Relaties
alle pijlers
Zoon is homo
zaterdag 30 september 2017 om 22:17
Ik heb lang getwijfeld of ik dit topic zou openen, maar naar aanleiding van een andere topic heb ik toch de stap gezet. Ik wil hiermee niemand tegen de borst stoten.
Mijn tienerzoon heeft enkele maanden verteld dat hij homo is. Ik voelde mij gefaald als moeder, omdat ik het nooit heb zien aankomen. Ik heb mezelf altijd relatief ruimdenkend gevonden, maar toch heb ik het hier moeilijker mee dan ik wil toegeven. Waarmee ik precies moeite heb weet ik niet. Ik wil er zo niet over denken en ik probeer dan ook mijn best te doen. Ik heb hem gezegd dat het niets uitmaakt en dat ik niet minder van hem hou (wat ik wel meen), ik probeer naar hem te luisteren als hij er iets over verteld en de juiste vragen te stellen, ik probeer ook op andere manieren nog aandacht aan hem te geven, maar toch voel ik een soort afstand met hem. Bv seksuele voorlichting. Er zijn al heel vaak "gewone" vrienden blijven slapen en nu twijfel ik of ik de regels moet veranderen. Ik maak mij zorgen over de mogelijke risico's.
Ik heb hem eerlijk verteld dat ik tijd nodig had om aan het idee te wennen en ik heb hem dan ook gevraagd het nog even stil te houden. Hij heeft dit niet gedaan en heeft al enkele vrienden ingelicht. Ik vind het zo erg dat sommige mensen nu misschien minder over hem gaan denken. Ik vind het ook erg dat door zijn keuze van nu er andere dingen moeilijker/onmogelijk gaan worden (bv kinderen).
Ik vraag mij af hoe andere ouders met die twijfels omgaan.
Mijn tienerzoon heeft enkele maanden verteld dat hij homo is. Ik voelde mij gefaald als moeder, omdat ik het nooit heb zien aankomen. Ik heb mezelf altijd relatief ruimdenkend gevonden, maar toch heb ik het hier moeilijker mee dan ik wil toegeven. Waarmee ik precies moeite heb weet ik niet. Ik wil er zo niet over denken en ik probeer dan ook mijn best te doen. Ik heb hem gezegd dat het niets uitmaakt en dat ik niet minder van hem hou (wat ik wel meen), ik probeer naar hem te luisteren als hij er iets over verteld en de juiste vragen te stellen, ik probeer ook op andere manieren nog aandacht aan hem te geven, maar toch voel ik een soort afstand met hem. Bv seksuele voorlichting. Er zijn al heel vaak "gewone" vrienden blijven slapen en nu twijfel ik of ik de regels moet veranderen. Ik maak mij zorgen over de mogelijke risico's.
Ik heb hem eerlijk verteld dat ik tijd nodig had om aan het idee te wennen en ik heb hem dan ook gevraagd het nog even stil te houden. Hij heeft dit niet gedaan en heeft al enkele vrienden ingelicht. Ik vind het zo erg dat sommige mensen nu misschien minder over hem gaan denken. Ik vind het ook erg dat door zijn keuze van nu er andere dingen moeilijker/onmogelijk gaan worden (bv kinderen).
Ik vraag mij af hoe andere ouders met die twijfels omgaan.
zondag 1 oktober 2017 om 09:28
Nou, wat fijn dat iedereen zo open minded is zeg.
Misschien heb je hier iets aan to:
https://mens-en-samenleving.infonu.nl/o ... mo-is.html
Ik persoonlijk vind dat je je nooit hoeft te schamen over hoe je je voelt.
Alleen kun je net als to proberen te achterhalen hoe ermee om te gaan.
Wij hebben nu in het team een jongere jongen die homo is. Het is gewoon echt niet leuk om te zien wat hij vooral van de meest 'ruimdenkende' mensen over zich heen krijgt.
Men buitelt over elkaar heen om te laten zien hoe normaal ze het allemaal vinden (maar gek genoeg is het het enige waar ze met deze jongen over in gesprek gaan of grappen over maken) en bepalen ook even voor hem wat hij leuk en niet leuk moet vinden want 'nichten houden van grove humor toch"
Ik zou het ook een punt van aandacht vonden als moeder, hoe begeleid je je kind hierin?
Fantastisch dat je als ouder zo meedenkend bent als sommigen hier van zichzelf vinden maar dan nog kun je deze vragen hebben tbv de buitenwereld.
