Thuis
alle pijlers
Had ik mijn kitten vermoord?
zondag 22 september 2013 om 12:56
Ik heb op 22-8 een kat van straat gehaald en 17-9 is zij bevallen van een kitten. Had wel een klein vermoeden dat ze zwanger was maar wist het niet zeker. De kitten bleef afvallen en dronk niet echt bij de moeder wel iets maar niet veel. Ben 18-9 bij de DA geweest en die heeft mij flessenvoeding mee gegeven ondanks de moeder wel melk gaf. Ik heb geprobeerd flessen voeding te geven maar het kitten wou niet aan de fles. Heb geprobeerd om dan maar het kitten steeds aan de tepel te leggen maar dat werkte steeds maar even. Ik voelde dat de kitten koude pootjes had maar heb geen kruik in de doos gedaan ook had ik geen warme deken maar een koude laken in de doos liggen. Ik dacht dat de moeder wel genoeg warmte gaf moeder sprong steeds uit de doos als ik de kamer in kwam om aandacht bij mij te halen. Ik heb die nacht ook niet naar de DA gebeld maar heb 19-9 vanaf 11 uur naar het asiel gebeld voor een andere moeder die hadden ze niet ook naar stichting moederloos alleen kon die mij alleen maar zeggen dat het kitten dood ging. Uiteindelijk toch weer de DA gebeld en een afspraak gemaakt voor een sonde aan te laten meten. Dit zou om 14:50 gebeuren. Tussen 12:30 en 14:00 is het kitten overleden .
Nu las ik in een artikel:
Onderkoeling en ondervoeding van een kitten kan leiden tot onderdrukking van de zuigreflex gevolgd door hypoglycemie (laag bloedsuiker gehalte) en sterfte.
En nu voel ik mij dus schuldig aan de dood van het kitten. Had ik maar warmte gegeven en de DA eerder gebeld.
Ben ik nu schuldig aan de dood van dit kitten???
Nu las ik in een artikel:
Onderkoeling en ondervoeding van een kitten kan leiden tot onderdrukking van de zuigreflex gevolgd door hypoglycemie (laag bloedsuiker gehalte) en sterfte.
En nu voel ik mij dus schuldig aan de dood van het kitten. Had ik maar warmte gegeven en de DA eerder gebeld.
Ben ik nu schuldig aan de dood van dit kitten???
zondag 22 september 2013 om 14:33
quote:deleen schreef op 22 september 2013 @ 13:08:
[...]
En dat is nou precies waar ik me eigen schuldig over voel had ik het kunnen redden als ik het anders had gedaan.
Maar dat weet je toch niet?
Misschien had je het dan wel juist fout gedaan, en het zou ook heel best kunnen dat het katje het sowieso nooit gered zou hebben.
Als het niet drinkt zit er al iets niet goed, het is maar de vraag of je dat had kunnen oplossen.
[...]
En dat is nou precies waar ik me eigen schuldig over voel had ik het kunnen redden als ik het anders had gedaan.
Maar dat weet je toch niet?
Misschien had je het dan wel juist fout gedaan, en het zou ook heel best kunnen dat het katje het sowieso nooit gered zou hebben.
Als het niet drinkt zit er al iets niet goed, het is maar de vraag of je dat had kunnen oplossen.
zondag 22 september 2013 om 14:44
quote:quinacridonerose schreef op 22 september 2013 @ 14:33:
[...]
Maar dat weet je toch niet?
Misschien had je het dan wel juist fout gedaan, en het zou ook heel best kunnen dat het katje het sowieso nooit gered zou hebben.
Als het niet drinkt zit er al iets niet goed, het is maar de vraag of je dat had kunnen oplossen.Maar dan had ik kunnen zeggen dat ik alles geprobeerd heb. En dan had ik er misschien vrede mee.
[...]
Maar dat weet je toch niet?
Misschien had je het dan wel juist fout gedaan, en het zou ook heel best kunnen dat het katje het sowieso nooit gered zou hebben.
Als het niet drinkt zit er al iets niet goed, het is maar de vraag of je dat had kunnen oplossen.Maar dan had ik kunnen zeggen dat ik alles geprobeerd heb. En dan had ik er misschien vrede mee.
maandag 25 november 2013 om 15:05
jeejtje...wat vervelend om dit te lezen. Maar tegelijkertijd heel prettig omdat ik hetzelfde heb meegemaakt! IK WEET PRECIES HOE JE JE VOELT! Mensen begrijpen niet hoe erg je kan zitten met het schuldgevoel. In mijn geval: Ik had een kitten van kennissen overgenomen omdat ze het arm beestje anders op marktplaats wilden plaatsen. Het beviel toch niet alsof het een kledingstuk was!
