Relaties
alle pijlers
Weet het niet meer...
zaterdag 22 december 2018 om 17:33
Hallo iedereen..
Graag advies en tips wat te doen.. ik zal beginnen bij het begin.
Man en ik zijn bijna 5 jaar samen, waarvan bijna 3 jaar getrouwd. Een kindje en we wonen samen.
Een paar maanden geleden ben ik helaas de mist in gegaan en heb een slippertje gemaakt. Nee, niet "het". Dit was met een oude bekende. Man is erachter gekomen, maar na lang praten was hij er wel over uit het me te vergeven maar niet vergeten. Hij snapte het niet, ik nog steeds zelf ook niet, maar we zouden hier samen uitkomen. we wisten beide dat het niet makkelijk zou zijn. Ik ben me bewuster geworden van alles, van alles wat ik hiermee heb aangericht. Daar ben ik ook hard mee aan de slag gegaan. Ik wil hem niet kwijt. Ik heb ook aangegeven wat ik miste in onze relatie. Dat snapte hij wel, zei hij. Hij werkt fulltime, ik parttime. Ik voelde me na de bevalling alles behalve mooi en had het gevoel dat man dit ook niet meer vond. Vaak gaf hij niet thuis, ook niet tijdens gesprekken. Gamen als hij thuis is, enz. Nou snap ik écht wel dat hij vrije tijd nodig heeft, maar tijd met je vrouw en gezin, is oom belangrijk, denk ik dan. Daarover ben ik ook steeds erg boos geworden. Natuurlijk ben ik me bewust ervan dat ik echt veel schade heb aamgericht, maar ik weet zelf ook niet meer wat ik moet vinden...
Man is vaker op zijn werk dsn thuis, blijft bijna elke dag wel nog een tijd (zeker 1.5-2 uur) xtra hangen op zijn werk (sappie drinken) terwijl ik vaak nog op hem wacht thuis.. ik snap dat gewoon niet. Dit id altijd wel zo geweest, maar sinds de komst van kindlief irriteert het me meer en meer..
Maar.goed tot dusver over mijn fout en de verdere achtergrond. Een paar weken geleden gaf man aan te willen scheiden want hij kan me niet anders bekijken meer en vertrouwt me niet meer. Goed, dat snapte ik wel, maar ik gaf aan nog steeds te willen blijven vechten. Na een aantal dagen vette ruzie, veel praten en huilen heeft hij toch gezegd voor me te gaan en voor ons gezin. Fast forward naar 2 weken geleden, na een discussie over iets compleet onbenulligs wilde hij wéér scheiden. Het gevoel was weg, de koek is op... noem het maar op.
Hij wil alles in sneltreinvaart regelen en is aan de ene kant erg bot en koeltjes, aan de andere kant (ook stom van mij misschien) wil hij me wel op sexueel gebied (zegt dit llos van elkaar te zien). Ik geloofde met mijn domme kop gewoon niet dat we hier ook niet overheen zouden kunnen komen, dus ik heb hem vrijer gelaten in wat hij wil doen, ik probeer goed op mezelf te letten maar ik kan het niet loslaten. Ik huil heel veel, want ik weet dat dit wat ik gedaan heb de druppel is geweest voor hem. Maar ergens, ergens diep van binnen, ben ik ook erg boos op hem..
Misschien heb ik volgens velen geen recht van spreken, maar hij heeft mij dus maanden voorgelogen.. hij wist dit namelijk al weken.. maar na de discussie was ineens het gewoon klaar vokr hem.. ik vind het zo'n ontzrttend slappe keuze.. já ik ben fout geweest, waar ik me echt bewust van ben, maar ik dacht zeker met proffesionele hulp, dat we beiden om kunnen gaan met wat er gebeurd is en dat onze liefde niet zomaar over is.. hij denkt daar anders over.
Het voelt gewoon ronduit k*t. Natuurlijk misschien niet lang zo als hij zich heeft gevoelt of nog steeds voelt, maar toch..
Ik wil graag advies, want ik weet het echt niet meer.. moet ik nog proberen, of moet ik voor mezelf en kind kiezen en gewoon verder met m'n leven zonder hem?