Ik vind dat helemaal niet gek, realistisch zelfs.
Er waren ooit zelfs gespreksgroepen voor waar ouders met elkaar hierover in gesprek konden. Misschien zijn die er nog wel.
Je wil je kind zo goed mogelijk begeleiden, to erkent al dat zij niet goed weet hoe.
Alleen maar goed.
Succes to!
Misschien heb je hier iets aan to:
https://mens-en-samenleving.infonu.nl/o ... mo-is.html
Ik persoonlijk vind dat je je nooit hoeft te schamen over hoe je je voelt.
Alleen kun je net als to proberen te achterhalen hoe ermee om te gaan.
Wij hebben nu in het team een jongere jongen die homo is. Het is gewoon echt niet leuk om te zien wat hij vooral van de meest 'ruimdenkende' mensen over zich heen krijgt.
Men buitelt over elkaar heen om te laten zien hoe normaal ze het allemaal vinden (maar gek genoeg is het het enige waar ze met deze jongen over in gesprek gaan of grappen over maken) en bepalen ook even voor hem wat hij leuk en niet leuk moet vinden want 'nichten houden van grove humor toch"
Ik zou het ook een punt van aandacht vonden als moeder, hoe begeleid je je kind hierin?
Fantastisch dat je als ouder zo meedenkend bent als sommigen hier van zichzelf vinden maar dan nog kun je deze vragen hebben tbv de buitenwereld.
Ik vind dat helemaal niet gek, realistisch zelfs.
Er waren ooit zelfs gespreksgroepen voor waar ouders met elkaar hierover in gesprek konden. Misschien zijn die er nog wel.
Je wil je kind zo goed mogelijk begeleiden, to erkent al dat zij niet goed weet hoe.
Alleen maar goed.
Succes to!
zondag 1 oktober 2017 om 09:29
Haha, die 'grap' heb ik hier wel eens gemaakt: dat ik allebei mijn zoons begrijp, want ik val op mannen én vrouwen.
You're not the same person you were a year ago. Now you're even worse.
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 1 oktober 2017 om 09:31
Is her misschien een idee om je te verdiepen in je zoon in plaats van in onpersoonlijke feitjes? Vraag hem hoe hij zich voelt, of hij bang is voor homohaat, of hij het moeilijk vond om het te vertellen, en waarom dan? Hoe reageerden zijn vrienden? Wat vindt hij tot nu toe van de reacties? Is er iets dat je kunt doen om hem te steunen? Hoe ziet hij het? Hoe beleeft hij het?Pascaline schreef: ↑01-10-2017 09:18Dat is gewoonweg geen waar. Er is nog altijd veel homohaat en discriminatie, ook onder jongeren. De aangifte van de gevallen van geweld neemt zelfs toe (ook natuurlijk deels omdat meer mensen ervoor durven uit te komen, dus niet omdat er meer gevallen zijn). Ik heb zelfs gelezen dat homohaat zelfs lichtjes toeneemt bij de jongste generatie (ook mede door instroom van andere culturen, maar dat mag ik ook zeker niet zeggen, want dan ben ik nog racistisch ook). Nadat hij het verteld heeft, heb ik mij sterk beginnen inlezen. Ik doe mijn best om het allemaal te begrijpen en te aanvaarden, maar dat lukt mij gewoon nog niet. Ik kan dan ook niet tegen hem verkondigen dat het mij allemaal niet uitmaakt, zo hypocriet kan ik niet zijn.
Je kunt wel statistieken opzoeken, maar die zullen je niks over je zoon leren. Je leert hem begrijpen door met hem in gesprek te gaan, je leert hem accepteren door met hem bezig te zijn en te zien dat hij jouw zoon is. Ga je niet inlezen, ga in gesprek.
Zou je ook feitjes en statistieken opzoeken als hij met een zwarte vrouw was thuisgekomen? Of met een dikke vrouw? Een buitenlandse vrouw? Of maakt het dan niet uit dat die mensen ook slachtoffer zijn van vooroordelen, discriminatie, mindere arbeidskansen en haat?
zondag 1 oktober 2017 om 09:35
Mijn zoon woont in een instelling met allemaal probleemjongens en heeft besloten daar niet te vertellen dat hij homo is. Lijkt me verstandig, maar wel jammer dat dat nodig is.Het-groepje schreef: ↑01-10-2017 09:28Nou, wat fijn dat iedereen zo open minded is zeg.
