Relaties
alle pijlers
Wat nu?? Kerst
zaterdag 16 december 2017 om 10:14
Mijn vriend en ik hebben nu ongeveer 3 jaar een relatie. Ik ben gescheiden en heb 3 kinderen. Hij heeft een zoontje uit een vorige relatie. We wonen allebei op ons zelf. Sinds ik gescheiden ben zie ik ernorm op tegen de kerst. Oktober dit jaar heb ik dit met mijn vriend besproken en aangegeven dat ik optijd duidelijke afspraken wilde weten waar ik aan toe was.
Ook aangegeven dat ik het heel graag samen wilde vieren als samengesteld gezin. (Ik moet ook rekening houden met mijn kinderen en mijn ex) vorig jaar was zijn kind en mijn kinderen kerstavond en 1e kerstdag bij expartner en dit jaar zou andersom zijn. Uiteindelijk hebben we afspraken gemaakt dat hij en zijn zoontje 1e kerstdag hier zou zijn met mij en mijn kinderen en we er een leuke dag van gingen maken hij stelde zelf nog voor om uiteten te gaan met de kinderen om het onszelf niet te moeilijk te maken ook ivm drukke banen. Mijn vriend vertelde mij dat zijn moeder ons 2e kerstdag heeft uitgenodigd maar mijn moeder had ons dus ook uitgenodigd. Dus besloten we het bij mijn familie te vieren. Kerstavond viert hij altijd met zijn hele familie en ben ik niet voor uitgenodigd. Waarschijnlijk omdat ik dan ook mijn 3 kinderen meeneem. Maar ik was tevreden met wat er voor 1e en 2e kerstdag was afgesproken. Eindelijk duidelijkheid en iets om naar uit te kijken. Nu vroeg ik mijn vriend donderdag of hij ook in de groepsapp wilde ivm de planning en overleg wbt 2e kerstdag met mijn familie. Toen appte mijn vriend dat hij gister (woensdag) andere afspraken met zijn ex heeft gemaakt en dat onze afspraken dus niet doorgaan. Ik voelde meteen een klap in mijn gezicht. Vol ongeloof. Hoe kan hij dit doen?
De ex van mijn vriend moet ineens (zegt mijn vriend) werken 2e kerstdag dus is zonder overleg met mij is de planning omgegooid. Naar mijn weten worden kerstroosters weken van te voren gemaakt....
Mijn vriend past zich continue aan aan zijn ex tbv zijn kind omdat hij ruzie en moeilijk gedoe van haar kant uit de weg wil gaan. Ook met mijn vriend zijn vrije weekend, 1 in de maand vertikt zijn ex met haar zoon naar de voetbal te gaan en dus gaat mijn vriend alsnog en gaat dat ten koste van ons enige vrije weekend in de maand.
Ik weet niet wat ik nu moet. Ik ben helemaal dicht geklapt. Hij had toch op zijn minst eerst met mij moeten overleggen en samen een oplossing zoeken. Dan had hij mij ook het gevoel gegeven dat ik er toe doe.
Ook aangegeven dat ik het heel graag samen wilde vieren als samengesteld gezin. (Ik moet ook rekening houden met mijn kinderen en mijn ex) vorig jaar was zijn kind en mijn kinderen kerstavond en 1e kerstdag bij expartner en dit jaar zou andersom zijn. Uiteindelijk hebben we afspraken gemaakt dat hij en zijn zoontje 1e kerstdag hier zou zijn met mij en mijn kinderen en we er een leuke dag van gingen maken hij stelde zelf nog voor om uiteten te gaan met de kinderen om het onszelf niet te moeilijk te maken ook ivm drukke banen. Mijn vriend vertelde mij dat zijn moeder ons 2e kerstdag heeft uitgenodigd maar mijn moeder had ons dus ook uitgenodigd. Dus besloten we het bij mijn familie te vieren. Kerstavond viert hij altijd met zijn hele familie en ben ik niet voor uitgenodigd. Waarschijnlijk omdat ik dan ook mijn 3 kinderen meeneem. Maar ik was tevreden met wat er voor 1e en 2e kerstdag was afgesproken. Eindelijk duidelijkheid en iets om naar uit te kijken. Nu vroeg ik mijn vriend donderdag of hij ook in de groepsapp wilde ivm de planning en overleg wbt 2e kerstdag met mijn familie. Toen appte mijn vriend dat hij gister (woensdag) andere afspraken met zijn ex heeft gemaakt en dat onze afspraken dus niet doorgaan. Ik voelde meteen een klap in mijn gezicht. Vol ongeloof. Hoe kan hij dit doen?
