Thuis
alle pijlers
Hondeneigenaren kletstopic
zaterdag 30 november 2013 om 08:17
Ik was op zoek naar een kletstopic voor hondeneigenaren, maar kon deze niet vinden?
Wij hebben thuis een husky, ze is net 1 jaar geworden deze maand, erg ondeugend en clumsy. Over 2 maanden worden we ouders van ons eerste kindje, hopelijk zullen ze goede maatjes worden
Wat voor hond(en) hebben jullie, en wat zijn hun favoriete speeltjes?
Wij hebben thuis een husky, ze is net 1 jaar geworden deze maand, erg ondeugend en clumsy. Over 2 maanden worden we ouders van ons eerste kindje, hopelijk zullen ze goede maatjes worden
Wat voor hond(en) hebben jullie, en wat zijn hun favoriete speeltjes?
donderdag 26 december 2013 om 09:29
Hier zitten de honden nooit binnen als we niet thuis zijn of 's nachts als we op bed liggen. Gezelschap hebben ze dan toch niet dus dan kunnen ze net zo goed buiten lopen. Met de pup was het een paar dagen wennen om haar 's nachts stil te houden in de ren. Maar al vrij snel had ze door dat piepen/janken/blaffen niet echt zinvol is. Nu begint de pup alleen te piepen zodra er 's ochtends leven in de brouwerij komt. Maar dan weet ze dat ze mee mag.
donderdag 26 december 2013 om 11:51
Even een vraagje, sinds een tijdje plast onze hond bij anderen in huis wanneer we op visite zijn. Thuis is hij helemaal zindelijk, maar zodra hij bij anderen is dan tilt hij zijn pootje op tegen de tafelpoot, op een tapijt of wat dan ook. Hij doet het zowel bij mensen die honden hebben als mensen die geen honden hebben. Is ws dominantie. Ik vraag me af of het zou helpen als hij gecastreerd zou worden.
Cum non tum age
donderdag 26 december 2013 om 12:05
@Noa
Het is een beetje lastig om daar wat op te zeggen.
Het kan idd markeren zijn, en in dat geval kan castratie helpen (alhoewel dat alleen niet genoeg zal zijn, ook een consequente opvoeding is daarbij essentieel natuurlijk).
Maar, het kunnen ook onderdanigheidsplasjes zijn uit angst of onzekerheid. Als ik me niet vergis, is hij nu ongeveer aan puberen toe toch? Dan kunnen ze een fase krijgen waarbij ze zomaar opeens wat bang of onzeker zijn. In dat geval zal castratie het probleem niet oplossen. De consequente opvoeding blijft dan wel van belang. Maar dan wel consequent sturen op belonen ipv consequent sturen op afstraffen.
Het is een beetje lastig om daar wat op te zeggen.
Het kan idd markeren zijn, en in dat geval kan castratie helpen (alhoewel dat alleen niet genoeg zal zijn, ook een consequente opvoeding is daarbij essentieel natuurlijk).
Maar, het kunnen ook onderdanigheidsplasjes zijn uit angst of onzekerheid. Als ik me niet vergis, is hij nu ongeveer aan puberen toe toch? Dan kunnen ze een fase krijgen waarbij ze zomaar opeens wat bang of onzeker zijn. In dat geval zal castratie het probleem niet oplossen. De consequente opvoeding blijft dan wel van belang. Maar dan wel consequent sturen op belonen ipv consequent sturen op afstraffen.
donderdag 26 december 2013 om 12:14
Ja, hond is 10 maanden. Ik heb het vermoeden dat hij toch dominant is, maar goed, het kan ook zijn wat jij zegt. We zijn consequent, maar het is lastig bij hem. Uiteindelijk leert hij het wel, maar hij is nogal traag (lees: eigenwijs). Het lijkt ook wel dat wanneer er andere mensen bij zijn, hij zich ineens niet meer kan gedragen. Thuis is hij steeds makkelijker, maar ik het het idee dat wanneer hij teveel prikkels krijgt, hij dat niet kan handelen en dan is hij losgeslagen. Bij anderen is hij ook heel druk (of als er anderen bij ons zijn). Als we dan weer thuis zijn, is hij heel moe.