Misschien heb je hier iets aan to:
https://mens-en-samenleving.infonu.nl/o ... mo-is.html
Ik persoonlijk vind dat je je nooit hoeft te schamen over hoe je je voelt.
Alleen kun je net als to proberen te achterhalen hoe ermee om te gaan.
Wij hebben nu in het team een jongere jongen die homo is. Het is gewoon echt niet leuk om te zien wat hij vooral van de meest 'ruimdenkende' mensen over zich heen krijgt.
Men buitelt over elkaar heen om te laten zien hoe normaal ze het allemaal vinden (maar gek genoeg is het het enige waar ze met deze jongen over in gesprek gaan of grappen over maken) en bepalen ook even voor hem wat hij leuk en niet leuk moet vinden want 'nichten houden van grove humor toch"
Ik zou het ook een punt van aandacht vonden als moeder, hoe begeleid je je kind hierin?
Fantastisch dat je als ouder zo meedenkend bent als sommigen hier van zichzelf vinden maar dan nog kun je deze vragen hebben tbv de buitenwereld.
Ik vind dat helemaal niet gek, realistisch zelfs.
Er waren ooit zelfs gespreksgroepen voor waar ouders met elkaar hierover in gesprek konden. Misschien zijn die er nog wel.
Je wil je kind zo goed mogelijk begeleiden, to erkent al dat zij niet goed weet hoe.
Alleen maar goed.
Succes to!
Ik ben zelf veel meer geneigd om juist in dat soort situaties open te zijn, mijn zendingsdrang is ongekend hoog. Maar ik volg hierin de wensen van mijn zoon.
Zo moeilijk is het volgens mij allemaal niet.
You're not the same person you were a year ago. Now you're even worse.
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 1 oktober 2017 om 09:41
Doe ff normaal joh. Je wordt als een jongen of meisje geboren dat je daarna besluit om als een ander geslacht door het leven te gaan kan maar ga nou niet doen alsof homohaat niet bestaat.Carooo1985 schreef: ↑01-10-2017 04:10Ik ga je tekst even herschrijven - misschien dat je dan iets opvalt:
"Persoonlijk zou ik echt wel even verdrietig zijn als 1 van mijn jongens zou vertellen dat hij een meisje is. Zijn leven wordt dan toch een tikkie moeilijker. Meisjes worden toch minder voor vol aangezien en het komt nog steeds voor dat een jongen ze in elkaar slaat. Als een man ze met een kind laat zitten wordt hun leven ook een stuk moeilijker. Ik zou daar echt oprecht verdrietig om zijn en niet vanwege het feit dat mijn kind dan een meisje is maar echt alleen omdat haar leven dan iets moeilijker zal worden. Is het dan zo vreemd dat TO ( en ik) er zo overdenken?"
Als jij een kind krijgt ga je dan ook geen geslacht zeggen maar noem je het een genderneutraal kind? Doe ff normaal.
zondag 1 oktober 2017 om 09:45
Dit! Het stoort mij enorm dat er allerlei mensen naar me toe komen om te vertellen hoe normaal ik wel niet ben. Hoe openminded dat zij wel niet zijn. Dat zij ook homo's kennen en dat zijn echt hele normale en gezellige mensen. En ik moet vooral mezelf zijn. Ze hebben er echt geen moeite mee. En dat vooral ie-de-re keer aanhalen of vertellen....Het-groepje schreef: ↑01-10-2017 09:28Wij hebben nu in het team een jongere jongen die homo is. Het is gewoon echt niet leuk om te zien wat hij vooral van de meest 'ruimdenkende' mensen over zich heen krijgt.
Men buitelt over elkaar heen om te laten zien hoe normaal ze het allemaal vinden....
Want ik voel me helemaal niet normaal. Ik zie ook wel dat de wereld op hetero's gericht is. En dat veel mensen hun best doen om openminded te zijn en voor "ons" te spreken, maar dat niet kunnen omdat het nog steeds vanuit een hetero gedachte is.
(zie bijv het cover verhaal van de Linda, 2 zoenende hetero vrouwen die voor ons een taboe willen doorbreken. Maar zo werkt dat niet. Ik kan ook niet als witte vrouw de wereld overtuigen dat donker zijn echt heel normaal is. Want dat is niet zo, je wordt toch anders benaderd)
zondag 1 oktober 2017 om 09:57
Nou, dit dus!! Vanaf de eerste post is dit weer eens een gevalletje “TO bashen”. Wat heeft ze godsnaam misdaan? Ja, het was misschien niet zo handig van haar om te zeggen dat hij het even stil moest houden. Maar hé, ze was even geschrokken. Dat kan, hè? En ze zag zelf ook al in dat dit niet de meest handige opmerking was.Het-groepje schreef: ↑01-10-2017 09:28Nou, wat fijn dat iedereen zo open minded is zeg.