De ex van mijn vriend moet ineens (zegt mijn vriend) werken 2e kerstdag dus is zonder overleg met mij is de planning omgegooid. Naar mijn weten worden kerstroosters weken van te voren gemaakt....
Mijn vriend past zich continue aan aan zijn ex tbv zijn kind omdat hij ruzie en moeilijk gedoe van haar kant uit de weg wil gaan. Ook met mijn vriend zijn vrije weekend, 1 in de maand vertikt zijn ex met haar zoon naar de voetbal te gaan en dus gaat mijn vriend alsnog en gaat dat ten koste van ons enige vrije weekend in de maand.
Ik weet niet wat ik nu moet. Ik ben helemaal dicht geklapt. Hij had toch op zijn minst eerst met mij moeten overleggen en samen een oplossing zoeken. Dan had hij mij ook het gevoel gegeven dat ik er toe doe.
noomie82 wijzigde dit bericht op 16-12-2017 10:18
3.77% gewijzigd
zaterdag 16 december 2017 om 12:10
Ik sta daar anders in hoor. Maar blijkbaar is dat niet zo in de familie van TO's vriend.fluttershy schreef: ↑16-12-2017 11:58Briljant..
1. Je moet blijven LATten in het belang van de kinderen
2. Zolang je LAT tel je niet mee bij je schoonfamilie
En om het nog erger te maken, moet je blijkbaar getrouwd zijn voor het echt is.
Wordt nog lachen voor mij met drie kinderen, een LAT relatie en een vriend die nooit wil trouwen
(TO, als het scheelt in het kader van gedeelde smart is halve smart, ik zie mijn vriend 2 a 3 weken niet, inclusief alle feestdagen..)
Geen idee.
Het lastige van een samengesteld gezin is denk ik als de wederzijdse familie de kinderen ook het gevoel meegeven er niet bij te horen.
zaterdag 16 december 2017 om 12:13
TO noemt het een samengesteld gezin, maar dat is helemaal niet zo. Ze wonen immers apart.
Als ze echt allemaal onder 1 dak zouden wonen, zou ik het al weer heel anders vinden.
Verder denk ik dat TO vooral beledigd is en er niet zo goed mee om kan gaan dat haar plannen in de war geschopt worden. Dan ook nog aangeven dat je het niet helemaal geloofd dat ex plotseling toch moet werken, en zeggen dat ze haar kinderen moet teleurstellen. Ergens klopt er dan iets niet i.m.o.
Vriend had er idd wel eerder uit zichzelf mee kunnen komen, dat stuk begrijp ik best, is vervelend, maar veranderd niets aan hoe kerst er nu uit gaat zien, tenzij TO bereid is ook water bij de wijn te doen.
There is always something happening, and it's usually right now
zaterdag 16 december 2017 om 12:14
Ja kan je dramatisch vinden maar ik hou van communiceren en overleggen. Van afspraken maken en nakomen. En ja als het dan anders word vind ik dat best lastig en klap ik dicht omdat ik op dat moment even niet weet wat ik ermee aan moet. Iedereen is anders he!Jufjoke schreef: ↑16-12-2017 11:54Eens. Kom op zeg, 'een klap in mijn gezicht ', 'helemaal dichtgeklapt '...erg dramatisch allemaal. Een beetje meer flexibiliteit zou je sieren. Je bent best een beetje moeilijk aan het doen, hoor.
Ik heb, gezien je reacties, ook het idee dat je hier vooral op zoek bent naar bijval.
Als ik maanden geleden aangeef enorm tegen de kerst op te zien, mijn gevoel met hem deel en vraag om duidelijkheid. Als er dan iets veranderd en er op zo'n manier mee omgegaan wordt door mijn vriend dan is dat voor mij een klap in mijn gezicht. Kan je kinderachtig en zeiken vinden maar dit is mijn gevoel.
zaterdag 16 december 2017 om 12:14
fluttershy schreef: ↑16-12-2017 12:09Wettelijke rechten of ergens welkom zijn... Zie je zelf dat verschil niet? Tegenwoordig trouwen er veel minder koppels, dat wordt nooit echt, al zijn ze 25 jaar samen?
