Wat wil hij toch?

Hallo allemaal .. er zullen zoveel onderwerpen over dit probleem gaan, maar wil toch graag me verhaal kwijt.



Drie jaar geleden ontdekte ik een spel ''Second Life'', ik kwam aan als 'newbie' en ontmoette verschillende mensen. Het was een hecht spel, met echte vriendschappen en liefdes. Op een dag ontmoette ik hém..hij was alleen 6 jaar ouder..We hebben uren lang lopen praten over alles. Hij was nog in een soort 'relatie' met iemand, maar dat deerde mij niet. HIj sprak me zo aan en we hadden dezelfde slappe humor.. Dit ging wel een aantal maanden zo door en ontdekte toch dat ik gevoelens begon te krijgen. Raar eigenlijk, want je kent elkaar alleen via dat spel. Had wel foto's van hem gezien en dat was ook niet verkeerd.



Hij woont in het buitenland en miste toch wel zijn moedertaal, daarom was hij in het spel. Na een lange tijd gaf hij het ook toe en we waren 'samen'. Het ging een lange tijd goed, waarna er problemen kwamen in zijn 'real life', het was uit met zijn vriendin. Dat gaf mij nog meer de kans om echt samen met hem te komen.. We spraken vaak via skype en zagen elkaar dus ook. 1 oktober 2008 ontmoette we elkaar, het was alsof we elkaar echt al kende.. Dit was het begin van onze relatie. Tuurlijk was het een stap, relatie op afstand! Maar ik ging er helemaal voor..



We hebben veel dingen meegemaakt, hij heeft veel problemen gehad. Het is namelijk geen makkelijk persoon en ik heb zijn hart toch verovert.. We waren meestal in vakanties samen..en hadden het dan geweldig. Ookal waren het misschien maar 2 weken. Vorig jaar ging ik naar hem op vakantie. Ik dacht dit word mijn nieuwe leven, na mijn opleiding. We hadden de plannen al, ik zou daar gaan wonen. Zo goed ging het. 1 Januari namen we weer afscheid na de kerst en oud en nieuw.. Er kwam een moeilijke periode aan, ik moest stage lopen en het ging nou niet bepaald goed. We belde veel minder dan normaal, dit was altijd elke dag. Nu om de dag en soms zelfs 2 dagen. We kwamen in een soort van sleur, ik was altijd een beetje geïrriteerd als hij belde. Was ik nét ergens anders mee bezig.. snapte zelf niet waar dit aan lag. Denk toch dat het me te lang duurde dat ik hem weer zag.



14 Februari kreeg ik een ontzettend lieve brief, dat hij zo blij is met mij en me snel weer wilt zien. Dat hij blij is dat ik met iemand zoals hem kan omgaan en dat hij me mist etc. Ik was helemaal in de wolken, hij hield helemaal niet van Valentijn! Maart 2010, mijn verjaardag.. 's morgens kreeg ik een SMS, kort maar krachtig.. Gefeliciteerd schatje maak er wat van enz..'S middags zelf nog even gebeld naar hem.. Hij had me ouders nog even aan de telefoon die overigens ook gek van hem zijn..



Me stage ging nog steeds niet beter en hij bleef me moed inpraten. Hij belde nog een paar keer en zei nog tegen me ''Ik bel je overmorgen''. De volgende dag ook weer een rot dag gehad, 's avonds maar lekker ontspannend tv gekeken en lekker lang gedoucht. Toen belde hij opeens, ik had al een voorgevoel dat het niet goed zat.. hij vroeg hoe het ging ik zeg nou niet goed, me stage is nog steeds niet verbeterd. Toen vertelde die me dat ie het al heel lang aan me wilde vertellen, dat ie het met ze vrienden erover heeft gehad, maar geen toekomst meer ziet. Ik was in volle paniek, ik heb geschreeuwd en gehuild en ik was in totale shock. Hij bleef maar vertellen dat ie me geen pijn wilde doen maar zonder enige emotie. Later begon hij ook te huilen en heb bijna niks terug gezegd. Ik heb hem opgehangen en het tegen mijn ouders verteld.



Volgende dag bleef ik thuis van stage en heb maar filmpjes lopen kijken. Ik heb maar 1 dag gehuild. Ik besef het nu pas(3 maanden later) dat het echt over is. Me moeder heeft hem een maand later opgebeld en het zelfde verhaal kwam terug. Hij vond me een hele leuke lieve meid maar hij kon het niet meer. Mijn moeder denkt dat het vooral door zijn ouders komt, die hangen elke dag aan de telefoon en hebben hem opgestookt dat hij dit niet moet doen. Typische kakmensen uit de dure buurt. HIj zelf is ook niet een stakker, met 6 auto's, eigen winkel.. Maar dat word ook steeds minder. Ik zelf denk dat hij inderdaad opgestookt is door zijn ouders en ook in financiële problemen zit. En mij later ook niet kan onderhouden, ik moet de taal leren en natuurlijk geld hebben..