Misschien heb je hier iets aan to:
https://mens-en-samenleving.infonu.nl/o ... mo-is.html
Ik persoonlijk vind dat je je nooit hoeft te schamen over hoe je je voelt.
Alleen kun je net als to proberen te achterhalen hoe ermee om te gaan.
Wij hebben nu in het team een jongere jongen die homo is. Het is gewoon echt niet leuk om te zien wat hij vooral van de meest 'ruimdenkende' mensen over zich heen krijgt.
Men buitelt over elkaar heen om te laten zien hoe normaal ze het allemaal vinden (maar gek genoeg is het het enige waar ze met deze jongen over in gesprek gaan of grappen over maken) en bepalen ook even voor hem wat hij leuk en niet leuk moet vinden want 'nichten houden van grove humor toch"
Ik zou het ook een punt van aandacht vonden als moeder, hoe begeleid je je kind hierin?
Fantastisch dat je als ouder zo meedenkend bent als sommigen hier van zichzelf vinden maar dan nog kun je deze vragen hebben tbv de buitenwereld.
Ik vind dat helemaal niet gek, realistisch zelfs.
Er waren ooit zelfs gespreksgroepen voor waar ouders met elkaar hierover in gesprek konden. Misschien zijn die er nog wel.
Je wil je kind zo goed mogelijk begeleiden, to erkent al dat zij niet goed weet hoe.
Alleen maar goed.
Succes to!
Maar verder; ja, ik kan me voorstellen dat je dit even moet verwerken, met name omdat ze het niet heeft zien aankomen. En dat je je dan ergens schuldig voelt omdat je misschien niet genoeg in je kind hebt verdiept, signalen niet hebt opgemerkt, dat snap ik ook wel.
Hoe ruimdenkend je zelf ook kan zijn over homofilie, je homofiele kind komt toch vaak voor vervelende situaties te staan. Homohaat en vooroordelen zijn nog steeds aan de orde van de dag. En dat je het rot vindt dat jouw kind daar misschien ook mee te maken krijgt, is niet meer dan logisch.
TO, blijf in gesprek met je kind en steun hem waar je kan. Zolang jij aan blijft geven altijd open te staan voor een gesprek, geïnteresseerd bent in wat hem bezighoudt, kun je op die manier ook zelf aan het idee wennen. Maar wees er ook vooral open in naar anderen toe! Zeg gewoon zoals het er voor staat. Dat je zoon verteld heeft dat hij homo is en dat je daar nogal van geschrokken bent. Je zult zien dat het dan veel makkelijker wordt, niet zo krampachtig. Succes TO! Je zoon heeft in ieder geval een moeder die enorm haar best doet, en daar mag hij blij mee zijn.
zondag 1 oktober 2017 om 10:01
Ik denk wel dat het heel belangrijk is om je goed te realiseren dat als je op deze manier doorgaat, je straks je zoon kwijt raakt.
Je beseft denk ik niet hoe groot de impact van jouw gedrag/reactie kan gaan zijn op jullie band.
Het gevoel wat jij hem nu geeft is echt ontzettend kwetsend..
'Ik heb gefaald als moeder'
'Zijn keuze'
'Dat mensen minder over hem gaan denken'
'Gevraagd om het stil te houden'
Uit al deze zinnen schittert heel duidelijk door dat jij hem minder vindt nu. Kom op zeg, hij is homo, geen verkrachter of seriemoordenaar.
Wil je echt dat je zoon straks nog maar weinig tot geen contact met je wil, vanwege het gevoel dat jij hem nu geeft? Dat hij 'niet normaal' is?
Het is nog steeds je zoon waar je al jaren van houdt. Hij heeft je nodig nu. Ben er voor hem en kom eens uit die slachtofferrol. Het draait nu even niet om jou, maar om hem.
Je beseft denk ik niet hoe groot de impact van jouw gedrag/reactie kan gaan zijn op jullie band.
Het gevoel wat jij hem nu geeft is echt ontzettend kwetsend..
