Relaties
alle pijlers
Vriend verliefd op iemand anders
maandag 4 januari 2010 om 13:16
2010 is voor mij geweldig begonnen. Ik ben er achter gekomen dat mijn vriend de afgeopen maand flink aan het flirten was met een collega. Ik heb niet in zijn mail gekeken maar hij had hem per ongeluk open laten staan. in die mail stond dat ze misschien een keer wat buiten werk konden afspreken om elkaar beter te leren kennen. Nadat ik vriend daarmee geconfronteerd had zei hij dat ik me niet druk moest maken. Was alleen maar vriendschappelijk en er was niets aan de hand. Tegen mij zei hij dat hij niet zou afspreken. Inmiddels heeft hij dat wel gedaan. Ze zijn uit eten geweest en alweer zei mijn vriend dat het alleen maar vriendschappelijk was. Nadat ik lang met hem hierover gepraat heb komt de aap uit de mouw. Hij is verliefd... en zij ook. Aangezien zij getrouwd is en hij mij heeft en zegt heel veel van mij te houden hebben ze afgesproken er niets mee te doen en vrienden proberen te worden. Maar ik geloof hier niet in. Je kan niet zo iets uitspreken en dan niets doen. Dat is net zoiets als de koekjestrommel open zetten en wachten wie er het eerst een koekje pakt. Vriend wil van mij dat ik hem tijd geef om dit gevoel kwijt te raken en zegt dat hij van mij houd en met mij verder wil. en dus eigenlijk maar afwachten terwijl alles wat ik lief heb door mijn vingers heen glipt. Ik weet dat je verliefd kan worden en ook dat het niet het einde van je relatie hoeft te betekenen maar door met haar af te spreken en e.e.a. naar elkaar uit te spreken hebben ze mijn inziens een deur open gezet die niet zomaar gesloten kan/zal worden. Als het alleen maar lust was dan had ik er minder moeite mee gehad. Ik weet ook echt niet wat ik nu moet doen en ben zo ontzettend verdrietig.
maandag 4 januari 2010 om 15:30
Ik denk wel dat je eerlijk moet zijn tegen hem over hoe jij je voelt hierbij. De controle uit handen geven voelt altijd eng, maar die controle is maar schijn. Hij is eerlijk tegen jou en nu voelt het alsof je geen invloed hebt op wat hij doet, maar dat heb je anders ook maar zeer beperkt.
Het feit dat hij eerlijk tegen je is pleit voor hem.
Ik weet als geen ander hoe het moet voelen, want ook ik heb naast mijn man een goede vriend. (Met medeweten van mijn echtgenoot overigens.) Ik houd eindeloos van mijn man en wil helemaal niet verder met mijn vriend. Hij is getrouwd en houdt ook van zijn vrouw en wil met haar verder.
Met veel vallen en opstaan proberen we een manier te vinden om hiermee om te gaan. Mijn man heeft daar meestal geen moeite mee (soms ook wel) en hij geeft mij hierin de vrijheid.
Ik houd van mijn man. Ik wil oud worden met mijn man en er is geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om ooit bij hem weg te gaan. Het kan dus zeker wel, maar valt niet altijd mee.
Jij bent de enige die het antwoord kan geven op de vraag of je dit kan / wil. Een gesprek met de dame in kwestie is misschien helemaal nog niet zo'n slecht idee. Verwacht niet dat ze het achterste van haar tong laat zien. Ze zal altijd voorzichtig blijven.
Je kan met je vriend grenzen afspreken waar hij zich aan te houden heeft. Je kan samen afspreken wat wel kan en wat niet. Als dit echt een eerlijke en integere man is, en jullie relatie het waard is zou je het kunnen overwegen. Maar nogmaals, dat is jouw beslissing.
Gooi in ieder geval niet iets moois weg omdat de buitenwereld vindt dat dit niet hoort. Dat bepalen jullie namelijk altijd samen.
Sterkte
Het feit dat hij eerlijk tegen je is pleit voor hem.
