Thuis
alle pijlers
Hoe oud was jouw kind?
donderdag 22 september 2011 om 13:16
Een ouderpaar uit Venetië heeft een advocaat in de arm genomen om een 41-jarige inwonende zoon het huis uit te krijgen. De zoon heeft een goede baan, maar wil niet vertrekken vanonder de vleugels van 'la mamma'.
De ouders zeggen doodmoe te zijn vanwege de constante zorg voor hun zoon. Hij eist dat zijn eten wordt klaargemaakt, wil zijn kleren gewassen en gestreken hebben en toont geen intentie ooit op eigen benen te willen staan. Ook zou hij af en toe agressieve trekjes vertonen.
'Het gaat niet langer', aldus de vader, die zijn toevlucht heeft gezocht bij consumentenorganisatie Adico. Een advocaat van de organisatie heeft de zoon per brief gesommeerd het ouderlijk huis binnen zes dagen te verlaten. Blijft hij in gebreke, dan volgt een verzoek bij de rechter om een omgangsverbod.
Adico boekte eerder succes in een soortgelijke zaak. Nadat de zoon in die kwestie het huis had verlaten, vervingen de ouders snel alle deursloten.
Die van mij was 24. Was precies goed. Hoewel ik zielsveel van mijn jongen hou, moet ik er niet aan denken dat hij nog jaren thuis had blijven wonen.
Hoe staan jullie daar in?
Wat denken jullie dat de juiste leeftijd is voor een kind om uit te vliegen?
En, als ze al gevlogen zijn, hoe oud waren ze?
donderdag 22 september 2011 om 14:07
quote:Ratteke schreef op 22 september 2011 @ 13:26:
Ikzelf was nog nét 19 toen ik het huis uit ging. Voor mij perfect. Ik had niet langer thuis willen wonen. Mijn moeder vond dat je tot je 25e thuis mocht blijven wonen, dan moest je er uit. Ik ben het daar wel mee eens.
Ik moet er toch niet aan denken om tot mijn 40+ nog bij mijn ouders te moeten wonen... dan zou ik nu nog thuis wonen... brrrSame for me, al vond mijn moeder 21 jaar toch echt wel de grens ..
Ikzelf was nog nét 19 toen ik het huis uit ging. Voor mij perfect. Ik had niet langer thuis willen wonen. Mijn moeder vond dat je tot je 25e thuis mocht blijven wonen, dan moest je er uit. Ik ben het daar wel mee eens.
Ik moet er toch niet aan denken om tot mijn 40+ nog bij mijn ouders te moeten wonen... dan zou ik nu nog thuis wonen... brrrSame for me, al vond mijn moeder 21 jaar toch echt wel de grens ..
donderdag 22 september 2011 om 14:08
Bijna 17 toen ik bij mijn ouders wegging en ruim 17 toen ik ehct op mezelf ging (tussentijd bij oom en tante in een soort pleegzorgconstructie gewoond).
Op welke leeftijd mijn eigen kinderen later uit huis gaan maakt me niet zoveel uit, als ze maar met een goede verstandhouding op zichzelf gaan en graag thuiskomen.
Op welke leeftijd mijn eigen kinderen later uit huis gaan maakt me niet zoveel uit, als ze maar met een goede verstandhouding op zichzelf gaan en graag thuiskomen.
donderdag 22 september 2011 om 14:10
Ik had het ook goed thuis, maar ik wilde weg.
Die studententijd had ik niet willen missen. Nieuwe omgeving, nieuwe vrienden, bijbaantjes, feestjes. O ja, studeren dus ook...
Voor geen goud willen missen. Dat had ik bij mijn ouders thuis echt niet beleefd.
Voor mijn gevoel blijft je leven zo stilstaan als je bij je ouders blijft.
Die studententijd had ik niet willen missen. Nieuwe omgeving, nieuwe vrienden, bijbaantjes, feestjes. O ja, studeren dus ook...
Voor geen goud willen missen. Dat had ik bij mijn ouders thuis echt niet beleefd.
Voor mijn gevoel blijft je leven zo stilstaan als je bij je ouders blijft.
donderdag 22 september 2011 om 14:10
quote:hipslala schreef op 22 september 2011 @ 14:10:
Ik had het ook goed thuis, maar ik wilde weg.