Graag advies en tips wat te doen.. ik zal beginnen bij het begin.
Man en ik zijn bijna 5 jaar samen, waarvan bijna 3 jaar getrouwd. Een kindje en we wonen samen.
Een paar maanden geleden ben ik helaas de mist in gegaan en heb een slippertje gemaakt. Nee, niet "het". Dit was met een oude bekende. Man is erachter gekomen, maar na lang praten was hij er wel over uit het me te vergeven maar niet vergeten. Hij snapte het niet, ik nog steeds zelf ook niet, maar we zouden hier samen uitkomen. we wisten beide dat het niet makkelijk zou zijn. Ik ben me bewuster geworden van alles, van alles wat ik hiermee heb aangericht. Daar ben ik ook hard mee aan de slag gegaan. Ik wil hem niet kwijt. Ik heb ook aangegeven wat ik miste in onze relatie. Dat snapte hij wel, zei hij. Hij werkt fulltime, ik parttime. Ik voelde me na de bevalling alles behalve mooi en had het gevoel dat man dit ook niet meer vond. Vaak gaf hij niet thuis, ook niet tijdens gesprekken. Gamen als hij thuis is, enz. Nou snap ik écht wel dat hij vrije tijd nodig heeft, maar tijd met je vrouw en gezin, is oom belangrijk, denk ik dan. Daarover ben ik ook steeds erg boos geworden. Natuurlijk ben ik me bewust ervan dat ik echt veel schade heb aamgericht, maar ik weet zelf ook niet meer wat ik moet vinden...
Man is vaker op zijn werk dsn thuis, blijft bijna elke dag wel nog een tijd (zeker 1.5-2 uur) xtra hangen op zijn werk (sappie drinken) terwijl ik vaak nog op hem wacht thuis.. ik snap dat gewoon niet. Dit id altijd wel zo geweest, maar sinds de komst van kindlief irriteert het me meer en meer..
Maar.goed tot dusver over mijn fout en de verdere achtergrond. Een paar weken geleden gaf man aan te willen scheiden want hij kan me niet anders bekijken meer en vertrouwt me niet meer. Goed, dat snapte ik wel, maar ik gaf aan nog steeds te willen blijven vechten. Na een aantal dagen vette ruzie, veel praten en huilen heeft hij toch gezegd voor me te gaan en voor ons gezin. Fast forward naar 2 weken geleden, na een discussie over iets compleet onbenulligs wilde hij wéér scheiden. Het gevoel was weg, de koek is op... noem het maar op.
Hij wil alles in sneltreinvaart regelen en is aan de ene kant erg bot en koeltjes, aan de andere kant (ook stom van mij misschien) wil hij me wel op sexueel gebied (zegt dit llos van elkaar te zien). Ik geloofde met mijn domme kop gewoon niet dat we hier ook niet overheen zouden kunnen komen, dus ik heb hem vrijer gelaten in wat hij wil doen, ik probeer goed op mezelf te letten maar ik kan het niet loslaten. Ik huil heel veel, want ik weet dat dit wat ik gedaan heb de druppel is geweest voor hem. Maar ergens, ergens diep van binnen, ben ik ook erg boos op hem..
Misschien heb ik volgens velen geen recht van spreken, maar hij heeft mij dus maanden voorgelogen.. hij wist dit namelijk al weken.. maar na de discussie was ineens het gewoon klaar vokr hem.. ik vind het zo'n ontzrttend slappe keuze.. já ik ben fout geweest, waar ik me echt bewust van ben, maar ik dacht zeker met proffesionele hulp, dat we beiden om kunnen gaan met wat er gebeurd is en dat onze liefde niet zomaar over is.. hij denkt daar anders over.
Het voelt gewoon ronduit k*t. Natuurlijk misschien niet lang zo als hij zich heeft gevoelt of nog steeds voelt, maar toch..