'Ik heb gefaald als moeder'
'Zijn keuze'
'Dat mensen minder over hem gaan denken'
'Gevraagd om het stil te houden'
Uit al deze zinnen schittert heel duidelijk door dat jij hem minder vindt nu. Kom op zeg, hij is homo, geen verkrachter of seriemoordenaar.
Wil je echt dat je zoon straks nog maar weinig tot geen contact met je wil, vanwege het gevoel dat jij hem nu geeft? Dat hij 'niet normaal' is?
Het is nog steeds je zoon waar je al jaren van houdt. Hij heeft je nodig nu. Ben er voor hem en kom eens uit die slachtofferrol. Het draait nu even niet om jou, maar om hem.
-
zondag 1 oktober 2017 om 10:06
Pascaline schreef: ↑01-10-2017 09:18Dat is gewoonweg geen waar. Er is nog altijd veel homohaat en discriminatie, ook onder jongeren. De aangifte van de gevallen van geweld neemt zelfs toe (ook natuurlijk deels omdat meer mensen ervoor durven uit te komen, dus niet omdat er meer gevallen zijn). Ik heb zelfs gelezen dat homohaat zelfs lichtjes toeneemt bij de jongste generatie (ook mede door instroom van andere culturen, maar dat mag ik ook zeker niet zeggen, want dan ben ik nog racistisch ook). Nadat hij het verteld heeft, heb ik mij sterk beginnen inlezen. Ik doe mijn best om het allemaal te begrijpen en te aanvaarden, maar dat lukt mij gewoon nog niet. Ik kan dan ook niet tegen hem verkondigen dat het mij allemaal niet uitmaakt, zo hypocriet kan ik niet zijn.
Ah je bent Belg.
Komt wel goed schatje, over een paar jaar zijn jullie ook in 2017.
zondag 1 oktober 2017 om 10:07
Het-groepje schreef: ↑01-10-2017 09:28Nou, wat fijn dat iedereen zo open minded is zeg.
Misschien heb je hier iets aan to:
https://mens-en-samenleving.infonu.nl/o ... mo-is.html
Ik persoonlijk vind dat je je nooit hoeft te schamen over hoe je je voelt.
Alleen kun je net als to proberen te achterhalen hoe ermee om te gaan.
Wij hebben nu in het team een jongere jongen die homo is. Het is gewoon echt niet leuk om te zien wat hij vooral van de meest 'ruimdenkende' mensen over zich heen krijgt.
Men buitelt over elkaar heen om te laten zien hoe normaal ze het allemaal vinden (maar gek genoeg is het het enige waar ze met deze jongen over in gesprek gaan of grappen over maken) en bepalen ook even voor hem wat hij leuk en niet leuk moet vinden want 'nichten houden van grove humor toch"
Ik zou het ook een punt van aandacht vonden als moeder, hoe begeleid je je kind hierin?
Fantastisch dat je als ouder zo meedenkend bent als sommigen hier van zichzelf vinden maar dan nog kun je deze vragen hebben tbv de buitenwereld.
Ik vind dat helemaal niet gek, realistisch zelfs.
Er waren ooit zelfs gespreksgroepen voor waar ouders met elkaar hierover in gesprek konden. Misschien zijn die er nog wel.
Je wil je kind zo goed mogelijk begeleiden, to erkent al dat zij niet goed weet hoe.
Alleen maar goed.
Succes to!
Waarom wordt er sowieso over seksuele voorkeuren gesproken op het werk?
zondag 1 oktober 2017 om 10:08
zondag 1 oktober 2017 om 10:15
Wat mij stoort is dat het nu ineens veranderd wordt in "to moet even wennen omdat ze zich zorgen maakt over de problemen die haar zoon later zou kunnen ondervinden"
Ehm.. sorry maar daar ging het helemaal niet over. Het ging over de losse seksuele moraal in "dat milieu" en over dat hij het "voor zichzelf moet houden" omdat TO de confrontatie met de familie niet aan wil en "ik kan dit niet aanvaarden".
Dát zei TO.
Ehm.. sorry maar daar ging het helemaal niet over. Het ging over de losse seksuele moraal in "dat milieu" en over dat hij het "voor zichzelf moet houden" omdat TO de confrontatie met de familie niet aan wil en "ik kan dit niet aanvaarden".
Dát zei TO.
zondag 1 oktober 2017 om 10:16
Jij leest echt iets heel anders volgens mij. Alleen dingen die in je straatje passen. TO zegt bang te zijn omdat ze het vermoeden heeft dat bepaalde familieleden slecht over hem gaan denken.Phloxx schreef: ↑01-10-2017 10:01Ik denk wel dat het heel belangrijk is om je goed te realiseren dat als je op deze manier doorgaat, je straks je zoon kwijt raakt.
