Relaties
alle pijlers
Wat wil ik nu?
zaterdag 15 december 2018 om 16:00
Hoi iedereen,
Ik heb ontzettend lang in de knoop gezeten over mijn relatie. Eerst dacht ik dat de liefde over was dus toen hebben we een pauze genomen maar ik wou hem niet opgeven omdat hij zo "perfect" was. Uiteindelijk blijven proberen en proberen tot dat we het gewoon echt uit hebben gemaakt zo'n 2 maanden geleden. Ik had gehoopt dat ik dan zou weten wat ik wou maar het voelde helemaal niet als een opluchting. Daardoor begon ik te twijfelen of het wel de juiste beslissing was. (bij mijn ex was ik namelijk wel ontzettend opgelucht wanneer het uitging)
Na drie weken begon ik hem toch wel te missen... na een maand besloten we om eens af te spreken en dat we dan wel zouden zien. Ik zag hem en het eerste wat ik dacht was: "wat ben ik dom!!" Het was een super leuke date en ik voelde me daarna weer helemaal verliefd. Daarna heb ik hem nog 2x gezien en telkens hebben we goed kunnen lachen en ga ik helemaal gelukkig terug naar huis. We hebben besloten niet meteen terug een relatie te hebben tot dat ik ZEKER ben wat ik wil.
Maar dat is dus het probleem... Als ik hem zie weet ik gewoon dat dat de man is waarmee ik een toekomst wil maar omdat ik nooit alleen ben geweest beeld ik me altijd in dat ik zo veel mis in dat single leven. Ergens wil ik ontzettend graag een wild leven leiden. Avontuurtjes en veel uitgaan aangezien ik dat nooit echt gedaan heb. Ik voel dat dat de bron is van mijn onzekerheid. Maar ik ben heb ontdekt dat ik eigenlijk veel te verantwoordelijk en te praktisch ben voor dat leventje. Ik werk namelijk sinds oktober dus ik woon terug bij mijn ouders...In mijn dorp ken ik al de jongens en ik ben er in geen een geïnteresseerd. In mijn studentenstad waren wel leuke jongens maar om daar uit te gaan zou ik al bij een vriendin moeten blijven slapen en dan maar 'hopen' dat ik eens iets spannend mee maak. Daarnaast ben ik ook nog allergisch voor rubber/latex en aangezien ik geen soa wil zou dat dus ook al een mega drempel zijn voor een one night stand... Zo kan ik nog wel even doorgaan met zaken die ervoor zorgen dat wanneer ik over mijn ex zou zijn ik waarschijnlijk toch geen wild leven ga leiden en weer gwn op zoek zou gaan naar iets serieus...
Eigenlijk als ik heel eerlijk ben vind ik het allemaal zo veel gedoe en vrees ik er ook wel voor dat ik de man van me leven verlies als ik écht dat leventje ga leiden. Dat is iets wat ik mezelf ook nooit zou kunnen vergeven dat ik zo iets mooi opgeef voor zoiets oppervlakkig maar ja ik zit gewoon met dat gevoel en ik kom er maar niet van af! Het makkelijkste zou zijn als ik gewoon van dat gevoel afgeraak en me kan focussen op mijn relatie die overigens echt wel leuk is. De drie keer dat we afgesproken hebben waren de drie dagen waarop ik het meest gelachen heb sinds ik single ben... ik wou gewoon dat al mijn twijfel kon weg genomen worden.
Ik ben al sinds mijn 15 tot mijn 22 met hem samen dus ik snap mezelf wel ergens. Ik had heel graag hem op latere leeftijd tegen gekomen maar dat is nu eenmaal niet het geval. Eigenlijk wist ik al op mijn 15 dat ik het stom vond dat ik hem toen al had gevonden...en nu ik 22 ben besef ik heel goed dat als ik echt dat wild leventje wil ik dat nu moet doen en niet pas als we kinderen hebben en een huis samen. Natuurlijk zullen er nog mannen zijn waar ik een goede relatie mee zou kunnen hebben maar de gedachte dat ik mijn man waarmee ik ben "opgegroeid" definitief kwijt ben kan ik niet goed aan...zeker nu dat ik weet dat ik nog steeds zo veel voor hem voel en we zo hard kunnen lachen samen.
