Relaties
alle pijlers
Vriend heeft een drankprobleem
vrijdag 3 augustus 2018 om 10:16
Hoi allemaal,
Een post onder een andere naam ivm herkenbaarheid.
Mijn vriend heeft een drankprobleem.
We zijn al jaren bij elkaar en hij lustte altijd wel een glaasje maar sinds de geboorte van onze tweede (we waren hem bijna verloren) is hij helemaal los gegaan. Inmiddels is hij tweeenhalf jaar en kan ik er echt niet meer tegen.
Mijn vriend drinkt dagelijks, in zijn vakantie dronk hij gemiddeld 12 halve liters bier per dag en wanneer hij werkt zijn dit ongeveer zes a zeven halve liters per avond. Hij word er niet echt heel dronken meer van maar wanneer hij het wilt, meestal aan het eind van de avond gaat hij zo snel drinken dat hij niet meer op zijn benen kan staan.
Ik zit gevangen in mijn eigen huis, ik kan nooit weg zondere kinderen want wanneer ik dan terug kom kan hij niet meer op zijn benen staan, een zeer onveilige situatie voor een twee en vijf jarige natuurlijk.
Wanneeer ik hen meeneem is hij ook flink aangeschoten wanneer ik thuis kom maar niet zo ver heen als wanneer ik hen thuis laat, alsof hij het expres doet zodat ik nooit weg zal gaan. Nou, missie volbracht natuurlijk want ik durf nergens meer heen.
Hij doet niets meer zelf, ook niet sporten wat hij heel actief deed en is ontzettend kribbig.
Wanneer ik zeg dat het echt niet zo gaat dan zegt hij dat ik een probleem heb met drank en dat ik dat niet zijn probleem moet maken, ook zegt hij dat wanneer ik uit de relatie stap hij gewoon niet weg gaat omdat zijn kinderen hier wonen.
Ook de angst dat ik weg zal gaan en hij gewoon omgangsregeling krijgt om het weekend slaat de angst om mijn hart, het is al niet veilig voor de kinderen wanneer ik thuis ben en hen bescherm, laat staan dat hij ze met zijn dronken kop in het weekend naar bed zou moeten brengen!!
Dus denk ik, misschien kan ik beter blijven, in ieder geval ben ik er dan altijd bij om de kids te beschermen, maar ik stel ze ook bloot aan het drinkgedrag, en alle wankele situaties die daarbij komen.
Ik wil hem deze week WEER confronteren en de keus geven om naar een verslavingskliniek te gaan en een alcoholvrij huishouden starten of hij mag vertrekken. Ik vind het doodeng maar het moet. Voor de kinderen...
Iemand die ervaring heeft in zo een situatie?
Uit elkaar is gegaan met een partner met een drankprobleem met kinderen en hoe dit verlopen is?
Ik kan wel wat ervaringsverhalen gebruiken...![Afbeelding]()
Een post onder een andere naam ivm herkenbaarheid.
Mijn vriend heeft een drankprobleem.
We zijn al jaren bij elkaar en hij lustte altijd wel een glaasje maar sinds de geboorte van onze tweede (we waren hem bijna verloren) is hij helemaal los gegaan. Inmiddels is hij tweeenhalf jaar en kan ik er echt niet meer tegen.
Mijn vriend drinkt dagelijks, in zijn vakantie dronk hij gemiddeld 12 halve liters bier per dag en wanneer hij werkt zijn dit ongeveer zes a zeven halve liters per avond. Hij word er niet echt heel dronken meer van maar wanneer hij het wilt, meestal aan het eind van de avond gaat hij zo snel drinken dat hij niet meer op zijn benen kan staan.
Ik zit gevangen in mijn eigen huis, ik kan nooit weg zondere kinderen want wanneer ik dan terug kom kan hij niet meer op zijn benen staan, een zeer onveilige situatie voor een twee en vijf jarige natuurlijk.
Wanneeer ik hen meeneem is hij ook flink aangeschoten wanneer ik thuis kom maar niet zo ver heen als wanneer ik hen thuis laat, alsof hij het expres doet zodat ik nooit weg zal gaan. Nou, missie volbracht natuurlijk want ik durf nergens meer heen.