Je beseft denk ik niet hoe groot de impact van jouw gedrag/reactie kan gaan zijn op jullie band.
Het gevoel wat jij hem nu geeft is echt ontzettend kwetsend..
'Ik heb gefaald als moeder'
'Zijn keuze'
'Dat mensen minder over hem gaan denken'
'Gevraagd om het stil te houden'
Uit al deze zinnen schittert heel duidelijk door dat jij hem minder vindt nu. Kom op zeg, hij is homo, geen verkrachter of seriemoordenaar.
Wil je echt dat je zoon straks nog maar weinig tot geen contact met je wil, vanwege het gevoel dat jij hem nu geeft? Dat hij 'niet normaal' is?
Het is nog steeds je zoon waar je al jaren van houdt. Hij heeft je nodig nu. Ben er voor hem en kom eens uit die slachtofferrol. Het draait nu even niet om jou, maar om hem.
zondag 1 oktober 2017 om 10:18
Volgens mij is dat het onderwerp van het topic, toch? Net zoals het onzinnig is om iemand te veroordelen om zijn/haar geslacht (de post waar jij op reageerde) is het ook onzinnig om iemand te veroordelen om zijn/haar geaardheid. Het is namelijk iets waar iemand niets aan kan veranderen.
zondag 1 oktober 2017 om 10:20
Het-groepje schreef: ↑01-10-2017 09:28Nou, wat fijn dat iedereen zo open minded is zeg.
Misschien heb je hier iets aan to:
https://mens-en-samenleving.infonu.nl/o ... mo-is.html
Ik persoonlijk vind dat je je nooit hoeft te schamen over hoe je je voelt.
Alleen kun je net als to proberen te achterhalen hoe ermee om te gaan.
Wij hebben nu in het team een jongere jongen die homo is. Het is gewoon echt niet leuk om te zien wat hij vooral van de meest 'ruimdenkende' mensen over zich heen krijgt.
Men buitelt over elkaar heen om te laten zien hoe normaal ze het allemaal vinden (maar gek genoeg is het het enige waar ze met deze jongen over in gesprek gaan of grappen over maken) en bepalen ook even voor hem wat hij leuk en niet leuk moet vinden want 'nichten houden van grove humor toch"
Ik zou het ook een punt van aandacht vonden als moeder, hoe begeleid je je kind hierin?
Fantastisch dat je als ouder zo meedenkend bent als sommigen hier van zichzelf vinden maar dan nog kun je deze vragen hebben tbv de buitenwereld.
Ik vind dat helemaal niet gek, realistisch zelfs.
Er waren ooit zelfs gespreksgroepen voor waar ouders met elkaar hierover in gesprek konden. Misschien zijn die er nog wel.
Je wil je kind zo goed mogelijk begeleiden, to erkent al dat zij niet goed weet hoe.
Alleen maar goed.
Succes to!
Vreemd. Snap dit niet. Ze lachen hem toch zeker niet uit? of maken ze grappen zodat iedereen denkt dat ze ruimdenkend zijn?
Rotoorlog, ik zeg NEE tegen deze OORLOG.
zondag 1 oktober 2017 om 10:21
QueenArachnia schreef: ↑01-10-2017 10:15Wat mij stoort is dat het nu ineens veranderd wordt in "to moet even wennen omdat ze zich zorgen maakt over de problemen die haar zoon later zou kunnen ondervinden"
Ehm.. sorry maar daar ging het helemaal niet over. Het ging over de losse seksuele moraal in "dat milieu" en over dat hij het "voor zichzelf moet houden" omdat TO de confrontatie met de familie niet aan wil en "ik kan dit niet aanvaarden".
Dát zei TO.
En daar mag je vervolgens niks over zeggen want dat is bashen.
Compleet van de pot gerukt.
zondag 1 oktober 2017 om 10:26
Ik heb alleen de eerste pagina gelezen, maar overdrijf je niet enorm? Ouders zijn ook maar mensen met allemaal verschillende emoties. Het is een lastige kwestie dat kunnen we ontkennen of we kunnen inderdaad erkennen dat de wereld en ook Nederland niet zo open minded is als we zouden willen.Phloxx schreef: ↑01-10-2017 10:01Ik denk wel dat het heel belangrijk is om je goed te realiseren dat als je op deze manier doorgaat, je straks je zoon kwijt raakt.