Ik had zelf al een kat van 5,5 (garfield). Ik heb het kittentje in huis genomen en Simba genoemd. Garfield vond het niet zo grappig,maar ik was dol op Simba. een kleffe lieve Ragdoll was het. Hij was wel altijd aan de diarree met bloed, dus dat was minder. Hij smeerde ook altijd de kattenbak onder wat Garfield dan weer absoluut niet op prijs stelde. Ik was altijd aan het boenen. Bleek hij Giardia te hebben en Garfield raakte ook besmet. 2 keer verschillende anibiotica kuurtjes van de dierenarts gekregen. garfield werd beter, maar Simba's diarree werd erger en erger. Verschillende onderzoeken laten doen, maar hij had niets, dus dan maar voor de 3e keer op antibiotica kuur gezet door dierenarts. Het ging maar niet beter.
4 weken geleden in het weekend begon hij naast diarree ook te braken. Weekenddierenarts gebeld. Hij raadde me aan om hem goed te drinken te geven. Ik met een flesje steeds water in zijn bekje brengen. Hij werd steeds zwakker en poepte en braakte van zich af. Nogmaals dierenarts gebeld. die gaf aan dat het "waarschijnlijk"geen zin had om langs te gaan, want als het zo snel zo slecht ging, was hij toch niet meer te redden. Maar...als ik het "persé" wou kon hij wel een plekje maken, maar dat zou me dan zeker wel ¤150/200,- kosten (cosult etc in weekend is blijkbaar 3x zo duur), en ik moest er niet van uit gaan dat hij iets kon doen.
Ik ging twijfelen...daar ging ik de fout in
Ik vroeg: als ik hem steeds water blijf geven, houdt hij het dan vol tot morgen? dan neem ik hem mee naar de doordeweekse arts wat maar ¤50,- zou kosten. IK WEET HET!!!! SUPER DOM!!!! De dierenarts gaf aan: als het niets ernstigs is houdt hij ook nog wel een dagje vol, hij ten slotte al 6 maanden en niet écht een kittentje meer...maar wel goed water blijven geven.
Ik bleef hem water geven en af en toe leek het alsof hij speelde. Hij rekte zich uit en rolde heel schattig. De hele nacht van zondag op maandag heb ik hem water gegeven en warm gehouden. Ik ben om het uur uit bed gegaan.
Helaas...de laatste keer dat ik uit bed ging (rond een uur of 6 's ochtend) heb ik hem nog een beetje water kunnen geven, maar opeens leek het of hij een epileptisch aanval kreeg. Ik hield hem vast en huilde alleen maar. Hij haalde zijn laatste adem in mijn armen. Hij was er niet meer.
Nog 2 uurtjes en ik kon hem naar de dierenarts brengen...waarom was hij er niet meer!!!!???
Ik begrijp mijn eigen beslissing niet. Ik heb mezelf 3 weken afgesloten voor alles en iedereen. Ik ben en moordenaar. Dat is alles wat door mijn hoofd heen ging. En nog steeds...ik smeek iedere nacht om vergiffenis. Lieve Simba...vergeef me.
Ik had niet naar de dierenarts moeten luisteren. Ik had niet moeten twijfelen. Ik had hem gewoon meteen daarheen moeten brengen en erop staan dat de arts er alles aan deed om hem te redden!
Ik zal het mezelf nooit vergeven! Ik hoop alleen maar dat de dierenarts gelijk had en dat hij toch niets voor hem had kunnen doen....
Maar dat zal ik nu nooit meer weten.
Dus als het je troost...je bent niet enige die "misschien"onjuist heeft gehandeld....Ik hoop dat je er iets aan hebt.
maandag 25 november 2013 om 15:19
quote:765675658767 schreef op 22 september 2013 @ 13:11:
(en dieren worden doorgaans gecastreerd, niet gesteriliseerd. Castreren = zaakje eruit. Steriliseren = leiders doorknippen)Ik heb mijn dameskonijnen toch echt laten castreren; hun baarmoeder is helemaal verwijderd, i.p.v. dat er alleen wat is doorgeknipt.
(en dieren worden doorgaans gecastreerd, niet gesteriliseerd. Castreren = zaakje eruit. Steriliseren = leiders doorknippen)Ik heb mijn dameskonijnen toch echt laten castreren; hun baarmoeder is helemaal verwijderd, i.p.v. dat er alleen wat is doorgeknipt.
maandag 25 november 2013 om 15:34
@deleen, nu meer wetende zou je het misschien anders gedaan hebben, maar dat is achteraf. Jij hebt iets gedaan/geprobeerd, dat dat vind ik al goed van je. Je hebt voor een vreemde kat en haar kitten klaar gestaan en kosten gemaakt, denk dat lang niet iedereen dat zou doen, dat verwijt jezelf niets.