Ik weet als geen ander hoe het moet voelen, want ook ik heb naast mijn man een goede vriend. (Met medeweten van mijn echtgenoot overigens.) Ik houd eindeloos van mijn man en wil helemaal niet verder met mijn vriend. Hij is getrouwd en houdt ook van zijn vrouw en wil met haar verder.
Met veel vallen en opstaan proberen we een manier te vinden om hiermee om te gaan. Mijn man heeft daar meestal geen moeite mee (soms ook wel) en hij geeft mij hierin de vrijheid.
Ik houd van mijn man. Ik wil oud worden met mijn man en er is geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om ooit bij hem weg te gaan. Het kan dus zeker wel, maar valt niet altijd mee.
Jij bent de enige die het antwoord kan geven op de vraag of je dit kan / wil. Een gesprek met de dame in kwestie is misschien helemaal nog niet zo'n slecht idee. Verwacht niet dat ze het achterste van haar tong laat zien. Ze zal altijd voorzichtig blijven.
Je kan met je vriend grenzen afspreken waar hij zich aan te houden heeft. Je kan samen afspreken wat wel kan en wat niet. Als dit echt een eerlijke en integere man is, en jullie relatie het waard is zou je het kunnen overwegen. Maar nogmaals, dat is jouw beslissing.
Gooi in ieder geval niet iets moois weg omdat de buitenwereld vindt dat dit niet hoort. Dat bepalen jullie namelijk altijd samen.
Sterkte
maandag 4 januari 2010 om 15:42
quote:RedRogue schreef op 04 januari 2010 @ 14:45:
@blijfgewoonbianca Hij weet van niets, maar hij staat wel op Hyves! *stopt allerlei erg gemene gedachtes heel diep weg*
Haha ; jij dacht erover hem gezellig te mailen?
Het mooiste / eerlijkste / respectvolste zou natuurlijk zijn als die partner ook door zijn eigen partner werd ingelicht.
Met open zijn ( en dan dus ook niet stiekem het vlammetje brandende te gaan zitten houden ) is vaak de helft van de verliefdheid al verdwenen.
@blijfgewoonbianca Hij weet van niets, maar hij staat wel op Hyves! *stopt allerlei erg gemene gedachtes heel diep weg*
Haha ; jij dacht erover hem gezellig te mailen?
Het mooiste / eerlijkste / respectvolste zou natuurlijk zijn als die partner ook door zijn eigen partner werd ingelicht.
Met open zijn ( en dan dus ook niet stiekem het vlammetje brandende te gaan zitten houden ) is vaak de helft van de verliefdheid al verdwenen.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 4 januari 2010 om 21:31
Hoi RedRogue,
Wij zijn nog samen, en we zijn er nog niet helemaal. Ik heb veel te veel over me heen laten lopen. Was in het begin vooral bezig met het idee dat ik ons gezin zou kwijtraken, en dat hij dan om het weekend met onze, mijn, kinderen op stap zou gaan samen met die vrouw, dat zij ons gezin zomaar zou overnemen. Ik was erg jaloers en reageerde vanuit die jaloezie. Wat weinig constructief was. Want die verliefdheid werd er niet minder om.
Hij heeft me steeds voorgehouden dat het over was en toch bleek er dan toch weer een aanwijzing dat het niet zo was.
Hij had niet het lef om een keuze te maken. Maar ik ook niet.
Het duurde lang voor ik eindelijk voor mijn eigen belang kon kiezen.
En nu -mede omwille van de kinderen- ben ik bereid om nog aan de relatie te werken, met relatietherapie.
Ik had veel eerder voor mezelf op moeten komen, dus dat is hetgeen ik je kan meegeven uit mijn ervaring; zorg goed voor jezelf, dat is het belangrijkste.
Wij zijn nog samen, en we zijn er nog niet helemaal. Ik heb veel te veel over me heen laten lopen. Was in het begin vooral bezig met het idee dat ik ons gezin zou kwijtraken, en dat hij dan om het weekend met onze, mijn, kinderen op stap zou gaan samen met die vrouw, dat zij ons gezin zomaar zou overnemen. Ik was erg jaloers en reageerde vanuit die jaloezie. Wat weinig constructief was. Want die verliefdheid werd er niet minder om.