Hij doet niets meer zelf, ook niet sporten wat hij heel actief deed en is ontzettend kribbig.
Wanneer ik zeg dat het echt niet zo gaat dan zegt hij dat ik een probleem heb met drank en dat ik dat niet zijn probleem moet maken, ook zegt hij dat wanneer ik uit de relatie stap hij gewoon niet weg gaat omdat zijn kinderen hier wonen.
Ook de angst dat ik weg zal gaan en hij gewoon omgangsregeling krijgt om het weekend slaat de angst om mijn hart, het is al niet veilig voor de kinderen wanneer ik thuis ben en hen bescherm, laat staan dat hij ze met zijn dronken kop in het weekend naar bed zou moeten brengen!!
Dus denk ik, misschien kan ik beter blijven, in ieder geval ben ik er dan altijd bij om de kids te beschermen, maar ik stel ze ook bloot aan het drinkgedrag, en alle wankele situaties die daarbij komen.
Ik wil hem deze week WEER confronteren en de keus geven om naar een verslavingskliniek te gaan en een alcoholvrij huishouden starten of hij mag vertrekken. Ik vind het doodeng maar het moet. Voor de kinderen...
Iemand die ervaring heeft in zo een situatie?
Uit elkaar is gegaan met een partner met een drankprobleem met kinderen en hoe dit verlopen is?
Ik kan wel wat ervaringsverhalen gebruiken...
vrijdag 3 augustus 2018 om 13:36
is ook wel iets te zwart wit gesteld hoor. Een alcoholist heeft soms een genetische gevoeligheid maar niet iedereen met die gevoeligheid wordt alcoholist. Eenmaal alcoholist ben je wel altijd alcoholist ook al sta je droog. Als het hem lukt om van de drank af te blijven zal hij altijd risico lopen weer terug te vallen. Eerlijk gezegd ken ik weinig succesverhalenGiebeltje2 schreef: ↑03-08-2018 13:27Ook een ontzettend waardevolle bijdrage, ik ga hier zeker over nadenken en verwerken in het gesprek.
Zoals de kliniek ook zei het is een genetische ziekte dus stel voorop dat hij er niets aan kan doen.
vrijdag 3 augustus 2018 om 13:46
Het komt echt niet door zijn genen, ook al speelt het mogelijk een rol. Anders zouden de kinderen ook verslaafd raken, integendeel. Heeft met karakter te maken.S-Meds schreef: ↑03-08-2018 13:36is ook wel iets te zwart wit gesteld hoor. Een alcoholist heeft soms een genetische gevoeligheid maar niet iedereen met die gevoeligheid wordt alcoholist. Eenmaal alcoholist ben je wel altijd alcoholist ook al sta je droog. Als het hem lukt om van de drank af te blijven zal hij altijd risico lopen weer terug te vallen. Eerlijk gezegd ken ik weinig succesverhalen
En als hij kapt is het geen alcoholist meer natuurlijk. Terugval hoeft niet. Geloof me, deze kan droog tussen de alcoholisten zitten.
anoniem_106277 wijzigde dit bericht op 03-08-2018 13:47
5.61% gewijzigd
vrijdag 3 augustus 2018 om 13:47
Mijn vader is inmiddels ruim 15 jaar nuchter en inmiddels durf ik erop te vertrouwen dat hij dat blijft. Maar daar is wel veel aan vooraf gegaan (en was pas een jaar of tien na de scheiding en de eerste opname).S-Meds schreef: ↑03-08-2018 13:36is ook wel iets te zwart wit gesteld hoor. Een alcoholist heeft soms een genetische gevoeligheid maar niet iedereen met die gevoeligheid wordt alcoholist. Eenmaal alcoholist ben je wel altijd alcoholist ook al sta je droog. Als het hem lukt om van de drank af te blijven zal hij altijd risico lopen weer terug te vallen. Eerlijk gezegd ken ik weinig succesverhalen
Mijn moeder heeft uiteindelijk de knoop pas doorgehakt toen ik 16 was en ik heb steeds gezegd: had ze dat maar 10 jaar eerder gedaan. het had zoveel shit gescheeld! Wat Minke zegt herken ik ook wel: ik was ook een soort van verbaasd dat er vaders waren waar je wel een gesprek mee kon voeren.
