Relaties
alle pijlers
Zoon is homo
zaterdag 30 september 2017 om 22:17
Ik heb lang getwijfeld of ik dit topic zou openen, maar naar aanleiding van een andere topic heb ik toch de stap gezet. Ik wil hiermee niemand tegen de borst stoten.
Mijn tienerzoon heeft enkele maanden verteld dat hij homo is. Ik voelde mij gefaald als moeder, omdat ik het nooit heb zien aankomen. Ik heb mezelf altijd relatief ruimdenkend gevonden, maar toch heb ik het hier moeilijker mee dan ik wil toegeven. Waarmee ik precies moeite heb weet ik niet. Ik wil er zo niet over denken en ik probeer dan ook mijn best te doen. Ik heb hem gezegd dat het niets uitmaakt en dat ik niet minder van hem hou (wat ik wel meen), ik probeer naar hem te luisteren als hij er iets over verteld en de juiste vragen te stellen, ik probeer ook op andere manieren nog aandacht aan hem te geven, maar toch voel ik een soort afstand met hem. Bv seksuele voorlichting. Er zijn al heel vaak "gewone" vrienden blijven slapen en nu twijfel ik of ik de regels moet veranderen. Ik maak mij zorgen over de mogelijke risico's.
Ik heb hem eerlijk verteld dat ik tijd nodig had om aan het idee te wennen en ik heb hem dan ook gevraagd het nog even stil te houden. Hij heeft dit niet gedaan en heeft al enkele vrienden ingelicht. Ik vind het zo erg dat sommige mensen nu misschien minder over hem gaan denken. Ik vind het ook erg dat door zijn keuze van nu er andere dingen moeilijker/onmogelijk gaan worden (bv kinderen).
Ik vraag mij af hoe andere ouders met die twijfels omgaan.
Mijn tienerzoon heeft enkele maanden verteld dat hij homo is. Ik voelde mij gefaald als moeder, omdat ik het nooit heb zien aankomen. Ik heb mezelf altijd relatief ruimdenkend gevonden, maar toch heb ik het hier moeilijker mee dan ik wil toegeven. Waarmee ik precies moeite heb weet ik niet. Ik wil er zo niet over denken en ik probeer dan ook mijn best te doen. Ik heb hem gezegd dat het niets uitmaakt en dat ik niet minder van hem hou (wat ik wel meen), ik probeer naar hem te luisteren als hij er iets over verteld en de juiste vragen te stellen, ik probeer ook op andere manieren nog aandacht aan hem te geven, maar toch voel ik een soort afstand met hem. Bv seksuele voorlichting. Er zijn al heel vaak "gewone" vrienden blijven slapen en nu twijfel ik of ik de regels moet veranderen. Ik maak mij zorgen over de mogelijke risico's.
Ik heb hem eerlijk verteld dat ik tijd nodig had om aan het idee te wennen en ik heb hem dan ook gevraagd het nog even stil te houden. Hij heeft dit niet gedaan en heeft al enkele vrienden ingelicht. Ik vind het zo erg dat sommige mensen nu misschien minder over hem gaan denken. Ik vind het ook erg dat door zijn keuze van nu er andere dingen moeilijker/onmogelijk gaan worden (bv kinderen).
Ik vraag mij af hoe andere ouders met die twijfels omgaan.
zaterdag 30 september 2017 om 23:18
Klinkt alsof je man er beter mee omgaat dan jij. Het *is* namelijk ook gewoon wat het is.
Waarover zou je willen praten? Over hoe je het de familie gaat vertellen? Over hoe je waarschijnlijk geen leuke schoondochter en biologische kleinkinderen gaat krijgen? Dat laatste is misschien wel waar - maar het zou wel een beetje egoistisch zijn als je dat gevoel laat prevaleren boven het levensgeluk van je zoon, vind je niet?
Misschien had je dit niet zien aankomen, maar het is echt jouw taak om met je eigen gevoelens te dealen.
zaterdag 30 september 2017 om 23:20
Uit de OP:
Je geeft aan dat je niet precies weet waar je moeite mee hebt.
Is het voor jou wellicht een idee om een paar gesprekken met een psycholoog te hebben, zodat je hier achter kan komen en handvatten krijgt?