Hij heeft me steeds voorgehouden dat het over was en toch bleek er dan toch weer een aanwijzing dat het niet zo was.
Hij had niet het lef om een keuze te maken. Maar ik ook niet.
Het duurde lang voor ik eindelijk voor mijn eigen belang kon kiezen.
En nu -mede omwille van de kinderen- ben ik bereid om nog aan de relatie te werken, met relatietherapie.
Ik had veel eerder voor mezelf op moeten komen, dus dat is hetgeen ik je kan meegeven uit mijn ervaring; zorg goed voor jezelf, dat is het belangrijkste.
dinsdag 5 januari 2010 om 09:03
@souterngirl wat ontzettend moedig van je en ook erg knap dat je er zo mee omgaat.
Ik heb gisteren weer met hem gepraat. Heb hem verteld dat ik inmiddels ingeschreven sta als woningzoekende. Hij blijft volhouden dat ik nergens naartoe ga want dat hij gaat laten zien dat het over gaat. Dat hij van mij houd en met mij verder wilt. Hij zegt dat de verliefdheid te vergelijken is met drugs die nog uit zijn lichaam zitten maar dat zijn hart bij mij ligt. Maar te gelijker tijd denkt hij wel dat normaal contact tussen hun mogelijk moet zijn. Hij voelt zich verscheurd en ik voel me verscheurt. Ik probeer met hem te blijven praten en eerlijk te zijn over wat ik voel en wil. maar god wat kost het veel moeite.
Ik heb gisteren weer met hem gepraat. Heb hem verteld dat ik inmiddels ingeschreven sta als woningzoekende. Hij blijft volhouden dat ik nergens naartoe ga want dat hij gaat laten zien dat het over gaat. Dat hij van mij houd en met mij verder wilt. Hij zegt dat de verliefdheid te vergelijken is met drugs die nog uit zijn lichaam zitten maar dat zijn hart bij mij ligt. Maar te gelijker tijd denkt hij wel dat normaal contact tussen hun mogelijk moet zijn. Hij voelt zich verscheurd en ik voel me verscheurt. Ik probeer met hem te blijven praten en eerlijk te zijn over wat ik voel en wil. maar god wat kost het veel moeite.
dinsdag 5 januari 2010 om 09:32
quote:RedRogue schreef op 05 januari 2010 @ 09:03:
@souterngirl wat ontzettend moedig van je en ook erg knap dat je er zo mee omgaat.
.... Hij zegt dat de verliefdheid te vergelijken is met drugs die nog uit zijn lichaam zitten maar dat zijn hart bij mij ligt. Maar te gelijker tijd denkt hij wel dat normaal contact tussen hun mogelijk moet zijn.
.....
Die vergelijking klopt wel denk ik. Wel is het zo dat die verslaving niet zomaar weg gaat als hij gevoed wordt (weet ik uit ervaring).
Normaal contact moet mogelijk zijn. Tja, het kan wel, maar ik denk dat hij eerst afstand van haar zou moeten nemen tot in ieder geval de verslaving weg is en dan nog blijft het riskant.
Ik wens je veel sterkte en wijsheid
@souterngirl wat ontzettend moedig van je en ook erg knap dat je er zo mee omgaat.
.... Hij zegt dat de verliefdheid te vergelijken is met drugs die nog uit zijn lichaam zitten maar dat zijn hart bij mij ligt. Maar te gelijker tijd denkt hij wel dat normaal contact tussen hun mogelijk moet zijn.
.....
Die vergelijking klopt wel denk ik. Wel is het zo dat die verslaving niet zomaar weg gaat als hij gevoed wordt (weet ik uit ervaring).
Normaal contact moet mogelijk zijn. Tja, het kan wel, maar ik denk dat hij eerst afstand van haar zou moeten nemen tot in ieder geval de verslaving weg is en dan nog blijft het riskant.