Btw, ik ben nooit getrouwd met de vader van mijn kinderen (die wilde ook al niet), zijn we dan wél echt of ben ik zijn bijslaap met mijn bastaardjes?
In onze familie zit dat dan blijkbaar anders. Wij hechten wel waarde aan trouwen, hoe blijven dingen anders in de familie?
Bloedbanden doen er bij ons dan blijkbaar wel toe en bij anderen dan minder, dat kan he. Zeker mijn opa en oma vinden dat belangrijk.
En familie is voor altijd.
zaterdag 16 december 2017 om 12:14
Dat water zou ik laten zitten, die fles wijn zou ik heerlijk alleen leeg drinken.
zaterdag 16 december 2017 om 12:15
Was ook niet persoonlijk op jou Lillybit, gewoon net een treffende quote.
Ben dan toch wel blij met mijn schoonmoeder die ik nog nooit ontmoet heb (buitenland) die tegen het kleine nichtje van mijn vriend zei : Fijn hé, dat oom nu ook kinderen heeft, kunnen jullie samen spelen als ze naar hier komen! Straks even een mooi kerstcadeau kopen!
Ben dan toch wel blij met mijn schoonmoeder die ik nog nooit ontmoet heb (buitenland) die tegen het kleine nichtje van mijn vriend zei : Fijn hé, dat oom nu ook kinderen heeft, kunnen jullie samen spelen als ze naar hier komen! Straks even een mooi kerstcadeau kopen!
zaterdag 16 december 2017 om 12:17
Bij samengestelde gezinnen wordt de familie vaak verweten dat ze de kinderen niet als familie beschouwen, maar de kinderen beschouwen de andere familie ook niet als familie hoor. Het zijn niet hun opa en oma. Ze hebben al een opa en oma, twee paar zelfs. De andere familie kan best leuk en gezellig zijn, maar het is heel anders dan hun eigen familie. En voor kinderen is het vaak helemaal geen probleem dat dit onderscheid er is. Het zijn de ouders die willen dat de kinderen voor vol worden aangezien.
In uitzonderlijke gevallen ontstaat er wel een hechte band. En het is mooi als dat gebeurt. Maar verwacht het niet, het is van beide kanten uit geen verplichting of vanzelfsprekendheid.
In uitzonderlijke gevallen ontstaat er wel een hechte band. En het is mooi als dat gebeurt. Maar verwacht het niet, het is van beide kanten uit geen verplichting of vanzelfsprekendheid.
patchouli_ wijzigde dit bericht op 16-12-2017 12:19
1.69% gewijzigd
zaterdag 16 december 2017 om 12:17
Of dat, maar dan ook niet meer mauwen vind ik. Het enige wat je die man kan aanrekenen is dat ie het terloops in een appje heeft gemeld en dat dat niet echt de manier is. Niet leuk, zeker niet, maar gebeurd en nu moet ze er wat van maken.
Proost!
There is always something happening, and it's usually right now
zaterdag 16 december 2017 om 12:17
Noomie82 schreef: ↑16-12-2017 12:14Ja kan je dramatisch vinden maar ik hou van communiceren en overleggen. Van afspraken maken en nakomen. En ja als het dan anders word vind ik dat best lastig en klap ik dicht omdat ik op dat moment even niet weet wat ik ermee aan moet. Iedereen is anders he!
Als ik maanden geleden aangeef enorm tegen de kerst op te zien, mijn gevoel met hem deel en vraag om duidelijkheid. Als er dan iets veranderd en er op zo'n manier mee omgegaan wordt door mijn vriend dan is dat voor mij een klap in mijn gezicht. Kan je kinderachtig en zeiken vinden maar dit is mijn gevoel.