TO, goed dat je actie gaat ondernemen. Je zorgt voor je kinderen en voor jezelf.
Ik geloof niet meer in sprookjes.
vrijdag 3 augustus 2018 om 13:48
Een afgekickte alcoholist blijft een alcoholist.Ksenija schreef: ↑03-08-2018 13:46Het komt echt niet door zijn genen, ook al speelt het mogelijk een rol. Anders zouden de kinderen ook verslaafd raken, integendeel. Heeft met karakter te maken.
En als hij kapt is het geen alcoholist meer natuurlijk. Terugval hoeft niet. Geloof me, deze kan droog tussen de alcoholisten zitten.
Ik geloof niet meer in sprookjes.
vrijdag 3 augustus 2018 om 14:00
Lang geleden in dezelfde situatie gezeten, ook met de angst hoe gaat dat met een eventuele bezoekregeling. Heb samen met de advocaat een bezoekregeling voorgesteld onder begeleiding. Hij is er nooit op ingegaan, door het drinken was hij niet in staat de bezoekregeling na te komen. Aan de ene kant was ik blij met de rust die dit gaf, maar triest voor mijn toen 2 jarige dochter. Het heeft allemaal heel wat verdriet en stress gegeven, maar ik ben blij dat ik toen die stap heb genomen. Mijn dochter is inmiddels volwassen, prachtige meid met een leuke baan, fijn huis en een lieve vriend.
Sterkte!
Sterkte!
vrijdag 3 augustus 2018 om 14:54
Die zachte aanpak werkt niet. TO schrijft zelf dat ze (quote) WEER het gesprek met hem aangaat. Dit duurt al jaren waarvan de laatste 2,5 jaar dus buitensporig. TO is niet meer objectief in deze situatie. De professionele hulptroepen die ze heeft ingeroepen hebben dat veel meer.lovesociety schreef: ↑03-08-2018 13:17Mijn advies zou zijn om af te gaan op je eigen gevoel en hierbij te kijken naar de relatie die jullie hebben op het niveau van communicatie en dingen vertellen aan elkaar. Maar om terug te gaan naar de kern van mijn advies. Ik zou goed het gesprek aangaan met je partner.
Deze man heeft als prioriteit niet zijn gezin maar zichzelf.
Egels kunnen momenteel moeilijk aan water komen. Help ze door een schoteltje met water op een beschut plekje neer te zetten, liefst met wat speciaal egelvoer (te koop in dierenwinkels). Voor insecten op een hogere plek een schoteltje water met steentjes.
vrijdag 3 augustus 2018 om 18:14
Hier ervaring, al zijn mijn kinderen al een stukje ouder.
Jarenlang samen geweest met een partner die verslaafd is.
En ook al wist ik dat al die tijd best wel, ik bleef nog steeds bij hem.
Vooral omdat ik ook vaak dacht dat het aan mij lag, het viel allemaal wel mee volgens hem...
Tot er een moment komt dat ik er zelf echt genoeg van had.
En hem de keus heb gesteld. Ik eruit of de alcohol eruit. Daar moet je volledig zelf achter staan en dan ook echt gaan als hij voor de drank kiest.
Hij koos voor opname. Daarna half jaar clean geweest.
In de kliniek werd ook echt gezegd, valt hij terug, ga dan gelijk weg.
Makkelijker gezegd dan gedaan. Maar dat is wel de enige manier om iemand die verslaafd is en dus ziek is, te helpen.
Het heeft bij mij nog een jaar geduurd voordat ik echt weg was.
Nu kan ik zeggen dat ik daar zo blij mee ben!
Kinderen gaan/gingen om het weekend.
Maar ik vertrouwde wel op mijn eigen oordeel of ik ze mee kon geven.
Het moment dat ik het niet meer vertrouwde, mocht hij ze niet meer in de auto vervoeren.
Ik hield mijn poot stijf om dat vol te blijven houden. Zou mezelf niet vergeven als er wat gebeurde.
Veilig thuis was ook op de hoogte.
