met kinderen en hoe dit verlopen is?
Ik kan wel wat ervaringsverhalen gebruiken...
vrijdag 3 augustus 2018 om 11:11
Na dit fiasco denk ik dat ik mijn deel relatie wel heb gehad voor de rest van mijn leven, ik ben er helemaal klaar mee.tv-icoon schreef: ↑03-08-2018 11:05Maak de balans op en handel daarnaar. Mocht hij ooit totaal veranderen en ben je dan nog steeds alleen dan kan hij altijd nog een nieuwe kans krijgen (hoewel ik dat afraad maar dat moet je tegen die tijd maar bekijken).
Maar zolang hij veilig en wel deel uitmaakt van het gezin heeft hij geen reden om te veranderen.
Liever alleen met de kinderen en gelukkig dan miserabel met een partner.
vrijdag 3 augustus 2018 om 11:12
jawel, vertrouw maar op de deskundigen. goed dat je die al ingeschakeld had.Giebeltje2 schreef: ↑03-08-2018 11:09Zoals eerder gezegd dacht ik dat het veiliger was om bij hem te blijven aangezien ik hen dan kon beschermen. Gelukkig vertelde de meneer van de kliniek dat dat heel vaak het geval is.
Ik ga vanavond met hem praten.
Hij moet een keuze maken, of in behandeling en een alcoholvrij huishouden of hij moet zijn spullen pakken.
Ik ben gewoon erg nieuwsgierig naar hoe het gegaan is bij mensen die in dezelfde situatie gezeten hebben.
Elke keer dacht ik door de trauma van de angstige geboorte, maar ja, dat excuus was al twee jaar verlopen. Ik bleef echter hopen, een logisch verloop volgens de kliniek, genoeg is echter genoeg en ik wil mijn kinderen hier niet langer aan bloot stellen.
Toch blijft de angst ivm omgangsregeling.
De afgelopen maand heb ik zijn drankgebruik en gedrag gemonitord. Veel gesprekken met de huisarts en kliniek gehad, tevens met Veilig Thuis.
Verzoek om onderzoek moet genoeg grond voor zijn hierdoor vermoed ik, hoop ik.
vrijdag 3 augustus 2018 om 11:17
Ik zou ook Veilig Thuis inschakelen en hulp vragen. Wanneer er een dossier is dan krijgt hij de kinderen niet zonder toezicht. Ik zou ook zeggen dat jij stappen blijft zetten om dit op te lossen en dat dat voor hem ook het beste zou zijn. Geef aan dat je vindt dat hij naar de huisarts moet.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 3 augustus 2018 om 11:34
Er zijn verschillende organisaties voor familie leden van verslaafden/alcoholisten. Daar kan je contact mee opnemen of tips lezen.
Bijvoorbeeld bij de Jellinek kliniek; https://www.jellinek.nl/familie-en-omge ... -vrienden/
Bijvoorbeeld bij de Jellinek kliniek; https://www.jellinek.nl/familie-en-omge ... -vrienden/
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
vrijdag 3 augustus 2018 om 11:34
vrijdag 3 augustus 2018 om 11:37
vrijdag 3 augustus 2018 om 12:05
vrijdag 3 augustus 2018 om 12:06
vrijdag 3 augustus 2018 om 12:07
hamerhaai schreef: ↑03-08-2018 11:34Er zijn verschillende organisaties voor familie leden van verslaafden/alcoholisten. Daar kan je contact mee opnemen of tips lezen.
Bijvoorbeeld bij de Jellinek kliniek; https://www.jellinek.nl/familie-en-omge ... -vrienden/
Dank je wel, hier heb ik ook veel contact mee en het is een erg fijne organisatie
vrijdag 3 augustus 2018 om 12:08
Lucifer2018 schreef: ↑03-08-2018 11:37Ik zou voor ik ga eerst informatie inwinnen. Hoeveel kans is er dat hij toch de kinderen kan krijgen zonder toezicht op dit moment.
Wat moet je doen omdat te kunnen beperken of helemaal te kunnen voorkomen.