Ik wil graag advies, want ik weet het echt niet meer.. moet ik nog proberen, of moet ik voor mezelf en kind kiezen en gewoon verder met m'n leven zonder hem?
zaterdag 22 december 2018 om 19:44
Ik zal er vrede mee hebben als hij echt wil scheiden. Maar wat ik me dan gewoon steeds blijf afvragen waarom hij dan wel sex met me wil? Als je me anders bekijkt, kan je dit toch ook niet meer opbrengen? Ik kan daar gewoon niet bij..
En als je wilt scheiden, waarom kom je dan elke avond naast me liggen.. streel je mn wang, noem het maar op..
Laat het duudelijk zijn, dat er op een concept ouderschapsplan nog helemaal niets is gebeurd. Dat concept hebben we gemaakt nadat ik een uitbarsting kreeg en wilde dat hij dan maar eens actie ondernam. Want ook dát doet hij dus niet. Met andere woorden, moet ik dan degene zijn die het doet??
En als je wilt scheiden, waarom kom je dan elke avond naast me liggen.. streel je mn wang, noem het maar op..
Laat het duudelijk zijn, dat er op een concept ouderschapsplan nog helemaal niets is gebeurd. Dat concept hebben we gemaakt nadat ik een uitbarsting kreeg en wilde dat hij dan maar eens actie ondernam. Want ook dát doet hij dus niet. Met andere woorden, moet ik dan degene zijn die het doet??
zaterdag 22 december 2018 om 19:48
zaterdag 22 december 2018 om 19:49
In hoeverre dacht jij aan jullie kind toen jij vreemdging?Idontknow1992 schreef: ↑22-12-2018 19:40Had ik dan tegej zijn wil in ons moeten aanmelden voor therapie samen? Ik ben los van hem in therapie gegaan.
Had ik hem dan moeten pushen tot veranderen? Nee, dat kan niet. Ondanks bepaalde flaws, houd ik van hem. Ik dacht ook als ik aan mezelf ging werken, dit een positieve werking zou kunnen hebben op onze relatie. Maar hij heeft die "moeite" nooit genomen!
Zoals al eerder gezegd, mijn actie was de druppel. Had het andersom geweest, had ik ook boos en gekwetst geweest. Maar ik had zeker voor kind nog op zijn minst in therapie gewild
Jij hebt een keuze gemaakt die de veilige basis van jullie kind onderuit geschopt heeft.
Nu doe je overkomen alsof hij therapie niet eens over heeft voor zijn kind, terwijl jij hem nu in die positie plaatst door wat jij zelf gedaan hebt.
zaterdag 22 december 2018 om 19:50
Snap je nou echt niet dat hij wel seks met je kan hebben terwijl hij liever wilt scheiden? Je bent met een halve vreemde naar bed gegaan terwijl je een man en kind thuis had zitten.
En je begrijpt niet dat je man die 5 jaar met je samen is geweest wel intiem met jou kan zijn, ondanks dat hij het vertrouwen volledig kwijt is.
En je begrijpt niet dat je man die 5 jaar met je samen is geweest wel intiem met jou kan zijn, ondanks dat hij het vertrouwen volledig kwijt is.
zaterdag 22 december 2018 om 19:51
Dat is wat ik ook denk. Ook als de rollen omgekeerd waren geweest. Maar hij ziet dit niet.Sooofff schreef: ↑22-12-2018 19:48Heb de reacties verder niet gelezen maar ik zou er nog voor vechten. Ja, jij hebt een fout gemaakt maar dit komt mede doordat hij jou niet de aandacht gaf die jij nodig had. Dit praat het natuurlijk niet goed maar ik denk dat je met relatietherapie misschien het een en ander uit kunt spreken.
zaterdag 22 december 2018 om 19:52
Dus eigenlijk had je gewoon recht op je slippertje?Idontknow1992 schreef: ↑22-12-2018 19:51Dat is wat ik ook denk. Ook als de rollen omgekeerd waren geweest. Maar hij ziet dit niet.
zaterdag 22 december 2018 om 19:54
Ik krijg echt het idee dat je een stukje begrip voor je man mist. Wat moet dat dan frustrerend zijn voor hem. Dat hij niet heeft gekregen wat hij zocht. Erkenning voor de pijn die jij hem aan hebt gedaan.