Als je daar een casus hebt, dan kun je vanzelf een officiële melding maken als je denkt dat dat nodig is.
Dan wordt er een onderzoek gestart waarbij er goed naar hem gekeken wordt of het veilig is voor de kinderen.
Mijn ex zit nu eindelijk weer in de kliniek zodat hij straks hopelijk weer voor de kinderen kan zorgen.
Sterkte ermee !
Jarenlang samen geweest met een partner die verslaafd is.
En ook al wist ik dat al die tijd best wel, ik bleef nog steeds bij hem.
Vooral omdat ik ook vaak dacht dat het aan mij lag, het viel allemaal wel mee volgens hem...
Tot er een moment komt dat ik er zelf echt genoeg van had.
En hem de keus heb gesteld. Ik eruit of de alcohol eruit. Daar moet je volledig zelf achter staan en dan ook echt gaan als hij voor de drank kiest.
Hij koos voor opname. Daarna half jaar clean geweest.
In de kliniek werd ook echt gezegd, valt hij terug, ga dan gelijk weg.
Makkelijker gezegd dan gedaan. Maar dat is wel de enige manier om iemand die verslaafd is en dus ziek is, te helpen.
Het heeft bij mij nog een jaar geduurd voordat ik echt weg was.
Nu kan ik zeggen dat ik daar zo blij mee ben!
Kinderen gaan/gingen om het weekend.
Maar ik vertrouwde wel op mijn eigen oordeel of ik ze mee kon geven.
Het moment dat ik het niet meer vertrouwde, mocht hij ze niet meer in de auto vervoeren.
Ik hield mijn poot stijf om dat vol te blijven houden. Zou mezelf niet vergeven als er wat gebeurde.
Veilig thuis was ook op de hoogte.
Als je daar een casus hebt, dan kun je vanzelf een officiële melding maken als je denkt dat dat nodig is.
Dan wordt er een onderzoek gestart waarbij er goed naar hem gekeken wordt of het veilig is voor de kinderen.
Mijn ex zit nu eindelijk weer in de kliniek zodat hij straks hopelijk weer voor de kinderen kan zorgen.
Sterkte ermee !
vrijdag 3 augustus 2018 om 19:30
Jazeker, ik ben ook zo ver dat ik er echt achter sta, ik ben het helemaal zat om de rol van een alleenstaande moeder te hebben, maar dan met partner.
Maar het gesprek vind ik erg moeilijk omdat ik niet weet wat ik verwachten kan van hem. Plus met kleine kinderen is er eigenlijk nooit een moment dat we rustig kunnen praten voor ze naar bed zijn en hij dus al lang en breed een pilsje open getrokken heeft.
Maar met pils of zonder, wanneer ze op bed liggen ga ik het gesprek aan vanavond.
Maar het gesprek vind ik erg moeilijk omdat ik niet weet wat ik verwachten kan van hem. Plus met kleine kinderen is er eigenlijk nooit een moment dat we rustig kunnen praten voor ze naar bed zijn en hij dus al lang en breed een pilsje open getrokken heeft.
Maar met pils of zonder, wanneer ze op bed liggen ga ik het gesprek aan vanavond.
vrijdag 3 augustus 2018 om 19:44
Waarschijnlijk denkt hij dat jij toch niet weg gaat.
Omdat de situatie al langer zo is.
Zo ging dat bij ons ook.
En dan voelde hij toch die ruimte om zo door te gaan.
Tot ik zelf geen ruimte meer gaf.
Doodeng als je weet dat je dan je hele leven om moet gooien.
Maar zo fijn als je dan uit die situatie bent.
Omdat de situatie al langer zo is.
Zo ging dat bij ons ook.
En dan voelde hij toch die ruimte om zo door te gaan.
Tot ik zelf geen ruimte meer gaf.
Doodeng als je weet dat je dan je hele leven om moet gooien.
Maar zo fijn als je dan uit die situatie bent.
zondag 5 augustus 2018 om 08:41
Ik heb een goed gesprek met hem gehad, hij werd in de eerste instantie erg boos maar dat schijnt normaal te zijn.