Je beseft denk ik niet hoe groot de impact van jouw gedrag/reactie kan gaan zijn op jullie band.
Het gevoel wat jij hem nu geeft is echt ontzettend kwetsend..
'Ik heb gefaald als moeder'
'Zijn keuze'
'Dat mensen minder over hem gaan denken'
'Gevraagd om het stil te houden'
Uit al deze zinnen schittert heel duidelijk door dat jij hem minder vindt nu. Kom op zeg, hij is homo, geen verkrachter of seriemoordenaar.
Wil je echt dat je zoon straks nog maar weinig tot geen contact met je wil, vanwege het gevoel dat jij hem nu geeft? Dat hij 'niet normaal' is?
Het is nog steeds je zoon waar je al jaren van houdt. Hij heeft je nodig nu. Ben er voor hem en kom eens uit die slachtofferrol. Het draait nu even niet om jou, maar om hem.
Dat moeder even de tijd wilde zonder dat heel de familie los ging qua roddelen was misschien niet de beste keuze voor haar zoon, maar ook moeders mogen wel eens dingen verkeerd inschatten he. Dat heeft echt geen levenslange gevolgen op de band tussen moeder en kind als de basis goed is.
zondag 1 oktober 2017 om 10:28
Daar ging het óók over. Maar ik lees het anders dan jij. Volgens mij had TO tijd nodig om de de confrontatie met de familie aan de te gaan, niet dat ze er niet aan wil. En de term “dat milieu” vind ik ook niet zo goed gekozen, maar dat er veel losse contacten zijn, dat klopt gewoon. Die zijn er overigens in de hetero wereld ook, maar volgens mij doelde TO op bijv. het gevaar van HIV wat onder homo’s gewoon meer voorkomt dan onder hetero’s. Logisch toch dat ze zich daar zorgen om maakt?QueenArachnia schreef: ↑01-10-2017 10:15Wat mij stoort is dat het nu ineens veranderd wordt in "to moet even wennen omdat ze zich zorgen maakt over de problemen die haar zoon later zou kunnen ondervinden"
Ehm.. sorry maar daar ging het helemaal niet over. Het ging over de losse seksuele moraal in "dat milieu" en over dat hij het "voor zichzelf moet houden" omdat TO de confrontatie met de familie niet aan wil en "ik kan dit niet aanvaarden".
Dát zei TO.
zondag 1 oktober 2017 om 10:31
je bent hier al behoorlijk hypocriet. Want je zegt wel dat je je zorgen maakt om homohaat en discriminatie, maar uit al jouw posts blijkt dat je zelf homofoob bent, en homo's discrimineert.Pascaline schreef: ↑01-10-2017 09:18Dat is gewoonweg geen waar. Er is nog altijd veel homohaat en discriminatie, ook onder jongeren. De aangifte van de gevallen van geweld neemt zelfs toe (ook natuurlijk deels omdat meer mensen ervoor durven uit te komen, dus niet omdat er meer gevallen zijn). Ik heb zelfs gelezen dat homohaat zelfs lichtjes toeneemt bij de jongste generatie (ook mede door instroom van andere culturen, maar dat mag ik ook zeker niet zeggen, want dan ben ik nog racistisch ook). Nadat hij het verteld heeft, heb ik mij sterk beginnen inlezen. Ik doe mijn best om het allemaal te begrijpen en te aanvaarden, maar dat lukt mij gewoon nog niet. Ik kan dan ook niet tegen hem verkondigen dat het mij allemaal niet uitmaakt, zo hypocriet kan ik niet zijn.
De enige manier waarop je daar vanaf komt is door voor je zelf eerst te erkennen dat je kennelijk enorme moeite met homoseksualiteit hebt. Er valt namelijk niks te begrijpen of te aanvaarden, wat een onzinnig idee, zeg. Of moet je van andere mensen ook "aanvaarden" dat ze wel eens verliefd worden of seks hebben?
Am Yisrael Chai!
zondag 1 oktober 2017 om 10:31
*ik heb niet alle reacties gelezen*
Ben ik de enige die mama snapt?
Ik snap heel goed dat je, als je het niet verwacht ineens dat te horen krijgt en dan geen tijd hebt om er over na te denken.
Het is iets moeilijks als je het niet verwacht of in gedachte had.
