Relaties
alle pijlers
Zie ik spoken??
zondag 16 juni 2019 om 23:44
Oké even in het kort;
Ongeveer 9 maanden geleden kom ik er per toeval achter dat mijn man tijdens zijn pauze op het werk wandelt met een vrouwelijke collega die op dat moment met burn-out thuis zit. Hij haalt haar dus actief thuis op om te kunnen wandelen in de pauze.
Het voelt bij mij niet goed. Kijk in je pauze wandelen met collega's prima. Maar alleen met die 1 terwijl zij niet werkt....
Ik spreek man erop aan. Hij begrijpt mij maar vraagt ook begrip voor hoe hij erin staat. Zijn vrouwelijke collega heeft het niet makkelijk en hij wil haar niet laten vallen. Tevens zegt hij het ook gewoon prettig te vinden met iemand te kunnen praten over het werk die precies snapt wat hij bedoeld. Ze woont vlakbij werk en ik moet er niets achter zoeken.
Ik snap hem. Vertrouw hem ook. Nooit eerder reden voor twijfel gehad. Maar ben niet gek en lees hier genoeg dus (shame shame) check af en toe wel het app verkeer. We zijn absoluut open in gebruik van elkaars telefoon dus geen probleem.
Na maand of wat heb ik er genoeg van, lees de apps niet meer, vertrouw hem volledig op z'n woord. Dit weekend pak ik voor iets anders zijn mobiel en zie een WhattsApp oproep van betreffende collega staan. 2 dagen later is die oproep weg uit zijn lijst. Conclusie: hij heeft die oproep gewist. toch? Ook al sinds april (zogenaamd) geen apps meer naar elkaar verstuurd waar dit eerst wekelijks was. En nu zie ik het dus even niet meer zo helder. Waarom wist hij dingen uit zijn tel? Heeft hij toch wat te verbergen of wil hij mij niet onnodig onrust maken?
Vanavond heb ik hem gevraagd hoe het zit met zijn collega en mijn onzekerheid. Hij zegt enkel dat ik geen enkele reden heb ongerust te zijn of dat hij iemand anders zou willen. Ik zeg (natuurlijk) niet wat ik weet over het gewiste gesprek.
Julie mening. Zie ik spoken?
Ben ik mezelf gek aan het maken? wat zouden jullie doen?
Ongeveer 9 maanden geleden kom ik er per toeval achter dat mijn man tijdens zijn pauze op het werk wandelt met een vrouwelijke collega die op dat moment met burn-out thuis zit. Hij haalt haar dus actief thuis op om te kunnen wandelen in de pauze.
Het voelt bij mij niet goed. Kijk in je pauze wandelen met collega's prima. Maar alleen met die 1 terwijl zij niet werkt....
Ik spreek man erop aan. Hij begrijpt mij maar vraagt ook begrip voor hoe hij erin staat. Zijn vrouwelijke collega heeft het niet makkelijk en hij wil haar niet laten vallen. Tevens zegt hij het ook gewoon prettig te vinden met iemand te kunnen praten over het werk die precies snapt wat hij bedoeld. Ze woont vlakbij werk en ik moet er niets achter zoeken.
Ik snap hem. Vertrouw hem ook. Nooit eerder reden voor twijfel gehad. Maar ben niet gek en lees hier genoeg dus (shame shame) check af en toe wel het app verkeer. We zijn absoluut open in gebruik van elkaars telefoon dus geen probleem.
Na maand of wat heb ik er genoeg van, lees de apps niet meer, vertrouw hem volledig op z'n woord. Dit weekend pak ik voor iets anders zijn mobiel en zie een WhattsApp oproep van betreffende collega staan. 2 dagen later is die oproep weg uit zijn lijst. Conclusie: hij heeft die oproep gewist. toch? Ook al sinds april (zogenaamd) geen apps meer naar elkaar verstuurd waar dit eerst wekelijks was. En nu zie ik het dus even niet meer zo helder. Waarom wist hij dingen uit zijn tel? Heeft hij toch wat te verbergen of wil hij mij niet onnodig onrust maken?
Vanavond heb ik hem gevraagd hoe het zit met zijn collega en mijn onzekerheid. Hij zegt enkel dat ik geen enkele reden heb ongerust te zijn of dat hij iemand anders zou willen. Ik zeg (natuurlijk) niet wat ik weet over het gewiste gesprek.
Julie mening. Zie ik spoken?