Achteraf praten door anderen is zo makkelijk.
Achteraf praten door anderen is zo makkelijk.
maandag 25 november 2013 om 15:41
Nee tuurlijk heb jij niks verkeerds gedaan, hulde dat je mama poes ijn huis hebt genomen. Kittens ter wereld brengen die geen goede start maken is best lastig zeker als je nog nooit kittens hebt gehad. Ja het kitten is waarschijnlijk overleden aan onderkoeling, maar joh hoe moest jij weten wat je moet doen, je hebt gedaan wat je kon. Wel vreemd dat je DA geen advies gaf om een fleece deken of kruik erbij te leggen.
Je hoeft je ieder geval zelf niks te verwijten.
Je hoeft je ieder geval zelf niks te verwijten.
maandag 25 november 2013 om 15:43
quote:garfield5 schreef op 25 november 2013 @ 15:05:
Ik begrijp mijn eigen beslissing niet. Ik heb mezelf 3 weken afgesloten voor alles en iedereen. Ik ben en moordenaar. Dat is alles wat door mijn hoofd heen ging. En nog steeds...ik smeek iedere nacht om vergiffenis. Lieve Simba...vergeef me.
Jouw reactie op de dood van je katje vind ik behoorlijk zorgwekkend.
Ik begrijp mijn eigen beslissing niet. Ik heb mezelf 3 weken afgesloten voor alles en iedereen. Ik ben en moordenaar. Dat is alles wat door mijn hoofd heen ging. En nog steeds...ik smeek iedere nacht om vergiffenis. Lieve Simba...vergeef me.
Jouw reactie op de dood van je katje vind ik behoorlijk zorgwekkend.
maandag 25 november 2013 om 17:39
Vind ik ook vrij zorgwekkend. Jouw reactie. Ik snap dat je er erg overstuur van kan zijn een aantal dagen maar daarna zou het wel beter moeten gaan. Misschien zit er meer achter je verdriet?
Ik vind het goed dat je naar de dierenarts bent geweest en je hebt alles gedaan wat jij kon doen. Meeste mensen gaan er niet eens zo snel mee naar een dierenarts.
Ik heb ook vaak gezorgd voor pasgeboren kittens met moederpoes erbij. Zodra moederpoezen er niet voor zorgen is er weinig kans dat een kitten de eerste week overleefd. Want ook flessenkittens halen het niet allemaal bij een ervaren persoon. Ze zijn gewoon erg zwak. Ook ik heb paar maanden geleden een week oude kitten laten inslapen. Ze dronk wel bij haar moeder en ze had een goede moeder maar een aangeboren afwijking aan het spijsverteringskanaal/ darmen verkeerd aangelegd. Zoiets zie je niet de eerste dagen. Naar de dierenarts geweest en er was niets aan te doen, behalve de kleine uit haar lijden verlossen. Ben er een dag of twee beetje down om geweest maar daarna niet meer. Het is beter zo. Jouw kleintje heeft ook nu geen pijn meer. Focus je op de moederpoes en vertroetel haar lekker. Super dat jij je over haar ontfermt. Laat haar op tijd helpen want ze kunnen snel weer krols worden. Veel succes ermee.
Ik vind het goed dat je naar de dierenarts bent geweest en je hebt alles gedaan wat jij kon doen. Meeste mensen gaan er niet eens zo snel mee naar een dierenarts.
Ik heb ook vaak gezorgd voor pasgeboren kittens met moederpoes erbij. Zodra moederpoezen er niet voor zorgen is er weinig kans dat een kitten de eerste week overleefd. Want ook flessenkittens halen het niet allemaal bij een ervaren persoon. Ze zijn gewoon erg zwak. Ook ik heb paar maanden geleden een week oude kitten laten inslapen. Ze dronk wel bij haar moeder en ze had een goede moeder maar een aangeboren afwijking aan het spijsverteringskanaal/ darmen verkeerd aangelegd. Zoiets zie je niet de eerste dagen. Naar de dierenarts geweest en er was niets aan te doen, behalve de kleine uit haar lijden verlossen. Ben er een dag of twee beetje down om geweest maar daarna niet meer. Het is beter zo. Jouw kleintje heeft ook nu geen pijn meer. Focus je op de moederpoes en vertroetel haar lekker. Super dat jij je over haar ontfermt. Laat haar op tijd helpen want ze kunnen snel weer krols worden. Veel succes ermee.