vivaforumdate

Hallo, ik ben Linda. En ik ben nou Willem, zei ik, waarna ik haar drie zoenen gaf. We liepen haar woonkamer in en namen plaats aan de tafel, zij aan de lange kant, ik aan de korte kant. Wat wil je drinken, vroeg ze.



Een paar maanden eerder had in een berichtje naar Linda gestuurd. Ik lees je altijd op het Viva-forum. Wil je dit namens mij plaatsen? Ik kreeg een aardige reactie terug dat ze het zou doen maar dat ik toch eigenlijk zelf lid zou moeten worden. En zo werd ik van lezer ook schrijver op het toen nog kleine Viva-forum. Maar, het contact was gelegd. Ik volgde wat ze schreef en reageerde vaak op haar berichtjes. Zeker als die in de sekspijler stonden. Want daar was ze actief. En ik nu ook.



We konden het goed vinden samen. Buiten het forum om stuurden we ook wel eens mailtjes naar elkaar. Mailtjes met vragen soms ook. Vragen die steeds pikanter werden. Maar ook verhalen over waar we vandaan kwamen en wat we deden. Ik uit Den Haag, zij uit Amsterdam. Maar een foto werd niet gedeeld. Daar werd ook niet om gevraagd. Ik bouwde van Linda een fantasievrouw. Van de verhalen en van fantasieën bij die verhalen. En van de ene keer dat ik haar stem had gehoord.



Het kon natuurlijk niet uitblijven. Ik was heel nieuwsgierig naar haar. En zij naar mij. En, zo beloofden we, als we elkaar ontmoeten wordt er meteen geneukt. Maar ja, met wie, schoot het soms door mijn hoofd. Ik wist niet eens hoe zij echt heette. Ik kende alleen haar forumnaam. En zij wist niet beter of ik was Willem. Weken verstreken en het moment was bijna niet meer uit te stellen.



We spraken een dag af. Ik moest naar Amsterdam. De straatnaam kreeg ik in een sms’je. En als ik in de buurt was kreeg ik te horen op welk nummer ik moest zijn. Van de zenuwen reed ik verkeerd. Ik ben geen Amsterdammer, dus ik ken de stad niet zo heel goed. Maar uiteindelijk kwam ik in de buurt waar haar straat moest zijn. Hoge herenhuizen in de Pijp zag ik. Een parkeerplek was na even zoeken gevonden en ik ging lopend naar het begin van de straat. Ik ben er, sms’te ik. Het antwoord liet op zich wachten. Verdorie, straks ben ik voor niets naar Amsterdam gereden. Misschien durft ze uiteindelijk niet. Maar opeens, het nummer. Mijn hart bonkte in mijn keel en ik liep de straat in.



Ongeveer halverwege was het. Een deur met een ouderwetse trekbel. Ik haalde diep adem en trok aan de bel. Ik hoorde hem ergens boven rinkelen. Met een touw werd de deur opengetrokken. Ik duwde de deur verder open en stond onderaan een trap. Ik keek omhoog en zag een blond meisje staan die zich voorstelde als Linda.



De thee was heet. Wat een raar moment. Ik kom om te neuken maar nu zitten we hier aan haar tafel. Opeens pakte ik haar hand. Je weet toch wat we zouden doen, vroeg ik haar. Ja, zei ze, en ze boog haar gezicht langzaam naar het mijne. Onze lippen raakten elkaar. Plotseling stond ze op, trok mij overeind en nam me mee naar haar bed, achter een scherm achter in haar huiskamer. Ze onhelste me en drukte haar mond op de mijne. Met haar handen maakte ze de riem van mijn broek los.



Maanden lang ben ik naar Linda toe gereden. Ik bleef Willem en zij bleef Linda. Onze echte namen klonken niet. Daar waren we niet aangewend. Tot het moment dat ze een vriend kreeg. Ik nam op gepaste wijze afstand. Inmiddels is ze getrouwd en soms kijk ik nog wel eens bij haar op Facebook. Wat een vrouw was dat. En wat een mooie herinnering.





PS. De naam Linda is vanwege haar privacy gefingeerd.

Mag geen expliciet taalgebruik. Sorry.

Dank je. Ik denk dat 'Linda' niet meer meeleest overigens.