Ik begrijp dat er meer dingen spelen dan alleen het vreemdgaan. Maar op het moment dat hij erachter kwam, verdwenen die dingen tijdelijk naar de achtergrond. Ik vind het niet meer dan logisch dat er minder ruimte voor jou frustraties is op dit moment.
Jij kan mij niet wijsmaken, dat jij zijn gevoelens 100% erkent. Dat is iets wat je wel kunt zeggen, maar als hij dat anders voelt schiet het ook niet op.
Ik begrijp dat er meer dingen spelen dan alleen het vreemdgaan. Maar op het moment dat hij erachter kwam, verdwenen die dingen tijdelijk naar de achtergrond. Ik vind het niet meer dan logisch dat er minder ruimte voor jou frustraties is op dit moment.
Jij kan mij niet wijsmaken, dat jij zijn gevoelens 100% erkent. Dat is iets wat je wel kunt zeggen, maar als hij dat anders voelt schiet het ook niet op.
zaterdag 22 december 2018 om 19:55
Jullie lezen maar half. Ik heb met diegene gezoend en wat spannende gesprekken gehad. Meer was het niet. Dus nee, ik heb geen seks met diegene gehad!
Maakt het niet minder erg, natuurlijk.
En nee, ik begrijp niet hoe je seks kan hebben zonder gevoel.
Ja ik heb het allemaal in gevaar gebracht. Maar voor mij persoonlijk zal dit nooit het eindpunt zijn van een relatie. Het is klote, zeker. Maar niets waar je niet samen van kan leren, denk ik.
Maakt het niet minder erg, natuurlijk.
En nee, ik begrijp niet hoe je seks kan hebben zonder gevoel.
Ja ik heb het allemaal in gevaar gebracht. Maar voor mij persoonlijk zal dit nooit het eindpunt zijn van een relatie. Het is klote, zeker. Maar niets waar je niet samen van kan leren, denk ik.
zaterdag 22 december 2018 om 19:57
Wat een nare aanname. Nee, natuurlijk niet!! Ik zeg alleen, had het andersom geweest, dit voor mij niet per definitie zo'n struikelblok is om een relatie te beeindigen.
zaterdag 22 december 2018 om 19:59
Ach, soms werkt het niet. Maar doen mensen niks aan patronen die ze niet leuk vinden. Maken er een kind bij, doen daarna niks aan dezelfde patronen.
Dan gaat er een een scheve schaats rijden. Niet oke en als man dan nog steeds niet in therapie wil houd het gewoon op.
Persoonlijk was ik eerst weggegaan, als je ongelukkig bent en een van de partijen wil daar niks mee/aan doen dan ga je weg.
En dan pas rond gaan schaatsen.
Voor nu accepteren dat het zo is. Voor je scheve schaats was het al niks toch? En wilde hij er niks aan doen, waarom wil je dan nog per se graag? Is het een egoding?
Dan gaat er een een scheve schaats rijden. Niet oke en als man dan nog steeds niet in therapie wil houd het gewoon op.
Persoonlijk was ik eerst weggegaan, als je ongelukkig bent en een van de partijen wil daar niks mee/aan doen dan ga je weg.
En dan pas rond gaan schaatsen.
Voor nu accepteren dat het zo is. Voor je scheve schaats was het al niks toch? En wilde hij er niks aan doen, waarom wil je dan nog per se graag? Is het een egoding?
zaterdag 22 december 2018 om 19:59
Mijn 2 centen: niet zelf op scheiding aansturen als je dat niet wil. Wel de positieve dingen, waaronder sex, als je dat tenminste wil. En de lastige dingen, de ruzies, etc, op de koop toe nemen. Al huilend en vechtend de weg terug zoeken naar samen, liefde, vertrouwen. Je eigen grens bewaken maar zo ver leggen als je kan, hem de ruimte geven voor de chaos in zijn hoofd, weinig eisen en veel hopen.