Wat denken jullie? Is er een manier om die angst om iets gemist te hebben weg te nemen? Sorry voor mijn geratel. Door de hele situatie heb ik zo veel stress dat ik niet meer rustig kan nadenken. Alvast bedankt!
Ik heb ontzettend lang in de knoop gezeten over mijn relatie. Eerst dacht ik dat de liefde over was dus toen hebben we een pauze genomen maar ik wou hem niet opgeven omdat hij zo "perfect" was. Uiteindelijk blijven proberen en proberen tot dat we het gewoon echt uit hebben gemaakt zo'n 2 maanden geleden. Ik had gehoopt dat ik dan zou weten wat ik wou maar het voelde helemaal niet als een opluchting. Daardoor begon ik te twijfelen of het wel de juiste beslissing was. (bij mijn ex was ik namelijk wel ontzettend opgelucht wanneer het uitging)
Na drie weken begon ik hem toch wel te missen... na een maand besloten we om eens af te spreken en dat we dan wel zouden zien. Ik zag hem en het eerste wat ik dacht was: "wat ben ik dom!!" Het was een super leuke date en ik voelde me daarna weer helemaal verliefd. Daarna heb ik hem nog 2x gezien en telkens hebben we goed kunnen lachen en ga ik helemaal gelukkig terug naar huis. We hebben besloten niet meteen terug een relatie te hebben tot dat ik ZEKER ben wat ik wil.
Maar dat is dus het probleem... Als ik hem zie weet ik gewoon dat dat de man is waarmee ik een toekomst wil maar omdat ik nooit alleen ben geweest beeld ik me altijd in dat ik zo veel mis in dat single leven. Ergens wil ik ontzettend graag een wild leven leiden. Avontuurtjes en veel uitgaan aangezien ik dat nooit echt gedaan heb. Ik voel dat dat de bron is van mijn onzekerheid. Maar ik ben heb ontdekt dat ik eigenlijk veel te verantwoordelijk en te praktisch ben voor dat leventje. Ik werk namelijk sinds oktober dus ik woon terug bij mijn ouders...In mijn dorp ken ik al de jongens en ik ben er in geen een geïnteresseerd. In mijn studentenstad waren wel leuke jongens maar om daar uit te gaan zou ik al bij een vriendin moeten blijven slapen en dan maar 'hopen' dat ik eens iets spannend mee maak. Daarnaast ben ik ook nog allergisch voor rubber/latex en aangezien ik geen soa wil zou dat dus ook al een mega drempel zijn voor een one night stand... Zo kan ik nog wel even doorgaan met zaken die ervoor zorgen dat wanneer ik over mijn ex zou zijn ik waarschijnlijk toch geen wild leven ga leiden en weer gwn op zoek zou gaan naar iets serieus...
Eigenlijk als ik heel eerlijk ben vind ik het allemaal zo veel gedoe en vrees ik er ook wel voor dat ik de man van me leven verlies als ik écht dat leventje ga leiden. Dat is iets wat ik mezelf ook nooit zou kunnen vergeven dat ik zo iets mooi opgeef voor zoiets oppervlakkig maar ja ik zit gewoon met dat gevoel en ik kom er maar niet van af! Het makkelijkste zou zijn als ik gewoon van dat gevoel afgeraak en me kan focussen op mijn relatie die overigens echt wel leuk is. De drie keer dat we afgesproken hebben waren de drie dagen waarop ik het meest gelachen heb sinds ik single ben... ik wou gewoon dat al mijn twijfel kon weg genomen worden.
Ik ben al sinds mijn 15 tot mijn 22 met hem samen dus ik snap mezelf wel ergens. Ik had heel graag hem op latere leeftijd tegen gekomen maar dat is nu eenmaal niet het geval. Eigenlijk wist ik al op mijn 15 dat ik het stom vond dat ik hem toen al had gevonden...en nu ik 22 ben besef ik heel goed dat als ik echt dat wild leventje wil ik dat nu moet doen en niet pas als we kinderen hebben en een huis samen. Natuurlijk zullen er nog mannen zijn waar ik een goede relatie mee zou kunnen hebben maar de gedachte dat ik mijn man waarmee ik ben "opgegroeid" definitief kwijt ben kan ik niet goed aan...zeker nu dat ik weet dat ik nog steeds zo veel voor hem voel en we zo hard kunnen lachen samen.