Ik wens je veel sterkte en wijsheid
dinsdag 5 januari 2010 om 09:44
Hoi RedRogue,
even een verhaal van de andere kant. Ik ben zelf ooit 'verliefd' geworden op iemand anders, terwijl ik een relatie had. Ik heb dat toen ook direct eerlijk opgebiecht en aangegeven bij mijn ex dat ik er niets mee wilde doen. Hij schrok zich rot en dat begreep ik. Ik snapte er op dat moment zelf ook niks van. Maar ondanks dat ik aangaf, dat ik er uit wilde komen samen en dus niets met die verliefdheid wilde, bleef mijn ex-vriend boos en zich heel star opstellen. Door de verliefdheid was ik erg labiel (zo voelde ik me ook) en besloten we op in relatietherapie te gaan. Ook tijdens de relatietherapie bleef hij boos en het ging heel vaak over hem: hoe gekwetst hij zich voelde en dat hij dit nooit verwacht had, etc. Ik voelde me in die periode onder andere daardoor steeds meer verwijderd raken van hem, omdat mijn reden van verliefdheid nauwelijks aan bod kwam. Hij dreef mij als het ware direct in de armen van die nieuwe lover. Hij had namelijk (zogenaamd) wel begrip voor mij. Uiteindelijk heb ik zo'n 2 maanden iets met die man gehad, na de relatie met ex, maar het hield geen stand. Dit alles is al een tijdje geleden en natuurlijk is onze breuk niet alleen zijn schuld geweest, zo werken de zaken niet. De reden dat ik 'verliefd' (op aandacht?) was geworden, had ook te maken met de ruimte voor mijn emoties binnen die relatie. Ik was dat zelf ook heel lang vergeten aan te geven en ex-vriend pikte dat ook niet op, een combinatie van 'elkaar uit het oog verliezen' dus.
Wat ik er mee aan wil geven is, dat ik in die tijd begrip had voor zijn grenzen, maar dat ik na een tijd ook behoefte had om over mijn redenen (waarom ben ik verliefd geworden?) te praten, daar bleek echter geen ruimte voor. Op den duur zal dus toch duidelijk moeten worden hoe het kan dat hij verliefd werd op een ander. Ik zat in die tijd niet goed in mijn vel en daar bleek binnen de relatie weinig ruimte voor te zijn: om dit te kunnen delen met mijn partner.
Maar het kan ook zijn dat jullie een tijdje zaken over het hoofd hebben gezien: bepaald behoeften van hem, die ondergesneeuwd zijn. Je schreef al dat je 3 kinderen hebt, die veel aandacht en zorg nodig hebben. Misschien zijn jullie een tijdje 'vergeten' om kwalitijd samen door te brengen?
Het is overigens niet jouw schuld, ook niet de zijne. Natuurlijk is het goed om duidelijk te zijn en je grenzen aan te geven: dat heb je nu gedaan door aan te geven dat je je als woningzoekende hebt opgegeven. Je geeft hiermee tevens aan dat je dit serieus neemt van je partner. De eerlijkheid, warover je spreekt in je voorgaande post, is ook heel belangrijk. Maar de nadruk leggen op 'gekwetst' en 'boos' zijn, heeft weinig zin naar hem toe op dit moment. leg meer de nadruk op: wat gaan WE hier aan doen? Wees gemotiveerd om elke avond te praten. Zeg ook dat je wilt dat hij eerlijk is (ook dat is een grens aangeven): over het contact dat hij met die vrouw heeft en welk gevoel hem dat geeft. Het kan heel goed zijn dat hij met haar heel goed kan praten (dus slechts 1 ding i.p.v. de talloze dingen, die hij bij jou heeft). Vergeet niet: als hij zegt dat hij er verder niets mee wil, neem dan ook van hem aan dat dit oprecht is. Hij klinkt als iemand die fatsoenlijk is. Ik kan me voorstellen dat hij gewoon contact met haar wil (de gedachte: "We zijn toch volwassen mensen, zeg!"). Dat wilde ik ook, omdat ik dacht dat het dan juist vanzelf over zou gaan, dat ik ook dan juist de donkere kanten van die andere man zou gaan zien. Totdat die andere man aan me begon te trekken, want hij was ook veriefd op mij en gewoon single (dat dan wel). Ik denk dat ik me vooral gevleid voelde daardoor. Daarom ging het juist ook mis, mede gevoed door een klotesfeer thuis met ex-vriend. Het contact houden is beter om niet te willen: dan vraagt hij overigens ook te veel van zichzelf. Je denkt dat het vanzelf over gaat, maar dat gebeurt pas als je dus ook daadwerkelijk de verliefdheid gaat uitleven, grote kans dat het 2 à 3 maanden duurt en dan weer over is. Als je dat dus niet wilt, moet je echt het contact gaan vermijden. Alleen dan kun je je weer op andere dingen richten. Maar goed, dat is slechts mijn ervaring. Ik ben misschien een ander mens dan jouw vriend, maar wel vrij verstandelijk en rationeel ingesteld. Toch lukte het me niet om 'normaal' contact te houden, ook al deed ik wel erg mijn best.