Jij bent niet “slecht”, hij is niet slecht, jullie bebben beiden stomme dingen gedaan en jullie hebben beiden restanten van liefde. Vergeef jezelf, vergeef hem, vraag hem jou te vergeven, en worstel zonder duidelijk pad maar wel in de goede richting.
Jij bent niet “slecht”, hij is niet slecht, jullie bebben beiden stomme dingen gedaan en jullie hebben beiden restanten van liefde. Vergeef jezelf, vergeef hem, vraag hem jou te vergeven, en worstel zonder duidelijk pad maar wel in de goede richting.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
zaterdag 22 december 2018 om 19:59
jij bepaald toch niet jullie gezamenlijke levenslessen?Idontknow1992 schreef: ↑22-12-2018 19:55
Het is klote, zeker. Maar niets waar je niet samen van kan leren, denk ik.
Het is klote, maaaaaar.... Alles wat na maar komt zegt dat alles wat je daarvoor zei, niet van belang is.
zaterdag 22 december 2018 om 20:01
Dus met andere woorden mag alleen de man die gekwetst is frustraties hebben? Behoorlijk scheef, als je het mij vraagt.Owlette schreef: ↑22-12-2018 19:54Ik krijg echt het idee dat je een stukje begrip voor je man mist. Wat moet dat dan frustrerend zijn voor hem. Dat hij niet heeft gekregen wat hij zocht. Erkenning voor de pijn die jij hem aan hebt gedaan.
Ik begrijp dat er meer dingen spelen dan alleen het vreemdgaan. Maar op het moment dat hij erachter kwam, verdwenen die dingen tijdelijk naar de achtergrond. Ik vind het niet meer dan logisch dat er minder ruimte voor jou frustraties is op dit moment.
Jij kan mij niet wijsmaken, dat jij zijn gevoelens 100% erkent. Dat is iets wat je wel kunt zeggen, maar als hij dat anders voelt schiet het ook niet op.
Ik kijk kritisch naar alles wat er is gebeurd. Mijn aandeel erin, maar oom aandeel van hem en misschien vepaalde zaken waar wij niks aan konden doen.
Ook IK heb gevoel. Nee mijn slippertje is niet correct. Ook IK mag toch zeker wel boos zijn? Of gekwetst? Ik ben verschrikkelijk boos op mezelf. Ik neem het hém alleen kwalijk dat hij VERDER, dus los van dit slippertje, mij het idee heeft gegeven nooit te willen investeren in onze relatie.
Na geboorte van kind is het er niet beter op geworden. Terwijl ik zelf ergens dacht dat dit wel eens een keerpunt zou kunnen zijn. Nee, niet dat ik op slinkse wijze zwanger ben geraakt van hem, laat dat ff duidelijk zijn. We hebben beide gekozen om haar te laten komen. En beiden om voor haar te zorgen. Dus, ik zag het positief in.
zaterdag 22 december 2018 om 20:03
Maar jii bent hem niet. Voor hem is het wel reden om de stekker eruit te trekken.Idontknow1992 schreef: ↑22-12-2018 19:57Wat een nare aanname. Nee, natuurlijk niet!! Ik zeg alleen, had het andersom geweest, dit voor mij niet per definitie zo'n struikelblok is om een relatie te beeindigen.
zaterdag 22 december 2018 om 20:03
Nee, weet ik niet. Ik was er gewoon niet helemaal meer. Ik weet niet waarom, ik weet niet wat ik dacht hiermee te bereiken.
Klinkt makkelijk. Maar het is zo. Ik ben gewoon f*cking dom geweest.
zaterdag 22 december 2018 om 20:04
Nee, die bepaal ik niet. Die bepaal je samen, lijkt mij.Ana_Isabel** schreef: ↑22-12-2018 19:59jij bepaald toch niet jullie gezamenlijke levenslessen?