Later de avond heb ik hem zelf nog gebeld om het af te sluiten.. Ik heb gesmeekt om nog een kans, maar hij wilt het niet meer.. Maar ik weet dat het ooit nog wel eens goed komt, ik weet dat hij niet zonder mij kan.. Ik ben nog de enige met wie die kan praten. Na dat gesprek begon hij steeds vaker op Hyves tegen mij te praten, wat mij doodsangsten slaat. Zit onder de zenuwen als hij tegen me praat. En ik snap ook niet waarom hij dit doet.. HIj verteld me nog steeds de dingen van vroeger, en hij denkt dat ik het allemaal weer gewoon kan, dat ik gewoon verder leef. Maar mijn leven staat nog steeds stil. Als hij tegen me praat ben ik een hele dag van slag.



Laatst begon hij weer te praten, ik had een krabbel van een vriendin dat ik weer op mannenjacht zou zijn. Hij reageerde hier meteen op, wat hij normaliter niet doet, hij is niet zo ingesteld.. en verzekerde mij dat ik mocht doen wat ik wilde en het hem niet uitmaakte. Nou de tranen stonden weer in me ogen.. Daarna vertelde hij me tussen neus en lippen door dat hij 3 gezwellen op zijn lever heeft. Ik weet niet wat ik hiermee aanmoet, hij wilt mij niet terug zegt ie, maar waarom begint hij dan elke keer een gesprek? En zet hij elke dag een WWW wat hij normaal nooit doet, hij is altijd best eenzaam dat zegt ie ook wel. Zal hij me toch missen? En ik wil graag door, maar het voelt als bedrog als ik al een jongen leuk ga vinden.. Ik denk als hij een ander vind dat ik doordraai. Voor mijn gevoel is hij nog steeds van mij.. En ik ben zeer jaloers ingesteld, om de kleinste dingen maak ik me al druk. Bijvoorbeeld nu reageren er meiden op ze WWW, waarmee hij vroeger close was in het spel. Dan gaat me hart alle kanten op..



Ik hoop dat jullie me kunnen helpen, en eventuele tips hebben.. Sorry voor t het lange verhaal, misschien met veel spelfouten excuses.. En bedankt dat jullie dit hebben willen lezen..



Liefs..

Dankje, heb het meteen veranderd.. Ja dat kan het best zijn, maar hij zoekt het wel bij mij op en hij snapt niet dat het moeilijk voor mij is. Het zelf aangeven wil ik niet, want dan praten we helemaal nooit meer. Beetje en dilemma dus..

quote:mellie001 schreef op 29 mei 2010 @ 12:02:

Hij wilt geen relatie meer, dat heeft hij duidelijk gezegd. Wat hij dan wel wil? Een praatvriendin, iemand om zijn hart tegen te luchten, .... Echt zeker weten doet hij het alleen, maar als hij echt nog graag bij je wou zijn, had hij de relatie niet stopgezet.

Als ik jou was, zou ik hem duidelijk zeggen dat je geen contact meer wenst, dat het je te veel pijn doet en dat je niet verder kan.

Delete hem overal en probeer verder te gaan met je leven.Daar heb ik zelf ook over nagedacht, om het stop te zetten. We hebben daarna ook lang geen contact gehad. Maar ik kan dit na drie jaar niet ineens allemaal opzeggen. Ik weet zelf ook niet wat ik wil. Wilde gewoon mijn verhaal kwijt, want niemand kent hem verder en ze snappen het ook niet.. Weet ook niet of ik wel zo'n vriendschap wil..

quote:palientje schreef op 29 mei 2010 @ 12:05:

Verstand versus Gevoel. Hij heeft blijkbaar zijn verstand gebruikt en zag in dat een verdere relatie tussen jullie niet zal werken. Dit zal mede zijn doordat hij geen toekomst ziet in Nederland en waarschijnlijk ook niet als jij daar naar toe zult gaan; waarschijnlijk door opleiding en/of taalbarriere. En hij misschien heeft ingezien dat jij het in Nederland ook wel erg naar je zin hebt. En hoe leuk hij je ook vindt hij weet dat het in de toekomst niet zal werken. En wat milo zegt hij is het inderdaad van zich af aan het praten, want ergens zal hij het er ook wel moeilijk mee hebben. Maar door op jou in te praten wordt het voor jou alleen maar lastiger. Dus ik kan je maar 1 advies geven: een pleister verwijderen doet het minste pijn als je 'm er in één keer af ratst.En dat geldt voor exen zeker. Alles stort in, maar je kunt moeilijk iemand verplichten om het hele leven verliefd op je te zijn.

Het heeft geen zin om met je ex te hyven en hem in de gaten te houden. Hier martel je jezelf alleen maar mee. Laat het los. Afscheid nemen is niet moeilijk of ‘hard’, het heeft ook een zekere schoonheid en is soms gewoon goed. Het is mooi geweest, en als het klaar is, is het klaar.