Ik hoop dat je wat kunt met mijn verhaal. Ik wens jou en je vriend veel sterkte in deze tijd en ik hoop dat jullie veel blijven praten, zodat jullie er uitkomen! DG
even een verhaal van de andere kant. Ik ben zelf ooit 'verliefd' geworden op iemand anders, terwijl ik een relatie had. Ik heb dat toen ook direct eerlijk opgebiecht en aangegeven bij mijn ex dat ik er niets mee wilde doen. Hij schrok zich rot en dat begreep ik. Ik snapte er op dat moment zelf ook niks van. Maar ondanks dat ik aangaf, dat ik er uit wilde komen samen en dus niets met die verliefdheid wilde, bleef mijn ex-vriend boos en zich heel star opstellen. Door de verliefdheid was ik erg labiel (zo voelde ik me ook) en besloten we op in relatietherapie te gaan. Ook tijdens de relatietherapie bleef hij boos en het ging heel vaak over hem: hoe gekwetst hij zich voelde en dat hij dit nooit verwacht had, etc. Ik voelde me in die periode onder andere daardoor steeds meer verwijderd raken van hem, omdat mijn reden van verliefdheid nauwelijks aan bod kwam. Hij dreef mij als het ware direct in de armen van die nieuwe lover. Hij had namelijk (zogenaamd) wel begrip voor mij. Uiteindelijk heb ik zo'n 2 maanden iets met die man gehad, na de relatie met ex, maar het hield geen stand. Dit alles is al een tijdje geleden en natuurlijk is onze breuk niet alleen zijn schuld geweest, zo werken de zaken niet. De reden dat ik 'verliefd' (op aandacht?) was geworden, had ook te maken met de ruimte voor mijn emoties binnen die relatie. Ik was dat zelf ook heel lang vergeten aan te geven en ex-vriend pikte dat ook niet op, een combinatie van 'elkaar uit het oog verliezen' dus.
Wat ik er mee aan wil geven is, dat ik in die tijd begrip had voor zijn grenzen, maar dat ik na een tijd ook behoefte had om over mijn redenen (waarom ben ik verliefd geworden?) te praten, daar bleek echter geen ruimte voor. Op den duur zal dus toch duidelijk moeten worden hoe het kan dat hij verliefd werd op een ander. Ik zat in die tijd niet goed in mijn vel en daar bleek binnen de relatie weinig ruimte voor te zijn: om dit te kunnen delen met mijn partner.
Maar het kan ook zijn dat jullie een tijdje zaken over het hoofd hebben gezien: bepaald behoeften van hem, die ondergesneeuwd zijn. Je schreef al dat je 3 kinderen hebt, die veel aandacht en zorg nodig hebben. Misschien zijn jullie een tijdje 'vergeten' om kwalitijd samen door te brengen?