Misschien heeft je vriend niet door hoe belangrijk dit voor je is? Als je in de zomer er al over begint en je vriend vind Kerst totaal niks aan en het maakt hem niks uit, dan is dat voor hem misschien wel totaal anders.
zaterdag 16 december 2017 om 12:18
Ik heb niet gezegd Dat ik het kinderachtig en zeiken vind. Ik heb gezegd dat ik het dramatisch en niet flexibel vind. En met deze reactie bevestig je ook dat je eigenlijk alleen bijval wil. Mensen kunnen je op een forum een spiegel voorhouden. Dat kan heel leerzaam zijn, maar dan moet je wel je ogen open houden, anders zie je niks.Noomie82 schreef: ↑16-12-2017 12:14Ja kan je dramatisch vinden maar ik hou van communiceren en overleggen. Van afspraken maken en nakomen. En ja als het dan anders word vind ik dat best lastig en klap ik dicht omdat ik op dat moment even niet weet wat ik ermee aan moet. Iedereen is anders he!
Als ik maanden geleden aangeef enorm tegen de kerst op te zien, mijn gevoel met hem deel en vraag om duidelijkheid. Als er dan iets veranderd en er op zo'n manier mee omgegaan wordt door mijn vriend dan is dat voor mij een klap in mijn gezicht. Kan je kinderachtig en zeiken vinden maar dit is mijn gevoel.
zaterdag 16 december 2017 om 12:18
patchouli_ schreef: ↑16-12-2017 12:17Bij samengestelde gezinnen wordt de familie vaak verweten dat ze de kinderen niet als familie beschouwen, maar de kinderen beschouwen de andere familie ook niet als familie hoor. Het zijn niet hun opa en oma. Ze hebben al een opa en oma, twee paar zelfs. De andere familie kan best leuk en gezellig zijn, maar het is heel anders dan hun eigen familie. En voor kinderen is het vaak helemaal geen probleem dat dit onderscheid er is. Het zijn de ouders die willen dat de kinderen voor vol worden aangezien.
In uitzonderlijke gevallen ontstaat er wel een hechte band. En het is mooi als dat gebeurt. Maar verwacht het niet, het is van beide kanten uit geen verplichting.
Inderdaad.
zaterdag 16 december 2017 om 12:22
zaterdag 16 december 2017 om 12:22
Alleenstaande moeder met kinderen zonder omgangsregeling met hun vader en samenwonend met alleenstaande vader met kinderen zonder omgangsregeling met hun vader. Wonen in één huis ruim 10 jaar. Kinderen inmiddels volwassen en gooien nog steeds met termen als "jij bent niet mijn echte broer/zus". Vrouw gaat elke zondag mee naar schoonmoeder die trouw het trouwportret van haar zoon met ex aan de wand heeft, daar ze al zo oud is en stug. Ook deze situatie ken ik. TO, hoe je het ook wendt of keert. Samengestelde families blijven lastig. Jij bent moeder van kinderen maak er wat van met hun. Kinderen hoeven niet te wennen, het loopt zoals het loopt. Wees een leuke stiefmoeder op die momenten dat ze er wel zijn. That's all. De ex van jouw vriend is pas raar als ze de tijd van jouw vriend indeelt. Als ik de kinderen ophaal van school en niet naar de kapper ga (wat in de planning lag), maar koffie ga doen bij mijn moeder bel ik ook niet of mijn man het goed vindt.Noomie82 schreef: ↑16-12-2017 12:03Maar als het echt zo zou zijn dat mijn kinderen niet welkom zijn met kerst omdat ze daar niet op zitten te wachten. Wanneer dan wel? Wanneer kunnen ze elkaar wel beter leren kennen. (Mijn kinderen zijn 1x bij mijn vriend zijn familie geweest) ik hoef er ook geen uren met ze te zitten en cadeautjes hoeven ze niet voor mijn kinderen te kopen. Die hebben aan kerst gedaan en eventueel kan ik zelf wat eten en een cadeautje voor mijn kinderen regelen. Familiefoto's doen ze niet aan. Zo wel dan wissen ze de digitale foto's waar ik en of mijn kinderen op staan. Zo zit ik elkaar hoor....
zaterdag 16 december 2017 om 12:24
Als jij het zo voelt dan voel je dat zo. Dat zeuren en zeiken noemen is kinderachtig.Noomie82 schreef: ↑16-12-2017 12:14Ja kan je dramatisch vinden maar ik hou van communiceren en overleggen. Van afspraken maken en nakomen. En ja als het dan anders word vind ik dat best lastig en klap ik dicht omdat ik op dat moment even niet weet wat ik ermee aan moet. Iedereen is anders he!