Als je eerlijk bent naar jezelf, heb je dan het gevoel dat je gefaald hebt om dat je het niet aan zag komen, of überhaupt omdat jouw zoon homo is 'geworden'?Ik voelde mij gefaald als moeder, omdat ik het nooit heb zien aankomen. Ik heb mezelf altijd relatief ruimdenkend gevonden, maar toch heb ik het hier moeilijker mee dan ik wil toegeven. Waarmee ik precies moeite heb weet ik niet.
Je geeft aan dat je niet precies weet waar je moeite mee hebt.
Is het voor jou wellicht een idee om een paar gesprekken met een psycholoog te hebben, zodat je hier achter kan komen en handvatten krijgt?
zaterdag 30 september 2017 om 23:22
Ik heb niet verder gelezen maar ik mag toch hopen dat dit een sarcastische post is. Toch?
zaterdag 30 september 2017 om 23:24
We weten dankzij wetenschappelijk onderzoek dat de hersenen van hetero's en homo's van elkaar verschillen. Je kunt er niet voor kiezen om hetero te zijn als je als homo geboren bent, tenzij je jezelf verloochent. De verhalen van doodongelukkige mannen of vrouwen met een gezin zijn er helaas teveel. Weet je ik snap je deels zeker wel, heteroseksualiteit is de norm en van de norm afwijken kan moeilijk zijn. Dat wil je niet voor je zoon.Pascaline schreef: ↑30-09-2017 22:31Dat valt te bediscussiëren, maar dat is nu niet belangrijk.
Partnerkeuze is altijd een keuze, of je nu hetero bent of niet. Er is niet één of andere hogere kracht die mensen samen houdt, of een concept zoals zielsverwanten. Je kiest voor iemand omdat je die persoon en de relatie de moeite waard vindt.
Je helpt hem vooral door hem gewoon zichzelf te laten zijn en meer erop te vertrouwen dat mensen hem beoordelen op zijn persoonlijkheid en niet zijn geaardheid.
Lees je ook eens echt in. Genoeg monogame homo's namelijk en het grootste deel is geen fan van anale seks, om maar eens een paar vooroordelen onderuit te halen.
zaterdag 30 september 2017 om 23:27
zaterdag 30 september 2017 om 23:29
Het zijn soms net hetero's.PlayingTheAngel schreef: ↑30-09-2017 23:24het grootste deel is geen fan van anale seks, om maar eens een paar vooroordelen onderuit te halen.
zaterdag 30 september 2017 om 23:33
Ik ben zelf een paar maanden geleden uit de kast gekomen bij mijn ouders. Had ze aantal jaar geleden al verteld over de twijfel, maar nu echt zeker. Mijn moeder haar reactie: En, heb je al een vriendin? Wil je er over praten?
Mijn vader begon te lachen en zei: Ik ben zo blij dat je weet wat jou gelukkig maakt.
Dat zijn de reacties waar je eigenlijk altijd op hoopt. Kan me voorstellen als je het niet aan ziet komen, het even wennen is. Maar een reactie als: Wil je het even stil houden wil je echt niet horen. Hij heeft het al zo lang stil gehouden, en nu eindelijk de lef het te vertellen. In die periode kan je juist alle oprechte steun gebruiken. Ook zijn er genoeg mogelijkheden qua kinderen
Mijn vader begon te lachen en zei: Ik ben zo blij dat je weet wat jou gelukkig maakt.
Dat zijn de reacties waar je eigenlijk altijd op hoopt. Kan me voorstellen als je het niet aan ziet komen, het even wennen is. Maar een reactie als: Wil je het even stil houden wil je echt niet horen. Hij heeft het al zo lang stil gehouden, en nu eindelijk de lef het te vertellen. In die periode kan je juist alle oprechte steun gebruiken. Ook zijn er genoeg mogelijkheden qua kinderen
zaterdag 30 september 2017 om 23:36
WoW. Ondertussen verder gelezen en nu weet ik zeker dat er iemand anders nodig naar een psycholoog moet, ipv de zoon van TO.