Cum non tum age
donderdag 26 december 2013 om 12:20
Het is net een mensenpuber, die willen ook stoer doen op feestjes en hangen na een feestje heel lang op bed
In de pubertijd lijken ze altijd alles te vergeten wat ze eerder wel begrepen. Ze zijn onwillig, willen niet luisteren, doen net alsof ze je niet horen, enz. Dat is het testen van de grenzen, wat heel normaal is op die leeftijd.
Als het plassen wel dominantie is, dan kun je beter nu castreren dan later. Het plassen zijn dan nu de hormonen, maar als het langer duurt wordt het ingesleten gedrag en daar kom je lastiger vanaf.
In de pubertijd lijken ze altijd alles te vergeten wat ze eerder wel begrepen. Ze zijn onwillig, willen niet luisteren, doen net alsof ze je niet horen, enz. Dat is het testen van de grenzen, wat heel normaal is op die leeftijd.
Als het plassen wel dominantie is, dan kun je beter nu castreren dan later. Het plassen zijn dan nu de hormonen, maar als het langer duurt wordt het ingesleten gedrag en daar kom je lastiger vanaf.
donderdag 26 december 2013 om 13:11
donderdag 26 december 2013 om 15:00
Marion in onze hoogtijd dagen hadden we zeven honden. Ja als je regelmatig fokt, af en toe een pup zelf aanhoudt en naast dat de oudjes natuurlijk gewoon hun oude dag uitzitten er soms ook nog een hond op leeftijd terug komt dan loopt het soms op. Hier ook geen probleem wat betreft ruimte maar met een groeiend gezin en een baan en ook nog andere hobbies werd tijd toch wel een beperkte factor. Om die reden ook al jaren niet meer gefokt. Dus n u nog maar twee honden.
Man heeft wel de hoop met de jongste nog een nestje te kunnen doen. dan zou hij het alfabet vol hebben. Maar eerst maar eens zien hoe ze opgroeit, hoe haar heupen en ellenbogen zijn en af ze voldoet in de africhting. Dus dat gaat allemaal nog wel een paar jaartjes duren.
Man heeft wel de hoop met de jongste nog een nestje te kunnen doen. dan zou hij het alfabet vol hebben. Maar eerst maar eens zien hoe ze opgroeit, hoe haar heupen en ellenbogen zijn en af ze voldoet in de africhting. Dus dat gaat allemaal nog wel een paar jaartjes duren.
vrijdag 27 december 2013 om 01:53
Ik heb een Engelse Pointer, ook een zieligerd uit Spanje: de kogel zit nog in zijn kont (verwijderen levert meer stress dan zo laten, volgens de dierenarts) en daarom heb ik hem Gangster genoemd.
Hij is werkelijk geweldig! Altijd in voor een spelletje en vooral altijd in voor een knuffel. Buiten is het net een windhond. Ik probeer elke dag even met hem naar een bos/park/strand te gaan en zodra ik hem loslaat, begint hij keihard te rennen, nergens aandacht voor, verstand op 0 en rennen maar! Dan laat hij zich elke 15, 20 minuutjes even zien (waar ik ook ben, hij weet me altijd wel weer te vinden, het is natuurlijk niet voor niets een jachthond!) en dan rent hij weer verder. Na een uurtje of anderhalf lijn ik hem weer aan en dan loopt hij redelijk rustig mee naar de auto.