Het is overigens niet jouw schuld, ook niet de zijne. Natuurlijk is het goed om duidelijk te zijn en je grenzen aan te geven: dat heb je nu gedaan door aan te geven dat je je als woningzoekende hebt opgegeven. Je geeft hiermee tevens aan dat je dit serieus neemt van je partner. De eerlijkheid, warover je spreekt in je voorgaande post, is ook heel belangrijk. Maar de nadruk leggen op 'gekwetst' en 'boos' zijn, heeft weinig zin naar hem toe op dit moment. leg meer de nadruk op: wat gaan WE hier aan doen? Wees gemotiveerd om elke avond te praten. Zeg ook dat je wilt dat hij eerlijk is (ook dat is een grens aangeven): over het contact dat hij met die vrouw heeft en welk gevoel hem dat geeft. Het kan heel goed zijn dat hij met haar heel goed kan praten (dus slechts 1 ding i.p.v. de talloze dingen, die hij bij jou heeft). Vergeet niet: als hij zegt dat hij er verder niets mee wil, neem dan ook van hem aan dat dit oprecht is. Hij klinkt als iemand die fatsoenlijk is. Ik kan me voorstellen dat hij gewoon contact met haar wil (de gedachte: "We zijn toch volwassen mensen, zeg!"). Dat wilde ik ook, omdat ik dacht dat het dan juist vanzelf over zou gaan, dat ik ook dan juist de donkere kanten van die andere man zou gaan zien. Totdat die andere man aan me begon te trekken, want hij was ook veriefd op mij en gewoon single (dat dan wel). Ik denk dat ik me vooral gevleid voelde daardoor. Daarom ging het juist ook mis, mede gevoed door een klotesfeer thuis met ex-vriend. Het contact houden is beter om niet te willen: dan vraagt hij overigens ook te veel van zichzelf. Je denkt dat het vanzelf over gaat, maar dat gebeurt pas als je dus ook daadwerkelijk de verliefdheid gaat uitleven, grote kans dat het 2 à 3 maanden duurt en dan weer over is. Als je dat dus niet wilt, moet je echt het contact gaan vermijden. Alleen dan kun je je weer op andere dingen richten. Maar goed, dat is slechts mijn ervaring. Ik ben misschien een ander mens dan jouw vriend, maar wel vrij verstandelijk en rationeel ingesteld. Toch lukte het me niet om 'normaal' contact te houden, ook al deed ik wel erg mijn best.
Ik hoop dat je wat kunt met mijn verhaal. Ik wens jou en je vriend veel sterkte in deze tijd en ik hoop dat jullie veel blijven praten, zodat jullie er uitkomen! DG
Only dead fish go with the flow
dinsdag 5 januari 2010 om 10:15
@DG Dankje voor je verhaal. Het geeft me weer iets om over na te denken. Wat jij verteld verteld over aandacht is iets wat hier ook speeltmaar op een iets andere manier. Als de kinderen naar hun vader zijn hebben mijn vriend en ik alle tijd voor elkaar hebben dan gaat het geweldig. de "Kwalitijd" waar jij over schrijft is dan ruimschoots aanwezig. Maar de andere dagen als de kinderen er wel zijn is het overdag lastig. Een gezin draaiende houden kost erg veel moeite. Mijn Vriend heeft hier het meeste moeite mee. Het opstaan aankleden, kinderen weg brengen, zelf werken, boodschappen doen, kinderen halen, eten en naar bed toe brengen. Ik ben dat gewend en heb daar geen moeite mee omdat ik voor mijn kinderen gekozen heb. Hij daarintegen heeft voor mij gekozen en vind van zichzelf (niet van mij) dat hij het allemaal ook goed en leuk moet vinden. Tuurlijk wil ik ook graag als gezin met hem erbij leuke dingen doen en gezelligheid. En natuurlijk wil ik ook dat hij de kinderen leuk vind. En hij zegt dat hij het ook leuk vind en van de kinderen houdt maar ontzettend baald en niet omkan gaan met de verplichtingen die dat met zich mee brengt. En ook waarschijnlijk van het feit dat ik dan minder tijd heb voor hem. 's avonds als ze slapen heb ik alle tijd voor hem maar dan zijn we vaak allebei moe van de dag. Ik weet niet wat ik hieraan moet veranderen. Ik ben een moeder dus mijn kinderen gaan voor. Het is waarschijnlijk onnodig te vermelden dat die andere vrouw geen kinderen heeft. 