Dat advies op gaan volgen en ondertussen je vertrek voor te bereiden.
Hier ben ik inderdaad vooral mee bezig momenteel. Hoe voorkom ik en kunnen zij hem forceren om af te kicken voor het welzijn en de omgang met zijn kinderen
vrijdag 3 augustus 2018 om 12:40
Maak zonder dat hij het weet videos. Verschillende van verschillende data. Je hoeft ze niet te gebruiken maar het kan altijd van pas komen. Ook om hem te confronteren met zijn gedrag moest hij zeggen dat je overdrijft. Heb zelf zulk een probleem in de familie gehad en meestal hebben ze niet door hoe hun gedrag veranderd als ze gedronken hebben. Maar ook goed als bewijs dat hij niet in staat is voogdij te krijgen zolang hij niet afgekickt is.
vrijdag 3 augustus 2018 om 12:43
Zij kunnen hem niet forceren af te kicken. Dat kan hij echt alleen zelf. Wel kunnen ze invloed uitoefenen op de omgangsregeling.Giebeltje2 schreef: ↑03-08-2018 12:08Hier ben ik inderdaad vooral mee bezig momenteel. Hoe voorkom ik en kunnen zij hem forceren om af te kicken voor het welzijn en de omgang met zijn kinderen
vrijdag 3 augustus 2018 om 12:48
Mijn vader drinkt al minstens veertig jaar dit soort hoeveelheden en wordt zelden ‘dronken’. Mijn moeder heeft een paar keer op het punt gestaan te vertrekken maar is uiteindelijk pas gescheiden toen alle kinderen het huis uit waren. Op ons heeft dat wel een wissel getrokken. Tot mijn 20e of zo wist ik niet wat een normaal gezinsleven was, en ik vond het altijd zo gek als ik ergens kwam waar de vader een daadwerkelijke bijdrage leverde aan het gezinsleven. Die van mij was aan het werk, of zat met een biertje voor de tv, en mijn moeder zorgde dat verder alles bleef draaien.
Inmiddels heeft hij natuurlijk allerlei gezondheidsklachten, en noemt die pech. Zelfs het voorstel om de drankinname te halveren wordt resoluut afgewezen, want het is het liefste wat hij heeft.
Inmiddels heeft hij natuurlijk allerlei gezondheidsklachten, en noemt die pech. Zelfs het voorstel om de drankinname te halveren wordt resoluut afgewezen, want het is het liefste wat hij heeft.
vrijdag 3 augustus 2018 om 12:53
Een kennis had ook een vriend met een drankprobleem en samen hebben ze een peuter. Moeder is samen met het kind in het ouderlijk huis blijven wonen, vader is vertrokken naar zijn ouders. Vader mag het kind eens in de zoveel tijd een paar uur onder begeleiding zien na een uitspraak van de rechter. Een kind is niet veilig bij iemand met alcoholmisbruik, daar houdt een rechter echt wel rekening mee. Het kind mag daar ook niet blijven slapen. Probeer nu al zo veel mogelijk bewijs te verzamelen voor als het van pas gaat komen.
Eigenlijk sta je er nu ook al alleen voor. Alleen dan met een blok aan je been. Het is ongetwijfeld een moeilijke beslissing en een zware tijd, maar daarna kun je wel weer vooruit in plaats van in deze chaos blijven hangen.
Jij kunt hem niet veranderen, hij moet het zelf willen.
Eigenlijk sta je er nu ook al alleen voor. Alleen dan met een blok aan je been. Het is ongetwijfeld een moeilijke beslissing en een zware tijd, maar daarna kun je wel weer vooruit in plaats van in deze chaos blijven hangen.
Jij kunt hem niet veranderen, hij moet het zelf willen.
vrijdag 3 augustus 2018 om 13:05
Bekijk het van de andere kant. De oudste is vijf en in geval van nood best al in staat om 112 te bellen. Als hij dat nog niet kent/kan, dan ga je hem dat zo snel mogelijk leren.Giebeltje2 schreef: ↑03-08-2018 10:26De angst dat hij uiteindelijk toch de kinderen krijgt is bij mij zo groot dat ik dan denk dan kan ik beter blijven.