Het is klote, maaaaaar.... Alles wat na maar komt zegt dat alles wat je daarvoor zei, niet van belang is.
zaterdag 22 december 2018 om 20:05
Ik zeg dat, omdat je het eens wat met de forumster die wel begreep waarom jij was vreemd gegaan.Idontknow1992 schreef: ↑22-12-2018 19:57Wat een nare aanname. Nee, natuurlijk niet!! Ik zeg alleen, had het andersom geweest, dit voor mij niet per definitie zo'n struikelblok is om een relatie te beeindigen.
zaterdag 22 december 2018 om 20:05
Nee hoor. Die mag iedereen helemaal voor zichzelf bepalen.
zaterdag 22 december 2018 om 20:07
Waarom ben je getrouwd met een man die niet in jullie relatie investeerde en nam je er zelfs een kind mee? Vind je zelf ook niet dat je daar behoorlijk naïef in bent geweest?Idontknow1992 schreef: ↑22-12-2018 20:01
Ik neem het hém alleen kwalijk dat hij VERDER, dus los van dit slippertje, mij het idee heeft gegeven nooit te willen investeren in onze relatie.
Na geboorte van kind is het er niet beter op geworden. Terwijl ik zelf ergens dacht dat dit wel eens een keerpunt zou kunnen zijn.
zaterdag 22 december 2018 om 20:07
Ana_Isabel** schreef: ↑22-12-2018 20:04Blijf dan maar boos.
Hij is al boos.
Weet je in ieder geval zeker dat het niet meer goed komt.
Het lijkt alsof er alleen ruimte gemaakt moet worden voor zijn gevoelens. En dat die van mij er niet toe doen. Ik ben boos op mezelf. Ik heb er alleen pijn van dat man zo wisselvallig is! En ik vraag advies hoe ik met zoiets om moet gaan.
zaterdag 22 december 2018 om 20:07
TO het lijkt net alsof het mijn verhaal is.
Dat met seks snapte ik ook niet. Maar wellicht is het dat ze je wel nog aantrekkelijk vinden etc dus lichamelijk.
Dus anders als een man je dumpt omdat het gevoel er niet meer is. Bij ons was het gevoel er wellicht nog maar het vertrouwen niet meer wat voor veel onrust zorgde.
Het voelt dan inderdaad alsof jou onrecht wordt aangedaan.
Zo voelde ik dat ook. Zelfs toen uit was ging hij erna nog gesprekken aan over sex bij mij terwijl ik heel verdrietig was. Voor mijn gevoel gaat dat ook niet samen en ik denk als je dan nog sex wil dan wil je eigenlijk ook nog een relatie me me toch?
Maar blijkbaar is voor hem het gevoel niet weg maar wel het vertrouwen. Dus heeft hij besloten dat jij hem dat nooit meer gaat geven.. Mannen zijn ook zo dat als jij op een geven moment veel stress veroorzaakt en ze hebben al moeite met communiceren ze het geen waarvan ze denken dat hun stress geeft uit hun leven verbannen. Wij waren dus grote stressfactors en dat konden ze iet meer aan. Want dat maakte ze knettergek. En omdat ze niet goed kunnen communiceren zoeken ze een uitvlucht.
Hij zei bij mij ook ik vind niet dat ik niet mijn best gedaan heb, ik zag dit ook anders. Hij zei dan weer dat hij kapot ging van verdriet volgende dag was ik weer geweldig. En dat heb ik hem lang kwalijk genomen. Zijn gevoelens lagen niet op een lijn en wisselde constant. Wat bij mij voor veel verwarring zorgde.
Wat ik denk wat bij mij gebeurd is dat hij gesproken heeft met familie en vrienden omdat hij de situatie niet meer aankon en dan vooral de relatie heeft verteld hoe hij het beleefde en dat die hem gesteund hebben bij het uitmaken van de relatie waardoor het opeens heel definitief was en voor hem de puzzel in elkaar viel dat ik niet meer n zijn toekomst hoorde. En jij zag het niet aankomen omdat hij wel nog lichamelijk contact met je wilde en daardoor voel je je dus onrecht voelt aangedaan. Want dit voelt respectloos en je voelt je haast gebruikt. Maar het is gewoon een ingewikkelde situatie
Is dit niet wat bij wellicht ook gebeurd is? Dat hij steun heeft gezocht bij zijn omgeving en die mee geholpen hebben bij het doorhakken van de knoop waardoor hij nu genezen is.