Wat denken jullie? Is er een manier om die angst om iets gemist te hebben weg te nemen? Sorry voor mijn geratel. Door de hele situatie heb ik zo veel stress dat ik niet meer rustig kan nadenken. Alvast bedankt!
zaterdag 15 december 2018 om 16:09
Wat vervelend dat je je zo voelt 
Ik denk dat als je nu terug gaat in een vaste relatie het gevoel van een wild leven willen hebben straks tussen jullie in kan komen te staan op latere leeftijd.
Ik zou eens lekker gaan feesten en dan maar zien wat ervan komt!
Ik kan uit ervaring zeggen dat een man kan voelen als ‘de ware’ en 5 jaar later heb je een ander exemplaar gevonden wat aan die gevoelens voldoet...
Wat betreft je allergie; koop latexvrije condooms in!
Ik denk dat als je nu terug gaat in een vaste relatie het gevoel van een wild leven willen hebben straks tussen jullie in kan komen te staan op latere leeftijd.
Ik zou eens lekker gaan feesten en dan maar zien wat ervan komt!
Ik kan uit ervaring zeggen dat een man kan voelen als ‘de ware’ en 5 jaar later heb je een ander exemplaar gevonden wat aan die gevoelens voldoet...
Wat betreft je allergie; koop latexvrije condooms in!
zaterdag 15 december 2018 om 16:10
zaterdag 15 december 2018 om 16:14
Waarom ben je zo bang iets te missen? Als je single bent, ben je bang om de liefde van je leven mis te lopen. Als je in een relatie zit ben je bang om het sloerie-zijn te missen. Je hoeft niet alle soorten levenservaring op te doen om gelukkig te zijn. Je krijgt daar weer hele mooie andere dingen voor terug.
En mocht het uiteindelijk toch niks worden met je vriend, je kan echt nog héél lang dat 'wilde leven met verschillende mannen' tot uitvoering brengen. Hallo Tinder!
En mocht het uiteindelijk toch niks worden met je vriend, je kan echt nog héél lang dat 'wilde leven met verschillende mannen' tot uitvoering brengen. Hallo Tinder!
Het komt altijd weer goed...het kost alleen maar tijd
zaterdag 15 december 2018 om 16:18
Ik heb het uiteindelijk uitgemaakt maar het bleek niet op te luchtte...ja dan weet je het gewoon niet meer. Hij is nu single he ik zou pas terug een relatie met hem beginnen als ik 100% zeker ben want idd dat verdient hij niet.Ivy_Signe schreef: ↑15-12-2018 16:10Kon je écht niet verder met de reacties die je van de zomer hier al hebt gekregen?
Dat twijfelen is lastig maar dat doe je al zolang! Hoe moet je vriend zich wel niet voelen. Ik kan me goed voorstellen dat hij een relatie wil met iemand die 100% voor hem gaat en geen twijfelaar.
zaterdag 15 december 2018 om 16:21
Je hebt dus nog nooit het leven als single leren kennen? Dus gewoon alleen wonen en gewoon genieten van alles wat er op je pad komt (niet persé mannen/seks uiteraard) Lijkt me zo'n gemis om vanuit je ouderlijk huis gelijk in 'n relatie vast te zitten. Je hebt dan helemaal nooit je eigen plekje ingericht als je altijd rekening hebt moeten houden met de smaak van een ander.
zaterdag 15 december 2018 om 16:24
Ik herken het ergens wel hoor.
Heb mij eerste liefde leren kennen op mijn 17de, ben er op mijn 22ste mee getrouwd en vaak de gedachte gehad iets te missen maar was toch echt wel gelukkig met hem.
Helaas dacht hij er na 10 jaar anders over en heeft hij een affaire gehad met mijn toenmalige beste vriendin 1 jaar geleden dus op mijn 28ste was ik in 1 klap 2 belangrijke mensen kwijt.
Tijdje alleen geweest, nog eraan gedacht om eens flink uit mijn bol te gaan maar ben er toch het type niet voor om zomaar met iemand het bed te delen dus niet gedaan.