Je zoon die jij in je toekomst beeld met een dame voor je zag is poef weg en dan komt er een (hoogstwaarschijnlijk) knappe man bij je zoon mischien geen kleinkinderen etc volgensmij ga je alles er bij halen zo ook of hij al die tijd dus sexueel contact had..
Ik vind dit heel normaal en ben juist blij dat er om goed advies gevraagt word
Ik zou gewoon je zoon lekker even laten vertel hem in iedergeval hoe trots je altijd op hem zal zijn en maak er niet een te groot ding van, het komt allemaal wel de acceptatie enz je zult hem eerst echt gelukkig moeten zien voor je het echt zult begrijpen, probeer de lieve moeder te zijn die je bent en praat zonder vooroordelen eens met hem, je bent niet zo maar iemand maar zijn moeder dus de reacties
“goh komt hij eindelijk uit de kast moet hij zijn bek houden van zijn moeder” vind ik nergens op slaan
Voor de een is het even schikken voor de ander harstikke normaal, wees blij dat de mama in kwestie hem tenminste accepteerd
Ben ik de enige die mama snapt?
Ik snap heel goed dat je, als je het niet verwacht ineens dat te horen krijgt en dan geen tijd hebt om er over na te denken.
Het is iets moeilijks als je het niet verwacht of in gedachte had.
Je zoon die jij in je toekomst beeld met een dame voor je zag is poef weg en dan komt er een (hoogstwaarschijnlijk) knappe man bij je zoon mischien geen kleinkinderen etc volgensmij ga je alles er bij halen zo ook of hij al die tijd dus sexueel contact had..
Ik vind dit heel normaal en ben juist blij dat er om goed advies gevraagt word
Ik zou gewoon je zoon lekker even laten vertel hem in iedergeval hoe trots je altijd op hem zal zijn en maak er niet een te groot ding van, het komt allemaal wel de acceptatie enz je zult hem eerst echt gelukkig moeten zien voor je het echt zult begrijpen, probeer de lieve moeder te zijn die je bent en praat zonder vooroordelen eens met hem, je bent niet zo maar iemand maar zijn moeder dus de reacties
“goh komt hij eindelijk uit de kast moet hij zijn bek houden van zijn moeder” vind ik nergens op slaan
Voor de een is het even schikken voor de ander harstikke normaal, wees blij dat de mama in kwestie hem tenminste accepteerd
Rozen zijn rood viooltjes zijn blauw ik ben gek op mezelf maar ook wel eem beetje op jou
zondag 1 oktober 2017 om 10:34
Ik heb voor de zekerheid de OP herlezen, want ik zou het vervelend vinden als ik me had laten meeslepen in 'TO-bashen', maar ik word echt boos om de OP. Wat een vooroordelen en wat een ellende voor die jongen als je moeder zo reageert.vivamien schreef: ↑01-10-2017 09:57Nou, dit dus!! Vanaf de eerste post is dit weer eens een gevalletje “TO bashen”. Wat heeft ze godsnaam misdaan? Ja, het was misschien niet zo handig van haar om te zeggen dat hij het even stil moest houden. Maar hé, ze was even geschrokken. Dat kan, hè? En ze zag zelf ook al in dat dit niet de meest handige opmerking was.
Maar verder; ja, ik kan me voorstellen dat je dit even moet verwerken, met name omdat ze het niet heeft zien aankomen. En dat je je dan ergens schuldig voelt omdat je misschien niet genoeg in je kind hebt verdiept, signalen niet hebt opgemerkt, dat snap ik ook wel.
Hoe ruimdenkend je zelf ook kan zijn over homofilie, je homofiele kind komt toch vaak voor vervelende situaties te staan. Homohaat en vooroordelen zijn nog steeds aan de orde van de dag. En dat je het rot vindt dat jouw kind daar misschien ook mee te maken krijgt, is niet meer dan logisch.
TO, blijf in gesprek met je kind en steun hem waar je kan. Zolang jij aan blijft geven altijd open te staan voor een gesprek, geïnteresseerd bent in wat hem bezighoudt, kun je op die manier ook zelf aan het idee wennen. Maar wees er ook vooral open in naar anderen toe! Zeg gewoon zoals het er voor staat. Dat je zoon verteld heeft dat hij homo is en dat je daar nogal van geschrokken bent. Je zult zien dat het dan veel makkelijker wordt, niet zo krampachtig. Succes TO! Je zoon heeft in ieder geval een moeder die enorm haar best doet, en daar mag hij blij mee zijn.
You're not the same person you were a year ago. Now you're even worse.
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