Maar goed, on topic:
TO;
Door je zoon te verzekeren dat je nog evenveel van hem zal houden, heb je “wie hij is” afgekeurd.
Dat klinkt namelijk als: “ ondanks dat jij nu iets “slechts” doet wat niet in mijn beeld voor jou past, hou ik nog steeds van je .
Erg sneu dat je hem hebt gevraagd om het nog voor zich te houden en ik lees enkel: “ik, ik, ik en ik”
Hoe spannend denk je dat het voor je zoon is geweest om zoiets te vertellen aan zijn moeder? Verplaats je eens in hem.
Daarnaast spatten de vooroordelen van het scherm en ben je dus absoluut niet open minded.
Ik heb ook een zoon en ik vermoed dat ik me enkel zorgen zou maken om pesten en later enigszins om zijn veiligheid met de manier waarop er nog regelmatig naar homoseksualiteit gekeken wordt.
Ga in gesprek met je zoon en probeer recht te breien wat je fout gedaan hebt in je eerdere aanpak. Het zal het niet goed maken want hij zal zich dit altijd blijven herinneren. Ik zou echter toch een flinke poging doen en hou hierbij in godsnaam je zoon in gedachten en niet jezelf.
Maar goed, on topic:
TO;
Door je zoon te verzekeren dat je nog evenveel van hem zal houden, heb je “wie hij is” afgekeurd.
Dat klinkt namelijk als: “ ondanks dat jij nu iets “slechts” doet wat niet in mijn beeld voor jou past, hou ik nog steeds van je .
Erg sneu dat je hem hebt gevraagd om het nog voor zich te houden en ik lees enkel: “ik, ik, ik en ik”
Hoe spannend denk je dat het voor je zoon is geweest om zoiets te vertellen aan zijn moeder? Verplaats je eens in hem.
Daarnaast spatten de vooroordelen van het scherm en ben je dus absoluut niet open minded.
Ik heb ook een zoon en ik vermoed dat ik me enkel zorgen zou maken om pesten en later enigszins om zijn veiligheid met de manier waarop er nog regelmatig naar homoseksualiteit gekeken wordt.
Ga in gesprek met je zoon en probeer recht te breien wat je fout gedaan hebt in je eerdere aanpak. Het zal het niet goed maken want hij zal zich dit altijd blijven herinneren. Ik zou echter toch een flinke poging doen en hou hierbij in godsnaam je zoon in gedachten en niet jezelf.
anoniem_63a178665d552 wijzigde dit bericht op 30-09-2017 23:37
Reden: Typo
Reden: Typo
0.42% gewijzigd
zaterdag 30 september 2017 om 23:41
Wat een gedoe. Je zoon verteld het en het enige wat je kan doen is het accepteren. Ik snap dat hele gedoe niet, mijn dochter is bi. Dat ze verliefd was op een meisje dat was zo duidelijk. Geen moment van wakker gelegen.
Het is je zoon, hij is nog steeds hetzelfde maar hij vind mannen leuker. Het had erger gekund: hij had ook een meisje zwanger kunnen maken of met de ergste schoondochter aankomen. Hoewel dat laatste kan altijd nog in de mannelijke variant. Wat losse contacten betreft die zijn er ook op hetero niveau. Van alle leeftijden.
Het is je zoon, hij is nog steeds hetzelfde maar hij vind mannen leuker. Het had erger gekund: hij had ook een meisje zwanger kunnen maken of met de ergste schoondochter aankomen. Hoewel dat laatste kan altijd nog in de mannelijke variant. Wat losse contacten betreft die zijn er ook op hetero niveau. Van alle leeftijden.