Het enige probleem is zijn extreme vuurwerkangst. En angst voor onweer en zelfs al voor harde regen. Ik heb altijd labradors gehad, waar ik jachttraining mee deed, en daar betekenden knallen juist iets leuks: "Yes, waar is de dummy!?!" Kon ook link zijn, vooral de oudste wilde zelfs rotjes apporteren Maar Gangster raakt dus volledig in paniek, begint te graven (erg vervelend voor de vloerbedekking) en te hijgen en is niet meer uit die stress te halen. Hij reageert dan helemaal nergens meer op. Dit jaar hebben we voor het eerst een kennel voor hem gereserveerd, ergens in een heel rustig gebied waar geen vuurwerk wordt afgestoken. Meneer viert de jaarwisseling in een hotel
Hij is werkelijk geweldig! Altijd in voor een spelletje en vooral altijd in voor een knuffel. Buiten is het net een windhond. Ik probeer elke dag even met hem naar een bos/park/strand te gaan en zodra ik hem loslaat, begint hij keihard te rennen, nergens aandacht voor, verstand op 0 en rennen maar! Dan laat hij zich elke 15, 20 minuutjes even zien (waar ik ook ben, hij weet me altijd wel weer te vinden, het is natuurlijk niet voor niets een jachthond!) en dan rent hij weer verder. Na een uurtje of anderhalf lijn ik hem weer aan en dan loopt hij redelijk rustig mee naar de auto.
Het enige probleem is zijn extreme vuurwerkangst. En angst voor onweer en zelfs al voor harde regen. Ik heb altijd labradors gehad, waar ik jachttraining mee deed, en daar betekenden knallen juist iets leuks: "Yes, waar is de dummy!?!" Kon ook link zijn, vooral de oudste wilde zelfs rotjes apporteren Maar Gangster raakt dus volledig in paniek, begint te graven (erg vervelend voor de vloerbedekking) en te hijgen en is niet meer uit die stress te halen. Hij reageert dan helemaal nergens meer op. Dit jaar hebben we voor het eerst een kennel voor hem gereserveerd, ergens in een heel rustig gebied waar geen vuurwerk wordt afgestoken. Meneer viert de jaarwisseling in een hotel
vrijdag 27 december 2013 om 23:34
quote:Athan schreef op 27 december 2013 @ 01:53:
Ik heb een Engelse Pointer, ook een zieligerd uit Spanje: de kogel zit nog in zijn kont (verwijderen levert meer stress dan zo laten, volgens de dierenarts) en daarom heb ik hem Gangster genoemd.
Hij is werkelijk geweldig! Altijd in voor een spelletje en vooral altijd in voor een knuffel. Buiten is het net een windhond. Ik probeer elke dag even met hem naar een bos/park/strand te gaan en zodra ik hem loslaat, begint hij keihard te rennen, nergens aandacht voor, verstand op 0 en rennen maar! Dan laat hij zich elke 15, 20 minuutjes even zien (waar ik ook ben, hij weet me altijd wel weer te vinden, het is natuurlijk niet voor niets een jachthond!) en dan rent hij weer verder. Na een uurtje of anderhalf lijn ik hem weer aan en dan loopt hij redelijk rustig mee naar de auto.
Het enige probleem is zijn extreme vuurwerkangst. En angst voor onweer en zelfs al voor harde regen. Ik heb altijd labradors gehad, waar ik jachttraining mee deed, en daar betekenden knallen juist iets leuks: "Yes, waar is de dummy!?!" Kon ook link zijn, vooral de oudste wilde zelfs rotjes apporteren Maar Gangster raakt dus volledig in paniek, begint te graven (erg vervelend voor de vloerbedekking) en te hijgen en is niet meer uit die stress te halen. Hij reageert dan helemaal nergens meer op. Dit jaar hebben we voor het eerst een kennel voor hem gereserveerd, ergens in een heel rustig gebied waar geen vuurwerk wordt afgestoken. Meneer viert de jaarwisseling in een hotel
Pointers zijn schitterende honden om te zien.
Maar het is niet gek dat hij bang is voor knallen gezien zijn ervaring.