Dat met seks snapte ik ook niet. Maar wellicht is het dat ze je wel nog aantrekkelijk vinden etc dus lichamelijk.
Dus anders als een man je dumpt omdat het gevoel er niet meer is. Bij ons was het gevoel er wellicht nog maar het vertrouwen niet meer wat voor veel onrust zorgde.
Het voelt dan inderdaad alsof jou onrecht wordt aangedaan.
Zo voelde ik dat ook. Zelfs toen uit was ging hij erna nog gesprekken aan over sex bij mij terwijl ik heel verdrietig was. Voor mijn gevoel gaat dat ook niet samen en ik denk als je dan nog sex wil dan wil je eigenlijk ook nog een relatie me me toch?
Maar blijkbaar is voor hem het gevoel niet weg maar wel het vertrouwen. Dus heeft hij besloten dat jij hem dat nooit meer gaat geven.. Mannen zijn ook zo dat als jij op een geven moment veel stress veroorzaakt en ze hebben al moeite met communiceren ze het geen waarvan ze denken dat hun stress geeft uit hun leven verbannen. Wij waren dus grote stressfactors en dat konden ze iet meer aan. Want dat maakte ze knettergek. En omdat ze niet goed kunnen communiceren zoeken ze een uitvlucht.
Hij zei bij mij ook ik vind niet dat ik niet mijn best gedaan heb, ik zag dit ook anders. Hij zei dan weer dat hij kapot ging van verdriet volgende dag was ik weer geweldig. En dat heb ik hem lang kwalijk genomen. Zijn gevoelens lagen niet op een lijn en wisselde constant. Wat bij mij voor veel verwarring zorgde.
Wat ik denk wat bij mij gebeurd is dat hij gesproken heeft met familie en vrienden omdat hij de situatie niet meer aankon en dan vooral de relatie heeft verteld hoe hij het beleefde en dat die hem gesteund hebben bij het uitmaken van de relatie waardoor het opeens heel definitief was en voor hem de puzzel in elkaar viel dat ik niet meer n zijn toekomst hoorde. En jij zag het niet aankomen omdat hij wel nog lichamelijk contact met je wilde en daardoor voel je je dus onrecht voelt aangedaan. Want dit voelt respectloos en je voelt je haast gebruikt. Maar het is gewoon een ingewikkelde situatie
Is dit niet wat bij wellicht ook gebeurd is? Dat hij steun heeft gezocht bij zijn omgeving en die mee geholpen hebben bij het doorhakken van de knoop waardoor hij nu genezen is.
zaterdag 22 december 2018 om 20:09
Jij bent in de veronderstelling dat je hier samen iets van kunt leren.
Jij hebt los van jouw partner iets veroorzaakt en daar moet dan een positieve les uit voortkomen?
Ik begrijp je punt, maar dit kun je pas echt zeggen als de door de diepe dalen bent gegaan en er uiteindelijk zonder al teveel kleerscheuren uit bent gekomen. En er samen positief op terugkijkt. Op voorhand zeggen dat je hier een les uit moet trekken, zou mij persoonlijk woest maken.
zaterdag 22 december 2018 om 20:09
In het begin, was alles leuk, deden we veel samen.. we waren echt een powercouple. Toen man bij mij introk veranderde het snel. Maar ook nog steeds namen de positieve dingen toen de overhand. Trouwen was toen snel, maar wel heel fijn en ik stond achrer mijn keuze. Het ging toen niet super slecht. Ik dacht ook altijd wel dat het er ergens een beetke bijhoorde, minder moeite doen. Dat hoorde ik heel vaak. Of ik jet er mee eens ben, laat ik bij deze in het midden.Nummer*Zoveel schreef: ↑22-12-2018 20:07Waarom ben je getrouwd met een man die niet in jullie relatie investeerde en nam je er zelfs een kind mee? Vind je zelf ook niet dat je daar behoorlijk naïef in bent geweest?
Kind was ongepland maar zeker welkom.