Bedankt voor je reactie. Ja hij wilt nooit meer terug in Nederland..Ik denk zelf dat het ook een beter idee is om hem te laten gaan.. Dan kan ik zelf ook verder. Want het blijft me achtervolgen..Hij probeerde me laatst ook telefonisch te bereiken op me oude nummer. Dat vertelde hij me op Hyves, hij zei je bent dus nergens te bereiken.. jammer..

Ik ben blij dat jullie me nu een beetje een zetje hebben gegeven. Denk ook dat dit het beste is. Ik ben nu ook zekerder van mezelf, dat ik wél een leuke meid ben. Want heb alles voor hem over gehad, ben altijd heel onzeker geweest en door hem ben ik steeds sterker geworden. En ook van deze breuk.

quote:setter schreef op 29 mei 2010 @ 12:06:

Ik krijg het gevoel dat hij jou bij zich wegjaagt omdat hij je niet wil lastigvallen met zijn ziekte, en dat hij daarom ook nog steeds tegen je praat op Hyves. Omdat hij je eigenlijk niet kwijt wil, maar je wil beschermen tegen het verdriet dat zijn ziekte met zich meebrengt.



Sterkte Ja hij heeft dit sinds kort te horen gekregen. Wat ik ook niet in me verhaal heb verteld is dat hij veel problemen heeft met de Spaanse politie. Hij zou ook voor de rechter komen en er zou 2 jaar cel tegen hem zijn geëist. Voor kleine dingen. Geen erge misdrijven.. Ik denk ook dat dit voor een deel meespeelt want ik ben een heel emotioneel persoon..

quote:mellie001 schreef op 29 mei 2010 @ 12:06:

[...]





Maar dat zou voor jou wel het beste zijn nu! Wat geeft je contact met hem je nu? Alleen maar verdriet, verwarring en een extra lange verwerking, aangezien je voor jezelf geen rust neemt (namelijk: geen contact met de persoon waar je zo om lijdt.)

Als hij niet weet dat wat hij je zegt je zo kwetst, zal hij het blijven doen ook.True, ik heb ook geen rust. Het gaat een paar dagen goed en daarna komt hij weer.. Ik denk dat ik hem gewoon van mijn Hyves verwijder en ik ze vreselijke berichten ook niet meer lees. Maar hopen dat hij me dan niet belt..

quote:Sandwalker schreef op 29 mei 2010 @ 12:08:

Oja, heb ik net het hele verhaal gelezen met veel moeite, staan er ineens alinea's in. Maar goed.

Ik denk niet dat hij zich beseft hoeveel pijn hij je doet. Voor hem was het misschien niet zo serieus als voor jou, aangezien hij het zo makkelijk uitmaakte. Ik zou hem gewoon vertellen dat contact met hem nog steeds veel pijn doet, dat hij afstand moet nemen. Probeer echt afstand te nemen, pas dan kun je doorgaan met je leven.

Ook al is hij opgestookt door zijn familie, hij heeft een eigen wil en heeft er zelf voor gekozen om te doen wat hij deed.

Ik vind het wel heel vervelend voor je, liefde kun je niet zomaar uitzetten. Ik wens je veel sterkte. Je verdient een leuke vent die bij je wil zijn..Dankjewel. Ja sorry, ik was nog beetje ermee bezig en werd me ook aangeraden om alinea's erin te zetten. Voor hem was het wel degelijk serieus, dat merkte ik ook wel. Maar zoals ik al aangaf hij is een heel moeilijk persoon, met ook geestelijk veel problemen. Hij is zeg maar het ongeluk zelf, alles overkomt hem. Ik ben wel blij dat hij duizenden kilometers ver weg woont.. Kan ik hem ook niet opzoeken.. Ik verbreek het contact dat is de beste keuze. Wel zonder het te zeggen, want zo'n held ben ik niet.

quote:palientje schreef op 29 mei 2010 @ 12:20:

[...]





je neemt de telefoon ook niet op. Laat hem gaan. Als hij de relatie heeft verbroken, moet hij ook geen hoop meer kweken bij jou. Je verdiend beter dan dit. ZO moet je ook denken. Het is graag of helemaal niet! En zoals je zelf ook al aangeeft hij heeft veel problemen en is geen makkelijk persoon. Wil je daarmee leven? Dat verdien jij toch helemaal niet! Kop OP!Hahaha, nee dat wil ik ook niet meer, zeker niet..Maar na een tijdje ga je denken dat je echt bij elkaar hoort. Ik heb zojuist hem als vriend verwijderd. Nu de blokkeer knop nog..

quote:milo schreef op 29 mei 2010 @ 12:26:

Ontvrienden die hap.

Telefoon niet opnemen, of wel opnemen met een vriendelijk doch dringend verzoek geen contact meer te zoeken.

Daarna een lekker terrasje pakken met vrienden/vriendinnen bij je in de buurt. Het is mooi weer.Je heb helemaal gelijk, ga er zeker van genieten..Bedankt iedereen, was een stap die ik moest nemen. Die ik alleen door vreemde kon laten aanraden hahaha...