Na 6 maanden iemand leren kennen waarmee ik ondertussen getrouwd ben en een zoontje mee heb.
Een wild leven heb ik dus nooit gehad en eerlijk gezegd denk ik nog wel eens, wat als... Maar uiteindelijk weet ik toch dat ik een saaie mus ben die zoiets dan toch niet doet dus het heeft geen zin om die gedachtes te hebben.
Als jij houdt van die jongen, hij jou aan het lachen maakt en jij jouzelf met hem oud ziet worden, ga er dan gewoon voor!
Heb mij eerste liefde leren kennen op mijn 17de, ben er op mijn 22ste mee getrouwd en vaak de gedachte gehad iets te missen maar was toch echt wel gelukkig met hem.
Helaas dacht hij er na 10 jaar anders over en heeft hij een affaire gehad met mijn toenmalige beste vriendin 1 jaar geleden dus op mijn 28ste was ik in 1 klap 2 belangrijke mensen kwijt.
Tijdje alleen geweest, nog eraan gedacht om eens flink uit mijn bol te gaan maar ben er toch het type niet voor om zomaar met iemand het bed te delen dus niet gedaan.
Na 6 maanden iemand leren kennen waarmee ik ondertussen getrouwd ben en een zoontje mee heb.
Een wild leven heb ik dus nooit gehad en eerlijk gezegd denk ik nog wel eens, wat als... Maar uiteindelijk weet ik toch dat ik een saaie mus ben die zoiets dan toch niet doet dus het heeft geen zin om die gedachtes te hebben.
Als jij houdt van die jongen, hij jou aan het lachen maakt en jij jouzelf met hem oud ziet worden, ga er dan gewoon voor!
Men lijd het meest om het lijden dat men vreest.
zaterdag 15 december 2018 om 16:31
Ik heb wel mijn eigen appartementje gehad toen ik ging studeren en dat heb ik volledig zelf ingericht dus op dat vlak zit het wel goedredbulletje schreef: ↑15-12-2018 16:21Je hebt dus nog nooit het leven als single leren kennen? Dus gewoon alleen wonen en gewoon genieten van alles wat er op je pad komt (niet persé mannen/seks uiteraard) Lijkt me zo'n gemis om vanuit je ouderlijk huis gelijk in 'n relatie vast te zitten. Je hebt dan helemaal nooit je eigen plekje ingericht als je altijd rekening hebt moeten houden met de smaak van een ander.
zaterdag 15 december 2018 om 17:20
Normaal gesproken prik ik graag dwars door de ballon van een post vol tegenstrijdigheden, en zou ik er misschien wel en zucht over "vrouwen" tegenaan gooien, maar gek genoeg begrijp ik je dilemma eigenlijk volkomen. Niet alle gevoelens, dromen en wensen in het leven zijn goed met elkaar verenigbaar.
Het meest nuttige dat ik kan zeggen is dat ik zijn positie niet benijd en dat je hem al te lang aan het lijntje houdt, dus wat ik hem zou willen adviseren is heel eenvoudig: Laat jou los en verbreek het contact. Gewoon, omdat hij dit niet verdient.
Welk pad jou nou het gelukkigst zal maken durf ik je niet goed te zeggen, maar aangezien ik wel heb geleerd in het leven dat verlangens die je in je relatie niet kan vervullen niet vanzelf verdwijnen, denk ik dat het ook voor jou toch het beste zou zijn om hem los te laten en te kijken wat voor avontuur er op je pad komt. De pijn van het verlies van je partner moet je dan maar als leergeld beschouwen denk ik.
Het meest nuttige dat ik kan zeggen is dat ik zijn positie niet benijd en dat je hem al te lang aan het lijntje houdt, dus wat ik hem zou willen adviseren is heel eenvoudig: Laat jou los en verbreek het contact. Gewoon, omdat hij dit niet verdient.
Welk pad jou nou het gelukkigst zal maken durf ik je niet goed te zeggen, maar aangezien ik wel heb geleerd in het leven dat verlangens die je in je relatie niet kan vervullen niet vanzelf verdwijnen, denk ik dat het ook voor jou toch het beste zou zijn om hem los te laten en te kijken wat voor avontuur er op je pad komt. De pijn van het verlies van je partner moet je dan maar als leergeld beschouwen denk ik.
zaterdag 15 december 2018 om 18:13
Totaal niet mee eens. Sterker nog; als je in je eentje niet blij en gelukkig bent gaat dat in een relatie ook niet lukken, ja alleen de eerste paar maanden.