Uiteindelijk vroeg hij om een compromis, dus heb ik over mijn hart gestreken en gezegd; niet drinken waar de kinderen bij zijn. Doordeweeks mag hij 1 a 2 normaal formaat biertje nadat zij naar bed zijn en in het weekend 3 a 4 normaal formaat bier wanneer de kinderen in bed liggen.
Maar, zodra hij over de scheef gaat is het ultimatum wederom van kracht heb ik hem verteld.
De rest van de avond heeft hij niet gedronken en geen woord meer gezegd.
Ik ben uiteindelijk naar bed gegaan en hij kwam een paar uur later, moest het laten bezinken vermoed ik.
Gisteren na opstaan kreeg ik met regelmaat een sneer, en opmerkingen dat ik een volwassen man geen eigen keuzes laat maken. We gingen uit eten en hij bestelde 0.0 bier maar ook met commentaar "Ik ben een volwassen man maar mag niet eens een biertje drinken" en dat ging zo door, terwijl hij met een woeste uitdrukking op zijn telefoon ging spelen ben ik met de kinderen gaan spelen.
Gisteravond begon hij erover dat het als zijn ouderlijk huis is 'als je dat niet doet dan...' zij dreigden ook altijd.
Ik heb hem verteld dat ik niet dreig, ik geef hem de keus. En als hij blijft maar haatdragend is kan hij ook vertrekken want ook dat is geen gezonde situatie. Nou dat was natuurlijk ook weer een reden om boos te worden.
'Als het je niet bevalt staat het je vrij om te gaan' reageerde ik na zijn tirade, toen werd hij daar ook boos om natuurlijk.
Ook gisteravond ben ik om 23.00 naar bed gegaan en kwam hij pas enkele uren later.
Ik ben benieuwd of hij het volhoud en hoe lang, als hij het volhoud hoop ik dat hij zijn verwijten en boosheid van zich af kan zetten want als dit zo blijft gaat het natuurlijk ook niet werken.
Ik ben benieuwd naar het verloop. Ook ben ik wel blij hoe ik het dit weekend aangepakt heb, hopelijk zet het zoden aan de dijk.
Uiteindelijk vroeg hij om een compromis, dus heb ik over mijn hart gestreken en gezegd; niet drinken waar de kinderen bij zijn. Doordeweeks mag hij 1 a 2 normaal formaat biertje nadat zij naar bed zijn en in het weekend 3 a 4 normaal formaat bier wanneer de kinderen in bed liggen.
Maar, zodra hij over de scheef gaat is het ultimatum wederom van kracht heb ik hem verteld.
De rest van de avond heeft hij niet gedronken en geen woord meer gezegd.
Ik ben uiteindelijk naar bed gegaan en hij kwam een paar uur later, moest het laten bezinken vermoed ik.
Gisteren na opstaan kreeg ik met regelmaat een sneer, en opmerkingen dat ik een volwassen man geen eigen keuzes laat maken. We gingen uit eten en hij bestelde 0.0 bier maar ook met commentaar "Ik ben een volwassen man maar mag niet eens een biertje drinken" en dat ging zo door, terwijl hij met een woeste uitdrukking op zijn telefoon ging spelen ben ik met de kinderen gaan spelen.
Gisteravond begon hij erover dat het als zijn ouderlijk huis is 'als je dat niet doet dan...' zij dreigden ook altijd.
Ik heb hem verteld dat ik niet dreig, ik geef hem de keus. En als hij blijft maar haatdragend is kan hij ook vertrekken want ook dat is geen gezonde situatie. Nou dat was natuurlijk ook weer een reden om boos te worden.
'Als het je niet bevalt staat het je vrij om te gaan' reageerde ik na zijn tirade, toen werd hij daar ook boos om natuurlijk.
Ook gisteravond ben ik om 23.00 naar bed gegaan en kwam hij pas enkele uren later.
Ik ben benieuwd of hij het volhoud en hoe lang, als hij het volhoud hoop ik dat hij zijn verwijten en boosheid van zich af kan zetten want als dit zo blijft gaat het natuurlijk ook niet werken.