Ben ik mezelf gek aan het maken? wat zouden jullie doen?
maandag 17 juni 2019 om 13:41
maandag 17 juni 2019 om 13:45
Een collega met een burn out ophalen om een half uurtje te gaan wandelen is een prachtige oplossing om iets van feeling met het bedrijf te houden en in contact te blijven wanneer de tijd rijp is voor re-integratie op de werkvloer.
maandag 17 juni 2019 om 13:52
maandag 17 juni 2019 om 13:53
Ja klinkt prachtig maar als je dat 5 dagen per week doet, dan raak je als collega zonder burn-out wel het contact kwijt met je collega’s.
Als mijn man dat 1 of 2 dagen per week zou doen, zou ik me er nog wat bij voor kunnen stellen. Tuurlijk is het afhankelijk van het bedrijf maar bij mijn man wordt er elke dag uitgebreid met het hele team gegeten. Dan zou ik dit verhaal echt heel vreemd vinden en hem ook even vragen wat ik daarvan moet denken.
maandag 17 juni 2019 om 14:01
Heeft hij dan niet van het oude jagersinstinct in zich, niets van die ongeremde geilheid als hij een vrouwtje ziet dat hem toestaat om te paren? Ik zou er dan namelijk toch alert op blijven ja. Die kwetsbare collega zoekt steun en warmte. Je man voelt zich groots en gewild. Voor je het weet slaat de vlam in de pan.BlijEi2019 schreef: ↑17-06-2019 12:57Hij is superlief en zorgzaam voor mij en de kinderen en altijd erg betrokken.
Hij is er namelijk (in mijn ogen) ook gewoon echt niet de persoon niet naar. Ik geloof oprecht dat mijn onzekerheid dit teweeg heeft gebracht.
maandag 17 juni 2019 om 14:02
Wat een raar mensbeeld heb je dan.schaapwolf schreef: ↑17-06-2019 14:01Heeft hij dan niet van het oude jagersinstinct in zich, niets van die ongeremde geilheid als hij een vrouwtje ziet dat hem toestaat om te paren? Ik zou er dan namelijk toch alert op blijven ja. Die kwetsbare collega zoekt steun en warmte. Je man voelt zich groots en gewild. Voor je het weet slaat de vlam in de pan.
maandag 17 juni 2019 om 14:15
Voor mij zit hem al in de eerste zin: Je komt er achter dat je man een vrouwelijke collega ophaalt om mee te wandelen. Heeft hij dat niet eens uit zichzelf verteld? Waarom houdt hij zoiets achter? Dan zijn er mi twee smaken: of hij doet iets waarvan hij weet dat jij het niet leuk vindt of jij bent zo'n jaloers kreng dat hij niets tegen je durft te zeggen omdat hij bang is voor jouw reactie. Wat denk jij?
maandag 17 juni 2019 om 14:18
Ik heb geen idee met wie mijn man wandelt tussen de middagBabette2017 schreef: ↑17-06-2019 14:15Voor mij zit hem al in de eerste zin: Je komt er achter dat je man een vrouwelijke collega ophaalt om mee te wandelen. Heeft hij dat niet eens uit zichzelf verteld? Waarom houdt hij zoiets achter? Dan zijn er mi twee smaken: of hij doet iets waarvan hij weet dat jij het niet leuk vindt of jij bent zo'n jaloers kreng dat hij niets tegen je durft te zeggen omdat hij bang is voor jouw reactie. Wat denk jij?
en nu???
maandag 17 juni 2019 om 14:26
shit man, waren we toch bijna 25 jaar samen
en nu dit
maandag 17 juni 2019 om 14:27
schaapwolf schreef: ↑17-06-2019 14:01Heeft hij dan niet van het oude jagersinstinct in zich, niets van die ongeremde geilheid als hij een vrouwtje ziet dat hem toestaat om te paren? Ik zou er dan namelijk toch alert op blijven ja. Die kwetsbare collega zoekt steun en warmte. Je man voelt zich groots en gewild. Voor je het weet slaat de vlam in de pan.
Niet echt deze post
maandag 17 juni 2019 om 14:27
wel leuk al die reacties.
maandag 17 juni 2019 om 14:28
Pindakaasjes schreef: ↑17-06-2019 14:15Nee.. speel liever de ruimdenkende, coulante struisvogel-partner.. 'zo van: alles moet maar kunnen'..
Want anders ben je die paranoia, controle zieke partner..
Tuurlijk!
Sommige mensen hoeven dat niet te spelen.
maandag 17 juni 2019 om 14:35
Ik heb verleden jaar iets soortgelijks aan de hand gehad. Heb hier zelfs nog een topic aangemaakt op dit forum. Wel een andere situatie maar ik zat met precies hetzelfde gevoel als jij nu.
Ik reageer nu onder een andere nick omdat ik niet wil dat iemand me hierin gaat loepen.