Die studententijd had ik niet willen missen. Nieuwe omgeving, nieuwe vrienden, bijbaantjes, feestjes. O ja, studeren dus ook...
Voor geen goud willen missen. Dat had ik bij mijn ouders thuis echt niet beleefd.
Voor mijn gevoel blijft je leven zo stilstaan als je bij je ouders blijft.Dat kan, verschillen we van mening
Ik had het ook goed thuis, maar ik wilde weg.
Die studententijd had ik niet willen missen. Nieuwe omgeving, nieuwe vrienden, bijbaantjes, feestjes. O ja, studeren dus ook...
Voor geen goud willen missen. Dat had ik bij mijn ouders thuis echt niet beleefd.
Voor mijn gevoel blijft je leven zo stilstaan als je bij je ouders blijft.Dat kan, verschillen we van mening
donderdag 22 september 2011 om 14:15
donderdag 22 september 2011 om 14:15
donderdag 22 september 2011 om 14:16
donderdag 22 september 2011 om 14:19
Ach, ik weet best wel dat het goed voor je zelfstandigheid is en dat het een leuke tijd zal zijn. Ik heb er geen ervaring mee en wie weet heb ik later verschrikkelijk veel spijt. Tja pech. Ik heb hiervoor gekozen. Het was gewoon makkelijker om dit zo te regelen. Daarnaast ben ik ruim een jaar ziek geweest en toen was ik erg blij dat ik thuis woonde. Deels dus door de situatie waarin ik terecht kwam.
Zusje gaat wel op kamers, ben benieuwd!
Zusje gaat wel op kamers, ben benieuwd!
donderdag 22 september 2011 om 14:20
Ik was 18 toen ik op kamers ging en 24 toen ik alleen naar het buitenland emigreerde. Ik vond op kamers wonen echt geweldig. Op zaterdag met z`n allen ontbijten met pannenkoeken om 2 uur smiddags. In de zomer elke dag bbqen en feestjes. Ik was laatst bij mijn zusje in haar studentenhuis, echt net als vroeger, heerlijk. Mijn vriend vond het een ongeregeld zooitje, die is nooit op kamers geweest.
donderdag 22 september 2011 om 14:23
Ik was 20 toen ik het huis uit ging, eerst op kamers en na een jaar samen wonen in een ieniemini huurflatje. Nu 26 en sinds 2 jaar een koophuis. Vriend was rond de 19/20 toen hij het huis uitging en ben uiteindelijk bij hem ingetrokken, want we konden geen grotere huurflat krijgen.
Heb er geen spijt van dat ik toen eerst op mezelf ben gaan wonen en daarna pas samen wonen. Je leert toch goed voor jezelf zorgen en 20 is een mooie leeftijd. Mijn zusjes gingen toen ze 19 en 20 waren ook de deur uit.
Heb er geen spijt van dat ik toen eerst op mezelf ben gaan wonen en daarna pas samen wonen. Je leert toch goed voor jezelf zorgen en 20 is een mooie leeftijd. Mijn zusjes gingen toen ze 19 en 20 waren ook de deur uit.
donderdag 22 september 2011 om 14:23
Partner en ik hebben samen het streven om onze kinderen zo in hun zelfstandig-worden te begeleiden, dat ze met 18 het huis uit gaan. En dat zelf dan ook willen. Bij zittenbijven zou dit 19 mogen worden, maar anders in principe 18 als doel.
Een van de hele grote redenen hierachter: mijn zwager woont met einde 30 nog bij mijn schoonouders. (En toen mijn schoonouders eens een weekje weg waren, moest hij met mama bellen, omdat zijn schone onderbroeken op waren en hij niet wist hoe de was te sorteren/wasmachine te draaien... ) Zucht. Nee, never nooit dus!
Een van de hele grote redenen hierachter: mijn zwager woont met einde 30 nog bij mijn schoonouders. (En toen mijn schoonouders eens een weekje weg waren, moest hij met mama bellen, omdat zijn schone onderbroeken op waren en hij niet wist hoe de was te sorteren/wasmachine te draaien... ) Zucht. Nee, never nooit dus!
donderdag 22 september 2011 om 14:27
quote:tof schreef op 22 september 2011 @ 14:23:
Partner en ik hebben samen het streven om onze kinderen zo in hun zelfstandig-worden te begeleiden, dat ze met 18 het huis uit gaan. En dat zelf dan ook willen. Bij zittenbijven zou dit 19 mogen worden, maar anders in principe 18 als doel.