Ik ben tot een aantal maanden terug 4,5 jaar single geweest.
Was dit altijd leuk, nee maar ik heb er ontzettend veel van geleerd en ik kan inmiddels mezelf goed vermaken en uiteindelijk hoefde ik niet zo nodig een relatie. (En juist toen kwam ik hem ineens tegen...)
Aan jezelf werken is echt niet altijd makkelijk maar je groeit er meer van dan wanneer je nooit even alleen bent.
Zeker als je niet goed weet wat je wil kun je i.m.o even beter een tijdje alleen zijn.
zaterdag 15 december 2018 om 18:16
Mee eens...redbulletje schreef: ↑15-12-2018 16:21Je hebt dus nog nooit het leven als single leren kennen? Dus gewoon alleen wonen en gewoon genieten van alles wat er op je pad komt (niet persé mannen/seks uiteraard) Lijkt me zo'n gemis om vanuit je ouderlijk huis gelijk in 'n relatie vast te zitten. Je hebt dan helemaal nooit je eigen plekje ingericht als je altijd rekening hebt moeten houden met de smaak van een ander.
Dit dus TO
zaterdag 15 december 2018 om 18:19
Dacht dat jij al een paar jaar in een foute knipperlichtrelatie zat?Phoebe-returns schreef: ↑15-12-2018 18:13Totaal niet mee eens. Sterker nog; als je in je eentje niet blij en gelukkig bent gaat dat in een relatie ook niet lukken, ja alleen de eerste paar maanden.
Ik ben tot een aantal maanden terug 4,5 jaar single geweest.
Was dit altijd leuk, nee maar ik heb er ontzettend veel van geleerd en ik kan inmiddels mezelf goed vermaken en uiteindelijk hoefde ik niet zo nodig een relatie. (En juist toen kwam ik hem ineens tegen...)
Aan jezelf werken is echt niet altijd makkelijk maar je groeit er meer van dan wanneer je nooit even alleen bent.
Zeker als je niet goed weet wat je wil kun je i.m.o even beter een tijdje alleen zijn.
zaterdag 15 december 2018 om 23:06
Wat een heerlijk verhelderende post! Sorry TO maar ik heb hier iig echt wel wat aan..Madeliefjees schreef: ↑15-12-2018 16:05Ga neuken met 3 andere mannen, weet je dat ook weer. Verder is er weinig leuks aan om single te zijn.
Thanks!
zondag 16 december 2018 om 00:41
Misschien mis jij goeie sex? Een betere minnaar of meer passie ?
Single zijn en feesten en naar bed gaan met wie je wil .
Doen wat jij wilt....
Ik leef zo en vele zoals mij. Het is heerlijk die vrijheid en soort macht.
Maar ik mis een partner die jij nu hebt.
Vooral na een tinder date die niet echt matcht of als je denkt een beest in bed te hebben ontmoet op de dansvloer. Eenmaal in bed denk je “is dit het?”.... van die bridget jones momenten ... rot momenten wanneer je een knuffel mist na een werkdag...
Single leven is niet zo heerlijk en leuk altijd!
Single zijn en feesten en naar bed gaan met wie je wil .
Doen wat jij wilt....
Ik leef zo en vele zoals mij. Het is heerlijk die vrijheid en soort macht.
Maar ik mis een partner die jij nu hebt.
Vooral na een tinder date die niet echt matcht of als je denkt een beest in bed te hebben ontmoet op de dansvloer. Eenmaal in bed denk je “is dit het?”.... van die bridget jones momenten ... rot momenten wanneer je een knuffel mist na een werkdag...
Single leven is niet zo heerlijk en leuk altijd!
zondag 16 december 2018 om 18:03
Verkeerd gedacht. Behoorlijk verkeerd zelfs.redbulletje schreef: ↑15-12-2018 18:19Dacht dat jij al een paar jaar in een foute knipperlichtrelatie zat?
Ach zolang ik zelf maar weet hoe het echt zit niet waar...