Veilig Thuis heb ik hierover ook gesproken en zij gaven aan dat de rechter na informeren van het alcoholgebruik een gesprek heeft met beide ouders, echter overdag is hij aanspreekbaar dus krijgt hij de omgangsregeling gewoon toegewezen. Aldus een medewerker van Veilig Thuis.
En dan hebben ze nog maar 2 dagen per twee weken te maken met een dronken pa, nu zitten ze 14 dagen per twee weken in die situatie. Als de oudste ook maar 1x 112 moet bellen omdat zijn pa niet meer aanspreekbaar is, dan is die omgangsregeling van de baan.
Verzamel vooral ook kassabonnen en bankafschriften. Want al dat bier moet gekocht en betaald worden.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
vrijdag 3 augustus 2018 om 13:17
Ik heb lang nagedacht over hoe je hier het beste mee kan omgaan. Mijn advies zou zijn om af te gaan op je eigen gevoel en hierbij te kijken naar de relatie die jullie hebben op het niveau van communicatie en dingen vertellen aan elkaar. Een verslaving is erg lastig, vooral als er meerdere zaken bij komen kijken als kinderen en een relatie. Maar om terug te gaan naar de kern van mijn advies. Ik zou goed het gesprek aangaan met je partner. Hierbij zou ik niet direct zijn verslaving naar boven halen, maar juist de link leggen met de kids. Wat heeft dit voor gevolgen van de kids en voor jullie relatie. Liefde is heel sterk en naar mijn idee is jouw relatie en jouw gezin te redden door te zorgen voor besef.
- ga een gesprek met hem aan
- val niet zijn verslaving aan
- laat hem inzien hoe belangrijk het is dat hij het goede voorbeeld geeft
- probeer erachter te komen wat de reden is van dit gedrag
Als het niet werkt om logisch een gesprek te hebben, dan geef ik je het advies om voor jezelf te kiezen en de kids en jezelf voorop te stellen.
Probeer te helpen waar je kan, maar niet ten kosten van jezelf en je kinderen. Niet om lullig te doen, maar je hebt verantwoordelijkheden naar je kinderen toe en vooral ook naar jezelf toe.
Je kan je partner pas helpen als je zelf in die positie bent, zoals veel mensen zeggen zijn er ook veel partijen los van jouzelf die hierbij kunnen helpen. Zorg ook dat je daar gebruik van maakt als dat handig is in de situatie en deze dit toelaat.
Ik wens je oprecht het allerbeste x lovesociety
- ga een gesprek met hem aan
- val niet zijn verslaving aan
- laat hem inzien hoe belangrijk het is dat hij het goede voorbeeld geeft
- probeer erachter te komen wat de reden is van dit gedrag
Als het niet werkt om logisch een gesprek te hebben, dan geef ik je het advies om voor jezelf te kiezen en de kids en jezelf voorop te stellen.
Probeer te helpen waar je kan, maar niet ten kosten van jezelf en je kinderen. Niet om lullig te doen, maar je hebt verantwoordelijkheden naar je kinderen toe en vooral ook naar jezelf toe.
Je kan je partner pas helpen als je zelf in die positie bent, zoals veel mensen zeggen zijn er ook veel partijen los van jouzelf die hierbij kunnen helpen. Zorg ook dat je daar gebruik van maakt als dat handig is in de situatie en deze dit toelaat.
Ik wens je oprecht het allerbeste x lovesociety
vrijdag 3 augustus 2018 om 13:26
huisduif schreef: ↑03-08-2018 12:53Een kennis had ook een vriend met een drankprobleem en samen hebben ze een peuter. Moeder is samen met het kind in het ouderlijk huis blijven wonen, vader is vertrokken naar zijn ouders. Vader mag het kind eens in de zoveel tijd een paar uur onder begeleiding zien na een uitspraak van de rechter. Een kind is niet veilig bij iemand met alcoholmisbruik, daar houdt een rechter echt wel rekening mee. Het kind mag daar ook niet blijven slapen. Probeer nu al zo veel mogelijk bewijs te verzamelen voor als het van pas gaat komen.