zaterdag 30 september 2017 om 23:46
zaterdag 30 september 2017 om 23:51
Is dat iets anders dan bij een hetero? Als hij hetero was ging hij ook de deur uit, kan hij ook op elke autoparking en bosje seks hebben. Ga je dan ook paranoia je deur openhouden als je zoon een meisje mee naar huis neemt, want hij zou maar eens seks hebben? Dan doet hij het maar op de parking, heb je het zelf niet gefaciliteerd. Maar anderzijds ook liever dat hij thuis met een meisje naar bed gaat, dan kan je in de gaten houden dat heet net meisje is en geen sociaal instabiel geval. Als je hem paranoia gaat proberen te behoeden van meisjes en seks, ga je het misschien alleen maar erger maken want dan gaat hij het stiekem doen.Ksenija schreef: ↑30-09-2017 23:18Echter, kun je het niet voorkomen, want hij gaat zelf ook de deur uit. Maar dan gebeurt het niet thuis en heb je niet gefaciliteerd. Maar verder moet je daar niet te veel mee bezig zijn, probeer dat. Aan de andere kant liever thuis dan langs de snelweg of ergens in een club of zo. Nu kun je tenminste in de gaten houden dat hij met sociale figuren omgaat van eigen leeftijd en geen oudere mannen. Als je zijn vrienden ontzegt, maak je het erger misschien. Wil niet gelijk zeggen dat hij nu meteen met iedereen wipt, hoor.
Waarom zou er ook maar iets anders zijn?
En als hij dat wel zou doen, et alors? Dit is nog een andere categorie dan gewoon iemand die verliefd wordt op hetzelfde geslacht, maar mannen die graag vrouwenkleren aandoen bestaan ook. Moet die verstoten worden uit je moedernest want daar valt niet meer te leven?
Als hij maar gezond is en zolang hij geen jurken gaat dragen kun je ermee leven.
zaterdag 30 september 2017 om 23:53
Tenenkrommend wat jij allemaal schrijft! Op je 17e te jong om te weten wat je geaardheid is? Really? Of geldt dat alleen voor gays? Natuurlijk hoeft hij niet naar een psycholoog omdat hij gay is. En gay is totaal iets anders dan travestiet of transgender, heeft niks met elkaar te maken. Behalve dat zij evenmin naar een psycholoog hoeven, want ook met hen is psychisch niks mis. En omdat hij gay is wil hij vast geen kinderen? Ik heb veel vrienden en een deel van hen is gay of bi of transgender of genderfluide of wat dan kan ook. Sommige van mijn vrienden willen kinderen, sommige hebben ze al en sommige vrienden willen ze niet. Sommige vrienden hebben langdurige monogame relaties, anderen hebben meerdere monogame relaties tegelijk, sommigen zijn juist totaal niet monogaam, sommige single en enkelen slapen iedere keer bij een andere Tinderdate. Ik ken gaykoppels die al jarenlang monogaam zijn en hetero vrouwen die iedere nacht ergens anders slapen. Verbanden tussen geaardheid, genderidentiteit, kinderwens en mate van monogaamheid heb ik in mijn vriendengroep nooit kunnen ontdekken.Ksenija schreef: ↑30-09-2017 23:18Terugkomend op de psycholoog; dat is meer om even te kijken of er niet wat anders aan de hand is, aangezien hij erg jong is.
Wel had hij je wens om te wachten moeten respecteren en begrijpen dat het voor jou zwaar is.
Kinderen.. Tsja, waarschijnlijk wil hij die niet eens. Zat mensen zonder kinderen, zo erg is dat niet.
Als hij maar gezond is en zolang hij geen jurken gaat dragen kun je ermee leven.
Ik schrik echt van sommige posts hier. Wat maakt het uit of iemand op mannen of op vrouwen valt of op allebeide? Je wilt toch gewoon dat je kind gelukkig is? Laat alle vooroordelen lekker in 1950.
zondag 1 oktober 2017 om 00:00
Zelden zoveel stupiditeit in 1 post gelezen. Het is geen keuze, het gaat niet 'over' en er is geen 'invloed'. En dan de conclusie dat TO haar zoon tenminste nog heeft
Die jongen is precies dezelfde jongen als voor zijn mededeling. En er zijn inderdaad ouders die hun kind niet meer bij zich hebben maar dat je hen noemt in combi met... nogmaals
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
zondag 1 oktober 2017 om 00:03
Ieder zijn mening echter snap ik deze ff nietKsenija schreef: ↑30-09-2017 23:18Ik kan me voorstellen dat je je nu niet op je gemak voelt als hij vrienden op zijn kamer ontvangt en aangezien het jouw huis is kan je regels maken. Deur open houden of in de woonkamer zitten. Echter, kun je het niet voorkomen, want hij gaat zelf ook de deur uit. Maar dan gebeurt het niet thuis en heb je niet gefaciliteerd. Maar verder moet je daar niet te veel mee bezig zijn, probeer dat. Aan de andere kant liever thuis dan langs de snelweg of ergens in een club of zo. Nu kun je tenminste in de gaten houden dat hij met sociale figuren omgaat van eigen leeftijd en geen oudere mannen. Als je zijn vrienden ontzegt, maak je het erger misschien. Wil niet gelijk zeggen dat hij nu meteen met iedereen wipt, hoor.