Als ik maanden geleden aangeef enorm tegen de kerst op te zien, mijn gevoel met hem deel en vraag om duidelijkheid. Als er dan iets veranderd en er op zo'n manier mee omgegaan wordt door mijn vriend dan is dat voor mij een klap in mijn gezicht. Kan je kinderachtig en zeiken vinden maar dit is mijn gevoel.
Wat wel belangrijk is, is jezelf serieus afvragen waarom je een relatie hebt met een man die zo met afspraken omgaat, als jij zoveel waarde hecht aan communiceren en overleggen en zo van het padje gaat als dat niet gebeurt.
Je kunt een ander niet veranderen, je kan alleen jezelf veranderen. Je wordt er echt een stuk gelukkiger van als je kunt accepteren dat je partner nooit volledig zal voldoen aan je verwachtingen en dat hij zijn onvolkomenheden heeft. En in een situatie dat je beide kinderen hebt uit vorige relaties, leer incasseren en je flexibel opstellen. Als je dat niet kan, dan is een samengesteld gezin echt niet waar jij gelukkig van wordt.
zaterdag 16 december 2017 om 12:35
Ik weet dat nog niet omdat we elkaar na donderdag nog niet gesproken hebben. Of iedergeval niet face to face en wil dit niet over de app doen.Ladenkastje schreef: ↑16-12-2017 12:22Wat mij verbaasd is dat je communicatie belangrijk vind (logisch), maar dat je eigenlijk niet goed weet waarom je kinderen niet welkom zijn bij de familie van je vriend.
En dat zijn familie jouw kinderen nog maar 1x heeft gezien is vind ik wat vreemd aangezien jullie al 3 jaar samen zijn...
Ik word trouwens ook niet uitgenodigd voor verjaardagen van de familie van de kant van mijn vriend. Behalve die van zijn moeder. Ze zijn geen standaard familie familie. Twee zussen die ruzie met elkaar hebben en elkaar nooit zien. Vriend zijn Moeder 2x gescheiden en nu met vriend samenwoont en volwassen zoon van vriend plus vriendin daar in wonen. Heel ingewikkeld allemaal.
Toch kreeg ik altijd het idee dat moeder van vriend heel hartelijk wad naar mijn kinderen die ene keer dat mijn kinderen daar waren.
Bij mijn familie is iedereen altijd welkom. Iedereen mag aanschuiven. Wij zijn een best hechte familie. Mijn vriend gaat mee naar verjaardagen van mijn kant. Etentje van mijn moeders verjaardag. Bekendmaking van zwangerschap van mijn broer en zijn vriendin en div bqq' s
Verjaardagen van mijn kinderen is mijn vriend er ook maar andersom niet.
Ik moet toch eens een heel goed gesprek aangaan..
zaterdag 16 december 2017 om 12:51
Ik zou die relatie van je maar goed houden. Hopelijk gaan je kinderen ook nooit scheiden. Dit soort bekrompenheid veroorzaakt nou juist de ellende voor stiefkinderen.LAgirl82 schreef: ↑16-12-2017 11:39Nee, maar ik begrijp dat wel. Je wil als opa en oma cadeautjes geven aan je kleinkinderen en dan zijn er "vreemde kinderen" bij, moet je die ook wat geven? Of geef je ze niks en stel je hun teleur? En een familiefoto? Ja, wie weet zie je ze over een paar maanden nooit meer.
Ik kan dat wel begrijpen hoor als opa en oma zijnde, het is geen bloedband, en ze is ook niet getrouwd met hun zoon he.
zaterdag 16 december 2017 om 12:57
Dat je niet hetzelfde voelt voor ‘andere’ kinderen, hoeft natuurlijk niet te betekenen dat je ze anders moet behandelen. Als jouw familielid vindt dat deze kinderen bij zijn gezin horen, dan horen ze er gewoon bij.