Eigenlijk sta je er nu ook al alleen voor. Alleen dan met een blok aan je been. Het is ongetwijfeld een moeilijke beslissing en een zware tijd, maar daarna kun je wel weer vooruit in plaats van in deze chaos blijven hangen.
Jij kunt hem niet veranderen, hij moet het zelf willen.
Bedankt voor deze waardevolle informatie.
Het is ook echt niet dat ik niet wil dat ze hem zien want hij houd van hen en zij van hem maar het is gewoon een onveilige situatie wanneer hij alleen met hen is en daarbij drinkt.
vrijdag 3 augustus 2018 om 13:27
lovesociety schreef: ↑03-08-2018 13:17Ik heb lang nagedacht over hoe je hier het beste mee kan omgaan. Mijn advies zou zijn om af te gaan op je eigen gevoel en hierbij te kijken naar de relatie die jullie hebben op het niveau van communicatie en dingen vertellen aan elkaar. Een verslaving is erg lastig, vooral als er meerdere zaken bij komen kijken als kinderen en een relatie. Maar om terug te gaan naar de kern van mijn advies. Ik zou goed het gesprek aangaan met je partner. Hierbij zou ik niet direct zijn verslaving naar boven halen, maar juist de link leggen met de kids. Wat heeft dit voor gevolgen van de kids en voor jullie relatie. Liefde is heel sterk en naar mijn idee is jouw relatie en jouw gezin te redden door te zorgen voor besef.
- ga een gesprek met hem aan
- val niet zijn verslaving aan
- laat hem inzien hoe belangrijk het is dat hij het goede voorbeeld geeft
- probeer erachter te komen wat de reden is van dit gedrag
Als het niet werkt om logisch een gesprek te hebben, dan geef ik je het advies om voor jezelf te kiezen en de kids en jezelf voorop te stellen.
Probeer te helpen waar je kan, maar niet ten kosten van jezelf en je kinderen. Niet om lullig te doen, maar je hebt verantwoordelijkheden naar je kinderen toe en vooral ook naar jezelf toe.
Je kan je partner pas helpen als je zelf in die positie bent, zoals veel mensen zeggen zijn er ook veel partijen los van jouzelf die hierbij kunnen helpen. Zorg ook dat je daar gebruik van maakt als dat handig is in de situatie en deze dit toelaat.
Ik wens je oprecht het allerbeste x lovesociety
Ook een ontzettend waardevolle bijdrage, ik ga hier zeker over nadenken en verwerken in het gesprek.
Zoals de kliniek ook zei het is een genetische ziekte dus stel voorop dat hij er niets aan kan doen.
vrijdag 3 augustus 2018 om 13:29
MinkeDeWit schreef: ↑03-08-2018 12:48Mijn vader drinkt al minstens veertig jaar dit soort hoeveelheden en wordt zelden ‘dronken’. Mijn moeder heeft een paar keer op het punt gestaan te vertrekken maar is uiteindelijk pas gescheiden toen alle kinderen het huis uit waren. Op ons heeft dat wel een wissel getrokken. Tot mijn 20e of zo wist ik niet wat een normaal gezinsleven was, en ik vond het altijd zo gek als ik ergens kwam waar de vader een daadwerkelijke bijdrage leverde aan het gezinsleven. Die van mij was aan het werk, of zat met een biertje voor de tv, en mijn moeder zorgde dat verder alles bleef draaien.
Inmiddels heeft hij natuurlijk allerlei gezondheidsklachten, en noemt die pech. Zelfs het voorstel om de drankinname te halveren wordt resoluut afgewezen, want het is het liefste wat hij heeft.
Pff heftig inderdaad, en herkenbaar. Mijn vader is precies zo geweest en gingen ook uit elkaar nadat we volwassen waren