Terugkomend op de psycholoog; dat is meer om even te kijken of er niet wat anders aan de hand is, aangezien hij erg jong is.
Wel had hij je wens om te wachten moeten respecteren en begrijpen dat het voor jou zwaar is.
Kinderen.. Tsja, waarschijnlijk wil hij die niet eens. Zat mensen zonder kinderen, zo erg is dat niet.
Als hij maar gezond is en zolang hij geen jurken gaat dragen kun je ermee leven.
zondag 1 oktober 2017 om 00:05
zondag 1 oktober 2017 om 00:06
zondag 1 oktober 2017 om 00:07
Man en ik hadden vanavond toevallig een gesprek over hoe 'geaardheid' de afgelopen jaren anders wordt benaderd. Man had met muzikanten gewerkt en waar voorheen homoseksualiteit onder het deksel gehouden werd wegens: slecht voor de verkoop, is het nu 'spannend' om een bi-uitstraling te hebben. Wij vroegen ons al af of dat een marketingdingetje is: mijn hele publiek kan verliefd op me worden/me adoreren.
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
zondag 1 oktober 2017 om 00:15
Wat fijn dat je het helemaal voor jezelf hebt mogen ontdekken met het veilige gevoel dat je ouders gewoon van je houden. Toen de dochter van mijn vriendin op haar 13de tegen haar moeder uitte dat ze er wel vrij zeker van was dat ze lesbisch was vertelde haar moeder heel droog dat ze dat eigenlijk al zo'n 10 jaar wist. Ze hebben samen in een deuk gelegen en zijn verder gegaan met puber en moeder zijn.Anoniem126 schreef: ↑30-09-2017 23:33Ik ben zelf een paar maanden geleden uit de kast gekomen bij mijn ouders. Had ze aantal jaar geleden al verteld over de twijfel, maar nu echt zeker. Mijn moeder haar reactie: En, heb je al een vriendin? Wil je er over praten?
Mijn vader begon te lachen en zei: Ik ben zo blij dat je weet wat jou gelukkig maakt.
Dat zijn de reacties waar je eigenlijk altijd op hoopt. Kan me voorstellen als je het niet aan ziet komen, het even wennen is. Maar een reactie als: Wil je het even stil houden wil je echt niet horen. Hij heeft het al zo lang stil gehouden, en nu eindelijk de lef het te vertellen. In die periode kan je juist alle oprechte steun gebruiken. Ook zijn er genoeg mogelijkheden qua kinderen
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
zondag 1 oktober 2017 om 00:21
Ksenija schreef: ↑30-09-2017 23:18Ik kan me voorstellen dat je je nu niet op je gemak voelt als hij vrienden op zijn kamer ontvangt en aangezien het jouw huis is kan je regels maken. Deur open houden of in de woonkamer zitten. Echter, kun je het niet voorkomen, want hij gaat zelf ook de deur uit. Maar dan gebeurt het niet thuis en heb je niet gefaciliteerd. Maar verder moet je daar niet te veel mee bezig zijn, probeer dat. Aan de andere kant liever thuis dan langs de snelweg of ergens in een club of zo. Nu kun je tenminste in de gaten houden dat hij met sociale figuren omgaat van eigen leeftijd en geen oudere mannen. Als je zijn vrienden ontzegt, maak je het erger misschien. Wil niet gelijk zeggen dat hij nu meteen met iedereen wipt, hoor.
Terugkomend op de psycholoog; dat is meer om even te kijken of er niet wat anders aan de hand is, aangezien hij erg jong is.