Maar ik vermoed dat daar de crux zit: vriend ziet to en haar kinderen niet als zijn gezin.
patchouli_ wijzigde dit bericht op 16-12-2017 13:09
0.13% gewijzigd
zaterdag 16 december 2017 om 12:57
Deze kwestie gaat helemaal over jou gevoel van achtergesteld zijn. Het gaat niet over jou kinderen of over kerst of over jou vriend of wat dan ook.Noomie82 schreef: ↑16-12-2017 12:03Maar als het echt zo zou zijn dat mijn kinderen niet welkom zijn met kerst omdat ze daar niet op zitten te wachten. Wanneer dan wel? Wanneer kunnen ze elkaar wel beter leren kennen. (Mijn kinderen zijn 1x bij mijn vriend zijn familie geweest) ik hoef er ook geen uren met ze te zitten en cadeautjes hoeven ze niet voor mijn kinderen te kopen. Die hebben aan kerst gedaan en eventueel kan ik zelf wat eten en een cadeautje voor mijn kinderen regelen. Familiefoto's doen ze niet aan. Zo wel dan wissen ze de digitale foto's waar ik en of mijn kinderen op staan. Zo zit ik elkaar hoor....
Het gaat over jou. Jij hebt behoefte aan saamhorigheid, gezien worden, erkent worden en dat projecteer je op jouw kinderen en op zijn zoon. Jij hebt werk te doen aan jezelf. Wordt zelfstandiger en zelfbewuster. Zet die roze bril af van alle kindertjes en families gezellig bij elkaar als was het de Plus supermarkt reclame want zo zit de realiteit niet in elkaar. Jij wil dat iedereen bij elkaar is met kerst vanuit een egoïstisch verlangen dat uit jou komt. Dikke kans dat je kinderen het heerlijk vinden om weer eens met zijn drietjes te zijn of bij jou eigen ouders, hun opa en oma. Lekker als van ouds zonder jou vriend en zijn kind erbij. Vráág het jou kinderen eens. ( als ze al eerlijk durven antwoorden want ze voelen ook wel dat jij een bepaald antwoord van ze verwacht)
anoniem_178452 wijzigde dit bericht op 16-12-2017 13:21
0.13% gewijzigd
zaterdag 16 december 2017 om 12:58
Noomie82 schreef: ↑16-12-2017 12:14Ja kan je dramatisch vinden maar ik hou van communiceren en overleggen. Van afspraken maken en nakomen. En ja als het dan anders word vind ik dat best lastig en klap ik dicht omdat ik op dat moment even niet weet wat ik ermee aan moet. Iedereen is anders he!
Als ik maanden geleden aangeef enorm tegen de kerst op te zien, mijn gevoel met hem deel en vraag om duidelijkheid. Als er dan iets veranderd en er op zo'n manier mee omgegaan wordt door mijn vriend dan is dat voor mij een klap in mijn gezicht. Kan je kinderachtig en zeiken vinden maar dit is mijn gevoel.
Als je daarvan houdt, heb je nu de verkeerde vent
zaterdag 16 december 2017 om 13:14
Je had hem dit aangegeven maar hij trekt er zich dus helemaal niks van aan. Dit maakt toch duidelijk hoe vrijblijvend het voor hem blijkbaar allemaal is! Klinkt misschien cru maar als hij jou belangrijk genoeg zou vinden in zijn leven, zou het dit op z'n minst eerst met je bespreken.
Ook het feit dat je niet eens uitgenodigd bent bij zijn familie op kerstavond is voor mij erg veelzeggend: ze is maar een aanhangsel, ze hoort er niet bij. Als je elkaar nog maar pas kent kan ik het nog snappen, maar echt niet na 3 jaar. Dat je 3 kinderen hebt doet hierbij totaal niks ter zake.
Voor mij zou dit dus absoluut niet werken. Dan liever helemaal geen relatie, dan me over zulke zaken te moeten opwinden.
zaterdag 16 december 2017 om 13:20
Ja kennelijk heeft deze forummer die notabene zelf een topic start over een docu over het leed van stiefkinderen , het zelf niet helemaal begrepen.Joostisandersgeaard2 schreef: ↑16-12-2017 12:51Ik zou die relatie van je maar goed houden. Hopelijk gaan je kinderen ook nooit scheiden. Dit soort bekrompenheid veroorzaakt nou juist de ellende voor stiefkinderen.
De norm is zoals het in haar familie moet van opa en oma.
zaterdag 16 december 2017 om 13:20
Het getuigd van grote geestelijke armoede als je een kind wat geen familie is een cadeautje of een plek aan tafel misgunt louter vanwege het feit dat het geen familie is. Dat je daar überhaupt al over na zou moeten denken vindt ik onbegrijpelijk.
Ruimhartigheid is in jou familie kennelijk een onbekend begrip.