Maar Bobbes is ook extreem bang hoor. Maar we leven al op het platteland, en het is hier al minder erg dan in de bebouwde kom, maar dan nog. Hier hoor je toch nog wel eens vuurwerk en dan is er met Bobbes niets meer te beginnen. Naar een hotel doen zou dus zinloos zijn, want er is geen plek waar je het niet hoort. Daarbij zou ze in de stress zijn als ze niet bij mij was.
Ik heb een Engelse Pointer, ook een zieligerd uit Spanje: de kogel zit nog in zijn kont (verwijderen levert meer stress dan zo laten, volgens de dierenarts) en daarom heb ik hem Gangster genoemd.
Hij is werkelijk geweldig! Altijd in voor een spelletje en vooral altijd in voor een knuffel. Buiten is het net een windhond. Ik probeer elke dag even met hem naar een bos/park/strand te gaan en zodra ik hem loslaat, begint hij keihard te rennen, nergens aandacht voor, verstand op 0 en rennen maar! Dan laat hij zich elke 15, 20 minuutjes even zien (waar ik ook ben, hij weet me altijd wel weer te vinden, het is natuurlijk niet voor niets een jachthond!) en dan rent hij weer verder. Na een uurtje of anderhalf lijn ik hem weer aan en dan loopt hij redelijk rustig mee naar de auto.
Het enige probleem is zijn extreme vuurwerkangst. En angst voor onweer en zelfs al voor harde regen. Ik heb altijd labradors gehad, waar ik jachttraining mee deed, en daar betekenden knallen juist iets leuks: "Yes, waar is de dummy!?!" Kon ook link zijn, vooral de oudste wilde zelfs rotjes apporteren Maar Gangster raakt dus volledig in paniek, begint te graven (erg vervelend voor de vloerbedekking) en te hijgen en is niet meer uit die stress te halen. Hij reageert dan helemaal nergens meer op. Dit jaar hebben we voor het eerst een kennel voor hem gereserveerd, ergens in een heel rustig gebied waar geen vuurwerk wordt afgestoken. Meneer viert de jaarwisseling in een hotel
Pointers zijn schitterende honden om te zien.
Maar het is niet gek dat hij bang is voor knallen gezien zijn ervaring.
Maar Bobbes is ook extreem bang hoor. Maar we leven al op het platteland, en het is hier al minder erg dan in de bebouwde kom, maar dan nog. Hier hoor je toch nog wel eens vuurwerk en dan is er met Bobbes niets meer te beginnen. Naar een hotel doen zou dus zinloos zijn, want er is geen plek waar je het niet hoort. Daarbij zou ze in de stress zijn als ze niet bij mij was.
zondag 29 december 2013 om 23:11
mijn hond is een boerenfox, hij is 3 jaar en is echt mijn kleine baby. Altijd als we naar het bos gaan eten we samen in het pannenkoeken huis, Hij krijgt zijn eigen lege pannenkoek of een broodje:) Mijn aller trouwste vriend!
i want your loving and all your lovers revenge, you and me could write a bad romance
maandag 30 december 2013 om 00:30
Onze hond (woont bij mijn ouders, ik woon alleen) Jack (9) is zò bang voor het geknal. Ik heb zo'n medelijden met hem. Mijn ouders wonen in een woonwijk waar gigantisch geknald wordt, echt niet normaal. Jack logeert nu 1 nachtje bij mijn broertje en zijn vriendin, zij wonen achteraf en daar is het stil.
Mijn ouders gaan dinsdagmiddag naar een hotel met Jacky zodat ze met oud&nieuw rustig zitten (er mag daar geen vuurwerk afgestoken worden). Bij mij is het ook rustig, nauwelijks nog iets gehoord (en dat terwijl ik in het centrum van de stad woon).