Een van de hele grote redenen hierachter: mijn zwager woont met einde 30 nog bij mijn schoonouders. (En toen mijn schoonouders eens een weekje weg waren, moest hij met mama bellen, omdat zijn schone onderbroeken op waren en hij niet wist hoe de was te sorteren/wasmachine te draaien... ) Zucht. Nee, never nooit dus!Vreselijk om op die leeftijd nog zo onvolwassen te zijn. Ik denk dat zelfstandigheid en volwassenheid met elkaar samen gaan. Ik vraag me af hoe zo'n uit de kluiten gewassen kleuter ooit nog een man moet worden.
Partner en ik hebben samen het streven om onze kinderen zo in hun zelfstandig-worden te begeleiden, dat ze met 18 het huis uit gaan. En dat zelf dan ook willen. Bij zittenbijven zou dit 19 mogen worden, maar anders in principe 18 als doel.
Een van de hele grote redenen hierachter: mijn zwager woont met einde 30 nog bij mijn schoonouders. (En toen mijn schoonouders eens een weekje weg waren, moest hij met mama bellen, omdat zijn schone onderbroeken op waren en hij niet wist hoe de was te sorteren/wasmachine te draaien... ) Zucht. Nee, never nooit dus!Vreselijk om op die leeftijd nog zo onvolwassen te zijn. Ik denk dat zelfstandigheid en volwassenheid met elkaar samen gaan. Ik vraag me af hoe zo'n uit de kluiten gewassen kleuter ooit nog een man moet worden.
donderdag 22 september 2011 om 14:29
Ik was 20 toen ik het huis uit ging en op kamers ging wonen. Vind ik een mooie leeftijd om het huis uit te gaan.
Ik denk dat je zolang je nog thuis woont nooit echt volwassen kunt worden. Simpelweg omdat je thuis nog altijd als kind wordt beschouwd door je ouders.
Als iemand eenmaal zelffstandig heeft gewoond en door omstandigheden weer bij ouders moet inwonen ze ook niet kunnen wachten om weer zelfstandig te gaan wonen omdat het niet meevalt om je weer te voegen naar de huisregels van je ouders.
Ik denk dat je zolang je nog thuis woont nooit echt volwassen kunt worden. Simpelweg omdat je thuis nog altijd als kind wordt beschouwd door je ouders.
Als iemand eenmaal zelffstandig heeft gewoond en door omstandigheden weer bij ouders moet inwonen ze ook niet kunnen wachten om weer zelfstandig te gaan wonen omdat het niet meevalt om je weer te voegen naar de huisregels van je ouders.
donderdag 22 september 2011 om 14:29
Ik ben met 21 jaar uit huis gegaan maar het volgend jaar nog wel doordeweeks bij ouders gewoond. Het jaar daarna een eigen stekkie in de buurt gekregen en sindsdien fulltime op mezelf.
Al zie ik mijn ouders nog wel elke dag. Je kunt nu toch meer van elkaar hebben. Zij begonnen zich toen ik nog thuis woonde aan mij te irriteren, en ik me aan hen. Hoewel we altijd heel close zijn geweest is het nu toch heel anders (misschien zelfs nog wel hechter dan toen ik nog thuis woonde).
Al zie ik mijn ouders nog wel elke dag. Je kunt nu toch meer van elkaar hebben. Zij begonnen zich toen ik nog thuis woonde aan mij te irriteren, en ik me aan hen. Hoewel we altijd heel close zijn geweest is het nu toch heel anders (misschien zelfs nog wel hechter dan toen ik nog thuis woonde).
donderdag 22 september 2011 om 14:31
quote:sugarmiss schreef op 22 september 2011 @ 14:29:
Ik was 20 toen ik het huis uit ging en op kamers ging wonen. Vind ik een mooie leeftijd om het huis uit te gaan.
Ik denk dat je zolang je nog thuis woont nooit echt volwassen kunt worden. Simpelweg omdat je thuis nog altijd als kind wordt beschouwd door je ouders.