Ik kreeg dezelfde reacties: ik was achterdochtig, zag spoken, belachelijk dat ik mijn man "controleerde" , foei, en zijn privacy dan!
Hij wiste berichten omdat hij wist dat ik keek, etc etc,
Ondanks dat er verder geen signalen waren, bleek er achteraf wel meer aan de hand.
Ook hij wiste berichten. Ik confronteerde hem er wel mee en hij vertelde mij dat hij berichten wiste omdat hij wist dat ik keek en juist mijn achterdocht voor wilde zijn, want er was echt niks aan de hand.
Puntje bij paaltje: ik kwam er bij toeval achter dat er wel degelijk gevoelens waren bij beide kanten. Er was nog niks fysieks gebeurd, maar er was wel degelijk vuur bij de rooksignalen. We waren er "net op tijd bij".
Degenen hier die het bespottelijk vinden dat velen van ons achterdochtig reageren: ik vind het naïef om te vertrouwen op een goede afloop.
Vriendschap tussen man en vrouw is mogelijk, maar bij verdieping van de vriendschap is er gewoon ALTIJD een groot risico aanwezig op meer. Zeker als er emoties of een gezamenlijke bindende factor aanwezig is.
Terwijl je partner dat niet eens wil, maar er in meegezogen wordt. En zo gaat er meer kapot dan je lief is.
Wij zijn er uit gekomen, sterker dan ooit maar dat heeft heel veel energie en verdriet gekost.
Ik zou zeggen speel open kaart over je gevoelens! Praat open en eerlijk met elkaar.
Probeer verder samen meer verdieping te vinden. Stel vragen. Mist hij iets wat hij in die gesprekken met haar wel vindt? Praat jij met hem over zijn werk? Misschien heeft hij daar behoefte aan? Delen jullie samen genoeg?
Ik hoop oprecht dat er niks aan de hand is. Maar ook ik krijg een zeer naar gevoel hierbij.
Ik reageer nu onder een andere nick omdat ik niet wil dat iemand me hierin gaat loepen.
Ik kreeg dezelfde reacties: ik was achterdochtig, zag spoken, belachelijk dat ik mijn man "controleerde" , foei, en zijn privacy dan!
Hij wiste berichten omdat hij wist dat ik keek, etc etc,
Ondanks dat er verder geen signalen waren, bleek er achteraf wel meer aan de hand.
Ook hij wiste berichten. Ik confronteerde hem er wel mee en hij vertelde mij dat hij berichten wiste omdat hij wist dat ik keek en juist mijn achterdocht voor wilde zijn, want er was echt niks aan de hand.
Puntje bij paaltje: ik kwam er bij toeval achter dat er wel degelijk gevoelens waren bij beide kanten. Er was nog niks fysieks gebeurd, maar er was wel degelijk vuur bij de rooksignalen. We waren er "net op tijd bij".
Degenen hier die het bespottelijk vinden dat velen van ons achterdochtig reageren: ik vind het naïef om te vertrouwen op een goede afloop.
Vriendschap tussen man en vrouw is mogelijk, maar bij verdieping van de vriendschap is er gewoon ALTIJD een groot risico aanwezig op meer. Zeker als er emoties of een gezamenlijke bindende factor aanwezig is.
Terwijl je partner dat niet eens wil, maar er in meegezogen wordt. En zo gaat er meer kapot dan je lief is.
Wij zijn er uit gekomen, sterker dan ooit maar dat heeft heel veel energie en verdriet gekost.
Ik zou zeggen speel open kaart over je gevoelens! Praat open en eerlijk met elkaar.
Probeer verder samen meer verdieping te vinden. Stel vragen. Mist hij iets wat hij in die gesprekken met haar wel vindt? Praat jij met hem over zijn werk? Misschien heeft hij daar behoefte aan? Delen jullie samen genoeg?
Ik hoop oprecht dat er niks aan de hand is. Maar ook ik krijg een zeer naar gevoel hierbij.
maandag 17 juni 2019 om 14:41
Omdat zijn vrouw in zijn telefoon neustBroodjekroket2 schreef: ↑17-06-2019 14:38Ik vind het wel apart dat je elke dag met iemand gaat wandelen maar sinds april is er nul app contact meer. Dat klopt in mijn ogen echt niet. Dus waarom zou hij dit verwijderen?
Toen mijn jongste dochter in mijn telefoon neusde, ging ik ook van alles verwijderen. gewoon omdat sommige zaken haar geen reet aan gaan
(ondertussen weet ze, dat ze gewoon van mijn spullen af moet blijven... en heb ik de code veranderd)