Waar die extreme angst vandaan komt bij Jack is niet helemaal duidelijk. Maar we vermoeden dat het te maken heeft met toen Jack nog klein was mijn moeder aan het afstoffen was en daarbij per ongeluk de stereo aanzette die kapot was en daardoor HEEL hard stond. Jack is zich toen kapotgeschrokken (en mijn moeder ook).
Diazepam helpt niet, hij wordt suffig maar tegen de angst helpt het natuurlijk niet. Ik denk dat we voor volgend jaar toch maar eens zo'n vuurwerkcd moeten proberen. Iemand ervaring?
Mijn ouders gaan dinsdagmiddag naar een hotel met Jacky zodat ze met oud&nieuw rustig zitten (er mag daar geen vuurwerk afgestoken worden). Bij mij is het ook rustig, nauwelijks nog iets gehoord (en dat terwijl ik in het centrum van de stad woon).
Waar die extreme angst vandaan komt bij Jack is niet helemaal duidelijk. Maar we vermoeden dat het te maken heeft met toen Jack nog klein was mijn moeder aan het afstoffen was en daarbij per ongeluk de stereo aanzette die kapot was en daardoor HEEL hard stond. Jack is zich toen kapotgeschrokken (en mijn moeder ook).
Diazepam helpt niet, hij wordt suffig maar tegen de angst helpt het natuurlijk niet. Ik denk dat we voor volgend jaar toch maar eens zo'n vuurwerkcd moeten proberen. Iemand ervaring?
maandag 30 december 2013 om 00:32
donderdag 2 januari 2014 om 10:11
En, heeft iedereen oud en nieuw goed doorstaan met de hondjes? Wij wel.
Om 17uur laatste wandelingetje gedaan, daarna in de tuin laten plassen.
Om 12 uur muziek wat harder, maar ik wilde toch wat vuurwerk zien, toen begonnen ze te blaffen naar die gekke dingen in de lucht.
Heb ik me samen met de grote (meest bange) hond op de hocker voor het raam (waar hij normaal ook vaak zit) geïnstalleerd en heb gezegd oh wat mooi, leuk blabla en verhip, we hebben zomaar een half uur samen vuurwerk gekeken zonder dat hij nog bang was ! Prachtig was dat. Ik hoop dat hij volgend jaar minder bang is van de knallen die vóór de jaarwisseling te horen zijn overal, we zullen zien. Siervuurwerk heeft hij geen probleem meer mee iig!!
Om 17uur laatste wandelingetje gedaan, daarna in de tuin laten plassen.
Om 12 uur muziek wat harder, maar ik wilde toch wat vuurwerk zien, toen begonnen ze te blaffen naar die gekke dingen in de lucht.
Heb ik me samen met de grote (meest bange) hond op de hocker voor het raam (waar hij normaal ook vaak zit) geïnstalleerd en heb gezegd oh wat mooi, leuk blabla en verhip, we hebben zomaar een half uur samen vuurwerk gekeken zonder dat hij nog bang was ! Prachtig was dat. Ik hoop dat hij volgend jaar minder bang is van de knallen die vóór de jaarwisseling te horen zijn overal, we zullen zien. Siervuurwerk heeft hij geen probleem meer mee iig!!
maandag 6 januari 2014 om 16:07
Oh wat sneu dat jouw honden zo bang zijn dapperegerbera. Van mij hoeft dat geknal niet, vooral voor die arme huisdieren.
onze 2 jarige pitbull teef heeft helemaal geen angst voor vuurwerk gelukkig. We zijn gewoon gaan wandelen en om 12 uur hebben we met z'n drieën voor het raam vuurwerk zitten kijken
Was wel schattig, ze zat zo mooi naar buiten te kijken wat er allemaal gebeurde.
onze 2 jarige pitbull teef heeft helemaal geen angst voor vuurwerk gelukkig. We zijn gewoon gaan wandelen en om 12 uur hebben we met z'n drieën voor het raam vuurwerk zitten kijken
Was wel schattig, ze zat zo mooi naar buiten te kijken wat er allemaal gebeurde.