Als iemand eenmaal zelffstandig heeft gewoond en door omstandigheden weer bij ouders moet inwonen ze ook niet kunnen wachten om weer zelfstandig te gaan wonen omdat het niet meevalt om je weer te voegen naar de huisregels van je ouders.Ja, haha. Ik ben op mijn 18de nog eens twee weken thuis geweest, toen wilde mijn moeder bepalen hoe laat ik thuis moest zijn in het weekend. Ze is mijn stralende glimlach nooit vergeten, haha.
Ik was 20 toen ik het huis uit ging en op kamers ging wonen. Vind ik een mooie leeftijd om het huis uit te gaan.
Ik denk dat je zolang je nog thuis woont nooit echt volwassen kunt worden. Simpelweg omdat je thuis nog altijd als kind wordt beschouwd door je ouders.
Als iemand eenmaal zelffstandig heeft gewoond en door omstandigheden weer bij ouders moet inwonen ze ook niet kunnen wachten om weer zelfstandig te gaan wonen omdat het niet meevalt om je weer te voegen naar de huisregels van je ouders.Ja, haha. Ik ben op mijn 18de nog eens twee weken thuis geweest, toen wilde mijn moeder bepalen hoe laat ik thuis moest zijn in het weekend. Ze is mijn stralende glimlach nooit vergeten, haha.
donderdag 22 september 2011 om 14:33
Ik was 17 toen ik alleen naar het buitenland vertrok. Terug in Nederland ben ik op mijn 20e gaan samenwonen. Na drie jaar was die relatie voorbij en heb ik nog een paar jaar op kamers gewoond (studeerde toen nog).
Mijn eigen kinderen zijn nog jong maar ik ga er eigenlijk van uit dat ze op hun 18e de deur wel uit zullen zijn, hetzij op kamers vanwege een studie hetzij in het buitenland. Ik denk dat ik er dan ook wel weer aan toe ben om het huis voor mezelf en mijn man alleen te hebben. Maar wie weet worden het nestklevers die op hun 25e nog steeds thuis wonen...
Mijn eigen kinderen zijn nog jong maar ik ga er eigenlijk van uit dat ze op hun 18e de deur wel uit zullen zijn, hetzij op kamers vanwege een studie hetzij in het buitenland. Ik denk dat ik er dan ook wel weer aan toe ben om het huis voor mezelf en mijn man alleen te hebben. Maar wie weet worden het nestklevers die op hun 25e nog steeds thuis wonen...
donderdag 22 september 2011 om 14:34
Ik was 17toen ik uit huis ging ofja ben uit huis gezet omdat mijn moeder liever alleen met de vriend woont zodat ze kunnen zuipen.
ik ben nu 20 en woon samen sinds 3jaar. het gaat nu super ben er blij om dat ik zo vroeg ben weggegaan alleen minder dat ik nu geen contact meer heb met mijn moeder. maar dat is mijn eiegn keus en beter ook.
ik ben nu 20 en woon samen sinds 3jaar. het gaat nu super ben er blij om dat ik zo vroeg ben weggegaan alleen minder dat ik nu geen contact meer heb met mijn moeder. maar dat is mijn eiegn keus en beter ook.
donderdag 22 september 2011 om 14:38
quote:silly19 schreef op 22 september 2011 @ 14:34:
Ik was 17toen ik uit huis ging ofja ben uit huis gezet omdat mijn moeder liever alleen met de vriend woont zodat ze kunnen zuipen.
ik ben nu 20 en woon samen sinds 3jaar. het gaat nu super ben er blij om dat ik zo vroeg ben weggegaan alleen minder dat ik nu geen contact meer heb met mijn moeder. maar dat is mijn eiegn keus en beter ook.Je bent nog steeds een beetje bitter lees ik. Moeilijk h`e, om zomaar afgeserveerd te worden en dan ook nog zo jong?