Ik ben benieuwd naar het verloop. Ook ben ik wel blij hoe ik het dit weekend aangepakt heb, hopelijk zet het zoden aan de dijk.
zondag 5 augustus 2018 om 09:33
Ik snap dat je probeert een compromis te sluiten, maar ik ben bang dat dat niet werkt. Dat houdt hij maar even vol (en onder protest, zo lees ik). Grote kans dat hij stiekem gaat doen, gaat sjoemelen met de hoeveelheden, de grens op gaat schuiven.
Hij ziet zelf niet dat hij een probleem heeft. Of hij ziet het wel, maar wil het niet aanpakken en doet daarom alsof hij het niet ziet. Dit probleem gaat pas weg als hij zijn drankprobleem erkent, ziet wat hij kapotmaakt en kwijtraakt en echt actie onderneemt. Met hulp. En voor de volle 100% Een beetje afkicken bestaat niet...
Hij ziet zelf niet dat hij een probleem heeft. Of hij ziet het wel, maar wil het niet aanpakken en doet daarom alsof hij het niet ziet. Dit probleem gaat pas weg als hij zijn drankprobleem erkent, ziet wat hij kapotmaakt en kwijtraakt en echt actie onderneemt. Met hulp. En voor de volle 100% Een beetje afkicken bestaat niet...
Ik geloof niet meer in sprookjes.
zondag 5 augustus 2018 om 09:36
Als hij verslaafd is gaat het natuurlijk niet werken dat hij een paar biertjes mag drinken, dat lukt niet. Dat lukt misschien een paar dagen maar een alcohollist kan niet netjes een paar biertjes drinken. Kinderachtig dat hij zich nu zo tegen jou richt. Ik was er klaar mee geweest, hij kan zich niet normaal gedragen, prima dan vertrek je maar. Zeker omdat hij ook zo doet waar de kinderen bij zijn.
zondag 5 augustus 2018 om 09:47
Zon compromis gaat niet werken ben ik bang.
En in de uurtjes dat jij op bed ligt kan hij natuurlijk ook aan de alcohol.
De verslaafde in mijn omgeving deed dat ook en verborg de geheime voorraad en nam afval mee in de auto om onderweg naar werk te dumpen. In het uurtje of twee kun je als verslaafde een flinke hoeveelheid alcohol wegdrinken!
En in de uurtjes dat jij op bed ligt kan hij natuurlijk ook aan de alcohol.
De verslaafde in mijn omgeving deed dat ook en verborg de geheime voorraad en nam afval mee in de auto om onderweg naar werk te dumpen. In het uurtje of twee kun je als verslaafde een flinke hoeveelheid alcohol wegdrinken!
Een zebra is geen paard met strepen
zondag 5 augustus 2018 om 09:48
denk dat ik wel een idee heb wat hij in de enkele uren nadat jij naar bed bent gegaan, gedaan heeft... en het is niet met een colaatje zijn zonden overdenken.
Ik kan je nu al zeggen dat dit compromis niet gaat werken.
Jij kunt niet zijn drank inname aan banden leggen.. was het maar zo simpel...
Die weerstand van hem richting jou is vanuit oogpunt van een verslaafde ook wel logisch; je pakt als het ware een kind zijn snoepjes af.
Hij voelt zich bedreigd, onveilig. Hij weet dat er een verandering moet komen want jij pikt het niet meer. Dit maakt hem gefrustreerd.
Maar wel zwaar allemaal voor jou dit... TO...
Hij zal zelf moeten inzien dat hij een probleem heeft met drank om te kunnen veranderen ( met professionele hulp)
Ziet hij dat niet en wil hij niet stoppen dan zal er weinig anders opzitten dan uit elkaar gaan ben ik bang..
Ik kan je nu al zeggen dat dit compromis niet gaat werken.
Jij kunt niet zijn drank inname aan banden leggen.. was het maar zo simpel...
Die weerstand van hem richting jou is vanuit oogpunt van een verslaafde ook wel logisch; je pakt als het ware een kind zijn snoepjes af.
Hij voelt zich bedreigd, onveilig. Hij weet dat er een verandering moet komen want jij pikt het niet meer. Dit maakt hem gefrustreerd.
Maar wel zwaar allemaal voor jou dit... TO...