Wel had hij je wens om te wachten moeten respecteren en begrijpen dat het voor jou zwaar is.
Kinderen.. Tsja, waarschijnlijk wil hij die niet eens. Zat mensen zonder kinderen, zo erg is dat niet.
Als hij maar gezond is en zolang hij geen jurken gaat dragen kun je ermee leven.
Bevalt dat trollen een beetje ten koste van TO?
zondag 1 oktober 2017 om 00:26
Ik begrijp dat het toekomstbeeld dat u had voor uw zoon veranderd is en dat dit onzekerheden met zich mee neemt.
Ook begrijp ik dat u niet de reactie geeft waarop uw zoon mogelijk hoopte.
Vanaf dit punt moeten jullie verder. Uw zoon is homo punt.
U houd nog steeds van hem uiteraard en moet aan het idee wennen.
Het is aan hem hoe hij hier mee om gaat. Homo zijn betekent niet dat je enge ziektes krijgt. Die kan iedereen oplopen.
Zo ken ik een verhaal van een monogame hetro vrouw waarvan haar man eens vreemd ging en ondanks dat hij haar eerste en enige man was in bed en in de liefde heeft hij haar besmet met hiv.
Ook ken ik homo's die nog nooit een ziekte gehad hebben en zich er van bewust zijn dat ze het veilig moeten doen.
Ook weet ik dat er genoeg homo's zijn met kinderen.
Het wel of niet accepteren van de familie is geen punt. Het punt is dat u en uw man het wel gaan accepteren.
Uw man lijkt hierin wat verder te zijn dan u.
Het enige advies wat ik u mee wil geven is uw zoon niet te belasten met uw onzekerheid . Natuurlijk mag u het het gesprek aan gaan over veilig vrijen.
Maar uw gevoelens en ideeën over zijn geaardheid zijn nu niet het belangrijkste.
Denk er voor uzelf over na, maar laat hem hier geen rot gevoel over krijgen.
Want al zal uw familie hem niet accepteren........ Dan heeft hij zijn ouders nodig zonder vooroordelen.
Ik begrijp dat u hem de makkelijkste weg altijd zal gunnen maar de makkelijkste weg is niet een kast waar hij zijn leven lang in moet zitten in de hoop dat mensen dan van hen houden.
De makkelijkste weg is dat mensen van hem houden zoals hij is.
Homo.... hetro....
Ook begrijp ik dat u niet de reactie geeft waarop uw zoon mogelijk hoopte.
Vanaf dit punt moeten jullie verder. Uw zoon is homo punt.
U houd nog steeds van hem uiteraard en moet aan het idee wennen.
Het is aan hem hoe hij hier mee om gaat. Homo zijn betekent niet dat je enge ziektes krijgt. Die kan iedereen oplopen.
Zo ken ik een verhaal van een monogame hetro vrouw waarvan haar man eens vreemd ging en ondanks dat hij haar eerste en enige man was in bed en in de liefde heeft hij haar besmet met hiv.
Ook ken ik homo's die nog nooit een ziekte gehad hebben en zich er van bewust zijn dat ze het veilig moeten doen.
Ook weet ik dat er genoeg homo's zijn met kinderen.
Het wel of niet accepteren van de familie is geen punt. Het punt is dat u en uw man het wel gaan accepteren.
Uw man lijkt hierin wat verder te zijn dan u.
Het enige advies wat ik u mee wil geven is uw zoon niet te belasten met uw onzekerheid . Natuurlijk mag u het het gesprek aan gaan over veilig vrijen.
Maar uw gevoelens en ideeën over zijn geaardheid zijn nu niet het belangrijkste.
Denk er voor uzelf over na, maar laat hem hier geen rot gevoel over krijgen.
Want al zal uw familie hem niet accepteren........ Dan heeft hij zijn ouders nodig zonder vooroordelen.
Ik begrijp dat u hem de makkelijkste weg altijd zal gunnen maar de makkelijkste weg is niet een kast waar hij zijn leven lang in moet zitten in de hoop dat mensen dan van hen houden.
De makkelijkste weg is dat mensen van hem houden zoals hij is.
Homo.... hetro....