Ik was 17toen ik uit huis ging ofja ben uit huis gezet omdat mijn moeder liever alleen met de vriend woont zodat ze kunnen zuipen.
ik ben nu 20 en woon samen sinds 3jaar. het gaat nu super ben er blij om dat ik zo vroeg ben weggegaan alleen minder dat ik nu geen contact meer heb met mijn moeder. maar dat is mijn eiegn keus en beter ook.Je bent nog steeds een beetje bitter lees ik. Moeilijk h`e, om zomaar afgeserveerd te worden en dan ook nog zo jong?
donderdag 22 september 2011 om 14:38
quote:Cateautje schreef op 22 september 2011 @ 14:27:
Vreselijk om op die leeftijd nog zo onvolwassen te zijn. Ik denk dat zelfstandigheid en volwassenheid met elkaar samen gaan. Ik vraag me af hoe zo'n uit de kluiten gewassen kleuter ooit nog een man moet worden.
Ik heb dit fenomeen al wel vaker gezien, en ik heb de indruk dat het sterk samenhangt met ouders (vaak de moeder) die zich nodig willen voelen. Ik zou zelf toch blij zijn, als ik mijn kinderen zo zelfstandig weet te krijgen, dat ze zelf weten hoe ze moeten koken/wassen/schoonmaken en daarnaast de vrijheid kunnen genieten om te doen en laten wat ze willen; studie/werk, hobbies, vriendschappen, relatie.
Hoe iemand die tot op zo'n leeftijd nog bij zijn ouders woont, ooit een gelijkwaardige partner in een relatie kan worden, is mij een raadsel. Daar heb je als ouder dan toch echt een paar steken laten vallen, vind ik.
Vreselijk om op die leeftijd nog zo onvolwassen te zijn. Ik denk dat zelfstandigheid en volwassenheid met elkaar samen gaan. Ik vraag me af hoe zo'n uit de kluiten gewassen kleuter ooit nog een man moet worden.
Ik heb dit fenomeen al wel vaker gezien, en ik heb de indruk dat het sterk samenhangt met ouders (vaak de moeder) die zich nodig willen voelen. Ik zou zelf toch blij zijn, als ik mijn kinderen zo zelfstandig weet te krijgen, dat ze zelf weten hoe ze moeten koken/wassen/schoonmaken en daarnaast de vrijheid kunnen genieten om te doen en laten wat ze willen; studie/werk, hobbies, vriendschappen, relatie.
Hoe iemand die tot op zo'n leeftijd nog bij zijn ouders woont, ooit een gelijkwaardige partner in een relatie kan worden, is mij een raadsel. Daar heb je als ouder dan toch echt een paar steken laten vallen, vind ik.
donderdag 22 september 2011 om 14:42
quote:tof schreef op 22 september 2011 @ 14:38:
[...]
Ik heb dit fenomeen al wel vaker gezien, en ik heb de indruk dat het sterk samenhangt met ouders (vaak de moeder) die zich nodig wil voelen. Ik zou zelf toch blij zijn, als ik mijn kinderen zo zelfstandig weet te krijgen, dat ze zelf weten hoe ze moeten koken/wassen/schoonmaken en daarnaast de vrijheid kunnen genieten om te doen en laten wat ze willen; studie/werk, hobbies, vriendschappen, relatie.
Hoe iemand die tot op zo'n leeftijd nog bij zijn ouders woont, ooit een gelijkwaardige partner in een relatie kan worden, is mij een raadsel. Daar heb je als ouder dan toch echt een paar steken laten vallen, vind ik.Ja, deze fout komt van twee kanten.Maar zoals je leest hadden de meesten toch zelf de behoefte om zelfstandig te gaan wonen en dat kan je blijkbaar niet aanleren, dat moet er in zitten.
[...]
Ik heb dit fenomeen al wel vaker gezien, en ik heb de indruk dat het sterk samenhangt met ouders (vaak de moeder) die zich nodig wil voelen. Ik zou zelf toch blij zijn, als ik mijn kinderen zo zelfstandig weet te krijgen, dat ze zelf weten hoe ze moeten koken/wassen/schoonmaken en daarnaast de vrijheid kunnen genieten om te doen en laten wat ze willen; studie/werk, hobbies, vriendschappen, relatie.
Hoe iemand die tot op zo'n leeftijd nog bij zijn ouders woont, ooit een gelijkwaardige partner in een relatie kan worden, is mij een raadsel. Daar heb je als ouder dan toch echt een paar steken laten vallen, vind ik.Ja, deze fout komt van twee kanten.Maar zoals je leest hadden de meesten toch zelf de behoefte om zelfstandig te gaan wonen en dat kan je blijkbaar niet aanleren, dat moet er in zitten.