Hij zal zelf moeten inzien dat hij een probleem heeft met drank om te kunnen veranderen ( met professionele hulp)
Ziet hij dat niet en wil hij niet stoppen dan zal er weinig anders opzitten dan uit elkaar gaan ben ik bang..
zondag 5 augustus 2018 om 09:57
Helaas heb ik hier ook ervaring mee. Ik ben bang dat hij zich er niet aan gaat houden. Maar het denk ik wel goed dat je heel duidelijk hebt gemaakt wat jij acceptabel vindt. Ik ben gescheiden en daar heb ik geen spijt van gehad. Mijn kinderen waren wel groter. Iedereen begreep het, en pas na de scheiding durfden mensen om me heen tegen mij oven zijn drankmisbruik te praten. Ik heb nog steeds een goede band met zijn ouders en vooral met zijn moeder. Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd!!!
zondag 5 augustus 2018 om 09:57
Als hij nou zelf het probleem zou zien, dan zou hij zonder morren het compromis aanvaarden. Dat hij dit niet doet zegt al genoeg over hoe groot het probleem eigenlijk is. Hij vindt het eigenlijk onzin dat hij niet veel mag drinken.
Deze situatie is een schijnoplossing. Hij trapt er nu al tegenaan waardoor een nieuw probleem ontstaat: constante spanning en ruzie dus daar schiet het zijn doel al voorbij.
Verder kun je erop wachten dat hij toch dat derde biertje neemt doordeweeks "want hij is toch volwassen en bepaalt dat zelf wel" en hop, wéér ruzie. Dus de keer erop of de keer daarna ga jij de strijd een keertje niet aan en tadaa, dat derde biertje wordt standaard want de vorige keer zei jij er ook niets van.
Of nog een mooie: wat denk jij dat er gaat gebeuren als er een keer een feestje of een dergelijke gelegenheid is waarbij drank hoort? Mijn voorspelling: eerst dagenlang stress omdat jij hem van tevoren de afspraken probeert duidelijk te maken, dan ter plekke stress omdat jij politieagentje moet spelen, vervolgens stress omdat hij ijskoud bij zijn vrienden dat vijfde drankje pakt en jij voor de keuze staat om hem aan te spreken in het openbaar (ruzie!) of het laat gaan uit schaamte (ruzie in de auto terug!).
Wat is nu het punt dat jij gaat concluderen dat het niet werkt? Die keer dat hij dat derde biertje pakt? De honderdste rotopmerking van zijn kant over zijn quotum? Hoe hard moet deze man laten zien dat hij het probleem niet serieus neemt voordat jij jezelf serieus neemt?
Deze situatie is een schijnoplossing. Hij trapt er nu al tegenaan waardoor een nieuw probleem ontstaat: constante spanning en ruzie dus daar schiet het zijn doel al voorbij.
Verder kun je erop wachten dat hij toch dat derde biertje neemt doordeweeks "want hij is toch volwassen en bepaalt dat zelf wel" en hop, wéér ruzie. Dus de keer erop of de keer daarna ga jij de strijd een keertje niet aan en tadaa, dat derde biertje wordt standaard want de vorige keer zei jij er ook niets van.
Of nog een mooie: wat denk jij dat er gaat gebeuren als er een keer een feestje of een dergelijke gelegenheid is waarbij drank hoort? Mijn voorspelling: eerst dagenlang stress omdat jij hem van tevoren de afspraken probeert duidelijk te maken, dan ter plekke stress omdat jij politieagentje moet spelen, vervolgens stress omdat hij ijskoud bij zijn vrienden dat vijfde drankje pakt en jij voor de keuze staat om hem aan te spreken in het openbaar (ruzie!) of het laat gaan uit schaamte (ruzie in de auto terug!).