We blijven praten en er is geen ruzie alleen veel verdriet. en ik probeer naar hem te luisteren en met hem te blijven praten maar van binnen doet het erg pijn om te zien en te horen dat je vriend naar iemand anders verlangt en daar pijn van heeft. zo weer een heel verhaal.
We blijven praten en er is geen ruzie alleen veel verdriet. en ik probeer naar hem te luisteren en met hem te blijven praten maar van binnen doet het erg pijn om te zien en te horen dat je vriend naar iemand anders verlangt en daar pijn van heeft. zo weer een heel verhaal.
dinsdag 5 januari 2010 om 10:42
Ik begrijp dat dit voor jou een erg moeilijke situatie is, omdat je met de opvoeding van 3 kinderen bezig bent. Dat kost enorm veel energie. Voor jou, voor hem.
Momenteel zul je 's avonds misschien nu niet zoveel slaap kunnen vatten. Dit is een klote-tijd, voor jullie beiden. Maar grijp de 'slapeloze uurtjes' aan om met elkaar te praten. het is vreselijk pijnlijk om te horen dat hij 'pijn' heeft van het feit dat hij die verliefdheid los moet laten. Maar bedenk dan dat hij nu (nog) niet in staat is om er echt helder over na te denken. Verliefheid is als een soort psychose: je ziet alleen dat ene leuke puntje aan die ander en alles wat hij met jou deelt staat op de achtergrond. Weet ook dat het niet eeuwig zal duren! Als hij er open over is, probeer dan ook te achterhalen (hoe moeilijk ook) wat hij bij haar vindt. Die verliefdheid (niet zij!) staat namelijk symbool voor wat hij een tijdje heeft gemist in zijn leven. Dat hoeft niet persé alleen maar met jullie relatie te maken te hebben, dat kan ook iets zijn van hem zelf, een eigenschap die hij graag wil hebben, ruimte voor ander bezigheden een nieuwe hobby. Dat klinkt belachelijk op dit moment, maar heel vaak is dat na verloop van tijd een onderlegger voor eenvlucht als verliefheid.
Als je - zoals jullie - doordeweek druk bent met een gezinsleven, heb je wel eens de neiging om te willen vluchten. Dat zul jij zelf ook wel eens gehad hebben, al komt dat niet tot uiting via een verliefdheid bij jou. Het is vaak alleen moeilijk om uit dat 'stramien' te komen, waardoor het gevoel om te willen vluchten zich gaat opstapelen. Je geeft al aan dat je vriend vindt en wil dat hij alles (het gezinsleven, etc.) leuk moet vinden.
Ik weet natuurlijk niet hoe jullie relatie precies in elkaar zit, maar als jouw vriend aangeeft dat hij niet achter de verliefdheid aan wil gaan, dan moet je dat ook van hem aannemen. hoe moeilijk het nu ook voor je is, het is echt beter om je eigen verdriet en boosheid niet allemaal met hem te bespreken op dit moment. Wel je grens aangeven: dat is heel belangrijk. Dus als hij inderdaad voor jou wil gaan, zal hij het contact met zijn collega zakelijk moeten houden. dat is voor hemzelf trouwens ook veel gemakkelijker, anders wordt het veel te moeilijk.
Maar je zult ook veel naar hem moeten luisteren: elk gevoel geeft zij hem? Waar staat het symbool voor? Wat heeft hij in het afgelopen jaar gemist en wat kunnen jullie beiden doen om er weer voor elkaar te zijn? En ook jouw gemis komt aan bod: misschien komt er ook uit dat jij ook wel eens wat meer tijd voor jezelf zou willen. Is het misschien een idee om op een (vaste) avond in de week een oppas te regelen, zodat jullie (gewoon doordeweek) samen uit eten kunnen gaan of even wat kunnen gaan drinken?