Wat is nu het punt dat jij gaat concluderen dat het niet werkt? Die keer dat hij dat derde biertje pakt? De honderdste rotopmerking van zijn kant over zijn quotum? Hoe hard moet deze man laten zien dat hij het probleem niet serieus neemt voordat jij jezelf serieus neemt?
zondag 5 augustus 2018 om 10:16
Dit. Je laat weer over je heen lopen, weer over je grenzen gaan met zijn kut opmerkingen.lotus77 schreef: ↑05-08-2018 09:57
Wat is nu het punt dat jij gaat concluderen dat het niet werkt? Die keer dat hij dat derde biertje pakt? De honderdste rotopmerking van zijn kant over zijn quotum? Hoe hard moet deze man laten zien dat hij het probleem niet serieus neemt voordat jij jezelf serieus neemt?
Ik ben zelf kind van een alcoholverslaafde. Toen ik 33 was ging hij dood. Maar ik had hem al 30 jaar dood gewenst.
Heb het mijn moeder kwalijk genomen dat zij nooit weg is gegaan. Maar ja, financieel afhankelijk en toen waren er niet allerlei subsidies en opvanghuizen.
Ik ben nu bijna 50 en ik heb nog steeds "last" van mijn slechte jeugd.
Als je je kinderen een trauma wil laten oplopen moet je vooral blijven.
In alle andere gevallen: het is genoeg geweest, echt.
zondag 5 augustus 2018 om 11:38
[quote=Giebeltje2 post_id=28839061 time=1533284180 user_id=373832]
Dus denk ik, misschien kan ik beter blijven, in ieder geval ben ik er dan altijd bij om de kids te beschermen, maar ik stel ze ook bloot aan het drinkgedrag, en alle wankele situaties die daarbij komen.
Ik wil hem deze week WEER confronteren en de keus geven om naar een verslavingskliniek te gaan en een alcoholvrij huishouden starten of hij mag vertrekken. Ik vind het doodeng maar het moet. Voor de kinderen...
Iemand die ervaring heeft in zo een situatie?
Uit elkaar is gegaan met een partner met een drankprobleem met kinderen en hoe dit verlopen is?
Ik kan wel wat ervaringsverhalen gebruiken...
Dus denk ik, misschien kan ik beter blijven, in ieder geval ben ik er dan altijd bij om de kids te beschermen, maar ik stel ze ook bloot aan het drinkgedrag, en alle wankele situaties die daarbij komen.
Ik wil hem deze week WEER confronteren en de keus geven om naar een verslavingskliniek te gaan en een alcoholvrij huishouden starten of hij mag vertrekken. Ik vind het doodeng maar het moet. Voor de kinderen...
Iemand die ervaring heeft in zo een situatie?
Uit elkaar is gegaan met een partner met een drankprobleem met kinderen en hoe dit verlopen is?
Ik kan wel wat ervaringsverhalen gebruiken...
zondag 5 augustus 2018 om 11:59
Op dit moment ben jij zijn probleem en niet de drank. Ik kom uit een gezin waarbij eerst vader een drankprobleem had en later moeder. Je neemt hier als kind altijd wat van mee. Op het moment dat je gaat lopen marchanderen, heeft de ander weer ruimte. Ook al ben je er misschien nog niet aan toe, iedereen is hier gebaat bij duidelijke grenzen en je hieraan houden. Als je wil dat het ooit verandert zal je hem moeten laten gaan en laten zien wat hij mogelijk verliest. Anders zal hij nooit de stap nemen. Naast elke alcoholist staat een Co alcoholist zeggen ze altijd. Dit houdt in dat je eigenlijk de verslaving mede onderhoudt door je eigen gedrag.
anoniem_64df35cce50ab wijzigde dit bericht op 05-08-2018 13:02
0.23% gewijzigd
zondag 5 augustus 2018 om 12:53
Iedere keer dat hij later naar bed gaat, kan hij mooi nog het nodige naar binnen gieten. Nu is 2 bier toegestaan, maar wat als hij 2 bier met een fles wodka naar binnen werkt? Dan houdt hij zich in zijn ogen nog steeds aan 2 bier. Deze compromis lost niets op. Wie van jullie haalt de drank eigenlijk in huis?
Zo lang hij niet inziet dat er een probleem is, lost hij ook niets op. Ik denk niet dat jullie dit op eigen houtje samen op kunnen lossen.
Zo lang hij niet inziet dat er een probleem is, lost hij ook niets op. Ik denk niet dat jullie dit op eigen houtje samen op kunnen lossen.