Probeer ook vooral in deze periode elkaar's mooie kanten weer te zien. Waarom ben je op hem gevallen? Wat vind je nog steeds zo mooi aan hem? Zeg hem dat ook. En vraag hem ook waarom hij voor jou kiest. Dat geeft je misschien meer zekerheid.
Ik hoop echt dat jullie hier uit komen, RR. Als jullie hieruit komen, weet dan ook dat het jullie relatie sterker zal maken!
Momenteel zul je 's avonds misschien nu niet zoveel slaap kunnen vatten. Dit is een klote-tijd, voor jullie beiden. Maar grijp de 'slapeloze uurtjes' aan om met elkaar te praten. het is vreselijk pijnlijk om te horen dat hij 'pijn' heeft van het feit dat hij die verliefdheid los moet laten. Maar bedenk dan dat hij nu (nog) niet in staat is om er echt helder over na te denken. Verliefheid is als een soort psychose: je ziet alleen dat ene leuke puntje aan die ander en alles wat hij met jou deelt staat op de achtergrond. Weet ook dat het niet eeuwig zal duren! Als hij er open over is, probeer dan ook te achterhalen (hoe moeilijk ook) wat hij bij haar vindt. Die verliefdheid (niet zij!) staat namelijk symbool voor wat hij een tijdje heeft gemist in zijn leven. Dat hoeft niet persé alleen maar met jullie relatie te maken te hebben, dat kan ook iets zijn van hem zelf, een eigenschap die hij graag wil hebben, ruimte voor ander bezigheden een nieuwe hobby. Dat klinkt belachelijk op dit moment, maar heel vaak is dat na verloop van tijd een onderlegger voor eenvlucht als verliefheid.
Als je - zoals jullie - doordeweek druk bent met een gezinsleven, heb je wel eens de neiging om te willen vluchten. Dat zul jij zelf ook wel eens gehad hebben, al komt dat niet tot uiting via een verliefdheid bij jou. Het is vaak alleen moeilijk om uit dat 'stramien' te komen, waardoor het gevoel om te willen vluchten zich gaat opstapelen. Je geeft al aan dat je vriend vindt en wil dat hij alles (het gezinsleven, etc.) leuk moet vinden.
Ik weet natuurlijk niet hoe jullie relatie precies in elkaar zit, maar als jouw vriend aangeeft dat hij niet achter de verliefdheid aan wil gaan, dan moet je dat ook van hem aannemen. hoe moeilijk het nu ook voor je is, het is echt beter om je eigen verdriet en boosheid niet allemaal met hem te bespreken op dit moment. Wel je grens aangeven: dat is heel belangrijk. Dus als hij inderdaad voor jou wil gaan, zal hij het contact met zijn collega zakelijk moeten houden. dat is voor hemzelf trouwens ook veel gemakkelijker, anders wordt het veel te moeilijk.
Maar je zult ook veel naar hem moeten luisteren: elk gevoel geeft zij hem? Waar staat het symbool voor? Wat heeft hij in het afgelopen jaar gemist en wat kunnen jullie beiden doen om er weer voor elkaar te zijn? En ook jouw gemis komt aan bod: misschien komt er ook uit dat jij ook wel eens wat meer tijd voor jezelf zou willen. Is het misschien een idee om op een (vaste) avond in de week een oppas te regelen, zodat jullie (gewoon doordeweek) samen uit eten kunnen gaan of even wat kunnen gaan drinken?
Probeer ook vooral in deze periode elkaar's mooie kanten weer te zien. Waarom ben je op hem gevallen? Wat vind je nog steeds zo mooi aan hem? Zeg hem dat ook. En vraag hem ook waarom hij voor jou kiest. Dat geeft je misschien meer zekerheid.
Ik hoop echt dat jullie hier uit komen, RR. Als jullie hieruit komen, weet dan ook dat het jullie relatie sterker zal maken!
Only dead fish go with the flow
donderdag 4 maart 2010 om 22:11
Misschien kun je je vriend dit videootje eens laten zien:
http://www.youtube.com/watch?v=SHnhMvSxOf0
http://www.youtube.com/watch?v=SHnhMvSxOf0
zaterdag 6 maart 2010 om 23:45
